TH22002A - สไทรีนเรซินที่ถูกแปรเปลี่ยนด้วยยางที่โปร่งใส และ?ขบวนการในการผลิตสิ่งดังกล่าว - Google Patents

Abstract

สไทรีนเรซินที่ถูกเปลี่ยนแปรด้วยยางที่โปร่งใสที่ประกอบขึ้นด้วย 70 ถึง 96 ส่วนโดยน้ำหนักของโคโพลีเมอร์ ที่ถูกทำขึ้นด้วย 20 ถึง 70% โดย น้ำหนักของหน่วยสไทรีนโมโนเมอร์ และ 30 ถึง 80% โดยน้ำหนักของหน่วยอัลคิล (เมท) อะคริลเอทโมโนเมอร์ และ 4 ถึง 30 ส่วนโดยน้ำหนักของโพลีเมอร์ยาง โพลีเมอร์ยาง ดังกล่าวกระจาย อยู่ในโคโพลีเมอร์ ดังกล่าวโดยที่เป็นอนุภาคที่มีขนาดอนุภาคเฉลี่ย 0.1 ถึง 2.0 ไมโครเมตร อย่างน้อยที่สุด 70% โดยน้ำหนักของโพลีเมอร์ยางดังกล่าวเป็นสไทรีน บิวทาไดอีน บล๊อคโค โพลีเมอร์ ซึ่งถูกทำขึ้นด้วย 5 ถึง 50%โดยน้ำหนักของหน่วยสไทรีน และ 50 ถึง 95% โดย น้ำหนักของหน่วยบิวทาไดอีนมีความหนืดในช่วง 3 ถึง 60 เซ็นติพอยส์เมื่อวัดที่ 5% โดยน้ำหนัก ของสารละลายสไทรีนที่ 25ํ ซ. และมีสัดส่วน (Mw/Mn) ของน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ยตามน้ำหนัก (Mw) ต่อน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ยตามจำนวน (Mn) อยู่ในช่วง 1.0 ถึง 1.8 ในที่ซึ่งโคโพลีเมอร์ และโพลีเมอร์ยางดังกล่าวมีดัชนีหักเหเหมือนกันเป็นส่วนสำคัญ ตลอดจนได้เปิดเผยขบวนการผลิตสไทรีนเรซินที่ถูกเปลี่ยนแปรด้วยยาง ที่โปร่งใสซึ่งประกอบ ด้วยการโพลีเมอไรซิงสไทรีนโมโนเมอร์และอัลคิล (เมท) อะคริลเอทให้มีการเปลี่ยนแปลง โพลีเมอไรซ์ระดับสูงโดยมีโพลีเมอร์ยางอยู่ด้วย เพื่อให้โพลีเมอร์ยางเปลี่ยนเป็นอนุภาคในขณะ ที่ทำให้เกิดโคโพลีเมอร์ขึ้น โดยมีดัชนีหักเหเหมือนกันกับของโพลีเมอร์ยางอย่างเป็นส่วนสำคัญ

Claims (14)

1. สไทรีนเรซินที่ถูกแปรเปลี่ยนด้วยยางที่โปร่งใสที่ประกอบด้วย: (1) 70ถึง 96 ส่วนโดยน้ำหนักของโคโพลีเมอร์ (A) ที่ถูกทำขึ้นด้วย 20 ถึง 70% โดยน้ำหนักของหน่วยสไทรีนโมโนเมอร์ และ 30 ถึง 80% โดยน้ำหนักของ หน่วยอัลคิล (เมท) อะคริลเอทโมโนเมอร์และ (2) 4 ถึง 30 ส่วนโดยน้ำหนักของโพลีเมอร์ยาง (B), โพลีเมอร์ยางดังกล่าว กระจายอยู่ในโคโพลีเมอร์ (A) ดังกล่าว โดยที่เป็นอนุภาคที่มีขนาดอนุภาค เฉลี่ย 0.1 ถึง 2.0 ไมโครเมตร อย่างน้อยที่สุด 70% โดยน้ำหนักของโพลีเมอร์ ยางดังกล่าว เป็นสไทรีน บิวทาไดอีน บล๊อคโคโพลีเมอร์ (B1) ซึ่งถูกทำขึ้น ด้วย 5 ถึง 50% โดยน้ำหนักของหน่วยสไทรีน และ 50 ถึง 95% โดยน้ำหนัก ของหน่วยบิวทาไดอีน บล๊อคโคโพลีเมอร์ (B1) มีพันธะ 1,2-ไวนิลในปริมาณ 1.0 ถึง 13.8% โดยน้ำหนักของพันธะไม่อิ่มตัว ซึ่งได้จากบิวทาไดอีน, บล๊อค โคโพลีเมอร์ดังกล่าวมีความหนืดในช่วง 3 ถึง 60 mPa.s เมื่อวัดที่ 5% โดย น้ำหนักของสารละลายสไทรีนที่ 25 ํ ซ. และมีสัดส่วน (Mw/Mn) ของน้ำหนัก โมเลกุลเฉลี่ยน้ำหนัก (Mw) ต่อน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ยตามจำนวน (Mn) อยู่ ในช่วง 1.0 ถึง 1.8 ที่ซึ่ง โคโพลีเมอร์ (A) และโพลีเมอร์ยาง (B) ดังกล่าวมีดัชนีหักเหเหมือนกันเป็น ส่วนสำคัญ

