Przedmiotem wynalazku jest przyrzad do spraw¬ dzania manometrów pracujacych na tlenie.Stosowane obecnie przyrzady o konstrukcji prze¬ ponowej do sprawdzania manometrów pracuja¬ cych na tlenie, posiadaja gumowa membrane od¬ dzielajaca od siebie dwa czynniki wode i olej. Ich budowa pozwalala na sprawdzanie manometrów do cisnienia wynoszacego maximum 40 kG/cm2. W przyrzadach tego rodzaju nastepowalo bardzo szybkie zuzywanie sie gumowych membran, nato¬ miast w wypadku zastosowania cisnienia powyzej 40 kG/cm2 dawal sie zauwazyc brak szczelnosci na srubowych zlaczach. Próby zastosowania grubszych membran gumowych lub tez zastapienie ich mem¬ branami metalowymi nie daly pozytywnych wy¬ ników, poniewaz odksztalcenia tego rodzaju mem¬ bran okazaly sie nieproporcjonalne w stosunku do zadawanego cisnienia. Powodowalo to zróznicowa¬ nie wskazan manometrów badanego i wzorcowego.Celem wynalazku jest przyrzad pozwalajacy na sprawdzanie manometrów pracujacych na tlenie do wielkosci maksymalnie znanych cisnien. Cel ten osiagnieto w ten sposób, ze do nakretki górnej czesci cylindra w przedluzeniu jej kanalu jest na stale zamocowana prosta rurka o dlugosci siega¬ jacej do okolo 0,2 wewnetrznej wysokosci cylindra.Równiez do nakretki dolnej czesci cylindra w prze¬ dluzeniu jej kanalu jest na stale zamocowana wy¬ gieta rurka o wysokosci nieco nizszej niz we¬ wnetrzna wysokosc cylindra.Przyrzad wedlug wynalazku, w zaleznosci od grubosci scianek cylindra oraz wysokosci gwintów nakretek górnej i dolnej, moze byc stosowany do sprawdzania manometrów pracujacych na tlenie do maksymalnie znanych wielkosci cisnienia.Przedmiot wynalazku pokazano w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedsta¬ wia przyrzad w czesciowym przekroju, fig. 2 — schemat hydraulicznego sprawdzianu manometrów !o z zamocowanym przyrzadem i dwoma manome¬ trami.Na górna czesc cylindra 1 jest nakrecona na¬ kretka 2 z uszczelka 3. W przedluzeniu kanalu 4 nakretki 2 jest do niej na stale zamocowana prosta rurka 5, której wylot znajduje sie na okolo 0,2 wysokosci cylindra. Na dolna czesc cylindra 1 jest nakrecona nakretka 6 z uszczelka 7. W przedluze¬ niu kanalu 8 nakretki 6 jest do niej na stale za¬ mocowana wygieta rurka 9 o wysokosci nieco niz- szej niz wysokosc cylindra 1.Grubosc scianki q cylindra 1 jest zalezna od cis¬ nienia p, wewnetrznej srednicy cylindra 1 D, oraz od dopuszczalnego naprezenia kr materialu z ja¬ kiego jest wykonany cylinder 1 i bedzie wynosic: p • D p = T^r~ natomiast czynna wysokosc H gwintów nakretek 2 i 6 jest zalezna od wielkosci sily Q dzialajacej na kazda z nakretek 2 i 6 od skoku gwintu h, jego srednicy d, srednicy otworów nakretek 2 i 6 9101191 011 3 4 Do, krotnosci gwintu z, oraz od wielkosci dopusz¬ czalnej sily na jednostke powierzchni pdop i bedzie wynosic: n ^ k . (d2-D20) . z . pdop Przez kanal 4 wlewa sie do wnetrza cylindra 1 wode 10 w takiej ilosci, az osiagnie ona poziom wysokosci rurki 9 tzn. az do chwili, gdy nadmiar wody zgromadzonej wewnatrz cylindra 1 przesta¬ nie wyciekac przez rurke 9 kanalem 8. Nastepnie poprzez nakretke 6 wkreca sie przyrzad do hydra¬ ulicznego sprawdzianu manometrów 11 wypelnio¬ nego olejem, a na nakretke 2 zamocowuje sie sprawdzany manometr 12. W drugie gniazdo hy¬ draulicznego apratifrlzianu 11 manometrów, zamo- ^owAje < sie *wzofcpwy manometr 13, po czym zwieksza sie stopniowo cisnienie w hydraulicznym sprawdzianie 11.^W\ wyniku tego nastepuje prze- Rlyw^olejti' rf^j^alem 8 i rurka 9 do wolnej przestrz^illLoytóntrra znajdujacej sie nad wylo¬ tem furki 9. Powoduje to wzrost cisnienia w ca¬ lym ukladzie, a tym samym wtlaczanie wody 10 z wnetrza cylindra 1 przez rurke 5 i kanal 4 do rurki Bourdona manometru 12. To samo cisnienie oddzialuje równoczesnie na wzorcowy mano¬ metr 13, a jego wzrost jest przez niego wskazywa¬ ny. Porównanie odczytu obu manometrów 12 i 13 pozwala na sprawdzenie dzialania manometru 12.Wysokosc rurki 9, dlugosc rurki 5 ora£ róznica gestosci wody 10 i oleju 14 powoduja, ze olej 14 nie przeplynie do rurki 5, a tym samym nie wply¬ nie do wnetrza manometru 12. PL