Wynalazek niniejszy dotyczy maszyn do dodawania wiekszej ilosci liczb oraz drukowania tych liczb i rezultatów doda¬ wania na pasku lub arkuszu papieru. For¬ ma wykonania wynalazku jest przedsta¬ wiona dla przykladu, jako maszyna o dzie¬ sieciu klawiszach.Maszyna wedlug wynalazku wyróznia sie prosta budowa i sprawnym w dziala¬ niu mechanizmem do otrzymywania i dru¬ kowania rezultatów dodawania liczb.Wynalazek dotyczy maszyny o me¬ chanizmie sumujacym, skladajacym sie z licznych czesci roboczych, ruchomego przyrzadu zatrzaskowego w polaczeniu z kazda czescia robocza nieruchomej grupy zatrzymów, srodków do laczenia zatrzy- mów oraz srodków do wspóldzialania wy¬ mienionych ruchomych narzadów zatrza¬ skowych z grupami zatrzymów.Wynalazek dotyczy równiez takiej ma¬ szyny do dodawania, w której nieruchoma grupa zatrzymów jest umieszczona poza plaszczyzna ruchu narzadów zatrzasko¬ wych, mieszczacych sie zazwyczaj po jed¬ nej stronie wymienionej nieruchomej gru¬ py i wspóldzialajacych z szeregiem za¬ trzymów tejze.Wynalazek dotyczy maszyny do doda¬ wania, w której kazdy dzialajacy narzad porusza sie w plaszczyznie pionowej, przy- czem ruchomy narzad zatrzymowy jest o- sadzony na ramieniu obracajacem sie tak¬ ze w plaszczyznie poziomej.Maszyna wedlug wynalazku jest zaopa- tizana w srodki, grupujace zatrzymy, za¬ wierzajace znaczn^ilosc sztyftów, wahaja¬ cych sie zbiorowo wpoprzek nieruchomej grupy zatrzymów i wspóldzialajacych z temi sztyftami.Maszyna wedlug wynalazku zawiera mechanizm wywolujacy jednoczesny, wspólny, poprzeczny ruch wahadlowy znacznej ilosci sztyftów wzgledem nieru¬ chomej grupy zatrzymów, zmusza równiez ruchome narzady do wspóldzialania z sze¬ regami zatrzymów wymienionej grupy nie¬ ruchomej.Maszyna wedlug wynalazku jest przed¬ stawiona na zalaczonych rysunkach, przy- czem fig. 1 wyobraza przekrój pionowy wzdluz maszyny, fig. 2 wskazuje cze¬ sciowy widok od frontu okienka obserwa¬ cyjnego i wskaznika, fig. 3 wskazuje prze¬ krój pionowy wzdluz maszyny po linji 3 — 3 fig* 5, przyczem pokrywa oraz wspornik podtrzymujacy walek sa usunie¬ te, fig. 4 wyobraza widok tegoz przekro¬ ju ze strony przeciwleglej fig. 3 bez po¬ krywy, fig. 5 wskazuje rzut poziomy ma¬ szyny bez pokrywy, fig. 6 wskazuje prze¬ krój poziomy maszyny po linji 6 na fig. 1, fig. 7 wskazuje pionowy poprzeczny prze¬ krój maszyny po linji pionowej 7 na fig. 1 i 3, fig. 7a wskazuje czesciowy przekrój mechanizmu, wprawiajacego w ruch tasme papierowa, fig. 8, 9 i 10 wskazuja czesci mechanizmu do podawania tasmy papie¬ ru, fig. 10a wskazuje widok zboku tegoz mechanizmu, fig. 10* wskazuje polaczenie cewki tasmy z mechanizmem napedowym, fig. 11 i 12 wskazuja elastyczne polacze¬ nie pomiedzy korba i walem glównym, wprawiajacym w ruch mechanizm, zabez¬ pieczajacy calkowity obrót wymienionego walu, w jednym kierunku, zanim korba zacznie sie obracac w kierunku odwrot¬ nym, oraz mechanizm do przytrzymywania klawiszów podczas ruchu korby naprzód, fig. 13 wskazuje czesciowy przekrój me¬ chanizmu dodajacego i drukujacego, fig. 14 wskazuje czesci do wlaczania i wyla¬ czania kól zebatych, fig. 14a wskazuje wi¬ dok ztylu czesci mechanizmu drukujacego, fig. 15 wskazuje polozenie czesci maszyny podczas drukowania sumy, fig. 16 wskazu¬ je polozenie czesci podczas dodawania liczb, przyczem zebnica znajduje sie na poczatku swego ruchu do góry, fig. 17 wskazuje polozenie czesci osiagniete po wykonaniu dzialania i do czasu powrotu dzialajacego mechanizmu do normalnego polozenia, fig. 18 wskazuje polozenie pewnych czesci tuz przed zaczepieniem kólek zebatych za .zeby przy dodawaniu liczby, fig. 19 wskazuje polozenie czesci gdy korba konczy swój ruch postepowy, wyznaczajac ostateczny rezultat, fig. 20 wskazuje polozenie czesci, gdy korba znaj¬ duje sie na poczatku ruchu powrotnego, fig. 21 wskazuje mechanizm do cofania zatrzymów do normalnego polozenia wraz z mechanizmem do wprowadzania popra¬ wek i wykonywania powtórzen, fig. 22 wskazuje czesciowy rzut poziomy urza¬ dzenia do szeregowania zatrzymów, fig. 23 wskazuje rzut pionowy ztylu zatrzymów z odnosnemi urzadzeniami/fig. 24 wskazuje podluzny przekrój jednego z zatrzymów, fig. 25 wskazuje przekrój podlug linji 25 — 25 na fig. 24, fig. 26 wskazuje widok w przekróju drazków drukujacych, fig. 27 wskazuje przekrój podlug linji 27 — 27 na fig. 26, fig. 28 wskazuje rzut poziomy wspornika wahadlowego oraz poruszaja¬ cej sie wraz z nim prowadnicy, fig. 29 — widok mechanizmu do odbijania znaku.Arkusz lub pasek papieru, na którym odbijaja sie poszczególne pozycje i rezul¬ taty, mozna umiescic w jakikolwiek pro¬ sty i odpowiedni sposób. W danym wypad¬ ku zwój a papieru spoczywa na wózku / umieszczonym na ramie maszyny w taki sposób, by mógl on przesuwac sie w celu 2 —odbijania ila papierze szeregu liczb. Na wózku 1 osadzony jest obracajacy sie wa¬ lek (drukarski) 2.Odbijanie liczb uskuteczniaja pionowe suwaki 3, po jednym na kazde miejsce wartosci; Przedstawiona maszyna przezna¬ czona jest do dodawania i drukowania liczb stanowiacych sume do 999.999,999, poniewaz posiada dziewiec suwaków 3, u- mieszczonych obok siebie.Kazdy suwak prowadzi z jednej stro¬ ny krazek o obwodzie zlobkowym, osa¬ dzony i obracajacy sie na osi 5, umocowa¬ nej w ramie maszyny, przyczem krazek ten jest umieszczony w pionowym wykroju 6 suwaka 3, z drugiej zas strony wskaza¬ ny suwak prowadzi rajmie 7 polaczone przegubowo z koncem dolnym suwaka i o- sadzony na nieruchomej osi 8.Na koncu górnym kazdego suwaka o- sadzone sa czcionki 9 do odbijania cyfr od zera do dziewieciu. Czcionka najwyzsza drukuje zera, nastepnie jedynki i t. d.Miedzy kazdemi dwiema sasiedniemi czcionkami miesci sie sprezyna 9a (fig. 26), która przy pomocy sztyftu 9b cofa czcionke po odbiciu do polozenia pier¬ wotnego.Do wywolania pionowego ruchu, w ce¬ lu postawienia kazdego suwaka 3 w polo¬ zenie czynne i zpowrotem, sluzy ramie 10 zaopatrzone w kólko, umieszczone w wy¬ kroju 11 suwaka. Ramie 10 osadzone jest luzno na nieruchomej osi 12 i polaczone sztywno z ramieniem 13, do którego konca jest przymocowana sprezyna spiralna 11, przytwierdzona drugim swym koncem do o&i 15 osadzonej w dwu bocznych wspor¬ nikach 16 (fig. 3 i 6), prowadzonych pra¬ wie pionowo krazkami 17 obracajacemi sie na osi nieruchomej maszyny i wcho- dzacemi w podluzne wykroje wsporników 16. Górne konce wsporników 16 polaczo¬ ne sa przegubowo ramionami 19 (fig. 3 i 4), osadzonemi swobodnie na osi 12. Z ramio¬ nami 19 polaczone sa sztywno dwa ramio¬ na 20 i 21, podtrzymujace os 22 zlaczona drazkami 23 (fig. 4, 6 i 11) z dwoma ra¬ mionami 24 i 25, umocowanemi na glów¬ nym wale napedowym 26, wprawianym w obrót umocowana na nim korba 27. Zeby korba mogla cokolwiek poddawac sie przy jakimkolwiek oporze ze strony mechani¬ zmu, jest ona przymocowana do tulejki 28 (fig, 6), polaczonej ze wspornikiem 29 za¬ opatrzonym w wykrój 30, w który wchodzi trzpien 31, osadzony w ramieniu 24. Spre¬ zyna lub sprezyny 32 (fig- 6) umieszczo¬ ne miedzy trzpieniem 31 a trzpieniem 33, osadzonym we wsporniku 29, przyciskaja normalnie pierwszy z nich do dna 34 wy¬ krój u 30 (fig. 