Przedmiot mimiejszego wynalazku sta¬ nowi sposób redukcji rud zelaza, zwla¬ szcza w piecu plomiennym, w celu otrzy¬ mania surowca lub stali.Istnieje wiele rud i materjalów zawie¬ rajacych zelazo, lecz posiadajacych taka strukture, wzgledlnie tak mala stosunkowo zawartosc zelaza, ze ich przeróbka w wiel¬ kim piecu nie oplaca sie. Teoretycznie na¬ dawalby sie do tego celu najlepiej piec plomienny, lecz dotychczas nie zdolano u- stalic procesu w ten -sposób, zeby umozli¬ wic ekomomicizme otrzymywanie plynnego zelaza przez redukcje. Proces w piecu plo¬ miennym wymaga zachowania pewnych prawidel. Przedewszystkiem trzeba uzy- sikac w uzytecznej postaci wielka czesc ze¬ laza zawartego w rudzie, co jest mozliwe tylko wtedy, gdy powstaly zuzel zawiera malo zelaza. Doswiadczenie wykazalo, ze przy ekonomicznej pracy pieców omawia¬ nego typu, a zwlaszcza przy przeróbce wy¬ zej wymieinioinych materjalów, atmosfera panujaca w piecu, przy temperaturze ro¬ boczej, dziala ma wytworzony metal utle¬ niajaco tak, ze ten ostatni utlenia sie zno¬ wu, o ile jest wystawiony ma dzialanie ga¬ zów piecowych, a tern samem zmaczna ilosc zelaza przechodzi w zuzel. Dawniej pró¬ bowano zapobiec temu ponownemu utle¬ nianiu sie zelaza przez podtrzymywanie w piecu atmosfery redukcyjmej, albo przezdodawanie paliwa do rudy, albo przez do¬ dawanie do rudy takich materjalów, jak wegiel/Wfcpno,* fcrzemionka i t. d., które tworzac ochronna powloke, nie dopuszcza¬ ja gazów piecowych do zetkniecia sie ,z ru¬ da. Wszystkie te sposoby nie isa jednak ekonomiczne, a przytem sa (trudne do prze¬ prowadzenia tak, ze zadna z tych metod nie przyjela sie w praktyce. Celem niniej¬ szego "wynalazku jest usuniecie ponowne¬ go utleniania sie zelaza w sposób ekono¬ miczny.Dawno juz 'wiadomo, ze rude zelaza mozna redukowac na zelazo przy niskiej temperaturze i ze powstajacy zuzel, wy¬ tworzony ewentualnie przy pomocy odpo¬ wiednich domieszek, mozna stapiac rów¬ niez przy temperaturze stosunkowo ni¬ skiej. Jasnem jest zatem, ze (niska tempe¬ ratura, np. 1300°C, wystarcza do reduko¬ wania rudy i stopienia zuzla. Przy wytwa¬ rzaniu plynnego zelaza trzeba je jednak na- weglac, co przeprowadza sie dopiero po re¬ dukcji, przyczem metal musi byc ( szybko stopiony -w piecu przy niskiej temperatu¬ rze. Stwierdzono, ze ponizej pewnej tem¬ peratury zelazo pochlania wegiel, topi sie bardzo powoli i jest przytem narazone na dzialanie atmosfery pieca tak dlugo, ze u- tlenia sie ponownie (calkowicie lub cze¬ sciowo), a tern samem istraty zelaza prze¬ chodzacego w zuzel sa bardzo znaczne.Przy wyzsszych temperaturach naweglanie zelaza jest szybkie i calkowite, zelazo to¬ pi sie szybko, a w stanie plynnym jest za¬ bezpieczone od ponownego utleniania. To szybkie naweglanie i&ie i stapianie zelaza powyzej temperatury krytycznej moze byc przyczyna powstawania grafitu, który jest zinany jako srodek szybko naweglajacy.Oprócz tego szybkiego naweglania po¬ wyzej temperatury krytycznej, skracajace¬ go okres czasu uplywajacy, zanim zreduko¬ wany metal stopi sie i splynie do kotliny pieca, gdzie jest zabezpieczony przed po- nownem utlenieniem, mozna jeszcze za¬ stosowac, jako dalszy srodek niedopu- szczajacy do ponownego utleniania sie ze¬ laza, prace przy temperaturze przewyz¬ szajacej wspomniana temperature krytycz¬ na. W tym celu mozna wyzyskac ten fakt, ze podWyzszenie temperatury od punktu le¬ zacego ponizej krytycznej temperatury, naweglanie do temperatury wyzszej, np. od 1500 do 1575°C, przyspiesza tylko nie¬ znaczne spalanie wegla lezacego na po¬ wierzchni wsadu, natomiast przyspiesza znacznie powstawanie zuzla oraz nawe¬ glanie i stapianie zredukowanego zelaza.To znaczy, ze jezeli proces odbywa sie po¬ wyzej pewnej temperatury, nazwanej tu krytyczna temperatura naweglania, to o- trzymuje sie korzystny stosunek szybko¬ sci naweglania zredukowanego metalu i szybkosci spalania wegla, wchodzacego w sklad wsadu. Odpowiedni nadmiar wegla we wsadzie, ponad ilosc wegla potrzebnego do redukcji rudy, oraz utrzymywanie tem¬ peratury przewyzszajacej krytyczna tem¬ perature paweglania powoduje, ze wegiel wzglednie gaz redukcyjny, oslania ochron¬ na powloka powierzchnie wsadu narazona na utlenianie tak, ze metal znajdujacy sie pod ta powloka jest zabezpieczony od do¬ stepu tlenu. Wspomniana warstwa ochron¬ na utrzymuje sie sama przez sie, poniewaz odpowiednio dobrana temperatura wply¬ wa korzystnie, jak wyzej wspomniano, na stosunek szybkosci spalania sie wegla do szybkosci naweglania sie zelaza. Jezeli jednak temperatura w piecu spadnie poni¬ zej temperatury krytycznej, to zredukowa¬ ne zelazo ochladza sie i topi sie tak powo¬ li, ze ochronna warstwa wegla spala sie i metal jest narazony na utleniajace dzia¬ lanie gazów piecowych.Doswiadczenie wykazalo, ze powyzej temperatury krytycznej znaczna ilosc we¬ gla znajdujacego sie na powierzchni wsa¬ du ma postac grafitu, natomiast ponizej tej temperatury nie mozna stwierdzic istnie¬ nia grafitu. Wiadomo, ze w odpowiednich — 2 —warunkach wegiel bezpostaciowy przemie¬ nia, sie przy wysokich temperaturach na grafit, Ze wzgledów ekonomicznych nalezy zatem przeprowadzac proces w piecu *w ta¬ kich -warunkach i przy takiej temperaturze, azeby wieksza czesc wegla znajdujacego sie na topniejacej powierzchni 'wsadu prze¬ mieniala sie na grafit.Jako przyklad wplywu temperatury moze sluzyc wynik stapiania wsadtu w o* twartym piecu ogniskowym. .Stopiono wsad zawierajacy: 31.5 kg magnetycznego tlenku zelaza, 6.3 kg krzemionki, 13.5 kg wegla, 6.3 kg kamienia wapiennego, przyozem zuzel zawieral 14% zelaza przy temperaturze 525°C, 9% zelaza przy 1550°C i tylko 4% zelaza przy 1575°C.Stwierdzono równiez, ze dla tej mieszaniny 1550°C jest temperatura krytyczna. Powy¬ zej tej temperatury zawartosc zelaza w zuzlu jest mala, natomiast ponizej tej tem¬ peratury straty zelaza sa odpowiednio wieksze. Przerabiajac wyzej podana mie¬ szanine, nie mozna osiagnac dobrych wy¬ ników ekonomicznych