TH34263A - องค์ประกอบทางโลหการที่ได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นที่มีสารยึดเหนี่ยว/สารหล่อลื่นและกรรมวิธีสำหรับการเตรียมองค์ประกอบนั้น - Google Patents

Abstract

DC60 (19/11/41) วิธีการที่มีการปรับปรุงให้ดีขึ้นสำหรับการเคลือบวัสดุที่เป็นผงละเอียดที่สภาพแรงเฉือน ต่ำ และควรเลือกให้ต่ำกว่าจุด หลอมเหลวของวัสดุที่ใช้เคลือบในลักษณะประการหนึ่งทำให้มี องค์ประ กอบทางโลหะการ ที่มีผงโลหะที่เป็นพื้นฐานยึดติดกับ ผงโลหะที่ทำให้เกิดเป็นโลหะผสมหรือผงอื่น ๆ ด้วยวิธีของสาร ยึดเหนี่ยวที่เป็นพอลิเมอร์หรือไขที่มีจุดหลอมเหลวต่ำ ซึ่ง ควรเลือกให้เป็นพอลิเอธิลีน ผสมสารยึดเหนี่ยวกับผงโลหะที่ เป็นพื้นฐานและผงที่ทำให้เกิดเป็นโลหะผสมที่อุณหภูมิที่ เพิ่มให้สูงขึ้นที่ ควรเลือกให้ต่ำกว่าจุดหลอมเหลวของสารยึด เหนี่ยว อาจใช้องค์ประกอบทางโลหะการที่มีการยึด เหนี่ยวแล้ว ในกรรมวิธีการอัดให้แน่นเพื่อผลิตชิ้นส่วนที่อัดแน่น แล้วที่สามารถทำให้เยิ้มติดกันเพื่อทำให้ มีความแข็งแรง วิธีการที่มีการปรับปรุงให้ดีขึ้นสำหรับการเคลือบวัสดุที่เป็นผงละเอียดที่สภาพแรงเฉือนต่ำ และควรเลือกให้ตำกว่าจุด หลอมเหลวจของวัดสุที่ใช้เคลือบในลักษณะประการหนึ่งทำให้มี องค์ประกอบทางโลหะการ ที่มีผงโลหะที่เป็นพื้นฐานยึดติดกับ ผงโลหะที่ทำให้เกิดเป็ฯโลหะผสมหรือผงอื่น ๆ ด้วยวิธีของสาร ยึดเหนี่ยวที่เป็นพอลิเมอร์หรือไขที่มีจุดหลอมเหลวต่ำ ซึ่ง ควรเลือกให้เป็ฯพอลิเอธิลีนผสมสารยึดเหนี่ยวกับผงโลหะที่ เป็นพื้น,านและผงที่ทำให้เกิดเป็นโลหะผสมที่อุณหภูมิที่ เพิ่มให้สูงขึ้นที่ควรเลือกให้ต่ำกว่าจุดหลอมเหลวของสารยึด เหนี่ยว อาจใช้องค์ประกอบทางโลหะการที่มีการยึดเหนี่ยวแล้ว ในกรรมวิะการอัดแน่นเพื่อผลิตชิ้นส่วนที่อัดแน่น แล้วที่สามารถทำให้เยิ้มติดกันเพื่อทำให้มีความแข็งแรง

Claims (27)

1. องค์ประกอบทางโลหะการที่มีการปรับปรุงตามความต้านทานต่อการแยกจากกันและต้านทานต่อการเกิดเป็นฝึ่นละอองให้ดีขึ้น ที่มีผลสำหรับให้เป็นโลหะที่เป็นพื้นฐานประกอบด้วย (a) ปริมาณส่วนใหญ่ของผงโลหะที่เป็นพื้นฐานอย่างหนึ่ง (b) ปริมาณส่วนน้อยของผงที่ทำให้เกิดเป็นโลเหะ (c) ปริมาณส่วน้อยขอวงสารยึดเหนี่ยวสำหรับผงโลหะที่เป็น พื้นฐานและผงที่ทำให้เกิดเป็นโลหะผสมที่สารยึดเหนี่ยวเป็น พอลิเมอร์หรือไขที่เป็ฯของแข็งจุดหลอมเหลวต่อที่มีจุดอ่อน ต่ำกว่า 200๐ซ

