PL93751B1 - - Google Patents

Download PDF

Info

Publication number
PL93751B1
PL93751B1 PL16291973A PL16291973A PL93751B1 PL 93751 B1 PL93751 B1 PL 93751B1 PL 16291973 A PL16291973 A PL 16291973A PL 16291973 A PL16291973 A PL 16291973A PL 93751 B1 PL93751 B1 PL 93751B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
radical
formula
carbon atoms
acid
phenyl
Prior art date
Application number
PL16291973A
Other languages
English (en)
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Priority claimed from US05/349,876 external-priority patent/US3944545A/en
Application filed filed Critical
Publication of PL93751B1 publication Critical patent/PL93751B1/pl

Links

Landscapes

  • Cephalosporin Compounds (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia dezacetoksycefalosporyny.Znana jest synteza antybiotyków 7-acylamido- dezacetoksycefalosporynowych z penicylin, jako su¬ rowca wyjsciowego. Synteza ta ma duze znacze¬ nie. Morki i Jackson w opisie patentowym Sta¬ nów Zjednoczonych Ameryki nr 3 275 626 przed¬ stawiaja sposób transformacji esitru sulfotlenku penicyliny w ester kwasu dezacetoksycefalospora- nowego. Nastepnie badania prowadzone sposobem przedstawionym przez Morina i Jacksona. R.D.C.Cooper w brytyjskim opisie patentowym nr 1 204 972 zasto&pwai jako rozpuszczalnik trzeciorzedowy amid kwasu karboksylowego, zas w brytyjskim opisie patentowym nr 1 204 394 trzeciorzedowy amid kwa¬ su sulfonowego i stwierdzil, ze transformacja est¬ rów sulfotlenków w odpowiednie estry dezaceto- ksycefalosporyn zachodzi z wieksza wydajnoscia, oraz moze byc prowadzona w nizszej temperatu¬ rze.Natfield, w opisie patentowym Stanów Zjedno¬ czonych Ameryki nr 3 591585, przedstawil sposób transformacji esitru sulfotlenku penicyliny do estru dezacetoksycefalosporyny, analogiczny do sposobu przedstawionego przez Coopera, przy zastosowa¬ niu trzeciorzedowego amidu kwasu karboksylowe¬ go jako rozpuszczalnika, w obecnosci kwasu sul¬ fonowego i usuwaniu lub wiazaniu wody wydzie¬ lajacej sie z mieszaniny reakcyjnej.W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 275 626 przedstawiono mechanizm transformacji estru sulfotlenku penicyliny do est¬ ru kwasu dezacetoksycefalosporynowego. Reakcja transformacji zachodzi poprzez utworzenie kwasu sulfenowego i obejmuje rozerwanie wiazania S-C2.Ten mechanizm jest przekonywujacy i wykazano (R. D. G. Cooper, J.A.C.S., 92, <1970) 5010—5011), ze w warunkach reakcji ustala sie równowaga cieplna pomiedzy wyjsciowym sulfotlenkiem, a kwasem sulfonowym bedacym zwiazkiem posred¬ nim. Problemem jest zapewnienie odpowiedniej transformacji sulfotlenku penicyliny lub pochodnej w postaci estru do dezacetokisycefalosporyny w postaci kwasu lub estru. Osiaga sie to przez prze¬ ksztalcenie przelotnego i nietrwalego posredniego kwasu sulfenowego w trwaly i dajacy sie izolo¬ wac zwiazek posredni. Zwiazek posredni mozna izolowac i nastepnie przeprowadzic w odpowiednia dezacetcJksycefalosporyne, lub stosowac bez izolo¬ wania, w warunkach, które pozwalaja na prowa¬ dzenie wlasciwej, bezposredniej transformacji, do odpowiedniej dezacetoksycefalosporyny.Sposób wedlug wynalazku w odróznieniu od zna¬ nych sposobów polega na zastosowaniu zawieraja¬ cych krzem pochodnych sulfotlenków penicyliny.W sposobie wedlug wynalazku sulfotlenek pe¬ nicyliny o wzorze 1 ogrzewa sie w temperaturze okolo 75—150°C w obojetnym, zasadniczo bezwod¬ nym rozpuszczalniku, w obecnosci czynnika sililu- jacego i jednoczesnie, lub tez w dalszej kolejnosci 9375193751 na mieszanine reakcyjna dziala sie srodkiem za¬ kwaszajacyim.Sulfotlenek penicyliny okresla wzór 1, w którym R3 oznacza atom wodoru, R4 oznacza atom wodo¬ ru, rodnik alkanoilowy o 1—8 atomach wegla, azy- doacetylowy, cyjanoacetylowy, chlorowcoacetylowy, rodnik o wzorze Ar-CH2-CO-, w którym Ar ozna¬ cza rodnik fenylowy, tienylowy, furylowy, piro- lilowy, fenylowy, podstawiony 1—3 podstawnikami, takimi jak atom fluoru, chloru, bromu, jodu, rod¬ nik trójfluorom^tylowy, acyloksylowy o 1—3 ato¬ mach wegla, alkilowy o 1—3 atomach wegla, al- koksylowy o 1—3 atomach wegla, grupa wodoro¬ tlenowa,. .chanowa luib nitrowa, rodnik o wzorze Ar'-Y-CHj-CÓ-, w kl^rym Ar' oznacza rodnik fe¬ nylowy, pirydylow5% fenylowy podstawiony takimi podstawnikami n jak okreslono powyzej, Y oznacza atór^tti^frtriu^-eiarki, rodnik o wzorze Ar-CHB- -CQ», w^kfór^rm' Ar posiada wyzej podane znacze¬ nie, B oznacza rodnik acyloksylowy o 1—3 ato¬ mach wegla, grupe wodorotlenowa, karboksylowa, zesfcryfikowana grupe karboksylowa, cyjanowa, grupy o wzorach -N3, -NH2 lub -NHR, w której R oznacza rodnik benzyloksykarbonylowy, alko- ksykarbonylowy o 2—4 atomach wegla, cykloal- 25 koksykarbonylowy, trójfenylometylowy, rodnik o wzorze -C/CH3/=CH-COOCH3, 2,2,2,-trójchlorotok- sykarbonylowy, /3-sydnono/alkanoik)wy, w którym rodnik alkanoilowy posiada 2-—3 atomów wegla, rodnik o wzorze 3, w którym R' oznacza atom wo- 30 doru lub rodnik metoksyiówy, 2-/lH-tetrazolilo- -1/acetylowy, lulb R3 i R4 laczenie z atomem azotu, z którym sa zwiazane, tworza rodnik ftalimidowy, rodnik cyklicznego imidu kwasu dwukanboksylo- wego o 3—,12 atomach wegla taki jak 2,2-dwume- 3S tylo-5-keto-4-ifenyloimidazolidynylowy-l lub 2,2- -dwumetylo-3-niitrozo-5-keto-4^fenyloimidazolidyny- lowy-1, R2 oznacza atom wodoru, rodnik alkilowy o 1—6 atomach wegla, i,2,2Htrójchlorowcoetylowy, 2-jodoetylowy, benzylowy, niltrobenzylowy, cztero- 40 wodoropiranylowy, 9nfluorenylowy, bursztynoimi- dometylowy, ftalimidometylowy, trójfenylometylo¬ wy, metoksybenzylowy, dwuimetoksybenzylowy, cy- janometylowy, benzhydrylowy, nitrofenylowy, dwu- hitrofenylowy, 2,4,6-trójniitrofenylowy, dwu-/p-me- 45 toksyfenylo/-metylowy, benzyloksymetylowy, alka- noiloksymetylowy o 2—6 atomach wegla, alkano¬ ilowy o 2—1 atomach wegla, fenacylowy lub rod¬ nik o wzorze 2, w którym kazdy z podstawników Ri niezaleznie oznacza rodnik alkilowy o 1—4 ato- 5° mach wegla lub fenylowy.Jako czynniki sililujace stosuje sie zwiazki o wzorze 4, w którym Rx oznacza niezaleznie rod¬ nik alkilowy o 1—4 atomach wegla lub fenylowy, R'" oznacza atom wodoru, rodnik alkilowy o 1—4 M atomach wegla, fenylowy, X oznacza rodnik o wzo¬ rze -NIRiii, w którym J oznacza atom wodoru lub rodnik o wzorze 2, lub X oznacza rodnik o wzo¬ rze -CW3, w którym W oznacza niezaleznie atom wodoru, rodnik trójfluorometylowy lub alkilowy 60 o 1—3 atomach "wegla, zwiazki o wzorze 5, w któ¬ rym R: i W maja znaczenie okreslone powyzej, zwiazki o wzorze Z-SI/R1/3, w którym Ri ma wy¬ zej podane znaczenie, Z oznacza atom chlorowca, rodnik alkenyloksylowy o 2—3 atomach wegla, * rodnik o wzorze Alk-S03-, w którym Alk oznacza rodnik alkilowy .0 1—3 atomach wegla, rodniki o wzorach -O-SI/R1/3, -S-Si/Ri/3, lub -NR5R6, w którym R5 oznacza aitom wodoru, rodnik alkilowy o 1—3 atomach wegla, R6 oznacza rodnik alkilowy o 1—4 atomach wegla, lub rodnik -Si/Ri/3, lub R5 i R6 lacznie z atomem azotu, do którego sa przy¬ laczone tworza