2. เรซินตามข้อถือสิทข้อ 1 ที่ซึ่ง อย่างน้อยที่สุด 70% โดยน้ำหนักของโพลี เมอร์ยาง (B) ดังกล่าวประกอบด้วยบล๊อกโคโพลีเมอร์ (B1) ที่มีความหนืด 3 ถึง 40 mPa.s เมื่อวัดที่ สารละลายสไทรีน 5% โดยน้ำหนัก 25 ํ ซ. ที่มีสัดส่วน (Mw/Mn) ของน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ย ตามน้ำหนัก (Mw) ต่อน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ยตามจำนวน (Mn) อยู่ในช่วง 1.0 ถึง 1.5

3. เรซินตามข้อถือสิทข้อ 1 ที่ซึ่ง อนุภาคกระจายตัวของโพลีเมอร์อย่างมีดัชนี การกระจายของขนาดอนุภาคเเป็น 2.0 ถึง 5.0

4. ขวานการผลิตสไทรีนเรซินที่ถูกเปลี่ยนแปรด้วยยางที่โปร่งใส ซึ่ง ประกอบด้วย การใส่เข้าไปในโพลีเมอไรเซอร์ อย่างต่อเนื่องด้วยวัตถุดิบทำโพลีเมอไรเซชันที่ ประกอบด้วยสารหลักของ (B) โพลีเมอร์ยาง สไทรีนโมโนเมอร์และอัลคิล (เมท) อะคริลเอท, โพลี เมอร์ยาง (B) ดังกล่าว ประกอบด้วยอย่างน้อยที่สุด 70% โดยน้ำหนักของ (B1) คือโพลีเมอร์ยาง ซึ่ง เป็นสไทรีน - บิวทาไดอีน บล็อก โคโพลีเมอร์ที่ทำขึ้นด้วย 5 ถึง 50% โดยน้ำหนักของหน่วยสไทรีน และ 50 ถึง 95% โดยน้ำหนักของหน่วยบิวทาไดอีน มีความหนืด 3 ถึง 60 mPas. เมื่อ วัดที่ 5% โดยน้ำหนักของสารละสายสไทรีนที่ 25 ํซ. และมีสัดส่วน (Mw/Mn) ของน้ำหนัก โมเลกุลเฉลี่ยตามน้ำหนัก (Mw) ต่อน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ยตามจำนวน (Mn) ในช่วง 1.0 ถึง 1.8 การโพลีเมอไรซิงแบบสารละลายหรือแบบก้อนวัตถุดิบนั้น ที่อุณหภูมิการทำโพลี เมอไรเซชัน 80 ถึง 160 ํ ซ. ภายใต้การกวนสารผสมโพลีเมอไรเซชันที่ได้อย่างต่อเนื่องเพื่อก่อเป็น (A) โคโพลีเมอร์ของสไทรีนโมโนเมอร์ และอัลคิด (เมท) อะคริลเลท ที่มีดัชนีหักเหเหมือนกัน เป็นส่วนสำคัญกับของโพลีเมอร์ยาง (B), ภายใต้สภาวะที่จำนวนของแข็งของสารผสมโพลีเมอไรเซชันไม่สูงกว่า 60% โดย น้ำหนักเป็นเหตุให้โคโพลีเมอร์ (A) และโพลีเมอร์ยาง (B) เปลี่ยนรูปไปเป็นวัฎภาคต่อเนื่องและวัฎ ภาคกระจายตัวตามลำดับ ดังนั้น จะได้เป็นโพลีเมอร์ยาง (B) ที่ก่อเป็นอนุภาคที่กระจายตัวที่มี ขนาดอนุภาคเฉลี่ย 0.2 ถึง 2.0 ไมโครเมตร, และ การป้อมสารผสมโพลีเมอไรเซชันนั้นเข้าไปในหน่วยการจำกัดสารระเหยเพื่อกำจัด โมโนเมอร์ใด ๆ ที่ไม่ได้ทำปฎิกิริยาใด ๆ ออกจากสารผสมโพลีเมอไรเซชัน

5. ขบวนการตามข้อถือสิทธิข้อ 4 ที่ซึ่งสไทรีน - บิวทาไดอีน บล๊อดโคโพลีเมอร์ (B1) มีความหนืด 3 ถึง 40 MPa.s เมื่อวัดนที่ 25 ํ ซ. ที่เป็นสารละลายสไทรีน 5% โดยน้ำหนัก จำนวนของแข็งของสารผสมโพลีเมอไรเซชัน ที่ได้เมื่อทำให้โคโพลีเมอร์ (A) และโพลีเมอร์ยาง (B) เปลี่ยนรูปไปเป็นวัฎภาคต่อเนื่อง และวัฎภาคกระจายตัวเป็น 30 ถึง 60% โดยน้ำหนัก

