Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania N-/2-chlorowcoetylo/-N-/ 2-hydroksy-2-fcnyloetylo/- amin, uzytecznych jako produkty posrednie w syntezie Iclioamizolu, znanego srodka przeciwko robakom.Wedlug wynalazku, sposób wytwarzania N-/2-cIilorowcoetylo/-N-/2-hydroksy-2-fenyloetylo/amin o wzo¬ rze ogólnym I, w którym Y oznacza atom chlorowca, oraz ich soli addycyjnych z kwasami, polega na tym, ze zwiazek o wzorze ogólnym 2, albo zwiazek o wzorze ogólnym 3 lub jego sól addycyjna z kwasem, albo zwiazek o wzorze ogólnym 4, w których to wzorach Y ma wyzej podane znaczenie, a llnZ oznacza kwas, w którym anion Z ma wartosciowosc n, poddaje sie reakcji z woda, w obecnosci I, was u w przypadku uzycia zwiazku o wzorze 4, albo ewentualnie w obecnosci kwasu w przypadku uzyciu /wij/Lu o wzorze 2 albo zwiazku o wzorze 3 lub jego soli addycyjnych z kwasem.Powyzszy sposób stanowi sposób analogowy, oparty na ogólnie znanej reakcji hydrolizy pochodnych ehloroweoalkilowych, w wyniku której otrzymuje sic odpowiednie pochodne hydroksyalkilowc.Sole amin, wytwarzanych sposobem wedlug wynalazku, moga pochodzic od kwasu nieorganicznego, takie¬ go jak kwas chlorowodorowy, bromowodorowy, siarkowy, fosforowy, albo od kwasu organicznego, np. p-tolue- nosul lonowego lub octowego.Odpowiednim chlorowcem' o symbolu Y we wzorach I 4 jest atom chloru lub bromu. Odpowiednim kwasem II Z we wzorze 2 jesf kwas mocny, np. kwas chlorowodorowy, bromowodorowy, siarkowy fosforowy, nadchlorowy lub p-tohienosullonowy. Nalezy zaznaczyc, ze zwiazki o wzorze 2 w postaci wolnej, to jest bez czlonu II Z, sq nietrwale.Jak okreslono wyzej, obecnosc kwasu podczas reakcji jest konieczna w przypadku uzycia jako produktu wyjsciowego zwiazku o wzorze 4 Odpowiednie sa mocne kwasy, takie jak kwas solny, bromowodorowy, siarko¬ wy, fosforowy, nadchlorowy lub p-toluenosulfonowy, a takze kwasy alkanokarboksylowe o 2-6 atomach wegla, np. kwas octowy. Z drugiej strony, w przypadku uzycia jako produktu wyjsciowego zwiazku o wzorze 2 lub zwiazku o wzorze 3, dodatek kwasu nie jest konieczny. Z wyjatkiem przypadku stosowania zwiazku o wzorze 2 w silnie kwasnym srodowisku, omówionego dalej, oba powyzsze zwiazki wyjsciowe najpierw przechodza w zwia¬ zek o wzorze 4 i wobec tego na pierwszy rzut oka moze wydawac sie zastanawiajace, ze dodatek kwasu nie jest tu2 89678 konieczny, jak w przypadku uzycia zwiazku o wzorze 4 jako substancji wyjsciowej. Mozna to wyjasnic w ten sposób, ze zwiazki o wzorze 2 lub o wzorze 3 sa dostatecznie kwasowe, by w srodowisku reakcji spowodowac ich przemiane na produkt o wzorze 1. Jesli zwiazek wyjsciowy jest wolna zasada o wzorze 3, to podczas reakcji tworzy sie kwas o wzorze HY w ilosci wystarczajacej, by spowodowac przemiane wytworzonego zwiazku o wzo¬ rze 4 na zadany produkt o wzorze 1. Jesli zwiazek wyjsciowy jest sola o wzorze 2 lub sola zwiazku o wzorze 3, to zwiazek taki jest dostatecznie kwasowy, aby mieszaninie nadac wystarczajacy do reakcji charakter kwasowy, a ponadto podczas reakcji tworzy sie kwas