pierscien heterocykliczny o 5—6 atomach, z których nie wiecej niz 3 oprócz wy¬ mienionego powyzej atomu azotu oznaczaja nie¬ zaleznie atom azotu, tlenu lub siarki.Morin i wspólpracownicy w Journal of the Ame¬ rican Chemical Society 91, (1969) 1401—1407, szcze¬ gólowo opisali powiekszenie pierscienia penicylin do cefalosporyn. Zachodzi ono poprzez zerwanie, podczas utleniania, wiazania C2-S, utworzenie nie¬ trwalego kwasu sulfenowego posiadajacego wiaza¬ nie podwójne przy atomie wegla C2 i bedacego produktem posrednim. Nastepnie ten produkt po¬ sredni poddaje sie zamykaniu pierscienia i uzys¬ kuje A3-cefalosporyne. Ustala sie charakterystycz¬ na równowaga reakcji, której ulega posredni kwas sulfenowy, z jednej strony do A3-cefalosporyny, z drugiej do wyjsciowej penicyliny. Dlatego jest bardzo korzystne przeprowadzenie posredniego kwasu sulfenowego w zwiazek trwaly, który na¬ stepnie przeprowadza sie w pozadana cefalospo- ryne. W Tetirahedron Letiters 21 1779—82, 1970 Gu¬ towski opisal epimeryzacje estrów sulfotlenków penicylin poddanych dzialaniu czynników sililuja- cych w temperaturze w ciagu szeregu dni.W belgijskim opisie patentowym nr 763104 przedstawiono reakcje sulfotlenku penicyliny za¬ chodzaca podczas ogrzewania w temperaturze po¬ nizej 160°C, w srodowisku bezwodnym, w obec¬ nosci zwiazku zawierajacego krzem i chlorowiec, oraz w obecnosci przynajmniej jednej zasady za¬ wierajacej azot w ilosci co najmniej 5 moli w sto¬ sunku do 1 mola sulfotlenku. Sposobem wedlug wynalazku czynnik sililujacy stosuje sie do sililo- wania posredniego produktu bedacego kwasem sul- fenowym, który powstaje przez rozklad termiczny sulfotlenku penicyliny. Kazdy czynnik sililujacy zawiera przynajmniej jeden rodnik o wzorze 2, w którym Ri posiada znaczenie okreslone powyzej, tak polozony w czasteczce czynnika sililujacego, aby umozliwic utworzenie sililowego estru kwasu azetydynosulfenowego-2. Korzystnie stosuje sie mieszanine takich czynników sililujacych, ze kaz¬ dy z nich daje takie same grupy blokujace grupe karboksylowa.Najkorzystniej jako czynniki sililujace stosuje sie zwiazki 0^ wymienionych powyzej wzorach, w których Ri oznacza rodnik fenylowy lub metylo¬ wy, zwlaszcza rodnik metylowy. Jako typowe czyn¬ niki sililujace w sposobie wedlug wynalazku sto¬ suje sie N,0-dwu/itrójmetylosililo/acetamid, N,0- -dwu/-trójetylosililo/-acetamid, N,O-dwu/trójfenyl0- sililo/-acetamid, N,0-dwu/tTÓjmetylosililo/trójfluo- roacetamid, N,0-dwu/itrójpropylosililo/rtróijfluoroace- tamid, N,0-dwu/trójfenyiosiMlo/tr6jfluoroacetamid, N-trójmetylosililoacetamid, N-trójbutylosililoaceta- mid, Nntrójfenylosililoacetamid, N-metylo-N-itrój- metylosililoacetamid, N-etylo-N-trójetylosililoaceta- mid, N-metylo-N-trójfenylosililoacetamid, N^tróJ^5 93751 6 metylosililo-N,N'-dwufenylomocznik, n-trójfenylosi- lilo-N^-dwufenylomocznik, propenoksytrójinetylo- silan, etenoksytrójetylasilan, propenoksytrójfenylosir lan, siarczan trójmetylosililometanu, siarczan trój- propylosililoetanu, siarczan trójfenylosililopropanu, trójmetylochlorosilan, trójimetylochlorosilan, tr6j-. etylochlorosilan, trójfenylochlorosilan, szesciomety- lodwusilazan, szescioetylodwusilazan, szesciofenylo- dwusilazan, N-trójmetylosililo-III-rz.butyloamina, N-trójfenylosililo-IIIrz.butyloamina, N-fcrójpropylo- sililo-IIlTz.buityloamina, N-trójmetylosililodwuetylo- amina, N-trójetylosililodwumetyloaniina, N-trójfe- nylosililometyloetyloamina, N-trójmetylosililoimi- dazol, "N-trójetylosililoimidazol, N-trójfenylosililo- imidazol, szesciometylodwusiloksan, szesciopropylo- dwusiloksan, szesciofenylodwusiloksan, szesciome- tylodwusiltian, szescioetylodwusiltian, szesciofeny- lodwusiltian i tym podobne.Transformacje sulfotlenku penicyliny sposobem wedlug wynalazku prowadzi sie przez ogrzewalnie w temperaturze od okolo 75° do okolo 150°C z wy¬ branym czynnikiem sililujacym, w odpowiednim, obojetnym calkowicie bezwodnym rozpuszczalniku.Rozpuszczalnik dobiera sie tak aby byl obojetny w stosunku zarówno do sulfotlenku penicyliny jak i do czynnika sililujacego, oraz posiada dostatecz¬ nie wysoka temperature wrzenia, by umozliwic osiagniecie pozadanej temperatury reakcji. Jako rozpuszczalniki stosuje sie benzen, toluen, aceto- nitryl, dioksan., dwumetyloformamid, dwumatylo- acetamid, i tym podobne. Mozna stosowac takze mieszaniny wymienionych rozpuszczalników. Mie¬ szanine reakcyjna zawierajaca sulfotlenek penicy¬ liny ogrzewa sie w obecnosci czynnika sililujace¬ go, w temperaturze okreslonej powyzej, w okresie czasu niezbednym do osiagniecia transformacji.Stosuje sie czas reakcji bardzo krótki lub nieco dluzszy. Zwykle mieszanine reakcyjna ogrzewa sie w czasie okolo 0,5—24 godzin dostarczone cieplo powoduje zerwanie wiazania C2-S i utworzenie posredniego kwasu sulfenowego podatnego na dzia¬ lanie czynnika sililujacego. W wyniku dzialania czynnika sililujacego na produkt posredni powstaje stabilny ester sililowy. Na kazda czasteczke kwa¬ su sulfenowego stosuje sie jedna czasteczke zwiaz¬ ku krzemu. Dlatego czynnik sililujacy w stosunku do kwasu sulfenowego stosuje sie w proporcji mo¬ lowej wynoszacej co najmniej 1:1.Czynniki sililujace moga zawierac równiez w czasteczce dwie lub wiecej grupy sililujace. Te czynniki sililujace stosuje sie w ilosciach równo¬ waznikowych. Zwykle na jeden równowaznik sul¬ fotlenku penicyliny stosuje sie 1,1—4 równowaz¬ ników czynnika sililujacego. Sulfotlenki penicylin moga posiadac dodatkowe grupy ulegajace sililo- waniu i wtedy czynnik sililujacy stosuje sie w ilosci zdolnej do sililowania wszystkich mozliwych grup.Ester sililowy produktu posredniego izoluje sie z sililujacej mieszaniny reakcyjnej lub mieszanine reakcyjna bez izolowania poddaje sie dzialaniu kwasu i przeprowadza zamkniecie pierscienia. Na poczatku reakcji do mieszaniny reakcyjnej dodaje sie razem z sulfotlenkiem penicyliny kwas. Jesli kwas dodaje sie pózniej, ester sililowy produktu posredniego bedzie produktem przejsciowym i zam¬ kniecie pierscienia polaczone z rozkladem estru sililowego bedzie zachodzilo zasadniczo równoczes¬ nie z formowaniem estru sililowego.W sposobie wedlug wynalazku do zamykania pierscienia stosuje sie kwasy, takie jak kwas mi¬ neralny, np. siarkowy, fosforowy i inne podobne kwasy sulfonowe, np. kwas metanosulfonowy, p- -toluenosulfonowy, ' benzenosulfonowy, naftaleno- sulfonowy i inne, trójfluorek boru, chlorek zela¬ zawy, chlorek glinowy i inne kwasy Lewisa, oraz inne zwykle stosowane reagenty kwasowc. Szcze¬ gólnie korzystnie stosuje sie kwasy sulfonowe, ta¬ kie jak weglowodorosulfonowe o 1—12 atomach wegla, np. alkanosulfonowe o 1—il2 atomach we¬ gla, takie jak metanosulfonowy, etariosulfonowy, heksanosulfonowy, nonanosulfonowy, dodekanosul- fonowy i tym podobne, cykloaikanosulfonowe o 4^-7 atomach, wegla, takie jak cyklobutanosulfonowy, cyklopentanosulfonowy, cykloheksanosulfonowy, cy- kloheptanosulfonowy, arylo- lub alkilo-arylosulfo- nowe o 6—12 atomach