PL96591B1 - Sposob wytwarzania 1,4-dwutlenkow chinoksalinokarbonamidow-2 - Google Patents

Sposob wytwarzania 1,4-dwutlenkow chinoksalinokarbonamidow-2 Download PDF

Info

Publication number
PL96591B1
PL96591B1 PL1973161873A PL16187373A PL96591B1 PL 96591 B1 PL96591 B1 PL 96591B1 PL 1973161873 A PL1973161873 A PL 1973161873A PL 16187373 A PL16187373 A PL 16187373A PL 96591 B1 PL96591 B1 PL 96591B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
group
radical
hydrogen
general formula
piperazine
Prior art date
Application number
PL1973161873A
Other languages
English (en)
Original Assignee
Pfizer Inc
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Pfizer Inc filed Critical Pfizer Inc
Publication of PL96591B1 publication Critical patent/PL96591B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D241/00Heterocyclic compounds containing 1,4-diazine or hydrogenated 1,4-diazine rings
    • C07D241/36Heterocyclic compounds containing 1,4-diazine or hydrogenated 1,4-diazine rings condensed with carbocyclic rings or ring systems
    • C07D241/50Heterocyclic compounds containing 1,4-diazine or hydrogenated 1,4-diazine rings condensed with carbocyclic rings or ring systems with hetero atoms directly attached to ring nitrogen atoms
    • C07D241/52Oxygen atoms
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D271/00Heterocyclic compounds containing five-membered rings having two nitrogen atoms and one oxygen atom as the only ring hetero atoms
    • C07D271/12Heterocyclic compounds containing five-membered rings having two nitrogen atoms and one oxygen atom as the only ring hetero atoms condensed with carbocyclic rings or ring systems

