PL9851B1 - Sposób zaprawiania siersci zwierzecej i welny celem nadania jej zdolnosci spilsniania. - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy zaprawiania siersci zwierzecej i welny, celem nadania jej zdol¬ nosci spilsniania, W tym celu traktowano dotychczas siersc zwierzeca wodnym rozczynem azo¬ tanu rteciowego i kwasu azotowego, przy- czem ten ostatni dzialal jako srodek utle¬ niajacy. Poniewaz stosowanie rteci jest nie¬ bezpieczne ze wzgledów zdrowotnych, u- silowano zastapic ja kwasem azotowym, przyczem jednak okazalo sie, ze stezenie kwasu azotowego bylo za wysokie, wyno¬ silo bowiem okolo 30%. W ten sposób za¬ prawiana siersc nie mogla byc magazy¬ nowana poniewaz utlenianie trwalo nawet po zaprawieniu, tak ie siersc stawala sie lamliwa i tracila w zupelnosci zdolnosc spilsniania. Stosowanie innych srodków u- tleniajacych, jak wody utlenionej, celem zaprawiania siersci okazalo sie równiez nie- korzystnem, a to z powodu niedostatecz¬ nie wysokiego stezenia.Sposobem wedlug wynalazku osiaga sie zaprawianie siersci zwierzecej i welny, ce¬ lem nadania jej zdolnosci spilsniania, przy¬ czem zbedne jest zupelnie stosowanie rte¬ ci, a uzywane rozczyny posiadaja stosun¬ kowo niskie stezenie.Okazalo sie, ze wszelkie srodki utle¬ niajace moga dzialac utleniajaco na siersc zwierzeca i welne, a traktowane materja- ly otrzymuja zdolnosc spilsniania, jezelidoda sie do tych srodków nizej podane czynniki, oznaczone jako przenosniki tle¬ nu i ulatwiajace przejscie tlenu ze srod¬ ków utleniajacych na siersc zwierzeca lub welne- Wedlug wynalazku traktuje sie te materjaly zaprawa, zawierajaca srodek u- tleniajacy i wodny rozczyn przenosnika tlenu. Prawdopodobnie, ze te przenosniki tlenu biora udzial w reakcji, a mianowicie przyjmuja tlen ze srodków utleniajacych i oddaja tenze nastepnie traktowanemu ma- terjalowi, poczem zostaja zpowrotem re¬ dukowane. Inne przenosniki tlenu, jak drobno mielona glinka w postaci koloidal¬ nej osadzona na siersci lub na welnie, dzialaja tylko katalitycznie lub kontakto¬ wo, a nie biora udzialu w reakcji, Mozli- wem jest jednak, ze równiez przenosniki tlenu, które biora udzial w reakcji chemicz¬ nej, dzialaja katalitycznie lub kontaktowo, tworzac czasowo osady na welnie lub na siersci, lub tez sam traktowany materjal powoduje lub poteguje dzialanie katali¬ tyczne* Jako przenosniki tlenu nadaja sie roz¬ puszczalne w wodzie sole metali, posiada¬ jace kilka stopni utleniania, z których niz¬ sze stopnie sa trwalsze, srodki Utleniaja¬ ce utleniaja je jednak latwo do wyzszego stopnia. Naleza tu sole srebra, miedzi, olo¬ wiu, cyrkonu, bizmutu, manganu, niklu, kobaltu, zelaza, kadmu, oeru, chromu, wolframu i molibdenu.Jako srodki utleniajace mozna stoso¬ wac przenosniki tlenu, to znaczy zwiazki bogate w tlen i wydzielajace go latwo, np. woda utleniona, kwasy tlenowe chlorow¬ ców, kwas nadsiarkowy, kwas Carego, lub tez sole tych kwasów, a mianowicie w po¬ staci utlonionych rozczynówlub mieszanin.Przenosniki tlenu, stosowane w po¬ szczególnych przypadkach, zaleza od wla¬ sciwosci nosnika tlenu. Przy uzywaniu ja¬ ko ostatniego wody utlenionej posiadaja¬ cej silna zdolnosc reagowania, nadaja sie z korzyscia przenosniki tlenu o niskiej zdolnosci reagowania, jak np. sole miedzi, kobaltu, niklu, zelaza, olowiu, srebra, wolframu, molibdenu i podobne. Jezeli jed¬ nak nosnik tlenu posiada stosunkowo sla¬ ba zdolnosc reagowania, lub tez nie wy¬ dziela latwo tlenu, jak np. chlorany i nad¬ siarczany, nalezy stosowac przenosniki tle¬ nu o wyzszej zdolnosci reagowania, jak kwas chromowy i dwuchromiany. Mozli- wem jest, ze oba te czynniki oddaja w pierwszej chwili tlen siersci lub welnie, przyczem redukuja sie nastepnie, jednak nosnik tlenu utlenia je zpowrotem na kwas chromowy lub dwuchromiany. Czynniki te dzialaja wiec jako przenosniki tlenu.Rozczyny stosowanych soli powinny byc