wegla, takie jak benzeno- sulfonowy, dodecylobenzenosulfonowy, a- i 0-naifta- lenosulfonowy, dwufenylosuMonowy, p-toluenosul- fonowy i tym podobne kwasy dwusulfonowe, .ta¬ kie jak metanodwusulfonowy, benzenodwusulfono- wy i tym podobne, benzenotrójsulfonowy, miesza¬ nine kwasów sulfonowych, oraz kwasy podstawio¬ ne grtipami, 'które nie biora udzialu w reakcji za¬ mykania pierscienia, takimi jak atom chloru i bro¬ mu, grupy nitrowa i cyjanowa i tym podobne, kwasy sulfonowe takie jak p-chlorobenzenosulfo- nowy, 3,5-dwuchlorobenzenosulfonowy, 4-nitro-a- -naftalenosulfonowy, oraz 4-cyjanobenzenosulfono- wy. Z ekonomicznego punktu widzenia, korzystnie stosuje sie kwasy alkanosulfonowe o 1—6 atomach wegla, takie jak metanosulfonowy, etanosulfono- wy, proste kwasy arylo- i alkiloarylosulfonowe ta¬ kie jak benzenosulfonowe, p-toluenosulfonowe i tym podobne.Substancje o charakterze kwasowym stosuije sie w szerokim zakresie proporcji w stosunku do ilos¬ ci estru sililowego, stanowiacego produkt posredni.Zwykle ester sililowy stanowiacy produkt posre¬ dni stosuje sie w ilosci okolo 1^100 w stosunku molowym do i czesci substancji kwasowej. Korzyst¬ nie stosuje sie stosunek molowy estru sililowego produktu posredniego do kwasu od okolo 5,1 do okolo 15,1. Ester sililowy produktu posredniego sto¬ suje sie w wiekszosci rozpuszczalników w bardzo szerokim zakresie stezen, ale korzystnie stosuje sie w ilosci 1—20% wagowych w stosunku do mie¬ szaniny reakcyjnej.Okreslone wzorem 1 podstawniki R2, R3, R4 sta¬ nowia tylko czesc grup i rodników dobrze zna¬ nych w chemii penicylin i cefalosporyn. Powiek¬ szenie pierscienia sposobem wedlug wynalazku po¬ lega na stosowaniu sulfotlenków penicylin zawie¬ rajacych podstawniki wybrane sposród powyzej wymienionych.Jak wspomniano w sposobie wedlug wynalazku, jako zwiazek wyjsciowy stosuje sie sufotlenek kwasu 6-aminopenicylanowego (6-APA) o wzorze 6. Czasteczka tego zwiazku posiada trzy miejsca ulegajace sililowaniu. Sposobem wedlug wyna-« 40 45 50 55 60r 93751 8 lazku trwale sililowe pochodne produktów posred¬ nich uzyskuje sie po termicznymi rozkladzie sulfo- tlenków penicylin otrzymujac zwiazki o grupach aminowych i karboksylowych zablokowanych przez rodniki sililowe. W warunkach zamykania pierscienia i uzyskiwania dezacetoksycefalospory- ny, obydwa sililowe rodniki odrywaja sie i otrzy¬ muje sie bardzo pozadany kwas 7-a'minodezaceito- ksycefalo'sporanowy (7-ADCA).Sposób wedlug wynalazku pozwala kierowac transformacja sulfotlenku 6-APA do 7-ADCA.Oczywiscie w warunkach tej specyficznej trans¬ formacji, niezbednym jest7 zastosowanie czynnika sililujacego w ilosci co najmniej trzykrotnie wie¬ kszej w stosunku molowym w porównaniu z ilos¬ cia sulfotleku 6-APA. Jako zwiazek wyjsciowy mozna stosowac sulfotlenek panicyliny z wolna grupa aminowa przy atomie wegla C-6 lub wolna grupe karboksylowa przy atomie wegla C-3.W takich przypadkach czynnik sililujacy stosuje sie w ilosciach molowych przynajmniej dwukrot¬ nie wiekszych od ilosci sulfotlenku. Jesli R3 w wyjsciowym sulfotlenku oznacza atom wodoru, R4 moze oznaczac atom wodoru lub sililowy rodnik blokujacy taki jak trójmetylosililowy, trójetylo- sililowy i tym podobne. Jesli R3 i R4 sa takie sa¬ me i oznaczaja atomy wodoru to podczas sililo- wania jeden z tych atomów wodoru wymienia sie na rodnik sililowy. Jesli R4 w wyjfsciowym sulfo¬ tlenku oznacza sililowy rodnik blokujacy, to po przeprowadzeniu sililowania rodnik ten pozostaje w estrze sililowym produktu posredniego. Podczas zamykania pierscienia do dezacetoksycefalospory- ny, pewne rodniki sililowe, przylaczone do grupy aminowej przy atomie wegla C-7, zostaja odla¬ czone i uzyskuje sie pochodna cefalosporyny, w której R3 i R4 oznaczaja atom wodoru.We wzorach, uzyskiwanych sposobem wedlug wynalazku, sililowych estrów produktów posred¬ nich, jak równiez we wzorach wyjsciowych sulfo- tlenków penicylin oraz uzyskiwanych sposobem wedlug wynalazku dezacetoksycefalosiporynach, R2 oznacza rodnik metylowy, etylowy, n^propylowy, izopropylowy, nnbutylowy, Ilrz.-bu/tylowy, izobu- tylowy, Illrz.-butylowy, amylowy, heksylowy, 2, 2,2,^trójchloroetylowy, 2,2,2,-trójforomoetylowy 2- -jodoetylowy, benzylowy, p-nitrobenzylowy, cztero- wodoropiranylowy, bursztynoimidomeitylowy, fitali- midometylowy, p-metoksylbenzylowy, cyjanomety- lowy, 3,4-dwumeitoksybenzylowy, p-nitrofenylowy, 2,4-dwunitrofenylowy, 2,4,6-trójnitrofenylowy, dwu- -/p-metoksyfenylowy/Hmetylowy, trójfenylometylo- wy, benzhydrylowy, benzylokisymetylowy, acetoksy- metylowy, proponoksymeitylowy, acetylowy, pro- pionylowy, fenacylowy i tym podobne. W wyj¬ sciowym sulfotlenku R2 moze oznaczac sililowa grupe blokujaca, taka jak trójmetylosililowa, trój- etylosililowa, trójfenylosililowa i tym podobne. Je¬ sli stosuje sie substrat tego typu to uzyskuje sie ester sililowy produktu posredniego z odpowiednio zablokowana grupa karboksylowa. Jesli zas R* ozna¬ cza atom wodoru to czynnik sililujacy wprowa¬ dza odpowiedni rodnik sililowy takze do grupy karboksylowej.Podczas dzialania kwasem na ester sililowy pro¬ duktu posredniego zachodzi zamykanie pierscienia oraz jednoczesnie zachodzi odrywanie rodnika sili- lowego, blokujacego grupe karboksylowa i powsta¬ je odipowiednia cefalosporyna w postaci wolnego kwasu.W przypadkach, gdy R2 oznacza atom wodoru lub sililowy rodnik blokujacy, dezacetoksycefalo- sporyne uzyskuje sie w postaci wolnego kwasu.Jesit to bardzo korzystne i ulatwia izolacje deza- cetoksycefalosporyny w postaci soli, szczeg61nie w postaci soli litowej. Jakkolwiek sposobem we¬ dlug wynalazku, korzystnie dezacetoksycefalospo- ryne wytwarza sie w postaci wolnej, to jednak izoluje sie ja z mieszaniny reakcyjnej z pewna trudnoscia i odpowiednio do tego z pewna strata produktu. Wady te mozna czesciowo zmniejszyc przez przeprowadzenie obecnego w mieszaninie reakcyjnej zwiazku w postaci odpowiedniej soli, szczególnie soli litowej. Osiaga sie to przez dodanie do mieszaniny reakcyjnej zawierajacej produkt w postaci wolnego kwasu, zwiazku litu przynaj¬ mniej w takiej ilosci, by wystarczyla do przepro¬ wadzenia calej ilosci produktu w odpowiednia sól.Zwykle stosuje sie nastepujace zwiazki litu: octan, wodorotlenek, mleczan, 2-etylokapronian i tym podobne. Zwiazki te dodaje sie do mieszaniny reak¬ cyjnej w positaci suchej lub w postaci roztworu, lub w postaci roztworu do pozoisitalosci po miesza¬ ninie reakcyjnej, zawierajacej cefalosporyne w postaci wolnego kwasu.W sposobie wedlug wynalazku stosuje sie sul- fotlenki penicylin, oraz uzyskuje dezacetoksycefa- losporyny, w których R3 oznacza atom wodoru, zas R4 rodniki takie jak formylowy, acetylowy, propionylowy, maslowy, azydoacetylowy, cyjano- acetylowy, chloroacetylowy, bromoacetylowy, wa¬ lerianowy, kaproilowy, fenyloacetylowy, 2-tienylo- acetylowy, 3-tionyloacetylowy, 2-furyloaceitylowy, 3-furyloacatylowy, 2-piroliloacetylowy, 3-pirolilo- 40 acetylowy, 4-chlorofenyloacetylowy, 