ponizej 1500°C. Tem¬ peratury te stwierdzono zapomoca optycz¬ nego pirometra skierowanego na po¬ wierzchnie plynnego zelaza i umozliwiaja¬ cego okreslenie rzeczywistej temperatury reakcji. W chwili, gdy przebieg procesu byl korzystny, odczytano temperature 1550°C.Najkorzystniejsza temperatura zalezy od jakosci rudy i zawartosci wegla we wsa¬ dzie i wzglednie od jakosci araa ilosci materjalów fwytwarzajacych zuzel, to zna¬ czy zalezy od warunków panujacych we¬ wnatrz pieca i waha sie wraz z niemi.Przerabiane rude, wegiel i topniki rozdrab¬ nia sie przedtem (mianowicie ruda byla w wyzej cytowanym przykladzie rozdrobnio¬ na do tego stopnia, ze przechodzila przez sito o 150 oczkach na 2,5 cm2, a topniki i wegiel przechodzily przez sito o 4 wzgled¬ nie 6-ciu oczkach na 2t5 cm2), nastepnie miesza i wprowadza w sposób (zasadniczo) ciagly przez otwory plomiennego o wyprawie kwasnej- Wymie¬ nionej mieszaniny wprowadzono tyle» zeby zajela stosunkowo wielka powierzchnie wewnatrz pieca. Redukcja zaczyna sie na powierzchni wsadu i posuwa sie wgiab, po¬ czerni gdy zredukowany metal naweglal sie, to stapial sie i pplywal szybko (po po¬ chylej powierzchni wsadu) kroplami wraz z powstajacym zuzlem na dno kotliny pie¬ ca. Topniki mozna dobierac w ten tsposób, zeby zuzel byl zasadowy, obojetny lub kwasny.Doswiadczenie wykazalo, ze szybkosc naweglania zalezy od jakosci wegla. We¬ giel w postaci grafitu np. nawegla znacznie plredzej niz wegiel, zawierajacy mniej gra¬ fitu. Z tego powodu temperatura krytyczna jest nizsza, gdy wegiel ma postac wiecej zblizona do grafitu.Stwierdzono równiez, ze przez odpo¬ wiedni dobór rudy mozna dostosowywac zawartosc wegla we wsadzie i ilosc oraz jakosc topników do temperatury panuja¬ cej w piecu, oraz regulowac zawartosc we¬ gla, siarki, fosforu i krzemu w otrzymywa¬ nym metalu. Dotad uwazano za zasade, ze chcac otrzymac zelazo o malej zawartosci siarki, nalezy dodawac topniki w ten spo¬ sób, aby zuzel byl silnie zasadowy. Sadzo¬ no równiez, ze wielkie znaczenie ma dosta¬ teczna domieszka wapna, które mialo sie laczyc z siarka podlug wzoru Ca~hS=CaS^ i w ten sposób usuwac siarke z zelaza.Wielka ilosc wapna daje stosunkowo wiel¬ ka ilosc zuzla, wskutek czego wydajnosc pieca jest mniejsza, a jednoczesnie trzeba zastosowac srodki zapobiegajace szybkie¬ mu zuzywaniu sie wyprawy pieca. Do¬ swiadczenia wykazaly, ze usuwanie siarki z metalu nie zalezy od zasadowosci lub za¬ wartosci wapnia w zuzlu, lecz ze mozna siarke usuwac równiez latwo, gdy zuzel jest — 3 —obojetny albo kwasny, o ile zawartosc ze¬ laza w zuzlu nie przekracza pewnej gra¬ nicy, która zalezy od jakosci zuzla i od za¬ wartosci siarki, jaka moze pozostac w pro¬ dukcie koncowym.Inne badania wykazaly, ze w danym piecu przy danej nudzie i danym sposobie doprowadzania wsadu zawartosc siarki w wytwarzanym metalu mozna obnizyc, bez wzgledu na to, czy zuzel jest kwasowy lub zasadowy, przez podwyzszenie temperatu¬ ry w piecu i wzglednie przez powiekszenie