****** * i»*+ \ Twórcywynalazku: TadeuszWojtarowicz, Felicjan Mozolowski, Andrzej Zaskórski, Andrzej Matuszczak, Urszula Dziewiatkowska Uprawniony z patentu tymczasowego: TadeuszWojtarowicz, Felicjan Mozolowski, Andrzej Matuszczak, Andrzej Zaskórski, Urszula Dziewiatkowska, Jelenia Góra (Polska) Sposób wytwarzania mieszaniny aminokwasów i bialka paszowego z odpadów bialka zwierzecego Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania mieszaniny aminokwasów i bialka paszo¬ wego z odpadów bialka zwierzecego, pozostajacego po oddzieleniu substancji leczniczych z roz¬ drobnionej tkanki organów zwierzecych, polegajacy na ich hydrolizie enzymami proteolitycznymi, oddzieleniu roztworu autolizatu od niestrawionej tkanki, która suszy sie rozpylowo i otrzymuje bialko paszowe a autolizat poddaje sie drugiej hydrolizie i otrzymuje sie mieszanine wolnych aminokwasów lub ich chlorowodorów.Znane sposoby przerobu odpadów bialka zwierzecego polegaja na ich bezposrednim suszeniu i stosowaniu do produkcji pasz, wzglednie na ich czesciowej hydrolizie enzymami proteolitycznymi jak pepsyna wystepujaca w sluzówce zoladka lub trypsyna i chymotrypsyna zawarte w trzustce i stosowaniu otrzymywanych autolizatów do produkcji peptonów lub odzywek dla zwierzat.Sposoby przerobu odpadów bialka zwierzecego przez ich hydrolize enzymami proteolity¬ cznymi polegaja na tym, ze bialko zawiesza sie w wodzie i ustawia kwasem solnym lub wodorotlen¬ kiem sodu optymalny dla stosowanego do hydrolizy enzymu zakres pH, który dla pepsyny wynosi 1,5-2,5 a dla trypsyny i chymotrypsyny okolo 7,5-9,5. Nastepnie do zawiesiny dodaje sie zmielona sluzówke zoladków wieprzowych lub zmielona i autolizowana trzustke i prowadzi hydrolize przez 24-48 godz. w temperaturze 40-45°C. W czasie hydrolizy kontroluje sie pH zawiesiny i koryguje kwasem solnym lub wodorotlenkiem sodu do podanych uprzednio wartosci oraz uzupelnia enzym przez okresowe dodawanie nowej porcji rozdrobnionej sluzówki lub trzustki. Po zakonczeniu hydrolizy koryguje sie pH produktów hydrolizy wodorotlenkiem sodu lub kwasem solnym do pH 4-6, ogrzewa do wrzenia w celu denaturacji enzymu i resztek niestrawionej tkanki organów zwierzecych a nastepnie oddziela przez dekantacje i filtracje roztwór autolizatu od plynnej pozosta¬ losci niestrawionej tkanki, która wyrzuca sie jako bezuzyteczny odpad, natomiast autolizat o wspólczynniku aminokwasowym 0,3-0,4 zawierajacy mieszanine aminokwasów, peptydów i roz¬ puszczalnych bialek wykorzystuje sie do produkcji peptonów lub odzywek dla zwierzat.2 141176 Ujemna strona tych sposobów przerobu bialka jest niepelna ochrona srodowiska przed jego skazeniem odpadowa tkanka organów zwierzecych, gdyz jej czesc nie ulegajaca hydrolizie enzyma¬ tycznej, zawierajaca resztki bialka, blonnik, tluszcze i fosfolipidyjest odprowadzana do scieków w postaci pólplynnego odpadu. Do ujemnych stron tych sposobów nalezy zaliczyc równiez ograni¬ czony zakres wykorzystania autolizatów, które ze wzgledu na niski stopien hydrolizy bialka posiadaja slonnosci do ciaglego wypadania z nich osadu, co dyskwalifikuje je do stosowania w produkcji plynnych uzywek wytwarzanych przez przemysl spozywczy, farmaceutyczny i kosmety¬ czny.W procesach utylizacji odpadów bialka zwierzecego nie stosuje sie znanych sposobów hydro¬ lizy bialek kwasami mineralnymi, gdyz substancje wystepujace w tych odpadach jak blonnik, tluszcze i fosfolipidy ulegaja w warunkach