PL101705B1 - Stabilized polymer mix on the base of polyolefins - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest stabilizowana mieszanka polimerowa na bazie poliolefin.

Wynalazek dotyczy mieszanki polimerowej na bazie polimerów a-olefinowych, stabilizowanej przeciw dzialaniu ciepla, swiatla i starzenia, oraz wytworzonych z niej wlókien, folii, rafii i innych stabilizowanych wyrobów.

Wiadomo, ze poliolefiny, a zwlaszcza polipropylen podczas procesów przetwórczych przebiegajacych w podwyzszonej temperaturze, a szczególnie w obecnosci tlenu atmosferycznego, ulega pewnej degradacji.

Wiadomo, tez, ze gotowe wyroby z poliolefin sa wrazliwe na dzialanie swiatla, na starzenie i na obróbke cieplna.

Degradacja ta, której ulegaja poliolefiny, jest zwykle ograniczona przez dodawanie do polimerujednej lub wiecej substancji ochronnych, które wprowadza sie zwlaszcza podczas wytwarzania z tych polimerów wlókien, folii lub innych podobnych uksztaltowanych wyrobów. Zwykle stosuje sie w tym celu niewielkie ilosci amin, zwiazków fenolowych, aminofenoli, zwiazków tiazolowych, fosforynów i tiofosforynów, tioestrów, tioeterów, chelatów metali o zmiennej wartosciowosci, zwiazków cynoorganicznych, karbaminianów i tiókarbaminianów, oksymów, polichinolin itp., stosowanych pojedynczo lub w odpowiednich wzajemnych mieszaninach. Zwiazki te, a zwlasz¬ cza ich mieszaniny, pozwalaja nadawac polimerom z a-olefin trwalosc akceptowana w praktyce, ale daleko niewystarczajaca.

Stwierdzono, ze poliaminy o ogólnym wzorze 1, w którym I*!, R2, R3 iR4, takie same lub rózne, oznaczaja rodniki alkilowe zawierajace 1-4 atomów wegla, A oznacza rodnik alkilenowy zawierajacy 2-10 atomów wegla, B oznacza dwuwartosciowy rodnik alifatyczny, cykloalifatyczny, aromatyczny lub alkiloaromaty- czny, ewentualnie zawierajacy w lancuchu lub jako podstawniki boczne heteroatomy takie jak O, S, N i P, a n oznacza liczbe calkowita 2-1000, wywieraja dzialanie stabilizujace na polimery, zwlaszcza na polimery a-olefin, zarówno w postaci nieuksztaltowanej jak i w postaci wlókien, folii lub innych uksztaltowanych wyrobów, przy czym dzialanie to jest znacznie wyzsze, niz dzialanie innych zwiazków lub mieszanin zwiazków, uzywanych dotychczas w tym celu.

Sposród poliamin o ogólnym wzorze 1 korzystne sa te zwiazki, których lepkosc wlasciwa [r?wl] wynosi 0,01-1 dl/g lepkosc oznacza sie w chloroformie w temperaturze 25°C jak opisano dalej w,przykladach).2 101 705 Wymienione poliaminy, wprowadzane do polimeru przed lub podczas jego wytlaczania w uksztaltowane wyroby w ilosci do 5% wagowych, dzialaja jako stabilizatory przeciwdzialajace oddzialywaniu swiatla, ciepla i starzenia, przy czym icb dzialanie obejmuje nie tylko na polimery a-olefin lecz takze mieszanki oparte na tych polimerach i polikondensatach zawierajacych zasadowy azot, z których jak wiadomo wytwarza sie wlókna o zwiekszonej zdolnosci do barwienia. Wspomniane poliaminy nadaja sie takze do stabilizowania mieszanek zawierajacych zasadniczo poliolefiny, zabarwione dodatkiem pigmentów organicznych i nieorganicznych.

Tak wiec wynalazek dotyczy stabilizowanych mieszanek z polimerów, na bazie poliolefin, przez dodanie jako stabilizatora poliaminy o ogólnym wzorze 1.

Ilosc poliaminy, dodawanej do poliolefiny nie jest ograniczona,chociaz w praktyce korzystnie dodaje sie ja w ilosci ponizej 5% wagowych. Ponadto stwierdzono, ze bardzo mala ilosc poliaminy, rzedu 0,1%, stabilizuje poliolefiny dosc skutecznie.