3-trójfluoro- metylofenyloacetylowy, 4-hydroksyfenyloacetylowy, 3-toliloacetylowy, 4-kamyloacetylowy, 4-metokisy- fenyloacetylowy, 3-cyjanofenyloacetylowy, 4-nitro- fenyloacetylowy, fenoksyacetylowy, tiofenyloacety- 45 Iowy, pirydyloksyacetylowy, p-nitrofenoksyacetylo- wy, a-aiminofenyloaceftylowy, a-benzyloksykarba- midofenyloacetylowy, a-IIIrzjbutoksykarbamidofe- nyloacetylowy, a-farmydoksyfenyloacetylowy, a-cy- janofenyloaicetylowy, a-azydofenyloacetylowy, 3- 50 -sydnonoacetylowy, 2-/lH-tetrazolilo-l/acetylowy, 2-nitrofenylotiolowy, 2-nitro-4-metoiksyfenylotiolo- wy i tym podobne.Jesli R3 oznacza atom wodoru to R4 bardzo ko¬ rzystnie oznacza rodnik fenylooctowy lub fenoksy- 55 acetylowy. Ester sililowy produktu posredniego moze równiez zawierac wyzej wymienione pod¬ stawniki, tak jak i wiele innych, z wyjatkiem rod¬ ników oznaczonych symbolem R*, R3, R4, w któ¬ rych reaktywne grupy funkcyjne moga ulec sililo- 60 waniu podczas tworzenia produktu posredniego.Podczas zamykania pierscienia, utworzony ester si¬ lilowy produktu posredniego przeksztalca sie w dezacetoksy-cefaloisporyne, dodatkowo rodniki sili¬ lowe odrywaja sie, wytwarzajac cefalosporyne o 65 podstawnikach R2, R3 i R4 posiadajacych takie sa-9 93751 mo znaczenie jak we wzorze wyjsciowego sulfotlen¬ ku penicyliny.Opisana powyzej sytuacja ilustruje sie na przy¬ kladzie wymienionych zwiazków, w których wzo¬ rze R3 oznacza aitom wodoru, zas R4 rodnik a-ami- nofenyloacetylowy. W tym przypadku, grupa a- -aminowa sililuje sie podczas tworzenia estru sili- lowego produktu posredniego. Nastepnie podczas zamykania pierscienia, rodnik sililowy odrywa sie i powstaije cefalosporyna z przylaczonym do atomu azotu przy atoimie wegla C-7 rodnikiem a-aminofe- fiyloacetylowym. Z tego powodu, okreslenie R2iR4 odnosnie sulfotlenku penicyliny i estru sililowego produktu posredniego, ogólnie biorac zgadzaja sie, z wyjatkiem tych przypadków w których wyjscio¬ wy sulfatlenek penicyliny posiada grupy mogace ulec sililowaniu. Takie grupy R2 i R4 w sililowych estrach posrednich sa zmienione ze wzgledu na uleganie srodkom sililujacym. Przykladami rodni¬ ków w których R3 i R4 polaczone sa z atomem azotu sa ftalimidowy, bursztynimidowy, 2,2-dwu- metylo-5-keto-4-fenyloimiidazolidynylowy-l i tym podobne.Wczesniej opisane tysiace penicylin, które spo¬ sobem wedlug wynalazku mozna przeprowadzic w dezacetoksycefalosporyny. Pewne sulfotlenki peni¬ cylin, stosowane nastepnie jako surowce w sposo¬ bie wedlug wynalazku, wytwarza sie korzystnie znanymi sposobami. Na przyklad penicyline G /benzylopenicyline/ lub penicyline V /fenoksymety- lopenicyline/ przeksztalca sie w odpowienie ich sulfotlenki, które nastepnie sitosuje sie jako zwiaz¬ ki wyjsciowe w sposobie wedlug wynalazku. Oby¬ dwie penicyliny G i V wytwarza sie biochemicz¬ nie lub syntetycznie i stosuje korzystnie i do otrzy¬ mywania 6-APA. 6-APA mozna utlenic i zastoso¬ wac nastepnie jako zwiazek wyjsciowy w sposobie wedlug wynalazku. 6-APA mozna acylowac w po¬ staci C-6 i/lub estryfikowac w pozycji C-3 zgodnie ze znanymi sposobami uzyskujac zasadowe zwiaz¬ ki penicylinowe, które mozna utlenic zgodnie ze sposobami opisanymi poprzednio i wytwarzac sul¬ fotlenki penicylin. Dezacetoksycefalosporyny wy¬ twarzane sposobem wedlug wynalazku z odpowied¬ nich sulfotlenków penicylin po usunieciu rodników blokujacych grupe karboksylowa i/lub inne obecne grupy, stosuje sie jako srodki (terapeutyczne prze¬ ciwko Gram-dodatnim i Gram-ujemnym drobno¬ ustrojom. Kwas 7-amiinodezacetoksycefalosporyny (7ADCA) wytwarzany z sulfotlenku 6-APA spo¬ sobem wedlug wynalazku stosuje sie jako produkt posredni do wytwarzania innych dezacetoksycefa- losporyn.Ponadto pewne dezacetoksycefalosporyny rozkla¬ da sie i wytwarza sie 7-ADCA. Otrzymany w ten sposób 7-ADCA acyluje sie na przyklad przy uzy¬ ciu chlorku 2-tiofenacylowego i uzyskuje kwas 7/2- -tienylo/acetamido-3-metylo- A3 -cefemokarboksylo- wy-4, który jest znanym antybiotykiem.Typowe transformacje sulfotleników penicylin w dezacetoksycefalosporyny, prowadzone sposobem wedlug wynalazku podano ponizej. Z estru p-nitro- benzylowego sulfotlenku-1 kwasu 6-fenoksyacefta- mido-S^-dwumetylopenonokarboksylowego-S otrzy¬ muje sie ester p-nitrobenzylowy kwasu 7-fenoksy- e5 acetamido-3-metylo-A3-cefemokariboksylowego-4. Z estru t-butyiowego sulfotlenku-1 kwasu 6-^-tieny* lo/ace4amido-2,2^wumetylopenam'ókartbotesylowe!go- -3 otrzymuje sie ester t-butylowy kwasu 7-/2-tie- nylo/acetamado^-metylo-A^cefemokaTboksylowego- -4. Z estru 2,2,2-ftrójchloroetyloweigo sulfotlenku-1 kwasu 6-a-aminofenyloacetamido-2^,-dwumetyao- penamokarboksylowego-3 otrzymuje sie ester 2,2,2- -trógchloroetylowy kwasu 7-a-aminofenyloaceitami- do-3-meitylo-A3^efe(mokarb0ksylowegO-4. Z estru p-nitrobenzylowego sulfotlenku-1 kwasu 6-/2'-2'- -dwumetylo^5-keto-4nfenylimidazolidynylo/2,2-dwu- metylopenamokaTiboksylowego-3 otrzymuje sie ester p-nitrobenzylowy kwasu 7-/2,,2/-dwumetylo-5/-ke- to-4/-fenylimidazolidynylo-l7-3-metyIo- A3 -cefemo- karboksylowego-4. Z estru benzhydrylowego sulfo¬ tlenku-1 kwasu 6/aHformyloksy/fenyloacetaimido-2^- -dwumetylopenomokarboksylowego-3 otrzymuje sie esiter benzhydrylowy kwasu 7-/«Hformyloksy/feny- loacetamido-3-metylo-A3-cefemokarboksylowego-4. Z estru benzylowego sulfotlenku-l kwasu 6-/3-syd- none / acetamido-2,2-dwumetylopenamokaTboksylo^ wego-3 otrzymuje sie ester benzylowy kwasu 7-/3- sydnono/acetam;ido-3-metylo- A3 -cefemokariboksylo- wego-4. Z estru 2-jodometyilowego sulfotlenku-1 kwasu 6-/2-/lH-tetrazolilo/acetamido-2,2-dwumety- lopenamokairboksylowego-3 otrzymuje sie ester 2- jedometylowy kwasu 7-/2-/lH-tetrazolilo/acetarni- do-3-imetylo-A3-cefemokarboksylowego-4. Z estru trójfenylometylowego sulfotlenku-1 kwasu 6-suk- cynimido- 2,2 -dwumetylopenaimokarboksylowegb-3 otrzymuje sie ester trójfenylometylowy kwasu 7- sukcynimiido-3-meitylo- A3 -cefemokarbotosylowego-4.Z sulfotlenku kwasu 6-amino-2^^dwumetylopena- mokarboksylowego-3 otrzymuje sie kwas 7-amino- -3-metylo-A3-cefemokanboksylowy-4. Z estru trój- metylosililowego sulfotlenku-1 kwasu 6Htiofenotosy- acetamido-2^-dwumetylopenamokarbokisylowegoi -3 otrzymuje sie kwas 7-tiofenoksyacetaimido-3-mety- ilo-A3-cefemokarboksylowego-4. Z estru metylowego sulfotlenku-1 kwasu 6-/2Hfurylo/-acetaimido-2,2- -dwumetylopenamokarboksylowego-3 otrzymuje sie ester metylowy kwasu 7-/2-furylo/acetamido-3nme- tylo-A3-cefemoka[rboksylowego-4. Z estru p-nitro¬ benzylowego sulfotlenku-1 kwasu 6-/N-trójimetylo- sililo/amino- 2,2 - dwumetylopenamokarboksylowe- go-3 otrzymuje sie ester p-nitrobenzylowy kwa¬ su 7-amino-3-metylo-A3-cefemokarboksylowego-4.Z estru benzyhydrolowego sulfotlenku-1 kwasu 6 ^fenyloacetamido-2,2-dwumetyiopenamokarboksy- lowego-3 otrzymuje sie ester benzhydrylowy kwa¬ su 7-fenyloacetam^ido-3-metylo-A3-cefemokarboksy- lowego-4. Z estru benzylowego sulfotlenku-1 kwa¬ su 6-/2-nitrofenylo/sulfonamido-2,2-dwumetylopen- amokarboksylowego-3 otrzymuje