hydrolizy rozkladowi i zanieczyszczaja hydrolizat zwiazkami trudnymi do oddzielenia od mieszaniny aminokwasów.Stwierdzono, ze mozna w korzystniejszy sposób przeprowadzic przerób odpadów bialka zwierzecego przez poddanie go dwustopniowej hydrolizie i otrzymac bialko paszowe oraz miesza¬ nine wolnych aminokwasów lub ich chlorowodorków o wysokim wspólczynniku aminokwaso- wym, znadujaca zastosowanie w produkcji srodkówspozywczych, farmaceutycznych i kosmetycz¬ nych.Sposób jest szczególnie korzystny do stosowania w przedsiebiorstwach wytwarzajacych wyciagi lecznicze z róznych organów zwierzecych w tym równiez wyciagi z sluzówki zoladków wieprzowych oraz trzustki, z których pólplynne odpady tkanki mozna wykorzystac jako zródlo enzymów proteolitycznych w procesie hydrolizy enzymatycznej pozostalych odpadów bialka nie- zawierajacego tych enzymów jak na przyklad zdenaturowane bialko watroby, pluc, krwi, lub jaja kurzego. W zaleznosci od rodzaju enzymu znajdujacego sie w odpadowej tkance organu zwierze¬ cego, uzytego jako zródlo enzymów proteolitycznych w procesie hydrolizy enzymatycznej prowa¬ dzi sie przerób odpadowego bialka zwierzecego w dwu wariantach, które róznia sie miedzy soba warunkami prowadzenia hydrolizy i oddzielania ich produktów. Wybór wariantu hydrolizy enzy¬ matycznej nie decyduje o koncowej jakosci uzyskiwanych mieszanin aminokwasów, gdyz otrzy¬ mane w jej wyniku autolizaty poddaje sie w ten sam sposób dalszej hydrolizie termicznej kwasem solnym i otrzymuje hydrolizaty o zblizonym skladzie aminokwasowym.Jakosc otrzymywanych sposobem wedlug wynalazku mieszanin aminokwasów ich zastoso¬ wanie zaleza natomiast od rodzaju uzytego do alkalizowania hydrolizatu srodka neutralizujacego, który decyduje o stopniu zasolenia mieszanin aminokwasów. Jezeli jako srodek neutralizujacy stosuje sie slabo zasadowy anionit w formie hydroksylowej, wówczas otrzymuje sie niskosolna mieszanine aminokwasów i wykorzystuje do produkcji srodków farmaceutycznych lub kosmetycz¬ nych.W przypadku neutralizacji hydrolizatu wodorotlenkiem lub weglanem sodu otrzymuje sie wysoko- solne mieszaniny aminokwasów, które ze wzgledu na wlasnosci smakowe i podwyzszona stabilnosc wykorzystuje sie do produkcji srodków spozywczych.Wybór wariantu hydrolizy enzymatycznej bialka zalezy od rodzaju przerabianego organu zwierzecego, z którego odpad wykorzystuje sie jako zródlo enzymów proteolitycznych hydrolizu- jacych bialko. Jezeli przerabianym organemjest sluzówka zoladków wieprzowych wówczas sposo¬ bem wedlug wynalazku odpadowe bialko organów zwierzecych niezawierajace enzymów proteoli¬ tycznych zawiesza sie w wodzie a nastepnie miesza z pólplynnym odpadem sluzówki zoladków wieprzowych pozostajacym po ekstrakcji z niej pepsyny lub intrinsic factora i zakwasza kwasem solnym do pH 1,5-2,5 odpowiadajacego optymalnej aktywnosci pepsyny. Zawiesine poddaje sie nastepnie w znany sposób hydrolizie enzymatycznej, który polega na przetrzymaniu jej przez 24-48 godz. w optymalnym dla pepsyny zakresie pH i temperatury. Po zakonczeniu hydrolizy i rozwar¬ stwieniu sie jej produktów oddziela sie przez dekantacje dolna warstwe zawierajaca klarowny autolizat od górnej zawierajacej pólplynna pozostalosc niestrawionej enzymatycznie tkanki orga¬ nów zwierzecych Nastepnie sposobem wedlug wynalazku pólplynna pozostalosc niestrawionej tkanki alkalizuje n sie wodorotlenkiem sodu do pH 4-6 po czym w celu denaturacji niestrawionego