o wzorze HY, analogicznie jak w przypadku reakcji z wolna zasada o wzorze 3.Mozna jednak, jak wskazano wyzej, dodac kwasu do mieszaniny reakcyjnej, zawierajacej jako produkt wyjsciowy zwiazek o wzorze 2 lub zwiazek o wzorze 3, przy czym odpowiednimi kwasami sa kwasy wymienione wyzej przy zwiazku wyjsciowym o wzorze 4.Jesli produktem wyjsciowym jest zwiazek o wzorze 2 uzyty z mocnym kwasem, to nalezy przypuszczac, ze w tych warunkach proces hydrolizy przebiega dwutorowo, to znaczy (1) z bezposrednim wytworzeniem produk¬ tu o wzorze 1 oraz (2) z etapem posrednim poprzez azyrydyne, czyli zwiazek o wzorze 4 (pokazane jest to na schemacie 3, o którym mowa dalej) Przy tym, im bardziej kwasowe srodowisko reakcji, tym wieksze znaczenie odgrywa hydroliza bezposrednia w porównaniu do hydrolizy posredniej. W przypadku, gdy produktem wyjscio¬ wym jest zwiazek o wzorze 3 lub jego sól addycyjna z kwasem, reakcje nalezy prowadzic przy wartosci pH 1—5, korzystnie 2-2,5. Wartosc pH srodowiska reakcji utrzymuje sie na odpowiednim poziomie przez okresowe dodawanie zasady nieorganicznej, np. wodorotlenku sodu.Zwiazki wyjsciowe o wzorach 2 i 3 mozna otrzymac odpowiednio ze zwiazków 7 o 8 (schemat 3) przez poddanie ich reakcji z chlorkiem tionylu lub trójbromkiem fosforu, w obecnosci toluenu, chlorobenzenu lub chlorku etylenu, w temperaturze 20-60°C.Z kolei zwiazki o wzorach 7 i 8 mozna otrzymac ze zwiazków 5 i 6, to jest przez poddanie reakcji tlenku styrenu zetanoloamina, w temperaturze okolo 60°C, nastepnie rozdzielenie otrzymanej mieszaniny zwiazków o wzorach 7 i 8 w znany sposób i ewentualnie przeprowadzenie ich w sole addycyjne z kwasem.Zwiazek wyjsciowy o wzorze 4 mozna otrzymac ze zwiazków o wzorze 2 lub 3, ten drugi ewentualnie w postaci soli addycyjnej z kwasem, przez poddanie ich reakcji z wodorotlenkiem sodu, weglanem sodu lub kwasnym weglanem sodu, w mieszaninie wody z chloroformem, w temperaturze pokojowej i wyodrebnianie pro¬ duktu o wzorze 4, nie opisanego dotychczas w literaturze chemicznej.Jak wspomniano na wstepnie, zwiazki o wzorze 1, wytwarzane sposobem wedlug wynalazku, stanowia produkty posrednie w syntezie tetramizolu. Tetramizol, czyli dl-2,3,5,6-czterowodoro-6-fenyloimidazp [2,l-b]tia- zol, jego farmaceutycznie dozwolone sole addycyjne z kwasami oraz lewoskretne postacie tych zwiazków sa dobrze znane jako srodki przeciwko robakom.Tetramizol wytwarza sie w procesach wieloetapowych, przy czym znane sa dwa rodzaje takich procesów.Pierwszy z nich polega na uzyciu etylenoiminy, jak przedstawiono na schemacie 1, drugi rodzaj obywa sie bez tego zwiazku, i jego przykladem moze byc proces przedstawiony na schemacie 2. Procesy pierwszego rodzaju sa znacznie tansze od procesów drugiego rodzaju, lecz ze wzgledu na koniecznosc stosowania etylenoiminy sa trudne do prowadzenia. Etylenoimina jest bowiem zwiazkiem bardzo toksycznym, a poza tymjej sklonnosc do polimeryzacji w obecnosci nawet sladów kwasu moze spowodowac wybuch, podczas prowadzenia procesu. Proce¬ sy drugiego rodzaju wprawdzie