PL110670B1 - Method of making coatings and glue joints on the base of plastizol,on plastics - Google Patents

Description

******- * W*m Twórca wynalazku Uprawniony z patentu: Sch blika Federalna Niemiec i Berlin Zachodni) Sposób wytwarzania na tworzywach powlok i klejonych polaczen na osnowie plastizoli Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania na tworzywach powlok i klejonych polaczen ma osnowie plastizoli', które sa dirobnoczasteiczkowymi polimerami lufo kopolimerami chlorku winylu, za¬ wierajacymi zmiekczacze, napelniacze i substancje dodaitkowe.Odpornosc polichlorku winylu lub jego kopolime¬ rów na gnicie w agresywnych osrodkach jest do¬ statecznie znana i wykorzystywana w szerokim za¬ kresie do ochrony przeciwkorozyjnej powierzchni metalowych, do klejenia konstrukcji z cienkiej blachy i do uszczelniania spawów, zwlaszcza w prze¬ mysle samochodowym.Powloki takie naklada sie przede wszystkim w postaci zawierajacych zmiekczacz polimerów chlorku winylu (plastizoli) na drodze malowania, nanoszenia za pomoca walców lub natryskiwania.Tajcie masy powlokowe (plastizole) w jednej z sze¬ roko rozpowszechnionych postaci skladaja sie z da¬ jacego sie przeprowadzic w paste polichloirku wi- nylu^ który w szczególnosci wyróznia sie zdefinio^ wanym stosunkiem pecznienia w zmiekczaczu, ze zmiekczacza lub mieszaniny zmiekczaczy, napelnia- czy, stabilizatorów oraz ewentualnie z pigmentów barwnych i substancji pomocniczych do przetwór, etwa polichlorku winylu.Sklad powlojkowych mas' ze zmiekczonego poli¬ chlorku winylu, ich wytwarzanie oraz sposoby sto¬ sowania sa obszernie opisane przez Krekeler Wilcza 80 10 15 20 25 w Kunststoff-Handbuch '(1963) tom II czesc 1, strona 396 i nastepne strony.Wiadomo, ze istotnym kryterium jakosci takich, aplikowanych plastizoli jest ich przeczepmosc do powlekanego tWorzyjwa, Dotyczy to przede wszyst¬ kim powlok na elementach meitailowych. Slaba przyczepnosc warstwy ochronnej zwieksza niebez¬ pieczenstwo wnikania osrodka agresywnego. I tak np. w przypadku takiego powlekania woda moze latwo przedostac stie pod powloke i skorodowac metal. Jest to tym bardziej prawdopodobne, im slabsza jest przyczepnosc blonki ochronnej do metalu.Istnieje zatem zapotrzebowanie na takie plasti¬ zole, które umozliwialyby wytwarzanie polaczen o wysokiej wytrzymalosci miedzy najirózniejlszyimii, a zwlaczcza metalowymi, tworzywami.W celu podwyzszenia przyczepnosci tych powlok proponowano juz dodawanie do zmiekczonego po¬ lichlorku winylu dodatków, zwieikszajacych przy¬ czepnosc, w postaci organicznych amlinozwiazków lub estrów kwasu akrylowego lufo metakrylowego albo ich mieszanin. Te obie klasy substancji do¬ datkowych wykazuja jednak uciazliwe wady.Domieszane do polichlorku winyiLu zwiazki orga¬ niczne z wolnymi grupami aminowymi^ takie jak alifatyczne^ cykloalifatyczne lub aromatyczne aminy powoduja dosc czesto polejpszenie przyczep¬ nosci powloki do podloza mejtalowe&o*. Z reguly jednak wykazuja one wysoka lotnosc i w