Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania znaków graficznych do przenoszenia adhezyjnego przeznaczonych do trwalego i powtarzalnego umieszczania ich na czystych i gladkich podlozach, dzieki wykorzystaniu sil adhezji, powstalych pomiedzy znakami graficznymi, powleczonymi powloka lepiaca po odwrotnej stronie lica znaku, a podlozem dla znaku.Znane dotychczas rozwiazania przedstawione miedzy innymi w opisie patentowym kanadyjskim nr 683421, opisach patentowych St.Zjedn.Am. Pln. nr 2558803 i nr 3131106, opisie patentowym austriackim nr 238738, opisie patentowym japonskim nr 414218, oraz polskich opisach patentowych nr 67669, 74928 i 100289 sa obarczone szeregiem niedogodnosci zarówno w sferze technologicznej jak i aplikacyjnej. Niektóre z tych rozwiazan przewiduja uzycie jako nosnika tymczasowego, folii polietylenowej, która podczas wywie¬ rania na nia nacisku, odksztalca sie, co powoduje uszkodzenie blony przenoszonego znaku. Przedstawiona w polskim opisie patentowym nr 74928 jako nosnik tymczasowy folia z politereftalanu etylenowego, wykazuje wprawdzie dobre wlasnosci mechaniczne, jednakze ze wzgledu na wysokie koszty jest nieekonomiczna.Natomiast rozwiazanie z polskiego opisu patentowego Nr 100289, polegajace na pokryciu uzytej w charakte¬ rze nosnika tymczasowego kalki technicznej rozwalcowana powloka antyadhezyjna, powoduje zmniejszenie transparencji kalki, poniewaz stosowana kompozycja antyadhezyjna, oparta na polimerach etylenu i zywicy fenolowo-formaldehydowej, wykazuje zbyt mala przezroczystosc. Niska transparencja nosnika tymczaso¬ wego uniemozliwia precyzyjne zorientowanie znaku graficznego w stosunku do podloza. Ponadto wymie¬ niona kompozycja powoduje szybka destrukcje powloki antyadhezyjnej, a w efekcie wykruszenie powloki i jej zluszczenie sie razem ze znakiem graficznym. Podobne niedogodnosci powoduje rozwiazanie, przedsta¬ wione w polskim opisie patentowym nr 67669, gdzie stosuje siejako nosnik tymczasowy papier parafinowany lub woskowany. W innych znanych rozwiazaniach wlasnosci antyadhezyjne nosnika tymczasowego sa niewystarczajace, co powoduje, ze znak graficzny podczas przenoszenia nie oddziela sie calkowicie od nosnika. Poza tym wystepuje w róznych rozwiazaniach brak równomiernosci rozmieszczenia sie powloki antyadhezyjnej na powierzchni nosnika tymczasowego, wynikajacy ze stosowania niewlasciwych technologu nanoszenia powloki antyadhezyjnej na nosnik. Równiez w tych rozwiazaniach spoiwo pigmentowe uzywane jako pasta drukarska do nadrukowywania znaków graficznych, wykazuje po wyschnieciu niedostateczne wlasnosci mechaniczne, powodujac pekniecia i uszkodzenia blon znaku graficznego juz przy niewielkich odksztalceniach podloza. Równoczesnie niewystarczajaca jest wodoodpomoscjak i odpornosc na zmywanie znaków graficznych, a takze gestosc krycia pigmentowanej blony, tworzacej znak. Niewlasciwie ustalone napiecie powierzchniowe pasty drukarskie) i zwiazana z tym niska zwilzalnosc nosnika tymczasowego powoduja powstanie wad wyrobu w postaci nieostrosci zarysowanych konturów znaków graficznych,2 120 097 wystrzepien i innych nieciaglosci powloki znaku graficznego. Istotne niedogodnosci wykazuja równiez srodki adhe/yjne, nakladane jako powloka lepiaca na znak graficzny. W niektórych rozwiazaniach przewi¬ duje sie