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Chemical And Physical Treatments For Wood And The Like (AREA)
  • Paints Or Removers (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Low-Molecular Organic Synthesis Reactions Using Catalysts (AREA)
  • Catalysts (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania 1,4- -dwutlenków chinoksalinokarbonamidów-2j stosowanych jako srodki przeciwbakteryjne, skuteczne przeciwko róznym chorobotwórczym mikroorganizmom.Znane syntezy 1,4-dwutlenków chinoksalinokarbonami- dów-2 sa trudne, czasochlonne i przebiegaja z mala wydaj¬ noscia, przy czym wystepuja duze trudnosci oczyszczania produktu reakcji, a ponadto stosowane produkty wyjsciowe sa trudne do otrzymywania.Znane syntezy 1,4-dwutlenków chinoksalinokarbonami- dów-2 polegaja na reakcji 1,4-dwutlenku kwasu chinoksali- nokarboksylowego-2 z odpowiednia amina w obecnosci srodka kondensujacego, takiego jak dwucyklolieks/lokarbo- dwuimid lub N,N'-karbonylodwuimidazol.W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 598 819 podano sposób wytwarzania 1,4-dwutlenków tf-chlorochinoksalinokarbonamidów-2 na drodze reakcji nizszych estrów alkilowych 1,4-dwutlenków kwasu chino- ksalinokarboksylowego-2 z odpowiednim zwiazkiem ami¬ nowym.Calkowicie odmienna metode syntezy tych trudnych do otrzymania zwiazków podano w opisie patentowym RFN nr 2 012 743. Proces ten polega na reakcji 1,4-dwutlenku 3-dwuchlorometylochinoksalinokarbonamidu-2 z co naj¬ mniej równomblowa iloscia pierwszo-, drugo-, lub trzecio¬ rzedowej aminy, w obecnosci rozpuszczalnika, w tempera¬ turze 20—100°C. Jednak kazdy z tych procesów wykazuje wyzej wymienione niedogodnosci.Homologiczne 1,4-dwutlenki 3-metylochinoksalinokarbo- namidu-2 mozna wytwarzac w sposób podany w belgijskim opisie patentowym nr 697 976, polegajacy na jednoetapowej reakcji benzofuroksanu z p-ketoamidem, na przyklad z acetyloacetamidem lub z jego pochodna N-podstawiona, w obecnosci zasady. Modyfikacja tego procesu, to jest pod¬ danie reakcji benzofuroksanu z dwuketonem i amoniakiem lub z pierwszo- albo drugorzedowa amina, znana z bel- . gijskiego opisu patentowego nr 753 582, wyeliminowala ograniczenie uprzednio wymienionej metody, wynikajace z malego asortymentu P-ketoamidów i uniemozliwiajace jej stosowanie w szerszym zakresie.Pomimo latwego wytwarzania homologicznych 1,4-dwu¬ tlenków 3-metylochinoksalinokarbonamidów-2 bardzo trud¬ ne jest wytwarzanie znanymi sposobami 1,4-dwutlenków chinoksalinpkarbonamidów-2 nie zawierajacych grupy me¬ tylowej w pozycji 3.Celem wynalazku jest opracowanie prostego sposobu wytwarzania 1,4-dwutlenków chinoksalinokarbonamidów-2 w procesie jednoetapowym z latwo dostepnych produktów wyjsciowych i z zadowalajaca wydajnoscia.Sposób wedlug wynalazku polega na tym, ze benzofuro- ksan poddaje sie reakcji z co najmniej równomolowa iloscia estru kwasu pirogronowego i amoniaku lub aminy pierwszo- albo drugorzedowej, lub tez benzofuroksan poddaje sie reakcji z co najmniej równomolowa iloscia amidu kwasu pirogronowego w obecnosci zasadowego katalizatora. Prze¬ bieg pierwszego z tych procesów przedstawia schemat podany na rysunku.Proces wedlug wynalazki;, pomimo podobienstwa do metody wytwarzania 1,4-dwutlenków 3-metylochinoksalino- karbonamidu-2 na drodze reakcji benzofuroksanu z p-keto- 36 59196591 3 amidem, rózni sie istotnie cd procesów znanych ima prze¬ bieg nieoczekiwany. Literatura omawia wprawdzie reakcje benzofuroksanów ze zwiazkami majacymi grupe metyleno¬ wa lub metylowa, aktywowana sasiadujaca grupa pobieraja¬ ca elektron, na przyklad grupa karbonylowa, jak w ketonach lub aldehydach (belgijski opis patentowy nr 697 976), a takze ze zwiazkami majacymi grupe metylenowa aktywo¬ wana dwiema grupami pobierajacymi elektron, na przyklad z P-ketoamidami (belgijski opis patentowy nr 734 065), natomiast nie ma w liteiaturze zadnej wzmianki odnosnie reakcji benzofuroksanu ze zwiazkami a-dwukarbonylowymi.Sposób wedlug wynalazku jest tym bardziej nieoczekiwany ze wzgledu na fakt, ze dwuacetyl nieTeaguje z benzofurck- sanem w warunkach stosowanych w tym procesie.Sposobem wedlug wynalazku wytwarza sie 1,4-dwutlenki chinoksalinokarbcnamidów-2 o ogólnym wzorze 1, w którym Xx oznacza atom wodoru, chloru, fluoru lub bromu, rodnik metylowy lub metcksylowy albo grupe o ogólnym wzorze — SQ2NR3R4, w którym R3 i R4 oznaczaja atomy wodoru lub rodniki metylowe, X2 oznacza atom wodoru lub chloru albo rodnik metylowy lub metoksylowyi przy czym gdy X± oznacza grupe o wzorze — S02NR3R4, wówczas X2 oznacza atom wodoru i oba podstawniki równoczesnie nie moga oznaczac rodników metcksylowych, Rx oznacza atcm wo¬ doru, rodnik alkilowy, fenylowy lub allilowy, a R2 oznacza atom wodoru, rodnik allilowy, rodnik benzylowy, nizszy rodnik alkilowy, rodnik alkilowy zawierajacy takie pod¬ stawniki jak grupa aminowa, nizsza grupa monoalkiloami- nowa lub dwualkiloaminówa, grupa pirolowa, piperazynowa, pirolidynowa, piperydynowa, morfolincwa, nizsza grupa N-alkilopiperazynowa, N-hydrcksyalkilopipeiazynowa, N- -alkanoilopiperazynowa, w tym równiez N-fcrmylcpipera- zonowa,, nizsza grupa N-karboalkoksypiperazynowa, grupa imidazolidynowa, grupa hydroksylowa, nizsza grupa alko- ksylowa, grupa karboksylowa, nizsza grupa karboalkcksy- lowa, grupa karbamylowa, nizsza grupa alkilokarbamylowa, dwualkilokarbamylowa, alkanoilcksylowa, w tym równiez formyloksylowa, nizsza grupa alkancilcaminowa, w tym tez formamidowa, albo R2 oznacza rodnik fenylowy, ewentual¬ nie zawierajacy podstawnik taki jak nizszy rodnik alkilowy, grupa aminowa, nizsza grupa mono- lub dwualkiloaminówa, grupa