TR201901136T4 - Dokuma tezgahı için gücü teli ve bu tür bir gücü teli ile donatılmış dokuma tezgahı. - Google Patents

Abstract

Bir dokuma tezgahı için bir çözgü ipliğine yönelik bu kılavuz gücü teli boylamsal bir eksen (X4) doğrultusunda uzunlamasına uzanmaktadır ve en az bir sapı ve çözgü ipliğinin geçişi için bir kuşgözüne sahip olan ve bir ana düzlemi (P) belirleyen bir baklayı içeren bir gücü teli gövdesinin birleşiminden oluşmaktadır. Sap ve bakla arasından bir birinci parça, birleşimden önce bir uç kısmı ile donatılmaktadır. Sap ve bakla arasında bir ikinci parça ise birleşimden önce, bu ikinci parçanın boylamsal bir ucu (44) seviyesinde düzenlenmiş olan uç kısmına yönelik bir alma kavitesi (48) ile donatılmaktadır. Alma kavitesi (48) bir zemin (51) ile donatılmaktadır ve ana düzleme (P) dik olan bir enine eksen (Z4) doğrultusunda ikinci parçanın dışarısına açılmaktadır.

Description

TARIFNAME Dokuma Tezgahi Için Gücü Teli Ve Bu Tür Bir Gücü Teli Ile Donatilmis Dokuma Tezgahi Teknik Alan Bulus bir dokuma tezgahina yönelik bir çözgü ipligi için bir kilavuz gücü teli ile ve bu tür bir gücü teli ile donatilmis olan bir tezgah ile ilgilidir.

Onceki Teknik Jakar türünde bir dokuma tezgahi, birçok kancayi kumanda eden bir Jakar mekanizmasi ile donatilmaktadir. Her bir kanca siklikla birçok kemere baglanmaktadir. Her bir kemer, bir çözgü ipligi için bir kilavuz gücü telinin bir ucuna baglanmaktadir, bu gücü teli de bir diger ucuyla bir yay araciligiyla tezgahin bir çerçevesine baglanmaktadir. Her bir gücü teli, bir çözgü ipliginin geçirilmesine yönelik bir kusgözü ile donatilmaktadir ve bir bakla ve iki sap içeren bir gücü teli gövdesinden olusmaktadir. Bu parçalar ayri olarak imal edilebilmektedir. Gücü teli kompozit olarak nitelendirilmektedir ve bakla ve gücü teli gövdesinin birlestirilmesinden önce ve gücü telinin yerlestirilmesinden önce bakla ve saplarin iç içe geçmesini gerektirmektedir.

Buna iliskin olarak, EP-A-1 989 346 numarali patent dokümanindan, iki ucunda, boylamsal bir delik ve her birisi küçük kesitli bir uç ile donatilan iki sap ile donatilan bir baklanin kullanildigi bilinmektedir. Sapin küçük kesitli ucu, baklanin boylamsal yuvasi içine girmektedir. Birlestirilmesi için parçalardan birisinin digerinin içerisine yerlestirilmesi, sap ve baklanin iç içe geçmesi sirasinda parçalarin bozulmamasi için hassas bir sekilde gerçeklestirilmelidir. Bakla/sap birlesimi daha sonra “körlemesine” gerçeklestirilmektedir. Özellikle yapistirma seçildigi zaman, yapiskan birlesme yerinin kalinligini ve yapiskanin iyi bir sekilde dagildiginin dogrulanmasi imkansizdir. Üstelik boylamsal bir yuva içine geçme, boylamsal deligin etrafinda baklanin kalan kesitlerini ve saplarin ucunun kesitlerini sinirlandirmaktadir. yapilandirma biçiminde, baklanin etrafina kaliplanan bir gücü teli gövdesinin saplarinin bir kismini almaya yönelik dört adet kavite ve iki yuva ile donatilmis olan porselen bir bakla içermektedir. Her bir kavite iki yanal duvar ve enine yönde bir zemin içermektedir.

Saplar kaliplama sirasinda olusturulmaktadir ve kaviteler içine geçmek üzere tasarlanmamaktadir. Ayrica bu kaviteler, baklanin bir ana düzlemine göre, dolayisiyla alma kavitesinin boylamsal seviyesinde baklanin her bir enine kenarina ikiserli olarak yerlestirilmektedir; her bir sap, sapin zit olan iki adet enine iç kenari ile baklayi kaplamaktadir, ayrica her bir bakla da baklanin zit olan iki adet enine dis kenari ile sapi kaplamaktadir. Bu düzenleme, enine yönde bakla/sap baglantisinin kapladigi yeri arttirmaktadir. Kaliplama, kalip plastik malzemenin enjeksiyon edilmesi sirasinda baklanin etrafina kapandigi zaman sapin yanal yüzleri üzerinde kalip eki çikintilarinin olusmasina neden olabilmektedir. Gücü telleri, dokuma sirasinda gücü teli üzerine sürtündükleri zaman komsu iplikleri bozabilen kalip eki çikintilarinin bastirilmasi için perdahlama islemine tabi tutulmalidir.

US-A-2019822 numarali patent dokümani önceki teknikten bilinmektedir.

Bulus özellikle, kuvvetlere karsi yüksek bir direnç sergileyen ve kisitli bir yer kaplayan kompozit bir gücü teli sunarak bu dezavantajlarin giderilmesini amaçlamaktadir.

Bu baglamda bulus, bir dokuma tezgahi için bir çözgü ipligine yönelik bir kilavuz gücü teli ile ilgili olup; gücü teli boylamsal bir eksen dogrultusunda uzunlamasina uzanmaktadir ve en az bir sapi ve çözgü ipliginin geçisi için bir kusgözüne sahip olan ve bir ana düzlemi belirleyen bir baklayi içeren bir gücü teli gövdesinin birlesiminden olusmaktadir. Bulusa uygun olarak sap ve bakla arasindan bir birinci parça, birlesimden önce, bir ikinci kisim ile donatilmaktadir; sap ve bakla arasinda bir ikinci parça ise birlesimden önce, bu ikinci parçanin boylamsal bir ucu seviyesinde düzenlenmis olan uç kismina yönelik bir alma kavitesi ile donatilmaktadir ve alma kavitesi bir zemin ile donatilmaktadir ve ana düzleme dik olan bir enine eksen dogrultusunda, ikinci parçanin disarisina açilmaktadir.

Alma kavitesinin boylamsal seviyesinde birinci parça, birinci parçanin tek bir enine kenari ile ikinci parçanin üzerine binmektedir. Bulus sayesinde, bir zemine sahip olan ve enine yöne açilan bir kavite seviyesinde bakla ve sapin kaplanmasi, enine minimal yer kaplayacak sekilde bir birlesimin düzenlenmesine ve dokuma tezgahinda kompozit gücü telinin kapladigi yerin ve dolayisiyla gücü telinin dokuma tezgahindaki ipliklerin yogunlugu üzerine ettigi etkinin sinirlandirilmasina olanak saglamaktadir.

Bulusun avantajli olan ancak zorunlu olmayan yönleri dogrultusunda, bu tür bir kilavuz gücü teli kabul edilebilir herhangi bir tekniksel kombinasyonla alinan, asagidaki özelliklerden bir veya daha fazlasini içerebilmektedir: - Boylamsal eksen dogrultusunda ayni seviyede, alma kavitesinin derinligi, kavite içine alinan kismin kalinligina esit veya daha fazladir; bu iki büyüklük enine eksene paralel olarak ölçülmektedir.