nastejp- }.1Q 670110670 stwie jako niepozadany objaw towarzyszacy po¬ woduja sldsny rozklad polichlorku winylu podczas wypalania powloki. Mozna to stwierdzic w silnym .6pecheirzeniu i zbrunatnieniu blonfci ochronnej.Korzystniejszymi okazaly sie wprawdzie produkty 5 kondensacji polimerycznyich kjwasów tluszczowych i poliamdn, tak zwane poiliatminoamidy, lecz rów¬ niez one powoduja niepozadany efekt rozkladu, choc w nieco oslabionej postaci. Najdto przy do¬ datku aminowych srodków zwiekszajacych wyjrzy- 10 malosc sklecenia uzyskuje sie tylko mierna wy¬ trzymalosc wewnetrzna wypallonejj powloki.Esitry kwasu akrylowego lub metakrylowego, stosowane jako srodki zwiekszaj ajce przyczepnosc, równiez nie sa zadowalajace,, gdyz manipulowanie 15 nadtlenkami, 'niezbednymi do sieciowania estrów a zatem i do skutecznego dzialania estrów, jest w praktyce trudne z powodu .niedostatecznej sta¬ bilnosci lepkosci tej mieszaniny* Przy tym te sub¬ stancje dodatkowe dopiero w wyzszych stezeniach 20 dzialaja w stopniu dostatecznie zwiekszajacym wy¬ trzymalosc sklejenia^ totetz ich oplacalne wpro¬ wadzanie jest watpliwei Cjeleim wynalazku jest opracoiwanie takich pla- stizoli z polichlorku winylu, które nie wykazywalyby omówionych wyzej wad* a przy nizszych tempera¬ turach wypalania wykazywalyby wysoka przyczep¬ nosc powlok ochronnych lub wysoka wytrzymalosc sklecenia polaczen klejonych.Cel ten osiaga sie w sposobie wytwarzania na tworzywach powlok i klejonych na osnowie pla-, stizoM, kt6re sa drobnoczasteczkowymi polimerami lub kopolimerami chlorku winylu, zawierajacymi zmiiekozaczei napelniacze, substancje dodatkowe, 35 polegajacym wedlug wynalazku na tym, ze jiako srodek zwiekszajacy wytrzymalosc sklejenia wpro¬ wadza sie Ofir—Cfih wagowych^ w przeliczeniu na ilosc kompozycji plastizolowaj, produktu kondensa¬ cji, wytworzonego ze skladnika A\ stanowiacego 40 spoiLimeryzowana mieszanine kwasów tluszczowych o podwyzszonej zawartosci trój- i wyzej spolimery- zowanych kwasów tluszczowych (X) i ze skladnika B)? stanowiacego nadmiar polialkilenopoliamin z zawartoscia (Y) imidazoliny, i wypala sie w tern- 45 peraturze co najmniej 90°C, przy czym jesli jedna z wartosci X lub Y jeist nizsza od granicznej ^wartosci 40%, to wówczas wartosc odpowiadajaca drugiemu ze skladników powinna dla uzyskania wyraznego efektu wynosic co najmniej 40+|Z, 50 a korzystnie 40+2Z, gdzie Z stanowi róznice miedzy 40 i mindejsza wartoscia.Zawartosc troi- i*'*" wyzej spolimeryzowanych kwasów tluszczowych (X) oraz zawartosc imida¬ zoliny (Y) mozna ze wzgledu na kompleksowe ze- 55 'stawienie skladników zmieniac przede wszystkim w dolnym zakresie. Efekty osiagane za pomoca " sposobu wedlug wynalazku zaleza wprawdzie przede wszystkim od zawartosci trój^ i wyzej spo¬ limeryzowanych kwasów i od zawartosci imidazo- 60 ,lliny w mieszaninie poliamiLnoamidO'poiiaminoimida- zolinowej, lecz wplyw na nie wywiera takze sto- ' sunek kwasów trójfunklcyjnych do wyzej funkcyj. nych, ich rodzaj i ilosc stosowanej