karboksylowa, nizsza grupa karboalkoksylcwa, grupa hydroksylowa, grupa karbamylowa, nizsza grupa mono- lub dwualkilokarbamylowa lub grupa trójfluorometylowa, albo Ri i R2 razem z atomem azotu, z którym sa polaczone, tworza grupe pirolowa, pirolidynowa, piperydynowa, mor- folinowa, nizsza grupe N-alkilcpipeiazyncwa, N-hydrcksy- alkilopiperazynowa, N-alkancilopiperazyncwa lub N-karbo- alkoksypiperazynowa.Umiejscowienie podstawników X± i X2 jest umowne, gdyz ich dokladne polozenie w skondensowanym pierscieniu w stosunku do grupy — CONR^ nie jest dokladnie znane i jezeli podstawniki Xi i X2 sa rózne, to w wyniku reakcji otrzymuje sie mieszanine izomerów, a mianowicie o wzorach 1 i 2. W praktyce jednak glównie otrzymuje sie izomer o wzerze \.Zgodnie z wynalazkiem, zwiazki o wzorze 1, w którym wszystkie symbole maja wyzej podane znaczenie, wytwarza sie w ten sposób, ze benzefuroksan o ogólnym wzorze 3, w którym Xx i X2 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji z co najmniej równomolowa iloscia estru kwasu pirogronowego o ogólnym wzorze CH3COCOOR, w którym R oznacza nizszy rodnik alkilowy i amoniakiem albo amina o ogólnym wzorze HNRiR2, w którym R± i R2 maja wyzej podane znaczenie. Reakcje prowadzi sie korzystnie w obo- 4 jetnym rozpuszczalniku, w temperaturze 0°C—100 °C. Czas reakcji zalezy od rodzaju skladników reakcji i temperatury.Korzystnie stosuje sie benzofuroksany o wzorze 3 za¬ wierajace tylko jeden podstawnik w pozycji 5 albo 6, gdyz zwiazki takie sa bardziej ekonomiczne. Grupy nitrowe, hydroksylowe i merkaptanowe riie sa korzystnymi pod* stawnikami tych zwiazków, gdyz zwykle powoduja powsta¬ wanie zwiazków ubocznych, a wiec i zmniejszaja wydajnosc reakcji. Benzofuroksany moga byc latwo wytwarzane np. metoda Kaufmana i in., podana w Chem. Rev. 59, 44& (1959) w artykule „The Furoxans".Rodzaj estrów kwasu pirogronowego o wzorze CH3CO- -COOR nie ma istotnego znaczenia dla przebiegu reakcji i mozna stosowac podstawione lub nie podstawione estry alkilowe, arylowe, alicyklicZne lub aralkilowe, ale ze wzgledu na ich dostepnosc najkorzystniej stosuje sie nizsze estry alkilowe, to jest o 1—4 atomach wegla w rodniku alkilowym* Amine o wzorze HNRLR2 stosuje sie zwykle w nadmiarze,. poniewaz reakcja z benzofuroksanem zachodzi szybciej w obecnosci zasadowego katalizatora, przy czym dogodnie stosuje sie jako katalizator zasadowy nadmiar aminy latwiej osiagalnej i bardziej ekonomicznej w stosowaniu. Wielkosc nadmiaru aminy nie jest ograniczona, jednakze korzystnie jest stosowac amine w nadmiarze do 50% molowych w sto- sunku do estru kwasu pirogronowego lub benzofuroksanu,. w celu zakonczenia reakcji w dostatecznie zasadowym srodowisku, przy czym stosowanie wiekszego nadmiaru aminy nie jest celowe.Jak wykazalo doswiadczenie, uzycie aminy w równowaz- nej ilosci w stosunku molowym do pozostalych reagentów umozliwia przebieg reakcji bez koniecznosci dodatkowego stosowania zasadowego katalizatora. Reakcja wyraznie zachodzi poprzez tworzenie enaminy i w toku reakcji amina jest stale wyzwalana, spelniajac funkcje katalizatora, nie mniej jednak, w niektórych przypadkach uzycie dodatkowej ilosci katalizatora przyspiesza reakcje.W przypadkach, w których reagent aminowy jest trudno dostepny stosuje sie go w ilosci zblizonej do równomolowej •w stosunku do estru kwasu pirogronowego lub benzofuro- 40 ksanu i mozna uzyc dodatkowo inna zasade nie wchodzaca w reakcje, a sluzaca wylacznie jako katalizator. Taka za¬ sada moze byc trzeciorzedowa amina, alkohojan metalu alkalicznego, wodorotlenek metalu alkalicznego lub metalu ziem alkalicznych albo wodorek metalu. Przykladami takich 45 zasad sa: l,5-dwr,azodwucyklo-[4,3,0]-5-nonen, trójetylo- amina, l,2-dwumetylo-l,4,5,6-czterowcdoropirymidyna, me- tanolan sodowy, etanolan potasowy, roztwór alkoholowy wodorotlenku potasowego i wederck sedewy. Oddzielna zasade stosuje sie zwlaszcza w ilosci do 0,5 mola na 1 mol 50 dwuketonu lub benzofuroksanu i dodaje sie do mieszaniny reakcyjnej przed reakcja, z reagentem aminowym lub pa wprowadzeniu tego reagentu albo równoczesnie z benzofuro¬ ksanem.Jak wspominano, reakcje prowadzi sie zazwyczaj w srodo* 55 wisku rozpuszczalnika lub mieszaniny rozpuszczalników,, sluzacych do rozpuszczenia co najmniej samych reagentów i nie powodujacych ubocznych reakcji z reagentami lub produktem reakcji, przy czym jako rozpuszczalnik moze byc stosowany nadmiar aminy uzytej jako reagent. 60 Kolejnosc dodawania skladników nie wplywa r.a przebiec reakcji i mozna je dodawac równoczesnie lub kolejno, lacznie z dodawaniem nadmiaru aminy lub innej zasady jako kata¬ lizatora. Jezeli jako katalizator stosuje sie nadmiar skladnika aminowego, wówczas korzystnie cala ilosc tej aminy dodaje 65 sie do mieszaniny estru kwasu pirogronowego i benzofurok-5 sanu, natomiast przy uzyciu jako katalizatora aminy o wzorze HNR±R2, lecz innej niz reagent aminowy lub przy uzyciu oddzielnej zasady, jak wymieniono wyzej, korzystnie dodaje sie katalizator do mieszaniny benzofuroksanu i estru kwasu pirogronowego, a nastepnie otrzymana mieszanine wpro¬ wadza stopniowo do roztworu skladnika aminowego w obo¬ jetnym rozpuszczalniku. Ten ostatni "Sposób jest szczegól¬ nie korzystny w przypadku egzotermicznej reakcji, poniewaz ulatwia on regulowanie temperatury szybkoscia reakcji.Ze wzgledów praktycznych, w celu uzyskania maksymal¬ nej wydajnosci zadanego 1,4-dwitflenku chinoksalinokarbo- namidu-2 czesto jest korzystnie zmieszac ester kwasu piro¬ gronowego i benzofuroksan w odpowiednim rozpuszczalniku i do otrzymanego roztworu dodac reagent aminowy. Ko- Tzystny sposób