Przedmiotem wynalazku jest uklad do rozdzielania w czasie wielu par impulsów pochodzacych z niezalez¬ nych zródel. Uklad znajduje zastosowanie zwlaszcza przy zliczaniu impulsów przez licznik rewersyjny lub zestaw liczników prostych lub rewersyjnych.Znane sa uklady, które z dwóch odrebnych torów impulsów pozwalaja uzyskac impulsy rozlaczne w czasie. Rozwiazania te sa stosowane zwlaszcza do zliczania impulsów doliczonych i odliczonych przez licznik rewersyjny lub zespól liczników. W ksiazce P. Misiurewicz i M. Grzybek „Pólprzewodnikowe uklady logiczne" WNT Warszawa 1975 r. przedstawiono rozwiazanie umozliwiajace zliczanie impulsów doliczanych i odliczanych, przy czym impulsy te moga przychodzic na wejscia ukladu w tej samej chwili. Opisany uklad sklada sie z dwóch monoimpulsatorów sterowanych impulsami zegarowymi tej samej fazy wlaczonych w kazdy z torów zliczania.Wyjscia tych monoimpulsatorów podlaczone sa do wejsc zliczajacych licznika rewersyjnego, poprzez uklad blokujacy wejscia licznika w momencie, gdy na wejscia ukladu przyjdzie w krótkim odstepie czasu zarówno impuls doliczaniajak i odliczania.Opisany uklakd charakteryzuje sie ta wada, ze umozliwia zliczanie impulsów jedynie z dwóch wejsc.Uklad wedlug wynalazku umozliwia bezbledne zliczanie wielu par impulsów doliczonych i odliczonych pochodzacych z wielu zródel. Impulsy doliczone i odliczone poszczególnej pary, które-'stanowia impulsy pochoczace z tego samego zródla impulsów sa rozlaczne w czasie natomiast impulsy pochodzace z róznych zróuel moga nie byc rozlaczne w czasie. Uklad posiada tyle niezaleznych torów ile jest rozdzielanych par impulsów. Kazdy tor sluzy do rozdzielenia rozlacznych w czasie par impulsów w stosunku do impulsów innych par. Tory te maja budowe identyczna. Na wejsciu kazdego toru znajduje sie element sumy, posiadajacy dwa wejscia pierwsze i drugie, na które wprowadzane sa impulsy pary. Wyjscie elementu sumy polaczone jest z monoimpulsatorem synchronizowanym rozlacznymi fazami zegarowymi. Wyjscie monoimpulsatora polaczone jest z pierwszymi wejsciami dwóch elementów iloczynu.Drugie wejscia elementów iloczynu polaczone sa z wejsciami pierwszymi i drugimi elementu sumy, który podlaczony jest do wejscia ukladu. Wyjscia elementów iloczynu róznych torów, które podlaczone satdo1 111650 pierwszych wejsc elementów sum znajdujacych sie na wejsciu danego toru polaczone sa z wejsciami pierwszego elementu sumy, którego wyjscie stanowi wyjscie ukladu. Wyjscia tych elementów iloczynu róznych torów, które podlaczone sa do drugich wejsc elementów sum znajdujacych sie na wejsciu danego toru, polaczone sa z wejsciami drugiego elementu sumy, którego wyjscie stanowi wyjscie ukladu.Przedmiot wynalazku zostanie omówiony na podstawie przykladu wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat ideowo-blokowy ukladu do rozdzielania w czasie trzech par impulsów pochodzacych z trzech niezaleznych zródel, a fig. 2 przedstawia przebiegi impulsów na wyjsciach niektórych elementów ukladu. Uklad sklada sie z trzech torów. Pare impulsów wejsciowych z jednego zródla wprowadza sie na wejscie poszczególnego toru ,4" ukladu wedlug wynalazku, gdzie „i" jest liczba calkowita zawarta w przedziale K i n, a n jest to liczba torów ukladu. W przykladzie wykonania n = 3. Na wejsciu kazdego toru znajduje sie element