zakwaszone. Do tego celu sluzy kwas siarkowy lub azotowy, przyczem ostatni dziala równiez jako nosnik tlenu, który sklada sie w tym przypadku z mieszaniny kwasu azotowego i jednego z wyzej wy¬ mienionych nosników tlfenu. Woda utle¬ niona nie wymaga srodka zakwaszajacego.Nosnik i przenosnik tlenu doprowadza sie w zasadzie do siersci lub welny rów¬ noczesnie.Przy stosowaniu nosników tlenu posia¬ dajacych silna zdolnosc reagowania, jak wody utlenionej i takich przenosników tle¬ nu, jak kwasu chromowego lub dwuchro¬ mianów, nalezy te czynniki doprowadzic do materjalu jeden po drugim, np. naj¬ pierw przenosnik, a nastepnie nosnik tle¬ nu.Stezenia rozczynów sa tak niskie, ze nie dzialaja one szkodliwie na siersc lub welne.Przyklad I. Siersc lub welne (na skó rze) traktuje sie mieszanina rozczynu, za¬ wierajacego 6—10% wagowych wody u- tlenionej, jako nosnika tlenu i wodticgo rozczynu, zawierajacego 1—2% wagowych bizmutu, kobaltu lub ceru w postaci soli rozpuszczalnej w wodzie, jako przenosni¬ ka tlenu, poczem skóre suszy sie przy 70— 100°C i poddaje zwyklej obróbce. — 2 —Przyklad IL Siersc lub welne traktu¬ je sie w sposób opisany w przykladzie I wodnym rozczynem, zawierajacym 5—10% kwasu azotowego i 3—5% wody utlenio¬ nej i 1—2 % srebra, olowiu, cyrkonu, bizmu¬ tu, manganu, niklu, kobaltu, zelaza, kad¬ mu, ceru, w postaci soli rozpuszczalnej w wodzie. Sole te dzialaja jako przenosniki tlenu, podczas gdy woda utleniona dziala jako nosnik tlenu, a kwas azotowy jako srodek zakwaszajacy. Dalsze wykonanie jak w przykladzie L Przyklad IIL Na siersc lub welne do¬ prowadza sie, jak w przykladzie I, wodny rozczyn, zawierajacy 5—10% kwasu azo¬ towego, jako srodka zakwaszajacego, 3— 5% wody utlenionej, jako nosnika tlenu lub srodka utleniajacego i 1—2% wolframu lub molibdenu w postaci wolframianu rozpu¬ szczalnego w wodzie lub takiego molibde- nianu, jako przenosnika tlenu. Woda utle¬ niona utlenia kwas wolframowy lub molib¬ denowy na kwas nadwolframowy lub nad- molibdenowy, który oddaje tlen siersci lub welnie i redukuje na kwas wolframowy lub molibdenowy. Przebieg ten powtarza sie ciagle. Dalsze wykonanie odpowiada przykladowi I.Przyklad IV. Siersc lub welne traktuje sie rozczynem wodnym, zawierajacym 2% chloranu potasowego, 1 % kwasu siarkowe¬ go i 0,1% kwasu chromowego lub odpo¬ wiednia iloscia chromianu lub dwuchro¬ mianu rozpuszczalnego w wodzie. Nastep¬ nie siersc suszy sie przy 10—100°C.Przyklad V. Siersc lub welne traktuje sie rozczynem wodnym (jak w przykladzie I), zawierajacym 4% nadsiarczanu amo¬ nowego, 3% kwasu siarkowego i 1% chro¬ mu w postaci alunu chromowego. Dalsze postepowanie odbywa sie jak w przykla¬ dzie IV.Przyklad VI. Siersc lub welne traktuje sie wodnym rozczynem zawierajacym 2% kwasu azotowego, 1% nadsiarczanu amo¬ nowego i 0,1% chromu w postaci kwasu chromowego lub chromianu. Dalsze poste¬ powanie jak w przykladzie IV.Przyklad VII. Siersc lub welne traktu¬ je sie rozczynem wodnym, zawierajacym 1,5% chloranu potasowego, 4% nadsiar¬ czanu amonowego i 1 % chramu *w postaci kwasu chromowego lub chromianu. Dalsze postepowanie, jak w przykladzie IV.Przyklad VIII. Siersc lub welne traktu¬ je sie wodnym rozczynem, zawierajacym 3% nadsiarczanu amonowego, 2% kwasu siarkowego i 0,1% chromu w postaci kwa- ' su chromowego lub chromianu. Dalsze po¬ stepowanie jak w przykladzie IV.W przykladach IV—VIII chloran pota¬ sowy i nadsiarczan amonowy dzialaja jako nosniki tlenu, kwas chromowy i chromia¬ ny, zas alun chromowy i kwas azotowy — jako srodki zakwaszajace.Sposób wedlug niniejszego wynalazku nadaje sie tez dla luznej siersci lub welny, w którym to przypadku nalezy jednak ob¬ nizyc znacznie podane stezenia, a miano¬ wicie mniej wiecej ^—!l/io» zaleznie od stopnia stezenia cieczy pozostajacej na siersci lub na welnie po usunieciu nadmia¬ ru cieczy i od wlasciwosci materjalu przy¬ rzadzanego. PL PL