sie ester benzylo¬ wy kwasu 7-/2-nitrofeinylo/sulfonamido/-3-metylo- -A3-cefemokarboksylowego-4. Z estru p-nitroben¬ zylowego sulfotlenku-1 kwasu 6-/2-nitro-4-meto- ksyfenylo/sulfenomido-i2^-dwumetylopenamokarbo- ksylowego-3 otrzymuje sie ester p-nitrobenzylowy kwasu 7-/2-nitro-4-metoksyfenylo/sulfena,mido-3- metylo-A3-cefemokarboksylowego-4.Ponizsze przyklady ilusitruja wynalazek.Przyklad I. W kolbie trójszyjnej umieszcza sie 752 mg /2 milimole/ estru metylowego sulfo- 40 45 50 5593751 11 12 tlenku-1 kwasu 6-ftalimido-2,2-dwumetylopenamo- karboksylowego-3 w 10 ml benzenu, a nastepnie dodaje sie 0,26 ml 12 milimole/ trójimetylochloro- silarnu i 0,21.ani /l milimol/ szesciometylodwusila- zanu. Otrzymana mieszanine ogrzewa sie do wrze- 5 nia przez noc, a nastepnie chlodzi do temperatury pokojowej i oddestylowuje rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem otrzymujac bardzo lep¬ ki syrop- o jasnej barwie. Widmo IR potwierdza obecnosc pierscienia |3-lafktamowego. Widmo ma- 10 *ówe charakteryzuje sie nastepujacymi wartoscia¬ mi in/e: 448, 433, 389, 327, 359, 290, 293, 262, 239, 204,187, 172,.160, 152, 130, 120, 113, 104, 89, 73. Wid¬ mo NMR potwierdza strukture otrzymanego estru trojnietyilosililowego. ^ "Otrzymany sposobem opisanym wyzej ester trój- nietylosilitowy traktuje sie jednym równowazni¬ kiem kwasu metanosulfonowego rozpuszczonego w mieszaninie benzenu i dwunietyloacetamidu w sto¬ sunku objetosciowym 1:1. Mieszanine pozostawia 20 sie w temperaturze pokojowej na noc, a nastepnie oddestylbwujje sie rozpuszczalnik pod zmniejszo¬ nym cisnieniem i w temperaturze okolo 55°C. Po¬ zostalosc rozpuszcza sie w malej ilosci benzenu i umieszcza sie w kolumnie o wymiarach 1,5 X 25 X 21 tm, wypelnianej zelem krzemionkowym. Na¬ niesiona próbke eluuje sie z kolumny stosujac 100 HaL porcje roztworu o nastepujacym skladzie: 5Vt octan etylu w benzenie, 10% octan etylu w benzenie, 15% octan etylu w benzenie, zbiera- sie 30 frakcje 6 objetosci 20 ml. Z frakcji o numerach 7; 8, 9 i 10 otrzymuje sie z wydajnoscia okolo 50% ester metylowy kwasu 7-ftalimido-3Hmetylo-A3-ce- femokarbofcsylowego-4. Analiza: NMR/CDC13/ //2,34 /s, 3n/, 3,30 /s, J = 16 i 47, 2H/, 3,85 /S, ?H/, 35 ,12 /d, J = 4£, lHj/, 5,4J2 7d, J ^ 4A 1H/ i 7,82 /m 4H/. Waikno w podczerwieni /CHCL*/ 3020, 2970, 1800/ 1785^ 1725, 1390, 1220, 1110 i 907 cm-1.Przyklad II. Mieszanine 752 mg 12 milimole/ estru metylowego sulfotlenku-1 kwasu 6-ftalimido- *° -2,Z^dwumetylopenamokarboksylowego-3 303 mg /3 milimole/ N-tr6jmetylosililoacetamidu i 10 ml ben¬ zenu ogrzewa sie do wrzenia w temperaturze 78°C w czasie okolo 16 godzin. Mieszanine reakcyjna ochladza sie do temperatury pokojowej i oddesty- 45 lowuje rozpuszczalnik, pod zmniejszonym cisnie¬ niem, do chwili uzyskania szklistej stalej pozosta¬ losci. Widmo NMR potwierdza obecnosc estru trój- metylosiiilowsgo w produkcie reakcji. Szklista po¬ zostalosc rozpuszcza sie w 10 ml benzenu i dodaje M sie roztwór 20 mg /0,2 milimole/ kwasu metanosul¬ fonowego w 2 ml mieszaniny benzenu i dwumety- loacetamidu w stosunku 60 :40. Otrzymana miesza¬ nine miesza sie w temperaiturze pokojowej w cia¬ gu 16 godzin. Chromatografia cienkowarstwowa 55 mieszaniny reakcyjnej wykazuje obecnosc estru metylowego kwasu 7-ftalimido-3-metylo-A3-cefe- mokarboksylowego-4 w ilosci- wiekszej niz 70%.Przyklad III. Do 40% roztworu acetonitrylu w toluenie dodaje sie 1,25 g /2,5 milimoli/ estru 60 p-niftr©benzylowego sulfotlenku-1 kwasu 6-feno- ksyacetamido-2,2-dwuimetylQpenamokartK)ksylowe- go-3, 1,0 g/7,5 milimoli/N-trójmetylosililoacetamidu i 0^19 ml /1,5 milimoli/ trójmetylochlorosilanu.Mieszanine ogrzewa sie do wrzenia /87°C/ i utrzy- « muje we wrzeniu w ciagu okolo 20 godzin, a na¬ stepnie chlodzi sie do temperatury pokojowej i po dodaniu 0,17 ml kwasu metanosulfonowego mie¬ sza sie w temperaturze pokojowej w ciagu okplo 16 godzin. Niewielka ilosc osadu, powstalego w mieszaninie, odsacza sie a przesacz bada chroma¬ tograficznie. Chromatografia cienkowarstwowa /TDC/ wykazala obecnosc w przesaczu duzych ilosci estru p-nitrobenzylowego kwasu 7-fenoksy- acetemido-3-metylo-A3-cefeni)Okariboksylowego-4.Przyklad IV. Do roztworu 25 ml benzenu w 18 ml dwumetyloacetamidu dodaje sie 2,5 g /5 mi-, limoli/ estru p-nitrobenzylowego sulfotlenku-1 kwasu 6-fenoksyacetamido-2,2-dwumety11openamo- karboksylowego-3, 2 g /okolo 15 milimoli/ N-trój¬ metylosililoacetamidu i 0,19 ml /1,5 milimoli/ trój¬ metylochlorosilanu. Otrzymana mieszanine ogrzewa sie w temperaturze wrzenia /91°C/ w ciagu okolo godzin, a nastepnie chlodzi do temperatury po¬ kojowej i dodaje 0,11 go. Otrzymany w ten sposób roztwór miesza sie w temperaturze pokojowej w ciagu 16 go¬ dzin, oddestylowuje nastepnie rozpuszczalnik ipod zmniejszonym .cisnieniem, a otrzymana pozostalosc Tozpuszcza w okolo 20 ml ben¬ zenu. Niewielkie ilosci nierozpuszczoneij sub¬ stancji krystalicznej odsacza sie, a przesacz nakla¬ da na kolumne chromatograficzna wypelniona ze¬ lem krzemionkowym. Nalozona substancje eluuje sie z kolumny kolejno: 200 ml 5% roztworu octa¬ nu etylu w benzenie, 10OO ml 10% octanu etylu w" benzenie i 400 ml 15% octanu etylu w benzenie, otrzymujac ester p-nitrobenzylowy kwasu 7-feno- ksy acetamido-3-metylo-A3-cefemokar,boksylowe- go-4.Przyklad V. W kolbie trójszyjnej na 250 ml umieszcza sie 25 ml dwumetyloacetamidu, 62,5 ml suchego toluenu, 1,84 g /14 milimoli/ N-trójmety¬ losililoacetamidu i 0,091 ml /1,4 milimoli/ kwasu metanosulfonowego, a nastepnie dodaje 5,0 g /10 milimoli/ estru p-nitrobenzylowego sulfotlenku-1 kwasu 6-fenoksyacetamido-2,2-dwumetylopenamo- kanboksylowego-3. Otrzymana mieszanine ogrze¬ wa sie w temperaturze wrzenia /115°C/ w ciagu okolo 1,5 godzin, z powstalego roztworu o barwie ciemnoczerwonej oddestylowuije rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac okolo 10 g pozostalosci, która po schlodzeniu zaszczepia sie niewielka iloscia estru p-nitrobenzylowego kwasu 7-fenoksyacetamido-3^metylo-A3 - cefemokariboksy- lowego-4, w celu calkowitej krystalizacji produktu, dodaje sie powoli 50 ml etanolu, a otrzymane kry¬ sztaly odsacza, przemywa etanolem, suszy (pod zmniejszonym cisnieniem otrzymujac 2j6 g estru p-nitrobenzylowego kwasu 7-fenoksyacetamido-3- metylo-A3-cefemokarboksylowego-4.Przyklad VI. Mieszanine 25 ml dwumetylo¬ acetamidu, 62 ml suchego toluenu, 1,31 g /10 mili¬ moli/ N-trójmetylosililoacetamidu i 5,0 g /10 mili¬ moli/ estru p-nitrobenzylowego sulfotlenku-1. kwa¬ su 6-fenoksyacetamido-2,2-dwumetylopenamokar- boksylowego-3, ogrzewa sie w temperaturze 118°C w ciagu okolo 0,5 godzin, a otrzymany roztwór o barwie jasnobrazowej chlodzi do temperatury Okolo 80°C i po dodaniu 0,065 ml /l milimoli/ kwa-93751 13 14 su irhetanosulfonowego, utrzymuje we wrzeniu /118PC/ w ciagu 1 godziny. Z powstalego roztworu o barwie brazowej oddestylowuje sie rozpuszczal¬ nik pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac 10 g pozostalosci, która