Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia l-/N-acylokaribamylo/-2K:yjianoazyrydyn o wzo- 5 rze ogólnym 1, w którym X oznacza atom tlenu albo siarki, Z atom wodoru, nizsza grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla albo grupe fenylowa, a Y oznacza grupe o wzorze ogólnym —CO—Ri, —.SO2—R2, —SO—R3, —S^R3 albo o wzorze ogól- 10 nym 4, przy czym Ri oznacza atom wodoru, gru¬ pe nitrylowa, nizsza grupe alkoksylowa, alkoksy- karbonylowa albo N^^wualikiloaminolkarbonylo- wa, nizsza grupe N-alkilo-tNHfenyloaminowa albo NyNjdwualkiloaminowa, nasycona albo ndenasyco- 15 na grupe alkilowa, która ewentualnie jest podsta¬ wiona pojedynczo albo kilkakrotnie przez atom chlorowca, grupe nitrylowa albo nizsza grupe N- -acyloaminowa, N,N^dwualkiloaminowa, alkoksy¬ lowa, alkoksyikarbonylowa, acyloksyilowa, N,N- 20 -dwuadkiloaminokarbonyloksylowa, alkilosullony- lowa albo alkilomerkaptanowa, albo ewentualnie przez podstawiana atomem chlorowca, grupa ni¬ trowa, fenylowa, nizsza grupa alkilowa, alkoksy¬ lowa albo alkilomerkaptanowa grupe fenylowa 25 albo naftylowa, fenylomerkaptanowa albo feno- ksylowa, przez nizsza grupe dwualkoksyfosforylo- ksylowa albo dwualkoksyfosfonowa, grupe cyklo- alkilowa, N-sukcynimidowa albo N^ftalimidowa albo przez ewentualnie pojedynczo albo kilka- 30 krotnie podstawiana atomem chlorowca, grupa ni- 110 1623 110 162 4 trowa, fenyilowa, nitrylowa, trójfluorometylowa albo nizsza grupa alkilowa, alkoksylowa, alkoksy- karbonylawa, alkiloBulfonylowa, alkilomerkapta¬ nowa' albo acyloksylowa aromatyczna grupe he¬ terocykliczna albo "grupe o wzorze ogólnym 5, dalej Ri oznacza grupe fenylowa, fenoksylowa albo ewentualnie uwodorniona grupe naftaleno¬ wa, -które ewentualnie pojedynczo albo kilka¬ krotnie sa podstawione atomem chlorowca, grupa trójfluorometylowa, sulfarnylowa, nitrowa, nitry¬ lowa, fenylowa, alkilosulfonylowa, alkoiksylowa, alkoksykarbonylowa, alkoksykarbonyloalkilowa, N,N^dwualkiloairiinowa, N,N-dwualkiloamiinokar- bonylowa, N,N^wualkiloaminokaribonyloalkilowa, acylowa, acyloksylowa albo acyloksyalkilowa, gru¬ pa metylenodwuoksylowa albo grupa o wzorze ogólnym 5, albo oznacza grupe cykloalkilowa albo nasycona albo aromatyczna grupe heterocykliczna, które ewentualnie pojedynczo albo kilkakrotnie sa podstawione atomem chlorowca, grupa nitro¬ wa, nitrylowa, trójfluorometylowa, fenylowa albo nizsza grupa alkilowa, alkoksylowa, alkoksykar- bonylowa, alkilomerkaptanowa, acyloksylowa albo alkilosulfonylowa, R2 oznacza nizsza^ nasycona al¬ bo nienasycona grupe alkilowa, kitóra ewentualnie pojedynczo albo kilkarkotnie jest podstawiona atomem chlorowca, nizsza grupa alkoksykarbony¬ lowa albo acyloksylowa, grupe cykloalkilowa, aminowa, nizsza grupa dwualkiloaminowa, feny¬ lowa, która ewentualnie pojedynczo albo kilka¬ krotnie jest podstawiona nizsza grupa alkilowa albo alkoksylowa, atomem chlorowca albo grupa nitrowa, albo grupa o wzorze ogólnym 6, albo oznacza grupe o wzorze ogólnym 6, albo nasyco¬ na lub aromatyczna grupe heterocykliczna, która ewentualnie pojedynczo albo kilkakrotnie jest podstawiona atomem chlorowca, grupa nitrowa, nitrylowa, trójfluorometylowa, fenylowa albo niz¬ sza grupa alkilowa, alkoksylowa, alkilosulfonylo¬ wa, acyloksylowa, alkilomerkaptanowa albo alko¬ ksykarbonylowa, R3 oznacza nizsza grupe alkilo¬ wa albo trójfluorometylowa, albo grupe fenylowa, która ewentualnie pojedynczo albo kilkakrotnie jest podstawiona nizsza grupal alkilowa, acyloksy¬ lowa, alkilomerkaptanowa, alkilosulfonylowa, al¬ koksykarbonylowa albo alkoksylowa, atomem chlorowca, grupa trójfluorometylowa albo nitro¬ wa, a R4 i R5 sa jednakowe albo rózne, oznaczaja nizsza grupe alkilowa albo alkoksylowa, albo ewentualnie podstawiona atomem chlorowca, niz¬ sza grupa alkilowa albo alkoksylowa grupe fe¬ nylowa aiibo fenoksylowa, albo grupe o wzorze ogólnym 6, przy czym R4 i R5 ewentualnie two¬ rza razem takze nizsza grupe aikilenodwuoksylo- wa o 1—4 atomach wegla oraz ich farmakolo¬ gicznie obojetnych soli.Pod pojeciem li/NHacylokar,bamylo/-2-cyjano- azyrydyn o wzorze ogólnym 1, wytwarzanych spo¬ sobem wedlug wynalazku, rozumie sie Nnaicylo- zwiazki, w których grupa acylowa pochodzi od kwasów karboksylowego, sulfonowego, sulfinowe- go, sulfenowego, fosfonowego i fosforowego. . Nizsza grupa alkilowa podstawników Ri, R2, R3, R4 i R5, sama albo w kombinacjach, jak np. w grupie alkoksylowej, alkoksykaibonylowej, alkilo- merkaptanowej, alkilosulfonylowej, NHalkiloami- nowej, N^^dwualkiloaminowej, acyloksylowej, N- -acyloaminowej, dwualkoksyfosforyloksylowej al¬ bo dwuallkoksyfosfonowej, oznacza, o ile nie jest specjalnie podane, grupe o 1^6 atomach wegla, korzystnie grupe o lancuchu prostym albo roz¬ galezionym o 1—4 atomach wegla, a zwlaszcza grupe metylowa albo etylowa.Nizsza grupa acylowa podstawników Ri, R2 i R3, sama albo w kombinacjach, jak np. w grupie acyloksylowej albo N^acyloaminowej, oznacza reszte kwasu organicznego, na ogól kwasów alki- lokarboksylowych, arylokarboksyiowych i odpo¬ wiednich kwasów sulfonowych, a zwlaszcza ozna¬ cza grupe acetylowa i benzoilowa.Nasycona albo nienasycona, o lancuchu prostym albo rozgalezionym grupa alkilowa podstawników Ri i R2, która ewentualnie jest takze podstawio¬ na, moze skladac sie z 1—12 atomów wegla. Jed¬ nak podstawiona nasycona grupe alkilowa ko¬ rzystnie stanowi grupa —CH2— i —CHj—CH2—, a podstawiona nienasycona grupe alkilowa grupa ^CH=CH—.Jako atomy chlorowca w ramach tego zglosze¬ nia rozumie sie atom fluoru, chloru, bromu i jo¬ du, a zwlaszcza atom fluoru i chloru.Grupami cykloalkilowymi podstawników Ri i R2 sa zwlaszcza grupa cyklopropylowa, cyklobutyio- wa, cyklopentylowa, cykloheksylowa, cyklohepty- lowa i cyklooktylowa.Jako nasycone heterocykliczne grupy podstaw¬ ników Ri i R2 rozumie sie 5- 6K:zlonowe uklady pierscieni o jednym albo kilku heteroatomach ta¬ kich, jak atom tlenu, siarki albo azotu, który ewentualnie jeszcze moze byc podstawiony niska grupa alkilowa. Korzystnie sa to grupy pkolidy- nowa, piperydynowa, piperazynowa i morfodiino- wa.Pod aromatycznymi grupami heterocyklicznymi podstawników Ri i R2 rozumie sie zwlaszcza 5—6- -czlonowe uklady pierscieni o jednym albo kilku heteroatomach takich, jak altom tlenu, siarki albo ewentualnie alkilowany atom azotu, które jeszcze moga byc skondensowane z pierscieniem benzenu.Korzystnymi grupami iheteroaromatycznyimi sa furan, tiofen, tiazol, imiidazol, pirazol, pirol, pi¬ rydyna, piirazyna, pirymidyna, pirydazynia, benzo- tiofen, benzofuran, ibenzotiaizol, indol, izoksazol i chinolina. Korzystnymi podstawionymi grupami heterocyklicznymi w sensie wynalazku sa grupy lHmetylo^3-initropirazolowa, 2-meityloitiiazolowa, 1- ^metylo-5-nitroimidazolowia, 3-cyjanopirydyniowa, 2Hmetylobenzotiazolowa, 2Hnitrofuraniowa, 2-mety- losulfonylofuranowa, 2^chloropirydynowa, 3-meto- ksypirydazynowa, 3-metyiomerkaptopiirydazynowa, 2,3-dwuichlorotiofenowa, 4-etoksykarbonylopirydy- nowa, 3-nitrotiofenowa, 2Hmetylotiofenowa i gru¬ pa 3-fenylo^-metyloizoksazolowa.Jako uwodorniona grupe naftyIowa rozumie sie zwlaszcza grupe cziterowodoronawtalenowa.Sposób wytwarzania wedlug wynalazku zwiaz¬ ków o wzorze ogólnym 1 polega na tym, ze 2-cy- janoazyrydyny o wzorze ogólnym 2, w którym Z ma wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji w obojetnym rozpuszczalniku z ikocyjanianaini 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 GO5 albo izotiocyjaniammi o wzorze ogólnymY—N= =C=X, w którym X i Y maja wyzej podanie zna¬ czenie, wzglednie z dwuizocyjaniaoami o wzorze ogólnym 3', w którym Y' oznaczia nizsza grupe alkilenowa o 1—12 atomach wegla albo grupe fe- nylowa, ailbo z dwuizocyjanianiami o wzorze ogól¬ nym 3", w fetórym R4 ma wyzej podane znacze¬ nie i ewentualnie tak otrzymane zwiazki o wzo¬ rze ogólnym 1 przeprowadza sie w ich farmakolo¬ gicznie dopuszczalne sole.Podstawione w pozycji 3 2-cyjanoazyrydyny o wzorze og61nym 2 mozna wytwarzac znanymi metodami, zwlaszcza w ten sposób, ze odpowied¬ nie podstawione w pozycji 3 alkrylonitryle pod¬ daje sie bromowaniu i otrzymane 2,3^dwuibromo- propionitryle poddaje sie reakcji z amoniakiem.Stosowanie izocyjaniany albo izotiocyijainiany, a- cylu o wzorze Y-^N=C=X sa czesciowo nowymi zwiazkami, a wytwarza sie je znanymi metoda¬ mi. Izocyjaniany acylu wytwarza sde_ przewaznie w ten sposób, ze odpowiedni amid kwasowy pod¬ daje sie reakcji z chlorkiem oksailiiu, przy czyni reakcje prowadzi sie w obojetnym rozpuszczalni¬ ku, jak' np.' w clarta metylenu albo chlorku ety¬ lenu, na ogólów temperaturze wrzenia pod chlod¬ nica zwrotna. W irmej metodzie wytwarzania wy¬ chodzi sie z odpowiedniego chlorku kwasowego, który nastepnie poddaje sie reakcji z izocyjania¬ nem srebra. Izotiocyjamiariy acylu wytwarza sie korzystnie przez reakcje odpowiedniego chlorku kwasowego z tiocyjanianem potasu.Jako obojetne rozpuszczalniki stosuje sie przy^ kladowo aromatyczne weglowodory, jak toluen i benzen, albo etery, jak eter ;dwuertyIow albo dioksan, albo czterowodorofuran. Reakcje prowa¬ dzi sie.w temperaturze Oi—100°C wzglednie w tem¬ peraturze wrzenia rozpuszczalnika, jednak nor¬ malnie w 'temperaturze pokojowej, gdzie przetode-« ga ona zadowalajaco.W celu.iprzeprowadzenia zwiazków o wzorze ogólnym 1 w farmakologicznie obojetne sole pod¬ daje sie je reakcji zwlaszcza z nieorganicznymi albo organicznymi zasadami, np. imetanolanem so¬ dowym albo wodórozenkiem sodowym. Poza