PL89537B1 - - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania polimerów i kopolimerów olefin i dwuolefin lub mieszanin róznych dwuolefin. Sposób wedlug wy¬ nalazku polega na reakcji polimeryzacji, która pro¬ wadzi sie w obecnosci katalizatora, w sklad które¬ go wchodzi zasadowy zwiazek uranu, redukujacy zwiazek metalu nalezacego do II lub III grupy ukladu okresowego pierwiastków oraz kwas Le¬ wisa.Wytwarzane polimery maja duzy ciezar czastecz¬ kowy, zas w przypadku dwuolefin otrzymuje sie polimery i kopolimery stereospecyficzne w wyso¬ kim stopniu, przy czym jednostki monomeryczne sa usytuowane wzgledem siebie glównie w pozy¬ cji 1,4-cis.Wiadomo, ze zwiazki uranu moga wchodzic w sklad ukladów katalizujacych polimeryzacje zwiaz¬ ków nienasyconych.W amerykanskim opisie patentowym nr 3676411 omówiono zastosowanie trójskladnikowych ukla¬ dów katalitycznych, w których jednym ze sklad¬ ników byl szczególny zwiazek uranu; umozliwialo to polimeryzacje zwiazków nienasyconych, zwlasz¬ cza dienów o sprzezonym ukladzie wiazan podwój¬ nych. Niemniej jednak czas reakcji byl bardzo dlugi i stosowano bardzo duze ilosci katalizatora, dlatego tez opisany sposób nie mógl byc korzy¬ stnie zastosowany do celów przemyslowych. Ponad¬ to wytworzone tym sposobem polimery nie posia- daly odpowiedniej charakterystyki, wymaganej do wytwarzania artykulów o najwyzszej jakosci.Stwierdzilismy, ze przy zastosowaniu zwiazków uranu rózniacych sie od wspomnianych uprzednio uzyskuje sie duze wydajnosci polimerów o bardzo wysokiej jakosci w bardzo krótkim czasie. Na przyklad, w przypadku polibutadienu otrzymany polimer ma zawartosc ugrupowan cis nje mniej¬ sza niz 97—98%, co umozliwia uzyskanie znacz¬ nego stopnia krystalicznosci pod naprezeniem i bar¬ dzo dobre wlasnosci mechaniczne.Dalsza zaleta sposobu wedlug wynalazku w po¬ równaniu ze znanymi dotychczas sposobami jest stosowanie bardzo malych ilosci katalizatora w omawianym procesie. Pozwala to na wytwarzanie produktu, który jest w nieznacznym stopniu za¬ nieczyszczony katalizatorem, przy czym katalizator mozna latwo usunac, jak to ponizej opisano.Sposób polimeryzacji wedlug wynalazku prowa¬ dzi sie w obecnosci katalizatora, który stanowia przede wszystkim zwiazki uranu o ogólnym wzorze UX Y , w którym X oznacza grupe alkoksy n m nr lub rodnik aminowy, Y oznacza anion halogenko- wy taki jak Cl-, Br- i J- lub pseudcnhalogenko- wy, jak np. CN~ lub CNS~, n oznacza Mozfoe cal¬ kowita równa wartosciowosci uranu, zas m oznacza liczbe calkowita od 0 ido n, przy czym wartoscio¬ wosc uranu wynosi 4 lub 5.Zwiazki uranu mozna stosowac jako takie lub w polaczeniach koordynacyjnych z czasteczkami 895373 zwiazków zwanych zasadami Lewisa, takimi jak estry, Ill^rzedowe aminy, alkohole, fosfiny i inne podobne.Jako odpowiednie zwiazki w sposobie wedlug wynalazku stosuje sie U(OCH3)4, U(OCHs)3Cl, U(OC4H9)4, U(OC8H17)4, U[N(C2H5)2]4,U[N(C2H5)2]3Br, U(OCH3)5, U(0—i20—e4H9)5.Katalityczna aktywnosc zasadowego zwiazku ura¬ nu jest wieksza w obecnosci redukujacej pochod¬ nej metalu