Jako poliolefine korzystnie stosuje sie poliopropylen, skladajacy sie zasadniczo z makroczasteczek izotaktycznych, otrzymany na drodze sterospecyficznej polimeryzacji propy^nu. Mieszanka skutecznie zabezpie¬ cza poliolefiny otrzymane z monomerów o wzorze ogólnym R-CH=CH2, w którym R oznacza atom wodoru, grupe alkilowa lub arylowa, takie jak polietylen, polibuten-1, polipenten-1, poli-4-metylopenten-l, polistyren itp.

Do korzystnych poliamin o ogólnym wzorze 1 naleza te, w których R* oznacza atom wodoru, Rx, R2, R3 iR4 oznaczaja grupy metylowe, A oznacza grupe o wzorze —(CH2)2— lub —(CH2)6—, a B oznacza grupe -(CH2 )2- grupe o wzorze 4 grupe -CH2 -CH(OH)-CH2 -N(R6 )-CH2 -CH (OH)-CH2 -, —CH2—CH(OH)-CH2—, grupe CH2 CH2-0-CH2 —CH2 — lub grupe o wzorze 5, w którym R6 oznacza rodnik alkilowy zawierajacy 1—18 atomów wegla.

Przykladowymi poliaminami o ogólnym wzorze 1, stosowanymi z dobrymi wynikami do stabilizacji mieszanek poliolefin wedlug wynalazku sa poliaminy, zawierajace powtarzalne elementy o ogólnym wzorze 6, 7 lub 8, w których p oznacza liczbe calkowita 2—10, a R6 ma poprzednio podane znaczenie.

Poliaminy o ogólnym wzorze 1 otrzymuje sie zwykle przez polikondensacje dwufunkcyjnych amin o ogólnym wzorze 2 ze zwiazkiem dwufunkcyjnym zawierajacym atomy chlorowca i/lub grupy epoksydowe odpowiednie do tworzenia dwuwartosciowego rodnika B, np. takim jak dwubromoetan, epichlorohydryna, p-dwuchloroksylilen, zwiazki dwuepoksydowe itp.

Polikondensacje prowadzi sie, poddajac reakcji dwufunkcyjny zwiazek aminowy z dwufunkcyjnym dwuchlorowco-, dwuepoksy- lub chlorowcoepoksy zwiazkiem w znany sposób, np. w obecnosci wodorotlenku metalu alkalicznego, neutralizujacego wydzielajacy sie kwas chlorowcowodorowy, w temperaturze wyzszej od temperatury pokojowej i w obecnosci alkoholu jako rozpuszczalnika reakcji. Korzystnie stosuje sie oba reagenty w stosunku molowym 1:1, chociaz mozna je takze stosowac w stosunku molowym 1 :0,5 — 1 :2. Aminowy produkt kondensacji jest zywicowaty i rozpuszczalny w metanolu.

Zwiazek o ogólnym wzorze 2 otrzymuje sie, poddajac reakcji alifatyczna dwuamine o wzorze H2N—A—NH2 z 2,2,6,6-czteroalkilopodstawionym piperydonem-4 i H2 w obecnosci katalizatora uwodarniania, takiego jak platyna, wedlug reakcji przedstawionej na schemacie.

Poliamine o ogólnym wzorze 1 stosuje sie sama lub w mieszaninie z innymi znanymi stabilizatorami, takimi jak oksybenzotriazole, oksybenzofenony, stabilizatora zawierajace Ni, mydla metali, antyutleniacze fenolowe, fosforany, tioetery i inne.

Przykladowa mieszanka z poliolefiny stabilizowana mieszanina stabilizatorów sklada sie z poliolefiny, poliaminy o ogólnym wzorze 1 w ilosci 0,1—5% fosforynu o ogólnym wzorze 9, w którym X oznacza atom tlenu lub siarki, aR7, R8 iR9, takie same lub rózne, oznaczaja rodnik alkilowy, arylowy lub alkilowoarylowy, ewentualnie podstawione róznymi grupami funkcyjnymi, zwlaszcza —OH, w ilosci 0,05—2%, antyutleniacza fenolowego o ogólnym wzorze 10, w którym R10 iRi2, takie same lub rózne, oznaczaja rodnik alkilowy zawierajace 1—12 atomów wegla, a Ri 1 oznacza rodnik jedno lub wielowartosciowy, taki jak rodnik alkilowy, arylowy, alkilowoarylowy lub cykloalkilowy, które moga zawierac heteroatomy i mydla metalu, takiego jak stearyniany Ca, Zn, Mg, itp.