- Alma kavitesi, en az bir yanal duvar tarafindan, enine ve boylamsal eksenle dik olan bir eksen dogrultusunda sinirlandirilmaktadir; ayrica her bir yanal duvar, yuvarlak bir boylamsal dis kenara sahiptir ve her bir yanal duvar, ikinci parçanin bir serbest ucu yönünde egimlidir.

- Alma kavitesi yanal duvardan yoksundur ve alma kavitesinin zemini, ikinci parçanin serbest ucu ile bir son bölümden olusmaktadir.

- Alma kavitesi, kavitenin zemini dogrultusunda egik bir kisim tarafindan boylamsal eksen dogrultusunda sinirlandirilmaktadir.

- Ikinci parçanin boylamsal ucu, yanal duvardan yoksun olan alma kavitesini uzatan ve birinci parçanin bir bölümünün alindigi bir baska kavite içermektedir; diger kavite enine eksen dogrultusunda bir zemin ve en az bir yanal duvar tarafindan belirlenmektedir.

- Diger kavite; iki yanal duvar, bir zemin ve bir tavan tarafindan belirlenmektedir.

- Kavite, yanal eksen dogrultusunda kademeli bir genislik azalisina sahipken, kaviteye sahip olan parçanin serbest ucunun genisligi, ayni boylamsal seviyede kavite içine alinan parçanin genisliginden daha düsüktür; bu genislikler yanal eksene paralel olarak ölçülmektedir.

- Birinci parça, kavitenin boylamsal seviyesinde bulunan yanal eksen dogrultusunda kademeli bir genislik azalmasina sahip olan bir geçis bölgesine sahiptir. - Üzerinde kavitenin düzenlendigi parça, tercihen enjekte edilen plastik malzemeden yapilmaktadir.

- Gücü teli bir bakla ve iki sap içermektedir; her bir sap, bir ucunda, baklanin bir bölümü için en az bir alma kavitesi ile ve diger ucunda ise tezgahin bir Jakar harnisi elemanina veya bir gücü teli çerçevesine baglanmaya yönelik araçlar ile donatilmaktadir.

- Alma kavitesinin zemini 'üzerinde düzenlenmis olan en az bir yuva, bir çift yuvanin olusturulmasi için birinci parça kismi üzerine düzenlenmis olan bir yuvanin karsisinda bulunmaktayken, reçine birlesim bileseni ise gövde ve bakla arasinda bir birlesimin saglanmasi için boylamsal eksene göre bir enine yönde yuva çifti içinden uzanmaktadir.

- Gövde ve bakla arasindaki bir birlesim klipsleme, yapistirma, Iehimleme, plastik ezme, vidalama ve/veya perçinleme ile gerçeklestirilmektedir.

Bulus ayni zamanda bir çözgü ipligi için birçok kilavuz gücü teli ile donatilmis olan bir dokuma tezgahi ile de ilgilidir. Bu tezgah, en az bir kilavuz gücü telinin yukarida bahsedildigi sekilde olmasi ile karakterize edilmektedir.

Hiçbir sekilde kisitlayici olmayan ve sadece örnek amaçli olarak verilen ve ekli sekillerden hareketle yapilan asagidaki açiklamanin okunmasi ile bulus daha iyi bir sekilde anlasilacak ve bulusun diger avantajlari ortaya çikacak olup, burada: - Sekil 1, bulusun bir birinci yapilandirma biçimine göre Jakar türünde bir dokuma tezgahina yönelik bir çözgü ipligi için bir kilavuz gücü telinin üstten bir görünümüdür; - Sekil 2, Sekil 1'deki gücü teline ait bir baklanin daha büyük ölçekte bir görünümd'ür; - Sekil 3, Sekil 1'deki gücü teline ait bir sapin bir ucunun daha büyük ölçekte ve perspektif olarak bir görünümüdür, bir kavite bu sekilde yukariya dogru açilmaktadir; - Sekil 4, Sekil 3'teki ucun bir baska açisi dogrultusunda ve perspektif olarak bir görünümüdür, kavite bu sekilde asagi dogru döndürülmektedir; - Sekil 5, Sekil 1'deki gücü teline ait bir sap ve bakla arasinda bir birlesim bölgesinin daha büyük ölçekte ve kismen perspektif olarak bir görünümüdür; - Sekil 6, bir baska açi dogrultusunda, Sekil 5'tekine benzer bir görünümdür; - sekil 7, sekil 1'deki ayrintinin (VII) daha büyük ölçekli bir görünümüdür; - sekil 8, bir sap ve bakla arasindaki birlesim bölgesinin, Sekil 7`deki düzlem (VIII-VIII) dogrultusunda, daha büyük ölçekte ve kismen kesit bir görünümüdür; - Sekil 9, Sekil 7'deki düzlem (IX-IX) dogrultusunda daha büyük ölçekli bir kesitidir; - Sekil 10, sekil 7'deki düzlem (X-X) dogrultusunda daha büyük ölçekli bir kesitidir; - Sekil 11, bakla ve sap arasindaki arayüze reçinenin çökelmesinden önce sekil - Sekil 12, bulusun bir ikinci yapilandirma biçimine göre bir gücü teline ait olan bir baklanin üstten bir görünümüdür; - Sekil 13, Sekil 12'deki baklanin ok (XIII) dogrultusunda yandan bir görünümüdür; - Sekil 14, bulusun ikinci yapilandirma biçimine göre gücü teline ait bir sapin bir ucunun daha büyük ölçekte ve perspektif olarak bir görünümüdür, bir kavite bu sekilde yukariya dogru açilmaktadir; - Sekil 15, sap ve bakla arasinda bir birlesim bölgesinin üstten bir görünümüdür; - Sekil 16, Sekil 15'teki birlesim bölgesinin ok (XVI) dogrultusunda yandan bir görünümüdür; - Sekil 17, Sekil 15 ve 16*daki birlesim bölgesinin perspektif bir görünümüdür, sapin kavitesi bu sekilde asagi dogru döndürülmektedir; - Sekil 18 ila 24, bazilarinda daha küçük ölçekli olarak, bulusun bir üçüncü yapilandirma biçimine göre bir gücü teline yönelik, sirasiyla Sekil 2 ila 8'dekine benzer görünümlerdir; ve - Sekil 25, bulusa göre olan ve Sekil 1 ila 24ite gösterilen gücü tellerinden birisini içeren, Jakar türünde bir dokuma tezgahinin sematik bir temsilidir.

Sekil 24'te gösterilen Jakar türünde dokuma tezgahi (M), birçok kemere (106) baglanan bir alt uca sahip olan, birçok kancayi (104) kumanda eden bir Jakar mekanizmasi (102) ile donatilmaktadir. Her bir kemerin (106) bir alt ucu (106a), bir çözgü ipligine yönelik kilavuz gücü telinin (1) bir üst ucuna (1a) baglanmaktadir; her bir gücü teli (1), bir pim (112) ile bir tutturma kirisine (110) sabitlenen bir geri çekme yayinin (108) etkisine maruz kalmaktadir; kiris (110) tezgahin (M) bir sasisi üzerine sabitlenmektedir. Elemanlar (106, Sekil 1 ila 8, Jakar türünde bir dokuma tezgahina yönelik bir çözgü ipligi için kilavuz gücü telinin (1) bir birinci yapilandirma biçimini göstermektedir.

Kilavuz gücü teli (1) bir boylamsal eksen (X1) dogrultusunda uzunlamasina uzanmaktadir ve bir gücü teli gövdesi (10) ve bir bakla (2) içermektedir. Gücü teli gövdesi (10) iki ayri sap (4) içermektedir. Gücü telinin (1) eksene (X1) dik olan iki ekseni (Y1 ve 21) ile gösterilmekte olup, eksen (Y1) baklanin (2) genisligine karsilik gelmekteyken, enine eksen (21) ise kalinligina karsilik gelmektedir. Kilavuz gücü teli, gücü teli gövdesi (10) ve bakla (2) birlesiminden olusmaktadir.

