Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania syn¬ tetycznych klinkierów magnezjowo-wapiennych z su¬ rowych dolomitów. Klinkiery magnezjowo-wapienne sto¬ sowane sa do wytwarzania mas i wyrobów sluzacych do regeneracji elementów pieców stalowniczych, a przede 5 wszystkim do ubijania trzonów pieców martenowskich.Dotychczas klinkiery magnezjowo-wapienne wytwa¬ rza sie najczesciej przez zmieszanie w odpowiednich pro¬ porcjach magnezytu oraz dolomitu, przez ich wspólne zmielenie a nastepnie wypalanie w formie szlamu lub io brykietów w temperaturze 1650°—1800°C.Znany jest równiez z polskiego opisu patentowego nr. 62527 sposób spiekania dolomitu i wapieni polegajacy na poddaniu ich dwustopniowemu wypalaniu i procesowi hydratacji po pierwszym wypalaniu. Pierwsze stadium 15 jest wypalaniem dekarbonizujacym w temperaturze 900°— —1200 °C, a uzyskane aktywne tlenki CaO i MgO pod¬ dawane sa hydratacji woda lub para wodna tak, aby z tlenków powstaly wodorotlenki, które nastepnie wypa¬ lane sa w drugim stadium w temperaturze 1400°—1600°C. 20 Znane dotychczas sposoby nie pozwalaja na otrzyma¬ nie klinkierów o duzej czystosci zwlaszcza w zakresie jak najmniejszej zawartosci szkodliwych domieszek, jedno¬ rodnosci tekstury oraz skladu fazowego.Klinkiery otrzymywane dotychczas zawieraja 2—5% 25 Si02 i charakteryzuja sie brakiem jednorodnosci pod wzgledem tekstury i skladu fazowego, natomiast klin¬ kiery otrzymane sposobem wedlug patentu 62527 maja sklad chemiczny odpowiadajacy uzytemu dolomitowi i wapieniowi. 30 Sposób otrzymywania klinkieru magnezjowo-wapien- nego z surowca dolomitu wedlug wynalazku polega na tym, ze dolomit wypala sie w temperaturze 900°—1200°C, a nastepnie rozdrabnia na mokro do uziarnienia ponizej 0,2 mm i poddaje procesowi karbonizacji. Powstaly w wyniku dzialania dwutlenkiem wegla na zawiesine wodo¬ rotlenku magnezu i czesciowo utworzonego wodorotlen¬ ku wapnia rozpuszczalny zasadowy weglan magnezjowo- -wapienny oddziela sie od osadu skladajacego sie z we¬ glanu wapnia oraz domieszek wystepujacych w dolo¬ micie. Z roztworu poprzez intensywne mieszanie lub podgrzewanie do temperatury 90°—95 °C wytraca sie za¬ sadowy weglan magnezjowo-wapienny, który po prze- filtrowaniu poddaje sie dalszej przeróbce na klinkier zna¬ nymi metodami, wypalajac brykiety lub zageszczony szlam w temperaturze 1600°—1800 °C.Otrzymany sposobem wedlug wynalazku klinkier mag¬ nezjowo-wapienny zawiera 74—94% MgO i 5—25% CaO, natomiast zawartosc domieszek wynosi ponizej 3,0%.Otrzymywanie klinkieru o zwiekszonej zawartosci MgO i CaO jest mozliwe dzieki selektywnej dysocjacji dolo¬ mitu, zaleznej od temperatury wypalania dolomitu. Wszyst¬ kie domieszki, to znaczy Si02, A1203, ZnO, PbO, K20, Na,0 pozostana w odpadzie wraz z czescia niezdyscjo- nowanego weglanu wapnia.Sposób wedlug wynalazku pozwala na uzyskiwanie klinkierów magnezjowo-wapiennych o wysokiej zawar¬ tosci MgO oraz duzej czystosci. Tym samym klinkier ta¬ ki charakteryzuje sie znacznie korzystniejszymi wlasci¬ wosciami i jako pólprodukt moze byc stosowany do wy- 111 458111 458 3 . twarzania odpowiednich wyrobów magnezjowo-wapien- nych.Przyklad. Dolomit surowy o uziarnieniu 10—30 mm wypala sie w piecu obrotowym w temperaturze 1000 °C.Wypalony dolomit po rozdrobnieniu na mokro do uziar- nienia ponizej 042 mm poddaje sie dzialaniu mieszani¬ ny C02 i powietrza. Mieszanine rozpuszczonych zwiaz¬ ków wapnia i magnezu oddziea ie od osadu na filtrze prózniowym. Roztwór podgrzewa sie do temperatury 95 °C. Po wytraceniu sie zasadowego weglanu magnezu i wapnia zawiesine filtruje sie na filtrze prózniowym.Mieszanine zasadowych weglanów Ca i Mg po zbrykieto- waniu wypala sie w temperaturze 1750°C. Sklad che¬ miczny otrzymanego klinkieru jest nastepujacy: MgO — 88%, CaO — 11% wagowych. Domieszki 1% wago¬ wych, porowatosc otwarta ponizej 10%. 4 Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania klinkierów magnezjowo-wapien- nych z surowego dolomitu polegajacy na dwustopnio¬ wym wypalaniu i hydratacji po pierwszym wypalaniu, 5 przy czym pierwsze stadium, jest wypalaniem dekarb?- nizacyjnym w temperaturze 900°—1200°C, a uzyskane aktywne tlenki CaO i MgO poddaje sie hydratacji tak, aby z tlenków powstaly wodorotlenki, znamienny tym ze zawiesine w czasie hydratacji rozdrabnia sie do uziar- io nienia ponizej 0,2 mm i poddaje sie procesowi karboni- zacji, przy czym ogd oddziela sie od rozpuszczalnych zwiazków magnezu i wapnia, z których po intensywnym mieszaniu lub podgrzaniu do temperatury 90°—95 °C uzyskuje sie zasadowy weglan magnezjowo-wapienny, 15 który po przefiltrowaniu wypala sie w temperaturze 1600°—1800°C.LDD Z-d 2, z. 477/1400/81, n. 120+20 egz.Cena 45 zl PL