pozbawione sa tych niedogodnosci, lecz, jak wspomniano, sa stosunkowo kosz¬ towne.Przy uzyciu zwiazków o wzorze 1 mozna wytwarzac tetramizol w procesie wieloetapowym, który jest tani jak procesy z etylenoimina, a przy tym bezpieczny, gdyz nie stosuje sie w nim etylenoiminy. Ten nowy sposób wytwarzania tetramizolu przedstawiono na schemacie 3.Ponizsze przyklady ilustruja wynalazek, nie ograniczajac jego zakresu.Przyklad I. Roztwór 20 g chlorku N-/2-chloroetylo/-N-/2-chloro- 2-fenyloetylo/amoniowego w 200 ml wody ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 2 godzin, po czym mieszani¬ ne poreakcyjna ochlodzono i zalkalizowano do pH 10 stosujac 2N roztwór wodorotlenku sodu, a nastepnie wyekstrahowano trzykrotnie 20 ml porcjami chloroformu. Polaczone ekstrakty zatezono pod zmniejszonym cisnieniem i pozostalosc nasycono gazowym chlorowodorem. Otrzymano chlorek N-/2-cliloroetylo/-N-/2-hydro- ksy-2-fenyloetylo/amoniowy o temperaturze 158—159°C.Zwiazek dwuchlorowy, uzyty jako produkt wyjsciowy, otrzymano w nastepujacy sposób. Roztwór 25 g N/2-hydroksyetylo/-N-/2-hydroksy-2-fenyloetylo/aminy w 150 ml toluenu, mieszajac w temperaturze 45°C nasy¬ cono gazowym chlorowodorem, po czym dodano jednorazowo 21 ml chlorku tionylu i mieszano w ciagu 3 godzin, utrzymujac temperature 45°C. Mieszanine poreakcyjna przesaczono i stala pozostalosc wysuszono pod89678 3 zmniejszonym cisnieniem. Po krystalizacji z etanolu otrzymano chlorek N-/2-chloroetylo/-N/2-chloro-2- fenylo- etylo/amoniowy o temperaturze topnienia 164—165°C.Przyklad II. W 300 ml wody rozpuszczono 15 g chlorku N-/2-chloroetylo/-N-/ 2-chloro-2-fenyloety- lo/amonio.wego i mieszano w20°C wciagu 3 tygodni, po czym rotwór zalkalizowano do pH 10 stosujac 2N roztwór wodorotlenku sodu i wyekstahowano trzykrotnie 20 ml porcjami chloroformu. Polaczone ekstrakty zatezono pod zmniejszonym cisnieniem i pozostalosc nasycono gazowym chlorowodorem. Otrzymano chlorek N-/2-chloroetylo-/-N-/2-hydroksy- 2-fenyloetylo/amoniowy o temperaturze topnienia 158—159°C.Przyklad III. Roztwór 5 g chlorku N-/2-chloroetylo/-N-/2-chloro- 2-fenyloetylo/amoniowego w 150 ml wody utrzymywano we wrzeniu pod chlodnica zwrotna w ciagu 2 godzin, utrzymujac pH 2,0-2,5 za pomoca 18 N roztworu wodorotlenku sodu, dodawanego okresowo co 2 minuty. Mieszanine poreakcyjna zalkali¬ zowano do pH 10 2 N roztworem wodorotlenku sodu i wyekstrahowano dwukrotnie po 25 ml chloroformu.Polaczone ekstrakty wysuszono siarczanem magnezu, po czym przesacz nasycono gazowym chlorowodorem.Otrzymano chlorek N-/2-chloroetylo/-N-/2- hydroksy-2-fenyloetylo/amoniowy o temperaturze topnienia 158-159°C.Zwiazek dwuchlorowy, uzyty jako produkt wyjsciowy otrzymano w nastepujacy sposób. Zawiesine 25 g N-/2-hydróksyetylo/-N-/2-hydroksy- 2-fenyloetylo/aminy w 150'ml toluenu, mieszajac w temperaturze 40°C na¬ sycono gazowym chlorowodorem, po czym dodano jednorazowo 21 ml chlorku tionylu i otrzymany roztwór mieszano w temperaturze 45°C w ciagu 4 godzin. Mieszanine poreakcyjna przesaczono i stala pozostalosc wysu¬ szono pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 70°C, a nastepnie przekrystalizowano z izopropanolu.Otrzymano chlorek N-/2-chloroetylo/-N-/2-chloro-2-fenyloetylo/amoniowy o temperaturze topnienia 152-154°C.Uzyty do reakcji zwiazek wyjsciowy otrzymano w nastepujacy Sposób. Do 152 g etanoloaminy, mieszajac i utrzymujac temperature 60° C dodano wciagu 2 godzin 50 g tlenku styrenu, po czym mieszano w tej samej temperaturze jeszcze przez godzine. Nadmiar etanoloaminy oddestylowano w temperaturze 140°C przy mm Hg, do pozostalosci dodano 100 ml loluenu i po ochlodzeniu do 30°C odsaczono wytracona N-/2-hydro- ksyetylo/-N-/2- hydroksy-2-fenyloetylo/amine (temperatura topnienia 95 - -97°C). Przesacz oziebiono do tempe¬ ratury 0°C i pozostawiono do krystalizacji. Wytracony bialy osad przekrystalizowano z toluenu otrzymujac N-/2-hydroksyetylo/-N- /2-hydroksy-l-fenyloetylo/-amine o temperaturze topnienia 66-68°C.Przyklad IV. Roztwór 0,3 g N-/2-chloroetylo/-2-fenyloazyrydyny w 5 ml etanolu wkroplono w ciagu 0,5 godziny do 30 ml 0,1 N kwasu solnego, stale mieszajac i utrzymujac temperature 60°C, mieszano jeszcze wciagu 10 minut i ochlodzono do temperatury pokojowej. Roztwór zalkalizowano do pH 11 stosujac 18 N roztwór wodorotlenku sodu i wyekstrahowano dwukrotnie po 15 ml chloroformu. Polaczone ekstrakty wysuszo¬ no siarczanem magnezu i nasycono gazowym chlorowodorem. Otrzymano chlorek N-/2-chloroetylo/-N-/2- hydro- ksy-2-fenyloetylo/ainoniowy o temperaturze topnienia 158-159°C.Pochodna azyrydyny uzyta jako zwiazek wyjsciowy, otrzymano w nastepujacy sposób. Do x< ztworu 1,0 g chlorku N-/2'chloroetylo/-N-/2-chloro- 2-fenyloetyio/amoniowego w 25 ml wody dodano 25 ml chloroformu i mieszajac doprowadzono odczyn roztworu do pH 10,0 przez dodanie 3,5 ml 2N roztworu wodorotlenku sodu, po czym mieszano jeszcze w temperaturze pokojowej w ciagu 30 minut. Warstwe organiczna przemyto dwukrot¬ nie po 10 ml wody, nastepnie wysuszono siarczanem magnezu i odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 50°C. Otrzymano N-/2-chloroetylo/-2-fenyloazyrydyne w postaci zóltego oleju o nas¬ tepujacej charakterystyce widma MRJ /w CDC13 /r 2,75/5H, s,H aromatyczny/; 6,31 /2H, t,J = 6,5 Hz, -CH2-C1/; 7,28 /2H, t,J = 6,5 Hz, -N CH2 /; 7,60/lH, dd, J, =7,0,J2 =3,5Hz,Ph- CH-N-/;8,18/lH,s,J = 3,5 Hz, wzór 10/; 8,26/lH, d, J = 7,0 Hz, wzór 10/.Przyklad V. Do roztworu 4,0 g kwasu p-toluenosulfonowego w 10 ml izopropanolu i 30 ml wody, mieszajac i utrzymujac temperature 40°C, wkroplono w ciagu 30 minut 2 g N-/2-bromoetylo/2-fenyloazyrydyny i mieszano jeszcze w temperaturze 40°C wciagu 2 godzin, nastepnie roztwór oziebiono do temperatury 0°C i przesaczono. Pozostalosc przemyto kolejno 10 ml wody i 20 ml acetonu, po czym wysuszono w temperaturze 50°C pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzymano p-tolenosulfonian N-/-2-bromoetylo/-N-/2-hydroksy- 2-fenylo¬ etylo/amoniowy o temperaturze topnienia 145-148°C.Pochodna azyrydyny, uzyta jako zwiazek wyjsciowy, otrzymano w nastepujacy sposób. Do roztworu 0,7 