aminy lub fi5 mieszaniny amon." Generalnie mozna stwierdizic, ze jesli kwa» tluszczowy zawiera co najmniej 40% trój- i wyzej spolimeryzowanych kwasów tluszczowych a zawar¬ tosc imiiidalzoliny w produkcie kondensacji wynosi równiez okolo 40%, to z pewnoS!Clia uzyska sie efekt wedlug wynalazku. Górna granica zawartosci trój- i wyzej spolimeryzowanych kwasów tluszczowych odpowiada 100%. Górna granica zawartosci imida¬ zoliny w poiliaminoimlidazoliniach jest dana prak¬ tycznie Osiagalna wartoscia teoretycznie mozliwej zawartosci, dajacej sie osiagnac dla danej miesza¬ niny.Jesli jedna z wartosci X lub Y jest mniejsza od granicy — 40%, to w celu osiagniecia wyraznego efektu wartosc drugiego skladnika powinna wy¬ nosic 40H-Z, korzystnie 40+2Z, przy czyim Z sta¬ nowi róznice miedzy 40 i mniejsza wartoscia. iZakresi, w którym obie wartosci sa niskie, jest wprawdzie mniej korzystny, lecz wewnatrz waskilch granic jeszcze mozliwy. I tak, jesli jedna z war¬ tosci jest mniejisiza od 40%, a druga mniegisiza od 50%, to róznica miedzy 40 a mniejsza wartoscia nie powinna byc mniejsza od 10.Korzysci osiagane za pomoca wynalazku polegaja na tym, ze mieszanki plastizolowe sa w prajktyce nieograniczenie stabilne przy skladowaniu i nie wykazuja lub wykazuja tylko minimalne zmiany zabarwienia po wypalaniu, mozna osiagnac wy¬ razne podwyzszenie wytrzymalosci adhezyjnej, a zwlaszcza polegaja na tym,, ze to podwyzszenie wytrzymalosciowe mozna osiagnac za pomoca od¬ powiednich kompozycji takze w przypadku telmpeL ratury wypalania powyzej 90°C, korzystnie powyzej 110°C. Z reguly dla odpowiedniej kompozycji poli¬ chlorku winylu mozna najkorzystniejsza tempera¬ ture wypalania, która wspólnie wyznacza tez tem¬ peratura zelowania, okreslac na drodze kilku pro¬ stych prób orientacyjnych.Do powlekanych i sklejanych podlozy zaliczaja sie wszystkie w tej 'dziedzinie rozpowszechnione tworzywa, zwlaszcza metale i szklo.Srodki zwiekszajace wytrzymalosc sklejenia, sto. sowane w plastizolach wedlug wynalazku, wy¬ twarza sie z kwasów wiejlokariboksylowych i nad¬ miaru amin.Kwasy wielokarboksylowe mozna wytwarzac: a) na drodze polimeryzacji nienasyconych kwasów tluszczowych o 12^23, korzystnie 18, atomach wegla i oddzielenia nie przereagowanych w tej reakcji monomerycznych kwasów tluszczowych; ib) Oidipowiednio do ogloszeniowego opisu patento¬ wego Republiki Federalnej Niemiec DOS nr 21506 21;1 w (celowej reakcji wedlug mechanizmu rodniko¬ wego.Typowymi skladnikami takich kwasów wiielo- karboksylowych sa: wedlug a) wedlug b) monomerylczne kwasy tluszczowe 0^ 5% 1% dimeryczne kwasy tluszczowe 10^-25% 59% trimeryczne i wyzej spoliimeryzowane kwasy tluszczowe 90^70%! 