11). Przy obracaniu korby 27 naprzód sprezyny 32 odchylaja ramio¬ na 24 i 25 ku górze, wskutek czego wal 22 pociagnie sie naprzód, wsporniki zas 16 i wal 15 przesuna sie nadól. Ruch osi 15 przenosi sie elastycznie zapomoca sprezyn 14 oraz ramion 13 i 10 na te suwaki 3, któ- Ae moga byc podniesione.Korba, zwolniona po wykonaniu obro¬ tu naprzód, wraca samoczynnie do polo¬ zenia pierwotnego (przedstawionego na fig. 3 linjami przerywanemi) pod wply¬ wem mechanizmu opisanego ponizej.Mechanizm do opuszczania nadól su¬ waków podniesionych poprzednim ruchem korby sklada sie z ramion 35, obracaja¬ cych sie na osi 12 (fig. 1).Kazdy suwak 3 porusza osobne ramie 35, do którego sa przymocowane sztywno dwa wystepy 35° i 35b (fig. 13), opieraja¬ ce sie o odpowiednie sasiednie ramiona 10 i 13, przyczem sprezyna 35 przyciska wy¬ step 35b do ramienia 13. Podczas ruchu wstecznego korby, os 22 przesuwa sie ku i amionom 35 polaczonym z suwakami 3, podniesionemi przy ruchu zwyklym korby.Gdy os 22 przesunie wymienione ramiona 35 wtyl, to sprezyna 35c, czyli wystep — 3 —35* cofa stiwaM 3 do ich pierwotnego po¬ lozenia "(dolnego)/ Mechanizm cofajacy korbe do poloze¬ nia normalnego, czyli poczatkowego, skla¬ da sie ze sprezyfiy 36 (fig. 5 i 111, przy¬ twierdzonej jednym kofifcfcan do mporrifea. 29, drugim zas —* do kolanka przegubo¬ wego 37, osadzonego i e&ratsafccego sie jednym koncem na waite 12 i flrngkn — na koiicu osi 22. Por6wftanie fig. 11 i 12 wskazuje, ze sprezyn* 36 Zostaj* podczas mchu korby naprzód naciagnieta.Ruch korby 'naprzód ogranicza ze^ tkniecie sie -czesci 38 tfis' 12) 2 powferzch- tóa oporowa 3$ t^- 5J podstaWki 40, a rtrch jej powrotny ogranicza zetkniecie sie ramion 2? i 25 ^ Oportcanri 41 (fig. 4 i 12).Medianizm, ogi^iczafacy skok wgó- re suwaków 3 i wyznaczajmy w ten sposób cyfry, które maja byc wysuniete w polazenie tszyime, zawiera soeneg za* trzymów 12 Iftig. 1, 13, 23, 24 i 25^ ; kazdy zatrzym przesuwa Sie iraprfcód i *wtyl w plaszczyznie p»oziott*ej ^w nieruchomej o- prawie prtttfaótLTZTe) 43. ©k" kaAsflego fttiefd&a *wasftesci j^&t wyznaczona j^raa kolamna pionowa, ulozona « -dziewieciu zatrzyttfdfL Ztttr&fcsk $ig, -24), wniesacao- ny na kazdym *a*reymie, zaciska g© ela- slyowifte w ka&dej z obu #wycyj Prcy ru¬ chu wstecznymi z fwlocenia fr»eds4aw*on«- go na fig. 1 i 24 zatrzymy ustawiaja *ie tva drodze narzadów znajdujacych sie na su¬ wakach 3, ograniczajac w ten sposób prze¬ suniecie tychze wgóre. Narzady te sklada¬ ja sie z ramion 45 (fig. 15), osadzonych i obracajacych sie w czesci dolnej suwaków 3, oraz zeberek 46 z wykrojami, przez któ¬ re przechodza ramiona 45. Zeberka 46 przesuwaja sie pionowo w prowadnicy 47 osadzonej na nieruchomym precie pro- wa^nym 48, przechodzacym wipoprzek maszyny. Pret 48 jest tak umieszczony Wzgledem oprawy prowadltej 43, ze pro¬ wadnica 47 przesuwa zdbteffca 46 z kih po¬ lozenia normalnego czyli p&czajtkowego przy znajdujacej sie z lewej strony gru¬ pie zatrzymów 42, umozliwiajac wspól¬ dzialacie z szeregami zatazymów. tHa u- mozliwienia tego ruchu ramiona 45 sa, jak juz poprzednio Baznaozofto, polaczone z suwakowi 3 tak, fce fcioga sie odchylac, przesuwajac sie w otworach dolnych kon¬ ców zeberek 46.Suwaki 3 znajduja sie normalnie w po¬ lozeniu wiek strwak 3 fcostanie podniesiony, by je¬ go zefceiko 46 -oparlo sie ^ wystajacy za- trzytn 42 *w drugim od dolu poziomym szeregu, to drazek ten znajdzie sie w po- fezenkl cfeynnem odpowiednietti do obi¬ cia cyfry 1. Zatrzytny 42 w trzecim s*ere* gu od dolu drukuja cyfre 2 i t. d. Gdy ko¬ niec jednego x ramion 45 oprze sie o dól prowadnicy 47, to suwak 3 zlaczony z Ifcm ramieniem' ziiajAzle sie W polozeniu gtfto- wem do odbicia cyfry 'S./W polozeniu tre¬ sci przedslawióhetn lia "fig. 23 mofce %y£ odbita liczba S3W. Suwaki 3 nieczynne przy odbijafitu liczby 1&19 ^mianowfcie suwaki, zlaczone piecioma zeberkami 46, znaj dujacemi sie po stronie prawej tia fig. 23) zabezpiecza od polriifesfenia ich przy ruchu kotfby naprzód jfty&ra oporowa 48*, przesuwajaca sie poziomo i póla*2fcraa ze sztywna rama 48* ramieniem 48* Ifig. i).Rama ij^moze sie wahac okolo osi 5 (fig. 14); normalnie przyciaga ja sprezyna 48* do przodu. Gdy prowadnica 47 zajmuje polozenie poczatkowe ffig. *1¦ t& plytka oporowa 48° znajduje sie nazewiizflrz pio¬ nowej plaszczyzny zeberek 46. Skoro tyl¬ ko prowadnica przesunie sie cfcjkcftwlek na 'prawo, to przymocowany do niej ktia- zek oporowy 4T* popydha ramie 48* la¬ my ¥8' i wskutek tego plyta 48° fc&^fcj* odciagnieta wtyl o tyk, ze praykrywfc ze¬ berka 46 z wyjatkiem -ostateief0 z prt^ei stretny. s: ( ^MechaaiziB wysuwajacy zatrzyoLY 42 usb droge przebiega zebeiak 46 /uwiera pewna ilosc klawiszów 4$^ oznaczonych cyframi od 0. da £ (fig. 5). Trzonki 5& ilig. 1) klawiszów przesuwaja sie pionowo w ramia prowad»ej na koncu przedcum pod¬ stawy 40. Kazdy trzonek klawiszowy za¬ opatrzony jest w sprezyna spiralna 52, co¬ fajaca klawisz pa piwycisnieciu jego po¬ lozenia normalnego zas ruch klawiszów do góry ogranicza sztyft zatrzymujacy 53, Q- pierajacy sie o czesc ramy 51. Kazdy trzo¬ nek 50 zaopatrzony jestw klinowe lub u- kosne wystepy 54. Wystepy pierwszych trzech od przodu (z lewej strony fig. 1) trzonków klawiszowych stykaja sie z wy¬ stepami trzech poziomych dzwigni 56, ob¬ racajacych sie kolo cizopa 57 (fig. 6), przy- czem kazdy klawisz odchyla fedna z wymie¬ nionych dzwigni. Wystepy 54 pozostalych szesciu trzonków stykaja sie z wystepami 55 szesciu poziomych pretów 58 o ruchu zwrotnym naprzód i wtyl w ramie pro- wadnej 5/, polaczonych zapomoca prze¬ gubów koncami tylnemi z szesciu dzwi¬ gniami 56, obracaj acemi sie okolo czopa 57. Z dzwignia górna 56 laczy sie wspólny drazek 59, przymocowany koncem prze¬ ciwleglym do dzwigni 60, osadzonej na czopie 57. Drazek 59 przechodzi wtpobli- zu dzwigni 56 i w ten sposób zostaje uru¬ chomiony za kazdem przycisnieciem jed¬ nego z klawiszów 49. Sprezyna 61, polaczo¬ na z dzwignia górna 56, sluzy do cofania do polozenia pierwotnego wszystkich dzwigni 56 i pretów 58 po przycisnieciu klawiszów.Wspornik 62 (fig. 5 i 28) umocowany i odchylany na osi 63 (fig. 5) podtrzymuje prowadnice 64 (fig. 1), w której sa osa¬ dzone przesuwane konce tylnych dziesie¬ ciu trzpieni 65. Koniec przedni kazdego z nich jest polaczony przegubem z jedna z dzwigni 56, Trzpienie sa ulozone w szere¬ gach pionowych i wszystkie, z wyjatkiem najwyzszego, przeznaczone sa do wypy¬ chani* zafrzymów 42 z. polozenia przed¬ stawionego m fig. li na dr^ge przebiegu zeberek 4$. przy n*chu "&¦ <&* £&.Wszelki rud; wspornika, 6% praeupsi na prowadnice 47 tropien $6, usaocowany aa wspornika % wchodzacy w rowek wyste¬ pu 67 tei prowadnicy. Za przygniecie^ klawiszów z zadaueuu cyframi prowadai- ca 47 i wspornik 62 zostaja wp*awione w *ueb (zapotgoca mechaiiiwtów opisanych ponizej), p*«e$uwajac sie o4 je^nog^ pio¬ nowego szeregu zatrzyrasw 42 ffe naiWi^ szego, w miare przyciskania i cofania kla¬ wiszów. Cel tego ruchu zeberek 46. i trzpieni 65 polega na umozliwieniu wybija* nia liczb w porzadku zwyklym (a nie od¬ wrotnym), t. f. cyfr porzadku nafwyssze* go