tym przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania wszystkich*, steroizomerycznych postaci zwiazku o wzorze 1, które otrzymuje sie na podstawie oby¬ dwu asymetrycznych atomów wegla oraz atomu azotu.Nowe. zwiazki o .wzorze ogólnym «1,. wytwarza¬ ne, sposobem wedlug wynalazku wykazuja silne dzialanie zwiekszajace„ odpornosc i hamujace roz¬ wój raka. Poza tym prowadza do pobudzenia szpi¬ ku kostnego ze; ziwiejteszeniem ilosci komórek ery- trocytotwórczych i wyplukiwaniem tych komórek do obwodowego krwiobieigu. Z tegio-wagledu no¬ we zwiazki odpowiednie sa jako substancje czyn¬ ne w srodkach leczniczych przeciwko zakazeniom bakteryjnym i wrusowym oraz do tamowania rozwoju raka. .: , Farmakologiczne wlasciiwosci nowych zwiazków okreslono w nastepujacy sposób; .Uzyto ¦ dorosle samice szczura Sprague-Dawley firmy WIGA (Gassner* Sulzfeld) o wadze; 180-H220 g. Zwierzeta utrzymywano w stalej temperaturze 23±IX°C przy 162 6 stalej wilgotnosci powietrza 55±5°/o i w 12 go¬ dzinnym rytmie dzienno-nocnym. Zwierzeta otrzy¬ mywaly granulki dla szczurów SNIFF firmy Inl termast, iSoast i wode do woli. Badane substancje, 5 rozpuszczono w 5^/o roztworze ksylozy (10 ml na kilogram wagi ciala) i podawano doustnie przez rurke do przelyku jednoczesnie 10 szczurom za kazdym razem. Kontrolnie 10 zwierzetom poda¬ wano jedynie 10 ml 0^/o roztworu ksylozy na 10. kilogram'wagi ciala. Przed podaniem preparatów zwierzeta glodzono oraz pobierano próbki krwi z pozaoczodolowego splotu zylnego za pomoca hepa- rynowanej kapilarnej igly do nakluc firmy Sherwood Med. Lnc. St. Louis) i oznaczano 15 leukocyty za pomoca licznika Coultera w znany sposób.Czwartego dnia (wyjatkowo 5 iub 7 co zazna¬ czono w tabeli) ponownie pobierano próbke krwi z tego samego miejsca i zliczano leukocyty. Z po- 20 jedynczych wartosci wyliczano wartosci srednie i odchylenia standardoowe. Grupy testowe anali¬ zowano tylko wtedy gdy w grupach kontrolnych nie stwierdzano odchylen fizjologicznych. W tabli¬ cy 1 przedstawiono wyniki uzyskane dla bada- 25 nych zwiazków w porównaniu z 1-karboksyami- do-2-cyjanoazyrydyna (BA1).Przedstawione w nizej zamieszczonej tablicy wyniki badan wykazuja, ze wszystkie badane sub¬ stancje i powoduja znaczny wzrost liczby leukocy- 30 tów, a t.zatem sa silnie immuno-stymulujace.Srodki farmaceutyczne zawieraja nowy zwia¬ zek i/lufo co najmniej jeden staly lub ciekly far¬ maceutyczny rozcienczalnik lub nosnik.W celu wytworzenia srodka farmaceutycznego 36 o dzialaniu zwiekszajacym odpornosc i wstrzy¬ mujacym rozwój komórek rakowych miesza sie w zmiany sposób substancje czynne o wzorze 1 z odpowiednim farmaceutycznym nosnikiem i for¬ muje na przyklad w tabletki lub ifeazetki, albo 40 z dodatkiem odpowiednich substancji pomocni¬ czych przeprowadza sie w zawiesine lub 'rozpu¬ szcza w wodzie albo oleju, np. oliwie z oliwek, po czym kapsulkuje. Poniewaz aktywny material jest wrazliwy na dzialanie 'kwasów srodek ten 45 sporzadza sie w otoczce rozpuszczajacej sie tylko w srodowisku alkalicznym jelit albo miesza ten srodek z odpowiednim nosnikiem, jak wysoko- czasteczkowy kwas tluszczowy lub karboksyme- tyloceluloza. 50 Przykladami stalych nosników sa: skrobia, lak¬ toza, mannit, metyloceluloza, talk, silmfe zdysper-* gowane kwasy krzemowe, wysokocz^steczkowe kwasy tluszczowe, np. kwas stearynowy, zelaty¬ na, agar* fosforan wapnia, stearynian magnezu, 55 tluszcze roslinne i zwierzece oraz stale wysoko- czasteczkowe polimery, jak poHglikol etylenowy.Srodki do podawania doustnego moga ewentual¬ nie zawierac substancje zapachowe :Mlub slodzace.Korzystnie jest natomiast wprowadzanie mate- 0* rialu aktywnego przez wstrzykniecie. Jako me¬ dium injekcyjne korzystnie stosuje sie wode za¬ wierajaca typowe dodatki stasowane w roztwo¬ rach do wstrzykiwan, takie jak srodki stabilizu¬ jace, srodki zwiekszajace rozpuszczalnosc i/lubal¬ es kaliczne bufory i substancje do regulowania cis-110162 Tablica 1 Dawka 200 mg/kg doustnie TVTait*»rial 1 1YJ.CI M?X 1A1 aktywny z przykladu III IV XXVIII II V XXI XX XIX XVII XI IX VII XLVIIIh XLVIIId 1 L XXXV XLVIIIc XLVHIn XLVIIIin XLVIIl!b XLVIIIk | XLVIIIj XXXIII XLVIIIa X j XLVI XLV XLIV XVIII Zwiazek porów¬ nawczy lnkar- boksyamido-2- ¦^cyjanoazyrydy- na BA 1 do¬ zylnie 500 mg/kg * po 5 tdiniach ?•po 7 dniach | 1 Leukocyty (tysiace) Wartosc wyjsciowa 1 7,8 7,7 8,5 9,3 6,7 6,3 6,9 7,4 7,9 7,1 7,6 8,5 5,6 6,4 6,8 5£ 6.0 6,1 5,4 6,8 6,3 6,1 6,1 7,6 5,4 4,9 7,5 6,7 7,i6 8,9 5,1 Maksimum po 4 dniach 1 14'° 15,3 19,8 17,3 12,7 11,0 13,7 13,6 14,7 12,0 15,7 14,3 9,8 13,1 11,8 11,9 12,0 13,3 12,3 13,6 11,1 12,3 13,1* 13,5* 12,6 14,5 8,6 11,5** 16,7 9,5 10,3 | 10 15 nienia osmotycznego. Do tego typu dodatków na¬ leza na przyklad (bufory fosforanowy albo wegla¬ nowy, etanol, substancje kompleksotwórcze, np. kwas etylencdwuaminoczrterooctowy i jego nie¬ toksyczne sole, oraz polimery wyisokoczasteczkowe, np. ciekly tlenek polietylenu w celu regulacji lep¬ kosci i chlorek sodowy, mannit iitd. do regulowa¬ nia cisnienia osmotycznego.W leczeniu ludzi aktywny material moze byc podawany jedno- lub wielokrotnie w dawkach za¬ wierajacych okolo 25—3000, korzystnie 50—600 mg aktywnego materialu kazde, ziwiajzki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku.W sensie omawianego zgloszenia korzystne sa poza wymienionymi w przykladach nastepujace l-/N^tróijfluoroacety(lokaribamylo/n2Hcyjanoazyry- dyna 40 45 50 55 05 lV.N-cyklopen^anckarbc4iylc4^rbamyilo/-2-cyja- noazyrydyna l-/N-itrójlluorometyilosulifonylOkarbamylo/^2Hcyi}a- noazyrydyna l-^nmetylosuWonylotiofkaribamylo/^^cyjainoazy- rydyna 1-/N^enylosulfonylotdokarbamylo/^2-cyjanoazyry- dyna 1-/N-p-cyjanobenzoilokarbamyio/-2Hcyianoazyiry- dyna l-/N-c^loheptanokarbonyilokaribamylo/-«2-cyijaino- azyrydyna 1 /N-cyklooktanokarbonylokarbamylo/^-cyjano- azyrydyna l-/N^yklc^heksyaosuMonylokar,bamylcVH2Hcyjano- azyrydyna 1-VNi/-/tienylo-finsulfonylokanbamylo/^2-cyjano- azyrydyna l-/N-acetyiloglicydckarbamylo/H2^yjainoa2yrydyiria 1ViN^p^wumetyloammobenzoiiokaxbamylo/H2-cy- janoazyrydyna WNHm^uHamylobenzoilokaribamylo/-2-cyjaino- azyrydyna l-/NHsul£amylokaiiamyacV-2^yijanoazyrydyna 1-/N-dwumeitylosulfamylokarbamylo/^2^cyja«io- azyrydyna l-VN-piperydynosuMc«iyloikarbamyilo/H2Hcy4ano- azyrydyna l-/N-morlolinosuilfonylckarb(amylo/H2Hcyijano- azyrydyna l-/NHfenylosulfonylokaTbamylo/H2-cyJainoazyry- dyna 1VNnfoxmylokarbamylo/^2-cyjanoazyrydyna l-/N^cyjanokarbonylokanbamylo/H2-cyiattioazyry- dyna sukcyindlo-b3sH[l-/Nnkarbaniyloy-2^cyjanoazyry- dyna] WNHaHnafitylc^cetylokarbamyOio/^-cyiainoazy- rydyna l-/N-afuryloacetylokarbamylo/-2-cyjanoazyry- dyna l^/N^-tienyloacetylokarbamylo/H2^y,Janoazyry- dyna lVN-p^hlorc4enyloacetylokarbamyk)/-2-cyjano- azyrydna 1-/N-m-tcdiloacetylokairbamylo/-l2-cyiianoazyry- dyna lVN^lrta'Hmidoace(tylokarbaimylo/-2-cyiianoazyry- dyna l-iAN-SHmHnitrofenyloakrylfi/lokairbamylo/^^cyja- noazyrydyna l^[N-/metylotia!zolo^Hkaribonylo/-kartoamylo]-2- -cyjanoazyrydyna ln^^S-nitro-l-metylo-flHimidazolokarbonylo/- nkarbamylo] -i2-cyjanoazyarydyna HN-/3-cyjanopdrydyno-5^arboraylo^ lo]-2-cyjanoazyrydyna l-.[N-/3^Hfuryloakryililokarbamylo]-2-cyJfimo- azyrydyna 1-/N^dwuetyloaminokaiionylokarbomnlo/-2-cy- janoazyrydyna ln/N-tfenylomerkaptoacetyloikarbainylo/H2-cyjan<)- azyrydyna l^[N-/4^diwuifenyloacetylokarbamyl.o/]H2-cyjaaio- azyrydyna9 110162 10 l^[N^hinoHno-2-karbo(nylo/-karbamylo]-2Hcyja- noazyrydyna teretfteloilo-bis-[il-/NH^ dyna] 1^[N-Aiwiimetoksyfosforylok8yacetylo/Hkarbaimy- loj-2^cyzJanoazyrydyma i-/N-n^trtylomerkaiptoaceiyilokarbaimylo/-'2-cyja- noazyrydyna MtN^dwumetyloamiinokarbonylOiks^ bamylo]-^-cyijanoazyrydyina l-/N^iwumetoksyifosfoinDacetylokarbamylo/-2- ¦ l<*/N-cyjanoacetylokarbaimylo/^2^cyjanoazyry- dyma l^Hdwumetyloaminoacetylakarba«iylo/-2-cy}a- noazyrydyna l-ZN-p-mc^oksyfenyloacetylokarbaimylo/^-cyjar noazyrydyma l-[lN-/2-4netylobettzoitóazotlo-6^airboaiylo/4ca mylo]-flncyJanoazyrydyma 1^pN-<3-feinylo-5-metyloizoksazolo-4-ikarbonylo)- -karbamyloM-cy,janoazyrydyma bdls-i[l«^N4carbamyl<)/-2^cyjanoazyrydna] -sulfon 1-[iNH(piiperydynoikarbonylo)-karbamylo]-2-cyja- noazyrydyna l-i[N-!/IN-metylo-iNHf€nyloaminokarbonylo/-4kar- bamylo]-i2-cyjanoazyrydyma l-/N-p^acetamidobe^zoilokarbaimylo/-2-cyjano- azyrydyna l^N-dwumetyloaminooksaKlofcarbaniyilo/^-cyja- noazyrydyna 1-/N-dwuetyloaminokarbonyloksyacetylokarba- myloA2^cyjanoazyrydyna 1-/N-p-metylomerikaptofenyloacetylokarbaniyloM' cyjanoazyrydyna l-^-sukcynimidoacetylokarbaniylo/-2^cyjano- azyrydyna 1-{N-lK5-nitr -cyijanoazyrydyna l-{NH[8H5-niejtylojs\ilfonyloH2Hfiiryilo/-a!krylilo]- ^karbamylo}-fincyjanoazyrydyna l-[N-/2-chloropirydyno-6^aiceitylo/^kaarbamylo]-2- -cyjanoazyrydyna l-i[N-^-nietyksuilfonylo^2nfurylo/-'kaiPbainyk)]^2- -cyjanoazyrydyna ln|N-/3HmetoIcsy!p(iryd'aizyno-6-ikarbcwiylo/-karba- mylo]^2-cyJanoazyrydyna ln/NHrnHchlorol€nylosulfonylokarbaniylo/-i2-cyja- noazyrydyna l-/N^pHmetyl noazyrydyna l*/N-(pHnitrotenylosulfonylokarbamylo/-2Hcyja- noazyrydyna ln/Nip-nieltylofenylosulifanylofcarbamyloMHcyij noazyrydyna 1-IN^^-dwucMOTotwtf^ mylo]-J2-cyjanoazyrdyna 1 IJN-^-eitokKyteairi^^ -karbamylo]H2^yjamoazy]*ydyna 1iBN-fP-niitiroitioifeinoH5Hstilitonytlo)-ka!r1baniyJo]J2- -cyjanoazyryd^a 1 ^[N-met^loitio(f€no-5-eillifonylo)-ikarbamylo]-2- -cyjanoazyrydyna l-/N-etylenodw\Kksyf06forylokaxbaimylo/-2^cyja- noazyrydyma HN-^S-metylomerkapropirydazyno-e-katrbonylo)- -ikarbamylo]-2^cyjanoazyrydyna l-(N-/N,N-dwuetyloamdnokarbonylOib€nzoilp/- -karbaniylo]-2-cyjanoazyrydyna 5 l-/N-ipHacetylobenzodlokarbaimylo/-2^cyjano- azyrydyna ln/N-p-ibenzoilobenzoilokarbaffnylo/-2-cyjanoazy- rydyna l-ZN-ace^ksyctylobenzoilokarbaimyloM-cyjano- io azyrydyna l-/NipHmetoksykarbonyloetylobenzoilokarbamylo/- -2^cyjanoazyrydyma.Przyklad I. Wytwarzanie l-/N-acetylokar- bamyloM-cyjanoazyrydyny. 