nalezacego' do drugiej lub trzeciej gru¬ py ukladu okresowego, wybranej sposród wodor¬ ków, mieszanych wodorków lub pochodnych alki¬ lowych, np. A1R3, A1R2C1, A1H3, A1H2NR2 itp., oraz w obecnosci kwasów Lewisa, np. AlBr3, A1J3, AICI3. OEt2, A1RC12, BCI3 TiCl4 itp., w których to wzorach R oznacza rodnik weglowodorowy.Stosunek molowy zwiazku redukujacego do zwiazku uranu wynosi od 5:1 do 200:1, natomiast stosunek kwasu Lewisa do zwiazku uranu wyno¬ si od 0,01 do 20.Calkowite stezenie katalizatora wzgledem mono¬ meru lub monomerów wprowadzanych do reakcji wynosi od 10—6 do 10—2 gatomów zwiazku urano¬ wego na mol monomeru.Szczególna zaleta sposobu polimeryzacji wedlug wynalazku jest mozliwosc uzyskania duzej szybkos¬ ci reakcji wraz z duzym ciezarem czasteczkowym równiez w przypadku stosowania katalizatora w bardzo malych ilosciach wzgledem ilosci wprowa¬ dzanego do reakcji monomeru.Dalsza zaleta, która mozna uzyskac stosujac ka¬ talizator wedlug wynalazku jest praktycznie cal¬ kowite usuniecie z produktu pozostalego kataliza¬ tora, dzieki jego ciezarowi wlasciwemu, co umozli¬ wia calkowite usuniecie z roztworu produktu sub¬ stancji stalych. Katalizator mozna wytworzyc w obecnosci monomeru lub osobno, jednak korzyst¬ niej jest wytwarzac go w obecnosci niewielkiej ilosci monomeru. ICatalizator wykazuje wówczas bardziej trwala jakosc i jego aktywnosc nie zmniej¬ sza sie nawet po uplywie dlugiego czasu. W przy¬ padku dwuolefin zastosowanie „starego" kataliza¬ tora jest bardzo korzystne ze wzgledu na uzyski¬ wana duza wydajnosc i wieksza stereospecyficz- riosc.Reakcje polimeryzacji prowadzi sie w obecnosci rozpuszczalników obojetnych wzgledem, kataliza¬ tora, zwykle dobranych sposród weglowodorów na¬ syconych alifatycznych, aromatycznych i cyklóali- fatycznych.Temperatura polimeryzacji wynosi od —80 do 100°C i wszelkie operacje prowadzic nalezy w srodowisku wolnym od powietrza i wilgoci, tj. w atmosferze gazu obojetnego, poniewaz stosowne ka¬ talizatory reaguja z tlenem i srodkami protono¬ wymi.Sposobem wedlug wynalazku mozna polimeryzo¬ wac monomery nalezace do dwuolefin o sprzezo¬ nym ukladzie wiazan podwójnych, zwlaszcza zwiaz¬ ków wybranych z grupy zlozonej z butadienu-1,3, izojprenu, 2,3-dwume/tylobutadienu-l,3, 2-fenylobu- tadienu-1,3, 2,3-dwufenylobutadienu-l,3 i pantadie- nu-1,3. Wspomniane monomery mozna polimeryzo¬ wac równiez w mieszaninach dwuskladnikowych, celem otrzymania wysoce stereospecyficznych ko- 4 polimerów, np. kopolimerów butadienowo-izopre- nowych i butadienowo-pentadienowych.Sposobem tym mozna równiez polimeryzowac monomery olefinowe, np. etylen, oraz wytwarzac kopolimery olefin z dwuolefinami.', Po zakonczeniu reakcji polimeryzacji wytworzo¬ ny polimer mozna wyodrebnic znanymi metodami lub oczyscic jak wspomniano na drodze wirowa¬ nia, co umozliwia usuniecie praktycznie calej ilosci uranu resztkowego zawartego w polimerze.Powyzszy opis bedzie bardziej zrozumialy i dal¬ sze szczególy wykonywania sposobu stana sie ja¬ sniejsze po zapoznaniu sie z ponizszymi przykla¬ dami, których