g p-toluenosulfonianu N-/2-bromoetylo/-N-/2-bromo- 2-fenyloetylo/amoniowego w 20 ml etanolu mieszajac doda¬ no w ciagu 10 minut 13 ml 0,25 N roztworu wodorotlenku sodu i mieszano jeszcze w temperaturze pokojowej wciagu 2godzin. Mieszanine rozcienczono 30 ml wody i wyekstrahowano dwukrotnie po 15 ml chloroformu.Polaczone warstwy organiczne przemyto dwukrotnie po 10 ml wody, nastepnie wysuszono siarczanem magnezu4 89*78 i odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 50°C. Otrzymano N-/24ronioetylo/- N-2*fenylqazyiydync w postacl zóltego oleju o iuis(cpujaccj charakteiystyce widma ^llU/w CDCI3/r 2,80/5H, s, aromatyczny H/; 6,50/2IU, J « 7,0 liz, €H2 Br/; 7,22 filii 1, l«7^)rte, N CH, /; 7,5V/lH, ddt j ,5TtevJi * 7^lfe, Pil CH N/;8,08 /lH,d, J = 3;5 Hz, wiw lO/;8,25 /ill/d,J = 7&m Przy klad VI. Zawiesine 5 g N72^ydroksyetyW^724iydr^^ tolue¬ nu nasycono gazowym chlorowodorem, nastepnie dodano jednorazowo 8,4g trójbromku fosforu i otrzymana zawiesine mieszano w temperaturze 45°C w ciagu 8 godzin. Otrzymana zawicstna zawierala mieszanine chlorku I bromku N-/2-bronioetylo/-N-/2- bromo-l-fenylóetylo/amoiltowego. Do zawiesiny dodano 50 ml wody i miesza¬ jac ogrzano do temperatury 40°t\ po czym mieszanine zatezono i rozwarstwiono. Warstwe wodna doprowadzo¬ no do pil 1,0 stosujac 18N roztwór wodorotlenku sodu i ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna wciagu I godziny, utrzymujac pH 1,0 1,5 za jlomoca okresowo dodawanego 18 N roztworu wodoro¬ tlenku sodu. Mieszanine poreakcyjna /iilkalizowano 18 N roztworem wodorotlenku sodu do pH 10,0 i wyekstra¬ howano dwukrotnie po 10 ml chloroformu. Polaczone ekstrakty wysuszono siarczanem magnezu i nasycono gazowym chlorowodorem. Otrzymano chlorek N-/2-bromoetylo/-N-/24iydroksy -2-fenyloetylo/anKniowy ó tem¬ peraturze topnienia 143 I440C.P r z y kla d Vii. 10 g chlorku NY2-chloroetylo/*N-/2-cliloro-2- fenyloetylo/amoniowego ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna w mieszaninie 25 ml izopropanolu i 75 ml wody, w ciagu 8 godzin, po czym mieszanine zalkalizowano 2 N roztworem wodorotlenku sodu do pil 10 i trzykrotnie wyekstra¬ howano pod 20 ml chloroformu. Polaczone ekstrakty zatezono pod zmniejszonym cisnieniem i nasycono gazo¬ wy ni chlorowodorem. Otrzymano chlorek N72 turze topnienia! 58 159°(Y Przy klad VIII. Nastepowano jak w przykladzie I, z ta róznica, ze po zaikalizowaniu iekstrakcji chlo¬ roformem polaczone ekstrakty zatezono pod zmniejszonym cisnieniem, po czym dodano eteru naftowego o tem¬ peraturze wrzenia 60 HO^C i roztwór oziebiono do temperatury 0°C. Wytracony osad odsaczono i wysuszono w temperaturze 4Ó°C pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzymano N-/2-chloroctylo/-NV2-liydrriksy-2- fenylóety- lo/amine o temperaturze topnienia 64 66QC.Za s t r zeze 11 ia pa t c n t o we I. Sposób wytwarzania N72rowcoctylo/*N-/2-hydroksy-2-fenyloetylo/'aniin o wzorze ogólnym 1, w którym Y oznacza alom chlorowca, oraz ich soli addycyjnych z kwasami, z n a-m i en n y tym, ze zwiazek o wzorze ogólnym 2, w którym Y ma wyzej podane znaczenie, a HnZ oznacza kwas, w którym anion Z ma wartosciowosc n, poddaje sie reakcji z woda,ewentualnie w obecnosci kwasu. 