nakladanie powloki lepiacej wylacznie w obrysie znaku graficznego. Metoda ta znacznie komplikuje i wydluza proces produkcyjny. W rozwiazaniach przewidujacych pokrycie calej powierzchni nosnika tymcza¬ sowego powloka lepiaca od strony znaków graficznych, wskutek niewlasciwego doboru komponentów, wchodzacych w sklad powloki lepiacej, wystepuja sily adhezyjnejuz przy minimalnym nacisku, wywartym na nosnik tymczasowy. Powoduje to sklejanie sie arkuszy miedzy soba lub niepozadane odbicie znaków w trakcie poslugiwania sie arkuszem. Wystapienie tej wady pociaga za soba koniecznosc stosowania przekla¬ dek antyadhezyjnych w postaci na przyklad papieru silikonowego, co znacznie komplikuje i podraza proces wytwarzania, a takze komplikuje sposób poslugiwania sie arkuszem ze znakami. Wskutek braku stabilizacji komponentów, wchodzacych w sklad warstwy lepiacej, nastepuje stosunkowo szybki zanik wlasnosci adhezyjnych powloki lepiacej.Celem wynalazku jest rozwiazanie kompleksowe, usuwajace powyzsze wady i niedogodnosci poprzez opracowanie optymalnego sposobu wytwarzania znaków graficznych do przenosnika adhezyjnego, stosuje sie tu tanie i latwo dostepne surowce i pólfabrykaty, jak równiez komponenty oraz powtarzalny proces technologiczny.Istota techniczna sposobu wedlug wynalazku polega na tym, ze w charakterze nosnika tymczasowego stosuje sie kalke techniczna o gramaturze od 60 do 75 g/m2, która impregnuje sie goraco substancja antyadhezyjna w postaci eutektycznego stopu wysokocisnieniowego telomeru polietylenu z polimerem metylofenylosilikonowym, z calkowitym wyeliminowaniem wosków, majaca wlasciwosc zwiekszania trans- parencji kalki technicznej. Arkusz kalki nastepnie zadrukuje sie stosujac technike sitodrukowa, zestawem znaków graficznych przy uzyciu pasty drukarskiej. Eutektyczny stop wysokocisnieniowego telomeru poliety¬ lenu z polimerem metylofenylosilikonowym otrzymuje sie w ten sposób, ze 60 do 90, korzystnie 30 do 80 czesci wagowych wysokocisnieniowego telomeru polietylenu o zawartosci 0,8 do 1% wodoru w etylenie oraz 10 do 20, korzystnie 13 do 16 czesci wagowych piecdziesiecio procentowego roztworu w ksylenie polimeru metylofenylosilikonowego, ogrzewa sie od temperatury 293 K do 393 K w ciagu l,5godziny przy równoczes¬ nym stalym mieszaniu.Paste drukarska sporzadza sie z 80 do 100, korzystnie z 90 do 95 czesci wagowych kopolimeru chlorku winylu i akrylanu metylu o zawartosci 2% wolnych grup hydroksylowych i z 10 do 20, korzystnie z 13 do 18 czesci wagowych zywicy cykloheksanonowej o punkcie mieknienia od 353 K do 363 K po czym rozpuszcza sie te skladniki w 160 do 200 czesciach wagowych rozpuszczalnika, skladajacego sie z 30 do 60czesci wagowych etyloglikolu, 50 do 80 czesci wagowych cykloheksanonu, a nastepnie dodaje sie do roztworu 30 do 80 czesci wagowych pigmentu organicznego i/lub nieorganicznego dowolnego koloru oraz do 25 czesci wagowych siarczanu baru i po wstepnym zdyspergowaniu na mieszadle szybkoobrotowym poddaje sie od 2 do 3-krotnemu ucieraniu na agregacie trójwalcowym do osiagniecia stopnia utarcia pigmentów i obciaznika od 6 do 10 um. Odmiane pasty drukarskiej sporzadza sie z 80 do 120 korzystnie ze 100 do 110 czesci wagowych octanomaslanu celulozy o zawartosci grup maslanowych od 30% do 40%, korzystnie od 34% do 37% i zawartosci