bialka i enzymów ogrzewa sie przez 1 godz. w temperaturze 100°C, schladza do 20°-30°C, przepuszcza przez mlyn koloidalny w celu homogenizacji, suszy rozpylowo i otrzymuje bialko paszowe, natomiast autolizat141 176 3 ^oddaje sie nizej opisanej hydrolizie termicznej kwasem solnym i otrzymuje mieszanine wolnych aminokwasów lub ich chlorowodorków. Jezeli natomiast przerabianym organem stanowiacym zródlo enzymów proteolitycznych jest trzuska wieprzowa, wówczas sposobem wedlug wynalazku odpadowe bialko organów zwierzecych niezawierajace enzymów proteolitycznych zawiesza sie w wodzie, miesza z pólplynnym odpadem trzuski pozostajacym po ekstrakcji z niej enzymów, alkalizuje wodorotlenkiem sodu do pH 7,5-9,5 odpowiadajacego optymalnej aktywnosci trypsyny i chymotrypsyny a nastepnie w celu zapobiezania rozwojowi flory bakteryjnej dodaje sie do zawiesiny mala ilosc mieszaniny rozpuszczalników organicznych sporzadzonej na przyklad z chloroformu i toluenu.Zawiesine poddaje sie nastepnie w znany sposób hydrolizie enzymatycznej, który polega na przetrzymywaniu jej przez 24 godz w optymalnym dla trypsyny i chymotrypsyny zakresie pH i temperatury. Po zakonczeniu hydrolizy zakwasza sie jej produkty kwasem solnym do pH 4-5, denaturuje termicznie resztki niestrawionego bialka i enzymy przez ogrzanie zawiesiny do 100°C a nastepnie pozostawia w spokoju przez 24 godz. w celu rozdzielenia sie warstw, po czym oddziela sie przez dekantacje autolizat od niestrawionej enzymatycznie czesci tkanki organów zwierzecych.Nastepnie sposobem wedlug wynalazku pólplynna pozostalosc niestrawionej tkanki ogrzewa sie w temperaturze wrzenia do calkowitego odpedzenia rozpuszczalników organicznych, dodaje sie odpadowy tluszcz po produkcji pankreatyny, schladza sie do temperatury 20°-30°C, przepuszcza przez mlyn koloidalny, suszy rozpylowo i otrzymuje bialko paszowe, natomiast autolizat filtruje sie przez warstwe ziemi okrzemkowej, poddaje nizej opisanej hydrolizie termicznej kwasem solnym i otrzymuje mieszanine wolnych aminokwasów lub ich chlorowodorków.W celu otrzymania mieszaniny aminokwasów uzyskanej jednym z wyzej opisanych sposobów autolizat odtluszcza sie chlorowcoweglowodorem alifatycznym, korzystnie chloroformem lub trójchloroetylenem, oddziela od rozpuszczalnika przez dekantacje i zateza do konsystencji syropu.Zatezony autolizat rozciencza sie nastepnie okolo trzykrotna objetoscia 25% kwasu solnego, dobierajac tak jego ilosc, aby stezenie chlorowodoru w zakwaszonym autolizacie wynosilo powyzej 18%. Zakwaszony autolizat poddaje sie nastepnie hydrolizie termicznej, polegajacej na ogrzewaniu roztworu przez 24 godz. w temperaturze wrzenia i otrzymuje hydrolizat aminokwasów zawierajacy duze ilosci wolnego kwasu solnego.W celu usuniecia nadmiaru kwasu solnego zateza sie hydrolizat do okolo 1/4 objetosci i odzyskuje okolo 80% kwasu solnego uzytego do hydrolizy w postaci destylatu zawierajacego 18-20% chlorowodoru. Destylat ten wzmacnia sie stezonym kwasem solnym do zawartosci okolo 25% chlorowodoru i zawraca do hydrolizy nastepnej porcji autolizatu. Zatezony hydrolizat roz¬ ciencza sie nastepnie woda do stezenia okolo 20% i usuwa dalej wolny kwas solny z roztworu przez jego alkalizacje slabo zasadowym anionitem w formie hydroksylowej wzglednie wodorotlenkiem lub weglanem sodu i otrzymuje w zaleznosci od uzytego srodka alkalizujacego nisko- lub wysoko- solne roztwory mieszaniny aminokwasów.W celu otrzymania