najpierw, najblizszego nizszego petem i t. d., poniewaz drazek 3, najdalej polo¬ zony po stronie lewej, odpowiada najwyz¬ szemu miejscu wartosci, które maszyna moze drukowac; równiez szereg pionowy zatrzymów 42 najdalej polozony po stro^ nie lewej odpowiada najwyzszemu miej¬ scu wartosci liczby, jaka ma byc od¬ bita.Grupa trzpieni znajduje sie normalnie zprzedu pionowego szeregu zatrzymów naj¬ dalszego z lewej strony i przesuwa sie do nastepnych szeregów zatrzymów w mia¬ re tego, jak postepuje drukowanie liczb.Grupa zeberek 46 przesuwa sie od strony lewej ku prawej stopniowo; jeden stopien odpowiada kazdemu miejscu porzadkowe¬ mu cyfr w liczbie, majacej byc wydruko¬ wana, i wskutek tego konieczna ilosc ze¬ berek 46 zetknie sie z zatrzymami, uru- chomionemi trzpieniem 65.Pret prowadny 48 i wspornik 62 pocia¬ ga na prawo sprezyna 68 (fig. 5, 28) regu¬ lowana hamulcem, skladajacym sie z trzpieni najwyzszego 65 (fig. 6), zeba 64* utworzonego na koncu górnym prowadni¬ cy 64 oraz z luku zaporowego 69 (fig. 5 i 22) umocowanego i odchylanego na ramie 5 —na osi 70 i przyciskanego do trzpieni 65, czyli zeba 64a sprezyna. Dzwignia górna 56, polaczona ze wspólnym drazkiem 59, uruchomia przy naciskaniu klawiszów trzpien 65. Gdy trzpien 65 zwolni zab lu¬ ku zaporowego 69 od zeba 64at to sprezy¬ na 68 odciaga wspornik 62 na prawo, az trzpien zatrzyma wymieniony zajb luku/ Za odciagnieciem trzpienia od wymienio¬ nego luku sprezyna 68 odciaga wspornik 62 dalej na prawo, az do ponownego zaha¬ czenia zeba 64 za najblizszy zab luku.Pret prowadny 48 i wspornik 62 przesuwaja na lewo do polozenia poczat¬ kowego mechanizm, zawierajacy prowadni¬ ce 72 (fig. 6, 21 i 28), polaczona z ramie¬ niem 62a (fig. 28) wspornika 62 zapomo- ca trzpienia, slizgajacego sie w rowku w wystepie prowadnicy 72. Na koncu przed¬ nim tejze znajduje sie rolka 73. Drazek 74 slizga sie wzdluz prowadnicy 72 miedzy rolkami 75. Koniec tylny drazka 74 jest przymocowany do jednego z ramion 76 tak, ze moze odchylac sie, przyczena spre¬ zyna 77 utrzymuje go w polozeniu, wska¬ zanem na fig. 21. Dzialanie tej sprezyny ogranicza sztyft 78. Drazek 74 przesuwa naprzód ramie 25, dzialajace na jedno z ramion korby 26. Przy ruchu naprzód dra¬ zek 74 uderza o sztyft 78, który cofa pro¬ wadnice 47 oraz wspornik 62 do pozycji poczatkowej. Gdy drazek 74 zbliza sie do konca swego ruchu postepowego, to zab 79 uderza o nieruchomy oporek 80, wsku¬ tek czego drazek 74 opuszcza sie dopóty, az zostanie zwolniona rolka 73, poczeoi sprezyna 68 przyciska zab 64a (fig. 6) do najblizszego zeba luku zaporowego 69.Przy ruchu wspornika 62 i prowadnicy 47 do polozenia poczatkowego odnosne za- trzymy 42 zostaja popchniete naprzód do pozycji poczatkowej drazkiem 81 (fig. 6 i 23), przymocowanym do prowadnicy 47 i posiadajacym scieta powierzchnie, która popycha zatrzymy do ich polozenia po¬ czatkowego. Skoro tylko drazek 74 opusci sie tak, ze zwolni rolke 73, to sprezyna 68 posuwa zab 64a ku najblizszemu zebo¬ wi luku 69 i w ten sposób przesuwa pret 84 na prawo o tyle, ze zatrzymy w pierw¬ szym rzedzie pionowym moga byc urucho¬ mione.Wskutek zetkniecia sie trzpien 80 spy¬ cha drazek 74 nadól, przesuniecie tego drazka do góry ogranicza rolka oporowa 82 (fig- 21), umocowana na trzonie klawi¬ sza powtarzalnego 84. Sprezyna 85 u- trzymuje zwykle klawisze w pozy¬ cji podniesionej; za nacisnieciem tu¬ dziez lekkiem odchyleniem tego kla¬ wisza wtyl zab na jego trzonie wchodzi pod scianke górna ramy prowadnej 51 i u- trzymuje klawisze (a przeto i drazek 74) w polozeniu dolnem, w którem przy swym ruchu naprzód nie naczepia rolki 73, wsku¬ tek czego prowadnica 47 i wspornik 62 nie zostana cofniete, jak równiez nie zo¬ stanie cofniety drazkiem 81 szereg zatrzy- mów. Przeto ostatnia liczba moze byc od¬ bita ponownie.Jezeli przy odbijaniu liczby zostanie u- derzony klawisz niewlasciwy, to omylke mozna sprostowac przez cofniecie zapo- moca specjalnego klawisza 86, prowadni¬ cy 47 i wspornika 62 do polozenia, jakie zajmowaly przed popelnieniem omylki, gdyz w ten sposób zostaje cofniety niewla¬ sciwie uderzony zatrzym. Sprezyna po¬ dobna do sprezyn 52 (fig. 1) utrzymuje zwykle trzonek 87 klawisza korekcyjnego 86 w polozeniu podniesionem. Do trzon¬ ka 87 przymocowany jest tak, ze moze od¬ chylac sie* zatrzym 88 (fig, 4, 21) wcho¬ dzacy pomiedzy zeby 89 górnej krawedzi prowadnicy 72. Sprezyna 90 utrzymuje za¬ trzym w polozeniu, przedstawionem na fig. 21. Za pociagnieciem klawisza korekcyjne¬ go 86 zatrzym 88 zahacza, za prowadnice 72 i przesuwa ja o tyle, ze prowadnica 47 i wspornik 62 zostaja cofniete na odleglosc - 6 —równa jednemu skokowi tego urzadze¬ nia.Dla zapobiezenia ruchowi prowadnicy 72 podczas przyciskania klawisza korek¬ cyjnego, na zatrzymie 88 znajduje sie zab 91, zaczepiajacy jeden z zebów prowadni¬ cy 72, gdy ta posunie sie dostatecznie na¬ przód pod dzialaniem zatrzymu 88.Mechanizm, sprowadzajacy zetkniecie sie czcionek 9 z tasma barwiaca, zawiera szereg mloteczków 100 (fig. 13) dla kaz¬ dego suwaka 3, oraz szereg tluczków 101 do przenoszenia uderzen mloteczków na czcionki. Zespól mloteczków zostaje uru¬ chomiony za kazdym obrotem korby na¬ przód. Tluczki 101 znajduja sie zwykle po¬ za szeregiem mloteczków. Skoro ma zostac odbita jakas liczba, to tluczki odpowiada¬ jace suwakom 3, które wykonywuja dru¬ kowanie, ustawiaja sie w szeregu odpo¬ wiednich mloteczków.Tluczki 101 moga przesuwac sie, jak to wskazuja fig. 1 i 13, w grzebieniastej plytce prowadnej 102 i kazdy z nich przy¬ mocowany jest na przegubie do ramienia 103, osadzonego luzno na osi 104. Kazdy suwak 3 posiada w przedniej swej krawe¬ dzi wykrój 105, w który wchodzi swobod¬ ny koniec sasiedniego ramienia 103. Gdy suwak 3 znajduje sie na dole (jak wska¬ zano na fig. 11), to wolny koniec ramie¬ nia 103 miesci sie w wycieciu 105, a tlu¬ czek pozostaje poza plaszczyzna wahania glówki mloteczka 100°. Gdy zas suwak 3 zostanie podniesiony, to dolna krawedz koncowa wykroju 105 podnosi ramie 103 do pozycji, przedstawionej na fig. 13, tak ze glówka 101a znajduje sie na wysoko¬ sci glówki mlotka 100*% zas ostrze 10V— w polozeniu gotowem do uderzenia czcion¬ ki 9. Sprezyna 106 umieszczona poza tlucz¬ kami 101 (fig. 7) cofa je po kazdem ude¬ rzeniu mloteczków.Jak wskazano wyzej, suwaki 3 zajmu¬ ja normalnie polozenie czynne (drukujace), przeto skoro cyfra ma byc wydrukowana, nie sa one podnoszone i wskutek tego nie moga uruchomic tluczków. Mechanizm do podnoszenia tluczków w pozycj e do druko¬ wania cyfr sklada sie z uszek 107 (fig* 14a) u dolnego konca kazdego ramienia 103, urzadzonych w ten aposób, ze kazde uszko miesci sie naprzeciwko ramienia najblizszego po stronie prawej. Za podnie¬ sieniem któregokolwiek ramienia 103 u- szko 107 podnosi najblizsze po stronie pra¬ wej ramie 104, o ile ramie to nie zostalo podniesione swoim suwakiem 3. Tluczki wracaja do polozenia pierwotnego (dolne- go) pod wplywem wlasnego ciezam.Mloteczki 100 sa osadzone na osi 108 i obciazane sprezynami 109. Mechanizm do odchylania mloteczków naprzód przy wzrastaj acem napieciu sprezyn 109 i do zwalniania ich sklada