zawartosci wegla we wsadzie, przyczem temperatura musi byc utrzymywana na ta¬ kiej wysokosci, aby naweglanie zredukowa¬ nego zelaza, w obecnosci wegla, odbywalo sie z szybkoscia niedopuszczajaca do po¬ nownego utlenienia zredukowanego meta¬ lu, a tern samem wzrostu zawartosci zela¬ za w zuzlu.Do dalszego objasnienia zasad stano¬ wiacych niniejszy wynalazek sluza rysunki przedstawiajace stosunek zawartosci siar¬ ki w metalu do zawartosci zelaza w zuzlu, stosunek skladu chemicznego zuzla, zawar¬ tosci zelaza w zuzlu i zawartosci siarki w metalu, oraz stosunek zawartosci siarki w metalu i zawartosci wegla i zelaza we wsa¬ dzie.Fig. 1 przedstawia wykres obrazujacy wyniki wielu doswiadczen w odniesieniu do stosunku zawartosci siarki w metalu i zawartosci zelaza w zuzlu; fig. 2 — szereg krzywych podajacych stosunek konieczny pomiedzy kwasnoscia zuzla i zawartoscia w nim zelaza, gdy ma byc otrzymany metal zawierajacy 0,03%, 0,05% i 0,08% siarki; fig. 3 — szereg krzywych uwidoczniajacych wplyw zmiany stosunku zawartosci wegla i zelaza we wsadzie, przy przeprowadza¬ niu procesu kwasnego zapomoca zuzla o 65%-wej kwasnosci; fig. 4 — szereg krzy¬ wych obrazujacych wplyw zmiany stosun¬ ku zawartosci wegla i zelaza we wsadzie, przy przeprowadzaniu procesu zasadowe¬ go zapomoca zuzla zawierajacego prawie 4 czesci wapnia na 3^2 czesci kwasu krze¬ mowego; fig. 5 — szereg krzywych obra¬ zujacych wplyw zmiany stosunku zawar¬ tosci wegla i zelaza we wsadzie przy prze¬ prowadzaniu procesu kwasnego zapomoca zuzla o 65%-wej kwasnosci i przy stosowa¬ niu sposobów doprowadzania wsadu od¬ miennych od tych, jakie stosowano przy sporzadzaniu wykresów przedstawionych na fig. 3 i 4.Fig. 1 przedstawia dwie krzywe obra¬ zujace wplyw zasadowosci zuzla. Spól- rzedne X i Y podaja procentowa zawar¬ tosc siarki w metalu i zelaza w zuzlu.Punkty podane na fig. 1 przedstawiaja wy¬ niki w odniesieniu do zawartosci siarki w metalu i zelaza w, zuzlu, przy przetapianiu mieszaniny zawierajacej rude magnetycz¬ na o zawartosci zelaza 60%, krzemionki okolo 13,5%, malej ilosci wapna, magne¬ zji i glinki oraz topników zmieniajacych sie od /siltoie kwasnych do silnie zasado¬ wych. Krzywe a i 6 odpowiadaja zuzlowi o 70% -wej kwasnosci (a) i zuzlowi o 65% - wej zasadowosci (b). Z wykresu widac, ze zuzel kwasny, przy danej zawartosci siar¬ ki, musi zawierac mniej zelaza, niz zuzel zasadowy. Im silniej zasadowy jest zuzel, tern wiecej zelaza moze zawierac, przy okreslonej zawartosci siarki w metalu.Krzywa a i b sa krzywemi granicznemi wy- kireisu. Z wykresu widac, ze gdy zelazo w zuzlu uleglo zredukowaniu, to siarka wy¬ dzielila sie z metalu. Zmiana zawartosci zelaza w zuzlu o 1 % powoduje juz znaczna zmiane zawartosci siarki w zelazie, lecz róznica ta jest zpacznie wieksza przy zuz¬ lu kwasnym, niz przy zuzlu zasadowym.Daiie przedstawione zapomoca krzy¬ wych na wykresach fig. 2, 3, 4 i 5 otrzy¬ mano przy przetapianiu zelazniaka magne¬ tycznego. Procesy, których