Her bir ucunda, gücü teli gövdesi (10), bir harnis elemanina (H), daha belirgin olarak bir içermektedir. Gücü teli gövdesinin (10) bir birinci ucunda, baglanti araçlari (11A), bir yay (108) içine vidalanmak üzere tasarlanmis olan bir dis dis (12) içermektedir. Gücü teli gövdesinin (10) bir ikinci ucunda baglanti araçlari (11B), Jakar harnisinin (H) bir kemerine (106) baglanmak üzere tasarlanmaktadir. Araçlar (118), kemerin (106) bir geçis ve kamalama açikligini (16) olusturan bir agiz (14) ve plastik veya metal malzemeden yapisan sert bir baglanti borusu (18) içermektedir. Baglanti araçlari (11B) EP-B-1 741 815 numarali patent dokümanina uygundur. Varyant olarak diger baglanti araçlari, gücü teli gövdesinin (10) uçlarinda tasarlanabilmektedir.

Bakla (2) düzdür ve bir boylamsal eksen (X2) dogrultusunda uzunlamasina uzanmaktadir. Eksene (X2) dik olan yanal bir eksen (Y2) ile belirtilmektedir. Bakla (2), perdahlama suretiyle yuvarlatilan yanal kenarlara (21) sahip olan merkezi bir bölüm (20) içermektedir. Merkezi bölüm (20), bir çözgü ipliginin geçisi için bir kusgözü (22) olusturan bir agiz ile donatilmakta olup; bu kusgözü (22), eksenlere (X2 ve Y2) dik olan bir enine eksen (Z2) dogrultusunda boydan boya baklanin (2) içinden geçmektedir. Eksenler (X2, YZ ve 22) kusgözünün (22) merkezi ile kesismektedir. Kusgözü (22), eksenleri (X2 ve Y2) barindiran, baklanin (2) bir ana düzlemi (P) içinde dikdörtgen bir sekle sahiptir. Ana düzlem (P), maksimal yüzey ölçümüne sahip olan baklanin (2) iki yüzeyinin medyan düzlemine karsilik gelmektedir. Sekil 1 ve 2 bu ana düzleme (P) paraleldir ve bu Sekil 8'de görülebilmektedir.

Gücü telinin (1) birlestirilmis yapisinda eksenler (X2, Y2 ve 22) sirasiyla gücü telinin (1) eksenleri (X1, Y1 ve 21) ile üstüste binmektedir.

Bakla (2), eksenleri (Y2 ve 22) barindiran bir simetri düzlemine (Ps) göre simetriktir.

Kusgözünün (22), boylamsal eksene (X2) paralel olarak ölçülen uzunlugu (L22) ile gösterilmektedir ve baklanin (2) merkezi bölümünün (20) eksene (X2) paralel olarak ölçülen uzunlugu ise (L20) ile gösterilmektedir. Bu uzunluk (L20), uzunlugun (L22) bes katina esit veya daha fazladir. Kusgözünün (22) yanal eksene (Y2) paralel olarak ölçülen genisligi (222) ile gösterilmektedir. Son olarak, baklanin (2) merkezi bölümünün (20) eksene (Y2) paralel olarak ölçülen genisligi ise (220) ile gösterilmektedir. Kusgözünün daha fazladir ve tercihen bu genisligin (220) %60'ina esittir.

Baklanin (2) merkezi bölümü (20), gücü telinin (1) birlestirilmesinden önce, her bir kenarinda boylamsal eksen (X2) dogrultusunda bir tirnak (24) ile uzamaktadir. Tirnaklar (24), eksen (Y2) dogrultusunda, merkezi bölümüne (20) göre küçük bir genislige (224) sahiptir. Her bir tirnak (24), merkezi kisma (20) zit olan boylamsal bir serbest uca (240) sahiptir. Eksen (Y2) dogrultusunda genisligin azaltilmasi merkezi bölümden (20) her bir tirnaga (24) dogru kademeli olarak gerçeklesmektedir. Her bir tirnak (24), baklanin (2) boylamsal bir ucunu olusturmaktadir.

Baklanin ana düzlemi (P), baklanin (2) boylamsal uçlarinin (24) ana düzlemine karsilik gelmektedir.

Merkezi bölüm (20), her bir tirnagin (24) bitisiginde, merkezi bölümün (20) genis (220) kismi ve bitisik tirnak (24) arasindaki birlesimi saglayan iki yuvarlak kama (23) sahiptir.

Bir tirnagin (24) bitisiginde merkezi bölüm (20) içinde belirlenen ve kamlar (23) tarafindan çevrelenen bir geçis bölgesi (25) ile gösterilmektedir. Mevcut bulus kapsaminda geçis bölgesi (25), baklanin (2) bir uç kismini olusturmaktadir.

Bakla (2), her bir geçis bölgesi (25) seviyesinde bir yuva (26) içermektedir. Yuvalar (26), eksene (22) paralel olarak boydan boya baklanin (2) içinden geçen deliklerden olusmaktadir ve ana düzlemde (P) dairesel bir kesite sahiptir. Varyant olarak yuvalar veya delikler (26), ana düzlemde (P) oblong veya poligonal bir kesite sahiptir. Yuvalar (26) içlerine reçine almak 'üzere tasarlanmaktadir.

Bir tirnagin (24) boylamsal kenarlari (27) ile gösterilmektedir. Her bir kenar (27), asagida açiklanacagi üzere. eksen (X2) dogrultusunda yer degistiren ve reçine alma yuvalarini olusturan iki çentik (28A ve 28B) ile donatilmaktadir. Çentikler (28A ve 28B), eksen (Z2) dogrultusunda tirnaklarin (24) tüm kalinligi üzerinde uzanmaktadir ve ana düzlemde (P) dikdörtgen dilimler seklinde bulunmaktadir. Bir varyanta göre baklanin (2) çentikleri (28A ve 28B), ana düzlemde (P) yari dairesel dilimler seklinde bulunmaktadir. Baklanin (2) her bir kenarinda, yuva (26) ve çentikler (28A ve 28B), birbirlerine göre boylamsal eksen (X2) dogrultusunda yer degistirmektedir.

Bakla (2) tek kalinlikta metalden yapilmaktadir. Bakla (2) bir Ievhanin kesilmesi ile imal edilmektedir ve iplikler için zararli olmayan yuvarlak kisimlara sahip olmasi amaciyla, bunun kenarlari (21) perdahlama suretiyle islenmektedir. Varyant olarak bakla (2) poliamid veya seramikten yapilmaktadir.

Tirnaklarin (24) eksene (22) paralel olarak ölçülen kalinligi (e24) ile gösterilmektedir.

Bir sapin (4) bir boylamsal ekseni ve enine iki ekseni sirasiyla (X4, Y4 ve Z4) ile gösterilmektedir. Gücü telinin (1) birlestirilmis yapisinda eksenler (X4, Y4 ve 24) sirasiyla gücü telinin (1) eksenleri (X1, Y1 ve Z1) ile üstüste binmektedir.

Her bir sap (4), boylamsal eksene (X4) dik olan ve eksenlere (Y4 ve Z4) paralel olan bir enine düzlem (PT) dogrultusunda yuvarlak bir kesite sahip olan bir pim (41) içermektedir.