niskosolnej mieszaniny aminokwasów zatezony hydrolizat po rozciencze¬ niu woda do stezenia okolo 20% miesza sie z slabo zasadowym anionitem w formie hydroksylowej, uzytym w ilosci umozliwiajacej odkwaszanie roztworu do pH 2-3 a nastepnie oddziela od jonitu przez filtracje. Filtrat odbarwia sie nastepnie na cieplo weglem aktywowanym, zateza pod próznia do stezenia 25-30%, suszy rozpylowo i otrzymuje mieszanine chlorowodorków aminokwasów w postaci suchego produktu, stosowana w lecznictwie jako naturalne zródlo kwasu solnego, wzgled¬ nie oddzielony od jonitu roztwór po odbarwieniu weglem aktywowanym i zatezeniu do stezenia 25-30% suchej masy alkalizuje sie dalej roztworem wodorotlenku sodu do pH 4,5-5,0, powtórnie odbarwia na cieplo weglem aktywowanym, saczy przez filtr przeciwbakteryjny i otrzymuje miesza¬ nine wolnych aminokwasów w postaci roztworu lub po wysuszeniu rozpylowym w postaci suchego produktu, która stosuje sie do produkcji srodków kosmetycznych i farmaceutycznych.W celu otrzymania natomiast wysokosolnej mieszaniny aminokwasów zatezony hydrolizat po rozcienczeniu woda do zawartosci okolo 20% suchej masy alkalizuje sie do pH 2-3 za pomoca wodorotlenku lub weglanu sodu, odbarwia na cieplo weglem aktywowanym, zateza do stezenia okolo 25-30% a nastepnie dalej alkalizuje do pH 4,5-5,0 roztworem wodorotlenku sodu. Zobojet¬ niony roztwór saczy sie przez filtr przeciwbakteryjny i stosuje w postaci roztworu lub po wysuszeniu rozpylowym w postaci suchego produktu jako dodatki smakowe w produktach spozywczych.4 141176 Zaleta sposobu przerobu odpadów bialka zwierzecego wedlug wynalazku jest polaczenie pelnej ochrony naturalnego srodowiska przed jego skazeniem produktami rozkladu bialek z mozliwoscia uzyskania z nich cennych dla przemyslu pólproduktów jakie stanowia bialko paszowe oraz mieszanina wolnych aminokwasów lub ich chlorowodorków.Mieszanina aminokwasów otrzymywana sposobem wedlug wynalazku charakteryzuje sie wysokim wspólczynnikiem aminokwasowym, który gwarantuje, ze otrzymane z niej roztwory nie posiadaja sklonnosci do stracania sie z nich osadów i moga w wielu przypadkach zastepowac mieszaniny aminokwasów otrzymane na drodze hydrolizy kwasami mineralnymi specjalnie preparowanych bialek jak krew bydleca lub kazeina, wzglednie mieszaniny sporzadzone z poszczególnych ami¬ nokwasów. Szczególna zaleta sposobu wedlug wynalazku jest mozliwosc otrzymania mieszaniny chlorowodorków aminokwasów o wysokiej zawartosci chlorowodoru, która sama lub w polacze¬ niu z enzymami proteolitycznymi sluzówki zoladka moze byc stosowana w lecznictwie przy niektórych zaburzeniach trawiennych jako naturalne zródlo kwasu solnego.Przyklad I. Do 4dm3 wody wsypuje sie porcjami przy ciaglym mieszaniu 3 kg odpadowej tkanki watrobowej lub plucnej, wzglednie skoagulowanego bialka jaja kurzego lub krwi. Do powstalej zawiesiny dodaje sie 3 kg odpadowej, pólplynnej tkanki sluzówki zoladków wieprzo¬ wych, pozostajacej po oddzieleniu pepsyny lub intrinsic factora i zakwasza 18% kwasem solnym do pH 1,5-2,5. Nastepnie w znany sposób otrzymana zawiesine termostatuje sie w 40°-45°C przez 24 godz. i przy okresowym mieszaniu koryguje co 4 godz. kwasem solnym pH do wartosci 1,5-2,5. Po ostatniej korygacji pH pozostawia sie mieszanine w spokoju przez 24 godz. w powyzszej temperatu¬ rze w celu oddzielenia sie autolizatu od pólplynnej pozostalosci niestrawionej tkanki. Nastepnie sposobem wedlug wynalazku