Przedmiotem wynalazku jest bezpiecz¬ nik zapalników uderzeniowych, stosowa¬ nych do pocisków i granatów, rzucanych recznie lub zapomoca miotaczy i podob¬ nych przyrzadów.Przy miotaniu pocisków i granatów za¬ pomoca dzial (miotaczy) jest rzecza waz¬ na rzucic pocisk jak najdalej. Cel ten o- siaga sie zapomoca zredukowania do mi¬ nimum uplywu gazów przez szczeliny po¬ wstale miedzy lufa a pociskiem.Wobec tego bezpiecznik nie powinien posiadac czesci, które tworzylyby na po¬ wierzchni pocisku lub granatu wystepy sluzace! do prowadzenia w lufie pocisku lub granatu, natomiast winien bezwzgled¬ nie zapobiegac dzialaniu zapalnika we¬ wnatrz lufy. Prócz tego niezbedne jest u- nikanie wszelkiej mozliwosci zacinania sie bezpiecznika w lufie podczas ladowania lub dania strzalu. Z drugiej strony bez¬ piecznik powinien oddzielic sie od pocisku lub granatu podczas lotu, w celu spowo¬ dowania wybuchu w chwili uderzenia, i przedstawiac jak najmniejszy opór wzgle¬ dem powietrza, aby uniknac w ten spo¬ sób zboczen pocisku lub granatu z toru podczas lotu.Na rysunku przedstawiono dwie posta¬ cie wykonania wynalazku. Fig. 1 przed¬ stawia granat, zaopatrzony w bezpiecznik w przekroju plaszczyzna, przechodzaca przez os; fig. 2 — jego rzut poziomy, zas fig. 3 — odmiane bezpiecznika w rzucie pionowym.Na fig. 1 i 2 granat posiada czerep U zawierajacy ladunek wybuchowy 2 i de¬ tonator 3; do czerepu przymocowana jestglowica 4, o srednicy mniejszej od sred¬ nicy czerepu /, zawieEaj&ca zapalnik ude¬ rzeniowy* -.'. * /* ' 1 Zapalnik sklada sie z dwóch mas 5 i 6, umieszczonych wzdluz osi jedna w drugiej ruchomo, z których jedna posiada iglice 7, druga zas splonke 8. Masy 5 i 6 utrzy¬ muje w pewnej odleglosci od siebie umie¬ szczona pomiedzy niemi sprezyna 9. Masy te opieraja sie swemi zaokraglomemi kon¬ cami o wewnetrzne powierzchnie wydra¬ zonych stozków 10 i 11, wykonanych w odpowiednich miejscach glowicy 4 i cze¬ repu 1.Przesuniecie sie mas 5 i 6, nastepujace w chwili uderzenia w cel pod wplywem bezwladnosci i uprzedniem usunieciu za¬ bezpieczenia, powoduje w znany sposób dzialanie iglicy 7 na splonke 8, której plomien przedostaje sie przez kanal 12 do detonatora 3, zapalajacego ladunek wybuchowy 2.Wedlug wynalazku, bezpiecznik skla¬ dajacy sie z zasuwki 13, umieszczonej w wykroju poprzecznym 14 masy 6 pomie¬ dzy iglica 7 a splonka 8, polaczony jest przegubowo z oslona 15, która okrywa glo¬ wice 4 granatu i posiada srodki ulatwia¬ jace jej oddzielenie sie od wymienionej glowicy. Oslona 15 z drugiej strony pola¬ czona jest z glowica 4 zapomoca zawlecz¬ ki zabezpiecza.)acej 16, która nalezy usu¬ nac bezposrednio przed strzalem zapomo¬ ca pociagniecia kólka 17, W celu ulatwienia wysuniecia sie za¬ suwki 13 podczas lotu, oslona 15 posia¬ da w przedniej swej czesci jeden lub kil¬ ka otworów 18, umieszczonych tak, aby powietrze, przenikajac podczas lotu gra¬ natu przez te otwory 18 pomiedzy oslone 15 i zewnetrzna powierzchnie glowicy 