Pim (41),'üzerinde baglanti araçlarinin (11A veya 11B) düzenlendigi boylamsal bir birinci uç (42) ve bakla (2) ile birlesimin gerçeklestirildigi boylamsal bir ikinci uç (44) arasinda uzunlamasina uzanmaktadir. Uç (44) seviyesinde her bir sap (4) yanal eksen (Y4) dogrultusunda genisleyerek ve enine eksen (24) dogrultusunda incelerek pimden (41) uzaklasmaktadir. Bir baska ifadeyle her bir uç (44), düzleserek pimden (41) uzaklasan bir en kesite sahiptir.

Düz ucu (44) seviyesinde, gücü telinin (1) birlesiminden önce her bir sap (4), baklanin (2) bir tirnagini (24) içine alan, sapin (4) tek bir enine kenari üzerinde düzenlenmis olan bir alma kavitesine (48) sahiptir. Gücü telinin (1) birlestirilmis yapisinda serbest uç (240) alma kavitesi (48) içine alinmaktadir. Uygulamada tirnagin (24) tümü kavite (48) içine alinmaktadir. Alma kavitesi (48) boylamsal eksen (X4) yönünde ve enine eksen (24) yönünde açilmaktadir. Alma kavitesi (48), iki yanal duvar (49) tarafindan eksen (Y4) dogrultusunda yanal sinirlandirilmaktadir. Alma kavitesi (48), enine eksen (24) dogrultusunda bu kaviteyi sinirlayan bir zemin (51) içermektedir. Alma kavitesi (48), uca (42) zit olarak, sapin (4) bir serbest uç (54) dogrultusunda boylamsal eksene (X4) göre ve zemine (51) zit olarak, ana düzleme (P) dik olarak enine eksene (Z4) göre sapin (4) disarisina açilmaktadir.

Yanal duvarlar (49) yuvarlatilmistir, baska bir ifadeyle kaviteye (48) zit olan kenarlari üzerinde yuvarlak olan dis boylamsal ayritlara sahiptir.

Kavitenin (48) eksen (X4) dogrultusunda disari dogru açildigi ucu (482) ile gösterilmektedir. Kavitenin (48) uca (482) zit olan ucu, baska bir ifadeyle kavitenin (48) kapali ucu (484) ile gösterilmektedir. Eksenleri (X4 ve Y4) barindiran bir düzlemde uç (484) yari daireseldir ve bunun iç çapi (r48) ile gösterilmektedir.

Kavitenin (48) zemini (51), yanal duvarlari (49) boylamsal olarak asan ve bu tür duvarlar ile donatilmamis olan bir son bölüm (52) ile ucun (482) ötesinde ve baklaya (2) dogru boylamsal eksen (X4) yönünde uzamaktadir. Son bölüm (52) bir serbest uca (54) sahiptir. Son bölüm (52), serbest uca (54) dogru, yanal eksen (Y4) dogrultusunda genislik açisindan ve ayrica enine eksen (Z4) dogrultusunda kalinlik açisindan incelmektedir. Özellikle son bölüm (52), serbest uca (54) yaklasarak eksene (X4) dogru birbirine yaklasan iki kenar (52A ve 528) içermektedir. Eksen (24) dogrultusunda, son bölüm (52) zemin (51) ile ayni seviyede bulunmaktadir. Dolayisiyla alma kavitesi (48) tamamen, boylamsal eksen (X4) dogrultusunda sapin (4) disarisina açilmaktadir.

Yanal duvarlarin (49) her birisi son bölüm (52) yönünde egimli bir kenar (50) ile uzamaktadir, egik kenarlar (50) yanal duvarlar (49) ve son bölüm (52) arasinda geçis olusturmaktadir. Her bir yanal duvar (49), sapin (4) imalati sirasinda dogrudan elde edilen pürüzlü ve/veya çizikli bir durum sergileyen bir iç yüzey (490) içermektedir.

Daha özellikle sekil 8'de görülebildigi üzere bakla (2) ve sap (4) sirasiyla tirnak (24) ve geçis bölgesi (25) tarafindan ve zemin (51) ve son bölüm (52) tarafindan kaplanmaktadir.

Dolayisiyla parçalar (2 ve 4) arasindaki kaplama, bu parçalarin her birisinin tek bir enine kenari seviyesinde yer almaktadir. Özellikle kavitenin (48) boylamsal seviyesinde, baska bir ifadeyle boylamsal eksen (X4) boyunca parça (2), parçanin (2) tek bir enine kenari ile ikinci parçanin (4) üzerine binmektedir.

Alma kavitesinin (48), yanal duvarlar (49) seviyesinde enine eksenine (24) paralel olarak ölçülen derinligi (p48) ile gösterilmektedir. Derinlik (p48) eksen (X4) boyunca degismektedir. Gücü telinin (1) birlestirilmis yapisinda, eksen (X1) dogrultusunda ayni boylamsal seviyede derinlik (p48), tirnak (24) zemin (51) ile temas halinde olan tirnak (24) ile sapin (4) kavitesi (48) içine alindigi zaman yanal duvarlar (49), eksenlere (22 ve 24) paralel olan bir yön dogrultusunda tirnagin (24) ötesine geçecek sekilde kalinliktan (e24) daha büyüktür. Böylece kavite (48), kavite (48) içine alinan tirnak (24) ve gücü telinin komsu iplikleri arasindaki temasi sinirlandirmaktadir. Her bir kavite (48), içine aldigi tirnagi (24) genel olarak tamamlamaktadir.

Gösterilmemis olan bir varyanta göre derinlik (p48) kalinliga (e24) esittir.

Alma kavitesine (48) zit olan uç (44) kenarinda ve Sekil 4'te görülebilecegi üzere iki boylamsal oluk (56A ve 568) düzenlenmektedir.

Uç (44) üzerinde ayni zamanda, enine eksene (Z4) paralel olarak boydan boya ucun (44) içinden geçen deliklerden olusan üç adet yuva (46A, 468 ve 46C) düzenlenmektedir. Iki (X4) boyunca yer degistirmektedir. Alma kavitesine (48) zit olan uç (44) kenarinda, iki yuva (46A ve 468) boylamsal oluk (56A) içine açilmaktadir ve yuva (46C) ise boylamsal Her bir yuva (46A, 468 ve 46C) dairesel bir kesite sahiptir.

Varyant olarak yuvalar (46A, 468 ve 46C), oblong veya poligonal kesite sahip olan deliklerdir.

Kavitenin (48), yanal duvarlar (49) arasinda, eksene (Y4) paralel olarak ölçülen genisligi ([48) ile gösterilmektedir. Kavite (48), eksen (X4) boyunca kademeli olarak genislik (248) varyasyonlari sergilemektedir. Çap (r48), maksimal genisligin (248) yarisindan daha azdir, tercihen maksimal genisligin (848) %20 ila 40'i arasindadir ve bu kavite ile parçanin ömrünün arttirilmasi için kavitenin (48) genisliginde kademeli bir azalma olusturmaktadir.

Sap (4) poliamidden yapilmaktadir ve enjeksiyon ile imal edilmektedir. Avantajli olmasi açisindan sap (4), örnegin cam veya karbon fiberler gibi fiberler ile güçlendirilmektedir.

Baglanti araçlarinin (11A ve 118) dis disi (12) ve agzi (14), saplarin enjeksiyonu sirasinda dogrudan elde edilmektedir ve pimler (41) ile monobloktur.