dekantuje sie klarowna czesc autolizatu i otrzymuje 6-7 dm roz¬ tworu o pH 2,0-2,5 i stezeniu 8-10% a do pozostalosci niestrawionej tkanki w ilosci 3-4dm3 wkrapla sie 20% roztwór wodorotlenku sodu do pH 4-6, ogrzewa w 100°C przez 1 godz., schladza do 20°-30°C, przepuszcza przez mlyn koloidalny, suszy rozpylowo i otrzymuje okolo 0,5 kg suchej mieszaniny bialka, aminokwasów i tluszczu, która stosuje sie jako dodatek do pasz. Natomiast oddzielony autolizat poddaje sie hydrolizie termicznej kwasem solnym wedlug przykladu III i otrzymuje mieszanine aminokwasów.Przyklad II. Do 4dm wody wsypuje sie porcjami przy ciaglym mieszaniu 3 kg odpadowej tkanki organów zwierzecych niezawierajacej enzymów proteolitycznych, dodaje sie 3 kg odpado¬ wej, pólplynnej tkanki trzustki wieprzowej, pozostajacej po ekstrakcji z niej enzymów, alkalizuje wodorotlenkiem sodu do pH 7,5-9,5 a nastepnie wlewa 0,05 dm3 chloroformu i 0,15 dm3 toluenu.Powstala zawiesine termostatuje sie pod chlodnica zwrotna w znany sposób przez 24 godz. w 40-45°C i przy okresowym mieszaniu koryguje co 4 godz. roztworem wodorotlenku sodu pH do wyzej podanej wartosci. Po zakonczeniu hydrolizy mieszanine zakwasza sie 18% roztworem kwasu solnego do pH 4-5, ogrzewa sie przez 1 godz. w temperaturze 100°C i pozostawia w spokoju przez 24 godz. dla oddzielenia sie autolizatu od niestrawionej czesci tkanki. Nastepnie sposobem wedlug wynalazku autolizat oddziela sie przez dekantacje a pólplynna pozostalosc niestrawionej tkanki ogrzewa sie do wrzenia i oddestylowuje rozpuszczalniki organiczne a nastepnie dodaje odpadowy tluszcz pozostajacy po produkcji pankreatyny, schladza do temperatury 20°C-30°C, przepuszcza przez mlyn koloidalny, suszy rozpylowo i otrzymuje 0,4-0,5 kg suchej mieszaniny bialka, aminok¬ wasów i tluszczu, która stosuje sie jako dodatek do pasz. Oddzielony natomiast autolizat w ilosci 6-7 dm3 filtruje sie przez warstwe ziemi okrzemkowej a nastepnie poddaje hydrolizie termicznej kwasem solnym wedlug przykladu III i otrzymuje mieszanine aminokwasów.Przyklad III. Otrzymany wedlug przykladu I lub II autolizat miesza sie sposobem wedlug wynalazku z 0,5 dm3 chloroformu lub trójchloroetylenu, pozostawia w spokoju przez 8 godz., dekantuje znad rozpuszczalnika, zateza pod próznia i otrzymuje okolo 0,4 dm3 gestego syropu o zawartosci 7Q-80% suchej pozostalosci. Zatezony autolizat rozciencza sie okolo trzykrotna obje¬ toscia 25% kwasu solnego. Zuzycie kwasu solnego ustala sie przez oznaczenie metoda miareczkowa stezenia chlorowodoru w roztworze kierowanym do hydrolizy, które powinno byc wyzsze od 18%.Zakwaszany roztwór autolizatu ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna przez 24 godz. w tempera¬ turze wrzenia i otrzymuje sie hydrolizat, który zateza sie pod próznia do okolo 1/4 objetosci.Destylat zawierajacy 18-20% kwas solny wzmacnia sie stezonym kwasem solnym do zawartosci141 17* 5 25% chlorowodu i zawraca do hydrolizy nastepnej porcji autolizatu. Zatezony hydrolizat rozcien¬ cza sie woda do stezenia okolo 20% a nastepnie alkalizuje slabo zasadowym anionitem w formie hydroksylowej wzglednie wodorotlenkiem lub weglanem sodu i otrzymuje sie nisko- lub wysoko- solne mieszaniny aminokwasów. W celu otrzymania niskosolnej mieszaniny aminokwasów roz¬ cienczony woda do stezenia okolo 20% hydrolizat zadaje sie porcjami przy ciaglym mieszaniu okolo 2 dm3 slabo zasadowego anionitu jak Amberlit IRA-45 lub VarionADA w