40% Aminami odpowiednimi do reakcji z kwasami wielokarboksylowymi sa aminy zdolne dc, tworze,-IIDSTJB nia imidfozoiliin, np. pOiHaMailewoippOiamiiiiy, takie jak trójetylenoczteroaniina i czteroetyieiniOjpiecio.aimi.na:, które moga ewentuailni&: zawierac pewien: udzial innych poliamin [porów&aj IMmann, Enzyklopadiie der technischen Cihemia tom 14 (1063), stroma 74], Reakcja ta zachodzi:-^w znany sposób w tempera¬ turze 210—260°C ewentualnie pod próznia. Czas trwania reakcji mozna zmieniac w szerokim za¬ kresie w zaleznosci od oczekiwanej zawartosci imi¬ dazoliny. Szczególnie korzystna jest zawartosc imidazoliny przewyzszajaca 40%; Stosowane wedlug wynalazku, wyzej omówione mieszaniny poliiaminoamido/lpoliaminoimidazollino- we mozna ewentualnie poddawac reakcji ze zna¬ nymi ketonami, takimi jak aceton, metyloetyloke- ton, dwuetyloketon, metyioizobutyloketon, cyklo- heksanon, cyklopentanon, dwuizoibutyloketon, 3,3,5- -trójmetylocykloheksanon lufo metylofenyloketon, albo z aldehydami, takimi jak aldehyd octowy, maslowy, izomaslowy, lub benzoesowy, przeksztal¬ cajac w odpowiednie zasady Schififa lub ewentual¬ nie w enamdny. Reakcje te prowadzi sie w znany sposób, mozna ja katalizowac kwasami lub prze¬ prowadzac w o-becnosci lufo bez rozpuszczalnika.Mozliwe jest równiez stosowanie samych zwiaz¬ ków karbonyIowyeh, zamiast rozpuszczalnika^ jako srodków nosnych dla wody wydzielanej podczas reakcji.[Wolne grupy aminowe wyzej omówionych poli- aminoamido/potominodmidazolin mozna ewentuaL nde przeprowadzac w addukty ze stosowanymi w niedomiarze zwiazkami epoksydowymi.Do odpowiednich zwiazków epoksydowych zali¬ czaja sie np. substancje epoksydowe, wywodzace sie z wielowodorotlenowych fenoli, zwlaszcza z bisfenoli, takich jak dwufenylolopropah (bisfenol A), dwufenylometan (bisfenol F) i produkty kon¬ densacji ienolowo-formaldehydowej (nowolaki), oraz z aromatycznych kwasów dwu- i wielokarbo- ksylowych, takich jak kwas ftalowy.Addukty otrzymuje sie poddajac reakcji równo¬ waznik aktywnego wodoru zwiazku aminowego z 0,5—0^005, zwlaszcza z 0,2<—0,03 równowaznikami tlenu epoksydowego zwiazku poliepoksydowego.Nadto mieszaniny poliaminoamido/poliaminoimi- dazolinowe, ich epoksydowe addukty zawierajace grupy aminowe oraz z obu tych grup produktów wytworzone zasady Schiff'a lub ewentualnie ena- miny, mozna ewentualnie wzajemnie zmieszac i stosowac jako srodki zwiekszajace wytrzymalosc sklejenia, Kwasy tluszczowe, stosowane w podanych nizej przykladach maja nastepujacy sklad: 1) sklad wedlug chromatografii zelowej monomeryczny kwas tluszczowy: 0%. dimeryczny kwas tluszczowy: 9% trimeryczny kwas tluszczowy i wyzej polimeryczne kwasy tluszczowe: 91% 2) sklad monomeryczny kwas tluszczowy: dimeryczny kwas tluszczowy: polimeryczne kwasy tluszczowe': 10 13 25 30 35 40 45 50 55 60 1% 59% 40% 3) sklad wedlug chromatografii zelowej L _ . monomeryczny kwas puszczowy; 9%; dimeiryczny kwas ilt^zczowyt : , i ;/. 