Claims (11)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Sposób zaprawiania siersci zwie¬ rzecej i welny celem nadania jej zdolnosci spilsniania, znamienny tern, ze siersc lub welne traktuje sie wodnemi rozczynami nosnika tlenu i przenosnika tlenu.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien* ny tern, ze siersc lub welne traktuje sie wodnym rozczynem jednego nosnika tlenu i jednego przenosnika tlenu.

3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tern, ze do wodnego rozczynu nosnika tlenu lub przenosnika tlenu dodaje sie srodek zakwaszajacy.

4. Sposób wedlug zastrz. 2, znamien- — 3 —ny tern, ze do mieszaniny rozczynów do¬ daje sie srodek zakwaszajacy,

5. Sposób wedlug zastrz. 3 i 4, zna¬ mienny tern, ze srodek zakwaszajacy jest bogaty w tlen,

6. Sposób wedlug zastrz. 5, znamien¬ ny tern, ze jako srodek zakwaszajacy sluzy kwas azotowy.

7. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, zna- mieny tem( ze przenosnik tlenu sklada sie z wodnego rozczynu zwiazku tlenu metalu o kilku stopniach utleniania, z których po¬ laczenie ubozsze w tlen zostaje przepro¬ wadzone zapomoca nosnika tlenu latwo w zwiazek bogaty w tlen, a ten ostatni odda¬ je latwo tlen siersci lub welnie i przecho¬ dzi przytem w nizszy stopien polaczenia tlenowego.

8. Sposób wedlug zastrz! 7, znamien¬ ny tern, ze jako przenosnik tlenu sluzy zwiazek tlenu metalu grupy chromowej, rozpuszczalny w wodzie.

9. Sposób wedlug zastrz. 8, znamien¬ ny tern, ze jako przenosnik tlenu sluzy wolframian, rozpuszczalny w wodzie.

10. Sposób wedlug zastrz. 9, znamien¬ ny tern, ze jako nosnik tlenu sluzy woda utleniona.

11. Sposób wedlug zastrz, 10, zna¬ mienny tern, ze do mieszaniny wodnego rozczynu wolframianu, rozpuszczalnego w wodzie, i wody utlenionej dodaje sie sro¬ dek zakwaszajacy. ErichBóhm. Zastepca: Inz. H. Sokal, rzecznik patentowy. Druk L. Boguslawskiego, Warszawa PL PL