celem jest lepsze zilustrowanie isto- ty wynalazku, bez ograniczenia jego zakresu.Przyklad I. W obojetnej atmosferze do bu¬ telki o pojemnosci 200 ml, przedmuchanej uprzed¬ nio gazem obojetnym, wprowadzono 100 ml bez¬ wodnego n-heksanu, 0,1 mmola U(OCH3)4, 0,1Q mmola AlBr3 i 1,8 mmola AlEt3. Butelke zam¬ knieto korkiem neoprenowym, zabezpieczonym me¬ talowym kapslem posiadajacym otwór umozliwia¬ jacy wprowadzenie igly do iniekcji. Przez igle te polaczona bezposrednio z cylindrem zawierajacym butadien wprowadzono 10 g cieklego monomeru.Butelke umieszczono w termostacie na rolkach na których obracala sie ona w temperaturze 20°C w ciagu 1 godziny. Po tym czasie butelke, otworzo¬ no i zawartosc przeniesiono do 0,5 1 alkoholu me- 3p tylowego zawierajacego 1^0 przeciwutleniacza ami¬ nowego. Skoagulowany polimer suszono pod próz¬ nia w. temperaturze pokojowej przez cala noc.Wydajnosc stalego polimeru uzyskana w ciagu 1 godzinnej polimeryzacji wyniosla 9,5 g, tj. 95% wprowadzonego monomeru.Analiza spektralna w podczerwieni wykonana dla próbki rozpuszczonej w siarczku wegla dala nastepujace wyniki: 1,4 — cis = 97,8%, 1,4 — -- trans = 1,3%, 1,2 =¦ 0,9%. Graniczny wskaznik 40 lepkosci (graniczna liczba lepkosciowa) otrzymane¬ go polimeru mierzony w temperaturze 30°C dla roztworu w toluenie wyniosla 3,1 dl/g.Przyklad II. Przygotowanie roztworu A: 50 ml heksanu, 1,5 mmola U(OCH3)4, 0,75 mmola 45 AlBr3, 40 mmoli A1(C2H5)3 i 0,5 g butadienu umie¬ szczono w 100 ml probówce w atmosferze argonu.Roztwór ten utrzymywano stale mieszajac.Podobnie jak w przykladzie I 100 ml heksanu, 0,5 ml roztworu A (co odpowiada 0,015 mg *— ato- 50 mu uranu) starzono w czasie 96 godz., a nastep¬ nie do butelki wprowadzono 19 g butadienu. Wy¬ dajnosc stalego polimeru po 1 godzinnym czasie re¬ akcji wyniosla 11,5 g, co stanowi 60% wprowadzo¬ nego monomeru. 55 Analiza spektralna w podczerwieni wykazala: • 1,4 — cis = 98,4%, 1,4 — trans = 1%, 1,2 = 0,6%.Graniczny wskaznik lepkosciowy wyniósl 5,20 dl/g.Przyklad III. W sposób analogiczny do opi¬ sanego w przykladzie II, 100 ml heksanu i 3,3 ml 60 roztworu A (co odpowiada 0,1 mg-atomu uranu) starzono w czasie 48 dni, a nastepnie do butelki wprowadzono 8 g cieklego butadienu. Po uplywie 1 godz. stwierdzono 100% konwersji monomeru, a uzyskany polimer mial nastepujaca charakterysty- 65 ke.89537 Analiza spektralna w podczerwieni: 1,4 — cis = =98^/o, 1,4 — trans = 1,2%, 1,2 = 0,8%. Graniczny wskaznik lepkosciowy = 4,32 dl/g.Przyklady IV—VI. Butadien poddawano po¬ limeryzacji pod wplywem U(OCH3)4 i innych sub¬ stancji katalizujacych, w sposób 'opisany w przy¬ kladzie I.W kazdej próbie uzywano 0,1 mmola soli ura¬ nowej w 100 ml heksanu, 0,05 mmola kwasu Le¬ wisa i 1,8 mmola AlEtg. Czasy reakcji w poszcze¬ gólnych próbach byly rózne; podano je w tabeli 1. 