15 Do roztworu 1,76 g E^cyjanoazyrydny w 18 ml absolutnego toluenu wikrapla sie w ciagu okolo 10 minut w temperaturze 20—30°C, przy miesza¬ niu, roztwór 2,2 g izocyjanianu acetylu w 8 ml toluenu. 20 Nastepnie miesza sie dalej przez okolo 30 mi¬ nut w temperaturze pokojowej, po czym otrzy¬ many osad odsacza sie pod zmniejszonym cisnie¬ niem, przemywa go toluenem i rozciera z abso¬ lutnym eterem. Tak otrzymana substancje w ilo- 25 sci 3,6 g o temperaturze topnienia 130/142°C roz¬ puszcza sie w okolo 360 ml octanu etylu o tem¬ peraturze 50°C, traiktuje aktywowanym weglem, klarowany przesacz oddestylowuje pod zmniejszo¬ nym cisnieniem i pozostalosc rozciera z absolut- 30 nym eterem. W ten sposób otrzymuje sie .2,9 g ln/N^acetylokarbamyloM^cyjanoazyrydyny o tem¬ peraturze topnienia ia9/142°C.Przyklad II. Wytwarzanie l-/N-piwaloilo- karibamyilo/-2^cyjanoazyrydyny. 35 Do roztworu 3 g izocyjanianu trójmetyloacety- lu w 40 ml absolutnego toluenu wkrapla sie w temperaturze 20-^30°C roztwór 1,61 g 2-cyjamo- azyrydyny w 30 ml toluenu, po czym miesza da¬ lej przez 1 godzine w temperaturze pokojowej. 40 Otrzymany mleczny roztwór zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem, pozostalosc rozciera ba¬ gietka az do wystapienia krystalizacji, a kryszta¬ ly rozciera sie z eterem. Tak otrzymuje sie 1,82 g l-/NHpiwaloilo(karbamylo/H2-cyjanoazyrydyny, któ- 45 ra po wysuszeniu w temperaturze 60°C pod zmniejszonym cisnieniem topnieje w temperatu¬ rze 136/138°C.Przyklad III. Wytwarzanie l-/N^chloroace tyloktobamylo/^^cyjanoazyrydyny. 50 Do roztworu 20,4 g 2-cyjanoazyrydyny w 20 ml toluenu wkrapla sie w ciagu okolo 30 minut podczas mieszania i chlodzenia w temperaturze 20—30°C, roztwór 36 g izocyjanianu chloroacety- lu w 1O0 ml toluenu. Powstala zawiesine miesza w sie dalej przez 1 godzine w temperaturze poko¬ jowej, po czym saczy pod zmniejszonym cisnie¬ niem. Pozostalosc na saczku przemywa sie tolue¬ nem i rozciera: z eterem. Tak otrzymany surowy produkt w ilosci 62 g wijSrowadza sie do okolo «o 2,5—3 litrów octanu etylu o temperaturze 60°C, ogrzewa krótko do wrzenia, klarowny roztwór traktuje aktywowanym weglem, klarowny, jeszcze goracy przesacz zateza sie pod zmniejszonym cis¬ nieniem. w Pozostalosc rozciera sie z absolutnym eterem110162 11 12 i suszy iw ciagu 1 godziny pod zmniejszonym cis- otrzymuje sie 39,3 g substancji o temperaturze topnienia 1'52/155°C. Po dalszym oczyszczeniu przez 5-minutowe mieszanie z 200 ml octanu etylu w temperaturze 60°C i roztarcie krysztalów z ete¬ rem otrzymuje sie po wysuszeniu w temperatu¬ rze 70°C pod zmniejszonym cisnieniem 28,9 g 1- -/N-chloroiacetylokarbamylo/-!2-tcyjanoazyrydyny o temperaturze topnienia 152/15i50iC.Przyklad IV. Wytwarzanie l^N^dwuchloro- acetylGikarbamyloM^cyjanoazyTydyny.Do roztworu 2 g 2-eyjanoazyrydyny w 20 ml to¬ luenu wkrapla sie w temperaturze 20—30°C roz¬ twór 4,62 g izocyjanianu dwuchloroacetylu w 10 ml absolutnego toluenu i miesza dalej przez 30 minut w temperaturze pokojowej.Otrzymany osad odsacza sie pod zmniejszonym cisnieniem, przemywa toluenem, jeszcze wilgotny produkt z saczka rozciera z eterem i tak otrzy¬ muje sie 5,3 g surowego produktu. 5,3 g tej sub¬ stancji rozpuszcza sie w 300 ml goracego octanu etylu, traktuje aktywowanym wegilem, ogrzewa do wrzenia przez krótki czas, saczy na goraco pod zmniejszonym cisnieniem, przesacz zateza równiez pod zmniejszonym cisnieniem, a pozostalosc roz¬ ciera z eterem. W ten sposób otrzymuje sie 5 g lH/N^wuchloroacety,lokarbaimylo/-2-icyjanoazyry- dyny o barwie bialej i temperaturze topnienia 164/1«6°C.Przyklad V. Wytwarzanie 1-i/ttT^trójcihloro- acetylokarbamylo/-i2-cyjanoazyrydyny.W sposób analogiczny do opisanego w przykla¬ dzie IV z 1,G2 g cyjanoazyrydyny i 4,5 g izocyja¬ nianu trójchloroacetylu otrzymuje sie po jedno¬ godzinnym dalszym mieszaniu 2,82 g l-/N-trój- chloroacetylokar'bamylo/-2-cyjanoazyrydyny o tem¬ peraturze topnienia 150/182oC.Przyklad VI. Wytwarzanie ln/N-chloroace- tylokarbamylo/-i2Hcyjano-3^metyloazyrydyny.W sposób analogiczny do opisanego w przykla¬ dzie IV z 3,3 g surowej mieszaniny cis i trans 2-cyjano-3-metyloazyrydyny w 30 ml toluenu i 4,8 g izocyjanianu chloroacetylu w 16 ml toluenu otrzymuje sie 4 g l-/NHchloroacetylokarbaimylo/- !-<2-.cyjano-3Hmetyloazyrydyny o barwie bialej, któ¬ ra po wysuszeniu pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 60°C topnieje w temperaturze 1i10/U20/1i25°C. Wedlug widma NMR otrzymana mieszanina izomerów sklada sie z okolo 75*/o od¬ miany cis i okolo 25Vo odmiany trans.Wytwarzanie 2-cyjano-3-metyloazyrydyny jest nastepujace: ¦ «¦. do 67 g nitrylu kwasu krdtonowego skladajace¬ go sie wedlug widma NMR z okolo 40% odmiany trans i okolo 60% odmiany cis, wkrapla sie pod¬ czas mieszania w temperaturze 25°C w ciagu 2 godzin 160 g bromu, po czym miesza dalej przez 1 godzine w temperaturze 30°C i pozostawia przez noc w temperaturze 25°C. Otrzymany surowy ni¬ tryl kwasu 2,3-dwubromomaslowego stosuje sie bez oczyszczania do nastepnego etapu.Do 630 ml okolo 7n metanolowego roztworu amoniaku wkrapla sie podczas mieszania w tem¬ peraturze 10—15°C roztwór 204,3 g surowego ni¬ trylu kwasu 2,3-dwubxomomaslowego w 200 ml metanolu. Po osiagnieciu przez mieszanine reak¬ cyjna temperatury pokojowej miesza sie ja dalej przez 1 godzine. Nastepnie podczas mieszania wprowadza sie w sposób ciagly 250 ml trójetylb- 5 aminy, po czytn ogrzewa do wrzenia pod chlodni¬ ca zwrotna w ciagu 3,5 godziny, po czym odde- stylbwuje rozpuszczalnik pod zmniejszonym cis¬ nieniem przy temperaturze lazni 30°C.Pozostalosc wygotowuje sie 2 razy z eterem, io stosujac kazdorazowo 700 ml. Bromowodorek trój- etyloarriiny odsacza sie pod zmniejszonym cisnie¬ niem, a polaczone przesacze eterowe traktuje sie weglem aktywowanym, wegiel odsacza sie pdd zmniejszonym cisnieniem, a przesacz zateza rów- 15 niez pod zmniejszonym cisnieniem. Tak otrzymana pozostalosc po zatezeniu rozpuszcza sie w 600 ml chloroformu, wytrzasa ze 150 ml nasyconego, wod¬ nego roztworu chlorku sodowego, oddziela faze organiczna i suszy ja siarczanem sodowym. Na- 20 stepnie traktuje sie weglem aktywowanym i kla¬ rowny przesacz zateza pod zmniejszonym cisnie¬ niem przy temperaturze lazni 35°C. W ten sposób otrzymuje sie 56,25 g surowej 2-cyjano-3-metylo- azyrydyny w postaci oleju. 25 Przyklad VII. Wytwarzanie l-/N-benzoilo- karibamylo/-2-cyjanoazyrydyny.Do roztworu 2,04 g 2^cyjanoazyrydyny w 60 ml absolutnego toluenu wkrapla sie w ciagu 10 mi¬ nut, w temperaturze 20—30°C, podczas mieszania 30 roztwór 4,4 g izocyjanianu benzoilu w 30 ml to¬ luenu, po czym miesza dalej przez 30 minut w temperaturze pokojowej.Otrzymany produkt reakcji odsacza sie pod zmniejszonym cisnieniem, przemywa toluenem i 35 jeszcze wilgotny z saczka rozciera z, eterem. Tak otrzymuje sie 5,3 g surowego produktu, którzy rozpuszcza sie pod zmniejszonym cisnieniem, a klarowny przesacz oziebia w celu wykrystalizo¬ wania. 40 Po uplywie 30 minut odsacza sie krysztaly pod zmniejszonym cisnieniem, przemywa je benzenem oraz eterem i tak otrzymuje sie 2,8 g l-/N-benzo- idokarbamylo/-2<:yjanoazyrydyny o barwie bialej i temperaturze topnienia 144/1146C0, po' wysuszeniu 45 pod zmniejszonym cisnieniem w; temperaturze 60°C.Przyklad VIII Wytwarzanie l-[N-/4-metylo- benzoilokarbamylo/]-&-cyjanoazyrydyny.W sposób analogiczny do opisanego w przykla- 50 dzie VII poddaje sie reakcji roztwór 2,04 g 2-cy- janoazyrydyny w 150 ml toluenu z 484 g izocy¬ janianu 4Hmetylobenzoalu rozpuszczonymi w 40 ml toluenu, przy czym mieszanie w temperaturze po¬ kojowej, prowadzi sie w ciagu 1 godziny. 55 Otrzymuje sie 5 g surowego produktu o tem¬ peraturze topnienia 177/180°G. 0,5 g tego produktu wygotowuje sie z 30 ml benzenu, oddziela nie roz¬ puszczone czesci i goracy przesacz pozostawia do wykrystalizowania.; Otrzymane krysztaly odsa- oo cza sie pod zmniejszonym cisnieniem, przemywa benzenem i eterem. Otrzymuje siej talk 0,1 pro¬ duktu o temperaturze topnienia 17i8/l80°C.Przyklad IX. Wytwarzanie ln[N-/4-chloiro- benzoilokarbamylo/]-2^cyjanoazyrydyny. os Analogicznie do sposobu podanego w przykla-110 162 13 14 cizie VII z 2,04 g 2Hcyjanoazyrydyny rozpuszczo¬ nej w 100 mil toluenu i 5,45 g izocyjanianu 4- -chlorobenzoilu rozpuszczonego w 50 ml toluenu przy czasie mieszania w temperaturze pokojowej wynoszacym 1 godzine otrzymuje sie 5,8 g 1-;[N- -/4Hcihlorobenzoilokaribamylo/]-2^cyjanoazyirydyny o temperaturze topnienia 1{HM162°C. Dalsze oczysz¬ czanie nie jest konieczne.Przyklad X. Wytwarzanie l-*[N-/3-niitroben- zoilokarbamylo/]-fincyjanoazyrydyny.Do rozffcworu 2,04 g 2-cyjanoazyrydyny w 50 ml absolutnego toluenu wikrapla sie w ciagu 10 mi¬ nut, podczas mieszania w temperaturze 20—30°C, roztwór 5,8 g izocyjanianu 3-nitrobenzoilu w 100 ml toluenu, po czym miesza sie dalej w tempe¬ raturze pokojowej przez 30 minut. Wydzielony staly produkt odsacza sie -pod zmniejszonym cis¬ nieniem, przemywa go toluenem i rozciera z ete¬ rem. W ten sposób otrzymuje sie 4,8 g 1h[N-/3- -initrobenzoiloikarbamylo/]H2-cyjanoazyrydyny o barwie bialej i