krystalizuje po ochlodzeniu i za- 5 szczepieniu. Po powolnym dodaniu 50 ml etanolu, osad odsacza sie, przemywa etanolem i suszy pod zmniejszonym cisnieniem, w temperaturze 40°C.Otrzymuje sie 2,0 g estru p-nitrobenzylowego kwa¬ su 7-fenoksyacetamido-3-metylo-A3-cefemokaribo- 10 ksylowego-4.Przyklad VII. Do mieszaniny 50 ml benze¬ nu 37,5 ml dwumetyloacetamidu dodaje sie 5,0 g /10 milimoli/ estru p-nitrobenzylowego sulfotlen¬ ku-1 kwasu 6^fenoksyacetamido-2,2-dwumetylo- 15 penamokarboksylowego-3, 1,26 ml /10 milimoli/ trójmetylochlorosilanu i 1.05 /5 milimoli/ szeseio- metylodwusilazanu. Mieszanine utrzymuje sie w temperaturze wrzenia /95°C/ w ciagu 14,5 godzin, a nastepnie mieszanine o barwie ciemnoczerwonej 20 chlodzi sie do temperatury pokojowej i po dodaniu 0,058 ml /0,9 milimoli/ kwasu metanosulfonowego, miesza sie w' ciagu 15 minut w temperaturze 30°C, a nastepnie w ciagu IGO minut w temperaturze 55°C, po oddestylowaniu rozpuszczalnika, pod 25 zmniejszonym cisnieniem, do pozostalosci dodaje sie 10 ml etanolu. Krystalizacja rozpoczyna sie po uplywie 1 godziny, wtedy dodaje sie 30 ml etano¬ lu i mieszanine utrzymuje sie w niskiej tempera¬ turze w ciagu 3 dni. Osad odsacza sie, rozpuszcza 30 w 5 md dioksanu i dodaje 15 ml etanolu, wytwo¬ rzone krysztaly odsacza sie, przemywa etanolem i suszy. Otrzymuje sie 550 mg estru p-nitrobenzy¬ lowego kwasu 7-fenoksyacetamido-3-metylo-A3-ce- femokarfboksylowego-4. 35 Przyklad VIII. Mieszanine 5,0 g /10 milimo¬ li/ estru p-nitrobenzylowego sulfotlenku-1 kwasu 6-fenoksyacetamido - 2,2 - dwumetylopenamokaribo- ksylowego-3 w 60 ml dioksanu ogrzewa sie do temperatury 40°C i dodaje 1,26 ml 710 milimoli/ 40 trójmetylochlorosilanu i 1,05 ml /5 milimoli/ szes- ciometylodwusilazanu, a nastepnie wolno ogrze¬ wa do temperatury lO0°C i pozostawia w tej tem¬ peraturze w ciagu 5 godzin. Barwa roztworu z jas- nozóltej staje sie jasnobrazowa. Po ocholdzeniu do 45 temperatury 40°C dodaje sie 0,04 ml eteratu trój- fluorku boru. Roztwór o barwie jasnoczerwonej miesza sie w temperaturze pokojowej w ciagu oko¬ lo 16 godzin, a nastepnie odparowuje rozpuszczal¬ nik pod zmniejszonym cisnieniem, w wyparce ob- 50 rotowej. Pozostalosc krystalizuje sie z 20 ml mie¬ szaniny dioksanu i etanolu w stosunku 1:3, z do¬ datkiem 1 ml dwumetyloacetamidu, otrzymujac ester p-nitrofoenzylowy kwasu 7-fenoksyacetamido- -3-metylo-A3-cefemokarboksylowego-4. 55 Przyklad IX. Mieszanine o skladzie: 25 ml benzenu, 19 mi dwumetyloacetamidu, 2,45 g /5 mi¬ limoli/ estru 2,2,2Htrójchloroetylowego sulfotlenku-1 kwasu 6-fenoksyacetamido-2,2-dwumetylopenamo- karboksylowego-3, 1,7 g /okolo 10 milimoli/ N-trój- 60 metylosililoacetamidu i 0,035 ml /0,5 milimoli/ kwa- ' su metanosulfonowego, ogrzewa sie w temperatu¬ rze 95—96°C w ciagu 15,5 godzin. Mieszanine re¬ akcyjna ekstrahuje sie trzy razy woda, a faze ben¬ zenowa suszy siarczanem magnezu. Analiza NMR & i TLC potwierdza obecnosc w fazie bekraenowej, estru 2,2,2-trójchloroetylowego kwasu 7-tfenoksy¬ acetamido - 3 - metylo-A3-cefemokarbofcsylowego ¦». 4* NMR/CDCL3/ Ihl 2,20 /s, 3H/, 3,20 i 3,57 /2d, 2H/, 4,55 /s, 2H/, 4,85 /d, 2H/, 5,03 /d, J = 4,5, 1H/, 5,83 /d, J = 4,5 i 8,0, 1H/, 6,80 = 7,40 /m, 5H/, 7,94 AJ, J = 8,0, 1H/.Przyklad X. Do mieszaniny 1,41 g /3 milir mole/ estru p-nitrobenzylowego suliotdenku-1 su 6-fenyloacetamido-2,2-dwumetylopenamokattx)^ ksylowego-3 w 30 ml dioksanu dodaje sie 17 nil suchego benzenu, 730 mg /4,5 milimoli/ N^trójmer tylosililoacetamidu i 0,06 ml trójmetylochlorosjia* nu, ogrzewa w temperaturze 84°C w ciajgu 1& go-: dzin. Mieszanine reakcyjna o barwie jasnozoltej ochladza sie do temperatury okolo. 50°C, dodaje 0,002 ml kwasu metanosulfonowego. Miesza sie ;w temperaturze 50°C w ciagu dwóch godzin, a na* stepnie odparowuje rozpuszczalnik pod zmniejszo¬ nym cisnieniem. Produkt o konsystencji gumy, nie krystalizujacy z etanolu, zawiera ester p-niteo- benzylowy kwasu 7-fenyloacetam1do-3-metylo-'A3- -cefemokarboksylowego-4, co stwierdzono za poT moca chromatografii cienkowarstwowej /TLC/.Przyklad XI. Mieszanine 700 mg /3 milimb- le/ sulfotlenku-1 kwasu 6-aminopenicylanowego w ml dioksanu ogrzewa sie do temperatury okolo 60°C, a nastepnie dodaje krople kwasu trógfiuoro- octowego i 1,3 g /okolo 10 milimoli/ N-trójrhetylosi- liloacetamidu. Kwas trójfluorooctowy dodaje sie w celu zobojetnienia trójetyloaminy zanieczyszczajacej N-trójmetylosililoacetamid. W ten sposób otrzyma¬ na mieszanine ogrzewa sie do wrzenia w ciagu okolo 3 godzin, a nastepnie z klarownej mieszani¬ ny o barwie brazowoczerwonej oddestylowuje roz¬ puszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem, uzysku¬ jac produkt w postaci gumy o barwie czerwonej, który rozpuszcza sie w 20 ml suchego benzenu, do¬ daje 0,02 ml kwasu metanosulfonowego i miesza w temperaturze 50°C w ciagu 2,5 godzin. Miesza¬ nine reakcyjna ochladza sie do temperatury poko¬ jowej, skrapla sie 10 ml metanolu, 5 ml wody i zawiesine utworzonego osadu miesza 20 minut.Osad odsacza sie, a przesacz zageszcza pod zmniej¬ szonym cisnieniem. Otrzymana pozostalosc zawie¬ sza sie w wodzie, a pH roztworu doprowadza do wartosci 8,0, za pomoca wodnego roztworu'kwasne¬ go weglanu sodu. Po rozpuszczeniu osadu, pH roz¬ tworu doprowadza sie do wartosci 3,5 za pomoca kwasu. Z roztworu wypada osad, który odsacza sie i suszy pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzy¬ muje sie 40 mg kwasu 7-amino-3-metylo-A3-cefer mokarboksylowego-4, co stwierdzono na podstawie chromatografii TLC, IR i UV. Widmo w podczer¬ wieni /tabletka/ 2960, 2870, 1800, 1620, 1530, 1350, 795 i 786 cm-1, w nadfiolecie /pH 6,8 bufor/ 202 m /= 72,200/ 245 m /= 62,500/.Przyklad XII. Mieszanine 100 ml toluenu z 3,82 g sulfotlenku-1 kwasu 6-fenoksyacetamido- -2,2-dwu)metylopfinamokaribaksylowego-3, 4 g N- trójmetylosililoacetamidu i 0,07 ml kwasu metano¬ sulfonowego, ogrzewa sie do wrzenia w temperatu¬ rze 111°C wr ciagu 16 godzin, a nastepnie do miesza¬ niny - reakcyjnej o barwie ciemnobrazowej dodaje17 93751 18 pla sie, uprzednio przygotowane, 100 ml roztworu N-trójmetylosililoacetamidu w ciagu okolo 90 mi¬ nut, a nastepnie mieszanine utrzymuje sie we wrzeniu w ciagu 105 minut. Po uplywie tego cza¬ su mieszanine reakcyjna chlodzi sie do temperatu¬ ry pokojowej w kapieli lodowej, dodaje sie 1-00 ml metanolu, miesza sie okolo 15 minut i oddestylo- wuje rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 60°C.Do otrzymanej, oleistej pozostalosci dodaje sie g octanu litu w 100 ml metanolu i miesza oko¬ lo 1 godziny w temperaturze pokojowej. Wytwo¬ rzony, krystaliczny produkt odsacza sie, suszy na powietrzu, a nastepnie pod zmniejszonym cisnie¬ niem w temperaturze pokojowej, otrzymujac 13,6 g /okolo 74% wydajnosci/ surowego produktu.Produkt ten zawiesza sie w 25 ml acetonu, od¬ sacza, przemywa eterem i otrzymuje sie 12,1 g soli litowej kwasu 7-fenoksyacetamido-3-metylo- -A3-cefemokarboksylowego-4, co stanowi 65,5% wy¬ dajnosci. PL