75% trimeryczny kwas ;tluszczowy i wyzej. ;...;!.: polimeryczne kwasy tluszczowe: 16% 4) sklad : - — '-¦ '"' monomeryczny kwas tluszczowy: 1%; dimeiryczny kwas tluszczowy: 25%v trimeryczny kwas tluszczowy i wyzej- - .polimeryczne kwasy tluszczowe: - ' 74% - 5) sklad wedlug chromatografii zelowej , monomeryczny kwas tluszczowy: 1% dimeryczny kwas tluszczowy: 95%, trimeryczny kwas tluszczowy i wyzej polimeryczne kwasy tluszczowe:; 4% W podanych przykladach I—XVIII przedstawiono blizej wytwarzanie srodka zwiekszajacego wytrzy. malosc sklejenia, stosowanego w plastizolu wedlug wynalazku, ^ Przy klad I. Poliaminoamid z polimeryczhego kwasu tluszczowego i trójetylenoczteróaminy. , 200,2 g polimerycznego kwasu tluszczowego (1) (o liczbie zmydlania VZ—,196) laczy sie ze 103,2 g trójetylenoczteróaminy i poddaje reakcji w "clai^u 8 godzin w temperaturze co najwyzej 240°C. Prze- destylowuje 18 ml wody. Produkt ma nastepujace wlasciwosci: '.'.""* liczba aminowa AZ — 350/361' zawartosc imidazoliny IA = 48%. * " * Czesc tego produktu rozciencza sie alkoholefri benzylowym do 80o/».- Przyklad II. Po reakcji pozostalej^czesci pro¬ duktu z nadmiarem metyloizobutylokeitoriu otrzy¬ muje sie ketimine poliairmnoimid^c Uc^e amino¬ wej AZ =271/273. . i:..-,-.; Przyklad III. (porównawczy), Poliaminoatnid z polimerycznego kwasu^tluszczowego i"tfrojetyleno- czteroaminy. .V 292 g poldmerycznego kwasu tluszczowego (£) (o liczbie zmydlania VZ = 192,2) laczy sie z 14* g trójetylenoczteroaminy, ogrzewa do temperatury 220°C i utrzymuje w tej temperaturze w dagu 3 godzin. Oddestylowuja 22 ml wody." Produkt ma nastepujace dane: liczba kwasowa SZ =2yl "''.''* liczba aminowa AZ =370/371 : zawartosc imidazoliny IA = 332%. • '* ¦ Przyklad IV. W ciagu dalszych 3 godzin w temperaturze co najwyzej 2450C,przedestylowuje 10 mi wody. Produkt ma nastepujace dane: . '" liczba kwasowa SZ = 1,1 liczba aminowa AZ = 367/369 zawartosc imidazoliny IA = 07,2%.i "7"."'*.." Przyklad V. Po reakcji produktu otrzyma¬ nego wedlug przykladu, V z nadmiarem metyloizo- bufeyloketonu otrzymuje sie ketiimine poliamino- amidu o nastepujacych dianych; liczba aminowa AZ = 258/259.Przyklajd VI. Poliaminoamid z polimerycz- nych kwasów tluszczowych i trójetylenotezterp- aminy. , . ; 2$Q kg dimscycznego ki?yasu tluszczowego (3)110 670 (o liczbie zmydianaa VZ=»195), 2800 kg trimerycz¬ nego, kiwasu tluszczowego (4) (o liczbie zmydlania VZ —¦ 195 i o liczbie kwasowej SZ= 180) i 2500 kg trógetylenoczlieroaminy (o liczbie aminowej AiZ =1420) wprowadza sie .poprzez' zibiiomik wa- 5 gowy szarzami do reaktora. Po okolo 10 minuto¬ wym ujednorodnianiu mieszaniny ogrzewa sie do tem|eratury 210°C i utrzymuje reakcje w tej tem¬ peraturze az przedestyluje trawie cala obliczona ilosc; wody. Nastepnie reakcje prowadzi stie pod 10 (cisnieniem 100 mm Hg (po podlaczeniu prózni) w temperaturze 210°C w celu oddestylowania jeszcze brakujacej ilosci wody. Wreszczie produkt spuszcza sie przez filtr. Produkt ma nastepujace dane: - 15 Ifcztoa aminowa AZ = 380 zawartosc imddazoliny IAi — 60,0% lepkosc w temperaturze 75°C (wiskozymetr obro- towy =i 14 puazów.Przyklad VII. 100 g poliarninoamidu, otrzy. M manego wedlug przykladu VI, dodajac 25 g alkoholu benzylowego i 5 g dwugMcydylowego eteru dianu o Mcabie epoksydowej 0,53 oraz mieszajac poddaje sie reakcji w temperaturze 80°C w ciagu 6 godzin i otrzymuje