4, powodowalo oddzielenie sie oslony 15 od glowicy 4 i wyciagniecie sworznia 13, na¬ wet przy nieznacznej szybkosci wyloto¬ wej granatu. Otwory 18 powoduja rów¬ niez zmniejszenie oporu powietrza pod¬ czas lotu pocisku, kiedy oslona jest je¬ szcze polaczona z granatem; ta okolicz¬ nosc zmniejsza zboczenie z toru pocisku podczas oddzielania sie oslony.Glowica na przodzie posiada ksztalt kulisty 4*, sprzyjajacy wytworzeniu sie duzego cisnienia powietrza na wewnetrz¬ na powierzchnie oslony.Aby oddzielenie oslony 15 z zasuwka 13 od czerepu granatu bylo latwe, pola¬ czenie tych czesci uskutecznione jest za¬ pomoca lacznika 19 polaczonego przegu¬ bowo z zasuwka 13 i z oslona 15. Oslona uzyskuje W chwili jej oddzielenia sie od granatu lub pocisku znaczna energje ki¬ netyczna, a lacznik 19 wywiera na zasuw¬ ke 13 nacisk w kierunku wylotu wzdluz osi, co ulatwia wysuniecie sie jej tern bar¬ dziej, ze wszelkie sily, dzialajace pod ka¬ tem, któreby mogly spowodowac zacina¬ nie sie wskazanej zasuwki w jej lozysku, sa usuniete.Zasuwka 13 posiada przekrój ksztaltu litery U, jak to przedstawiono na rysun¬ ku, wobec czego wytrzymalosc na zgina¬ nie jest znaczna i pozwala uniknac od¬ ksztalcenia, wskutek dzialania bezwladno¬ sci mas 5 i 7, wywieranego na zasuwke w momencie strzalu.Zasuwka 13 posiada czesc pelna 13' przy polaczeniu z oslona 15; ta czesc o stosunkowo duzej masie w porównaniu do calej zasuwki ulatwia wysuniecie sie jej z lozyska.W postaci wykonania wynalazku, przed¬ stawionej na fig. 3, oslona 15 posiada tyl¬ ko jeden otwór 18 w kierunku osi grana¬ tu; krawedz tego otworu jest nieco wy¬ dluzona i posiada ksztalt cylindra 21, przeznaczonego do wprowadzania powie¬ trza w przestrzen pomiedzy glowice 4, a oslone 15.Polaczenie oslony 15 z zasuwka 13 uskutecznia sie w danym przypadku za¬ pomoca ramienia 13", polaczonego w jed¬ na calosc z trzpieniem i skierowanego — 2 —równolegle do osi granatu tak, aby oslona swobodnie odchylala sie i aby jej srodek ciezkosci znajdowal sie na przedluzeniu osi zasuwki 13, co równiez ulatwia jej wy¬ ciagniecie; w tym celu krawedz oslony w miejscu jej polaczenia ze sworzniem! po¬ siada wyciecie 20 (fig. 3).Aby jeszcze bardziej ulatwic odchyla¬ nie sie oslony 15, nalezy zwiekszyc ciezar czesci jej brzegu przez pogrubienie lub tez przez umieszczenie odpowiedniego cieza¬ ru. Zgrubienie takie 22 jest przedstawione na fig. 3.Wreszcie, aby zapobiec zacinaniu sie obrzeza C oslony w lufie w chwili strzalu (gdy oslona jest zwolniona po wyciagnie¬ ciu zawleczki zabezpieczajacej, podobnej do zawleczki 16, która, oczywiscie, musi posiadac równiez granat przedstawiony na fig. 3), przedluza sie oslone w kierunku podstawy granatu poza plaszczyzne pro¬ stopadla do jego osi i zawierajaca sro¬ dek O przegubu, laczacego oslone ze sworzniem; wskutek tego, mozliwe zetknie¬ cie sie brzegu C oslony ze scianka lufy podczas przelotu granatu przez nia powo¬ duje powrót oslony bez zacinania sie we wlasciwe polozenie. PL