sie z dwu ramion 110 (fig. 1, 3, 4 i 5), odchylanych na osi 108. W ramionach 110 osadzana jest tak, ze moze obracac sie os 111, do której sa przymocowane dwie dzwignie 112, pola¬ czone sztywno ze soba zapomoca pretów poprzecznych 113, 114 (fig. 13). Pret 113 zaczepia, haczyki 115 mloteczków 100, zas sprezyna 116 utrzymuje go w polazeniu zaczepienia z wymienionemi haczykami.Gdy ramiona 110 zostana podniesione z polozenia, przedstawionego na fig. 13, to pret 113 zaczepia haczyki 115 (fig. 1).Przy nastepnem odchyleniu nadól ramion 110, pret 113 odchyla mloteczki 100 na¬ przód, wbrew dzialaniu sprezyny 109 do chwili kiedy dolne konce dzwigni 112 u- derza o nieruchomy pret 117. Przy dal¬ szym ruchu ramion 110, pret 113 zwalnia haczyki 115 i sprezyny 109 pociagaja mloteczki ku tym tluczkom 101, które ma¬ ja byc uruchomione.Ramiona 110 uruchomiaja kolanka 118, umieszczane miedzy niemi oraz ramiona¬ mi 119, polaczonemi sztywno z ramionami 20 (fig. 7).Gdy nie zamierza sie drukowac sum, to mechanizm odbijajacy mozna wylaczyc — 7zn ^redtifctW&fo klawisza Wylaczajacego 120 (flg; % 4), Dfr tfzonka te&& klawisza p*zyfliooó%ane \&t MMie 121, polaczone preteitt 722 z" raJnfeftieM i23, ósadzonem i ddehflatf&« na oss /08. Ratfiie 123 znaj¬ cie sie rfad |tfetetfL //l Za przycisiiie- ciefii klawisza /20/ **mie J23- wprowadza sztfmb ftolaezaae óz$6el f/2, Ji3; 114 w nich dhróftdwy ifaoktflo 3Si (jak to wskaza¬ no lifijanif ptz&yw$n$tiA ria fig. 1), wsktH tek czego po Odchylenia rairiión 110 do gó- r.jr pret 113 nie zaczepi haczyków 115 i mloteczki nic zostana pociagniete neCprzód, czyli nie ttderza tluczków /O/. Klawisz /20 ritdzna w razie potrzeby przftrzyióac w polozefohi prgytishieteni zajpomota zeba /20" zapadajacego pod górna seidnke r&- iny 51.Mechanizm sumujacy zawiera szereg kólek zebatych 125 osadzonych i cfaraea- fafeych sie na wale 126, umieszczonym W famie JZ7^ odchylanej ria osi 118 (fig. 15).Kólka zebate 115 (po jednem dla kazdego stiWaka 3) zaczepiaja zebnice 129, nacie¬ te na suwakach 3. Przy dodawaniu liczb, i&bA. 127 zdstaje odchylona ku. przodowi, wyl&jzftjac w ten sposób kólfta zebate 125 (flg. 1) z zebflic 129 przed podnieisieniem drazkÓ# 123, i cofnieta zpowrotem przed Sairiem Opuszcztarieni tychze drazków. Su^ ntowartió wi^c odbywa sie przez przfcsdnier- cte ftadól stcwakóW 3, ^rzyczem kat obrotti kólek zebatych zalezy natufolntó od dlu¬ gosci ruchu tych siiwakóW.Rame 127, laczac** i tofelaczajacel kól¬ ka zebalfe 125 i zebnicami 129, odchyla dzwignia 130 (fig. 3), osadzona w podsta¬ wie maszyriy na osi 131. W dzwigni 130 znaj duj fe sie szczelina 132, W której slizga sie krazek 134, osadzony na koncu Walu 126 kólek zebatych 125. Na Wolnym koncu dzwigni 130 osadzony jest krazek oporom wy wchodzacy w wykrój 135 (fig. 14) dzwigni 136, umocowanej i odchylanej ria wale glównymi 26 i posiadajacej raniie 137, opierajace sie przy odchyleniu o koleczek 138 na ramieniu 24. Sprezyny 139 pesla* gaja dzwignie w—ten sposób, by wylaczac kólko zebate z zebnic. Za obfócenieM kor¬ by 21 naprzód sztyft 138 zwalnia ramie 137 i wskutek tego pozwala sprezynom 139 na rozlaczenie kólek zebatych z zebni¬ cami; Za powrotem korby 27 do poloze^ nia zwyklego kólka zebate lacza sie z zeb* nicami, co sprawia mechanizm opisany po¬ nizej.Na dzwigni 136 tiinocowany jest tak, ze moze odchylac sie haczyk 140* obciazfctfy sprezyna 141 (fig. 18) i zaczepiajacy sztyft 142 na mamieniu korby 24, któfy Wskutek tego obfctca sie wraz z korba w kierunku naprzód i pozostaje W ^olafczenfti sprezy- sterti, gdy koriba skoffcjzy SWój *&& **&' przód. Podczas i-ucllu odwrotnego kotiry haczyk 140 pociaga dzwignie 136 Wraz z ta korba, Wskutek czego kólka zebate za¬ czepia zebnice. W odp^Wiedtftem iftiejscu odwrotnej dragi famienia korbowego 24, dzwignia 136 zostaje odlaczona od tego raihienia pfzfez podniesienie haczyka 1S0, na sfelitek oparcia sie palca 143 jego d 0- porefc 144 na nieftichdffiym pffele 145. Gdy haczyk 140 zostanie w ten sposób zwolnio¬ ny, dzwigala 136 nie nioze byc odchylona naprzód prze* spfezyhe 139, wskutek dzia¬ lania zapadki 146, odchylajacej sie ria osi 147 i zaopatrzonej w krawedz zapadkowa l4tl. Sprezyli* 149 pfzycfeka zapadke 146 Aó koleczka 150 na ramieniu 137. Zapad¬ ka 146 posiada palec 151, który ttioie za¬ czepiac sztyft 138 na ramieniu kofrby 24.Podczas drogi ptfwfOtnej ramienia korby 24 koleczek 150 wfchodzi pod ktawedz za¬ padkowa 148 przed sameitt odlaczeniem haczyka 140 od ramienia 24. Skóro tylko ramie 24 skonczy swój fuch powrotny, sztyft 138 zaczepi za patee 151, e*dpyfeha- jae zapadke od koleczka 15Ó; sztyft 138 sluzy wiec do opuszczenia nadol faffifetti& 137.Z tego wynika, ze gdy dodawanie ma byc wykonane, to sprezyna 139 odciaga ¦— 8 —kólka zebate, zanim te zaczna swój ruch do góry, zas sztyft 13& dzialajac za po¬ srednictwem haczyka bate z zebnicami przed samym ich ruchem nadól.Niekiedy pozadane jest wydrukowanie liczby bez dodawania jej do sumy juz o- trzymanej. Cel ten mozna osiagnac zapo- moca mechanizmu, zatrzymujacego haczyk W0, dzieki czemu kólka zebate nie moga -byc wlaczone w zebnice na poczatku ru¬ ch* nadól; Wymieniony mechanizm skla¬ da sie z klawkza 152, na którego trzonku 753 umieszczony jest koleczek 154, opie¬ rajacy s*a o przedni koniec dzwigni 155, osadzonej na czopie 145. Tylny koniec dzwigni 155 dochodzi do koleczka 156 na haczyku l40. Klawisz i52 moce byc przy¬ trzymany w polozeniu przycisnietem przez zaczepienie zeba 153* (fig, 3) za £óroa scianke Tamy SI. Gdy klawisz 152 zosta¬ nie przycisniety, to tylny koniec drazka 155 podnosi haczyk i40 i przytrzymuje go w polozeniu podniesionem, wskutek czego gdy ramie korbowe 24 przebiega dwige po¬ wrotna, to sztyft 142 me moze zaczepic haczyka 140. Wobec tego kólka zebate 125 zostaja wylaczone z zebnic, dopóki koie- czdk 139 przez nacisk na ramie 137 nie wlaczy tólek zebatych w zebnice, które tymczasem zajely swe zwykle (dolne) po¬ lozenie.Ponizej objasniono sposoby przecho¬ dzenia od jednego miejsca cyfr w liczbie do najWiZRzego wyzszego. Powyzej wyja¬ sniono, ze suwaki 3 przesuwaja sie do zwy¬ klego (dolnego) polozenia zajpomoca osi 22, dzialajacej za posrednictwem ramion 35, sprezryn 35* oraz ramion 13 i 10 (fig. 1, 13). Skoksiwaków 3 nadól jest "ograniczo¬ ny (z wyjatkiem czynnosci przenoszenia) przez zetkniecie sie ramion 157 (fig, 16) na suwakach 3 z oporkami 158. Gdy j akas liczba ma byc przeniesiona z jednego miej¬ sca na iiafbU&6ze wyzsze, to oporek 158 suwaka 3, nalezacego do tego wyzszego miejsca, zostaje odciagniety, wskutek cze¬ go suwak 3 pod dzialaniem wlaanegp cie¬ zaru oraz sprezyny 35' opuszcza sie dp chwili, kiedy górna jego czesc oprze sie p walek 4 (fig. 1). Wielkosc tego opuszcza¬ nia sie drazka 3 wystarcza do obrócenia sumujacego kólka zebatego tego drazka 0 jeden zabek, Kaidy oporek 158 znajduje sie na prowadnicy 159, przesuwanej po¬ ziomo w jedna i druga strone. Do kazdsi prowadnicy 159 przymocowana j$$t teksS£ moze odchylac sie zapadka 160* którsj TAr bek 161 (fig. 17) zaczepia $ie o pjrzsd#ia krawedz iMerudaomej plytki zaporowej 162. Sprezyna 163 przyciska zabek 