6 Próby, których - wyniki przytoczono w tabeli 3, prowadzono stosujac 0,1 mmola zwiazku uranu, rczne ilosci AlBr3 przy stalej ilosci AlEtg. Wydaj¬ nosci odnosza sie do czasu reakcji 1 godz.Przyklad XVIII. Analogicznie do sposobu opisanego w przykladzie I, do butelki wprowadzo¬ no 100 ml heksanu, 0,1 mmola U(NEt2)4, 0,1 mmola AlBr3 i 1,8 mmola AlEtg. Nastepnie dodano 12 g cieklego butadienu. Po uplywie 20 godz. otrzyma¬ no 7,7 g polimeru, co odpowiada 64lo/o wprowadzo¬ nego monomeru. Analiza spektralna w podczerwie- Tabela 1 Przy¬ klad nr IV ¦ v (VI Katalizator mmole U(OCH3)4 0,1 U 0,1 U 0,1 Inne skladniki katali¬ zatora mmole AlJa AlEt3 0,05 1,8 AlEtCl2 AlEt3 0,05 1,8 'TiCl4 AlEt3 0,05 1,8 Buta¬ dien g 8 . Wydaj¬ nosc g % 12 4,8 6 80 60 60 Czas reak¬ cji godz 1 2 17 Wyniki analizy w podczer¬ wieni, % ii,4-cis 97,5 96,5 94,0 1,4-trans 1,5 2,5 • 3,1 ¦'. 1,2 1 1 2,9 Przyklady VII—XII. Przyklady te ilustru¬ ja wiplyw stosunku kwasu Lewisa do katalizatora na wydajnosc procesu polimeryzacji butadienu.Zauwazyc nalezy, ze chociaz przyklady dotycza jedynie AlBr3, to jednak podobne zaleznosci' ob¬ serwuje sie dla innych kwasów Lewisa.Przytoczone wydajnosci odnosza sie do czasu re¬ akcji 1 godz; wyniki zestawiono w tabeli 2. ni wykazala: 1,4 — cis = 97,7%, 1,4 — trans = = 1,8%, 1,2 = 0,5%. Graniczny wskaznik lepkos¬ ciowy = 4,82 dl/g.Przy.klad XIX. Analogicznie do sposobu opi¬ sanego w przykladzie I, do butelki wprowadzono 100 ml heksanu, 0,1 mmola U(OCH3)4, 0,05 mmola AlBr3 i 2 mmole AlHfoo^Hg^. Nastepnie dodano g cieklego butadienu. Po uplywie 1 godz. otrzy- Przy¬ klad nr VII VIII IX • X " XI XII Katalizator mmole Ui(OCH3)4 0,1 U(OCH3)4 0,1 U(OCH3)4 0,1 U(OCH3)4 0,1 U(OCH3)4 0,1 U(OCH3)4 0,1 Katalizator mmole AlBr3 AJEitg 0,1 1,8 AlBrg AlEtg 0,025 1,8 AlBr3 AlE(t3 0,04 1,8 AlBr3 AJlEt3 0,06 1,8 AlBr3 A(LEt3 0,08 1,8 AlBr3 AaEt3 0,1 1,8 Tabela 2 Buta¬ dien g 9 11 d2 9 8 Wydajnosc g 0,9 6,3 11,5 9,5 7,2 1,2 */o 57 96 95 80 Wyniki analizy w podczer¬ wieni 1,4 cis% 97,5 97,1 97,6 97,4 97,2 06,9 1,4 trans% 1,3 1,6 1,5 1,5 1,8 '1,7 1,2% ' 1,2 1,3 0,9 1,1 1,0 14 Przyklady "XIII—XVII. W przykladach tych stosowano do katalizowania polimeryzacji butadie¬ nu zwiazek uranu stanowiacy produkt reakcji miedzy UC14 i LiOCHg w stosunku 1:3, prowadzo¬ nej w alkoholu metylowym.C5 mano 10 g polimeru co odpowiada 100% wprowa¬ dzonego monomeru. Analiza spektralna w podczer¬ wieni wykazala: 1,4*— cis = 97,2%, 1,4 — trans = = 1,5%, 1,2 = 1,3%.Przyklad XX. Analogicznie do sposobu opi-&0S37 Tabela 3 Przy¬ klad nr XIII XIV xv XVI xvn Katalizator mmole U 0,1 U 0,1 U(OCH3)3Cl 0,1 U(OCH3)3Cl 0,1 U(OCH3)3Cl 0,1 Katalizator mmole AlBr3 AlEt3 0,01 • 1,8 AlBr3 AlEt3 0,03 1,8 AlBr3 AlEt3 0,05 1,8 AlBr3 AlEt3 0,07 1,8 AlBr8 AlEt3 0,10 1,8 x Buta¬ dien 9 11 12 12 Wydajnosc 1 g 3,8 .10 7 3,3 1,4 . % 42 89 60 33 12 Analiza w podczerwieni 1,4 cis% 97,1 96,7 96,7 97,3 96,9 1,4 trans-/o a,8 1,9 2,1 1,8 2,0 1,2% 1,1 1,4* 1,2 0,9 1,1 sanego w przykladzie I, do butelki wprowadzono 100 ml heksanu, 0,1 mmola U(OCH3)4, 0,05 mmola AlBr3 i 2 mmole Al(i2o—C4H9)3. Nastepnie dodano 12 g cieklego butadienu, który po uplywie 1 godz. calkowicie przeszedl w polimer. Analiza spektralna wykazala: 1,4 — cis = 98,l4)/o, 1,4 — trans = 1,5%, 1,2 = 0,4%.Przyklad XXI. W przykladzie tym