Gücü telinin monte edilmis yapisinda, baska bir ifadeyle bakla (2) kaviteler (48) içine tirnaklarin (24) geçmesi ile her bir sapa (4) birlestirildigi zaman baklanin (2) geçis bölgesi (25), son bölümü (52) ile üst üste binecek sekilde boylamsal olarak yerlestirilmektedir, sonuç olarak bakla (2) ve her bir sap (4) arasindaki seviyede baklanin (2) merkezi bölümü (20) ve sap (4) birbirleri üzerine binmektedir. Bakla (2) ve her bir sap (4) arasindaki geçis, iki parçanin uçlari (240 ve 44) arasindaki seviyede keskin bir sekilde ortaya çikmaktadir ancak aksine bakla (2) ve sap (4) üst üste bindiginde gerçeklesmektedir.

Son bölümün (52) yanal eksene (Y4) paralel olarak ölçülen serbest ucunun (54) genisligi ([54) ile gösterilmektedir. Ayrica baklanin (2) yuvarlak kamlar (23) arasindaki genisligi ise (1323) ile gösterilmektedir; bu genislik ([23) eksene (Y2) paralel olarak ve gücü teli birlestirildigi zamana serbest uç (54) ile ayni boylamsal seviyede eksen (X2) boyunca ölçülmektedir. Genislik (E54), genislikten (223) daha küçüktür. Bu geometri, ipliklerin gücü teline (1) sürtünerek takilmalari riskini sinirlandirmaktadir.

Bakla (2) ve her bir sap (4) sirasiyla; yuvalar (46A ve 468) eksen (Z1) dogrultusunda sirasiyla çentikler (28A ve 288) ile karsilikli olacak ve böylece yuva (460) da eksen (Z1) dogrultusunda yuva (26) ile karsilikli olacak sekilde boylamsal yön (X1) dogrultusunda 468 ve 460) bes çift yuva olusturmaktadir. referanslari ile gösterilmektedir. Yuva (31) çifti yuvadan (46A) ve bu sekilde eksenin (X1) (32) çifti yuvadan (46A) ve bu sekilde eksenin (X1) altinda bulunan ve serbest uca (240) en yakin olan çentikten (28A) olusmaktadir. Çiftler (33 ve 34) sirasiyla yuvadan (468) ve sirasiyla eksenin (X1) üzerinde ve altinda bulunan ve serbest uçtan (240) en uzak olan Gücü telinin (1) imalati sirasinda, iki tirnak (24) ile donatilan bakla (2), iki alma kavitesi (48) ile donatilan sap (4) ile birbirine geçmektedir. Daha belirgin olarak iki sap (4), yatay düzlem dayanma yüzeyi üzerine yerlestirilmektedir; kaviteler (48) yukariya açilmaktadir, baska bir ifadeyle eksen (Z1) dogrultusunda tek bir kenar üzerine açilmaktadir. Bir kemere baglanmasi amaçlanan sap (4), bakla (2) ile birlestirilmesinden önce bir baglanti borusu (18) ile donatilmaktadir. Bakla (2) daha sonra, kavitelerin (48) zeminleri (51) ile temas halinde, kavitelerden (48) her birisinin içine geçen tirnaklari (24) ile iki sap (4) üzerine yerlestirilmektedir.

Kontrollü bir epoksit reçine miktari, her bir yuva çifti (31 ila 35) içine çökelmektedir.

Varyant olarak reçine bir akrilik reçinedir. Bu reçine, sivi oldugu zaman her bir yuva çifti içine çökelmektedir ve her bir yuva çiftini dolduracak sekilde yer çekimi etkisi altinda yayilmaktadir. Reçine fazlasi oluklar (56A ve 568) içine ve alma kavitesi (48) içine dagilmaktadir. Son olarak reçine, bilesime bagli bir sicakligin altinda isitma ile sertlesmektedir. Varyant olarak reçine, oda sicakliginda veya morötesi isinlar ya da LED altinda sertlesmektedir. Reçine yuva çiftleri içinde katilasmaktadir. Katilasan reçine, her birisi enine eksen (Z1) dogrultusunda bakla ve sap içinden uzanan perçinler seklinde Reçine, gücü telinin altindan baslayarak baklanin (2) her bir yuvasi (26, 28A, 288) içinde 460) içine kadar kapilarite ile ve yer çekimi etkisi altinda yayilmaktadir. 1 ve 5 arasinda bulunan i için her bir birlesim bileseni (6i) yuva çifti (3i) içinde bosluksuz olarak bulunmaktadir. Her bir perçin (6i), yuva çiftleri (3i) seviyesinde bulunan bir gövde (6A) içermektedir. Her bir perçin (6i) ayrica yuva çiftlerinin (3i) her bir kenarinda bir baslik kavitesi (48) içine alinan tirnak (24) üzerine tasarak çevreleyen reçineden olusmaktadir.

Daha özellikle Sekil 10'da görülebilecegi üzere ve yuva (46A) yuva çiftleri (31 ve 32) için perçinler (63 ve 64) için de geçerlidir.

Bu perçinler (6i), her bir sapin (4) son ucu (44) ve karsilik gelen baklanin (2) tirnagi (24) arasinda bir birlesim saglamaktadir. Birlesim perçinleri (6i), sap (4) bakla (2) arasina bulunan engel islevi görmektedir ve boylamsal eksen (X1) dogrultusunda her iki yönde, ayrica yanal eksenin (Y1) iki yönünde bakla (2) ve sap (4) arasindaki göreceli hareketi engellemektedir. Perçinlerin (6i) basliklari (68) bakla (2) ve sapin (4) enine yönde (Zi) araliklandirilmasini engellemektedir. Perçinler (6i), eksen (X1), eksen (Y1) ve eksen (Zi) etrafinda bakla (2) ve sapin (4) göreceli hareketini engellemektedir.

Perçinler (6i), reçinenin yerlestirilmesi ve sertlesmesi sirasinda ne baklayi (2) ne de saplari (4) germektedir. Üstelik, çökelmesi sirasinda reçine, boylamsal (X1) ve yanal (Y1) eksenlere paralel olarak birçok yuva çifti arasinda uzanabilmektedir. Reçine, kendi aralarinda bazi perçinlerin (6i) basliklarini (68) baglayan köprüler olusturmaktadir. Bu durumda mekanik blokaj kuvveti iyilestirilmektedir.

Bu açidan oluklar (56A ve 568), varyant olarak, bir yandan perçinler (63, 64) ve diger yandan perçin (65) arasinda bir köprünün olusturulmasina olanak saglanmasi için iletisim halinde olabilmektedir.

Birlesim bilesenleri (6i), özellikle de perçin gövdeleri (6A), perçin basliklari (68) ve istege bagli köprüler, alma kavitesinin (48) iç hacmi içinde ve zit kenar üzerinde oluklarin (56A perçinler (6i) ile sürtünmeden korumaktadir.

Reçineyi barindiran yuvalar enine eksen (21) dogrultusunda bakla (2) ve saplar (4) içinden geçtigi için, esit ve kontrollü kesitler sergileyen perçinlerin (6i) olusturulmasi amaciyla, her bir sapa (4) göre baklanin (2) iyi bir sekilde yerlestirilmesinin ve ayni zamanda reçinenin yuva çiftleri (3i) içine iyi bir sekilde yerlestirilmesinin kontrol edilmesi mümkündür.

Ana düzleme (P) dik olan bir yön dogrultusunda açilan alma kavitesi (48) sayesinde. gücü telinin yönlerde (Y1 ve 21) kapladigi yerin sinirlandirilmasi ve böylece gücü telinin dokuma tezgahinin iplik yogunlugu üzerindeki etkisinin sinirlandirilmasi mümkündür.