sieaddukt. M iPrzyiklajd VIII, Poliaminoamid z poidrnerycz- nych kwasów tluszczowych i czteroetylenopdeclo- amliny.Analogicznie jak w przykladzie VI poddaje sie reakcji 200 & dimerycznego. kwasu tluszczowego (3) 30 i 200 g trimerycznego kwasu tluszczowego (4) z 231,9 g czteroetylenopdecioaminy (o liczbie ami¬ nowej AZ = 13£5)i Otrzymuje sie produkt o na¬ stepujacych danych: Ikzba aminowa AZ =400 35 zawartosc imidazoliny IA, =i 6S5% lejpkojsc w temperaturze 75°C (wiskozymetr obro¬ towy) — 57,8 puaza.Przy,klaid IX. 100 g poliaminoamidu, otrzy¬ manego wedlug przykladu VIII, po dodaniu 25 g 40 aiUroholu benzylowego i 5 g glicydylowego eteru dianu o liczbie epoksydowej 0,53 mieszajac pod- d 6 godzin i otrzymuje sde addukt.PilWyklad X. Poliaminoamid z polimerycznych 45 kwasów .tluszczowych i trójetylenocztero-aminy.AnaHigicznie jak w przykladzie VI poddaje sie reakcja 400 g trimerycznego kwasu tluszczowego (4) z 200,3 g trójetylenoczteroaminy. Otrzymuje sie produkt o nastejpujacych danych: B0 liczba aminowa AZ = 380 zawaritosc imidazoliny IA = 5(7,3% lepkosc w temperaturze' 75°C (wiskozymetr obro¬ towy)^ 46 puazów.Przyklald XI. Poliaimiinoamid z polimerycz- M nych kwasów tluszczowych i trójetylenocztero- am&ny.[An#ogaczniie ijak w przykladzie W poddaje jsde reakcji 200 g dimerycznego kwasu tluszczowego (5) i 200 g polimerycznego kwasu tluszczowego (4) 00 z 214,8 g trójetylenoczteroaminy. Otrzymuje sie produkt o nastepujacych danych charakterystycz¬ nych* liczba ajtUnowa AZ = 389 *a**arf^ IA-d2,7% •» lepkosc w temperaturze 75°C {wiskozymetr obroto¬ wy) = 15,6 puaza.Przyklad XII (porównawczy). 200 g dime¬ rycznego kwasu tliu|s!zczoweigo:<3)r200 g triinerycizne- go kwasu tluszczowego (4) i 209,2 g trójetyleno- czteroamdny laczy sie ii poddaje reakcji w ciagu 2 godzin w temperaturze 2i20oC Oddestylowuje 32,5 g wody. Produkt ma nastepujace dane charak¬ terystyczne: liczba aminowa AZ =374 zawartosc imidazoliny IA = 26g8%.Przyklad XIII iGporównawczy). 400 g dime¬ rycznego kwasu Itiluiczczowego (5) laczy sie z 214,8 g trójetylenoczteroaminy i poddaje reakcji w ciagu 2 godzin w temperaturze 220°C. Oddestylowuje 32,5 g wody. Produkt ma nastepujace dane charak¬ terystyczne: liczba aminowa AZ = 392 zawartosc imidazoliny IA — 27,7%.Przyklad XIV.320 g dimerycznego kwasu tlusz¬ czowego (3), 80 g trimerycznego kwalsu tluszczowe¬ go (4) i 214,8 g trójetylenoczteroaminy laczy sie razem i poddaje reakcji w ciagu 2 godzin w tem¬ peraturze 210°C, a w zakonczeniu pod próznia. Od¬ destylowuje sie 42 g wody. Produkt ma nastepu¬ jace dane charakterystyczne: liczba aminowa AZ = 3*89 zawartosc imidazoliny IA — 62%.Przyklad XV. 80 g dimerycznego kwasu tluszczowego (3), 320 g trimerycznego kwasu tluSz. czowego (4) i 2/14,8 g trójetylenoczteroaminy laczy sie razem i poddaje reakcji w ciagu 2 godzin w tempisnalturze 210°C, a wtreisizdie pod próznia.Oddelatylowuja 42 g wody. Produkt ma nastepujace dane charakterystyczne: liczba aminowa AZ = 389 zawartosc imidazoliny IA = 