temperaturze topnienia 15i6l/li580C, po suszeniu pod zmniejszonym cisnieniem w tem¬ peraturze 70*te przez 1,5 godziny.Przyklad XI. Wytwarzanie l^pN-/2,4^dwu- cihlorobenzóilokaTbamylo/l^Hcyjanoazyrydyny.Analogicznie do sposobu opisanego w przykla¬ dzie X z 2,04 g 2Hcyjanoaizyrydyiny w 50 ml abso¬ lutnego toluenu i roztworu 6,48 g izocyjanianu 2,4^dwuchlorobenzoilu w 75 ml toluenu przy dal¬ szym mieszaniu w temperaturze pokojowej w cia¬ gu 1 godziny otrzymuje sie 4,7 g l-i[N-/2,4-dwu- chlorofbenzoilokarbamylo/]n2ncyjanoazyrydyny o temperaturze topnienia 130(/132oC.Przyklad XII. Wytwarzanie li[IN-/tiofeno-2- -karibonylokarbamylo/]-2-cyjanoazyrydyny.Do roztworu 2,76 g izocyjanianu tiofeno^2-kar- bonylu w 45 ml absolutnego toluenu wkrapla sie podczas mieszania w temperaturze 20—30°C roz¬ twór 1^22 g 2-cyjanoazyrydyny w 30 ml toluenu, po czym miesza sie dalej przez 1 godzine w tem¬ peraturze pokojowej. Powstaly osad odsacza sie pod zmniejszonym cisnieniem, przemywa go tolu¬ enem i rozciera nastepnie z eterem. Tak otrzy¬ muje sie 3,4 g l^[N-/tik)(feno-2-ka!Pbonylokarbamy- lo/]H2-cyjanoazyrydyny o temperaturze topnienia 15^ii60°C, zawierajacej jeszcze nieco amidu kwasu tiofeno-(2-karboiksylowego.Izocyjanian tóofeno-2-karbonylu wytwarza sie w nastepujacy sposób: 33,1 g amidu kwasu tóofeno-E^arboksylowego o temperaturze topnienia 170/180°C ogrzewa sie przez 6 godzin do wrzenia pod chlodnica zwrotna z 38 g chlorku oiksalalu w 105 ml chlorku etyle¬ nu. Nastepnie rozpuszczalnik oddestylowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem, a pozostalosc pod¬ daje frakcjonowanej destylacji. W temperaturze wrzenia PS-^lOO^12 przechodzi 33,4 g izocyjanianu tiofeno-2-ikarbonylu.Przyklad XIII. Wytwarzanie l^fN-Zl-mety- lo-3-nitropirazolo^4-tkarbonylio/-karbamylo]-^2-cyja- noazyrydyny. 2,8 g surowego izocyjanianu l-metylo-3-nitro- pirazolo-4Hkarbonylu o temperaturze topnienia 55—59°C rozpuszczasie w 100 ml absolutnego ete¬ ru, oddziela nieco nie rozpuszczonych czesci, do¬ daje powoli roztwór 0,86 g 2-cyjanoazyrydyny w 20 ml absolutnego eteru i utworzona zawiesine miesza dalej w temperaturze pokojowej przez 1 godzine. Nastepnie saczy sie pod zmniejszonym « cisnieniem, krysztaly rozciera z absolutnym ete¬ rem i tak otrzymuje sie 1,8 g l-[-/lHmetylo-3Hni- trOipirazolo-4^karbonylo/nkarbamylo]^2-cyjanoazy¬ rydyny o temperaturze topnienia 58/64°C, która jest higroskopijna i zawiera nieco l-metylo-3-ni- io trQprrazolo-4-karboksyamidu.Izocyjanian l-metylo-3Hnitropirazolo-4-karbonylu wytwarza sie w nastepujacy sposób: 10,2 g l-metyloH3nnitropirazolo-4Hkarbóksyamidu o temperaturze topnienia 190/192°C ogrzewa sie do 15 wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 5 godzin z 24 ml chlorku oksalilu w 120 ml chlorobenzenu o temperaturze wrzenia 132°C. Nastepnie oddesty¬ lowuje sie rozpuszczalnik pod zmniejszonym cis¬ nieniem i oleista pozostalosc pozostawia do wy- 20 krystalizowania. Otrzymuje sie 11,6 g surowego izocyjanianu lHmetylo^3-nitropirazolo-4-karbonylu o temperaturze topnienia 55/59°C.Przyklad XIV. Wytwarzanie l-/N-etoksykar- bonylokarrbamylo/-i2-cyjanoazyrydyny. 25 Do roztworu 1,12 g 2-cyjanoazyrydyny w 30 ml absolutnego toluenu wkrapla sie podczas miesza¬ nia w temperaturze 20^30°C roztwór 1,9 g izocy¬ janianu etoksykarbonylu w 40 ml toluenu, po czym miesza dalej w temperaturze pokojowej 30 przez 1 godzine.Powstaly osad odsacza sie pod zmniejszonym cisnieniem, przemywa go toluenem i rozciera z eterem. Tak otrzymuje sie 1,85 g l-/N-etOksykar- bonylokarbamylo/-2-cyjanoazyrydyny o tempera- 35 turze topnienia 108/110°C.Przyklad XV. Wytwarzanie l-/NHchloroace- tylokarbamylo/H2Hcyjano-3-fenyloazyrydyny.Do roztworu 1 g surowej 2-cyjano-3-£enyloazy- rydyny w 25 ml absolutnego eteru wkrapla sie 40 podczas mieszania roztwór 0,83 g izocyjanianu chloroacetylu w 3,5 ml eteru, po czym miesza dalej w temperaturze pokojowej przez 1 godzine.Otrzymany osad odsacza sie pod zmniejszonym cisnieniem, przemywa go eterem i suszy pod 45 zmniejiszonym cisnieniem. Tak otrzymuje sie 1,24 g l-/N-chloroacetyk)karbamylo/^2-icyjano-i3-fenylo- azyrydyny o temperaturze topnienia 153/158/165°C.Otrzymana mieszanina izomerów zawiera wedlug widrfoa NMR okolo 30% odmiany trans i okolo 50 70% odmiany cis. 2ncyjano-3-(fenyloazyrydyne wytwarza sie w na¬ stepujacy sposób: Wedlug danych literaturowych z nitrylu kwasu cynamonowego i bromu wytwarza sie nitryl kwa- 55 su 3*fenylo-fi,3-dwubromopropttonowego, który ja¬ ko surowy {frodukt ó temperaturze topnienia 80— 90°C stosuje sie do dalszej reakcji, 5,1 g tego produktu wprowadza sie do roztworu gazowego amoniaku w 31 ml dwumetylosulfotlenku. 60 Nastepnie przez roztwór przepuszcza sie gazowy amoniak w ciagu 1 godziny, a potem zadaje 120 ml wody i ekstrahuje eterem 4 razy, stosujac kazdorazowo li20 mi. Polaczone ekstrakty ete¬ rowe zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem i '66 tak otrzymuje sie 2,63 surowej 2^:yjano-3-fenylo-110 162 15 16 azyrydyny. 0,5 g tej azyrydyny rozciera sie z oko¬ lo 1 ml eteru i tak otrzymuje 0,12 g krysztalów 0 temperaturze topnienia 97/100°C.Przyklad XVI. Wytwarzanie l-/N-trójfluoro- metylosulfenylokarbamylo/^2-cydanoazyrydyny.Do roztworu 3,5 g izocyjanianu trójfluoromety- losulfenylu w 35 ml toluenu wkrapla sie podczas mieszania w temperaturze pokojowej w ciagu 1 godziny.Nastepnie scianke kolby pociera sie bagietka i otrzymana zawiesine krysztalów miesza dalej jeszcze w ciagu 1 godziny w temperaturze poko¬ jowej. Wydzielone krysztaly odsacza sie pod zmniejszonym cisnieniem, przemywa je toluenem, rozciera z eterem naftowym i tak otrzymuje 2,4 g l-/N^trójfluorometylo(sulifenylokaribamylo/-i2- noazyrydyny o temperaturze topnienia 83/85°C Przyklad XVII. Wytwarzanie l-/N-metylo- sulfonylokarlbamylo/-2^cyjanoazyrydyny.Do roztworu 1,6 g 2Hcyjanoazyrydyny w 16 ml absolutnego eteru wkrapla sie przy chlodzeniu lodem roztwór 2,6 g izocyjanianu metylosultfonylu w absolutnym eterze, po czym miesza dalej w temperaturze pokojowej przez 30 minut. Nastep¬ nie odsacza sie pod zmnieijszonym cisnieniem wy¬ dzielone krysztaly, przemywa je eterem i suszy pod zmniejszonym cisnieniem.Otrzymuje sie produkt reakcji w postaci krysz¬ talów o barwie bialej i temperaturze topnienia 110—ilI20C. Wydajnosc: 2,9 *g, czyli 65*A wydaj¬ nosci teoretycznej.Przyklad XVIII. Wytwarzanie 1^/Nipnmety- losul£onylokarbamylo/-2-cyjaiioazyrydyny.Do roztworu 1,18 g izocyjanianu p-toluenosulfo- nylu w 15 ml absolutnego toluenu wkrapla sie podczas mieszania w temperaturze 20—30°C roz¬ twór 0,408 g 2Hcyjanoazyrydyny w 10 ml toluenu, nastepnie scianke kolby pociera sie bagietka, po¬ wstala przez to zawiesine krysztalów miesza sie dalej przez 1 godzine w temperaturze pokojowej, odsacza pod zmniejszonym cisnieniem, przemywa krysztaly toluenem i rozciera je z eterem, przy czym otrzymuje sie 1,1 g l-/N-pHmetylofenylosul- fionylokarbamylo/-fi-cyjanoazyrydyny o temperatu¬ rze topnienia 156/158^C.Przyklad XIX. Wytwarzanie l^N-pnmeto- kByfenylosulfonylokarbamylo/-2^cyjanoazyryidyny. 2,5 g 2-cyjanoazyrydyny rozpuszcza sie w 25 ml absolutnego eteru i do roztworu tego w lazni z lodem wkrapla sie roztwór 7,15 g izocyjanianu p- ^metoksyfenylosulfonylu w 50 ml absolutnego ete¬ ru. Po calkowitym wydzieleniu sie krysztalów w temperaturze pokojowej odsacza sie je pod zmniejszonym cisnieniem, przemywa eterem i su¬ szy równiez pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzy¬ muje sie 8,05 g, to jest 85e/o wydajnosci teore¬ tycznej krysztalów o barwie bialej i temperatu¬ rze topnienia 125—129°C, przy tworzeniu sie pe¬ cherzy.W celu wytworzenia rozpuszczalnej w wodzie soli sodowej rozpuszcza sie 0,281 g otrzymanego zwiazku w 5 ml metanolu, zadaje 0,054 g meta- nolanu sodowego i nastepnie zateza roztwór pod zmniejszonym cisnieniem. Po wymieszaniu pozo¬ stalosci z absolutnym eterem otrzymuje sie 0,2 g krysztalów o barwie bialej i temperaturze topnie¬ nia 197—200°C, z rozkladem.Przyklad XX. Wytwarzanie l-/N-o-tolilosul- fonylokarbamylo/-2-cyjanoazy(rydyny. ? 5 Roztwór 1,8 g 2-cyjanoazyrydyny w 18 ml abso¬ lutnego eteru umieszcza sie w lazni z lodem i wkrapla don roztwór 4,8 g izocyjanianu O-toli- losulfonylu w 48 ml absolutnego eteru. Miesza sie calosc dalej przez 1 godzine w temperaturze po- io kojowej, po czym odsacza pod zmniejszonym cis¬ nieniem wydzielone krysztaly, przemywa je ete¬ rem i suszy pod zmniejszonym cisnieniem.Otrzymuje sde 5,05 g, to jest 78% wydajnosci teoretycznej, krysztalów o barwie bialej, które w 15 celu dalszego oczyszczenia rozpuszcza sie w gora¬ cej mieszaninie zlozonej z eteru i octanu etylu.Przesacz zadaje sie ligroina az do zmetnienia i ochladza. Tak otrzymuje sie krysztaly o barwie bialej i temperaturze topnienia 125—129°C, przy 20 tworzeniu sie pecherzy.W sposób analogiczny do opisanego w przykla¬ dzie XIX otrzymuje sie rozpuszczalna w wodzie sól sodowa o temperaturze topnienia 89—93°C, z rozkladem. 