grup hydroksylowych 1,25% oraz od 15 do 30 korzystnie 20 do 25 czesci wagowych zywicy cykloheksanonowej o punkcie mieknienia od 353 Kdo 363 K rozpuszczonych w 350 do 420 korzystnie od 380 do 400 czesciach wagowych rozpuszczalnika, skladajacego sie ze 180 do 230 czesci wagowych etyloglikolu,a nastepnie dodaje sie od 30 do 70 czesci wagowych pigmentu organicznego i/lub nieorganicznego dowolnego koloru oraz do 20 czesci wagowych siarczanu baru i po wstepnym zdyspergowaniu w mieszadle szybkoobro¬ towym poddaje sie od 2 do 3-krotnemu ucieraniu na agregacie trójwalcowym az do osiagniecia stopnia utarcia pigmentów i obciaznika od 6 do 10^m.Po impregnacji w temperaturze od 383 K do 403 K zapewniajacej równomierne przesycenie kalki technicznej impregnatem, a tym samym równomierny rozklad wlasnosci antyadhezyjnych na powierzchni, nanosi sie znaki graficzne dowolna metoda, uzywajac pasty drukarskiej, majacej wlasciwosci nie wiazania sie z substancja antyadhezyjna, natomiast wiazania sie z kompozycja lepiaca bez zmniejszania jej wlasnosci lepiacych, przy czym pasta drukarska zachowuje wszystkie swe wlasnosci pelnego krycia powierzchni o duzej gestosci i ostrego rysunku linii brzegowej.Nastepnie cala powierzchnie nosnika tymczasowego pokrywa sie od strony zadrukowanej znakami, dogodna metoda nanoszenia, warstwa lepiaca o grubosci od 15 do 25 /jm, w która wprowadza sie aktywny wypelniacz krzemionkowy, o duzej powierzchni rozwiniecia i duzej gestosci grup silanolowych zwiekszaja¬ cych wlasnosci adhezyjne kompozycji lepiacej, poprzez nadanie jej charakteru hydrofilowego. Pozwala to na laczenie sie kompozycji lepiacej z impregnatem i pasta drukarska przy zachowaniu jej lepkosci wyjsciowej o duzej odpornosci na sily scinajace. Wlasciwosci takie zapewnia kompozycja lepiaca która sporzadza sie ze 140 do 200, korzystnie ze 150 do 160 czesci wagowych czterdziesto procentowego roztworu w terpentynie, polieteru izobutylo-winylowego o ciezarze czasteczkowym 20 000 i z 15 do 30, korzystnie 20 do 25 czesci120 097 3 wagowych roztworu w ksylenie, chudej zywicy ftalowej, modyfikowanej olejem rycynowym, o zawartosci bezwodnika kwasu ftalowego od 26 do 38%, a nastepnie miesza sie do uzyskania jednorodnej masy gesto-plynnej i wprowadza sie nastepnie od 10 do 18, korzystnie od 13 do 16 czesci wagowych aktunego wypelniacza k/zemionkowego, co najmniej 90% i gestosci grup silanolowych od 2,67 do 5,7X 106/^m i po wstepnym zdyspergowaniu wypelniacza w kompozycji, dodajac butylowanego hydroksyanizolujako antyut- leniacza fizjologicznie nieczynnego, majacego na celu stabilizacje ukladu.Pokrycie powloka lepiaca dokonuje sie dowolnym sposobem, korzystnie technika sitodrukowa lub natryskiem pneumatycznym i suszy w temperaturze pokojowej przez okres okolo 5 godzin.Sposób wedlug wynalazku zapewnia wysoka precyzje odtwarzania i przenoszenia znaków graficznych, trwale ich umieszczenie na podlozu, latwosc i niezawodnosc poslugiwania sie arkuszem nosnika ze znakami graficznymi oraz jego odpornosc na starzenie. Odpowiednia transparencja nosnika tymczasowego zapewnia latwosc orientacji znaku graficznego w stosunku do podloza.Istote wynalazku objasniano w przytoczonych przykladach, nie ograniczajacych zakresu stosowania wynalazku.Przyklad I. Kalke techniczna o gramaturze 72g/m2 poddaje sie