formie hydroksy¬ lowej. Jonit dodaje sie w takiej ilosci aby koncowepH roztworu wynosilo 2-3. Po osiagnieciu tego zakresu pH odsacza sie jonit i przemywa woda, po czym filtraty laczy, miesza w temperaturze do 70°C przez 1 godz. z 50 g wegla aktywowanego i filtruje. Ciemnobrunatny filtrat zateza sie pod próznia do stezenia 25-30%, ponownie odbarwia weglem aktywowanym i otrzymuje bezbarwny roztwór o pH 2-3, który nastepnie suszy sie rozpylowo i otrzymuje 0,4-0,5 kg suchej mieszaniny chlorowodorkówaminokwasów o niskiej zawartosci soli mineralnych i wysokiej zawartosci chlo¬ rowodoru wynoszacej 13-15%. Takotrzymana mieszanine chlorowodorów aminokwasów stosuje sie sama lub w polaczeniu z pepsyna jako naturalne zródlo kwasu solnego przy niektórych zaburzeniach trawiennych. Mozna równiez z odkwaszonego do pH 2-3 na slabo zasadowym amonicie hydrolizatu otrzymac niskosolna mieszanine wolnych aminokwasów. W tym celu od¬ kwaszony na jonicie hydrolizat po odbarwieniu weglem i zatezeniu do stezenia 25-30% alkalizuje sie dalej roztworem wodorotlenku sodu do pH 4,5-5,0, ponownie odbarwia weglem aktywowa¬ nym, saczy przez filtr przeciwbakteryjny i stosuje w postaci roztworu lub po wysuszeniu rozpylo- wym w postaci suchego produktu do produkcji srodkówfarmaceutycznych lub kosmetycznych. W celu otrzymania natomiast wysokosolnej mieszaniny aminokwasów hydrolizat po oddestylowaniu kwasu solnego i rozcienczeniu woda do stezenia okolo 20% alkalizuje sie stezonym roztworem wodorotlenku sodu lub krystalicznym weglanem sodu do pH 2-3, miesza przez 1 godz. w tempera¬ turze okolo 70°C z 50 g wegla aktywowanego i filtruje. Ciemnobrunatny filtrat zobojetnia sie dalej wodorotlenkiem sodu do pH 4,5-5,Q5 odbarwia powtórnie weglem aktywowanym i otrzymuje bezbarwny roztwór mieszaniny obojetnych aminokwasów, który w postaci plynnej lub po wysu¬ szeniu rozpylowym w postaci suchego produktu stosuje sie dodatki smakowe w przemysle spozywczym.Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania mieszaniny aminokwasów i bialka paszowego z odpadów bialka zwierzecego, pozostajacego po oddzieleniu substancji leczniczych z rozdrobnionej tkanki organów zwierzecych, polegajacy na hydrolizie bialka enzymami proteolitycznymi sluzówki zoladka lub trzustki, prowadzonej w optymalnych dla uzytego enzymu zakresach pH i temperatury a nastepnie oddzieleniu od pólplynnej pozostalosci niestrawionej tkanki organów zwierzecych, ZMaueny tyw, ze odpadowe bialko organów zwierzecych nie zawierajace enzymów proteolitycznych zawiesza sie w wodzie, miesza z pólplynnym odpadem sluzówki zoladków wieprzowych pozostajacym po ekstrakcji z niej pepsyny lub intrinsic factora iw optymalnym dla aktywnosci pepsyny zakresie pH i temperatury prowadzi hydrolize enzymatyczna bialka a nastepnie po jej zakonczeniu oddziela sie przez dekantacje roztwór autolizatu od pólplynnej pozostalosci niestrawionej tkanki, która alkali¬ zuje sie wodorotlenkiem sodu do pH 4-6, ogrzewa przez 1 godz. w temperaturze 100°C, schladza do 20°-30°C, homogenizuje, suszy rozpylowo i otrzymuje bialko paszowe, natomiast autolizat odtlu¬ szcza sie chlorowcoweglowodorem alifatycznym, korzystnie chloroformem lub trójchloroetyle¬ nem, oddziela od rozpuszczalnika przez dekantacje i zateza do konsystencji syropu a nastepnie rozciencza okolo trzykrotna objetoscia stezonego kwasu solnego i hydrolizuje w temperaturze wrzenia roztworu, po czym hydrolizat zateza sie do okolo 