25 Przyklad XXI. Wytwarzanie l-/N-p^chloro- fenylosulfonylokarbamylo/-2HcyJanoazyrydyny.W sposób opisany powyzej poddaje sie reakcji 3,2 g 2^cyjanoazyrydyny z 9,2 g izocyjanianu p- K:hloro£enylosulfonylu. Otrzymuje sie 8,3 g, to 30 jest 69V» wydajnosci teoretycznej, krysztalów o barwie bialej, o temperaturze topnienia 122— 126°C, przy tworzeniu sie pecherzy.W sposób analogiczny do opisanego w przykla¬ dzie XIX otrzymuje sie rozpuszczalna w wodzie » sól sodowa o temperaturze topnienia 175—179°C, z rozkladem.Przyklad XXII. Wytwarzanie l-/N-etoksy- karbonylotiokarbamylo/H2-<:yjanoazyrydyny.Do roztworu 3,94 g izotiocyjanianu etoksykar- 40 bonylu w 75 ml absolutnego toluenu wkrapla sie w temperaturze 20—30°C roztwór 2,04 g 2-cyjano¬ azyrydyny w 50 ml toluenu, po czym miesza da¬ lej przez 1 godzine w temperaturze pokojowej.Nastepnie odsacza sie pod zmniejszonym cisnie- 45 niem otrzymane krysztaly, przemywa je toluenem i rozciera z eterem. Tak otrzymuje sie 4 g 1-/N- -etoksykarbonylotiokarbamyloMHcyjanoazyrydyny o temperaturze topnienia 152/155°C, przy pienie¬ niu. 50 Przyklad XXIII. Wytwarzanie l-/N-bemzo- ilotiokarbamylo/-2-cyjanoazyrydyny.Koztwór 2,04 g 2^cyjanoazyrydyny w 75 ml ab¬ solutnego eteru wkrapla sie do roztworu 4,9 g izotiocyjanianu benzoilu w 75 ml absolutnego ete- 55 ru, po czym miesza dalej w temperaturze poko¬ jowej przez 1 godzine.Nastepnie otrzymane krysztaly odsacza sie pod zmniejszonym cisnieniem, rozciera je z absolut¬ nym eterem i tak otrzymuje 2,7 g 1-/N^benzodlo- «o tiokarbamylo/-2-cyjanoazyrydyny o temperaturze topnienia 135/140°C, przy pienieniu.Przyklad XXIV. Wytwarzanie l-ZN-etylosul- fonylokarbamylo/-2-cyjanoazyrydyny.Do roztworu 1,4 g 2-cyjanoazyrydyny w 14 ml ti absolutnego eteru wkrapla sie przy chlodzeniu lo-17 dem roztwór 3 g izocyjanianu etanosulfonylu w 30 ml absolutnego eteru. Miesza sie dalej przez 30 minut w temperaturze pokojowej, po czyni wy¬ dzielone krysztaly odsacza pod zmniejszonym cis¬ nieniem.Po przemyciu eterem i wysuszeniu pod zmniej¬ szonym cisnieniem otrzymuje sie 1,7 g, to jest 4lf/t wydajnosci teoretycznej, krysztalów o barwie bialej i temperaturze topnienia 7G-^73°C, przy tworzeniu sie pecherzy.Przyklad XXV. Wytwarzanie l-/N-etoksyali- lokarbamylo/-2Hcyjanoazyrydyny.Roztwór 2,04 g 2^cyjanoazyrydyny w 50 ml ab¬ solutnego toluenu wkrapla sie w temperaturze 20—30°C podczas mieszania do roztworu 4,3 g izocyjanianu kaTboetoksykarbonylu w 50 ml ab¬ solutnego toluenu, przy czym wydziela sie bez¬ barwny olej, który krystalizuje po potarciu ba¬ gietka.Utworzona zawiesine krysztalów pozostawia sie w temperaturze pokojowej na okres l godziny, mieszajac, po czym odsacza pod zmniejszonym cisnieniem, krysztaly przemywa toluenem i roz¬ ciera z eterem. Tafle otrzymuje sie 4,9 g 1-/N- -etoksyalilokarbamylo/H2Hcyjanoazyrydyny o tem¬ peraturze topnienia 104/106°C.P r z y k l ad XXVI. Wytwarzanie l-/N-fenylo- sulfonylokarbamylo/^-cyjainoazyirydyny.Do roztworu 082 g 2-cyJanoazyrydyny w 8 ml toluenu wkrapla sie przy chlodzeniu lodem roz¬ twór 2 g izocyjanianu fenylosulfonylu w 10 ml toluenu. Po mieszaniu dalszym w ciagu 45 minut w temperaturze pokojowej odsacza sie pod zmniej¬ szonym cisnieniem. Tak otrzymuje sie 1,45 g, to jest 53*70 wydajnosci teoretycznej, krysztalów, o barwie bialej, o temperaturze topnienia 103— 108°C.Przyklad XXVII. Wytwarzanie l-/N-m-ni- trosulfonylokaribamylo/-2-cyjanoazyrydyny.Do roztworu 1,3 g 2^cyjanoazyrydyny w 13 ml absolutnego eteru wkrapla sie roztwór 4 g izocy¬ janianu m-nitrofenylosulfonylu w mieszaninie zlo¬ zonej z 40 ml absolutnego eteru i 30 ml toluenu.Miesza sie w temperaturze pokojowej az do calkowitego wydzielenia krysztalów, odsacza je pod zmniejszonym cisnieniem i przemywa eterem.Tak otrzymuje sie 2,5 g, to jest 48% wydajnosci teoretycznej, pozadanego zwiazku o temperaturze topnienia 100—103°C Przyklad XXVIII. Wytwarzanie l-/N-akryli- lokarbamylo/H2-cyjanoazyrydyny.Roztwór 1,6 g surowego izocyjanianu akrylilu w 30 ml toluenu zadaje sie w temperaturze 20— 30°C roztworem 1,12 g 2-cyjanoazyrydyny w: 10 ml toluenu, miesza dalej przez 1 godzine w tem¬ peraturze pokojowej, po czym odsacza pod zmniejszonym cisnieniem wydzielona substancje krystaliczna, przemywa ja toluenem i rozciera z eterem absolutnym. Tak otrzymuje sie 2,06 g po¬ zadanego zwiazku o temperaturze topnienia 158/ /lGO0^, który w wodzie jest praktycznie nieroz¬ puszczalny, ale przechodzi do roztworu po doda¬ niu nadmiaru 2n roztworu wodorotlenku sodowe¬ go. 0162 18 Przyklad XXIX. Wytwarzanie l-/N-cynamo- ilokarbamylo/-i2Hcyjanoazyrydyny.Do roztworu 2,5 g izocyjanianu cynamoilu w 20 ml toluenu wikrapla sie w temperaturze 20— 5 30°C podczas mieszania roztwór 0,98 g 2-cyjano- azyrydyny w 20 ml toluenu. Utworzona zawie¬ sine miesza sie dalej przez 1 godzine w tempera¬ turze pokojowej, po czym odsacza pod zmniejszo¬ nym cisnieniem wydzielone krysztaly, przemywa io je toluenem i rozciera z absolutnym eterem.Po suszeniu w ciagu 1 godziny w temperaturze 50°C pod zmniejszonym cisnieniem otrzymuje sie 1,9 g surowego produktu o temperaturze topnie¬ nia 134/136°C. Produkt ten dodaje sie do 50 ml !* octanu etylu i ogrzewa do wrzenia przez krótki czas, zadaje weglem aktywowanym i klarowny, bialy przesacz oddestylowuje pod zmniejszonym cisnieniem, a pozostalosc rozciera z eterem abso¬ lutnym. Tak otrzymuje sie 1,2 g pozadanego 20 zwiazku o temperathurze topnienia 163/164QC, który praktycznie nie rozpuszcza sie w wodzie, ale po dodaniu nadmiaru 2n roztworu wodorotlenku sodowego przechodzi do roztworu Przyklad XXX. Wytwarzanie l-/N-etofksy- 25 karbonyloacetylokanbamyloMHcyjanoazyrydyny.Roztwór 4 g izocyjanianu etoksykarbonyloace- tylu w 40 ml toluenu zadaje sie w temperaturze 20—30°C podczas mieszania roztworem 1,73 g 2- -cyjanoazyrydyny w 20 ml toluenu, przy czym 30 po okolo 5 minutach wydziela sie oleista sub¬ stancja, która po potarciu stopniowo zestala sie.Otrzymana zawiesine miesza sie jeszcze przez 1 godzine w temperaturze pokojowej, nastepnie odsacza pod zmniejszonym cisnieniem staly pro- 35 dukt, przemywa go toluenem i rozciera z absolut¬ nym eterem. Tak otrzymuje sie 3,7 g pozadanej substancji o temperaturze topnienia 121/123°C, która praktycznie nie rozpuszcza sie w wodzie, a rozpuszcza sie w rozcienczonym wodnym roz- 40 tworze wodorotlenku sodowego.Stosowany jako substancja wyjsciowa izocyja¬ nianu etoksykarbonyloacetylu wytwarza sie w na¬ stepujacy sposób: ' Mieszanine zlozona z; 26,2 g karboetoksyaceta- 45 midu o temperaturze topnienia 46—50PC, 80 ml chlorku etylenu i 26 g chlorku oksalilu ogrzewa sie do wrzenia, pod chlodnica zwrotna przez 6 go¬ dzin, a nastepnie chlorek etylenu oddestylowuje pod zmniejszonym cisnieniem i stala pozostalosc 50 destyluje sie równiez pod zmniejszonym cisnie¬ niem. W temperaturze 66°C°^ przechodzi 8,2 g izocyjanianu etoksykarbonyloacetylu.Przyklad XXXI. Wytwarzanie 1-yN-metylo- sulfonoacetylakartoamylo/-i2-cyjanoazyrydyny. 55 6,52 g surowego izocyjanianu metylosulionace- tylu rozpuszcza sie w 60 ml toluenu, oddziela nie rozpuszczony olej i do roztworu tego dodaje sie w temperaturze 20—30°G podczas mieszania roz¬ twór 1,36 g 2^cyjanoazyrydyny w 20 ml toluenu, 80 po czym miesza dalej, przez 1 godzine w tempe¬ raturze pokojowej.Otrzymana, pólstala substancje rozciera sie ze swiezym toluenem, stala substancje odsacza pod zmniejszonym f cisnieniem, rozciera ja z absolut- 95 nym eterem i tak otrzymuje sie 1,4 g pozadanego19 zwiazku o temperaturze topnienia Iz6/1/28°C, który praiktyczmie nie rozpuszcza sie w wodzie, ale roz¬ puszcza sie w wodnym, rozcieczonym roztworze wodorotlenku sodowego.Stosowany jako substancja wyjsciowa izocyja¬ nian metylosulfonoacetylu wytwarza sie w naste¬ pujacy sposób: Do zawiesiny 16,44 g metaylosuMonacetamidu o temiperalturze topnienia 113/114°C w 60 ml chlorku etylenu dodaje sie powoli 11,6 g chlorku oksa- lilu, calosc ogrzewa sie przez 6 godzin do wrzenia pod chlodnica zwrotna, potem z otrzymanego roz¬ tworu oddestylowuje sie pod zmniejszonym cisnie¬ niem chlorek etylenu i otrzymuje sie 16,7 g su¬ rowego izocyjanianu metylosuifonacetylu.Przyklad XXXII. Wytwarzanie l-/N-p-eto- ksylkairbonylobenzoilofcaribamylo/-i2-'cyganoazyrydy- ny.Do roztworu 1,1 g surowego izocyjanianu p-etó- ksykarbonylofoemzoilu w 10 ml toluenu wkrapla sie podczas mieszania w temperaturze 20—30°C roztwór 0^34 g 2^cyjanoazyrydyny w 10 ml tolue¬ nu, po czym miesza dalej przez 1 godzine w tem¬ peraturze pokojowej, przy czym w miedzyczasie dodaje sie dalsze 10 ml tohienu, alby umozliwic mieszanie powstajacej breji.Nastepnie odsacza sie pod zmniejszonym cisnie¬ niem, przemywa toluenem, rozciera z eterem ab¬ solutnym i tak otrzymuje sie 1,1 g pozadanej substancji o temperaturze topnienia 146/148°C, która zawiera m^o l-/N-pHmetolffiykaVfoonyloben- zoilokal^ba(mylo/-iz^cyjanoazy^ydyny. Otrzymana substancja praktycznie nie rozpuszcza sie w wo¬ dzie, ale rozpuszcza sie w rozcienczonym, wodnym roztworze wodorotlenku sodowego.Stosowany jako sutatancja wyjsciowa izocyja¬ nian p-etoksylkaribonylobenzoilu wytwarza sie jak nastepuje: 9,7 g surowego kwasu p-etoksyikanbonylobenzoe- sowego o temperaturze topnienia 168/170°C ogrze¬ wa sie z 40 g SOClr i 0,2 ml trójetyloaminy przez 3 godziny do wrzenia pod chlodnica zwrotna, przy czym juz po 30 minutach powstaje klarowny roztwór. Oddestylowuje sie nadmiar SOCli, oleista pozostalosc rozpuszcza w 20 ml dioksanu i roz¬ twór ten wkrapla sie do 20a ml stezonego wod¬ nego amoniaku, utrzymujac temperature 0-^10°C, a potem miesza dalej w tej temperaturze przez 30 minut.Nastepnie saczy sie pod zmniejszonym cisnie¬ niem, przemywa woda oziebiona lodem i tak otrzymuje sie 9,5 g surowego p-etoksyikarbonylo- benzamidu o temperaturze topnienia 176/178°C. 9,5 g talk otrzymanego amidu razem z 20' ml chlorku etylenu i 7#g chlorku ofesaHlu ogrzewa sie przez 6 godzin do wrzenia pod chlodnica zwrotna, potem oddestylowuje pod zmniejszonym cisnieniem - chlorek etylenu i tak otrzymuje sie 9,86 g oleistej pozostalosci bedacej surowym izo¬ cyjanianem p-etofcsykarbonylobenzoiLlu.Przyklad XXXIII. Wytwarzanie lH/Nncyklo- heksanokarbonylokaarbamylo/^Hcyijanoaszyrydyny.Do roztworu 3,2 g izocyjanianu cyiklohetesano- karbonylu w 50 ml toluenu wkrapla sie podczas mieszania w temperaturze 20-^30°C roztwór 1,41 g 9162 20 2-cyjanoazyrydyny w 20 ml toluenu, a potem mie¬ sza dalej przez 15 minut w temperaturze pokojo¬ wej.Nastepnie oddziela sie nieco wydzielonej sub- 5 stancji oleistej, klarowny roztwór miesza dalej w temperaturze pokojowej przez 1 godzine, a po¬ tem odsacza pod zmniejszonym cisnieniem wy¬ dzielone w miedzyczasie krysztaly. Przemywa sie je toluenem, rozciera z eterem absolutnym i su- 10 szy pod zmniejszonym cisnieniem w ciagu 1 go¬ dziny w temperaturze 50PC. Tak otrzymuje sie 3,2 g pozadanej substancji o temperaturze top¬ nienia. 