Wprowadzenie poliaminy o ogólnym wzorze 1 lub mieszaniny zawierajacej ta poliamina do poliolefiny odbywa sie zwykle przez proste wmieszanie sproszkowanych dodatków do poliolefiny w warunkach mieszania.

Poliaminy mozna jednak wprowadzac równiez innymi sposobami, takimi jak np. mieszanie poliolefin z roztworem stabilizatorów w odpowiednim mieszalniku z nastepnym odparowaniem rozpuszczalnika lub doda¬ wanie stabilizatorów do poliolefin przykoncu polimeryzacji. Ponadto mozna uzyskac dzialanie stabilizujace przez nakladanie stabilizowanego zwiazku lub mieszaniny na gotowy wyrób, np. przez jego zawieszenie w roztworze lub dyspersji stabilizatorów i odparowanie rozpuszczalnika.

Stabilizatory stosowane w mieszankach wedlug wynalazku odznaczaja sie dobra mieszalnoscia z poliolefi- nami w stanie stopionym i nie maja wlasciwosci plamiacych.101705 3 Mieszanki granuluje sie i wytlacza na urzadzeniach do przedzenia ze stopu, korzystnie przez dysze przedzalnicze o stosunku dlugosci do srednicy wiekszym niz 1.

Granulowanie i przedzenie prowadzi sie bez obecnosci tlenu, korzystnie w atmosferze obojetnego gazu (azotu).

Podczas operacji mieszania do poliolefin oprócz stabilizatorów wedlug wynalazku mozna wprowadzac takze srodki matujace oraz organiczne i nieorganiczne pigmenty barwiace.

Wlókna otrzymane przez wytlaczanie poddaje sie procesowi rozciagania przy stosunku rozciagania 2—10, w temperaturze 80—150°C, na urzadzeniu rozciagajacym ogrzewanym goracym powietrzem, para lub podobnym plynem albo wyposazonym w plyty grzejne.

Rozciagniete wlókna poddaje sie w temperaturze 80—160°C obróbce stabilizujacej wymiary przy swobod¬ nym lub regulowanym skurczu. Wlókna wytwarzane przez wytlaczanie z zastosowaniem mieszanek wedlug wynalazku skladaja sie z pojedynczego wlókna lub z wielu wlókien elementarnych i sa uzywane do wytwarzania ciaglych nici, zylek lub do wytwarzania przedzy teksturowanej lub o swobodnym ukladzie wlókien.

Oprócz wytwarzania przedzy, mieszanki wedlug wynalazku stosuje sie do wytwarzania folii, rafii, tasm, uksztaltowanych wyrobów itp.

Do wynalazku mozna wprowadzic wiele zmian i odmian, jednak bez wykroczenia poza jego zakres.

Wynalazek jest blizej przedstawiony w ponizszych przykladach wykonania, które jednak nie ograniczaja jego zakresu.

P r,z y k l a d I. Wytwarzanie N,N'dwu(2,2,6,6-czterometylopiperydole-4)-etylenodwuaminy. W autokla¬ wie o pojemnosci 1 litra umieszcza sie 162,75 g (1,05 mola) 2,2,6,6-czterometylopiperydonu-4-rozpuszczonego w 200 ml metanolu, 30 g (0,5 mola) etylenodwuaminy rozpuszczonej w 40 ml metanolu i 0,5 g Pt osadzonej w ilosci 10% na weglu, po czym zawartosc autoklawu poddaje sie uwodornieniu w ciagu 2 godzin w temperaturze 80°C i pod cisnieniem 50 atm. Po usunieciu katalizatora i rozpuszczalnika pozostalosc destyluje sie, otrzymujac 155,5 g (92%) produktu o temperaturze wrzenia 150-151°C (0,1 mm Hg, temperaturze topnienia 80-81°C i o zawartosci azotu 16,51% (obliczone dla C2 oH42N4 — 16,56%).