57%.Przyklad XVI. 250 g polimerycznego kwasu tluszczowego (1) laczy sie razem z 134,4 g trój¬ etylenoczteroaminy i poddaje reakcji w ciagu 1 go¬ dziny w temperaturze 210oC. Oddestylowuje 18,0 g wody. Produkt ma nastepujace dane charaktery¬ styczne: liczba aminowa AZ =,395 zawartosc imidazoliny IA = 22%.Przyklad XVII. 250 g polimerycznego kwasu tluszczowego (1) laczy sie razem z 134,4 g trój¬ etylenoczteroaminy i poddaje reakcji w ciagu 1 go¬ dziny w temperaturze 180°C Oddestylowuje 15,5 g wody. Produkt ma nastepujace dane charaktery¬ styczne: liczba aminowa AZ = 394 zawartosc imidazoliny IA okolo 10%^ Przyklad XVIII. 400 g polimeryicznego kwasu tluszczowego (3) laczy sie z 215 g trójetylenocztero¬ aminy i poddiajje reakcji w ternjperaturze 2ilOpC w ciagu 2,5 godzin a pod próznia w zakonczeniu reakcji. "Produkt ma nastepujace dane charaktery¬ styczne: liczba aminowa AZ =» 400 zawartosc imidazoliny IA okolo 80.—82%.Przyklad XIX. Sporzadzanie plastizoli.Do plastizolu, skladajacego sie z 45 czesci wago¬ wych dajacego sie przeprowadzic w paste chlorku winylu o stalej K = 70, 55 czesci wagowych ftala-110 670 9 10 nu dwu-2-etyloheksylowego, 100 czesci wagowych mieszaniny napelniaczy z 50% kredy i 50% siar¬ czanu barowego, i 1,5 czesci wagowych estru dwu- izobutylocynoizooktylowego kwasu tioiglikolowego, dodaje sie 2% wagowe omówionych wyzej srodków zwiekszajacych wytrzymalosc sklejenia, otrzyma¬ nych wedlug przykladów I—XVIII lub dowolnych wzajemnych mieszanin tych srodków, w przelicze¬ niu na calkowita ilosc mieszanki plastizolowe.j. Te srodki zwiekszajace wytrzymalosc sklejenia mozna dodawac takze do innych znanych kompozycji pla- stizolowych w celu otrzymania samoprzyczepnych plastizoli wedlug wynalazku.Dajace sie uzyskac za pomoca .plastizoli wedlug wynalazku wytrzymalosci polaczeniowe sklein okreslano na podstawie normy niemieckiej DIN nr 53283 na drodze pomiaru wytrzymalosci na roz¬ ciaganie z karbem.W tym celu jako elementy laczone stosowano blachy bonderyzowane typu 901, produkowane przez firme Mettalgesellschafft, Frankfurt. Roz¬ miary elementu laczonego byly nastepujace: 2,5 cm X 10,5 cm X 0,15 cm (szerokosc X dlugosc X gru¬ bosc).Grubosc warstwy plastizolu w zlaczu kolejowym nastawiano na 2 mm za pomoca plytek dystanso¬ wych.Elementy laczone ogrzewano w temperaturze 160°C w ciagu 30 minut a przy tym sklejano 15 mm na zakladke. Uzyskano wartosci wytrzymalosci na rozciaganie z karbem, zestawione w podanej nizej tablicy. c.d. tablicy Tablica Przyklad nr: I II III IV V VI VII Vln IX X 1 XI XII XIII Wytrzymalosc na rozciaganie z karbem kg/c 14,5 2l6,8 7,3 13,6 24,0 11,1,0 17,4 19,9 24,5 14,5 15,1 4,3 3,7 10 15 20 25 35 40 45 50 55 Przyklad nr: XIV XV 1 XVI XVII XVIII porównawczy*) Wytrzymalosc na rozciaganie1 z karbem ik|g/cm2 8,2 , 13,6 19„3 il!6„0 11,4 5,0 Legenda tablicy: *) Poliaminoamid na osnowie dimerycznego kwasu tluszczowego (3) i trójetyleno- czteroaminy, o liczbie aminowej AZi = 375 o za¬ wartosci imidazoliny IA = 55% i o 15% zawartosci