142/144°C, która praktycznie nie rozpuszcza sie w.wodzie, ale rozpuszcza sie w rozcienczonym, 15 wodnym roztworze wodorotlenku sodowego.Przy k lad XXXIV. Wytwarzanie l-/N-ibutylo- suHonylokarbamylo/^2Hcyjanoazyrydyny.Do roztworu 1,5 g 2-cyjanoazyrydyny w 15 ml absolutnego eteru wkrapla sie podczas mieszania 20 i chlodzenia lodem roztwór 4 g izocyjanianu bu- tylosuUonylu . w 40 ml absolutnego eteru.Nastepnie miesza sie dalej przez 1 godzine w temperaturze pokojowej, po czym zateza klarow¬ ny roztwór, a oleista pozostalosc doprowadza sie 25 do krystalizacji w ukladzie eter-ligrpina. Saczy sie pod zmniejszonym cisnieniem i przemywa mieszanina eter-ligroina. Tak otrzymuje sie 2,0 g, to jest 40% wydajnosci .teoretycznej, substancji pozadanej o temperaturze topnienia 80^85°C. 30 Przyklad XXXV. Wytwarzanie 1^/N-p-me- toksyberizoilokaribamylo/-i2Hcyjanoazyrydyny.Analogicznie do sposobu opisanego w przykla¬ dzie I z roztworu 2,04 ( g 2^cyjanoazyrydyny w 50 ml toluenu i roztworu 5,35 g izocyjanianu p-me- 35 toksybenzoiiu w 75 ml toluenu przy jednogodzin¬ nym dalszym mieszaniu w temperaturze pokojo¬ wej otrzymuje sie 3,5 g pozadanej substancji o temperaturze topnienia 130/132°C, bez oczyszcza¬ nia octanem etylu. 40 Przyklad XXXVI. Wytwarzanie 1-/Nnnipen- tan6karbonylokaribamylo/^2-icyjanoazyrydyny.Anologicznie dio sposobu opisanego w przykla¬ dzie XIV z 0,81 g 2^cyjanoazyrydyny rozpuszczo¬ nej w 8 ml toluenu i roztworu 1,7 g izocyjanianu « nipeiitanokairibonylu w 17 ml toluenu otrzymuje sie, bez oczyszczania eterem. 1,6 g pozadanego zwiazku o temperaturze topnienia 143/144°C.Stosowany jaiko substancja wyjsciowa izocyja¬ nian nHoentanokarbonylu otrzymuje sie przez 6 50 godzinne ogrzewanie do wrzenia pod chlodnica zwrotna 12 g amidu kwasu kapronowego o tem¬ peraturze topnienia 99/101°C z 8,1 ml chlorku ofesalilu w 42 ml chlorku etylenu i oddestylowa¬ nie rozpnszczalridlka oraz frakcjonowana destylacje 95 pozostalosci. Wydajnosc 5,5 g; Temperatura wrze¬ nia: 60/i63°C".Przyklad XXXVII. Wyrtwarasanie N,N'4Diis-/l- ^karbt)nylo-2Heyjanoaeyrydymylo/Hsulfanilamidu.Io roztworu 3 g izocyjanianu 4-izocyjanianofe- 80 nylosulfonylu w 100 ml absolutnego eteru wkrapla sie w temperaturze +6°C roztwór 2 g 2ncyjano- azyrydyny w 100 ml absolutnego eteru. Miesza sie dalej przez 2 godziny, po czym odsacza pod zmniejszonym cisnieniem wydzielone krysztaly, 65 przemywa je eterem i suszy pod zmniejszonym110162 21 22 -cisnieniem. Tak otrzymuje sie 3,9 g pozadanego zwiazku o temperaturze topnienia 97°C, z rozkla¬ dem.Przyklad XXXVIII. Wytwarzanie l-/N-feno- kisyacetylokarbamylo/-2-cyjanoazyrydyny.Do roztworu 3,3 g izocyjanianu fenoksyacetylu w 40 ml toluenu dodaje sie podczas mieszania w temperaturze 20—30°C roztwór 1,26 g 2-cyjano¬ azyrydyny w 20 ml toluenu, po czym miesza da¬ lej w temperaturze pokojowej przez 1 godzine, a nastepnie odsacza pod zmniejszonym cisnieniem wydzielona substancje, przemywa ja toluenem, rozciera z absolutnym eterem i tak otrzymuje po wysuszeniu 3,6 g pozadanej substancji o tempe¬ raturze topnienia 134/136°C.Przyklad XXXIX. Wytwarzanie l-/N-p-chlo- rofenoksyacetylokarbamylo/-2^cyjanoazyrydyny.Roztwór 0,7 g 2-cyjanoazyrydyny w 5 ml eteru wkrapla sie w temperaturze pokojowej do miesza¬ nego roztworu 1,86 g izocyjanianu p^chlorofeno- ksyacetylu w 5 ml eteru, po czym miesza dalej przez 1 godzine, odsacza pod zmniejszonym cis¬ nieniem wydzielony produkt reakcji i przemywa go absolutnym eterem. Tak otrzymuje sie po wy¬ suszeniu 2,1 g pozadanego zwiazku o temperatu¬ rze topnienia 152/155°C, który praktycznie nie rozpuszcza sie w wodzie, ale rozpuszcza sie w rozcienczonym, wodnym roztworze wodorotlenku sodowego.Stosowany jako substancja wyjsciowa izocyja¬ nian p-chlorofenoksyacetylu wytwarza sie jak na¬ stepuje: 3,72 g p-cihlorofenoksyacetamidu o temperatu¬ rze topnienia 139/140°C rozprasza sie w 35 ml chlorku etylenu, wkrapla 2,1 ml chlorku oksalilu,' ogrzewa przez 6 godzin do wrzenia pod chlodnica zwrotna, oddestylowuje nadmiar chlorku oksalilu i pozostalosc poddaje frakcjonowanej destylacji pod zmniejszonym cisnieniem. W temperaturze l!20°C0'01 otrzymuje sie 2,73 g pozadanego izocyja¬ nianu p^hlorofenoksyacetylu.Przyklad XL. Wytwarzanie l-/N^cykloheksy- loacetyloikarbaxnylo/-2-cy.janoazyrydyny.Roztwór 1,14 g 2-cyjanoazyrydyny w 14 ml to¬ luenu wprowadza sie podczas mieszania w tem¬ peraturze pokojowej do roztworu 2,£ g izocyja¬ nianu cy-kloheksyloacetylu w 30 ml toluenu, po czym miesza sie jeszcze przez 1 godzine, a na¬ stepnie wydzielona substancje odsacza sie pod zmniejszonym cisnieniem, przemywa ja toluenem i rozciera z eterem. Otrzymuje sie w ten sposób 2,8 g pozadanej substancji o temperaturze top¬ nienia 142/144°C, która praktycznie nie rozpuszcza sie w wodzie, ale rozpuszcza sie w rozcienczonym, wodnym roztworze wodorotlenku sodowego. Sub¬ stancja ta zanieczyszczona jest mala iloscia sub¬ stancji zawierajacej chlor.Stosowany jako substancja wyjsciowa izocyja¬ nian cykloheiksyloacetylu wytwarza sie w naste¬ pujacy sposób: 14,1 g amidu kwasu cykloheksylooctowego w 40 ml chlorku etylenu zadaje sie ostroznie 14,5 g chlorku oksalilu, a pozostalosc frakcjonuje tez pod nica zwrotna przez 3 godziny. Nastepnie oddesty¬ lowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem nadmiar chlorku oksalilu i ogrzewa do wrzenia pod chlod- zmniejszonym cisnieniem i otrzymuje w tempe¬ raturze 48/49°C0'03 11,6 g izocyjanianu cykloheksy- loacetylu. 5 Przyklad XLI. Wytwarzanie l-ZN^dodeka- noikkaribamylo/-i2-cyjanoazyrydyny.Roztwór 1 g 2-cyjanoazyrydyny w 10 ml to¬ luenu wprowadza sie w temperaturze 25°C do mieszanego roztworu 3,3. g izocyjanianu dodeka- io noilu w 40 ml toluenu, po czym miesza dalej w temperaturze pokojowej przez 1 godzine.- Nastep¬ nie odsacza sie od zmniejiszonym cisnieniem wy¬ dzielona substancje, przemywa ja toluenem, rozciera z eterem i tak otrzymuje 2,2 g is pozajdamej substancji o temperaturze topnienia 140/143°iC.Stosowany jako substancja, wyjsciowa izocyja¬ nian dodekanoilu wytwarza sie w nastepujacy spo¬ sób: 1.9i,i9 g amidu kwasu laurynowego o temperatu- 20 rze topnienia 104/105°C rozprasza sie w 40 ml chlorku etylenu i w temperaturze 0°C dodaje porcjami 14,5 g chlorku oksalilu. Calosc ogrzewa sie powoli do wrzenia pod chliodniica zwrotna, przy czym po 2 godzinach otrzymuje sie klarow- 25 ny roztwór, a calkowity czas wrzenia pod chlod¬ nica zwrotna wynosi 6 godzin.Pozostawia sie przez noc celem oziebienia, otrzymana zawiesine zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem i tak otrzymuje sie 23,5 g pozostalosci. 30 21 g tej pozostalosci poddaje sie frakcjonowanej destylacji pod zmniejszonym cisnieniem i w tem¬ peraturze 98/101°C0'05 otrzymuje sie 6,1 g bardzo higroskopijnego izocyjanianu dodekanoilu.P r z y k l a d XLII. Wytwarzanie l-/NHnaftale- 35 n(0-2-karbonyiokarbamylo/-i2^cyjanoazyrydyny. 0,68 g 2Hcyjanoazyrydyny w 10 ml toluenu wpro¬ wadza sie w temperaturze 25°C do mieszanego roztworu 1,97 g izocyjanianu naftaleno-2-karfoo- nylu w 40 ml toluenu, po czym miesza dalej 40 przez 1 godzine. Nastepnie wydzielona substancje odsacza sie pod zmniejiszonym cisnieniem, prze¬ mywa ja toluenem, rozciera z eterem absolutnym i tak otrzymuje sie 1,9- g pozadanej substancji o temperaturze topnienia 164/166°C. 45 Stosowany jako substancja wyjsciowa izocyja¬ nian naftaleno-2*karibonylu wytwarza sie w na¬ stepujacy sposób: 17,1 g nafitalenp-(2-karboksyamiidu o temperatu¬ rze topnienia im/192°C w 40 ml chlorku etylenu 50 ogrzewa sie z v 14,5 g chlorku oksalilu przez 6 go¬ dzin do wrzenia pod chlodnica zwrotna, przy czym po 2 godzinach otrzymuje sie klarowny roz¬ twór. Oddestylowuje sie nadmiar rozpuszczalni¬ ka, a stala pozostalosc poddaje frakcjonowanej 55 destylacji pod zmniejszonym cisnieniem. W tem¬ peraturze 12(V12i2oC0»03 otrzymuje sie 7^8 g izocy¬ janianu naftaleno-2Hkarbanylu.Przyklad XLIII. Wytwarzanie l-[N^-5,«,7,8- -czterowodórona£taltno-aHkarbonylo/-karbamylo] - 60 -2-cyjanoazyrydyny.Roztwór 0,41 g 2Hcyjanoazyrydyny w 10 ml to¬ luenu dodaje sie w temperaturze pokojowej do roztworu 1,2 g izocyjanianu 5,6,7y8-czterowodoro- naftalenoH2-kar'bonylu w 20 ml toluenu, po czym es miesza dalej przez 1 igodzine. Wydzielona sub-110162 23 U stancje odsacza sie pod zmniejszonym cisnieniem, przemywa toluenem, rozciera z absolutnym ete¬ rem i-tak otrzymuje sie 0,0 g pozadanej substan¬ cji o temperaturze topnienia 166/108aC. Substan¬ cja ta praktycznie nie rozpuszcza sie w wodzie, jednak rozpuszcza sie w rozcienczonym^ wodnym