Claims (12)

  1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania dezacetoksycefalospory- ny, ewentualnie w postaci soli litowej, na drodze transformacji sulfoitilenku penicyliny, znamienny tym, ze sulfotlenek penicyliny o wzorze 1, w któ¬ rym R3 oznacza atom wodoru, R4 oznacza atom wodoru, rodnik alkanoilowy o 1—8 atomach we¬ gla, azydoacetylowy, cyjanoacetylawy, chlorowco- acetylowy, rodnik o wzorze Ar-GH2-CO-, w którym Ar oznacza rodnik fenylowy, tienylowy, furylowy, pirolilowy lufo fenylowy podstawiony 1—3 pod¬ stawnikami, takimi jak atom fluoru, chloru, bro¬ mu, jodu, grupa nitrowa, wodorotlenowa, cyjano¬ wa, rodnikiem trójfluorometylowym, acyloksylo- wym o 1—3 atomach wegla alkilowym o 1—3 atomach wegla lub alkoksylowym o 1—3 atomach wegla, albo R4 oznacza rodnik o wzorze Ar'-Y- -CH2-CO-, w którym Ar' oznacza rodnik fenylowy, pirydylowy lub fenylowy .podstawiony wymienio¬ nymi podstawnikami, a Y oznacza atom tlenu lub siarki, albo tez R4 oznacza rodnik o wzorze Ar- -CHB-CO-, w którym Ar ma wyzej podane znacze¬ nie, B oznacza rodnik acyloksylowy o 1—3 ato¬ mach wegla, grupe wodorotlenowa, karboksylowa, zestryfikowana grupe karboksylowa, grupe cyja- nowa, aminowa, grupe o wzorze -N3 lub grupe o wzorze -NHR, w 'którym R oznacza rodnik ben- zyloksykarbonyloiwy, alkoksykarfoonylowy o 1—4 atomach wegla, cykloalkoksykarfoonylowy, trójfe- nylometylowy, rodnik o wzorze -C/CH3/=CH- -COOCH3, albo rodnik 2,2,2-trójchloroetoksykarbo- nylowy, lub R4 oznacza rodnik 3-sydnono/alkanoi- lowy o 2—3 atomach wegla w czesci alkanoilowej, rodnik o wzorze 3, w którym R' oznacza atom wo¬ doru lub rodnik metoksylowy, albo rodnik 2-/1H- -tetrazolilo-1/acetylowy, lub R3 i R4 lacznie z ato¬ mem azotu, do którego sa przylaczone, tworza rod¬ nik ftalimidowy, cykliczny rodnik imidowy utwo¬ rzony z kwasu dwukarfooksylowego o 3^12 ato¬ mach wegla, 2,2-dwumetylo-5-keto-4-fenyloimida- zolidynylowy-1, R^ oznacza atom wodoru, rodnik alkilowy o 1—6 atomach wegla, 2,2,2-trójchlorow- coetylowy, 2-jodoetylowy, benzylowy,. nitrobenzy- lowy, czterowodoropirynylowy, 9-fluoronylowy, bursztynimidometylowy, ftalimidometylowy, meto- 5 ksybenzylowy, dwumetoksybenzylowy, cyjanomety- lowy, nitrofenylowy, dwunitrofenylowy, 2,4,6-trój- nitrofenylowy, bis-/-p-metoksyfenylo/ metylowy, trójfenylometylowy, benzhydrylowy, benzyloksy- metylowy, alkanoiloksymetyflowy o 2—6 atomach 10 wegla w czesci alkanoilowej, alkanoilowy o 2—4 atomach wegla, fenacylowy lub rodnik o wzorze 2, w którym kazdy z podstawników Ri oznaczaja niezaleznie rodnik alkilowy o 1-^i atomach wegla lub fenylowy,-ogrzewa sie w obojejtnym, praktycz- 15 nie bezwodnym rozpuszczalniku, w temperatu¬ rze 75—150°C, w obecnosci czynnika sililujaceigo o wzorze 4, w którym kazdy z .podstawników Ri oznacza niezaleznie rodnik alkilowy b 1—4 ato¬ mach wegla lub fenylowy, R'" oznacza atom wo- 20 doru, rodnik alkilowy o 1—4 atomach wegla, lub fenylowy, a X oznacza rodnik o wzorze -NR^J, w którym J oznacza atom wodoru lufo rodnik o wzorze -Si/R^, lub X oznacza rodnik o wzorze -CW3 w którym kazdy z podstawników W ozna- 25 cza niezaleznie atom wodoru, rodnik trójfluorame- tylowy, lub alkilowy o 1—3 atomach wegla, albo o wzorze 5, w którym Ri i W maja wyzej podane znaczenie, albo o wzorze Z-Si/Ri/3, w którym Ri ma wyzej podane znaczenie, Z oznacza atom chlo- 30 rowca, rodnik alkenyloksylowy o 2—3 atomach wegla, rodnik o wzorze Alk-S03-, w którym Alk oznacza rodnik alkilowy o 1—3 atomach wegla, rodniki o wzorach -0-Si/Ri/3, -S-Sa/Ri/3 lub -NRcR6, w których R5 oznacza atom wodoru lufo rodnik 35 alkiloiwy o 1—3 atomach wegla, R6 oznacza rod¬ nik alkilowy o 1—4 atomach wegla lub rodnik o wzorze -Si/Ri/3, lub tez R5 i R6 lacznie z atomem azotu, do którego sa przylaczone, tworza pierscien heterocykliczny o 5—6 atomach z których nie wie- 40 cej niz trzy, oprócz wymienionego atomu azotu, oznaczaja niezaleznie atom azotu, siarki lub tlenu i jednoczesnie lub nastepnie traktuje mieszanine reakcyjna srodkiem zakwaszajacym oraz ewentual¬ nie, dezacetoksyfalosporyne w postaci wolnego 45 kwasu, poddaje sie reakcji ze zwiazkiem litu.
  2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako czynnik sililujacy stosuje sie N,0-dwu/trój- metylosililo/acetamid, N,OHdiwu/trójmetylosililo/trój- fluoroacetamid, N-trójmetylosililoacetamid, Nnme- 50 tylo-N-trójmetylosililoactamid, N-trójmetylosililo- 3. -N,N'-dwufenylomocznik, propenoksytrójmetylosi- lan, ester trójmetylosililowy kwasu metanosulfono- wego, trójmetylochlorosilan, dwumetylochlorosilan, szesciometylodwuisilazan, N-trójmetylosililo-IIlTz. 55 butyloamine, N-trójmetylosililodwuetyloamine, N- -trójmetylosililoiimidazol, szesciometylodwusiiloksan, szesciometylodwusilitian lub mieszanine wyzej wy¬ mienionych zwiazków. 60
  3. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako srodek zakwaszajacy stosuje sie kwas sul¬ fonowy.
  4. 4. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze stosuje sie kwas weglowodorosulfonowy o 1—12 as atomach wegla.93751 19 20 10 15
  5. 5. Sposób wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze stosuje sie kwas metanosulfonowy.
  6. 6. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako zwiazek litu stosuje sie octan litu.
  7. 7. Sposób wytwarzania dezacetoksycefalospory- ny, ewentualnie w postaci soli litowej, na drodze transformacji sulfotlenku penicyliny, znamienny tym, ze sulfotlenek penicyliny o wzorze 1, w któ¬ rym Rj oznacza, atom wodoru, grupe alkilowa o 1—6 atomach wegla, 2,2,2-trójchlorowcoetylowa, 2-jodoetylowa, benzylowa, nitrobenzylowa, cztero- wodoropiiranylowa, 9-fluorenylowa, sukcynimido- metylowa, ftalimidometylowa, metoksybenzylowa, dwumetoksybenzylowa, cyjanometyiowa, nitrofe- nylowa, dwunitrofenylowa, 2,4,6-trójnitrofenylowa, bis-/p-metoksyfenylo/metylowa, trójfenylometylo- wa, benzhydrylowa, benzyloksynnetylowa, alkanoi- loksymetylowa o 2—6 atomach wegla w czesci al- kanonowej, alkanoilowa i 2—4 atomach wegla, fe- nacylowa lub grupe o wzorze 2, w którym kazdy 20 Ri niezaleznie oznacza grupe alkilowa o 1—4 ato¬ mach wegla lub fenylowa, a R3 i R4 razem z ato¬ mem azotu, do którego sa przylaczone tworza grupe 2,2-dwuimetylo-3-nitrozo-6Jketo-4-fenylimi- dozolidynylowa-l, ogrzewa sie w obojetnym prak- 25 tycznie bezwodnym rozpuszczalniku, w tempera¬ turze 75—150°C, w obecnosci czynnika sililujacego o wzorze 4, w którym kazdy z podstawników Ri oznacza niezaleznie rodnik alkilowy o 1—4 ato¬ mach wegla lub fenylowy, R'" oznacza atom wo- 30 doru, rodnik alkilowy o 1—4 atomach wegla lub fenylowy, a X oznacza rodnik o wzorze -NR'"J, w którym *J oznacza atom wodoru lub rodnik o wzorze -SÓ/R1/3, lub X oznacza rodnik o wzorze -CW3, w którym kazdy z podstawników W oznacza 35 niezaleznie atom wodoru, rodnik trójtfluorometylo- wy lub alkilowy o 1—3 atomach wegla, albo o wzo¬ rze 5, w którym Ri i W maja wyzej podane znacze¬ nie albo o wzorze Z/Si/Ri/3, w którym Ri ma wy¬ zej podane znaczenie, Z oznacza atom chlorowca, 40 rodnik alkenyloksylowy o 2-3 atomach wegla, rodnik o wzorze Alk-S03-, w którym Alk oznacza rodnik al¬ kilowy o 1-3 atomach wegla, rodniki o wzorach -O-Si/ /R1/3, -S-S1/R1/3 lub^NRg|Re, w których R5 oznacza atom wodoru lub rodnik alkilowy o 1—3 atomach we¬ gla, R« oznacza rodnik alkilowy o 1—4 atomach wegla lub rodnik o wzorze -S1/R1/3 lub tez R« i R6 lacznie z atomem azotu, do którego sa przyla¬ czone, tworza pierscien heterocykliczny o 5—6 ato¬ mach, z których najwyzej 3, oprócz wymienionego atomu azotu, oznaczaja takze inny atom azotu, siarki lub tlenu i jednoczesnie lub nastepnie trak¬ tuje mieszanine reakcyjna srodkiem zakwasza¬ jacym oraz ewentualnie dezacetoksycefalosporyne w postaci wolnego kwasu, podaje sie reakcji ze zwiazkiem litu.
  8. 8. Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze jako czynnik sililujacy stosuje sie N,0-bis/trójme- tylosililo/acetamid, N,0-bis/trójmetylosililo/trójfluo- roacetamid, N-trójmetylosililoacetamid, N-metylo- -N-trójmetylosililoacetamid, N-trójmetylosililo-N,N- -dwufenylomocznik, propenoksytrójmetylosilan, ester trójmetylosililowy kwasu metanosulfonowego, trójmetylochlorosilan, dwumetylochlorosilan, szes- ciometylodwusilazan, N-trójmetylosililo-IIIrz.buty- loamine, N-trójmetylosililodwuetyloamine, N-trój- metylosililoimidazol, szesciometylodwusiloksan, szes- ciometylodwusilitian lub mieszanine wyzej wymie¬ nionych zwiazków.
  9. 9. Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze jako srodek zakwaszajacy stosuje sie kwas sulfo¬ nowy.
  10. 10. Sposób wedlug zastrz. 9, znamienny tym, ze jako srodek zakwaszajacy stosuje sie kwas weglo- wodorosulfonowy o 1—12 atomach wegla.
  11. 11. Sposób wedlug zastrz. 10, znamienny tym, ze jako srodek zakwaszajacy stosuje sie kwas meta- nosulfonowy.
  12. 12. Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze jako zwiazek litu stosuje sie octan litu.93751 R, R, :N er O i S R N Wzór 1 NO s- Wzór 3 COOR; RrSi Wzór 2 ? X X-C-N^ Si(Ri)3 Wzór 4 O-Si R13 i W3C-C=N-Si(R,)3 Wzór 5 H,N 0 i y-N- 0' '' COOH PL
PL16291973A 1973-04-12 1973-05-29 PL93751B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US05/349,876 US3944545A (en) 1972-05-10 1973-04-12 Process for preparing desacetoxycephalosporins