Wytwarzanie poliaminy. Do roztworu 33,8 g (0,1 mola)N,N'-dwu(2,2,6,6-czterometylopiperydylo-4)etyle- nodwuaminy w 50 ml metanolu dodaje sie 9,25 g (0,1 mola) epichlorohydryny i calosc ogrzewa sie w ciagu 10 godzin w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna, dodajac w ciagu ostatnich 8 godzin ogrzewania w niewiel¬ kich, równomiernych porcjach, 4 g (0,1 mola) wodorotlenku sodu w tabletkach. Po zakonczeniu dodawania NaOH mieszanine ogrzewa sie w ciagu 2 godzin w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna i saczy, oddzielajac chlorek sodu powstaly podczas reakcji. Przesacz suszy sie usuwajac metanol, najpierw pod cisnieniem atmosferycznym w temperaturze 70—100°C, a nastepnie ogrzewajac go w ciagu 4 godzin w temperaturze 120°C pod cisnieniem 1 mm Hg. Otrzymuje sie 39 g kruchego produktu przypominajacego zywice ojasnozóltym zabarwieniu, lepkosci wlasciwej 0,14 dl/g i zawartosci azotu 13,6. Lepkosc wlasciwa oznacza sie w temperaturze ± 1°C w 0,5% roztworze w chloroformie, uzywajac wiskozymetru Desreux-Bischoffa. Postepuje sie nastepuja¬ co. Próbki o ciezarze 0,1 g rozpuszcza sie w ciagu 30 minut, ciagle mieszajac, w 20 ml rozpuszczalnika.

Otrzymany roztwór wprowadza sie do wiskozymetru i mierzy czas przeplywu roztworu (ts) i czystego rozpuszczalnika (t0). Ze stosunku tis/to otrzymuje sie wartosc lepkosci wzglednej (17 wzgl), z której oblicza sie lepkosc wlasciwa (iTwl) wedlug równania: „„.i = l£Pwzgl. w którym C oznacza stezenie wyrazone w g/100 ml rozpuszczalnika.

Badanie dzialania stabilizujacego.

Próba 1. w 100 ml metanolu rozpuszcza sie 25 g poliaminy otrzymanej jak opisano poprzednio. Powstaly roztwór miesza sie z 5 kg polipropylenu o lepkosci wlasciwej 1,65 dl/g, pozostalosci po ekstrakcji n-heptanem 96,5% i zawartosci popiolu 80 ppm oraz 5 g stearynianu wapnia. Otrzymana mieszanine granuluje sie i wytlacza w temperaturze 180°C w atmosferze beztlenowej, a nastepnie przedzie w nastepujacych warunkach: temperatura slimaka — 250°C, temperatura glowicy wytlaczajacej — 230°C, temperatura dyszy przedzalniczej — 230°C, maksymalne cisnienie 35 kg/cm2. Uzywa sie dyszy przedzalniczej z 40 otworami o srednicy 0,8 mm i dlugosci 4 mm. Wlókna wychodzace z dyszy przedzalniczej odbiera sie z predkoscia 500 m/min i rozciaga w temperaturze 130°C w atmosferze pary przy stosunku rozciagania 3,3. Otrzymane wlókna maja nastepujace wlasciwosci: numeracja — 17 dteksów, wytrzymalosc na rozciaganie 2,8 g/dteks, wydluzenie przy zerwaniu — 85% wytrzyma¬ losc po ekspozycji w ciagu 1400 godzin w urzadzeniu do badania odpornosci na dzialanie wplywów atmosfe¬ rycznych Weatherometer zawierajacym lampe lukowa Xenon o mocy 6000 W, przy wilgotnosci wzglednej ± 5% i temperaturze czarnej plyty 63±3°C — 1,8 g/dteks. Dla celów porównawczych podaje sie, ze wytrzyma-4 101 705 losc na rozciaganie w przypadku znanych stabilizatorów spada o polowe po okresie ekspozycji wynoszacym 500 godzin.

Próba 2. W 100 ml metanolu rozpuszcza sie 25 g wspomnianej poprzednio poliaminy i otrzymany roztwór miesza sie z 5 kg polipropylenu o lepkosci wlasciwej 1,65 dl/g, pozostalosci po ekstrakcji heptanem wynoszacej 96,5% i zawartosci popiolów 80 ppm, 5 g tetrakis 3-(3,5-dwu-IHrz.butylo-4-hydroksyfenylo)propionianu penta- erytrytu, 12,5 fosforynu trój-n-dodecylu i 5 g stearynianu wapnia. Mieszanine stapia sie w rurze do prób w ciagu minut w temperaturze 250°C, az do pojawienia sie jasnego zabarwienia. Otrzymana mieszanke granuluje sie w wytlaczarce granulujacej w atmosferze pozbawionej tlenu, w temperaturze 180°C, a nastepnie przedzie w takich samych warunkach jak w próbie 1. Otrzymane wlókna maja nastepujace wlasciwosci: numeracja — 17 dteksów, wytrzymalosc na rozciaganie — 2,5 g/dteks, wydluzenie przy zerwaniu - 90%, wytrzymalosc po 1400 godzinach ekspozycji w urzadzeniu do badania wplywu warunków atmosferycznych Weathermeter — 2,0 g/dteks.