161 dp plytki 162, odciagajac zapadke 16Q i £zeS£ 159 wiyl. Gdy zabek 161 zaczepi przednia krawedz plytki 162, lo oporek 158 zajwe polozenie ograniczajace dolne prz^esuj&is- cie przyleglego drazka 3a gdy zas zsfc& zwolni plytke, sprezyna 163 .cofnie m&sd- ke i prowadnice 159 wstecz tak, ze opo¬ rek 158 wyjdzie poza droge przebiegi* su¬ waka 3.Mechanizm do rozlaczenia zabka 161 z plytka 162 sklada sie z dwu przeciwle¬ glych sztyftów 164, przenocowanych djo kólka zebatego, najblizszego nizszego miej¬ sca wartosci. W wykonaniu, wydbrajspneei na rysunku, znajduja sie dwa sztyfty, po¬ niewaz kazde kólko zebate posiadla dwa¬ dziescia zabków. "Gdy suma zebrana »a kólku zebatem dosiegnie dziewieciu, to przy nastepnem obróceniu kólka, gdy zeb- nica opuszcza sie, jeden z koleczków 1&4 zaczepia za koniec zapadki 160 i cisnie ja nadól do chwili, kiedy zabek 161 ;snaj.dz£e sie .ponizej przedniej krawedzi plytki 162, poczem sprezyna 163 pociaga zapadke i prowadnice 159 wstecz do chwili, kiedy to¬ porek 158 oprze sie o plyike 142 i znaj¬ dzie sie poza droga przebiegu zebnicy naj¬ blizszego wyzszego miejsca wartosci i wsku¬ tek tego przesunie sie nadól pod dziala¬ niem sprezyny 35' na odleglosc ograni¬ czana walkiem 4 (fig. 4). — 3 —Po kazdej takiej zamianie prowadnica 159 zostaje cofnieta do swego zwyklego (przedniego) polozenia wspólnym drazkiem 165, osadzonym w dwu ramionach 166, u- mocowanych i odchylanych na wale 12. Do drazka 165 sa przylaczone dva drazki 167, których wyciete konce górne opieraja sie o pret 168, umieszczony na wspornikach 16 i utrzymywany elastycznie w wyzlobie¬ niach bocznych wymienionego wspornika sprezynami 169 (fig. 3 i 5). Sprezyny 170 przyciskaja drazki 167 do preta 168 i od¬ ciagaja drazek 165 wstecz.Przy przesuwaniu nadól wsporników 16 (i wskutek tego przy górnem przesunieciu suwaków 3) ipret 168 popycha wyciete kon¬ ce drazków 167 i przesuwa drazek 165 ku prowadnicom 159', cofajac te z nich, które moglyby byc uzyte przy poprzedniem prze¬ noszeniu. W chwili gdy prowadnica lub prowadnice 159 zostaly cofniete, ramiona 171 (fig. 13) na drazkach 167 znajduja sie w zetknieciu z koleczkami oporowemi 172.Dalszy ruch wdól drazków 167 jest unie¬ mozliwiony, zas prowadnice 16 opuszcza¬ ja pret 168 o tyle, ze tenze moze przejsc pod wycietemi koncami drazków 167, po- czem sprezyny 170 odciagaja drazek 165 od prowadnic 159. Dzialanie sprezyn 170 ograniczaja sztyfty zaporowe 173 (fig. 15).Urzadzenie do przenoszenia cyfr dzia¬ la wiec w nastepujacy sposób. Kólka ze¬ bate zostaja odlaczone od zebnic, które podnosza sie, uruchomiona prowadnica lub prowadnice 159 cofaja sie (przesuwajac sie naprzód) i pret uruchomiajacy je cofa sie, gdy zebnice podnosza sie. Skoro zas zeb- nice podnosza sie, to zanim kólka zebate zaczna sie opuszczac zebnice te zostaja wlaczone; zebnice opuszczaja sie, obraca¬ jac kólko zebate i sztyft 164 zaczepia o zapadke 160, odlaczajac ja od przedniej krawedzi plytki 162. Po wylaczeniu zapad¬ ki prowadnica 159 cofa sie, odciagajac o- porek 158 od zebnicy najblizszego wyzsze¬ go miejsca wartosci, dzieki czemu wymie¬ niona zebnica otrzymuje dodatkowe prze¬ suniecie wystarczajace do pokrecenia od¬ powiedniego kólka zebatego o jeden za¬ bek.Gdy pozadane jest wydrukowanie sumy czesciowej lub ostatecznej, to kólka zebate nie odlaczaja sie od zebnic podczas prze¬ suniecia do góry suwaków 3, zas wielkosc ich ruchu wgóre ograniczaja sztyfty 164 o- pierajace sie o dolna strone przednich kon¬ ców zapadek 160. Do utrzymania polacze¬ nia pomiedzy kólkami zebatemi a zebnica- mi podczas obrotu korby 27 naprzód, slu¬ zy zapadka 174 (fig. 19, 20) obracajaca sie okolo osi 147. Koniec dolny wymienio- nej zapadki przylega zgóry do sztyftu 150 i w ten sposób przytrzymuje ramie 137 w polozeniu dolnem, podczas ruchu naprzód korby 27 i ramienia korbowego 24. Spre¬ zyna 175 przytrzymuje zapadke 174 w po¬ lozeniu czynnem przy sztyfcie 176, osa¬ dzonym na ramie 48° (fig. 16). Gdy na klawjaturze nie zostanie wyznaczona zad¬ na liczba (jak to ma miejsce podczas dru¬ kowania sumy), to rama wahadlowa 48c znajduje sie w swem polozeniu przedniem, a przeto zapadka 174 przytrzymuje kólka zebate w polaczeniu z zebnicaniL Gdy jakiekolwiek kólko zebate stoi na zerze, to jeden ze sztyftów tegoz uchodzi tuz pod jedna z zapadek 160. Wskutek tego, gdy ma byc wydrukowana pewna su¬ ma, to zebnice zaczepiajace kólka zebate stojace na zerze nie moga sie pomiescic, pozostale zas zebnice podnosza sie dopó¬ ty, dopóki wskutek pokrecenia kólek ze¬ batych sztyfty ich 164 nie zetkna si^ zod- powiedniemi zapadkami 160. Wtedy su¬ waki 3 znajduja sie w polozeniu wlasciwem do odbijania sumy, wyznaczonej zapomo- ca kólek zebatych.Jezeli maszyna po odbiciu sumy nie po¬ trzebuje byc ponownie nastawiona, to kól¬ ka zebate moga zaczepiac zebnice podczas ich przesuwania nadól i wskutek tego pod¬ czas tego ruchu rózne kólka zostaja po- — 10 —hr&om do poltóenia, jakie zajmowaly przed zlozettieni sumy. Gdy jednak maszy¬ na ma byc nastawiona, to kólka zostaja wylaczone Z zebnic, zanim te sie opu¬ szcza, i w teft sposób wszystkie kólka li¬ stowiaja sie ria zerze, Ta czynnosc zosttf- je wykonana przez odciagniecie zapadki 174 od koleczka 15& przed s*rn«» Opu¬ szczeniem zehróc. Wymieniona zapadka m- staje odciagnieta mecfeafftemetai, zawiera¬ jacym klawisz sumujacy /77 (fig. 3) o trzonku /78 zaopatrzonym w SBtyft 179, ?t- plerajacy sie Zgóry 0 przedffl kontec dzwi¬ gni 180 [lii. lS, 19, 207, zaopattfztfttef W po¬ dluzny otwór J8J, prz^z który praechodfci pret f45. Dzwignie /g0 mozaa frfecoprze¬ suwac w kierunki podluzftym w sposób nastepujacy. Splyna 182 odciaga dzwi¬ gnia 180 wtyl, tfa caesei tylnej dzwoni znajduje *ia zab JM (fig. 19), a w dzwigni 180 tkwi sztyft 184 tak, ze zaczepia kole¬ czek 138, umocowany w ramieniu korbo- weni 24, gdy klawisz sumujacy zostanie przycisniety. Dla wydrukowania ostatecz¬ nego rezultatu i Wprowadzenia maszyny w stan nieczynny, nalezy przycisnac klah wisz sumujacy 177, wskutek czego dzwi¬ gnia 80 oprze sie o sztyft 165 na zapadce 174 (fig. 19) 1 wypchfiie oporek 184 na droge przebiegu sztyftu 138. Przy ruchu korby 27 naprzód, ramie 24 zostaje odchy¬ lone i sztyft 138 napotyka oporek 184 i popycha dzwignie 180 naprzód, az ramie 183 przeydzie poza sztyft 185 (fig. 20).Skoro tylko korba rozpocznie ruch powrot¬ ny, sprezyna 182 cofa dzwignie 180 zpowrotem, przyczem ramie 183 ze¬ tknie sie ze sztyftem 185, i zapad¬ ka 174 zostanie odchylona od ko¬ leczka 150i poeceni sprCcyha 130 Wyla¬ cza natychmiast kólko zebate z zebnic i te ostatnie podnofeza sie pod wplywem spre¬ zyli 14 do krancowego swego polozenia.Przy dalszym riifchu wstecznym korby zeb- nice cofaja sie do zwyklego swego póloze- ffia dzial*fffcffl osi 22 w sposób opisany poprzednio* Powyzej opisano, w jaki sposób-rozla- czatkt* tuNku powrotnego korby 24, dfa 0- trzymania rt^ttltatu ostatecznego fcólka ze¬ bate zostaja zabezpieczone od polaczenia t zelmk^mi dzialaniem sztyftu oporowego 142 (fig. 18) meciranlzfflfiT wywolujacego odlaczenie haczyka 140 od sztyftu. Mecha¬ nizm ten zawtara sztyft 180* na drazku 