2. องค์ประกอบทางโลหะการของข้อถือสิทธิ 1 ที่สารยึดเหนี่ยว ประกอบด้วย พอลีเอสเทอร์ อีพอกี ยูรีเชน ไขพาราฟิน เอธิลีน บิสสเพียรแอมีด ไขเมล็ดฝ้าย

3. องค์ประกอบทางโลหะการของข้อถือสิทธิ 1 ที่สารยึดเหนี่ยว ประกอบด้วยพอ เอธิลีนที่มีน้ำหนักมวลโมเลกุลโดยบเฉลี่ยต่ำกว่าประมาณ 4000

4. องค์ประกอบทางโลหะการของข้อถือสิทธิ 1 ที่สารยึดเหนี่ยว ประกอบด้วยผงเหล็กที่เป็นพื้นฐานอย่างน้อยที่สุด 80 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก

5. องค์ประกอบทางโลหะการของข้อถือสิทธิ 4 ที่สารยึดเหนี่ยว มีน้ำหนักมวลโมเลกุลโดยเฉลี่ยเท่ากับรปะมาณ 2000 หรือต่ำ กว่า

6. องค์ประกอบทางโลหะการของข้อถือสิทธิ 4 ที่องค์ประกอบทา ดลหะการประกอบด้วยผงน้ำหนักและสารยึดเหนี่ยวพอิเอธิลีน ระหว่างประมาณ 0.25 ถึงประมาณ 2 เปร์เซ็นต์โดยน้ำหนักและ สารยึดเหนี่ยวพอลิเอธิลีนระหว่างประมาณ 0.25 ถึงประมาณ 2 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก

7. องค์ประกอบทางโลหะการของข้อถือสิทธิ 6 ที่สารยึเหนี่ยว พอลิเอธิบีนรมีจำนวนมวลโมเลกุลโดยเฉลี่ยอยู่ในระหว่าง ประมาณ 500 และ 2000

8. องค์ประกอบทางโลหะการที่เป็นความต้านทานต่อกสารแยกออก จากกันและต้านทานต่อการเกิดเป็นฝุ่นละอองที่ได้บการปรับ ปรุงให้ดีขึ้นมีผงที่ทำให้เกิดเป็นโลหะผสมยึดติดอยู่กับผง โลหะที่เป็นพื้นฐานประกอบด้วย (a) ปริมาณส่วนใหญ่ของผงโลหะที่เป้นพื้นฐาน (b) ปริมาณส่วนน้อยของผงที่ทำให้เกิดเป็นโลหะผสมอย่างน้อย ชนิดหนึ่ง และ (c) ปริมาณส่วน้อยของสารยดเหนี่ยวสำหรับผงดลหะที่เป็นพื้นร ฐานและผงที่ทให้เกิดเป็นโลหะผสมที่สารยึดเหนี่ยวเป็นพอลิเ มอร์หรือไขที่เป็นของแข็งจุดหลอมเหลวต่ำกว่าที่มีจุดอ่อน ตัวต่ำกว่า 200๐ว ที่ดำเนินขั้นตอนการผสมที่อุณหภูมิสูงกว่าประมาร 50๐ซ

9. วิธีการสำหรัยการเตรียมองคืประกอบทางโลหะการ ที่มีความต้านทานต่อการแยกอ่อกจากกันและต้านทานต่อการ เกิดเป็นฝุ่นละออง ประกอบด้วย (a) ปริมาณส่วนใหญ่ของผงโลหะที่เป้นพื้นฐานและผลที่ให้เกิด เป็นดลหะผสมอย่างนอ้ยชนิดหนึ่ง และ (b) การผสมกับกับผลโลหะที่เป็นฐานน้อยว่าและผลที่ทำให้เกิด เป็นโลหะผสมอย่างนอ้ยชนิดหนึ่งดังกล่าว และ (c) ปริมาณส่วน้อยของสารยดเหนี่ยวสำหรับผงดลหะที่เป็นพื้น ฐานและผงที่ทให้เกิดเป็นโลหะผสมที่สารยึดเหนี่ยวเป็นพอลิ เมอร์หรือไขที่เป็นของแข็งจุดหลอมเหลวต่ำกว่าที่มีจุดอ่อน ตัวต่ำกว่า 200๐ว