polega na dodaniu w temperaturze 0 °—50 °C odpowiedniego benzofuroksanu,. ewentualnie w postaci Toztworuw obojetnym rozpuszczalniku, co najmniej równo- molowego roztworu estru kwasu pirogronowego w takim •samym lub innym obojetnym rozpuszczalniku mieszajacym «ie z rozpuszczalnikiem benzofuroksanu, jesli byl on uzyty, a nastepnie wprowadzeniu skladnika aminowego i oddzielnie katalizatora., jezeli jest on stosowany. Po dodaniuzasadowego katalizatora i aminy* mieszanine pozostawia sie w celu jej przereagowania w okresie do 24 godzin, przy czym w wiek¬ szosci przypadków wystarcza do zakonczenia reakcji pozos¬ tawienie mieszaniny reakcyjnej w temperaturze pokojowej tyciagu kilku godzin na przyklad do 12 godzin. W procesach jxa wieksza skale mozna stosowac wyzsza temperature i krótszy czas reakcji.Powyzej zaznaczono, ze reakcje prowadzi sie zwlaszcza -w srodowisku rozpuszczalnika, jednak nie stanowi to istot¬ nego warunku procesu, poniewaz nie zawsze jest on ko¬ nieczny, zwlaszcza w takich przypadkach, w których reagen¬ ty, na przyklad ester kwasu pirogronowego i amina, maja w temperaturze reakcji konsystencje cieczy, co umozliwia utrzymanie jednorodnej fazy. Jednakze stosowanie roz¬ puszczalnika zazwyczaj jest korzystne, gdyz umozliwia on lepsza regulacje temperatury, ulatwia mieszanie, a wiec usprawnia proces i czesto upraszcza wyodrebnienie pro¬ duktów reakcji.Jako odpowiednie rozpuszczalniki stosuje sie etery, takie jak eter dwuetylowy, eter dwuizopropylowy, dioksan5 czte- rowodorofuran, etery dwtimetylowe glikolu etylenowego i glikolu dwuetylowego, alkohole szczególnie nizsze alkohole do 4 atomów wegla, N,N-dwumetyloformamid, benzen, toluen, ksylen, chloroform, chlorek metylenu oraz miesza¬ niny tych rozpuszczalników.Ester kwasu pirogronowego i benzofuroksan stosuje sie zwykle w stosunku molowym 1:1 do 1,2:1. Mozna stosowac nadmiar jednego z reagentów, lecz na ogól nie daje to zad¬ nych korzysci.Produkt reakcji najczesciej wytraca sie z mieszaniny po¬ reakcyjnej w postaci osadu, który wydziela sie przez od¬ filtrowanie lub odwirowanie, po czym — w celu dalszego oczyszczenia, poddaje sie krystalizacji. Produkty reakcji nie wytracajace sie w postaci stalej wyodrebnia sie z mieszaniny poreakcyjnej przez dodanie odpowiedniego rozcienczalnika wytracajacego produkt reakcji. Produkt reakcji moze byc wyodrebniony równiez przez odparowanie rozpuszczalnika z mieszaniny poreakcyjnej i/lub wydzielony chromatogra¬ ficznie.W-sposobie wedlug wynalazku, zamiast estru kwasu piro- ~ gronowego i aminy, mozna stosowac wytworzony uprzednio amid kwasu pirogronowego, przy czym stosuje sie równiez katalizator typu wymienionego wyzej lub amoniak, a takze 5591 amine pierwszo- lub drugorzedowa. Warunki reakcji opisa¬ ne wy£ej stosuje sie równiez i w tej reakcji. Ze wzgledu na ograniczona dostepnosc amidów kwasu pirogronowego sposób ten nie ma jednak mozliwospi szerszego zastosowania. 1,4-dwutlenki chinoksalinokarbonamidu-2 wykazuja in vitro aktywnosc przeciwko róznym chorobotwórczym mikroorganizmom i z tego wzgledu sa uzyteczne w zastoso¬ waniu do przemyslu, na przyklad do odkazania wody, szlamów, a takze do ochrony drewna, malowidel i innych celów.Przy stosowaniu do uzytku zewnetrznego zwiazki te korzystnie miesza sie z farmaceutycznie dopuszczalnym nosnikiem, na przyklad z olejem mineralnym lub wprowa¬ dza do kremów zmiekczajacych.Zwiazki te moga byc rozpieszczane lub dyspergowane w róznych cieklych rozpuszczalnikach lub nosnikach, takich jak woda, alkohol, glikol lub ich mieszaniny, a takze w in¬ nym srodowisku obojetnym, to jest nie dzialajacym szkod¬ liwie na substancje czynna. Wtakich mieszaninach zawartosc skladnika czynnego wynosi 0,1—10% wagowych mieszani¬ ny.Ponadto szereg powyzszych zwiazków wykazuje aktyw¬ nosc w szerokim zakresie zarówno przeciwko bakteriom Gram — ujemnym i Gram — dodatnim, w przeciwienstwie do N-dwutlenków chinoksaliny, której dzialanie jest ogra¬ niczone tylko przeciwko bakteriom Gram — ujemnym.Równiez wiele z powyzszych zwiazków dzialajacych in vitro wykazuje zdolnosc pobudzania wzrostu zwierzat i dzialaprz^ciwzakazue oraz wykazuje aktywnosc w leczeniu chronicznych chorób narzadów oddechowych u drobiu.Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku mozna stosowac doustnie lub pozajelitowo, na przyklad w zastrzy¬ kach podskórnych lub domiesniowych, w dawkach 1—100 mg/kg wagi ciala. Odpowiednim nosnikiem moze byc na przyklad woda, izotoniczny roztwór dekstrozy, roztwór Rignera lub nosnik hiewodny na przyklad oleje tluszczowe pochodzenia roslinnego, takie jak olej z nasion bawelny, orzechów ziemnych, kukurydzy, sezamu, a takze sulfo- tlenek dwumetylu i inne niewodne nosniki nie kolidujace 40 z terapeutycznym dzialaniem mieszaniny i nie wykazujace toksycznosci w stosowanych dawkach, na przyklad glicerol, glikol propylenowy lub sorbit. Mieszaniny moga byc wy¬ twarzane w postaci koncentratu do rozcienczania bezpo^ srednio przed stosowaniem i poza rozcienczalnikiem moga 45 zawierac - inne skladniki, na przyklad srodki buforowe, hialuronidaze, domiejscowe srodki znieczulajace oraz sole nieorganiczne, w zaleznosci od wymaganych wlasciwosci farmakologicznych. Zwiazki przeciwbakteryjrie moga byc wprowadzane do pokarmu i stosowane jako koncentraty 50 spozywcze w postaci dodatków do karmy.Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku moga byc formowane w polaczeniu z róznymi nosnikami dopusz¬ czalnymi farmaceutycznie w postaci kapsulek, tabletek, pastylek, granulek, a takze moga wystepowac w postaci 55 eliksirów, proszków, zawiesin i roztworów oraz roztworów i zawiesin do stosowania pozajelitowego. Ogólnie biorac zwiazki czynne moga.wystepowac w róznej postaci i o róz¬ nym stezeniu, od okolo 0,5% do okolo 90% w stosunku wagowym do mieszaniny. 