PL11003B1 - - Google Patents

Description

Wynalazek niniejszy dotyczy sposobów przerabiania tkanin z wlókien celulozo¬ wych, jak np. tkanin bawelnianych.Sposoby niniejsze polegaja mianowicie na zmianie wlasnosci fizycznych tkanin ce¬ lulozowych celem polepszenia ich wygladu, a mianowicie nadania im wygladu i wlasci¬ wosci bardzo zblizonych do tkanin lnia¬ nych. Tkaniny celulozowe mozna równiez wedlug niniejszego wynalazku poddac spe¬ cjalnemu drukowaniu, które zmienia wla¬ sciwosci i wyglad fizyczny tej tkaniny, na¬ dajac jej okreslony desen. Sposoby niniej¬ sze obejmuja równiez otrzymywanie tkanin uwarstwionych, skladajacych sie z warstw tkanin celulozowych spojonych ze soba tak silnie, iz warstwy te nie oddzielaja sie od siebie nawet podczas prania.W patencie polskim Nr 8666 przedsta¬ wiony jest sposób polegajacy na przed- wstepnem nasyceniu tkaniny celulozowej roztworem alkaljów zracych i nastepnem traktowaniu tejze tkaniny roztworem mie- dzikoamonjakalnym, dzieki czemu wyglad i wlasciwosci fizyczne tej tkaniny zmienia¬ ja sie, i przybiera ona wyglad tkaniny lnia¬ nej.Niniejszy sposób takiej przeróbki rózni sie od powyzszego sposobu tern, ze tkanine celulozowa nasycona soda lub potazem zra¬ cym suszy sie jeszcze przed traktowaniem jej roztworem miedzikoamonjakalnym ce¬ lem silniejszego dzialania roztworu miedzi- koamonjakalnego. Nalezy przytem uzyc roztwór zracy o stezeniu przynajmniej 18 — 21,5 Be, poniewaz tkanina po wysu-szeniu pochlania znacznie wiecej roztworu miedzikoamonjakalnegp, który wymaga wie¬ cej roztworu zracego, *aby mógl dzialac e- nergicznie.Sposób drukowania tkanin objety ni¬ niejszym wynalazkiem polega na przed- wstepnem nasyceniu tkaniny celulozowej alkalja zraca i traktowaniu nasyconej tka¬ niny roztworem miedzikoamonjakalnym po uprzedniem jej wysuszeniu, przyczem do drukowania stosuje sie roztwór miedziko- amonjakalny w postaci zgeszczonej masy.W patencie polskim Nr 9311 podano sposób wyrabiania tkanin uwarstwionych, polegajacy na tern, iz pewna ilosc kawal¬ ków tkaniny celulozowej nasyca sie roz¬ tworem sody lub potazu zracego, poczem traktuje sie je roztworem miedzikoamonja¬ kalnym i spaja te kawalki tkaniny ze soba bez uzycia kleiwa, gdyz staly sie one dzie¬ ki tej przeróbce kleiste. Niniejszy sposób wyrabiania tkanin uwarstwionych rózni sie od powyzszego tern, iz tkanine nasycona roztworem zracym najpierw suszy sie, a potem dopiero poddaje sie ja dzialaniu roztworu miedzikoamonjakalnego, dzieki czemu poszczególne warstwy otrzymanej tkaniny sklejaja sie ze soba silniej.Sposoby w mysl niniejszego wynalazku opieraja sie wogóle na zasadach wyszcze¬ gólnionych w tych dwóch powyzej przyto¬ czonych patentach, wobec czego w opisie niniejszym wskazane sa jedynie nowe da¬ ne dotyczace przeprowadzania tych sposo¬ bów .Przyklad drukowania tkanin wedlug ni¬ niejszego wynalazku jest nastepujacy. Tka¬ nine bawelniana nasyca sie najpierw zapo- moca wytrawiania lub drukowania roztwo¬ rem sody lub potazu zracego, a nastepnie suszy sie ja, przyczem stezenie tego roz¬ tworu moze wahac sie od 10° Be do steze¬ nia przewyzszajacego stezenie stosowane do merceryzowania, a to w zaleznosci od zadanych wyników. Jezeli np. nasycic bar¬ dzo wlochata tkanine roztworem zracym ó stezeniu nizszem od stezenia uzywanego przy merceryzacji i po wysuszeniu druko¬ wac ja masa opisana ponizej, to wtedy o- trzymuje sie z tej tkaniny imitacje welwe- tu. Jezeli natomiast roztwór zracy jest o stezeniu równem lub wyzszem od stezenia uzywanego do merceryzacji, to wtedy o- trzymuje sie tkanine w rodzaju imitacji skóry. Drukujac zas zwykla tkanine, nie- wlochata mozna na niej wytworzyc lsnia¬ cy desen.Masa do drukowania sklada sie z naste¬ pujacych skladników: Roztwór A: 0,83 kg klaczków bawel¬ nianych, 0,95 1 roztworu zracego o stezeniu 48,1 Be i 9,5 litra amonjaku 26° Be.Roztwór B: 4,1 kg siarczanu miedzi i 11, 3 litra wody. Roztwór B wlewa sie po¬ woli do roztworu A, przyczem wskutek o- becnosci klaczków bawelny i roztworu zra¬ cego, roztwór miedzikoamonjakalny gest¬ nieje i