roztworze wodorotlenku sodowego.Stosowany Jako substancja wyjsciowa izocyja¬ nian 5,6,7,8^zterowodorcmaffcalenoH2^arbonylu wytwarza sie w nastepujacy sposób: 3,8 g kwasu 5,6,7,8HCzterowodoronaftaleno-2-4car- bófcsyloweigb ogrzewa sie przez 2 godziny do wrze¬ nia pod chlodnica zwrotna z 11,5 g SOCli, po czym zateza roztwór pod zmniejszonym cisnie¬ niem, a oleista pozostalosc poddaje frakcjonowa¬ nej destylacji.W temperaturze lOS/llO0^'03 otrzymuje sie 3 g odpowiedniego chlorku kwasu karboksylowego.Chlorek ten rozpuszcza sie w 30 ml absolutnego eteru, przepuszcza przez roztwór ten w ciagu okolo 45 minut, podczas mieszania, gazowy amo¬ niak, potem odsacza pod zmniejszonym cisnie¬ niem wydzielona substancje, przemywa ja eterem i rozciera z woda. Tak otrzymuje sie 2JZ g 5,6,7,8- Hczterowodorónaftaleno^2^arbaksyamidu o tem¬ peraturze topnienia 13fl/i410C. Mieszanine tej sub¬ stancji w 5 ml chlorku etylenu i 1,9 g chlorku oksalilu w postaci zawiesiny ogrzewa sie do wrze¬ nia pod chlodnica zwrotna przez 2 godziny, a po¬ tem klarowny roztwór ogrzewa przez dalsze 2 go¬ dziny. .Nastepnie zatejza sie mieszanine reakcyjna pod zmniejszonym cisnieniem, a oleista pozostalosc poddaje frakcjonowanej destylacji pod zmniejszo¬ nym cisnieniem. W temperaturze 118—iia^C6'83 otrzymuje sie 1,2 g izocyjanianu 5,6,7,8-czterowo- doronaiftaleno~2Hkarbonylu.Przyklad XLIV. Wyittwarzanie l4N-/2Hfuro- ilokarbamylo]-2-cyjanoazyryidyny.Do mieszanego roztworu 1,37 g izocyjanianu 2- -tfuroilu w 7 ml absolutnego eteru wprowadza sie w temperaturze pokojowej roztwór 0,7 g 2-cyja- noazyrydyny w 3 ml absolutnego eteru, a potem miesza dalej przez 1i godzine, po czym odsacza sie pod zmniejszonym cisnieniem 2,32' g -wydzie¬ lonej substancji. Rozciera sie ja z okolo 10 ml absolutnego eteru, saczy pod zmniejszonym ¦ cis¬ nieniem i tak otrzymuje 1,6 g pozadanej substan¬ cji o temperaturze topnienia 148/160°C, która praktycznie nie rozpuszcza sie w wodzie, a roz¬ puszcza sie w rozcienczonym, wodnym roztworze wotforotlemku sodowego. '¦ Przyklad XLV. Wytwarzanie l-[N-/2-ben- zofuroilofcartamylo/I^-cyjanoazyrydyny.Do mieszanego roztworu 3,74 g izocyjanianu 2- -benzofuroilu w 60 ma toluenu dodaje sie w tem¬ peraturze pokojowej roztwór 1,36 g 2^yjanoazy- rydyny w 15 ml toluenu, po czym miesza sie da¬ lej przez 1 godzine. Nastepnie wydzielona sub¬ stancje odsacza sie pod zmniejszonym cisnieniem, przemywa ja toluenem, rozciera z atosólutnym eterem i tak otrzymuje 3,3 g pozadanej substancji o temperaturze topnienia 190/lft2óC, która prak¬ tycznie nie rozpuszcza sie w wodzie, a rozpuszcza sie w rozcienczonym, wodnym roztworze wodoro¬ tlenku sodowego.Stosowany jako substancja wyjsciowa izocyja¬ nian 2-nbenzofuroilu wytwarza sie w nastepujacy 5 sposób: 12,2 g benzofuranoH2-karbokhyamidu w 40 ml chlorku etylenu i 14,5 g chlorku oksalilu ogrzewa sie przez 3 godziny do wrzenia pod chlodnica zwrotna, po czym oddestylowuje nadmiar chlor- io ku oksalilu pod zmniejszonym cisnieniem, a sta¬ la pozostalosc poddaje frakcjonowanej destylacji pod zmniejszonym cisnieniem; w temperaturze 102/104oC0»w otrzymuje sie 9,48 g izocyjanianu 2- benzofuroilu. w Przyklad XLVI. Wytwarzanie l-.[N-/3,4-me- tylenodwuoksybenzoilokaribamyle/]-2^yjanoazyry- dyny.Roztwór 0;26 g 2^cyjanoazyrydyny w 5 ml to¬ luenu dodaje sie podczas mieszania w temperatu- 20 rze 0°C do roztworu 0,73 g izocyjanianu 3,4-me- tylenodwuoksybenzoilu w 25 ml toluenu, a potem miesza dalej przez 1 godzine równiez w tempe¬ raturze 0°C. Odsacza sie pod zmniejszonym cis¬ nieniem wydzielona w temperaturze pokojowej 25 substancje w, temperaturze pokojowej substancje w ilosci 0,66 g i wygotowuje ja przez krótki czas z izopropanolem, przy czym 0,2 g pozadanej substancji pozostaje nierozpuszczonej.Temperatura topnienia 145/153°C, przy tempera- 30 turze 172°C klarowany stop. Substancja ta posia¬ da nieco 3,4Hmetylenodwuoksybenzamidu.Stosowany jako substancja wyjsciowa izocyja¬ nian 3,4-metylenodwuoksybenzoilu wytwarza sie, jak nastepuje: tt 1,65 g 3,4Hmetylenodwuoksytbenzamidu o tempe¬ raturze topnienia 165/167°G.i 15 ml chlorku oksa¬ lilu ogrzewa sie przez 3 godziny do wrzenia pod chlodnica zwrotna, nastepnie odestylowuje nad¬ miar chlorku oksalilu, a stala pozostalosc podda- 40 je frakcjonowanej destylacji pod zmniejszonym cisnieniem przy okolo 0,03 mm Hg. Otrzymuje sie 0,98 g stalego, silnie higroskopijnegio izocyja¬ nianu 3,4-metyleno-dwuoksybenzoiilu.Przyklad XLVII. Wytwarzanie l-/Nnp-feny- 45 lobenzoilokarbamylo/^2HcyjanoazyTydyny.Roztwór 0,83 g 2^cyjanoazyrydyny w 20 ml to¬ luenu dodaje sie porcjami do mieszanego roztwo¬ ru 2,70 g izocyjanianu p-fenylobenzoilu w 40' ml toluenu, po czym miesza dalej przez 1 godzine w 50 temperaturze pokojowej. Nastepnie odsacza sie pod zmniejszonym cisnieniem produkt reakcji, rozciera go 2 razy z absolutnym eterem i tak otrzymuje 2,4 g pozadanej substancji o tempera¬ turze topnienia 168/17!20C. 55 Stosowany jako substancja wyjsciowa izocyja¬ nian p-fenylobenzoilu wytwarza sie, jak nastepu¬ je: 10,7 g pnfenyflobenizarnadiu o temperatiurze topnie¬ nia 223/224pC w 40 mfl chlorfou etyflenu ogrzewa sie 60 przez 3 godziny do wrzenia pod chlodnica zwrot¬ na z 19 g chlorku oksalilu. Nastepnie oddziela sie nierozpuszczone czesci, przesacz zateza pod zmniej¬ szonym cisnieniem, a pozostalosc poddaje frak¬ cjonowanej destylacji równiez pod zmniejszonym «5 cisnieniem. Tak otrzymuje sie w temperaturze110162 25 26 148/154°C0'01 11,4 g izocyjanianu p-fenylobenzoilu.Przyklad XLVIII. W sposób analogiczny do opisanego w przykladzie XII wytwarza sie na¬ stepujace zwiazki: a) l-/N-n-,bultoksykarbony.lokarbamylo/-2Hcyja- noazyrydyne o temperaturze topnienia 98—d00°C z 2-cyjanoazyrydyny i izocyjanianu n^butoksykar- bonylu o temperaturze wrzenia 54^56°C51 bonylu o temperaturze wrzenia 54-^56°C15 b) WNipHfluorotenzoilokarbamylo/-2-cyjanoazy- rydyne o temperaturze topnienia 172—174°C z 2Hcyjanoazyrydyny i izocyjanianu p-fluoroben- zoilu c) 1-/N-o-metylosulfonylobenzoilokarbaniylo/-2- -cyjanoazyrydyne o temperaturze topnienia 138— 140°C z 2Hcyjanoazyrydyny i izocyjanianu o-metylosul- fonylobenzoilu o temperaturze wrzenia: 152— 154°CM d) l-/N-metyksyacotylokarbamylo/-2Hcyjanoazy- rydyne o tempera/turze topnienia 13<^138°C z 2ncyijanoazyrydyn i izocyjanianu metoksyacetylu o temperaturze wrzenia 56-^60°Ctó, wytworzonego z chlorku metoksyacetylu i izocyjanianu srebra e) 1-/N-m-trójfluorometylobenzoilókarbamylo/-2- ^cyjanoazyrydyne o temperaturze topnienia 158— 160°C z 2-cyjanoazyrydyny i izocyjanianu m-trójifluoro- metylobenzoilu o temperaturze wirzenia 54—66°C°'3 i) l-/N-metylomerkaptobenzoilokaribamylo/H2Hcy- janoazyrydyne o temperaturze topnienia 130— 131°C z 2-cyjanoazyrydyny i izocyjanianu o-mietylomer- kaptobenzoilu o temperatuirze wrzenia 130— 132°C0'3 ig) l-/N^yiklopropanokarbonyloikarbamylo/-2-<:y- janoazyrydyne o temperaturze topnienia 135— 138°C z 2^cyjanoazyrydyny i izocyjanianu cyklopropa- nokarbonylu o temperaturze wrzenia 108—1j10°C501, wytworzonego z chlorku cyiklopropanokarbonylu i izocyjanianu srebra ii) 1-/N-cyklobutanokairbonylokarbamylo/-2-cyja- noazyrydyne o temperaturze topnienia 147—150°C z 2-cyjanoazyrydyny i izocyjanianu cyklobutano- karbonylu o temperaturze wrzenia g?^120"130, wy¬ tworzonego z chlorku cyklobutanokarbonylu i izo¬ cyjanianu srebra i) l-/iN-leno(ksy(karbonylokaribamylo/-2-cyjano- azyrydyne o temperaturze topnienia 134—136°C z 2-cyjanoazyrydyny i izocyjanianu fenoksykar- bonylu o temperaturze wrzenia 94—i96°C14 j) l-/N-fenyloacetylakaribanylo/^2Hcyjanoazyry- dyne o temperaturze topnienia 157—il59°C z 2-cyjanoazyrydyny i izocyjanianu fenyloacetylu o temperaturze wrzenia 62—66°C°»3, wytworzone¬ go z chlorku fenyloacetylu i izocyjanianu srebra k) l-/N-diwufenyloacetylokaribamylo/J2Hcyjano- azyrydyne o temperaturze topnienia 156—166°C z 2Hcyjanoazyrydyny i izocyjanianu dwufenyloace- tylu o temperaturze wrzenia 156—M^C0'* 1) 1-/N-fenoksyacetylokarbamylo/-2Hcyjanoazyjry- dyne o temperaturze topnienia 134—136°C aflkilosufonylowa albo alkilomerkaptanowa, albo ewentualnie przez podstawiona atomem chlorow- z 2^yjanoazyirydyny i izocyjanianu fenoksyacety- lu o temperaturze wrzenia lSe^1 m) l-/N-acetoksyacetylokarbamylo/H2Hcyjanoazy- rydyne o temperaturze topnienia 153—155°C 5 z 2-cyjanoazyrydyny i izocyjanianu acetoksyace- tylu o temperaturze wrzenia 80—S3°C14 n) l-/N-p-acetokisybenzoilokaribamylo/-2^yjano- azyrydyne o temperaturze topnienia 156—158°C z 2-cyjanoazyrydyny i izocyjanianu p-acetoksy- 10 benzoilu o temperaturze wrzenia 115°C°»1.Przyklad XLIX. Wytwarzanie l-ZN^dwume- toksyfosforylokarbamylo/H2-cyjanoaizyrydyny.Do roztworu 1,62 g 2^cyijanoazyrydyny w 36 ml absolutnego eteru wikrapla sie w temperaturze 5— 15 10°C roztwór 3,6 g izocyjanianu dwumetoksyfos- forylu w 18 ml absolutnego eteru.Po dalszym mieszaniu w ciagu 2 godzin w lazni z lodem pozostawia sie mieszanine reakcyjna ce¬ lem dojscia do temperatury pokojowej, po czym 20 saczy pod zmniejszonym cisnieniem wydzielone krysztaly i przemywa je eterem. Tak otrzymuje sie 1,85 g produktu reakcji o temperaturze top¬ nienia 72—76°C, z rozkladem.Przyklad L. Wytwarzanie N,N'-etylofosfo- 25 nylo-biiS-/l-karbamyloH2^cyjanoazyrydyny/.Do roztworu 1,36 g 2K:yjamoazyirydny w 140 ml absolutnego eteru wikrapla sie podczas mieszania i chlodzenia lodem roztwór 1,6 g dwuizocyjania- nu etylofosfonylu w 160 ml absolutnego eteru. 