186, opierajacym sie zgóry o drazek 135.Za przycisnieciem klawisza sumujacego drazek 155 wylacza haczyk 140.Przy tworzeniu ostatecznego* reztlltatn kfawite sumujacy nalezy przycianac, zanim korba 27 fcostatfkr uruchomiona. Do przy¬ trzymywania klawisza tego w polozenia przycisrlieteffi po pokreceniu korby na¬ przód sluzy zapadka 186 (tlg, 3), obraca¬ jaca sle okolo mi 131 i pokladajaca sztyft 187, wchodzacy w wykrój 188 w tylnym koncu dzwigni 1S0 Sprezyna 189 utrzyma- je zapadke w polozemiu ezynnem, Z zagad¬ ka polaczony j«st sztywno palec 190 t&- cseplany przez os 22, co powoduje wyla¬ czenie zapadki z polozenia czynnego, gdy os 22 i korba 27 znajduja sie w polazeniu zwyklem. Gdy korba 27 zaczyna sie poru* szac naprzód, zapadka 186 przesuwa sie i zaczepia wykrój 188, w celu zabezpiecze* nia dzwigni 180 od poruszenia* Jezeli ta o- statnia zostanie uruchomiona zanim korba 27 przesunie sfe naprzód, to zapadka 186 praesuwa sie, by zaczepic wykrój 191 w dzwigni 180 (fig. 20) i przytrzymac ja w tem polozeniu, wobec czego przytrzyma¬ nie klawisza sumujacego jest zbyteczne.W celu zabezpieczenia odbicia pewnej liczby skladowej lecz nie sumy sluzy wy¬ krój 192 (fig, 14) dzwigni 180, w który wchodzi sztyft 176, znajdujacy sie na ra¬ mie wahadlowej 48 . Rama ta znaj¬ duje sie w swem polazeniu przed- rtiem na poczatku nastawiania licz¬ by i skoro tylko jakikolwiek kla- — U —wisz liczbowy zostaje przycisniety, to walek 47a odchyla rame wtyl. Gdy ra¬ ma 48 zajmuje swe polozenie przednie, to sztyft 176 znajduje sie zewnatrz wykro¬ ju 192, gdy jednak rama odchyli sie wtyl, to sztyft 176 wchodzi w wykrój 192 i przytrzymuje dzwignie sumujaca 180.Gdy zapadka 160 znajduje sie w po¬ lozeniu, przed&tawionem na fig. 17, to przedni jej koniec nie zatrzymuje sztyftu przy tworzeniu sumy. Przeto nalezy umoz¬ liwic tworzenie sumy/ gdy jakakolwiek z zapadek 160 znajduje sie poza swem po¬ lozeniem normalnem. Do tego celu sluza wystepy 3* (fig. 17) na suwakach 3. Gdy jakikolwiek suwak 3 opusci sie ponizej swego polozenia zwyklego podczas prze¬ noszenia na wyzsze miejsce wartosci, wów¬ czas wystep 3* jego zaczepi pret 481 na ramie wahadlowej 48' i przesunie ja wtyl tak daleko, zeby ustawic plytke za¬ porowa 48* na drodze przebiegu sztyf¬ tów 46. Próba otrzymania czesciowej su¬ my przez przesuniecie korby 27 naprzód doprowadzi jedynie wszystkie sztyfty 46 do oparcia sie o plytke 48 \ bez przesu¬ niecia do góry jakiegokolwiek suwaka 3, z wyjatkiem tego lub tych suwaków, któ¬ re znajdowaly sie nizej swego polozenia normalnego. Ruch powrotny ramy 48c odpycha zapadke 174 od sztyftu 150 tak, ze kólka zebate zostaja rozlaczone z zeb- nicami do chwili, kiedy podniosa sie polo¬ zone nienormalnie nisko zebnice, czyli kól¬ ka zebate zostaja wylaczone i wlaczone, jakgdyby liczba miala byc dodana. Ruch powrotny ramy 486 wtlacza wiec sztyft 176 w wykrój 192 dzwigni sumujacej 180, zabezpieczajac ja od uruchomienia.By zapobiec wypadkowemu pokrecaniu kólek zebatych wylaczonych z zebnic, slu¬ zy pret 793 (fig. 15), przymocowany do zebnic i zaopatrzony w zabek zaporowy 194 dla kazdego kólka zebatego. Pret 193 przymocowany jest swemi koncami do dwóch ramion 195, odchylanych na osi 128.Zanim kólka zebate zostana calkowicie wylaczone z zebnic, zabek 194 przesuwa sier by zaczepic kólko zebate i pokrecac sie wraz z niem az do konca jego ruchu wy¬ laczajacego. Gdy kólko zebate powraca, by zaczepic zebnice, pociaga ono zabek 194 az do chwili zaczepienia, poczem za¬ bek ten zostaje wylaczony (przesuniety naprzód). Ruchów tych udziela zabkowi 194 krazek oporowy 196 (fig. 18) na koncu preta 193, wchodzacy w szczeline 197 dzwigni 130.Maszyna wedlug wynalazku moze dru¬ kowac liczby i sumy w róznych barwach, np. Kczby — niebieskie, sumy zas — czer¬ wone. W tym celu tasma 798 (fig. 10) sklada sie z dwóch pasem, dolnego czerwo¬ nego i górnego niebieskiego. Czesc tasmy, znajdujaca sie bezposrednio poza suwakiem 3, podtrzymuje i prowadzi rama sztywna, zawierajaca dwa Roczne wsporniki 199 (fig. 13), przyazem rame te prowadza pio¬ nowo prety 200 i 201, wspóldzialajace z z wykrojami tych wsporników. Liczby 202 oznaczaja dwie dzwignie kolankowe, obra^- cajace sie okolo osi 203. Jedno ramie kaz¬ dej z nich jest przylaczone do jednego ze wsporników 199 za posrednictwem sruby 204, przechodzacej przez podluzny otwór 205 w wymienionem ramieniu. Sprezyny 206 podciagaja rame 199 z tasma ku dzwi¬ gni 202. Drugie ramie kazdej dzwigni 202 zaczepia os 22 i przesuwa rame 199 w kie¬ runku podnoszenia tasmy. Sprezyny 207 (fig. 15) odciagaja rame tasmy do poloze¬ nia dolnego. Kazdy ruch osi 22 naprzód podnosi tasme, nastawiajac ja do druku czerwonego. By tasma byla podnoszona tylko przy drukowaniu sumy, sluzy mecha¬ nizm przesuwajacy rame tasmy nadól przy drukowaniu liczby. Mechanizm ten posia¬ da wystepy zaporowe 208 na ramie waha¬ dlowej 48c, które zaczeipiaja podobne wy¬ stepy 209 na bocznych wspornikach 199.Gdy rama wahadlowa 48c znajduje sie w polozeniu przedniem, wtedy, gdy na kla- — 12 —wiszach nie zastala nastawiona zadna licz¬ ba, ta wystepy 208 nic zaczepiaja poru¬ szajacych sie ku górze wystepów 209, wsku¬ tek czego drukowanie odbywa sie w bar¬ wie czerwonej; lecz gdy ma byc odbita liczba, wówczas rama 48° zajmuje polo¬ zenie tylne i wystepy 208 zapobiegaja podniesieniu sie ramy z tasma, sprezyny zas 206 naprezaja sie przy przesunieciu osi 22 naprzód.Tasma 198 (fig. 10) moze byc prowa* dzona w jakikolwiek odpowiedni sposób i w razie potrzeby kierunek jej ruchu moz¬ na zmieniac zapomoca dowolnego odpo¬ wiedniego mechanizmu. W opisywanej ma¬ szynie zastosowano mechanizmy do samo¬ czynnego przesuwania tasmy i zmiany kie¬ runku jej ruchu, gdy tasma zwinie sie z jednej z cewek.Cewki 210 do tasmy (fig, 8 i 10) sa osa¬ dzone na górnych koncach osi pionowych 211. Na kazdej osi miesci sie kólko zapad¬ kowe 212 (fig. 10*). Cewka obraca sie wraz z asiia zapomoca sztyftu 213 na cew¬ ce, opierajacej sie o petelke 214, obraca¬ jaca przez tarcie piaste kólka 212. Kazda z osi 211 jest pokrecana za posrednictwem sprzegla zebatego 215 (fig. 7), osadzonego luzno na dolnej jej czesci. Do kazdego sprzegla przymocowane jest nieruchomo ramie 216 polaczone drazkiem 217 (fig. 3) z ramieniem 218, zwiazanem z ramie¬ niem 119. W ten sposób obrót korby 27 uruchomia sprzegla zebate 215.Sprzegla 215 wspóldzialaja z podobne- mi sprzeglami 219, które nie obracaja sie na osiach 211, lecz moga sie przesuwac na nich pionowo. Sprezyny 220 podciagaja sprzegla 215 ku sprzeglom 219, przyczem ruch do góry kazdego sprzegla 215 ogra¬ nicza zgrubienie 221 (fig. 7a) osi 211.Sprzegla 219 kolejno podnosza sie do góry i wylaczaja sie ze sprzegiel 215 zapomo¬ ca dzwigni 222, odchylanych okolo osi 223 (fig. 4). Dzwignie te posiadaja sztyfty 224 wchodzace w pierscieniowe wyzlobienia w sprzeglach 219. Kazdy sztyft sluzy do pod- noszenia i opuszczania sprzegla 219; sztyfty sa uruchomiane ramionami 226, wchodzacemi w odpowiednie haczyki na górnych koncach dzwigni 222. Z ramiona¬ mi 226 zwiaizane sa ramiona 227 (fig. 9 i 10), polaczone drazkiem 228. Skoro ra¬ miona 227 zostaja