wyniki przed¬ stawiono na fig. 1, 2, 3 i 4, przeprowadza¬ no Wylacznie w pierwszym okresie reduk¬ cji, zanim nastapilo silniejsze topienie sie metalu, przy temperaturze okolo 1500°C, — 4 —a nie w okresie pózniejszym — przy okolo 1600°C, gdy redukcja jest juz zupelna i odbywa sie naweglanie i stapianie zelaza.Proces przeprowadzono metoda „warstwo¬ wa" polegajaca na tern, ze do pieca wpro- wtadza sie odrazu caly wsad (skladajacy sie z rudy, srodka redukcyjnego i topników) i przetapia bez dalszego doprowadzania rudy lub wegla w sposób ciagly albo okre¬ sowy.Na fig. 2 (Spólrzedne X i Y oznaczaja procentowe zawartosci zelaza i skladników zasadowych w zuzlu. Krzywe c, d i e przedstawiaja wartosci iprzy róznym skla¬ dzie zuzla, w granicach od 35% — 70% skladników zasadowych, i podaja stosunek zawartosci zelaza w zuzlu do zawartosci skladników zasadowych parzy wyrobie ze¬ laza, zawierajacego siarki 0,03%, 0,05% i 0,08%. Fig. 3 przedstawia szereg krzywych uwidoczniajacych wplyw zmiany stosunku zawartosci wegla i zelaza we wsadzie. Cy¬ frowe oznaczenia na linji X podaja procen¬ towe zawartosci zelaza w zuzlu i wegla w zelazie. Dane na linji X' podaja procento¬ we zawartosci siarki w metalu, a dane na linji Y podaja stosunek zawartosci wegla do zelaza we wsadzie. Krzywe /, g, wzgled¬ nie h, podaja procentowa zawartosc zelaza. w zuzlu, wegla w metalu i siarki w metalu.Krzywe te przedstawiaja wyniki szeregu prób wykonanych w piecu kwasnym.Fig. 4 przedstawia szereg krzywych, które uwidoczniaja wplyw zmiany stosun¬ ku zawartosci wegla i zelaza w piecu zasa¬ dowym. Cyfrowe dane na spólrzednych X, X\ Y odinosiza si,e do tych samych czyn¬ ników, które wymieniono w odniesieniu do fig. 3, a krzywe i, j, I odpiowiadaja krzy¬ wym /, g i h, to zinaczy podaja procentowe zawartosci zelaza w zuzlu, wegla w, metalu i siarki w metalu.Fig. 5 przedstawia szereg krzywych m, n, o, które podaja procentowa zawartosc zelaza w zuzlu, wegla w metalu i siarki w metalu pflzy pracy w róznych warunkach.Cyfry na spólrzednych X, X' i Y odnosza sie do tych samych czynników, które wy¬ mieniono w odniesieniu do fig. 3 i 4. Prze¬ tapianie, którego wyniki podaje fig. 5, od¬ bywalo sie w piecu zasadowym, przyczem wsad byl doprowadzony nieprzerwanie przez otwory w sklepietniu pieca. W piecu znajdowalo sie tyle materjalu, ze mozna go bylo ulozyc w stos o dostatecznie wiel¬ kiej .powierzchni, odpowiednio pochylonej i wystawionej na dzialanie plomienia prze¬ plywajacego przez piec tak, ze zredukowa¬ ny metal po nawegletniu i stopieniu sply¬ wal tna dno kotliny pieca.Przy omawianem przetapianiu uzywano wegla Pocahontas, przesianego przez sito o 6-aiu oczkach na 2.5 cm2. Zawartosc w^- gla w otrzymywanym metalu mozna kon¬ trolowac i regulowac, obserwujac stosunek zachodzacy pomiedzy (zawartoscia wegla we wsadzie oraz iloscia i skladem sklad¬ ników wytwarzajacych zuzel. Zachowujac odpowiedni stosunek wymienionych czyn¬ ników, nalezy starac sie, aby szybkosc na- weglania