Sekillerde gösterilmemis olan bir varyanta göre alma kavitesi (48) bakla (2) içinde düzenlenmektedir ve sapin (4) ucu (44) ise küçük bir genislige sahiptir ve bu kavite (48) içine alinmaktadir. Sap (4) ve bakla (2) üst üste binmektedir ve yuva çiftlerini (3i) olusturmaktadir.

Sekiller 12 ila 17, Jakar türünde bir dokuma tezgahina yönelik bir çözgü ipligi için kilavuz gücü telinin (1001) bir ikinci yapilandirma biçimini göstermektedir. Ikinci yapilandirma biçiminin elemanlari, birinci yapilandirma biçimindeki elemanlarin referans numaralarinin 1000 fazlasi ile gösterilmektedir. Asagida, birinci yapilandirma biçimindeki elemanlara benzer olan ikinci yapilandirma biçimi elemanlari ayrintili olarak açiklanmayacaktir.

Ikinci yapilandirma biçiminde çelik bakla (1002) simetri düzlemine (Ps) ile simetriktir; bir maksimal yüzey ölçümüne sahip olan iki yüzeyin (1020A ve 10208) medyan düzlemine karsilik gelmektedir. Her bir tirnak (1024), baklanin (1002) bir boylamsal ucunu olusturmaktadir ve enine eksen (Z1) dogrultusunda, serbest ucuna (1240) dogru bir kalinlik azalmasi sergilemektedir. Bu azalma, baklanin (1002) bölgesel olarak ezilmesi ile elde edilmektedir ve bu geçis kismi (1242) ile gösterilmektedir.

Baklanin (2) merkezi bölümünün (1020) enine eksene (Z1) paralel olarak ölçülen kalinligi (1020) göre geçis kisminin (1242) ötesinde, enine eksene (Z1) paralel olarak ölçülen kalinligi ise (e24) ile gösterilmektedir. Kalinlik (e24) kalinliktan (e20) daha azdir. Geçis biçimindedir.

Her bir tirnak (1024) ayni zamanda bir kavisli bir kisim (1244) içermektedir. Geçis kismi boylamsal olarak düzenlenmektedir.

Her bir tirnagin (1024) boylamsal kenarlari (1027) ile gösterilmektedir. Her bir kenar (1027), yanal eksen (Y1) dogrultusunda, kenara (1027) göre çikinti yapan bir çikintiya (1240) arasinda boylamsal olarak bulunmaktadir. ve eksene (Y1) paralel olan iki hattin (D22 ve D24) boylamsal seviyesinde, serbest ucu (1240) belirleyen bir düz bölüme göre egimli bir sekilde sapmaktadir.

Dolayisiyla kisim (1242), Sekil 13'te ok (F2) ile gösterildigi üzere, ana düzlemin (P) enine kavislidir. seviyesinde, baklanin ana düzlemine (P) dik olan enine eksen (Z1) dogrultusunda sapin (1004) disarisina açilan, sapin (1004) tek bir enine kenari üzerinde düzenlenmis olan bir alma kavitesi (1048) içermektedir. Alma kavitesi (1048), enine eksen (Z1) dogrultusunda bu kaviteyi sinirlandiran ve bir geçis yuvasinin (1046) açildigi bir zemini (1051) içerisinde iki yanal çentigin (1049A) olusturulmasina olanak saglamaktadir. Her bir sapin zemine (1051) göre yüksektedir. Bu bölüm eksen (X1) dogrultusunda kavitenin (1048) açilmasini sinirlandirmaktadir. Öte yandan bir distal kavite (1048”), sapin (1004) tek bir enine kenari üzerinde, bölümün bölümün (1052) yüzünden ve kavitenin (1048) açildigi yerin her iki yaninda, bu yüzü birlestiren duvarlarin (1049) egimli kenarlarinin (1050) yari düzlemlerinden olusan iki düzlem tarafindan belirlenmektedir. Distal kavitenin (1048') enine yönde (Z1) zemin, son bölümden (1052) olusmaktadir. Kavite (1048') yanal duvardan yoksundur, baska bir ifadeyle yanal eksen (Y1) dogrultusunda materyal duvarlar tarafindan sinirlandirilmamaktadir. her bir sap (1004) üzerinde düzenlenmis olan alma kavitesi (1048) içine alinmaktadir ve Gücü telinin (1001) iki sapina ait alma kaviteleri (1048) eksen (Z1) dogrultusunda ayni kenara açilmaktadir. Üstelik her bir son bölüm (1052), serbest ucu (1054) ile, baklanin sapin (1004) boylamsal ucu için bir alma kavitesi olusturmaktadir. Bu kavitenin (1029) kenarlari (1052A ve 10528) ile azaltilan yanal bosluk ile birlikte çalismaktadir ve böylece nis veya kavite (1029) için yanal duvarlari olusturmaktadir. 1004) her birisinin tek bir enine kenari seviyesinde yer almaktadir. Özellikle kavitenin ikinci parçanin (1004) üzerine binmektedir. arasindaki birlesim minimal yer kaplamaktadir ve bakla (1002) ve sap (1004) arasindaki geçisleri optimize etmektedir. Ayrica bölümün (1052) serbest ucu (1054), bu serbest uç için gücü teline (1001) bitisik olan ipliklerin takilmasi riskine sahip degildir. boyunca, çikintilar (1028) seviyesinde bulunacak sekilde boylamsal yön (X1) dogrultusunda üst üste binmektedir. Sapin (4) yuvasi (1046) ve baklanin (1002) çikintilari (1028) bir yuva çifti olusturmaktadir. (1002) klipslenmesi ile, iç içe geçmesi ile gerçeklestirilmektedir. Tirnak (1024), kavitenin (1048) üzerine yerlestirilmektedir, daha sonra eksen (Z1) dogrultusunda zemine (1051) genisliginden daha fazla oldugu için yaklasma eylemi, çikintilarin (1028) iki çentik (1049A) içine yerlestirilmesine olanak saglanacak sekilde, yön (Y1) dogrultusunda araliklandirilan alma kavitesinin (1048) yanal duvarlarinin (1049) elastik olarak biçimini baslangiç konumuna elastik olarak geri dönecektir. Çikintilarin (1028); zemin (1051) ile göre boylamsal, yanal ve enine iki yönde, ayrica eksenler (X1, Y1 ve 21) etrafinda döner sekilde bloke etmektedir.

Sekil 18 ila 24, Jakar türünde bir dokuma tezgahina yönelik bir çözgü ipligi için kilavuz gücü telinin (1) bir üçüncü yapilandirma biçimini göstermektedir. Bu yapilandirma biçimi, yukarida bahsedilen birinci yapilandirma biçimine yapisal olarak yakin oldugu için, bu iki yapilandirma biçiminde ortak olan elemanlar ayni referans numaralari ile gösterilmektedir. Asagida, birinci yapilandirma biçimindeki elemanlara benzer olan üçüncü yapilandirma biçimi elemanlari ayrintili olarak açiklanmayacaktir.