60 Przedmiot wynalazku objasniaja nizei podane przyklady.P r z y k l a d I. Wytwarzanie 1,4-dwutlenku N-metylo-6- - (lub 7)-chlorochinoksalinokarbonamidu-2.A. Do roztworu 8,6 g (0,05 M) 5-chlorobenzofuroksanu i 6*12 g (0,06 M) estru metylowego kwasu pirogronowego 65 w 50 ml etanolu, mieszajac w temperaturze pokojowej,96 591 wprowadzono za pomoca belkotki gazowa metyloamine w 10% nadmiarze molowym, przy czym mieszanina ogrzala sie do temperatury okolo 50 °C i przybrala barwe brazowo- czerwona, a po zakonczeniu wydzielania sie ciepla zaczal wytracac sie osad. Mieszanine poreakcyjna pozostawiono w temperaturze pokojowej na okres okolo 12 godzin, na¬ stepnie osad odsaczono, otrzymujac 4,2 g (33% wydajnosci) produktu o temperaturze topnienia 244—246 °C. Po krys¬ talizacji z kwasu octowego otrzymano zwiazek o tempera¬ turze topnienia 245—246 °C.B. Powtórzono powyzszy proces, lecz stosujac tempera¬ ture 0—5 °C i doprowadzajac reakcje do konca w tempera¬ turze otoczenia. Otrzymano ten sam zwiazek.Przyklad II. Proces prowadzono jak w przykladzie I — A, stosujac zamiast metyloaminy i 5-chlorobenzofurok- sanu odpowiednia amine i benzofuroksan. Otrzymano 1,4- -dwutlenki chinoksalinokarbonamidu-2 o ogólnym wzorze 1, w którym R± oznacza atom wodoru a znaczenie symboli X13 X2 i R2 oraz charakterystyke poszczególnych zwiazków wydajnosc reakcji podano w tablicy 1. 8 P r z y k l a d IV. Wytwarzanie 1,4-dwutlenku N,N-dwu- etylochinoksal nokarbonamidu-2.Do roztworu 2,90 g (0,025 M) estru etylowego kwasu pirogronowego i 1,83 g (0,025 M) dwuetyloaminy w 50 ml czterowodorofuranu, o temperaturze pokojowej, mieszajac dodano 3,40 g (0,025 M) benzofuroksanu i mieszano w ciagu 1 godziny, po czym pozostawiono w temperaturze pokojo¬ wej na okres okolo 12 godzin. Wytracony osad odsaczono, przemyto metanolem i wysuszono.W taki sam sposób, lecz stosujac zamiast dwuetyloaminy dodecyloamine, etanoloamine, N,N-dwumetyloetylenodwu- amine, n-butyloamine, N-acetyloetylenodwuamine, N-me- tylopiperazyne, morfoline, aniline, i alliloamine, otrzymano odpowiadajace iml,4-dwutlenki chinoksalinokarbonamidu-2.PrzykladV.Proces prowadzono jak w przykladzie I, stosujac rózne estry kwasu pirogronowego oraz odpowiednie aminy i benzofuroksany jako reagenty. Otrzymano 1,4-dwu- tlenki chinoksalinokarbonamidu-2 o ogólnym wzorze 1, w którym znaczenie symboli X15 X2, R± i R2 podano w ta¬ blicy 2.Tablica 1 X1 H Cl Cl Cl H F F F Cl Cl Cl Cl Br Br Br Cl Cl H H x2 H H H H H H H H H Cl Cl Cl H H H H H H H R2 H CH2CH2CH3 CH2CH2CH2CH3 CH2CH3 CH3 CH3 CH2CH3 H H H CH3 CH2CH3 H CH3 CH2CH3 CH2CH2N(CH3)2 CH2CH2OH CH2CH2N(CH3)2 CH2CH2OH Temperatura topnienia (°C) 262 212—13 197—8 243^ 222—3 248 230—1 253 258—9 275—6 270 245—6 254—6 248 233 191—2 208 151—2 189—190 Rozpuszczalnik do krystalizacji*) HOAc CH3CN/CHC13 EtOH/CHCl3 CHCl3/MeOH EtOH/CHCl3 MeOH/CHCl3 CHC13 HOAc CF3COOH/HOAc CF3COOH/HOAc CF3COOH/EtOH CF3COOH/HOAc CF3COOH/HOAc EtOH/CHCl3 HOAc MeOH/CHCl3 CF3COOH/MeOH EtOH aceton i Wydajnosc 7 18 * 14 21 12 22 12 60 27 27 11 19 *) HOAc = kwas octowy; EtOH = etanol; MeOH = metanol.Chociaz symbole Xt i X2 podano we wzorze 1 w ustalo¬ nych pozycjach, nalezy rozumiec, ze umiejscowienie ich jest umowne, gdyz dotychczas nie jest znane i zarówno Xj jak i X2 moga wystepowac w pozycjach 6 lub 7.Przyk lad III. Powtórzono proces jak w przykladzie I, lecz zamiast estru metylowego kwasu pirogronowego stosowano nizej wymienione estry tego kwasu i otrzymano ten sam zwiazek.Uzyto nastepujace estry kwasu pirogronowego: etylowy, n-propylowy, izopropylowy, n-butylowy, n-heksylowy, feny Iowy, 4-tolilowy, 4-metoksyfenylowy,.2-chlorofenylowy, benzylowy, 4-metoksybenzyiowy, 2-bromobenzylowy, 2-fenyloetylowy, 2-chloroetylowy, 2-hydrcksyetylowy, 3-dwumetyloaminopropylowy, cykloheksylowy i 2-metoksy- etylowy. 55 65 Przyklad VI. Wytwarzanie 1,4-dwutlenku N-(n- -butylo)-6- (lub 7)-chlorochinoksalinokarbonamidu-2.Do mieszaniny 5,1 g (0,05 M) estru metylowego kwasu pirogronowego i 3,65 g (0,05 M) n-butyloaminy w 50 ml etanolu dodano 0,025 M N-metyloaniliny, nastepnie 8,6 g (0,05 M) 5-chlorobenzofuroksanu i mieszano w ciagu 1 godziny, po czym pozostawiono w temperaturze pokojo¬ wej w ciagu okolo 12 godzin. Wytracono osad odsaczono i przekrystalizowano z mieszaniny etanolu i chloroformu, otrzymujac zwiazek identyczny ze zwiazkiem otrzymanym w przykladzie II.Przyklad VII. Wytwsrzanie 1,4-dwutlenku N,N-dwu- metylochinoksalinokarbonamidu-2.Do roztworu 5,75 g (0,05 N) amidu kwasu N,N-dwume- tylopirogronowego w 50 ml etanolu dodano w temperaturze96 591 9 10 Tablica 2 X/) i H F H Cl OCH3 CH3 Cl H H Br S02NH2 S02N(CH3)2 H Cl Cl CH3 F CH3 S02NH(CH3) S02N(CH3)2 S02N(CH3)2 S02NH2 S02NH2 S02N(CH3)2 H Cl F OCH3 Cl OH3 Cl F Cl H Cl CH3 S02N(CH3)2 OCH3 S02NH2 H Cl Br Cl S02N(CH3)2 S02N(CH3)2 H Cl CH3 OCH3 Cl Cl F H Cl CH3 Cl Cl S02NH2 S02N(CH3)2 x2*) 2 H H H H H H OCH3 H H H H H H H Cl Cl H CH3 H H H H H H H H H H CH3 CH3 Cl H H H H H H H H H H Br CH3 H H H H H H OCH3 H H H H H H OCH3 H H Ri 3 H CH3 n-C4H9 H H C6H5 H H H H H H H H H H CH2-CH — CH2 C2H5 CH3 CH3 CH2-CH = CH2 H CH2CH2OH (CH2)3OH H H (CH2)4OH CH2CH2OH H H H H H H H H H H H H H H H H H H H H H H H H H H H H H H H R2 4 C7H7 C7H7 C7H7 C7H7 QH5 QH5 4-CH3C6H4 4-NH2-C6H4 2-[(CH3)2N]C6H4 4-HOC6H4 2-CH3OC6H4 3-(CF3)C6H4 CH2-CH = CH2 CH2-CH = CH2 CH2-CH = CH2 CH2-CH = CH2 CH2-CH = CH2 QH5 CH3 CH3 CH2-CH - CH2 CH2CH2OH CH2CH2OH (CH2)3OH CH2CH(CH3)OH CH(C2H5)CHaOH (CH2)4OH