zredukowanego metalu byla wieksza od szybkosci utleniania sie wegla we wsadzie i zeby wytwarzany metal za¬ wieral pozadany procent wegla.Omawiane próby wykazaly, ze w okre~ slonym piecu, przy uzyciu okreslonej rudy i okreslonego sposobu doprowadzania (wsa¬ du, zawartosc wegla w metalu mozna po¬ wiekszac przez 1) podwyzszenie tempera¬ tury w piecu, 2) powiekszenie zawartosci wegla we wsadzie, 3) podwyzszenie zasa¬ dowosci skladników wsadu, wytwarzaja¬ cych zuzel.Jezeli np. przy temperaturze 160° zu¬ zel jest obojetny, to dobrym srodkiem po¬ wiekszenia zawartosci wegla w metalu jest powiekszenie zawartosci wegla we wsadzie, poniewaz w tych warunkach podwyzszenie temperatury albo zasadowosci zuzla wply¬ wa nieznacznie na wzrost zawartosci we¬ gla w metalu, a byloby ono szkodliwe dla pieca. Jezeli jednak temperatura wynosi — 5 —1500°C, a zuzel jest obojetny, to podwyz¬ szanie temperatury jest bardzo skutecz¬ nym srodkiem powiekszenia zawartosci wegla w metalu, a zarazem powieksza wy¬ dajttiosc pieca. Gdy zuzel jest silnie kwa¬ sowy, to mozna powiekszyc zawartosc we¬ gla w metalu przez powiekszenie zawarto¬ sci skladników zasadowych wsadu. Jezeli sie dysponuje kilku gatunkami wegla, to u- zycie wegla w postaci wiecej zblizonej do grafitu wplywa równiez na powiekszenie zawartosci wegla w metalu.Zawartosc krzemu w wytwarzanym me¬ talu mozna zmieniac na podstawie zwiazku, jaki .zachodzi miedzy zawartoscia krzemu w wytwarzanym (metalu a temperatura, za¬ wartoscia wegla we wsadzie i iloscia oraz jakoscia skladników wytwarzajacych zu¬ zel. Dobierajac odpowiednio wzajemny sto¬ sunek tych czynników w celu osiagniecia szybkosci naweglania zredukowanego me¬ talu wiekszej od szybkosci utleniania sie wegla, zawartego we wsadzie, mozna jed¬ noczesnie regulowac te czynniki w ten sposób, zeby wytwarzany metal zawieral pozadana ilosc krzemu.Próby wykazaly, ze w okreslonym pie¬ cu zasilanym w okreslony sposób i scisle okreslona ruda mozna wytwarzac metal o wiekszej zawartosci krzemu, jezeli sie: 1) podwyzszy temperature w piecu, 2) zwiek¬ szy zawartosc wegla we wsadzie i 3) obni¬ zy zasadowosc skladników wsadu wytwa¬ rzajacych zuzel.Jezeli np. temperatura w piecu wynosi 1Ó00°C, a zuzel jest obojetny, to dobry sposób powiekszenia zawartosci krzemu w wytworzonym metalu polega na ilosci za¬ sadowych skladników wsadu. Jest to nao- gól korzystniejsze od podwyzszania tem¬ peratury albo powiekszenia zawartosci we¬ gla wsadu, poniewaz pierwszy sposób zmniejsza trwalosc pieca, a drugi zwiek¬ sza koszta procesu. Moga jednak zajsc o- kblicznosci przemawiajace raczsj za po¬ wiekszeniem (zawartosci wegla we wsadzie, jak za podwyzszeniem zasadowosci zuzla, np. wtedy, ,gdy ma byc w metalu powiek¬ szona nietyiko zawartosc krzemu, lecz tak¬ ze wegla. W takim przypadku, albo tez gdy zalezy na utrzymaniu zawartosci wegla w metalu ponizej pewnej granicy, mozna po-, wiekszyc zawartosc krzemu w metalu przeiz uzycie wegla w postaci zblizonej do grafitu.Jezeli