30 Wydzielony produkt reakcji o barwie bialej na¬ tychmiast odsacza sie pod zmniejszonym cisnie¬ niem, przemywa eterem i suszy. Tak otrzymuje sie 2,1 g jednolitego wedlug chromatografii cien¬ kowarstwowej produktu o temperaturze topnienia 35 44—48°C, z wydzielaniem pecherzy.Zastrzezenia patentowe 40 1. Sposób wytwarzania nowych l-/N-acylokar- bamylo/-2^cyjanoazyrydyn o wzorze ogólnym 1, w którym X oznacza atom tlenu, Z oznacza atom wodoru, nizsza grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla albo grupe fenylowa, Y oznacza grupe 45 CORi, SO2R1 albo SCF3, przy czym Ri oznacza nizsza nasycona albo nienasycona grupe alkilowa która ewentualnie jest podstawiona pojedynczo do trzykrotnie atomem chlorowca, nizsza grupa al¬ kilomerkaptanowa, nizsza alkilosulfonylowa, niz- 50 sza alkoksykarbonyJowa, nizsza alkoksylowa, niz¬ sza acyloaminowa, nizsza acyloksylowa albo feny¬ lowa albo oznacza grupe fenylowa, która ewentu¬ alnie jest podstawiona pojedynczo albo kilkakrot¬ nie atomem chlorowca, nizsza grupa alkilowa, ni- 55 trowa, alkoksylowa, aikoksykaribonylowa, alkoksy- sulfonylowa, alkilomerkaptanowa, nizsza grupa acyloaminowa, nizsza dwualkiloaminowa, nizsza acyloksylowa, sulfamylowa, trójfluorometylowa albo cyjanowa albo oznacza grupe cykloalkilowa •o o 3—8 atomach wegla, grupe tiofenowa, feUoksy- lowa, l-metylo-3nnitropiirazolowa, alkoksylowa al¬ bo aikoksykanbonylowa, Rj oznacza nizsza nasyco¬ na albo nienasycona grupe alkilowa o 1—6 ato¬ mach wegla ewentualnie podstawiona 1—3 ato- « mami chlorowca, grupe cykloalkilowa, tiofenowa27 albo fenylowa ewentualnie podstawiona nizsza grupa alkilowa alko alkoksylowa, atomem chlo¬ rowca albo grupa nitrawa, albo ich farmakologi¬ cznie dopuszczalnych sali, znamienny tym, ze 2- ^cyjanoazyrydyny o wzorze ogólnym 2, w którym Z ma wyzej podane znaczenie poddaje sie reak¬ cji w obojetnym rozpuszczalniku z izocyjanianem o wzorze Y—N=C=X, w którym X i Y maja wyzej podane znaczenie i ewentualnie taik otrzy¬ mane zwiazki o wzorze ogólnym 1 przeprowadza sie w ich farmakologicznie dopuszczalne sole. 2. Sposób wytwarzania nowych l-/N-acylokar- bamyio/-«2-icyjanoazyrydyn o wzorze ogólnym 1, w którym X oznacza atom siarki, Z oznacza altom wodoru, nizsza grupe alkilowa o 1—4 atomach weigla albo grupe fenylowa, Y oznacza grupe CORi, SO2R2 albo SCF3, przy czym Ri oznacza nizsza nasycona albo nienasycona grupe alkilowa, która ewentualnie jest podstawiona pojedynczo do trzykrotnie atomem chlorowca, nizsza grupa alki¬ lomerkaptanowa, nizsza alkilosulfonylowa, nizsza alkoksykarbonylowa, nizsza alkoksylowa, nizsza acyloaminowa, nizsza acyloksylowa albo fenylowa albo oznacza grupe fenylowa, która ewentualnie jest podstawiona pojedynczo albo kilkakrotnie a- tomem chlorowca, nizsza grupa alkilowa, nitrowa, alkoksylowa, alkoksykarbonylowa, alkoksysulfony- lowa, aMlomerkaiptanowa, nizsza grupa acyloami¬ nowa, nizsza dwualkiloaminowa, nizsza acyloksy¬ lowa, suMamylowa, trójjfluarometylowa albo cyja- nowa albo oznacza grupe cykloalkilowa o 3—8 atomach weigla, grupe tiofenowa, fenoksylowa, 1- -metylo-3Hni'troipiiraizolowa, alkoksylowa albo alko¬ ksykarbonylowa, R2 oznacza nizsza nasycona albo nienasycona grupe alkilowa o 1—6 atomach wegla ewentualnie podstawiona 1—3 atomami chlorow¬ ca, grupe cykloalkilowa, tiofenowa albo fenylowa ewentualnie podstawiona nizsza grupa alkilowa albo alkoksylowa, atomem chlorowca albo grupa nitrowa, albo ich farmakologicznie dopuszczalnych soli, znamienny tym, ze 2-cyjanoazyrydyny o wzo¬ rze ogólnym 2, w którym Z ma wyzej podane znaczenie poddaje sie reakcji w obojtenym roz¬ puszczalniku z izotiocyjanianem o wzorze Y—N— *=G^X, w którym X i Y maja wyzej podane znaczenie i ewentualnie tak otrzymane zwiazki o wzorze ogólnym 1 przeprowadza sie w ich far¬ makologicznie dopuszczalne sole. 3. Sposób wytwarzania nowych l-/N-acylokar- bamylo/-2-icyjanoazyrydyny o wzorze ogólnym 1, w którym X oznacza atom tlenu, Z atom wodo¬ ru, nizsza grupe alkilowa o 1—4 atomach weigla albo grupe fenylowa, a Y oznacza grupe o wzo¬ rze ogólnym —CO—Ri, przy czym Ri oznacza atom wodoru, grupe nitrylowa, nizsza grupe alkoksylo¬ wa, alkoiksyikarbonylowa albo NjN^dwualkiloami- nokarbonylowa, nizsza grupe N^alkilo-N-ifenylo- anuinowa albo NyN^dwualkiloaminjowa, nasycona albo nienasycona grupe alkilowa, która ewentu¬ alnie Jest podstawiona pojedynczo albo kilkakrot¬ nie przez atom chlorowca, grupe nitrylowa, albo nizsza grupe N-acyloaminowa, N,N-dwualkiloami¬ nowa, alkoksylowa, alkoksykarbonylowa, acylo- ksyibowa, N,NHdwuaMloaimdnokarbonyloksylowa, alkiilosulfonylowa albo alkilomerkajptanowa, albo 162 28 ewentualnie przez podstawiona atomem chlorowca, grupa nitrowa, fenylowa, nizsza grupa alkilo- fenylowa albo nafitylowa, fenylomerkapitanowa al¬ bo fenoksylowa, przez nizsza grupe dwualkoksy- 6 fosforyloksylowa albo dwualkoksyfosfooowa, gru¬ pe cykloalkilowa, N-sukcynimidowa albo N-ftali- mddowa, albo przez ewentualnie pojedynczo albo kilkakrotnie podstawiona atomem chlorowca, gru¬ pa nitrowa, fenylowa, nitrylowa, trójfluoromety- 10 Iowa albo nizsza grupa alkilowa, alkoksylowa, al¬ koksykarbonylowa, alkilosulfonylowa, alkilomer- kaiptanowa albo acyloksylowa aromatyczna grupe heterocykliczna albo grupe o wzorze ogólnym 5, dalej Ri oznacza grupe fenylowa, fenoksylowa al- 15 bo ewentualnie uwodorniona grupe naftalenowa, która ewentualnie pojedynczo albo kilkakrotnie sa podstawione atomem chlorowca, grupa trójfluo- rometylowa, suMamylowa, nitrowa, nitrylowa, fe¬ nylowa albo nizsza grupa alkilowa, N-acyloami- 20 nowa, alkilomerkaptanowa, alkilosulfonylowa, al¬ koksylowa, alkoksykarbonylowa, alkokisykarbony- loalkilowa, N,N-dwuaikiloaminowa, N,Nndwualki- aminokarbonylowa, N,N-dwualkiloaminokarbony- loalkilowa, acylowa, acyloksylowa albo acyloksy- 25 alkilowa, metylenodwuoksylowa albo grupe o wzo¬ rze ogólnym 5, albo oznacza grupe cykloalikilowa albo nasycona lub aromatyczna ©ruipe heterocykli¬ czna, które ewentualnie pojedynczo albo kilkakrot¬ nie sa podstawione atomem chlorowca, grupa ni- 30 trowa, nitrylowa, trójfluorometylowa, fenylowa albo nizsza girupa alkilowa, alkoksylowa, alkoksy¬ karbonylowa, alkilomerkaptanowa, acyloksylowa albo alkilosulfonylowa, oraz ich farmakologicznie obojejtnych soli, znamienny tym, ze 2^cyjanoazy- 35 rydyiny o wzorze ogólnym 2, w którym Z ma wy¬ zej podane znaczenie, poddaje sie reakcji w Obo¬ jetnym rozpuszczalniku, z dwuizocyjanianiami o wzorze ogólnym 3', w którym Y' oznacza nizsza grupe alkilenowa o 1—12 atomach weigla albo gru- 40 pe fenylenowa i tak otrzymane zwiazki o wzorze ogólnym 1 ewentualnie przeprowadza sie w far¬ makologicznie obojetne sole. 4. Sposób wytwarzania nowych l-ZN^acylokar- ba'mylc/-2-cy}anoazyrydyny o wzorze ogólnym 1, 5 w którym X oznacza atom siarki, Z atom wodo¬ ru, nizsza grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla albo grupe fenylowa, a Y oznacza grupe o wzo¬ rze ogólnym -^S02-^R2, -^SO^R3, -hS^R3, przy go czym iR2 oznacza nizsza grupe alkoksykar.bonyIo¬ wa albo acyloksylowa, aminowa, nizsza grupe dwualkiloaminowa, fenylowa, która jest podsta¬ wiona grupa o wzorze ogólnym 6, albo oznacza grupe o wzorze ogólnym 6, albo nasycona lub 55 aromatyczna grupe heterocykliczna, która ewenu- alnie pojedynczo albo kilkakrotnie jest podstawio¬ na atomem chjorowca, grupa nitrowa, nitrylowa, trójfluorometylowa, fenylowa albo nizsza grupa alkilowa, alkoksylowa, alkilosulfonylowa, acylo- 60 ksylowa, alkilomerkaptanowa, albo alkoksykaribo- nylowa, R3 oznacza nizsza grupe alkilowa albo trójfluorometylowa, albo grupe fenylowa, która ewentualnie pojedynczo albo kilkakrotnie jest podstawiona nizsza grupa alkilowa, acyloksylowa, 65 alkilomerkaptanowa, alkilosufonylowa, alkoksy-29 110162 30 karbonylowa albo alkoksylowa, atomem chlorow¬ ca, grupa tirójjfluorometyIowa a-lbo nitrowa, oraz ich farmakologicznie obojetnych soM, znamienny tym, ze 2-cyjanoazyirydyny o wzorze ogólnym 2, w którym Z ma wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji w obojetnym rozpuszczalniku z izottio- cyjanianami o wzorze ogólnym Y—N=C=X, w którym X i Y maja wyzej podane znaczenie, i tak otrzymane zwiazlki o wzorze ogólnym 1 ewentu¬ alnie przeprowadza sie w farmaikologicznie obo¬ jetne sole. 5. Sposób wytwarzania nowych l-/N-acyloikar- bamylo/-2Hcyjanoazyrydyny o wzorze ogólnym 1, w którym X oznacza atom tlenu, Z altom wodoru, nizsza grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla al¬ bo grupe fenylowa, a Y oznacza grupe o wzorze 10 15 ogólnym 4, przy czym R4 i R5 sa jednakowe albo rózne, oznaczaja nizsza grupe alkilowa albo alko- ksylowa, albo ewentualnie podsitawiona atomem chlorowca, nizsza grupa alkilowa albo allkoksylo- wa grupe fenylowa albo fenoksylowa, albo grupe o wzorze ogólnym 6, przy czym R4 i R5 ewentual¬ nie tworza razem takze nizsza grupe alkilenodwu- oksylowa o 1—4 atomach wegla, oraz ich farma¬ kologicznie obojetnych sold, znamienny tym, ze 2- -cyjanoazyrydyny o wzorze ogólnym 2, w którym Z ma wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcja w obojetnym rozpuszczalniku z dwuizocyjaniana- mi o wzorze ogólnym 3", w którym R4 ma wy¬ zej podane znaczenie i tak otirzymane zwiazlki o wzorze ogólnym 1 ewentualnie przeprowadza sie w farmakologicznie obojetne sole.CN N-C-N-Y ' II I X H WZÓR 0= C = N — P —N=C=0 CN NH Z WZÓR 2 — P I WZ0R 3" R/ WZÓR k 0=C=N-C-Y-C-N = C=0 II II 0 0 WZÓR 3' -C0-NH-C0-N A CN WZtfR 5 A -NU-CO-N N CN WZdR 6 PL PL PL PL PL PL PL PL