CH3 CH2CH2OH CH2CH2OCH3 CH2CH20(n-C4H,) CH2CH2COOCH3 CH2CH2CONH2 CH2CONH2 CH2CH2CONHC2H5 CH2CON(CH3)2 CH2CONH2 CH2CON(C2H5)2 CH2COOC2H5 (CH2)3N(CH3)2 CH2CH2N(i-C3H7)2 (CH2)4N(CH3)2 CH(CH3)CH2N(CH3)2 CH2CH2N(CH3)2 CH2CH(CH3)N(CH3)2 CH2CH2-morfolinowy CH2CH2-morfolinowy CH2CH2-pirolidynowy (CH2)3-piperydynowy CH2CH2--imidazolidynowy CH2CH2-/N-metylopiperazynowy CH2CH2-/N-2-hydroksyetylopiperazynowy (CH2)3-/N-n-butylopiperazynowy CH2CH2-/N-acetylopiperazynowy CH2CH2-/N-karbometyloksypiperazynowy (CH2)3-pirolowy CH2CH2-piperazynowy (CH2)3-morfolinowy CH2CH2- /N-n-butylopiperazynowy96 591 11 12 c.d. tablicy 2 I 1 H Cl OCH3 CH3 F H Cl S02N(CH3)2.Br CH, Cl Cl F Cl S02NH(CH3) F H OCH3 S02N(CH3)2 H H Cl OCH3 S02N(CH3)2 H Cl F H CH3 S02N(CH3)2 H Cl H F Cl S02N(CH3)2 2 H H H Cl H H H H Br H H CH3 H H H H H H H H H H H H H CH3 H H H H H H H H Cl H 1 3 | -Cixl2-C-irl2-dri.2-C-(ri2 -C^H,2v_lH2-Cjri.2C-ird2- -CrI2-CrI2-CrI2CH,2- -CH.2-Cri2-Cri2-CH2- -CH.2-CH2-Cri2-CrI2-C.ri.2- -CH2-CH2-0-CH2-CH2- -CH2-CH2-0-CH2-CH2- -CH2-CH2-0-CH2-CH2- -CH2-CH2-NH-CH2-CH2- -CH2-CH2-N (CH3)-CH2CH2- -CH2-CH2-N(n-C4H9)-CH2-CH2- -CH2-CH2-N(CH2CH2OH)-CH2CH2- -CH2-CH2-N(CHO)-CH2-CH2- -CH2-CH2-N (COOCH3)-CH2CH2- -CH2-CH2-N(COO-izo-C3H7) -CH2-CH2- -CH2-CH2-N(COC2Hs)-CH2-CH2- -CH2-CH2-N(CH2CH)CH3 (CH2OH)-CH2-CH2- -CH = CH-CH = CH- -CH2-CH2-0-CH2-CH2- -CH2-CH2-N (COOC2H5)-CH2-CH2- QHn C6Hn QHn CeHn C4H7 C4H7 C4H7 C3HS C3H5 QH5 QHU CeHn CH3 CH3 CH3 H H H H H H H H H H H QHn QHU C6H5 C6H5 C6H5 H 4 ¦ *) Xt i X2 wystepuja odpowiednio w pozycji 6 lub 7. pokojowej 0,012 Mtrójetyloaminy, nastepnie benzofuroksan.Mieszanine reakcyjna mieszano w ciagu 1 godziny, po czym pozostawiono w temperaturze pokojowej w ciagu okolo 12 godzin i wytracony produkt odsaczono, otrzymujac zadany zwiazek.W taki sam sposób, lecz stosujac odpowiedni amid kwasu pirogronowego i odpowiedni benzofuroksan otrzymano 1,4-dwutlenki chinoksalinokarbonamidu-2 o ogólnym wzo¬ rze 1, w którym znaczenie symboli X13 X2, Rj i R2 podano w tablicy 3.Tablica 3 1 Xt*) H Cl S02NH2 H CH3 OCH3 F H Cl CH3 | 1 X2*) H H H H H H H H H Cl 1 Ri H H H H H CH3 CH3 H H H 1 R2 1 H . H H CH2COOH CH2COOH QH5 C6H5 4-(CH3)C6H4 4-(CH3)C6H4 2-(CH3)C6H4 | *) Xi i X2 wystepuja odpowiednio w pozycji 6 lub 7. 45 50 55 60 65 Tesame zwiazki otrzymano stosujac zamiast trójetyloami- ny równowazna ilosc 1,5-dwuazodwucyklo- [4,3,0] -nonu, etanolanu sodowego lub N-metylomorfoliny.Przyklad VIII. Wytwarzanie piperydydu kwasu chinoksalinokarboksylowego-2. Zwiazek ten otrzymano przez hydrolize odpowiedniego N- (karboetoksy)-piperydydu kwasu chinoksalinokarboksylowego-2 z przykladu VII w nastepujacy sposób.Do 15 ml stezonego kwasu siarkowego dodano 1 g N- - (karboetoksy)- piperydydu i ogrzewano na lazni parowej w ciagu 12 godzin, po czym rozcienczono woda i zobojet¬ niono kwasnym weglanem sodowym. Wytracony osad odsaczono i przemyto woda.W podobny sposób wytworzono piperydyd kwasu 6- -(lub 7)-chloro-2-chinoksalinokarboksylowego i piperydyd kwasu 6-(lub 7)-N,N-dwumetylosulfonamido-2-chinoksa- linokarboksylowego, stosujac odpowiedni N-karboalkosy/- -piperydyd z przykladu VII.Przyklad IX. Wytwarzanie 1,4-dwutlenku N-(n-bu- tylo-6- lub 7)-chlorochinoksalinokarbonamidu-2.Mieszanine 5,1 g (0,05 M) estru metylowego kwasu pirogronowego i 3,65 g (0,05 M) n-butyloaminy w 50 ml etanolu mieszano w ciagu 0,5 godzin, po czym dodano 0,025 M N-metyloaniliny, nastepnie 8,6 g (0,05 M) 5-chlo-96 591 13 14 robenzofuroksanu i mieszano w ciagu 1 godziny. Mieszanine pozostawiono w temperaturze pokojowej w ciagu okolo 12 godzin3 nastepnie wytracony osad odsaczono i prze- krystalizowano z mieszaniny etanolu i chloroformu. Otrzy¬ mano4dentyczny zwiazek jak w przykladzie II.Wytwarzanie 5-trójfluorometylobenzofuroksanu, stoso¬ wanego jako zwiazek wyjsciowy.Roztwór 103 g (0,5 M) 4-amino-3-nitrobenzotrójfluorku, 750 ml kwasu octowego i 385 ml stezonego kwasu siarkowego mieszajac oziebiono w kapieli lodowej, po czym do oziebio¬ nego roztworu dodano porcjami 38 g (0^55 M) azotynu sodu, utrzymujac temperature do 5°C. Po wprowadzeniu calej ilosci azotynu dodano 38 g (0,55 M) azydku sodu i kontynuowano mieszanie 20 minut, po czym mieszanine poreakcyjna wlano do 4 1 wody z lodem i surowy produkt, 4-azydo-3-nitrobenzotrójfluorek, wyekstrahowano chloro¬ formem. Ekstrakt chloroformowy wysuszono bezwodnym siarczanem sodowym, odsaczono i przesacz odparowano pod zmniejszonym cisnieniem. Oleista pozostalosc roz¬ puszczono w 800 ml toluenu i ogrzewano pod chlodnica zwrotna, stosujac ekran bezpieczenstwa. Po ochlodzeniu do temperatury pokojowej odparowano rozpuszczalnik i pozostalosc oddestylowano pod^zmniejszonom cisnieniem.Frakcja o temperaturze wrzenia 105—108°C, w ilosci 16 ml (wydajnosc 61%), odpowiadala 5-trójfluorometylo- benzofuroksanowi o dostatecznej czystosci.Benzofuroksany o ogólnym wzorze 3, w którym znaczenie symboli X± i X2 podano w tablicy 4, otrzymano w znany sposób, polegajacy na rozpuszczeniu odpowiedniej 2-nitro- -4-sulfonamidoaniliny lub 2-nitro-amidyny walkoholowym roztworze wodorotlenku potasu zawierajacym wodorotlenek potasu w ilosci równomolowej, nastepnie oziebieniu otrzy¬ manego roztworu na lazni lodowej i wkropleniu do niego, stale mieszajac 5% roztworu podchlorynu sodu, w ilosci równomolowej.Jesli w produkcie reakcji wystepuje przy azocie kwasowy wodór, wówczas zwiazek wytraca sie z mieszaniny porer akcyjnej przez zakwaszenie 10% kwasem solnym, natomiast jesli obydwa atomy wodoru przy azocie sa podstawione, zwiazek wytraca sie sam, bez zakwaszenia.Tablica 4 1 X1 S02NH2 S02NH(CH3) S02N(CH3)2 OCH3 Cl 1 C1 X* H H CH3 OCH3 CH3 PL