Przyklad IL Wytwarzanie N,N'-dwu(2,2,6,6-czterometylopiperydylo-4)szesciometylenodwuaminy.

W autoklawie o pojemnosci 1 litra umieszcza sie 162,75 g (1,05 moli) 2,2,6,6-czterometylopiperydonu-4 rozpusz¬ czonego w 200 ml metanolu, 58 g (0,5 mola) szesciometylenodwuaminy rozpuszczonej w 70 ml metanolu i 0,5 g Pt osadzonej na weglu w ilosci 10%, po czym zawartosc autoklawu poddaje sie uwodornieniu w ciagu 2 godzin, w temperaturze 80°C pod cisnieniem 50 atm. Po usunieciu katalizatora i rozpuszczalnika pozostalosc w autokla¬ wie destyluje sie, otrzymujac 177 g (90%) produktu o temperaturze wrzenia 180— 181°C/01 mg Hg temperaturze topnienia 61—62°C i znalezionej zawartosci azotu 14,26% (zawartosc obliczona dla C24H5oN4 wynosi 14,21%).

Wytwarzanie poliaminy. Postepujac jak opisano w przykladzie I, do roztworu 39,4 g (0,1 mola) N^T-dwui (2,2,6,6-czterometylopiperydylo-4) szesciometylenodwuaminy w 50 ml metanolu dodaje sie 9,25 g (0,1 mola) epichlorohydryny. Otrzymuje sie 43 g kruchego zywicowatego, jasnozóltego produktu o lepkosci wlasciwej 0,18 dl/g i zawartosci azotu 12,01%.

Badania dzialania stabilizujacego.

Próba 3. 25 g opisanej poprzednio poliaminy, rozpuszczonej w 100 ml metanolu, miesza sie z takimi samymi produktami i w takich samych ilosciach jak podano w próbie 2. Otrzymana mieszanke granuluje sie i wytlacza w takich samych warunkach jak opisano w próbie 1. Otrzymane wlókna po rozciagnieciu w parze w temperaturze 130°C przy stosunku rozciagania 3,3, maja nastepujace wlasciwosci: numeracja— 17 dteksów, wytrzymalosc na rozciaganie — 2,4 g/dteks, wydluzenie przy zerwaniu — 94%, wytrzymalosc po 1400 godzi¬ nach ekspozycji w urzadzeniu do badania wplywu warunków atmosferycznych Weatherometr — 1,8 g/dteks.

Próba 4. W 100 ml metanolu rozpuszcza sie 25 g opisanej poprzednio poliaminy. Takotrzymany roztwór miesza sie z 5 kg polipropylenu o lepkosci wlasciwej 1,65 dl/g, pozostalosci po ekstrakcji heptanem wynoszacej 96,5% i zawartosci popiolu 80 ppm oraz 5 g stearynianu wapnia. Otrzymana mieszanke granuluje sie i wytlacza w takich samych warunkach jak opisano w próbie 1. Wlókna wychodzace z dyszy przedzalniczej odbiera sie z predkoscia 500 m/min i rozciaga w atmosferze pary w temperaturze 130°C przy stosunku rozciagania 3,3.

Otrzymane wlókna maja nastepujace wlasciwosci: numeracja — 17 dteksów, wytrzymalosc na rozciaganie — 2,6 g/dteks, wydluzenie przy zerwaniu — 102%, wytrzymalosc po 1400 godzinach ekspozycji w urzadzeniu do badania wplywów atmosferycznych Weatherometr — 1,7 g/dteks.