trimeru.Z as trze z en i a p a t © n to w ei 1. Sposób wytwarzania na tworzywach powlok i klejonych polaczen na osnowie plastizoli, które sa drobnoczasteczkowymi polimerami lub kopoli¬ merami chlorku winylu:, zawierajacymi zmiekcza- cze, napelniacze, substancje dodatkowe; znamienny tym, ze jako srodek zwiekszajacy wytrzymalosc sklejania wprowadza sie 0,5—i5% wiagoiwycih, w przeliczeniu na ilosc kompozycji plastizoloweg, produktu kondensacji, wytworznego ze skladnika A), stanowiacego spolimaryzowana mieszanine kwasów tluszczowych o podwyzszonej zawartosci trój- i wyze/j ispoilameryzowamych kwasów tiusizczo- wych (X) i ze skladnika BX stanowiacego nadmiar polialkilenopoliamin z zawartoscia (Y) imidazoliny, i wypala sie w temperaturze co niaijmoiej 90°C przy czym jesli jedna z wartosci X lub Y jest nizsza od granicznej wartosci 40%^ to wówczas wartosc odpowiadajaca drugiemu ze skladników powinna dla uzyskania wyraznego efektu wynosic co najmniej 40+Z, a korzystnie 40+2Z, gdzie Z stanowi róznice miedzy 40 i mniejisza wartoscia. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako srodek zwiekszajacy wytrzymalosc sklejania stosuje sie produkt reakcji ketonów i aldehydów z produktem kondensacji, wytworzonym ze (skladni¬ ków A i B. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako srodek zwiekszajajcy wytrzymalosc sklejenia stosuje sie addukty produktu reakcji zwiazków* zawierajacych grupy epoksydowe, z produktem kondensacji, wytworzonym ze skladników A i B. PL

Claims (3)

1. Z as trze z en i a p a t © n to w ei 1. Sposób wytwarzania na tworzywach powlok i klejonych polaczen na osnowie plastizoli, które sa drobnoczasteczkowymi polimerami lub kopoli¬ merami chlorku winylu:, zawierajacymi zmiekcza- cze, napelniacze, substancje dodatkowe; znamienny tym, ze jako srodek zwiekszajacy wytrzymalosc sklejania wprowadza sie 0,5—i5% wiagoiwycih, w przeliczeniu na ilosc kompozycji plastizoloweg, produktu kondensacji, wytworznego ze skladnika A), stanowiacego spolimaryzowana mieszanine kwasów tluszczowych o podwyzszonej zawartosci trój- i wyze/j ispoilameryzowamych kwasów tiusizczo- wych (X) i ze skladnika BX stanowiacego nadmiar polialkilenopoliamin z zawartoscia (Y) imidazoliny, i wypala sie w temperaturze co niaijmoiej 90°C przy czym jesli jedna z wartosci X lub Y jest nizsza od granicznej wartosci 40%^ to wówczas wartosc odpowiadajaca drugiemu ze skladników powinna dla uzyskania wyraznego efektu wynosic co najmniej 40+Z, a korzystnie 40+2Z, gdzie Z stanowi róznice miedzy 40 i mniejisza wartoscia.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako srodek zwiekszajacy wytrzymalosc sklejania stosuje sie produkt reakcji ketonów i aldehydów z produktem kondensacji, wytworzonym ze (skladni¬ ków A i B.
3. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako srodek zwiekszajajcy wytrzymalosc sklejenia stosuje sie addukty produktu reakcji zwiazków* zawierajacych grupy epoksydowe, z produktem kondensacji, wytworzonym ze skladników A i B. PL