Bu yapilandirma biçiminin baklasi (2), küçük genislige (24) sahip olan tirnaklarin kenarlarinin (27) çentikten (28) yoksun olmasi ile birinci yapilandirma biçimindeki bakladan ayrilmaktadir. Baska bir ifadeyle bu kenarlar (27) dogrusaldir. Öte yandan kusgözünün (22) merkezi bölümü (20), her bir geçis bölgesinde (25) ve her bir tirnagin (24) bitisiginde, eksen (X2) dogrultusunda hizalanmis olan, merkezi bölümün (20) içinden boydan boya geçen ve dairsel kesit sergileyen iki yuva (26) ile donatilmaktadir. Öte yandan her bir sapin (4) ikinci ucu (44); iki yanal duvar (49), bir zemin (51) ve zemine (51) zit olan ve yanal duvarlari (49) birlestiren bir tavan (53) arasinda belirlenen bir kavite (48) içermektedir. Bir baska ifadeyle, birinci yapilandirma biçiminin kavitesine (48) kiyasla bu yapilandirma biçiminin kavitesi (48), birinci yapilandirma biçiminde belirlenen bir enine eksen (Z4) boyunca zemine (51) zit olarak açilmamaktadir. Öte yandan, sapin (4) boylamsal ekseni (X4) yönünde, baska bir ifadeyle monte edilmis yapida gücü telinin (1) boylamsal ekseni (X1) yönünde zemini (51) baklanin (2) kusgözüne (22) dogru uzatan ucun (44) bir son bölümü (52), bu son bölümün (52) içinden boydan boya geçen ve yine dairesel kesit sergileyen iki yuva (460) ile donatilmaktadir.

Gücü telinin (1) birlestirilmis yapisinda her bir ucun (44) kavitesi (48), baklanin (2) bir tirnagini (24) içine almaktadir. Bu yapida, merkezi bölümün (20) bir ucunda düzenlenmis olan iki yuva (26) sirasiyla bitisik sapin (4) son bölümü (52) içinde düzenlenmis olan iki yuva (460) ile hizalanmaktadir. Böylece her birisi bir yuvadan (26) ve bir yuvadan (460) olusan iki yuva çifti (35) olusturmaktadir.

Daha 'özellikle Sekil 19'da görülebildigi üzere kavite (48), ucun (44) bir proksimal kisminda, baska bir ifadeyle son bölüme (52) göre sapin (4) ortasina daha yakin olan bu uç kisminda düzenlenmektedir. Öte yandan bir distal kavite (48'), sapin (4) tek bir enine kenari üzerinde, bölümün (52) karsisinda düzenlenmektedir; bu kavite (48”), sekil 19'da görülebilen son bölümün (52) yüzünden ve kavitenin (48) açildigi yerin her iki yaninda, bu yüzü birlestiren duvarlarin (49) egimli kenarlarinin (50) yari düzlemlerinden olusan iki düzlem tarafindan belirlenmektedir. Distal kavitenin (48') yönde (Z1) zemini, son bölümden (52) olusmaktadir. Kavite (487) yanal duvardan yoksundur, baska bir ifadeyle yanal eksen (Y1) dogrultusunda materyal duvarlar tarafindan sinirlandirilmamaktadir. Bu distal kavite (48'), gücü telinin (1) monte edilmis yapisinda, yuvalarin (26) düzenlendigi baklanin (2) merkezi bölümüne (20) ait geçis bölgesini (25) içine almaktadir.

Alma kavitesinin (48'), son bölüm (52) ve son bölümden (52) en uzak olan egimli kenarlarin (50) ucu arasinda enine eksene (24) paralel olarak ölçülen derinligi (p48') ile gösterilmektedir. Derinlik (p48`) eksen (X1) boyunca sabittir. Geçis bölümün (25), eksene (Z2) paralel olarak ölçülen kalinligi (e25) ile gösterilmektedir. Gücü telinin (1) birlestirilmis yapisinda, eksen (X1) dogrultusunda ayni boylamsal seviyede derinlik (p48”), kalinliktan (e25) daha büyüktür.

Geçis bölümün (25), gücü telinin (1) yanal eksenine (Y1) paralel olarak ölçülen genisligi ([25) ile gösterilmektedir. Son bölümün (52) eksene (Y1) paralel olarak ölçülen serbest ucunun (54) genisligi ([54) ile gösterilmektedir. Genislik (854), ayni boylamsal seviyede genislikten (825) daha küçüktür. Öte yandan son bölüm (52), serbest uç (54) yönünde, yanal eksen (Y1) dogrultusunda kademeli bir genislik azalmasi sergilemektedir. Baklanin (2) geçis bölgesi (25), kavitenin (48,) boylamsal seviyesinde son bölüm (52) ile 'üst üste binerek eksen (X1) boyunca yerlestirilmektedir. Bu geçis bölgesi (25), baklanin (2) serbest ucu (240) yönünde, yanal eksen (Yi) dogrultusunda kademeli bir genislik azalmasi sergilemektedir.

Bu gücü telinin (1) imalati sirasinda bakla (2) iki tirnak (24) ile donatildigi zaman, her birisi alma kavitesi (48) ve distal kavite (48”) ile donatilmis olan iki sap (4) ile iç içe geçmektedir; yuva çiftleri (35) olusturulmaktadir ve bunlardan her birisinin içerisine reçineli perçin (65) türünde bir birlesim bileseninin dökülmesi mümkündür. Reçinenin katilasmasindan sonra bu perçin, üst üste binen uçlari seviyesinde parçalari (2 ve 4) Sekil 22'de, kaviteye (48) zit olan son bölüm (52) içinde düzenlenmis olan olugun (56) kenarinda, perçinlerin (65) basliklarinin bu olugun (56) büyük ölçüde tümünü dolduran bir taban plakasi (69) ile birbirlerine baglandiklari görülecektir.

Sekil 24”te görülebildigi üzere parçalar (2 ve 4) geçis bölgesi (25) ve son bölüm (52) ile üst üste binmektedir. Dolayisiyla parçalar (2 ve 4) arasindaki kaplama, bu parçalarin her birisinin tek bir enine kenari seviyesinde yer almaktadir. Özellikle kavitenin (48`) boylamsal seviyesinde, baska bir ifadeyle boylamsal eksen (X4) boyunca parça (2), parçanin (2) tek bir enine kenari ile ikinci parçanin (4) üzerine binmektedir. Dolayisiyla, perçinlerin (65) olusturuldugu bölgede, bir enine kenar ile bu parçalarin (2 ve 4) her birisine erisim saglanabilmektedir.

Gösterilmemis olan bulusun avantajli bir yönüne göre tavan (53), kavitenin (48) kapali ucunun (484), baska bir ifadeyle açildigi yerin karsisinda bulunan ucun yakininda, bu kavitenin içerisine erisim saglayan bir açiklik ile delinebilmektedir. Bu özellikle baklanin tirnaginin (24) proksimal kavite (48) içine yerlestirilmesinin görsellestirilmesine olanak saglamaktadir.

Gösterilmemis olan bu üçüncü yapilandirma biçiminin bir birinci varyantina göre kavite (48), her bir sap (4) içine bastirilmaktayken, tirnak (24) ise merkezi bölümün (20) her bir ucu içine bastirilmaktadir. Bu durumda parçalar (2 ve 4) arasindaki üst üste binme, parçalardan (2 ve 4) her birisinin tek bir enine kenarinin kaplanmasi ile, kavite (48') içine merkezi bölümün (20) ucuna ait geçis bölgesinin (25) geçmesi ile sadece son bölüm (52) seviyesinde gerçeklesmektedir.

Bu üçüncü yapilandirma biçiminin yine gösterilmemis olan bir baska varyantina göre ise birinci yapilandirma biçiminin yuva çiftleri (31 ila 34) ile kiyaslanabilen yuva çiftleri kapali kavite (48) seviyesinde uzanabilmektedir. Bu durumda, uygun sekle sahip olan yuvalar tirnaklar (24) içinde, ayrica zemin (51) ve/veya tavan (53) içinde ve/veya yanal duvarlar (49) içinde tasarlanmaktadir. Tirnaklarin (24) yuvalari, birinci yapilandirma biçiminde oldugu çentikler veya üçüncü yapilandirma biçiminin yuvalari (26) gibi dairesel sekil sergileyen geçis yuvalari olabilmektedir.