temperatura w piecu wynosi 1500°C, a zuzel jest wybitnie kwasny, to korzystne jest, w celu powiekszenia zawar¬ tosci krzemu w metalu, podwyzszyc tem¬ perature, gdyz wtedy jednoczesnie zwiek¬ sza sie równiez wydajnosc pieca.Zawartosc fosforu w wytwarzanym me¬ talu mozna regulowac, obserwujac zwiazek, jaki zachodzi pomiedzy zawartoscia fosfo¬ ru w metalu i temperatura, zawartoscia we* gla we wsadzie oraz iloscia i skladem che¬ micznym tych skladników wsadu, które wytwarzaja zuzel. Regulujac ten stosunek w ten sposób, zeby sizybkosc naweglania zredukowanego metalu byla wieksza niz szybkosc utleniania wegla wsadu, trzeba go jednoczesnie ustalac w ten sposób, aby me¬ tal zawieral pozadana ilosc fosforu.Próby wykazaly, ze w okreslonym pie¬ cu, zasilanym okreslona rura w okreslony sposób, zawartosc fosforu w metalu mozna zmniejszac przez 1) obnizenie temperatury w piecu; 2) zmniejszenie zawartosci wegla we wsadzie, i 3) powiekszenie zasadowosci skladników wsadu wytwarzajacych zuzel.Jezeli np. w piecu panuje temperatura 1600°C, a zuzel jest obojetny, to dobry spo¬ sób zmniejszenia zawartosci fosforu w me¬ talu polega na powiekszeniu ilosci skladni¬ ków wsadu. Sposób jest naogól korzyst¬ niejszy od obnizenia temperatury, które zmniejsza wydajnosc pieca. Jezeli tempe¬ ratura w piecu wynosi 1600°C, a zuzel jest zasadowy, to najlepszy sposób zmniejsze¬ nia zawartosci fosforu w metalu polega na zmniejszeniu ilosci wegla we wsadzie, po¬ niewaz wplywa to nietyiko na pominiejsze- — 6 —nie zawartosci fosforu ,w metalu, lecz tak¬ ze obniza koszta pracy pieca. Jezeli zuzel jest kwasny, to trzeba -dodac do wsadu do¬ stateczna ilosc topiników zasadowych, aby otrzymac zuzel zasadowy, zanim zacznie sie usuwac znaczniejsze ilosci fosiforu. Ma¬ jac do rozporzadzelnia rózne gatunki we¬ gla, mozna zmniejszyc zawartosc fosforu w metalu przez uzycie wegla mniej /zblizone¬ go do grafitu. Z powyzszych wywodów wy¬ nika, ze opisane doswiadczenia umozliwi¬ ly znaczne powiekszenie elastycznosci pro¬ cesu redukcji. Regulujac odpowiednia tem¬ perature w piecu i zawartosc wegla we wsadzie, mozna zmieniac dowolnie w pew¬ nych granicach zawartosc wegla, siarki, fosforu i krzemu w wytwarzanym metalu, przeprowadzajac proces z zuzlem zasado¬ wym, kwasnym lub obojetnym.Przez rudy nalezy rozumiec nietylko rudy naturalne, lecz Wogóle mater jaly za¬ wierajace zelazo, jak np. mul z oczyszcza - czy gazów, pyl z kanalów, zgorzyny piry¬ tu, opilki zelazne i inne odpadki fabryk maszyn.Opisany proces nie ogranicza sie do materjalów okreslonej ziarnistosci, wyma¬ gane jest tylko, aby byl dostatecznie drob¬ nym gdyz wtedy miesza sie on dokladnie z weglem i topnikami. Do tak rozdrobnione¬ go materjalu dodaje sie dostateczna ilosc wody, aby uniknac strat wskutek rozpyla¬ nia sie materjalu.Wyzej podane przyklady odnosily sie do przeróbki rud zelaza, lecz nowy sposób moze byc równie dobrze .stosowany do re¬ dukcji rud innych metali, ,np. chromu, ni¬ klu, manganu i miedzi PL