10. วิธีการของข้อถือสิทธิ 9 ที่สารยึดเหนี่ยวประกอบด้วยพอ ลิเอสเทอร์พีอกศั น๔เขน ไขพาราฟฟิน เอธิลีน บิสสเทียรแอมี หรือไขเมล็ดฝ้าย

11. วิธีการข้อถือสิทธิ 9 ที่สารยึดเหนี่ยวประกอบด้วยพอลิ เอธิลีนที่มีน้ำหนักมวลโมเลกุลโดยเลี่ยต่ำกว่าประมาณ 4000

12. วิธีการของข้อถือสิทธิ 11 ซึ่งองค์ประกอบด้วยผงเหล็ที่ เป็นพื้นฐานอย่างน้อยที่สุด 80 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก

13. วิธีการของข้อถือสิทธิ 12 ที่สารยึดเหนี่ยวพอลิเอธิลีน มีน้ำหนักมวลโมเลกุลโดยเฉลี่ยเท่ากับประมาณ 2000 หรือต่ำ กว่า

14. วิธีการของข้อถือสิทธิ 12 ที่องค์ประกอบทางโลหะการ ประกอบด้วยผงที่ทำให้เกิดเป็นโลหะผสมหรือผงต่าง ๆ ระหว่าง ประมาณ 0.25 ถึงปรนะมาณ 5 เปอร์เซ็นโดยน้ำหนักและสารยึด เหนี่ยวพอลิเอธิลีนระหว่างประมาณ 0.25 ถึงประมาณ 2 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก

15. วิธีการของข้อถือสิทธิ 14 ที่สารยึดเหนี่ยวพอลิเอธิลีน มีจำนวนเฉลี่ยของมวลโมเลกุลในระหว่างประาณ500 และปริมาณ 2000

16. นอกจากนั้นวิธีการของข้อถือสิทธิ 12 ยังประกอบด้วยการ ใส่สารยึเหนี่ยงลงไปให้ของผสม

17. วิธีการของข้อถือสิทธิ 14 ที่ดำเนินขั้นตอนการผสมที่ อุณหภูมิจากประมาณ 3 ถึงประมาณ 30 องศาเซลเซียสต่ำกว่าจุด หลอมเหลวของสารยึดเหนี่ยว

18. วิธีการของข้อถือสิทธิ 9 ที่สารยึดเหนี่ยวเป็นพอลิเอธิ ลีนที่มีมวลโมเลกุลอยู่ในระหว่างประมาณ 500 และ 2000 และ ที่การเฉลี่ยโดยปริมาตรของขนาดอนุภาคของพอลิเอธิลีนก่อน หน้าขั้นตอนการผสมอยู่ในระหว่างประมาณ 1 และประมาณ 25 ไมครอน

19. วิธีการสำหรับเตรียมองค์ประกอบทางโลหะการทีมีความต้าน ทานต่อการแยกจากกันและมีความต้านทานต่อการป่นเป็นผงประกอบ ด้วย (a) การมีของผสมของโลหะที่เป็นพื้นฐานและผงที่ทำให้เกิด เป็นโลหะผสมอย่างน้อยที่สุดหนึ่ง และ (b) การผสมผงโลหะที่เป็นพื้นฐานดังกล่าวกับผงที่ทำให้เกิด เป็นโลหะผสมดังกล่าวอย่างน้อยที่สุดชนิดหนึ่ง และ (c) ปริมาณส่วนน้อยของสารยึดเหนี่ยวสำหรับผงโลหะที่เป็ฯ พื้นฐานและผงที่ทำให้เกิดเป็นโลหะผสมที่สารยึดเหนี่ยวเป็น พอลิออสิฟินของแข็งจุดหลอมเหลวต่ำที่มีน้ำหนักของมวล โมเลกุลเฉลี่ยต่ำกว่า 3000 หรือน้ำมันพืชที่เป็นของแข็ง หรืออนุพันะที่ได้รับการเติมไฮโดรเจนแล้วของมัน ที่ดำเนินขั้นตอนการผสมที่อุณหภูมิสูงกว่าประมารณ 50๐ซ.