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL93751B1 true PL93751B1 (pl) 1977-06-30

Family

ID=23374344

Family Applications (2)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL18779173A PL94083B1 (pl) 1973-04-12 1973-05-29
PL16291973A PL93751B1 (pl) 1973-04-12 1973-05-29

Family Applications Before (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL18779173A PL94083B1 (pl) 1973-04-12 1973-05-29

Country Status (3)

Country Link
PL (2) PL94083B1 (pl)
RO (2) RO62888A (pl)
SU (1) SU578891A3 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
RO62888A (fr) 1978-02-15
PL94083B1 (pl) 1977-07-30
RO68143A (ro) 1981-08-30
SU578891A3 (ru) 1977-10-30

Similar Documents

Publication Publication Date Title
EP0005889B1 (en) Process for the preparation of beta-lactam derivatives, the novel derivatives so obtainable and pharmaceutical compositions containing them
DK157027B (da) Fremgangsmaade til fremstilling af 7beta-amino-3-cephem-3-o1-4-carboxylsyreforbindelser eller salte deraf
DK145059B (da) Fremgangsmaade til fremstilling af 7alfa-substituerede cephalosporinforbindelser eller 6alfasubstituerede penicillinforbindelser
JP2004520293A (ja) セファロスポリン調製に有用なカップリング方法と中間体
Gordon et al. Sulfenyl transfer rearrangement of sulfenimines (thiooximes). A novel synthesis of 7. alpha.-methoxycephalosporins and 6. alpha.-methoxypenicillins
US4683303A (en) Reduction process for the preparation of 4-unsubstituted azetidin-2-ones
US5162524A (en) Processes for making cephems from allenylazetidinone derivatives
IE46611B1 (en) Thiooxime cephalosporin and penicillin derivatives
US5162521A (en) Processes for making cephems from allenylazetidinone derivatives
US5359058A (en) Cephem derivatives
CS197217B2 (en) Method of conversion of penicilin sulphoxide into deacetoxy cephalosporin and lithium salt of the same
PL93751B1 (pl)
AU619201B2 (en) Process for the preparation of 3-exomethylene cepham derivatives
IE49656B1 (en) Method for the production of 2-substituted penems and penams
US4051132A (en) Process for epimerizing beta-lactam antibiotic compounds by means of an acid quench
US3941779A (en) Method for producing 2-(substituted thio)-3-cephem derivatives
JPH03220195A (ja) 3―フルオロスルホニルオキシセフ―3―エム置換法
JPS6284057A (ja) 4−アセトキシ−3−ヒドロキシエチルアゼチジン−2−オン誘導体の製造法
US4167630A (en) Process for epimerizing beta-lactam antibiotic compounds, and related products
US5266691A (en) Processes for making cephems from allenylazetidinone derivatives
US4159267A (en) Novel silyl ester azetidine-2-sulfenate intermediates and process for preparing desacetoxycephalosporins
AU618624B2 (en) Process for 1-carba(dethia)cephalosporins
CA1059990A (en) 7 .alpha.-ALKOXYCEPHALOSPORIN DERIVATIVES AND THEIR PREPARATION
KR880001990B1 (ko) 페니실린과 세팔로스포린 화합물의 제조방법 및 이들의 제조에 사용한 새로운 중간체의 제조방법
SE445738B (sv) Forfarande for framstellning av en 3-karbamoyloximetylcefalosporinforening