impregnacji substancja antyadhe- zyjna w specjalnym urzadzeniu, w temperaturze od 383 K do 403 K. Impregnujaca substancje antyadhezyjna sporzadza sie z 70 czesci wagowych wysokocisnieniowego telomeru polietylenu o zawaratosci 1% wodoru w etylenie i 15 czesci wagowych 30% roztworu w ksylenie polimeru metylofenylosilikonowego, stapianego w okresie 1,3 godziny w lazni olejowej przy stalym mieszaniu, podnoszac temperature od 293 K do 393 K.Otrzymana plynna jednorodna mase wlewasie do podgrzewanego zbiornika magazynowego urzadzenia do impregnacji. Po zakonczeniu procesu impregnacji kalke suszy sie. Po pocieciu zaimpregnowanej kalki na znormalizowane arkusze, pokrywa sie ja zestawem znaków graficznych metoda sitodrukowa, przy uzyciu czarnej pasty drukarskiej o skladzie: 33 czesci wagowych sadzy kanalowej pigmentowej, 90 czesci wagowych kopolimeru chlorku winylu o zawartosci 2% wolnych grup hydroksylowych, 13 czesci wagowych zywicy cykloheksanonowej o punkcie mieknienia od 353 K do 363 K oraz 160 czesci wagowych etyloglikolu, 60 czesci wagowych nafty solwentowej oczyszczonej i 60czesci wagowych cykloheksanonu. Kopolimer i zywice cykloheksanonowa rozpuszcza sie przy stalym mieszaniu w podanym rozcienczalniku do otrzymaniajedno¬ rodnego roztworu roboczego spoiwa, do którego dodaje sie sadze i poddaje wstepnej dyspergacji na mieszadle szybkoobrotowym. Po otrzymaniu jednorodnej masy, paste uciera sie na agregacie trójwalcowym do osiagniecia stopnia roztarcia pigmentu ponizej 10 /im, mierzonego grindometrem. Zadrukowane arkusze kalki technicznej skladuje sie na stelazach celem odparowania skladników lotnych z pasty i suszy w temperaturze pokojowej, w czasie 3 godzin. Wyschnieta powloka, tworzaca znak graficzny, winna miec grubosc 12 /im, mierzona elkornetrem. Na wyschniete znaki graficzne naklada sie warstwe lepiaca ogrubosci 15 /im, pokrywajac nia cala powierzchnie arkusza metoda sitodrukowa. Kompozycja lepiaca sklada sie ze 160 czesci wagowych 40% roztworu w terpentynie polieteru izobutylo-winylowego o ciezarze czasteczkowym 20 000 i 23 czesci wagowych 30% roztworu w ksylenie chudej zywicy ftalowej, modyfikowanej olejem rycynowym, o zawartosci bezwodnika kwasu ftalowego 37%. Skladniki homogenizuje w mieszalniku, po czym dodaje sie 13 czesci wagowych aktywnego wypelniacza krzemionkowego o zawartosci krzemionki co najmniej 90% i gestosci grup silanolowych od 2,6 do 3,7X 106//im2 oraz 0,02 czesci wagowej butylowanego hydroksyanizolu. Po wstepnym zdyspergowaniu, kompozycje uciera sie jednokrotnie na agregacie trójwalco¬ wym. Arkusze z naniesiona warstwa lepiaca suszy sie na stelazach w temperaturze pokojowej w okresie 2 godzin, celem odparowania ksylenu z powloki lepiacej.Przy klad II. Impregnacje kalki technicznej wykonuje sie identycznie jak w przykladzie I. Do zadru¬ kowania arkusza znakami graficznymi metoda sitodrukowa sporzadza sie czarna paste drukarska z 43 czesci wagowych sadzy kanalowej pigmentowej, 100 czesci wagowych octanomaslanu celulozy o zawartosci grup maslanych 36% i grup hydroksylowych 1,23%, 23 czesci wagowych zywicy cykloheksanonowej o punkcie mieknienia od 333 K do 363 K oraz 400 czesci wagowych rozpuszczalnika, skladajacego sie z 220 czesci wagowych cykloheksanonu i 80 czesci wagowych octanu etyloglikolu. Octanomaslan celulozy