Wynalazek niniejszy dotyczy recznego przyrzadu, sluzacego do pokrywania po¬ wierzchni przedmiotów np. klejowemi lub olejnemi farbami, jakie stosowane sa przez malarzy i pokrewne zawody, przyczem wzory wykonywane sa jednobarwnie lub wielobarwnie, a cieniowane sa dwubarw- nie.Dwubarwne cieniowanie odbywa isie na skutek wlaczenia pomiedzy walec, dopro¬ wadzajacy farbe, a glówny walec zasilaja¬ cy walca, zaopatrzonego w zlobki wezowe.Dzieki umieszczeniu na jednej osi odpo¬ wiedniej ilosci walców, zasilanych farba z kilku obok siebie umieszczonych zbiorni¬ ków, mozna otrzymac druk wielobarwny.Sposób pokrywajnia jedna lub kilkoma far¬ bami jest taki sam.Wszystkie walce, zaopatrzone w zlobki wezowe, przenosza farbe ma wspólny glów¬ ny walec zasilajacy, który zkolei przenosi ja na walec deseniowy. Ten ostatni wyko¬ nany jest z miekkiej gumy, dzieki czemu pokrywa farba wszelkie wystepy badz nie¬ równosci danej powierzchni i rozprowadza farbe do wszystkich miejsc równomiernie.Na rysunku uwidoczniono przyklad wyko¬ nania przedmiotu wynalazku.Fig. I przedstawia przekrój pionowy przyrzadu wedlug wynalazku, fig* 2 — wi¬ dok dwóch zlobkowanych wspóldzialaja¬ cych walców posrednich, fig. 3 — widokwalca deseniowego czesciowo w przekroju, fig, 4 — jego przekrój poprzeczny, i W 2&ioiiljku'&^z4&rba, zaopatrzonym w licHwyt a, oferafcafliyj&st walec c, zapomoca walca e, który przenosi farbe na walec f2; toczacy sie wdól po powierzchni walec de¬ seniowy g pobiera farbe z walca f2, przy- czem pociaga za soba reszte walców, powo¬ dujac ich obrót. Walec f2 stanowi glówny walec zasilajacy, dookola którego rozmie¬ szczone sa stosownie do rbzporzadzalnego miejsca w dowolnej ilosci i w dowolny spo¬ sób grupy walców, przeznaczonych na farby róznych kolorów. To urzadzenie mozna zmienic przez kolejne umieszczenie jedne¬ go za drugim takich samych zbiorników b i d, oraz dodanie walców takich np. jak wa¬ lec h, przyjmujac jednak zawsze walec f2 jako walec zasadniczy. Zamiast bezposred¬ niego oddawania farby z walca c na walec e mozna farbe przenosic posrednio, a miano¬ wicie zapomoca jednego lub kilku walców posrednich, dzieki czemu przenoszenie i rozdzielanie farby na glównym walcu za¬ silajacym jest dokladniejsze.Glówny walec zasilajacy, który pobiera farbe i oddaje ja dalej, sklada sie z meta¬ lowego walka f2, otoczonego przylegajaca mocno metalowa siatka ft. Ten walec toczy sie na walcu i i jest utrzymywany miedzy walcami e, r, h i g.Z przodu przyrzadu znajduja sie widel¬ ki K, utrzymujace walec drukarski g w jednem polozeniu. Walec g moze byc do¬ wolnej srednicy, przyczem mozna go wy¬ mieniac na inny. Widelki K przestawia sie wyzej lub nizej w zaleznosci od wiekszych lub mniejszych srednic walca g. Plytki / i m wraz ze sruba n isa przesuwane w pod¬ kladce o. Widelki p utrzymuja walec q, który sluzy jako walec wodzacy przy pio¬ nowym ruchu, przyczem toczy sie po wspól¬ nej plaszczyznie z walcem g.Dwubarwne cieniowanie otrzymuje sie zapomoca walców e, r, zaopatrzonych w zlobki wezowe. Fig. 2 uwidocznia rozmie¬ szczenie zlobków na tych walcach e i r.Zlobki walca r wykonane sa w odwrotnym kierunku do kierunku zlobków walca e.Dwubarwne cieniowanie otrzymuje sie za¬ pomoca zlobków górnego walca r, które zblizaja sie ku srodkowi coraz gesciej, pod¬ czas gdy na koncach rozchodza sie coraz bardziej. Dzieki temu czesc srodkowa wal¬ ca r oddaje wiecej farby glównemu walco¬ wi zasilajacemu, a stad po rozdzieleniu jej przez oczka sita f1 walcowi deseniowe¬ mu g, niz konce walca r. Farba skupia sie ku srodkowi, wskutek czego odbicie na dru¬ kowanej powierzchni jest w tern miejscu wyrazniejsze. Walec r wspólpracuje z wal¬ cem e, który posiada zupelnie przeciwny sposób dzialania, gdyz jego zlobki zbiegaja sie bardziej przy koncach, niz w srodku.Dzieki temu konce tego walca e oddaja wie¬ cej farby glównemu walcowi zasilajacemu f2, a po rozdzieleniu przez oczka sita f1 przenosza ja na walec deseniowy. W ten sposób na calej dlugosci walców (fig. 2) otrzymuje sie takie tonowanie barw druko¬ wanej powierzchni, ze ton barwy, poczyna¬ jac od lewej strony, jest poczatkowo ciem¬ niejszy i mocniejszy az do konca pierw¬ szej cwiartki dlugosci walca, nastepnie sta¬ je sie jasniejszy i slabszy na drugiej cwiart¬ ce, a stad ku srodkowi walca znów ciem¬ niejszy i wzmocniony. W drugiej polowie dlugosci walca powtarza sie w dalszym cia¬ gu ta sama kolejna zmiana ciemniejszych tonów na jasniejsze i znów jasniejszych na ciemniejsze. Oczywiscie moga równiez z soba wspólpracowac tylko polowy dlugo¬ sci dolnego i górnego walca jednego kolo¬ ru, drugie zas polowy ich .dlugosci otrzy¬ muja wówczas farbe innej barwy.Walec, pokrywajacy powierzchnie wzo¬ rem, wedlug wynalazku posiada wypelnie¬ nie z gumowej gabki u pomiedzy metalo¬ wym rdzeniem s (fig. 3) i miekka oslona t; ta gabka jako bardzo elastyczna poddaje sie za kazdym razem pod naciskiem oslony /. Dzieki temu rysunek oslony odbija sie — 2 —równomiernie na wszystkich nierówno¬ sciach powierzchni. Fig. 4 uwidocznia w przekroju wygiecie oslony t i gabki na wy¬ puklej scianie.W celu oszczedzenia walców i zwieksze¬ nia ich trwalosc? przedluzenie irdzenia s na osi v stanowi gumowy pierscien w.Walce moga byc krótkie lub dlugie, a rów¬ niez kilka oddzielnych walców mozna osa¬ dzic na jednej osi. Poszczególne czesci ca¬ lego walca moga byc np. zapomoca wulka¬ nizowania polaczone ze sztywna osia w jednolita calosc. PL