opisano polimeryzacje pentadienu — 1,3, zawierajacego 75% izomeru trans. ^ Sjposobem opisanym w przykladzie II, do butel¬ ki wprowadzono 100 ml heksanu, 3,3 ml roztworu A (co odpowiada 0,1 mg-atomu uranu) i starzono przez okres 2 godz. a nastepnie dodano 20 ml (13,6 g) monomeru. * Po uplywie 20 godz. otrzymano 9,8 g polimeru, co odpowiada 72% wprowadzonego monomeru.Analiza spektralna w podczerwieni i MRJ wy¬ kazala, ze polimer calkowicie sklada sie z ugrupo¬ wan 1,4 i zasadniczo jest wolny od polaczen typu 1,2 i 3,4. Polaczenia typu 1,4 stanowia w 85% po¬ laczenia typu 1,4 — cis.Przyklad XXII. Sposobem opisanym w przy¬ kladzie XXI i stosujac ten sam katalizator, prowa¬ dzono polimeryzacje 20 ml (14,6 g) 2,3-dwumetylo- ihutadienu. Po uplywie 17 godz. otrzymano 2 g kry¬ stalicznego polimeru, o polaczeniach w 100% ty¬ pu 1,4, — cis, co wykazala analiza rentgenowska. kladzie. II, do butelki wprowadzono 100 ml heksanu i;3,3 ml roztworu A (co odpowiada 0,1 mg-atomu uranu),, które starzono w czasie 2 godz. & nastep¬ nie doclano 15 ml (10,1 g) monomerycznego izopre- nu. Eo, uplywie 2 godz. otrzymano 6 g polimeru, co odpowiada 60% wprowadzonego izomeru. Ana¬ liza- spektralna w podczerwieni wykazala w pro¬ dukcie: 1,4 — cis = 94%, 3,4 = 6%. Graniczny wskaznik lepkosciowy polimeru wyniósl 2,74 dl/g.Przyklad XXIV. Doswiadczenie to dotyczy kopolimeryzacji, prowadzonej sposobem opisanym w przykladzie II. Kopolimeryzacji poddano miesza¬ nine 5,1 g pentadienu-1,3 i 1.0,2 g butadienu, w obecnosci 3,3 ml roztworu, A starzonego w ciagu 48 godz. Polimeryzacja prowadzona w temperatu¬ rze :20°C w czasie 16 godz., dala 9,6 g polimeru, na który skladalo sie 90% polrbutadienu, glównie w postaci cis, oraz 10% polipentadienu-1,4, co wyka¬ zala analiza spektralna w podczerwieni.Przyklad XXV. Sposobem opisanym w przy¬ kladzie II przeprowadzono kopolimeryzacje 6 g butadienu i 4 g izoprenu w obecnosci 3,3 ml roz¬ tworu* A starzonego w czasie 48 godz. Po uplywie 2 godz. reakcji prowadzonej w temperaturze 20°C otrzymano 4,2 g polimeru zawierajacego 25% izo- pirenu.Przyklady XXVI—XXVIII. Przeprowadzono polimeryzaje etylenu przy zastosowaniu ukladów katalitycznych zlozonych z U(OCH3)4 i U(0— 40 —,i20—C4H9)5, trójetyloglinu oraz AlBr3 jako kwa¬ su Lewisa. Proces prowadzono w autoklawie za¬ opatrzonym w mieszadlo kotwicowe. Roztwór kata¬ lizatora wytwarzano przez wprowadzenie do pro- bówki, w atmosferze argonu, rozpuszczalnika, 45 zwiazku uranu, kwasu Lewisa i alkiloglinu, a calosc starzono w ciagu 30 min stale mieszajac.Nastepnie roztwór przenoszono do autoklawu wy¬ pelnionego monomerem. Temperature polimeryza¬ cji utrzymywano przez caly czas na poziomie 30°C, so a po uplywie 1 godz. autoklaw napowietrzono, a jego zawartosc przelano do naczynia szklanego za¬ wierajacego alkohol metylowy i kwas chlorowodo¬ rowy. Wydzielony polimer suszono pod próznia w temperaturze 40°C przez jedna noc. Uzyskane wy- 55 niki zestawiono w tabeli 4.Przyklady XXIX—XXXI. Sposobem opisa¬ nym w przykladzie XXVI przeprowadzono kopo¬ limeryzacje