6. ขบวนการตามข้อถือสิทธิข้อ 4 ที่ซึ่งสไทรีน - บิวทาไดอีน บล๊อคโคโพลีเมอร์ (B1) มีพันธะ 1,2-ไวนิลในสัดส่วน 1.0 ถึง 13.8% โดยน้ำหนัก เทียบกับพันธะยึดไม่อิ่มตัวที่มาจาก บิวทาไดอีน

7. ขบวนการตามข้อถือสิทธิข้อ 4 ที่ซึ่งโพลีเมอร์ยาง (B) ในวัตถุดิบโพลีเมอไรเซ ชันดังกล่าวถูกทำให้เปลี่ยนรูปไปเป็นวัฎภาคที่กระจายตัวที่มีดัชนีการกระจายขนาดอนุภาค 2.0 ถึง 5.0, และการกำจัดโมโนเมอร์ที่ไม่ได้ทำปฎิกิริยาใดๆ ออกจากสารผสม โพลีเมอไรเซชัน ซึ่งจะถูก ทำในขณะที่ทำการควบคุมปริมาณของแข็งของสารผสมโพลีเมอร์ไรเซชันไว้ที่ 75% โดยน้ำหนัก หรือต่ำกว่า

8. ขบวนการตามข้อถือสิทธิข้อ 4 ที่ซึ่ง ค่าสมบูรณ์ของความแตกต่างของดัชนี หัหเหระหว่างโพลีเมอร์ยาง (B) และโคโพลีเมอร์ (A) ไม่มากกว่า 0.01

9. ขบวนการตามข้อถือสิทธิข้อ 4 หรือข้อถือสิทธิข้อ 5 ที่ซึ่ง สไทรีนโมโน เมอร์คือ สไทรีน และอัลคิด (เมท) อะคริลเอทโมโนเมอร์คืออย่างน้อยที่สุดเอสเทอร์ตัวหนึ่งที่ถูก เลือกจากกลุ่มที่ประกอบด้วยเมทิลเมทาคริลเอล, เมทิล อะคริลเอท และเอทิลอะคริลเอท

10. ขบวนการตามข้อถือสิทธิข้อ 4 ที่ซึ่ง ความเข้มข้นของโพลีเมอร์ยาง (B) ใน วัตถุดิบโพลีเมอไรเซชันคือ 2 ถึง 12% โดยน้ำหนัก, และความเข้มข้นของโพลีเมอร์ยาง (B) ในเร ซินที่ผลิตได้คือ 4 ถึง 30% โดยน้ำหนัก

11. ขบวนการตามข้อถือสิทธิข้อ 5 ที่ซึ่ง โพลีเมอไรเซอร์นั้นประกอบด้วยถังโพลี เมอไรเซชันแบบผสมอย่างสมบูรณ์ถังเดี่ยว

12. ขบวนการตามข้อถือสิทธิข้อ 4 ที่ซึ่ง เปอร์ออกไซด์อินทรีย์ถูกใช้ในปริมาณ 0.001 ถึง 5.0 ส่วนโดยน้ำหนักต่อ 100 ส่วนโดยน้ำหนักของผลรวมของสไทรีนโมโนเมอร์ และอัลคิล (เมท) อะคริลเอท

13. ขบวนการตามข้อถือสิทธิข้อ 7 ที่ซึ่ง สไทรีน บิวทาไดอีน โคโพลีเมอร์ (B1) มี ความหนืด 3 ถึง 40 mPa.s เมื่อวัดที่ 5% โดยน้ำหนักของสารละลายสไทรีนที่ 25 ํ ซ. และสัดส่วน (Mw/Mn) ของน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ยตามน้ำหนัก (Mw) ต่อน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ยตามจำนวน (Mn) ของสไทรีนบิวทาไดอีน โคโพลีเมอร์ (B1) อยู่ในช่วง 1.0 ถึง 1.5

14. ขบวนการตามข้อถือสิทธิข้อ 4 ที่ซึงโพลีเมอร์ยางถูกเปลี่ยนรุปเป็นอนุภาค กระจายตัวภายใต้สภาวะที่ปริมาณของแข็งของสารผสมโพลีเมอไรเซอร์ไม่สูงกว่า 50% โดยน้ำหนัก และโมโนเมอร์ ที่ไม่ทำปฎิกิริยาถูกกำจัดออกสารผสม โพลีเมอไรเซชันภายใต้สภาวะที่ว่า ปริมาณของแข็งในสารผสมโพลีเมอไรเซชันไม่สูงกว่า 60% โดยน้ำหนัก