Przyklad III. Wytwarzanie poliaminy. Postepuje sie jak opisano w przykladzie I z ta róznica, ze uzywa sie 74 g (0,2 moli) N-dwu-24iydroksy-3-chlorofenylo)-n-dodecyloaminy rozpuszczonej w 100 ml metanolu i 67,6 g (0,2 mola) NJ4,-dwi^(2,2,6,6-czterometylopiperydylo-4)etylenodwuaminy rozpuszczonej w 120 ml metanolu. Ponadto w ciagu ostatnich 8 godzin ogrzewania dodaje sie w malych, regularnych porcjach 16 g (0,4 mola) wodorotlenku sodu w tabletkach. Otrzymuje sie 121 g stalego, miekkiego, jasnozóltego produktu o lepkosci wlasciwej 0,15 dl/g i o zawartosci azotu 10,45%.

Próba dzialania stabilizujacego. Z poliaminy, otrzymanej jak opisano poprzednio, sporzadza sie mieszanine tych samych surowców, w takiej samej ilosci jak podano w próbie 2. Mieszanke granuluje sie i przedzie, a otrzymane wlókna rozciaga sie w taki sposób i w takich samych warunkach jak opisano w próbie 1. Wlókna te maja nastepujace wlasciwosci: numeracja— 17 dteksów, wytrzymalosc na rozciaganie 2,4g/dteks, wydluzenie przy zerwaniu — 100% wytrzymalosc na rozciaganie po ekspozycji w ciagu 1400 godzin w przyrzadzie do badania dzialania wplywów atmosferycznych Weatherometer- 1,5 g/dteks.

Przyklad IV. Wytwarzanie poliaminy. 3,38 g (0,1 moli) N,N'-dwu(2,2,6,6-czterometylopiperydylo-4-) jetylenodwuaminy, 34 g (0,1 mola) 2,2-dwu 4(2,3-epoksypropoksyfenylo)-propanu i 100 ml metanolu ogrzewa sie w ciagu 8 godzin, w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna. Nastepnie, ogrzewajac calosc najpierw pod cisnieniem atmosferycznym do temperatury 100°C usuwa sie rozpuszczalnik, po czym ogrzewanie prowadzi sie w ciagu 2 godzin w temperaturze 120°C pod cisnieniem 1 mm Hg. Otrzymuje sie 67 g kruchego, zywicowatego, jasnozólego produktu o lepkosci wlasciwej 0,21 dl/g i o zawartosci azotu 8,18%.

Próba dzialania stabilizujacego. Poliamine otrzymana jak opisano wyzej miesza sie z takimi samymi101 705 5 skladnikami, uzytymi w takiej samej ilosci jak opisano w próbie 2.Mieszanke nastepnie granuluje sie i wytlacza, a otrzymane wlókna rozciaga sie w takich samych warunkach jak wskazano w próbie 1. Wlókna te maja nastepujace wlasciwosci: numeracja—17 dteksów, wytrzymalosc, na rozciaganie — 2,6 g/dteks, wydluzenie przy zerwaniu - 90% czas ekspozycji w aparacie do badania wplywów atmosferycznych Weatherometer, potrzebny do obnizenia poczatkowej wytrzymalosci na rozciaganie o polowe — 1200 godzin.

Przyklad,V. Wytwarzanie poliaminy. W warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna ogrzewa sie w ciagu 20 godzin 78,8 g (0,2 mola) N,N'-dwu(2,2,6,6-czterometylopiperydylo-4)-szesciometylenodwuaminy 37,6g (0,2 mola) 1,2-dwubromoetanu i 130 ml izopropanolu, dodajac wciagu ostatnich szesnastu godzin ogrzewania w malych, regularnych poracjach, 16 g (0,4 mola) NaOH w tabletkach. Po zakonczeniu dodawania NaOH mieszanine ogrzewa sie w ciagu dalszych 4 godzin w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna, po czym rozciencza sie ja 150 ml benzenu i saczy w celu oddzielenia powstalego bromku sodu. Przesacz odparowuje sie do sucha, ogrzewajac go najpierw pod cisnieniem atmosferycznym do temperatury 100°C, a nastepnie pod zmniejszonym cisnieniem (wciagu 2 godzin w temperaturze 120°C pod cisnieniem 1 mmHg). Otrzymuje sie 80,1 g stalego, kruchego, zywicowatego, jasnozóltego produktu o lepkosci wlasciwej 12 dl/g i o zawartosci azotu 12,95%.