Mevcut bulus kapsaminda iki yuva, en azindan kismen birbirlerine dönüktür ve reçinenin çökelmesinden önce birbirleri ile iletisim halindedir. Özellikle iki yuva belirli bir yön dogrultusunda karsilikli olduklari zaman, karsilikli yöne dik olan bir düzlem üzerinde yuva çiftinden diger yuvaya dogru döndürülmüs olan yuva çiftinin yuvalarinin açilan çikintilari en azindan kismen kaplanmaktadir.

Bakla (2) ve sapin (4) sadece tek bir enine kenarda 'üst üste binmesi, minimal enine yer kaplamada bakla/sap birlesiminin gerçeklestirilmesine olanak saglamaktadir. Nitekim birinci parça, enine yönde ikinci parçanin her iki yaninda uzanmamaktadir. Bakla/sap birlesimi, komsu ipliklerin gücü teline karsi sürtünme ile hassaslasmasinin sinirlandirilmasi için optimize edilmis olan ve minimal bakla/sap arayüzleri ile yapilandirilmaktadir. Sap ve bakladan olusan bu iki parçanin her ikisi de birlesim islemi sirasinda erisilebilir olarak kalmaktadir ve bu birlesimin kontrol edilmesine olanak saglamaktadir. Üstelik baklanin ana düzlemine dik olarak açilan bir kavitenin kullanilmasi, dokuma tezgahinda kompozit gücü telinin kapladigi yerin ve dolayisiyla dokuma tezgahinin ipliklerinin yogunlugu üzerinde gücü telinin etkisinin sinirlandirilmasina olanak saglamaktadir.

Sekillerde gösterilmemis olan bulusun varyantlarina göre: - bir alma kavitesi sadece bakla (2) içinde düzenlenmektedir; - alma kavitesinin (48) derinligi (p48), tirnagin (24) kalinligindan (e24) daha düsüktür; - kavitenin (48) genisligi ([48), tirnagin (24) genisliginden ([24) azdir; - sap (4) ve bakla (2) arasindaki birlesim yapistirma ile veya birbirlerine geçen sap (4) ve baklanin (2) Iehimlenmesi ile veya iki parçadan (2 ve 4) birisinin digeri içinde biçim degistirmesi ile veya iki parçanin birbirine geçmesinden sonra iki parçadan (2 ve 4) birinin digeri etrafinda plastik ezilmesi ile veya iki parçanin (2 ve 4) birbirlerine vidalanmasi ile gerçeklestirilmektedir; - gücü teli gövdesinin sapi veya saplari plastik ya da çelik malzemeden yapilabilmektedir. Bakla çelik, seramik veya plastik malzemeden yapilabilmektedir; - birinci yapilandirma biçimine varyant olarak kavite tek bir yanal kenar ile tasarlanabilmektedir.

Tezgah (M), birinci yapilandirma biçimine uygun gücü telleri (1) ile sekil 25”de gösterilmektedir. Ayni zamanda, diger yapilandirma biçimlerinin gücü telleri (1001, 2001 Bulus yukarida Jakar türünde bir tezgaha uygulama kapsaminda açiklanmistir. Bununla birlikte çerçeveler için gücü tellerine ve çerçevelere sahip tezgahlara da uygulanabilmektedir.

Yukarida anlatilan yapilandirma biçimleri ve çesitleri, yeni yapilandirma biçimlerinin üretilmesi amaciya kendi aralarinda birlestirilebilmektedir.

Claims (2)

1. ISTEM LER 1. Bir dokuma tezgahi (M) için bir çözgü ipligine yönelik kilavuz gücü teli (1; 1001) olup, gücü teli bir boylamsal eksen (X1) dogrultusunda uzunlamasina uzanmakta ve asagidakilerin birlestirilmesinden olusmaktadir: -çözgü ipligi geçisi için bir kusgözü (22) içeren ve bir ana düzlem (P) belirleyen bir bakla (2; 1002), sap ve bakla arasindan bir birinci parça (2; 1002; 1004), birlesimden önce, bir uç kismi 1052; 52) ile donatilmasi ve ana düzleme (P) dik olan bir enine eksen (Z1) dogrultusunda, ikinci parçanin disarisina açilmasi ile ve alma kavitesinin (48; 1029; karakterize edilmektedir.
2. 2. Boylamsal eksen (X1) dogrultusunda ayni seviyede, alma kavitesinin (48; 48') daha fazla olmasi, bu iki büyüklügün enine eksene (Z1) paralel olarak ölçülmesi ile karakterize edilen, istem 1'e göre kilavuz gücü teli. boylamsal (X1) eksene dik olan bir eksen (Y1) dogrultusunda sinirlandirilmasi ile, her bir yanal duvarin yuvarlak bir boylamsal dis kenara sahip olmasi ile ve her bir yanal duvarin, edilen, önceki istemlerden birine göre kilavuz gücü teli. 4. Alma kavitesinin (1048', 48') yanal duvardan yoksun olmasi ve alma kavitesinin 52) olusmasi ile karakterize edilen, istem 1'e göre kilavuz gücü teli. egik bir kisim (50, 1050) tarafindan boylamsal eksen (X1) dogrultusunda sinirlandirilmasi P326/6814 ile karakterize edilen, Istem 4'e göre kilavuz gücü teli. 6. Ikinci parçanin (4) boylamsal ucunun (44), yanal duvardan yoksun olan alma belirlenmesi ile karakterize edilen, istemler 4 veya Siten birine göre kilavuz gücü teli. 7. Diger kavitenin (48); iki yanal duvar (49), bir zemin (51) ve bir tavan (53) tarafindan belirlenmesi ile karakterize edilen, Istem 6'ya göre kilavuz gücü teli. 8. Kavitenin (48') yanal eksen (Y1) dogrultusunda kademeli bir genislik azalmasina sahip olmasi ile ve kaviteye (48') sahip olan parçanin (4) serbest ucunun (54) genisliginin (E54), ayni boylamsal seviyede kavite içine alinan parçanin (2) genisliginden (223; [25) daha düsük olmasi; bu genisliklerin yanal eksene (Y1) paralel olarak ölçülmesi ile karakterize edilen, IstemIer 4 ila 7'den birine göre kilavuz gücü teli. 9. Birinci parçanin, kavitenin (48') boylamsal seviyesinde bulunan yanal eksen (Y1) dogrultusunda kademeli bir genislik azalmasina sahip olan bir geçis bölgesine (25) sahip olmasi ile karakterize edilen, Istem 8'e göre gücü teli. tercihen enjekte edilen plastik malzemeden yapilmasi ile karakterize edilen, önceki istemlerden birine göre kilavuz gücü teli. 106) veya bir gücü teli çerçevesine baglanmaya yönelik araçlarla (11A, 11B) donatilmasi ile karakterize edilen, önceki istemlerden birine göre kilavuz gücü teli. bakla (2) arasinda bir birlesimin saglanmasi için boylamsal eksene (X1) göre bir enine yönde (Y1, Z1) yuva çifti içinden uzanmasi ile karakterize edilen, 'önceki istemlerden P326/6814 lehimleme, plastik ezme, vidalama ve/veya perçinleme yoluyla gerçeklestirilmesi ile karakterize edilen, Istemler 1 ila 11`den birine göre kilavuz gücü teli. 14.En az bir gücü telinin (1; 1001) önceki istemlerden birisine göre olmasi ile karakterize edilen bir çözgü ipligine yönelik birçok kilavuz gücü teli (1; 1001) ile donatilan dokuma tezgahi (M). P326/6814