Claims (4)

  1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania 1,4-dwutlenków chinoksalino- karbonamidów-2 o ogólnym wzorze 1, w którym Xx oznacza atom wodoru, chloru, fluoru lub bromu, rodnik metylowy lub metoksylowy albo grupe o ogólnym wzorze -S02NR3R4, w którym R3 i R4 oznaczaja atomy wodoru lub rodniki metylowe, X2 oznacza atom wodoru lub chloru albo rodnik metylowy lub metcksylowy, przy czym gdy Xt oznacza grupe o wzorze -S02NR3R4, wówczas X2 oznacza atom wodoru i oba podstawniki XA i X2 równoczesnie nie moga oznaczac rodników metoksylowych, RL oznacza atom wo¬ doru, rodnik alkilowy, fenylowy lub allilowy, a R2 oznacza atom wodoru, rodnik allilowy, rodnik benzylowy, nizszy rodnik alkilowy, rodnik alkilowy zawierajacy takie pod- 10 15 20 25 30 35 40 60 65 stawniki jak grupa aminowa, nizsza grupa monoalkiloami- nowa lub dwualkiloaminowa, grupa pirolowa, piperazyno- wa, pirolidynowa, piperydynowa, morfolinowa, nizsza grupa N-alkilopiperazynowa, N-hydroksyalkilopiperazyno- wa, N-alkanoilopiperazynowa, w tym równiez N-formylo- piperazynowa, nizsza grupa N-karboalkoksypiperazynowa, grupa imidazolidynowa, grupa hodroksylowa, nizsza grupa alkoksylowa, grupa karboksylowa, nizsza grupa karboalko- ksylowa, grupa karbamylowa, nizsza grupa alkilokarbamylo- wa, dwualkilokarbamylowa, alkanoiloksylowa, w tym równiez formyloksylowa, nizsza grupa alkanoiloaminpwa, w *tym równiez formamidowa, albo R2 oznacza rodnik fenylowy, ewentualnie zawierajacy podstawnik taki jak • nizszy rodnik alkilowy, grupa aminowa, nizsza grupa mono- lub dwualkiloaminowa, grupa karboksylowa, nizsza grupa karboalkoksylowa, grupa hydroksylowa, grupa karbamylo¬ wa, nizsza grupa mono- lub dwualkilokarbamylowa lub grupa trójfluorometylowa, albo Rx i R2 razem z atomem azotu, z którym sa polaczone, tworza grupe pirolowa, piroli¬ dynowa, piperydynowa, morfolinowa, nizsza grupe N-alkilo- piperazynowa, N-hydroksyalkilopiperazynowa, N-alkanoi- lopiperazynowa lub N-karboalkoksypiperazynowa, zna¬ mienny tym, ze benzofuroksan o ogólnym wzorze 3, w którym Xt i X2 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji z co najmniej równomolowa iloscia estru kwasu pircgronowego o ogólnym wzorze CH3COCOOR, w którym R oznacza nizszy rodnik alkilowy i amoniakiem albo amina o ogólnym wzorze HNRLR2, w którym Ra i R2 maja wyzej podane znaczenie.
  2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze reakcje prowadzi sie w obojetnym rozpuszczalniku w temperaturze 0°C—100 °C.
  3. 3. Sposób wytwarzania 1,4-dwutlenków chinoksalino- karbonamidów-2 o ogólnym wzorze 1, w którym Xj oznacza atom wodoru, chloru, fluoru lub bromu, rodnik metylowy lub metoksylowy albo grupe o ogólnym wzorze -S02NR3R4, w którym R3 i R4 oznaczaja atomy wodoru lub rodniki metylowe, X2 oznacza atom wodoru lub chloru albo rodnik metylowy lub metoksylowy, przy czym gdy Xt oznacza grupe o wzorze -S02NR3R4, wówczas X2 oznacza atom wodoru i oba podstawniki Xx i X2 równoczesnie nie m6ga oznaczac rodników metoksylowych, Rj oznacza atom wo¬ doru, rodnik alkilowy, fenylowy lub allilowy, a R2 oznacza atom wodoru, rodnik allilowy, rodnik benzylowy, nizszy rodnik alkilowy, rodnik alkilowy zawierajacy takie pod¬ stawniki jak grupa aminowa, nizsza grupa monoalkiloami- nowa lub dwualkiloaminowa, grupa pirolowa, piperazynowa, pirolidynowa, piperydynowa, morfolinowa, nizsza grupa N-alkilopiperazynowa, N-hydroksyaikilopiperazynowa, N- -alkanoilopiperazynowa, w tym równiez N-formylopipera- zynowa, nizsza grupa N-karboalkoksypiperazynowa, grupa imidazolidynowa, grupa hydroksylowa, nizsza grupa alko¬ ksylowa, grupa karboksylowa, nizsza grupa karboalkoksylo¬ wa, grupa karbamylowa, nizsza grupa alkilokarbamylowa, dwualkilokarbamylowa, alkanoiloksylowa, w tym równiez formyloksylowa, nizsza grupa alkanoiloaminowa, w tym równiez formamidowa, albo R2 oznacza rodnik fenylowy ewentualnie zawierajacy podstawnik taki jak nizszy rodnik alkilowy, grupa aminowa, nizsza grupa mono- lub dwu¬ alkiloaminowa, grupa karboksylowa, nizsza grupa karbo¬ alkoksylowa, grupa hydroksylowa, grupa karbamylowa, nizsza grupa mono- lub dwualkilokarbamylowa lub grupa trójfluorometylowa, albo R± i R2 razem z atomem azotu, z którym sa polaczone, tworza grupepirolowa, pirolidynowa, piperydynowa, morfolinowa, nizsza grupe N-alkilopipera-96 591 15 zynowa, N-hydroksyalkilopiperazynowa, N-alkanoilopipe- razynowa lub N-karboalkoksypiperazynowa, znamienny tym, ze benzofuroksan o ogólnym wzorze 3, w którym Xt i X2 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji z co najmniej równomolowa iloscia amidu kwasu pirogronowego o ogólnym wzorze CHgCOCONR^, w którym R± i R2 16 maja wyzej podane znaczenie, przy czym reakcje te prowadzi sie w obecnosci zasadowego katalizatora i ewentualnie rozpuszczalnika obojetnego w warunkach reakcji.
  4. 4. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze jako katalizator stosuje sie amoniak lub pierwszorzedowa albo drugorzedowa amine. X2 X o ?» N' l 0 C0NR,R- Wzór 1 X o o C0NR.R i'Y Wzór 2 H/zór3 x2 *K l o o o II II 0 + CH3-C-C-OR + HNR,R2 0 t 0 x, i o Schemat LZG Z-d 3 zam. 251-78, nakl. 105+20 egz. Cena 45 zl PL
PL1973161873A 1972-05-01 1973-04-12 Sposob wytwarzania 1,4-dwutlenkow chinoksalinokarbonamidow-2 PL96591B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US24937372A 1972-05-01 1972-05-01