20. วิธีการสำหรับการผลิตชิ้นส่วนโลหะที่อัดแน่นประกอบด้วย (a) การทำให้องค์ประกอบทาดลหะการที่ประกอบด้วย (1) ปริมาณส่วนมากของผงโลหะที่เป็นพื้นฐาน (2) ปริมาณส่วนน้อยของผงที่ทำให้เกิดเป็นโลหะผสมอย่างน้อย ที่สุดชนิดหนึ่ง และ (3) ปริมาณส่วนน้อยของสารยึดเหนี่ยวสำหรับผงดลหะที่เป็ฯ พื้นฐานและผงที่ทำให้เกิดเป็นโลหะผสมที่สารยึดเหนี่ยวเป็น พอลิเมอร์หรือไขที่เป็นของแข็งจุดหลอมเหลวต่ำที่มีอุณหภูมิ การอ่อนตัวต่ำกว่า 200๐ซ. (b) อัดองค์ประกอบทางโลหะการดังกล่าวให้แน่นในแบบที่ความ ดันสูงเพื่อให้เกิดเป็นชิ้นส่วนที่อัดแน่น และ (c) ทำชิ้นส่วนที่อัดแน่นแล้วดังกล่าวให้เยิ้มติดกัน

21. วิธีการข้อถือสิทธิ 20 ที่สารยึดเหนี่ยวประกอบด้วยพอลิ เอธิลีนที่มีน้ำหนักเฉลี่ยของมวลดมเลกุลต่ำกว่าประมาณ 4000 พอลิเอสเทอร์ อีพอกซี ยูรีเธน ไขพาราฟฟิน เอธิบีนบิสสเทียร แอมีดหรือไขเมล็ดฝ้าย

22. วิธีการของข้อถือสิทธิ 21 ที่องค์ประกอบทางโลหะการ ประกอบด้วยผงเหล็กที่เป็นพื้นฐานอย่างน้อยที่สุด 80 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก

23. วิธีการของข้อถือสิทธิ 22 ที่สารยึเหนี่ยวเป็นพอลิเอธิ ลีนที่น้ำหนักเฉลี่ยของมวลโมเลกุลอยู่ในระหว่างประมาณ 500 และประมาณ 2000

24. วิธีการสำหรับการ เตีรยมอนุภาคที่เคลือบแล้วรปะกอบ ด้วยบ (a) การทำให้มีอนุภาคพื้นฐานที่มี มิติโดยเฉลี่ยในทิสทาง อยู่ในระหว่าง 1 ไมครอนและเติม (b) ทำการผสมอนุภาคพื้นฐานกับวัสดุเคลือบที่เป็ฯของแข็ง ที่ระกอบด้วยพอลิเมอร์หรือไขจุดหลอมเหลวต่ำที่มีอุณหภูมิ อ่อนตัวกว่า 200๐ซ. พอลิออสิฟนิจุดหลอมเหลวต่ำที่มีน้ำหนัก เฉลี่ยของมวลโมเลกุลต่ำกว่า 3000 หรือน้ำมันพืชที่เป็ฯของ แข็งหรือนอุพั้นธ์ที่เติมไฮโดรเจนแล้วของมัน (c) ทำการเคลือบวัสดุที่ใช้สำรหับเคลือบบนอนุภาคพื้นฐาน ที่สภาพแรงเฉือนต่ำที่อุณหภูมอย่างน้อยที่สุด 48.8๐ซ. และ ต่ำกว่าอุณหภูมิหลอมเหลวของวัสดุที่ใช้เคลือบ

25. วิธีการของข้อถือสิทธิ 24 ที่วัสดุที่ใช้เคลือบเป็นพอ ลิเอสเทอร์ พอลิเอธิลีน อีพอกซี หรือยูรีเธน

26. วิธีการของข้อถือสิทธิ 24 ที่วัสดุที่ใช้เคลือบเป็น พาราฟินเอธิลีน บิสสเทียรแอมีดหรือไขเมล็ดฝ้าย

27. วิธีการของข้อถือสิทธิ 24 ที่วัสดุใช้เคลือบมีขนาด อนุภาคโดยเฉลี่ยในอย่างน้อยที่สุดมิติหนึ่งเล็กกว่า 100 ไมครอน (ข้อถือสิทธิ 27 ข้อ, 5 หน้า, 0 รูป)