etylenu ze sprzezonymi dwuolefinami, jak butadien-1,3 i izopren w obecnosci katalizato- 60 rów zlozonych z alkoholanów cztero- i pieciowar- tosciowego uranu, kwasu Lewisa i alkiloglinu.Analiza spektralna w podczerwieni uzyskanych polimerów stalych, zawsze wykazywala obecnosc skopolimeryzowanych dwuolefin, glównie o struk- 65 turze 1,4. Uzyskane wyniki zestawiono w tabeli 5.id Przy¬ klad nr 26 '21 28 Rozpusz¬ czalnik g toluen g 300 heksan tg 250 heksan g 250 Zwiazek uranu TI(OCH3)4 U:(OCH3)4 U(Q-i—C4H9)5 mole xl(H 0,4 0,4 0,3 Al(Et)3 m|oli x ^ 8 4 6 'Kwas ILiewisa moli x ao-3 0,12 0,28 0,15 ety¬ len 22 21 Tempera¬ tura po¬ limeryza¬ cji w °C ° ° ° Czas w godz. 1 1 1 Polimer staly g 18 16 21 Kon¬ wer¬ sja 82 76 70.Tabela 5 Przy¬ klad nr XXIX XXX XXXI Rozpusz¬ czalnik g heksan 250 heksan 250 heksan 250 Zwiazek Kwas luranu Lewisa mmole mmole U(OCH3)4 AlBr3 0,4 0,24 U(0—i2o— AlBr3 - PL PL PL

Claims (6)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania polimerów i kopolimerów olefin i dwuolefin, znamienny tym, ze reakcji pod¬ daje sie olefine, sprzezona dwiuolefine, mieszanine dwuolefin lub mieszanine olefiny z dwuolefina w obecnosci katalizatora zlozonego ze zwiazku ura- 10 15 210 20 460 25 35 nu o wzorze UXn_mYm) w którym X oznacza gru¬ pe alkoksylowa lub rodnik aminowy, Y oznacza anion halogenkowy, taki jak C1-, Br- i J- lub anion pseudoihallogenkowy,. n oznacza liczbe calkowita rów¬ na wartosciowosci uranu, zas m oznacza liczbe cal¬ kowita od 0 do n, przy czym wartosciowosc ura¬ nu wynosi 4 lub 5 oraz redukujacego zwiazku me¬ talu nalezacego do II lub III grupy ukladu okre¬ sowego, wybranego sposród wodorków, mieszanych wodorków i pochodnych alkilowych i z kwasu Le¬ wisa wybranego z grupy obejmujacej: AlBr3, AIJ3, A10l3-OEt2, BOI3, TiCl4 i A1R€12, w którym R ozna¬ cza rodnik weglowodorowy, przy czym stosunek molowy zwiazku redukujacego do zwiazku uranu wynosi od 5:1 do 200:1, a stosunek molowy kwasu Lewisa do zwiazku uranu wynosi 0,01—20, zas cal¬ kowita*ilosc katalizatora wzgledem wprowadzonego monomeru wynosi od 10-6 do 10~2 gramoatomów uranu na 1 mol monomeru, przy czym reakcje po¬ limeryzacji prowadzi sie w atmosferze gazu obo¬ jetnego w obecnosci rozpuszczalnika obojetnego wzgledem katalizatora, takiego jak nasycony we¬ glowodór alifatyczny, weglowodór aromatyczny lub cykloalifatyczny.

2. ; Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze reakcji poddaje siie dwuolefine, taka jak butadien, pentadien-1,3, 2,3-dwumetylobutadien lub izopren.

3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze reakcji poddaje sie etylen.

4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze reakcji poddaje sie mieszanine pentadienu-1,3, bu¬ tadienu lub mieszanine butadienu z izoprenem. -

5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze reakcji poddaje sie mieszanine etylenu z butadie¬ nem lub z izoprenem.

6. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze resztkowe ilosci katalizatora usuwa sie z roztworu polimeru na drodze odwirowania. CZYTELNIA riuiti izm* PL PL PL