Przedmiotem wynalazku jest sposób obróbki materialów porowatych, zwlaszcza elementów budowlanych.Znane jest wypelnianie róznymi substancjami zewnetrznych powierzchni materialów porowatych dla uzyskania pozadanych wlasciwosci tworzywa, jak f i odpowiedniej odpornosci na dzialanie czynników zewnetrznych, przewodnosci cieplnej, szczelnosci, wlasnosci akustycznych itp.Znane sposoby obróbki materialów porowatych polegaly na nasycaniu zewnetrznych powierzchni roztworami lub zawiesinami odpowiednich substancji ewentualnie w podwyzszonej temperaturze, przy wytwarzaniu elementów budowlanych, które stanowia izolacje cieplna i akustyczna, jak równiez musza miec odpowiednia odpornosc na czynniki agresywne i odpowiednia wodoszczelnosc. Znane jest powlekanie powierzchni zewnetrznych tych elementów substancjami uszlachetniajacymi za pomoca malowania, lub zanurzenia ich w substancjach uszlachetniajacych.W procesach tych uzyskujemy nasycenie czynnikiem uszlachetniajacym stosunkowo niewielkiej warstwy powierzchniowej, skutkiem czego podlega ona czestym uszkodzeniom odslaniajacym lico chronionego tworzywa, przez co otwiera droge do wnikania czynników szkodliwych. Wystepuje równiez sklonnosc do odrywania sie calej tak otrzymanej warstwy izolujacej przy stosowaniu jej w pewnych technologiach na przyklad przy nakladaniu dodatkowej warstwy antykorozyjnej.Duzo lepsze wyniki uzyskujemy przy uszlachetnianiu elementów budowlanych metoda prózniowo-cisnieniowa, która zapewnia mechaniczne glebokie wnikniecie czynnika uszlachetniajacego w strukture elementu porowatego. Jednoczesnie wystepuje przy tym procesie zjawisko czesciowego wyssania wody i powietrza oraz sprezenie pozostalej czesci powietrza, a wprowadzenie na ich miejsce czynników uszlachetniajacych. Ma to decydujacy wplyw na uzyskanie wiekszej szczelnosci struktury tworzywa, której stopien determinuje mozliwosc wtargniecia czynników szkodliwych. Ten mechaniczny sposób usuwa tylko czesc powietrza, natomiast w bardzo nieznacznym stopniu wody. Zamknieta w elemencie budowlanym woda zmniejsza jego odpornosc na mróz oraz wzmaga niepozadane inne zjawiska, jak, np. przewodnosc cieplna. Ponadto czesc wcisnietego czynnika uszlachetniajacego po zmniejszeniu cisnienia wyplywa bezproduktywnie na zewnatrz, pod dzialaniem rozprezania scisnietego tam powietrza.2 90 577 Znane jest równiez dodawanie czynników uszlachetniajacych do tworzywa w procesie formowania na mokro.Wszystkie te metody nie usuwaja wody lub powietrza w sposób zapewniajacy pozadana strukture tworzywa.Wad tych nie posiada sposób obróbki materialów porowatych wedlug wynalazku.Istota wynalazku jest stopniowe ogrzewanie materialu porowatego do stosunkowo wysokich temperatur nie naruszajacych struktury wewnetrznej tych materialów dzieki czemu nastepuje niemal pelne pozbycie sie wody i znaczne powietrza.Sposób wedlug wynalazku polega na stopniowym podgrzaniu materialu porowatego do temperatury wyzszej od temperatury wrzenia wody, a nastepnie na zanurzaniu tego materialu w cieklej substancji uszlachetniajacej o temperaturze nizszej od temperatury podgrzanego materialu.Na skutek obnizenia temperatury powstaje w obrabianym materiale podcisnienie, które zasysa substancje uszlachetniajaca w pory materialu. Jednoczesnie substancja zasysana wnikajac w tworzywo, dzieki swej przyczepnosci wiaze dodatkowo porowata strukture materialu w wyniku czego powstaje nowe tworzywo o innych pozadanych wlasciwosciach niz jego skladniki wejsciowe.Stopien nasycenia pozostaje w stosunku wprost proporcjonalnym do róznicy temperatur pomiedzy materialem uszlachetniajacym, a srednia temperatura jaka sie ustali przy zetknieciu sie obydwu cial.Tworzywo uzyskane sposobem wedlug wynalazku charakteryzuje sie duza odpornoscia na dzialanie czynników agresywnych. Sposób wedlug wynalazku umozliwia uzyskanie tworzywa o bardzo korzystnych wlasciwosciach jak np. antykorozyjnych, dielektrycznych.W zastosowaniu przemyslowym w zaleznosci od znanych wlasciwosci pierwotnych materialów porowatych ustala sie górna granice temperatury i czas ogrzewania niezbedny dla pozbycia sie wody i powietrza, bez naruszenia podstawowych cech tworzywa. W miare potrzeb ustala sie rodzaj substancji uszlachetniajacej, jej stezenie i temperature w momencie wprowadzenia do niej przygotowanego przez ogrzanie tworzywa porowatego.Czas utrzymywania tworzywa w substancji uszlachetniajacej jest zalezny od tego, jak gleboko zamierzamy nasycac tworzywo substancja oraz od czasu jaki jest niezbedny do wyrównania sie pierwotnie róznych temperatur tych wspóldzialajacych cial. Proces uszlachetniania moze byc kilkakrotnie powtarzany przez co mozna osiagnac coraz glebsze nasycenie tym samym czynnikiem uszlachetniajacym, albo innym o nowych pozadanych wlasciwosciach.Przyklad. Przeprowadzono próby na wysezonowanyeh elementach zelbetowych o grubosci scianki 10 centymetrów.Uzyskano nasycenie do glebokosci 30%, ogrzewajac elementy do temperatury 160°C, a czas ogrzewania 31/2 godziny. Czynnikiem uszlachetniajacym byl roztwór asfaltu o symbolu „IW-80" w znanym rozpuszczalniku, doprowadzony do temperatury 20°C, w którym po zanurzeniu elementy zelbetowe pozostawaly okolo 1 godziny.Tak uszlachetnione elementy, po wielodniowym przetrzymywaniu w wodzie, nie wykazaly przesiakliwosci.Osiagnieto równiez w próbach pozytywny wynik przy pogrzaniu elementów do temperatury zaledwie powyzej wrzenia wody przy dluzszym jednak czasie suszenia. Zelbet nie utracil równiez swych wlasciwosci przy ogrzewaniu go do temperatury 210°C. PL