wprawione w ruch, sprzegla 219 podnosza sie i opuszczaja. Do przytrzymania sprzegiel 219 w polozeniu wlaczonem sluzy zapadka 229 (fig. 9), od¬ chylana okolo osi 230 na drazku 228 i za¬ opatrzona w zeby, pomiedzy które wcho¬ dzi nieruchomo sztyft 231. Sprezyna 232 utrzymuje zapadke 229 w elastycznem po^ laczeniu ze sztyftem 231.Mechanizm zmieniajacy kierunek ruchu cewek zapomoca drazka 228 i sprzegiel zebatych 219, zawiera pret 233, obracaja¬ cy sie na czopie 230, przechodzacym przez jego srodek i przymocowanym do drazka 228. Na kazdym koncu preta 233 znajduje sie zab 234, zaczepiany przez przylegla kólko zapadkowe 212. Do konców preta 233 sa przymocowane odchylane ramiona 235 (fig. 10), zaopatrzone w koncówki 236 stykajace sie z kolnierzami dolnemi cewek 210. Sprezyny 237 przyciskaja koncówki 236 do kolnierzy cewek i utrzymuja pret 233 w takiem polozeniu, by oba zeby 234 nie zaczepialy kólek zapadkowych 212.Na kazdej cewce osadzona jest zwrotni¬ ca 238, przyczem sprezyna 239 dazy do utrzymania zewnetrznego konca zwrotnicy w polozeniu wystajacem, w którem koniec ten zachodzi za przylegla koncówke 236.Zwykle zas nawinieta tasma utrzymuje zwrotnice 238 wewnatrz obwodu cewki.Gdy tasma na jednej z cewek zostanie prawie zupelnie odwinieta, zwrotnica 238 tej cewki wyskakuje nazewnatnz i przy dal- szem pokrecaniu cewki natrafia na odpo¬ wiednia koncówke 236, popycha przeto pret 233 i nastawia zab 234 na przeciwle¬ glym koncu preta 233 na droge przebiegu zabków kólka zapadkowego, przylegaja- — 13 —cego do cewki pelnej. Wymienione kólko zapadkowe zaczepia podczas swego obrotu za zab 234 i popycha pret 233 oraz koniec drazka 228 dopóty, ai sztyft 237 przej¬ dzie z jednego wyciecia w zapadce 229 w drugie* Takiruch koncowy drazka 228 wy¬ lacza sprzeglo 279 pelnej cewki z: przyle¬ glego sprzegla 275 i wlacza sprzeglo 279 pustej cewki we wspóldzialajaca z mcm sprzeto 275/ wskutek czego kietunek ru- dm tasmy zostaje odwrócony, wówczas sprezyny 2^ cofaja pfet 233 w polozenie obojetne. Plytki cierne 222° (fig. 3, 4) przytrzymuja dzwignie 222, wskutek swe¬ go cismenia w polozeniach nastawionych.Walek 2 moze byc obracany w cehi rozmieszczenia wierszy druku zapomoca odpowiedniego mechanizmu, nieprzedsta- wionego szczególowa na zalaczonym ry¬ sunku, lecz którego polaczenie czynne wyobraza fig, 4 Mechanizm powyzszy skla¬ da sie z ramienia 240, zaopatrzonego w sztyft 241, umieszczony miedzy dwoma uszkami preta 242. Przedni koniec ramie¬ nia polaczony jest tak, ze moze wahac sie, zas jego tylny koniec laczy sie z ramie¬ niem 21, wskutek tego wlasciwy ruch zo¬ staje udzielony walkowi przy ltazdem po ruszeniu korby 27.Do zabezpieczenia korby 73 od ruchu wtyl przed zakonczeniem jej obrotu sluzy odpowiedni mechanizm. W danym wypad- ku zastosowano zapadke 243 (fig. 11 i 12), osadzona i odchylona na ramieniu 24, oraz wspóldzialajaca z nieruchomym lukiem za¬ padkowym 244 przy odchyleniach ramie¬ nia 24. W jakimkolwiek kierunku zostanie odchylone ramie 24, zapadka 243 bedzie tamowala ruch odwrotny, dopóki nie przej¬ dzie otia poza plaszczyzne robocza luku.Jak opisano poprzednio, korba 27 po¬ laczona jest sprezyscie z ramieniem 24, przenoszacem naped zapomoca sprezyn 32. Szybkosc dzialania walu 26, na któ¬ rym osadzone jest ramie 24, moze byc re¬ gulowana zapomoca hamulca pneumatycz¬ nego 245 (fig. 4)r którego tlok przymoco wa»y jest zapomoca przegubu da. dzwigni 246, odchylanej na czopie 247. Drugi ko¬ niec tej dzwigni podluzny posiada rozwi¬ dlenie, w które wchodzi krazek oporowy 248 osadzony na krzywem ramieniu 25, przymocowanem do walu 26, Hamulec za¬ bezpiecza wal 26 od zbyt szybkiego obra¬ cania.Jezeli korba 27 przesunie sie naprzód zbyt szybko, tak ze sprezyny 32 podda¬ dza sie i trzpien 31 pozostanie wtyle za ramieniem 34, to mechanizm uruchomiony przez wal moze nie skonczyc swego calko¬ witego ruchu naprzód, gdy korba zacznie juz swój ruch powrotny. Dla unikniecia tej mozliwosci stosuje sie mechanizm za¬ pobiegajacy powrotnemu ruchowi korby do chwili, kiedy ramie 24 skonczy swój ruch naprzód. Wymieniony mechanizm posiada dzwignie 249 (fig, 11), przymocowana za¬ pomoca przegubu 250 do luku 244. Tylny koniec dzwigni 249 posiada wypuklosc 251, wchodzaca w zlobek krazka przeciwcierne- go 252 na osi 22 (os 22 laczy sie, jak wska¬ zano uprzednio, z ramieniem 24 za po¬ srednictwem drazka 23). Przed lukiem prowadnym 254 znajduje sie Wykrój 253.Sprezyna 254 przyciska dzwignie 249 do krazka 252. Do przedniego konca dzwigni 249 jest przymocowane zapomoca przegu¬ bu 250 ramie zaporowe 255, odciagane sprezyna 256 do góry, które jes* tak wy¬ giete, ze sztyft 257 na wsporniku 29 moze swobodnie poruszac sie. Gdy korba 27 jest pociagnieta naprzód z nalezyta szybko¬ scia, to krazek 252 zbiega z luku 257 i wchodzi w wykrój 253, gdy tylko sztyft 257 minie przedni koniec ramienia zapo¬ rowego 255, poczem ramie to podnosi sie pod dzialaniem sprezyny 256 i nie tamuje niezwlocznego ruchu powrotnego korby 27.Jezeli jednak korba zostanie obrócona na¬ przód z taka szybkoscia, ze sztyft pozosta¬ nie wtyle za ramieniem 34, to krazek 252 nie moze wejsc w wykrój 253 dopóty, do- — 14 ^przedniego kon¬ ca ramiema zaporowego 255; to ramie p©d dzialaniem sprezyny 256 zapada wiec za sztyft 257 i tamuje powrotny ruch dopóty, dopóki kra£ek 252, a przeto i raarie 24 nie ukenicza -swego rucha naprzód.Do zabezpieczenia klawiszów liczbo¬ wych 49 od ttftiehotniettia podczas dziala¬ nia korby sfazy dzwignia 258 (fig. 5, 11 i 12), tjsradzona tak, te mofee odchylac sie na osi 259. Przedni koniec dzwigni moie sie przesttwac do potofeenia poza gema dzwignia 56 i w ten sposób przeszkadza przycisnieciu fclaw&za 'Sczbowege. Spfecy- na 260 wyprowadzi dzwignie 258 z pólcie¬ nia zafazymujacego ktawisz 49. Na koncu tylnym dzwigni 258 znajda 26/, który zaczepia sztyft Ji. £a ^poofe^ giriedtem korby 27 rapraód sztyft W, 'dzia¬ lajac "na powtteracJiciAe 362, «lchyfe dzwi¬ gnie 258 do niego konca z górna dzwignia 56. Dzwi¬ gnie 258 przytttyfttttje w twn polozeniu z^tenecie -srtyftti 3* z ^ow&radiinia J62 dóp6ty, dopóki k«*fea 27 *ie *p*w**ci do swego pfrtofeenia zwyklego. ©o zabeft)pkiecz€f!ffa ktanuftesów liczbo¬ wy^ *w kaiadej *diw&i wA WHckocnienia sluzy pret 263 (fig. 3 i 6), umieszczony pio¬ nowo «wipobKs»ti -swfcfbfcdnycfo konców dzwi¬ gni 56 i -osadzany na sztyfcie 264, ^arctoda^ cym -w nakosmy *ryk»j 865, *vsfci&ek icaego mtfzna pret 963 [przysuwac %fr obuwac od dzwigni 56. P^t 263 lolraym^fo #udh*©d klawisza zaporowej 26* • tiwrtku 267 za&pertrziwym w sztyft 268, *rch*feacy ^ rowek na poziomcfm wydfctfmiti preta £6A.Kflawfez 266 moze byt: sseti^glowsany w po- leSctóu ^przycwnietem *w *jefo przytrzymy¬ wania'preta 263 iprzy fcencsoh dzwigni 56 zapomoca zeba 269 na trzonku 267 zacze¬ piajacego -aa W rasie po^zeby moga hyc At^fflm^ ne srodki do drukowania «mafeów wpolar czemu z saiwa 4dfe liczba, kftóra izG^talaod- bifea lecz nie dodana do lieflb poprzednich.Ha zalaczonym rysudku przedslawiegy jest specjalny merockomy drazak J1 do drukowania znaku {fig. 6 i 29) zaopatrzo¬ ny tylko w jedna czcionke 9l. Tiucaek /M1 przenoszacy