Próba dzialania stabilizujacego. Poliamine otrzymana jak opisano poprzednio miesza sie z tymi samymi substancjami i w tych samych ilosciach jak wskazano w próbie 2. Z otrzymanej mieszanki sporzadza sie granulat, który wytlacza sie nastepnie dokladnie w takich samych warunkach jak w próbie 1. Wlókna, rozciagniete w atmosferze pary w temperaturze 130°C przy stosunku rozciagania 3,3, wykazuja nastepujace wlasciwosci: numeracja — 17 dteksów, wytrzymalosc ' na rozciaganie — 2,5 g/dteks, wydluzenie przy zerwaniu — 95% wytrzymalosc na rozciaganie po ekspozycji w ciagu 1400 godzin w urzadzeniu do badania wplywu warunków atmosferycznych Weatherometer — 1,7 g/dteks.

Przyklad VI. (porównawczy). Mieszanke sporzadzona jak w próbie 2 lecz nie zawierajaca poliaminy granuluje sie i wytlacza w takich samych warunkach jak w próbie 1. Otrzymane wlókna, rozciagniete w atmosfe¬ rze pary w temperaturze 130°C przy stosunku rozciagania 3,3, maja nastepujace wlasciwosci: numeracja — 17 - dteksów, wytrzymalosc na rozciaganie — 2,4 g/dteks, wydluzenie przy zerwaniu — 95%, cm ekspozycji w apara¬ cie do badania wplywu warunków atmosferycznych Weatherometer potrzebny do spadku poczatkowej wytrzymalosci ,-0 polowe - 150 godzin.

Claims (6)

Zastrzezenia patentowe

1. Stabilizowana mieszanka polimerowa na bazie poliolefin, znamienna tym, ze zawiera poliolefine i jako srodek stabilizujacy poliamine o ogólnym wzorze 1, w którym Ri, R2, R3 i R4 sa takie same lub rózne, oznaczaja rodniki alkilowe zawierajace 1—4 atomów wegla, R5 oznacza atom wodoru lub rodnik alkilowy zawi ^jac> 1—4 atomów wegla A, oznacza rodnik alkenylowy zawierajacy 2—10 atomów wegla, B oznacza dwuwartosciowy rodnik alifatyczny, cykloalifatyczny, aromatyczny lub alkiloaromatyczny, ewentualnie zawie¬ rajacy w lancuchu lub jako podstawniki boczne heteroatomy takie jak O, S, N, i P, a n oznacza liczbe calkowita 2-1000.

2. Mieszanka wedlug zastrz.,1, znamienna tym, ze zawiera poliamine o ogólnym wzorze 1, o lepkosci wlasciwej 0,01—1 dl/g.

3. Mieszanka wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze zawiera poliamine o ogólnym wzorze 1, w którym Rt, R2, R3 i R4 oznaczaja kazdy rodnik metylowy, a R5 oznacza atom wodoru.

4. Mieszanka wedlug zastrz. 1, albo 2 albo 3, znamienna tym, ze zawiera poliamine o ogólnym wzorze 1 w ilosci do 5% wagowych.

5. Mieszanka wedlug zastrz. 4, znamienna tym, ze zawiera poliamine o ogólnym wzorze 1 w ilosci 0,1—5% wagowych.

6. Mieszanka wedlug zastrz. 1, albo 2 albo 3 albo 5, znamienna tym, ze zawiera poliamine o ogólnym wzorze 1 wraz z dodatkiem innych stabilizatorów takich jak hydroksybenzotiazole, hydroksybenzofe- nony, stabilizatory zawierajace Ni, mydla metali i antyulteniacze takie jak antyutleniacze fenolowe, fosforynowe i tioestrowe.101 705 "i R2 N N/N R, N B "^A*3 I I R/ Uztfr i R3 + H2N-A-NH2+2H2 R4 Uzór 3 NH Ri 4 l^R3 Rl4 ]/R3 +2Hp Uzór 2 Sche mat R, CH2—(^ 7—CH2 Uzór A CH, — CH^CH-CHj-O-^ / C\ /-0-CH2-CH-CH2- OH CH, OH Uzór 5 — N (CH2) N-CH2-CH-CH2 P ' OH CH3 CH3 CH, Uzór 6101 705 -N (CH2) N-CH2-CH2- CH '3X ACh3 CH3X XCH* H H Uzór 7 N (CH2) N-CH^CH-CH^-N-CH^CH-CH- P ' OH I I c^x ACH* CH*x xCH* ch/Y ch3 ch3/xnxxch3 H H OH Uzór 8 R7—X —P — X— Pg R8 Uzór 9 11 '/ ^ 10 OH *Rt2 Uzór 10