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL96591B1 true PL96591B1 (pl) 1978-01-31

Family

ID=22943199

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL1973161873A PL96591B1 (pl) 1972-05-01 1973-04-12 Sposob wytwarzania 1,4-dwutlenkow chinoksalinokarbonamidow-2

Country Status (19)

Country Link
JP (1) JPS5726275B2 (pl)
AT (1) AT333767B (pl)
BE (1) BE797983A (pl)
CA (1) CA1002047A (pl)
CH (2) CH568307A5 (pl)
DE (1) DE2316765A1 (pl)
DK (1) DK143336C (pl)
ES (1) ES413579A1 (pl)
FI (1) FI55505C (pl)
FR (1) FR2182957B1 (pl)
GB (1) GB1432443A (pl)
IE (1) IE37526B1 (pl)
IN (1) IN139311B (pl)
NL (1) NL7305048A (pl)
NO (1) NO139173C (pl)
PH (1) PH12684A (pl)
PL (1) PL96591B1 (pl)
SE (1) SE405853B (pl)
ZA (1) ZA732418B (pl)

Families Citing this family (5)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
JPS5128121A (ja) * 1974-09-04 1976-03-09 Nagashima Special Paint Suberidometoryooyobisonoseizohoho
FR2350096A1 (fr) 1976-05-03 1977-12-02 Oreal Compositions destinees a la coloration de la peau a base de derives de la quinoxaline
DE2747700A1 (de) * 1977-10-25 1979-05-03 Bayer Ag Verfahren zur herstellung von neuen chinoxalin-di-n-oxiden sowie ihre verwendung als arzneimittel
AU674613B2 (en) * 1993-09-28 1997-01-02 Otsuka Pharmaceutical Co., Ltd. Quinoxaline derivative as antidiabetic agent
JPH09227740A (ja) * 1996-02-21 1997-09-02 Daicel Chem Ind Ltd ガラス繊維強化ポリスチレン系樹脂組成物

Also Published As

Publication number Publication date
FI55505B (fi) 1979-04-30
GB1432443A (en) 1976-04-14
DK143336C (da) 1981-12-07
ES413579A1 (es) 1976-01-16
FR2182957A1 (pl) 1973-12-14
DE2316765A1 (de) 1973-11-15
IN139311B (pl) 1976-06-05
ATA321073A (de) 1976-04-15
NO139173C (no) 1979-01-17
FR2182957B1 (pl) 1976-09-10
SE405853B (sv) 1979-01-08
ZA732418B (en) 1974-02-27
CA1002047A (en) 1976-12-21
NL7305048A (pl) 1973-11-05
BE797983A (fr) 1973-10-10
DK143336B (da) 1981-08-10
CH568988A5 (pl) 1975-11-14
NO139173B (no) 1978-10-09
IE37526L (en) 1973-11-01
CH568307A5 (pl) 1975-10-31
AT333767B (de) 1976-12-10
PH12684A (en) 1979-07-18
JPS4924980A (pl) 1974-03-05
JPS5726275B2 (pl) 1982-06-03
FI55505C (fi) 1979-08-10
IE37526B1 (en) 1977-08-17

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US2996501A (en) Synthetic penicillins
US4147875A (en) Imidazo[1,5-α][1,4]benzodiazepines
PL96591B1 (pl) Sposob wytwarzania 1,4-dwutlenkow chinoksalinokarbonamidow-2
US3883528A (en) Preparation of 2(aryl)-as-triazine-3,5(2H,4H)-dione coccidiostats
US4343942A (en) Quinoxaline derivatives
CH630920A5 (de) Verfahren zur herstellung neuer 6-aryl-s-triazolo-(4,3-a)-pyrido-(2,3-f)-1,4-diazepine.
US3632605A (en) Pyrroline derivatives
MC1850A1 (fr) Composes tricycliques
US3883527A (en) Process for preparation of 2-aryl-1,3,4-triazine-3,5(2H,4H)-diones
CA1171083A (en) Tricyclic pyrroles, a process for their preparation, their use, and medicaments containing them
Madroñero et al. Synthesis of triazolo [4, 3‐d], tetrazolo [1, 5‐a]‐and quinazolino [3, 2‐d][1, 4] benzodiazepines
US5747529A (en) Antineoplastic cyclolignan derivatives
EP0046990A2 (en) 2-Halogeno-4-alkyl-4,7-dihydro-7-oxo-thieno(3,2-b)-pyridine-6-carboxylic acids, salts thereof at the carboxyl group, pharmaceutical use thereof, and intermediates thereof
US3784549A (en) N-(2,3-dihydroquinobenzoxazepin-3-ylidene)-o-(substituted carbamoyl) hydroxylamines
GB2059960A (en) Method for producing penicillanic acid derivatives
US3772317A (en) Certain 2-(3-substituted-4h-1,2,4-triazol-4-yl)-alpha-phenylbenzylamines
DE2521326A1 (de) Neue thienodiazepinderivate, verfahren zur herstellung derselben und diese enthaltende pharmazeutische mittel
DD283627A5 (de) Verfahren zur herstellung von [3,2-f]benzoxazol-6-onen
SU472503A3 (ru) Способ получени производных 3аминопиразолона-5
US4254121A (en) 3-Oxo-5H-pyrimido[2,1-c][1,4 ]benzoxazines
US3761487A (en) Hydrazines of pyrazolopyridine carboxylic acids and esters
US4866175A (en) Novel process for the synthesis of quinoxaline and benzimidazole-N-oxides
US3222360A (en) Dioxazolylpenicillins
Mahgoub Synthesis and reactions of some new thieno [2, 3-b] quinoxalines and their related compounds
US4427589A (en) Pyrimido[4,5-d][2]benzazepines