uderzenia mloteczka 1U01 na oztnonke 9l opuszcza fab podnosi dzwignia 279 (fig. 3), •bracajaca sae na precie 145. Tykty koniec tej dzwigni jest przylaczony do tluczka tOJ1 zapetaoca xa- mienia 27/; przedni jej koniec posiada sztyft 272 {fig. 6), przylegajacy zdolu A? nieeunmjacego drazka 155, Sprezyna 273 (fig. 3) cisnie na dzwignie 27$ w celu opu- szczenia ttuozka J011. Ilekroc niesumuja¬ cy klawisz 152 sostatiie przycisniety przez klawisz srmittjacy 177, zawsze ftlucaek Ml1 zostaje podniesiony do ptflo&oam czyoae- go, obijajac w ten sposób znak w barnie odrebnej naprzeciw kazdej liczby n|edo- danej lufe kazdej $«my.Wszystkie »echaniz«y mifflar.7^. sie w skrzynce 274. W -goraej przedniej czesci skrziyriki ffiajduje «ie oczklmy ;o4wór JZS, na Ltórego ezyfcce /«a auencaoae odpo¬ wiednie ssaki w trarizagli ategadsctajwa^wk na iig, 3. Wflkutfwnka 276 na .prowadnicy 47 -wskazuje jej polozenie, a wiec i cyfe4 ktwe acrstaiy ttastjpfcriooe.'Opieany ywryzej tfaBczególom* wamaJa- z«k stocaje^ae.iiiet^Hco do fxraeidfilajwiioa£lj na rysunku maszyny, siecz moze kyc zasto¬ sowany ds maszyn clo idadawama rózwycL mrrydi typów. £ia 4. Maszyna ido dodawania diczb i jsar pisywania utrzymanycL sum, znamienna tern, ze jej mechanizm sunmjacy posiada duza iksc suwaków i(3) v zairzyiaay jaacbp- me f46j/ dla kazdego suwaka, gnupe aa- traymów stalych '(42), aneckamzan f^ft, Jfl, 54, S8, 59, 53, 64, 65) d^ .sacr^owrona (wedlug nriejec waartoeci) i«skazanydh za- trzymów stalych .(41) xma jnfichaEniwn sprmva;dzajacy AacaEmfe pomwmoB^ch za- — M —trzyinów ruchomych (46) ze stalemi za¬ trzymana uszeregowanemi (42). 2. Maszyna wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna tern, ze grupa zatrzymów stalych (42) miesci sie w plaszczyznie znajduja¬ cej sie zewnatrz normalnej plaszczyzny ruchów zatrzymów (46), pozostajacych normalnie po jednej stronie grupy zatrzy¬ mów stalych (42) i przestawia sie wspól¬ nym ruchem poprzecznym w polozenie, w którem uskutecznia sie zetkniecie zatrzy¬ mów ri'chomych (46) ze stalemi zatrzyma- mi uszeregowanemi (42). 3. Maszyna wedlug zastrz. 1 i 2, zna¬ mienna tern, ze kazdy suwak (3) mecha¬ nizmu sumujacego porusza sie pionowo, a odpowiadajacy mu zatrzym ruchomy (46) miesci sie w ramieniu (45), polaczonem przegubowo ze wskazanym suwakiem (3), i porusza sie w plaszczyznie poziomej. 4. Maszyna wedlug zastrz, 1, zna¬ mienna tern, ze mechanizm szeregujacy za- trzymy posiada duza ilosc trzpieni (65) slizgajacych sie zbiorowo w kierunku po¬ przecznym wzgledem grupy stalych za¬ trzymów (42), wspóldzialajac w ten spo¬ sób z niemi* 5. Maszyna wedlug zastrz, 4, zna¬ mienna tern, ze jeden koniec trzpienia (65) mechanizmu szeregujacego jest po¬ laczony, przegubem z dzwignia (56) uru¬ chomiana klawiszem, a przeciwlegly koniec wolny spoczywa na wspólnej ramie obro¬ towej (62), odchylanej od polozenia nor¬ malnego sprezyna lub czescia podobna i podtrzymujacej konce wolne wskazanych trzpieni (65) w kierunku poprzecznym wzgledem grupy zatrzymów stalych (42). 6. Maszyna wedlug zastrz. 5, zna¬ mienna tern, ze wahliwe ruchy ramy (62) okolo polozenia normalnego kontroluje mechanizm zaporowy (64a, 69), przyczem trzpien szczytowy (65) porusza wspólny drazek (59), uruchomiany dzwignia (56) celem usuniecia zapory, 7. Maszyna wedlug zastrz, 4 i 5, zna¬ mienna te.nl, ze zatrzymy (42) grupy sta¬ lej szereguja sie poziomo, a trzpienie (65) sa umieszczone pionowo w ramieniu, któ¬ rego wahania wprowadzaja te trzpienie (65) w polozenie, w którem wskazane za¬ trzymy (42) ustawiaja sie w rozmaitych szeregach pionowych. 8. Maszyna wedlug zastrz, 1 i 4, zna¬ mienna tern, ze mechanizm sprowadzaja¬ cy ruch zbiorowy trzpieni (65) w kierun¬ ku poprzecznym wzgledem grupy stalej zatrzymów (42) sprowadza równiez prze¬ suniecie zatrzymów ruchomych (46) w po¬ lozenie wspóldzialania ze stalemi zatrzy- mami uszeregowanemi (42). 9. Maszyna wedlug zastrz, 6 i 8, zna¬ mienna tern, ze zatrzymy ruchome (46) wszystkich suwaków (3) mieszcza sie w prowadnicy (47) polaczonej ze wspólna rama (62) trzpieni (65), przyczem pomie- niona prowadnice i rame uruchomia wspól¬ nie sprezyna (68). 10. Maszyna wedlug zastrz. 5 i 6, znamienna tern, ze ruch powrotny ramy (62) do pozycji poczatkowej uskutecznia mechanizm cofajacy, sczepiajacy czesc (72) polaczona z ta rama (62) i rozlaczany z nia samoczynnie, gdy rama (62) cofnela sie, 11. Maszyna wedlug zastrz. 10, zna¬ mienna tern, ze czesc (72) polaczona jest z rama (62) zapomoca sztyftu i zlobka Ur mozliwiajacych ruch prostolinjowy wska¬ zanej czesci (72), przyczem drazek cofaja¬ cy (74) wykonywa ruchy zwrotne tuz przy wskazanej czesci (72) i równolegle wzgle¬ dem niej, zaczepiajac sztyft (73) lub inna podobna czesc wystajaca, a samoczynne wylaczanie wskazanego drazka (74) usku¬ tecznia zab (79) zaczepiajacy oporek staly (80). 12. Maszyna wedlug zastrz. 10 i U, znamienna tern, ze czesc (72) posiada zab¬ ki (89), które zaczepia zapadka (88), uru¬ chomiana klawiszem korekcyjnym (86). 13. Maszyna wedlug zastrz. 10, zna- — 16 -mienna tern, ze posiada mechanizm powta¬ rzajacy zmieniajacy kierunek ruchu draz¬ ka cofajacego (74) tak, aby nie zaczepial on czesci (72) polaczonej z rama (62). 14. Maszyna wedlug zastrz. 1, zna- rtiienna tern, ze zaopatrzona jest w za¬ trzask (48°), zapobiegajacy ruchom czyn¬ nym zatrzymów ruchomych (46), które nastawia sie w polozeniu czynnem zapo- moca mechanizmu (49, 50, 51, 54, 55, 56, 58, 59, 61, 62 i 47) wywolujacego wspól¬ dzialanie wymienionych ruchomych za¬ trzymów (46) z uszeregowanemi zatrzyma¬ ni! grupy stalej (42). 15. Maszyna wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna tern, ze posiada prowadnice (159) z oporkiem (158), ograniczajacym ruch jednego z kilku suwaków (3), podczas gdy zapadka (160) lub czesc podobna sluzy do przytrzymywania pomienionej prowad¬ nicy w pozycji czynnej wbrew dzialaniu sprezyny (163), usilujacej przesunac ja W kierunku pociagania oporka (158), przy- czem wskazana zapadka (160) lub czesc podobna wprawia w stan nieczynny sztyft (164)- uruchomiany drugim suwakiem (3). 16. Maszyna wedlug zastrz. 9, zna¬ mienna tern, ze prowadnica (47) zaopa¬ trzona jest w czesc (81), wywolujaca przy ruchu powrotnym prowadnicy cofanie u- szeregowanych zatrzymów stalych (42) do ich polozenia normalnego. 17. Maszyna wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna tern, ze posiada drazek (263) uru¬ chomiany klawiszem (266), celem ryglo¬ wania mechanizmów ustawiajacych za- trzymy.Sundstrand Corporation, Zastepca: M. Skrzypkowski, rzecznik patentowy.Do opisu patentowego Nr 8674. t_ Ark. i.Do opisu patentowego Nr 8874.Ark. 2.FIC.7Do opisu patentowego Nr 8874.Ark. 3.Zft\- && eaADo opisu patentowego Nr 8874.Ark, 4.FIC L^ar^ *?&sDo opisu patentowego Nr 8874.Ark. 5. nc.12 *s&. *s% -12 ^40?Do opisu patentowego Nr 8874.Ark. 6. <26cDo opisu patentowego Nr 8874.Ark. 7.FIC. 15 « <23 FIC. 16 / JóO^ 164Do opisu patentowego Nr 8874.Ark. 3.FIC. 15 f^m^^ff^Do opisu patentowego Nr 8874.Ark. 9. e3\- FIG.23 FIG.27Do opisu patentowego Nr 8874.Ark. i o.F\Q.Z8 Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. PL