sumy Si o wejsciach Ai Bi. Element Si w poszczególnym torze podlaczony jest do wejscia monoimpulsatora mi. Monoimpulsatory w poszczególnych torach synchronizowane sa rozlacznymi fazami zegarowymi Z i. Wyjscie monoimpulsatora mi polaczone jest z pierwszymi wejsciami elementów iloczynu pierwszego IAi i drugiego IBi.Drugie wejscie elementu iloczynu lAi polaczone jest z wejsciem Ai elementu sumy Si, a drugie wejscie elementu iloczynu IB! polaczone jest z wejsciem Bi elementu sumy Si. Wyjscie elementu iloczynu IAi polaczone jest z wejsciem pierwszego elementu sumy SYaj którego wyjscie stanowi wyjscie ukladu a wyjscie elementu iloczynu IBi polaczone jest z wejsciem drugiego elementu sumy SYb , którego wyjscie stanowi wyjscie ukladu.Warunkiem odpowiedniej pracy ukladu jest aby impulsy pary podawane na tor „i" ukladu byly rozlaczne w czasie, natomiast impulsy nalezace do róznych par nie musza byc rozlaczne w czasie. Impulsy faz zegarowych Zi sa rozlaczne w czasie, przy czym kazda z fazjest przyporzadkowana do innej pary impulsów wejsciowych.Impulsy wejsciowe Ai Bx poszczególnej pary po zsumowaniu w elemencie sumy Si pojawiaja sie na wyjsciu monoimpulsatora, w momencie, gdy nastapi koincydencja impulsu sterujacego monoimpulsator, bedace¬ go suma impulsu A i i Bx, i poczatku impulsu fazy zegarowej, przyporzadkowanej tej parze. Impuls Ii na wyjsciu aanego monoimpulsatora, zostaje wytworzony tylko raz w czasie trwania impulsu sterujacego na czas trwania impulsu fazy zegarowej. Impulsy 1AX na wyjsciu elementu iloczynu stanowia koincydencje impulsów Ix z impulsami wejsciowymi Ai, natomiast impulsy IB! stanowia koincydencje impulsów Ii z impulsami wejsciowy¬ mi Bi. Impulsy pary IAi IBi sa rozlaczne w czasie na skutek tego, ze impulsy wejsciowe tej samej pary A2, Bi, sa rozlaczne w czasie, natomiast impulsy IAi, IA2, IA3 ilBi, IB2, IB3 nienalezacego do jednego toru sa rozlaczne w czasie na skutek selektywnego strobowania ich przez rozlaczne w czasie impulsy faz zegarowych.Impulsy ISYa na wyjsciu elementu SYa stanowia sume impulsów IAi, IA2 i IA3 a impulsy ISYb na wyjsciu elementu SYb stanowia sume impulsów IBi, IB2 i IB3 i moga byc zliczone jako impulsy niezalezne.Zastrzezenie patentowe Uklad do rozdzielania w czasie wielu par impulsów pochodzacych z niezaleznych zródel, zawierajacy monoimpulsatory synchronizowane fazami zegarowymi, znamienny tym, ze posiada tyle niezaleznych torów o identycznej budowie ile jest rozdzielanych par, impulsów, przy czym na wejsciu kazdego toru znajduje sie element sumy (St) o wejsciach pierwszym, (Ai), drugim (Bi), którego wyjscie polaczone jest poprzez monoimpulsator (mj) z pierwszymi wejsciami dwóch elementów iloczynu pierwszego (IAi) i drugiego (IBi) zas drugie wejscie pierwszego elementu iloczynu (IAi) polaczone jest z wejsciem pierwszym (Ai) elementu surffy (Si) a drugie wejscie drugiego elementu iloczynu (IBi) polaczone jest z wejsciem drugim (Bi) elementu sumy (Si) natomiast wyjscie pierwszego elementu iloczynu (IAi) polaczone jest z jednym z wejsc pierwszego elementu sumy (SYi), którego wyjscie stanowi wyjscie ukladu, a wyjscie drugiego elementu iloczynu (IBi) polaczone jest z jednym z wejsc drugiego elementu sumy (SY2), którego wyjscie stanowi wyjscie ukladu.Ul 650 Figi Al, BI 8- 23 i! U 19 i1 01 IA2 aa las lis- - - Fig Z PL