daje sie lepiej drukowac na tkaninie.Klaczki bawelniane rozpuszczaja sie pod dzialaniem roztworu lugu zracego i roz¬ tworu miedzikoamonjakalnego.Do wykonania niniejszego sposobu dru¬ kowania mozna stosowac dowolne urzadze¬ nia drukujace, lecz najlepiej jest w danym przypadku uzyc: wytrawiacz do nasycania tkaniny roztworem zracym, suszarke do jej suszenia, a nastepnie zwykla drukarke tka¬ nin, której walce smarowane sa masa mie- dzikoamonjakalna.Sposoby opisane powyzej sa jedynie przykladami podstawowej zasady nasyca¬ nia tkanin i przerabiania nastepnie tych tkanin zapomoca roztworu miedzikoamonja¬ kalnego, przyczem przynajmniej jedna z tych przeróbek dotyczy jedynie okreslo¬ nych czesci powierzchni tkaniny czyli dru¬ kowania, dzieki czemu wytwarza sie na niej desen nadajacy jej wyglad welwetu lub tez jedynie zdobiacy tkanine.Niniejszy sposób wyrabiania tkanin u- — 2 -r-warstwionych oparty jest na tychze zasa¬ dach, co i sposób podany w przytoczonym patencie polskim Nr 9311, a mianowicie tkanine celulozowa nasyca sie najpierw roztworem np, sody zracej o 18 — 21,5 Be, poczem suszy sie ja i traktuje roztworem miedzikoamonjakalnym, skladajacym sie z 167 kg siarczanu miedziowego, 568 1 wody i 303 1 amonjaku handlowego, wtedy dzia¬ lanie tego roztworu na wysuszona tkanine, zawierajaca alkalje zraca jest bardzo szyb¬ kie, a mianowicie po zanurzeniu jej w roz¬ tworze miedzikoamonjakalnym na kilka se¬ kund staje sie ona tak kleista, iz kilka ka¬ walków tej tkaniny mozna zespolic razem zapomoca odpowiednich walców sprasowu- jacych. Otrzymana w ten sposób tkanine u- warstwiona przepuszcza sie nastepnie przez maszyne rozciagajaca, wytrawia ja i pló- cze celem usuniecia nadmiaru odczynni¬ ków i straconych zwiazków miedziowych, powstalych podczas przeróbki miedzikoa- monjakalnej.Jezeli przerabiana tkanina nie ma po¬ siadac deseniu, ta wtedy przepuszcza sie ja przez roztwór sody zracej o 18 — 21,5 Be az do chwili calkowitego jej nasycenia, poczem wyzyma sie z niej nadmiar tego roztworu zapomoca wyzymaczki i suszy ja. Tkanine wysuszona w ten sposób moz¬ na nastepnie zwinac i przechowywac nieo¬ graniczona ilosc czasu lub tez zanurzyc bezposrednio na kilka sekund do roztworu miedzikoamonjakalnego, poczem wyzyma sie ja zapomoca wyzymaczki i wprowadza na zwykla rame rozciagajaca tkanine po¬ przecznie, gdzie z rozworu miedzikoamo¬ njakalnego odparowuje amonjak i tkanina staje sie niebieska skutkiem straconego tlenku miedzi, powstalego podczas reakcji w kapieli miedzikoamonjakalnej. Po wy¬ ciagnieciu trawi sie tkanine w rozcienczo¬ nym kwasie siarkowym o stezeniu np. 4,2° Be, plócze duza iloscia wody, pierze, suszy i w razie potrzeby prasuje. Plókanie i pra¬ sowanie to mozna równiez zastosowac pod¬ czas wyrabiania tkanin uwarstwionych dru¬ kowanych lub tloczonych.Roztwór miedzikoamonjakalny uzyty w niniejszym sposobie sklada sie z 16,7 kg siarczanu miedzi i 26,5 litra wody amonja- kalnej o stezeniu handlowem, rozcienczo¬ nych woda do objetosci 94,6 litrów. Zanu¬ rzenie tkaniny w tym roztworze, o tempe¬ raturze pokojowej, powino trwac od 3 do 5 sekund. PL

Claims (4)

1. Zastrzezenia pa ten towe. 1. Sposób przeróbki tkanin z wlókien celulozowych, znamienny tern, ze tkanine nasyca sie najpierw alkalja zraca, nastep¬ nie traktuje roztworem miedzikoamonjakal¬ nym, poddajac dzialaniu tego roztworu tyl¬ ko okreslone czesci powierzchni tej tkani¬ ny, dzieki czemu powstaje na niej desen.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamiec- ny tern, ze stosuje sie mase miedzikoamo- njakalna, zawierajaca rozpuszczona celu¬ loze.
3. 3. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, zna¬ mienny tem, ze tkanine nasyca sie roztwo¬ rem zracym, nastepnie suszy ja i traktuje roztworem miedzikoamonjakalnym.
4. 4. Sposób wedlug zastrz. 3, znamien¬ ny tem, ze kawalki tkaniny, potraktowane w sposób wedlug zastrz. 1 — 3, zespalaja sie ze soba pod dzialaniem roztworu mie¬ dzikoamonjakalnego. Arnold Print Works. Zastepca: I. Myszczynski, rzecznik patentowy. Druk L. Boguslawskiego, Warszawa* PL