2.Sposób wedlug zastrz. I, z na in i en ny ty m, ze stosuje sie zwiazek o wzorze 2< w którym Y oznacza atoni chloru 'lub bromu, a Z i u maja wyzej podane znaczenie. 3. Sposób wedlug zastrz. I albo 2, znamienny tym; ze reakcje prowadzi sie w obecnosci takiego kwasu, jak kwas chlorowodorowy, broniowodorowy, siarkowy, fosforowy, nadchlorowy, p-tolucnosulfonowy lub ..octowy.-. 4. Sposób wedlug zastrz. 3, zji a hi i e n n y t y 111, ze reakcje prowadzi sie w alkanolu o I 5 atomach wegla. ¦¦¦¦'¦-¦'¦ ';.¦'¦'¦; ¦•... Sposób wedlug zastrz. 4, z n 11 m i c 11 h,y I y m, ze reakcje prowadzi sie przy zawracaniu par. 6. Sposób wytwarzania N72-cblorowcoclylo/4s(724iydroksy-2^ wzorze ogólnym I, w którym Y oznacza alom chlorowca, oraz ich soli addycyjnych z kwasami, z 11 a*m i e n 11 y ty mv ze zwiazek o wzorze ogólnym 3, w którym Y ma wyzej podane znaczenie, lub sól addycyjna z kwasem tego zwiazku, poddaje sie reakcji z woda przy pil I 5. 7. Sposób wedlug zastrz. 6, z 11 a m i c n ny ty m, ze stosuje sie zwiazek o wzorze 3, w którym Y oznacza atom chloru lub bromu, 8. Sposób wedlug zastrz. 6 albo 7, z n a m i c n n y ty m, ze reakcje prowadzi sie przy pil 2 2,5, 9. Sposób wedlug zastrz. 8, znamienny tym, ze reakcje prowadzi sie w alkanolu o I 5atomach wegla.. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny ty hi, ze reakcje prowadzi sie przy zawracaniu par. 11. Sposób wytwarzania N-/2-chloroetylo/-N-/2-hydroksy-2-fenyloetylo/-amiri o wzorze ogólnymi, w którym Y oznacza atom chlorowca, oraz ich soli addycyjnych z kwasami, znamie n 11 y t y-m* ze zwiazek o wzorze ogólnym 4, w którym Y ma wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji z woda w obecnosci kwasu.89678 5 I 2. Sposób wedlug zastrz. II, znamienny tym, ze stosuje sie zwiazek o wzorze 4, w którym Y oznacza atom chloru lub bromu. 13. Sposób wedlug zastrz. I I albo 12, znamienny tym, ze reakcje prowadzi sie w obecnosci takie¬ go kwasu, jak kwas chlorowodorowy, bromowodorowy, siarkowy, fosforowy, nadchlorowy, p-toluenosulfonowy lub octowy. 14. Sposób wedlug zastrz. 13, znamienny tym, ze reakcje prowadzi sie w alkanolu o 1—5 atomach wegla.I 5. Sposób wedlug zastrz. 14, znamienny t y m, ze reakcje prowadzi sie przy zawracaniu par. o- o CH — CH2 + hn/ 0-CH ohch2n; (HCNS) /"\ CHO HNySv HCHoN 1 zamkniecie pierscienia NVS. i Tetramizol N—I Schemat \89 678 O- COCH2 B •. ~£) HN HNL .5.Y 1 /~V-COCH2N ' (NaBH4) HN* /S \S— CHOHCH2N 1 Tetramizol Schemat 2 o CHONCH2NHCH2CH2Y Uzór l I HNv-s ^^-CHOHCH2N—I Ulzor 9 I Tetramizol Schemat 3 od89 678 f\-'CH—CH2 + H2NCH2CH2OH Wzór 5 Wzór 6 I " tZTiNHCHjCHpH /^CHOHCHzNHCH^HapH /^ \cHCHzOH (wieksza cz?sc) (mniejsza czesc) Uzór 7 a i CHYCH2NHCH2CH2Y Wzór 2 Wzór 8 ONHCHaChfeY CHCH2Y Wzór 3 CH2 \ M/ NCH2CH2Y Ulzór 4 Schemat 3 o- CHOHCH2NHCH2CH2Y Uzór 1 ^^-CHYCH2NHCH2CH2Y.HnZ Uzór 2 :n— H- WZÓR 10 o- NHCH2CH2Y CHCH2Y Ulzór 3 CH2\ F\-iH / HCH*CH^ UzSr 4 PL PL