i zywice cykloheksanonowa rozpuszcza sie przy stalym mieszaniu w podanym rozpuszczalniku do otrzymania jednorodnego roztworu spiwa. Do otrzymanego roztworu dozuje sie sadze pigmentowa i prowadzi proces dyspersji jak w przykladzie I. Po zadrukowaniu zaimpregnowanych arkuszy kalki technicznej znakami graficznymi metoda sitodrukowa, wyzej opisana pasta drukarska, zadrukowane arkusze suszy sie w tempera¬ turze pokojowej w czasie 8 godzin. Wyschnieta powloka, tworzaca znak graficzny, winna miecgrubosc 9 /im, mierzona elkometrem. Kompozycje lepiaca sporzadza sie jak w przykladzie I, rozcienczajac ja dodatkowo ksylenem do osiagniecia lepkosci od 40 do 50s wedlug kubka Forda nr 4. Tak rozcienczona kompozycje naklada sie na zadrukowana strone arkusza metoda natrysku pneumatycznego przy uzyciu pistoletu natry¬ skowego, zasilanego powietrzem sprezonym o cisnieniu 8 * 105 Pa. Arkusz z naniesiona warstwa lepiacasuszy4 120 097 sie na stelazach w temperaturze pokojowej w okresie 5 godzin, celem odparowania ksylenu z powloki lepiacej.Przyklad III. Impregnacje kalki technicznej wykonuje sie identycznie jak *w przykladzie I. Do zadrukowania arkusza znakami graficznymi stosuje sie zólta paste drukarska, skladajaca sie z 75% czesci wagowych zólcieni chromowej, 25 czesci wagowych siarczanu baru, 90czesci wagowych kopolimeru chlorku winylu i akrylanu metylu o zawartosci 2% wolnych grup hydroksylowych, 10 czesci wagowych zywicy cykloheksanonowej o punkcie mieknienia od 353 K do 363 K oraz 200 czesci wagowych etyloglikolu, 75% czesci wagowych nafty solwentowej oczyszczonej i 75 czesci wagowych cykloheksanonu. Dyspergacje pigmentu i obciaznika przeprowadza sie jak w przykladzie I. Sklad kompozycji lepiacej oraz sposób jej nalozenia takze jak w przykladzie I lub II.Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania znaków graficznych do przenoszenia adhezyjnego, przeznaczonych do trwalego umieszczania ich na podlozach róznego rodzaju, najkorzystniej technika sitodrukowa, znamienny tym, ze kalke techniczna o gramaturze od 60 do 75 g/m2, korzystnie od 70 do 72 g/m2, impregnuje sie na goraco, w temperaturze od 383 K do 403 K, substancja antyadhezyjna w postaci eutektycznego stopu wysokocisnienio¬ wego telomeru polietylenu z polimerem metylofenylosilokonowym, a nastepnie zadrukowuje sieja stosujac technike sitodrukowa, zestawem znaków graficznych przy uzyciu pasty drukarskiej stanowiacej mieszanine kopolimeru chlorku winylu i akrylanu metylenu oraz zywicy cykloheksanonowej w rozpuszczalniku zawiera¬ jacym etyloglikol, cykloheksanon, pigment organiczny i/lub nieorganiczny dowolnego koloru oraz siarczan baru albo tez pasty drukarskiej stanowiacej mieszanine octanomaslanu celulozy i zywicy cykloheksanonowej w rozpuszczalniku zawierajacym etyloglikol, pigment organiczny i/lub nieorganiczny dowolnego koloru oraz siarczan baru, po czym caly arkusz od strony znaków graficznych pokrywa sie powloka lepiaca o grubosci od 15 do 25 /im, w postaci kompozycji zawierajacej roztwór w terpentynie polieteru izobutylowiny- lowego oraz roztwór w ksylenie zywicy ftalowej modyfikowanej olejem rycynowym majaca wprowadzony aktywny wypelniacz krzemionkowy, pokrycie powloka lepiaca dokonuje sie dowolnym sposobem, korzyst¬ nie technika sitodrukowa lub natryskiem pneumatycznym i suszy w temperaturze pokojowej przez okres okolo 5 godzin. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do impregnacji stosuje sie substancje antyadhezyjna sporzadzona z 60 do 90, korzystnie 70 do 80 czesci wagowych wysokocisnieniowego telomeru polietylenu o zawartosci 0,8 do 1% wodoru w etylenie oraz lOdo 20, korzystnie 13 do 16, czesci wagowych 50% roztworu w ksylenie polimeru metylofenylosilokonowego, przy czym skladniki substancji ogrzewa sie od temperatury 193 K do 393K w ciagu 1,5 godziny przy równoczesnym stalym mieszaniu. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, zejako paste drukarska stosuje sie mieszanine sporzadza sie z 80 do 100, korzystnie z 90 do 95, czesci wagowych kopolimeru chlorku winylu i akrylanu metylu, o zawartosci 2% wolnych grup hydroksylowych i z 10 do 20, korzystnie z 13 do 18, czesci wagowych zywicy cykloheksanonowej o punkcie mieknienia od 353 K do 363 K, rozpuszczono w 160 do 200 czesciach wagowych rozpuszczalnika, skladajacego sie z 30 do 60 czesci wagowych etyloglikolu, 50 do 80 czesci wagowych cykloheksanonu, do której nastepnie dodaje 30 do 80 czesci wagowych pigmentu organicznego i/lub nieorganicznego dowolnego koloru oraz do 25 czesci wagowych siarczanu baru i po wstepnym zdyspergowaniu na mieszadle szybkoobrotowym poddawana 2 do 3-krotnemu ucieraniu na agregacie trójwalcowym do osiagniecia stopnia utarcia pigmentów i obciaznika od 6 do 10/im. 4. Sposób wedlug zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, ze jako paste drukarska stosuje sie mieszanine sporzadzona z 80 do 120, korzystnie ze 100 do 110 czesci wagowych octanomaslanu celulozy o zawartosci grup maslanych od 30 do 40%, korzystnie od 34 do 37% i zawartosci grup hydroksylowych 1,25% oraz od 15 do 30, korzystnie 20 do 25, czesci wagowych zywicy cykloheksanonowej o punkcie mieknienia od 353 K do 363 K, rozpuszczonych w 350 do 420, korzystnie od 380 do 400, czesciach wagowych rozpuszczalnika, skladajacego sie ze 180 do 230 czesci wagowych etyloglikolu, do której nastepnie dodaje sie od 30 do 70czesci wagowych pigmentu organicznego i/lub nieorganicznego dowolnego koloru oraz do 20 czesci wagowych siarczanu baru i po wstepnym zdyspergowaniu w mieszadle szybkoobrotowym poddano 2 do 3-krotnemu ucieraniu na agregacie trójwalcowym, az do osiagniecia stopnia utarcia pigmentów i obciaznika od 6 do lO/an. 5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako kompozycje lepiaca stosuje sie mieszanine sporza¬ dzona z 140 do 200, korzystnie ze 150 do 160, czesci wagowych 40% roztworu w terpentynie polieteru izobutylowinv!owego o ciezarze czasteczkowym 20 000 oraz z 15 do 30, korzystnie z 20 do 25, czesci wagowych pieoi/iesiecio procentowego roztworu w ksylenie, chudej zywicy ftalowej modyfikowanej olejem120 097 5 rycynowA m, o zawartosci be/wodnika kwasu Halowego od 26 do 38c/i, wymieszana do uzyskania jednorod¬ nej masy gestoplynnej do której wprowadza sie nastepnie od 10 do 18, korzystnie od 13 do 16, czesci wagow\ch aktywnego, co najmniej 90% wypelniacza krzemionkowego o gestosci grup silanolowych od 2,6 do 5,7 = 106//xm2 i po wstepnym zdyspergowaniu wypelniacza w kompozycji lepiacej uciera sieja 2-krotnie na agregacie trójwalcowym, dodajac w charakterze stabilizatora od 0,01 do 0,02 czesci wagowych but\ lowanego h\droksyanizolu. PL