1/4 objetosci a nastepnie rozciencza woda do stezenia okolo 20% i alkalizuje do pH 2-3 przez wymieszanie z slabo zasadowym anionitem w formie hydroksylowej wzglednie wodorotlenkiem lub weglanem sodu, odbarwia weglem aktywowanym i po filtracji zateza pod próznia do stezenia 25-30% a nastepnie pozostalosc podestylacyjna odbarwia sie powtórnie weglem aktywowanym i w zaleznosci od uzytego srodka alkalizujacego otrzymuje sie nisko-lub wysokosolny roztwór mieszaniny chlorowodorków ami¬ nokwasów, który suszy sie rozpylowo i uzyskuje w postaci suchego produktu wzglednie alkalizuje dalej roztworem wodorotlenkusodu do pH 4,5-5,0, saczy przez filtr przeciwbakteryjny i otrzymuje mieszanine wolnych aminokwasów w postaci roztworu lub po wysuszeniu rozpylowym w postaci suchego produktu.6 141 17* 2. Sposób wytwarzania mieszaniny aminokwasów i bialka paszowego z odpadów bialka zwierzecego, pozostajacego po oddzieleniu substancji leczniczych z rozdrobnionejtkanki organów zwierzecych, polegajacy na hydrolizie bialka enzymami proteolitycznymi sluzówki zoladka lub trzuski prowadzonej w optymalnych dla uzytego enzymu zakresach pH i temperatury a nastepnie oddzieleniu autolizatu od pólplynnej pozostalosci niestrawionej tkanki organów zwierzecych, znamienny tym, ze odpadowe bialko organów zwierzecych nie zawierajace enzymów proteolity¬ cznych zawiesza sie w wodzie, miesza z pólplynnym odpadem trzustki wieprzowej pozostajacym po ekstrakcji z niej enzymów, wlewa mieszanine rozpuszczalników organicznych zapobiegajaca roz¬ wojowi flory bakteryjnej i w optymalnym dla trypsyny i chymotrypsyny zakresie pH i temperatury prowadzi hydrolize enzymatyczna bialka a nastepnie po jej zakonczeniu zakwasza sie kwasem solnym produkty hydrolizy do pH 4-5, denaturuje termicznie resztki niestrawionego bialka i enzymy, po czym oddziela sie przez dekantacje roztwór autolizatu od pólplynnej pozostalosci niestrawionej tkanki, która ogrzewa sie w temperaturze wrzenia do calkowitego odpedzenia mieszaniny rozpuszczalników organicznych, dodaje do cieplej zawiesiny odpadowy tluszcz po produkcji pankreatyny, schladza do temperatury 20°-30°C, homogenizuje, suszy rozpylowo i otrzymuje bialko paszowe, natomiast autolizat filtruje sie przez warstwe ziemi okrzemkowej, odtluszcza chlorowcoweglowodorem alifatycznym, korzystnie chloroformem lub trójetylenem, oddziela od rozpuszczalnika przez dekantacje i zateza do konsystencji syropu a nastepnie rozcien¬ cza kolo trzykrotna objetoscia stezonego kwasu solnego i hydrolizuje w temperaturze wrzenia roztworu, po czym hydrolizat zateza sie do okolo 1/4 objetosci a nastepnie rozciencza woda do stezenia okolo 20% i alkalizuje do pH 2-3 przez wymieszanie ze slabo zasadowym anionitem w formie hydroksylowej wzglednie wodorotlenkiem lub weglanem sodu, odbarwia wstepnie weglem aktywowanym i po filtracji zateza pod próznia do stezenia 25-30% a nastepnie pozostalosc podestylacyjna odbarwia sie powtórnie weglem aktywowanym i w zaleznosci od uzytego srodka alkalizujacego otrzymuje nisko- lub wysokosolny roztwór mieszaniny chlorowodorków aminok¬ wasów, który suszy sie rozpylowo i uzyskuje w postaci suchego produktu wzglednie alkalizuje dalej roztworem wodorotlenku sodu do pH 4,5-5,0, saczy przez filtr przeciwbakteryjny i otrzymuje mieszanine wolnych aminokwasów w postaci roztworu lub po wysuszeniu rozpylowym w postaci suchego produktu.Pracownia Poligraficzna UP PRL. Naklad 100 egz.Cena 130 zl PL