Pierwszenstwo: 15.07.1971 (P. 149456) Zgloszenie ogloszono: 01.04.1974 Opis patentowy opublikowano: 30.10.1975 82093 1£L 42m4,7/26 MKP G06g7/26 Twórcawynalazku: Jedrzej Kaczynski Uprawniony z patentu tymczasowego: Centralne Biuro Konstrukcyjne Obrabiarek, Pruszków (Polska) Sposób cyfrowej generacji przyrostów wspólrzednych luku okregu, zwlaszcza dla celów programowego sterowania Przedmiotem wynalazku jest sposób cyfrowej generacji przyrostów wspólrzednych luku okregu, zwlaszcza dla celów programowego sterowania.Znany sposób generowania przyrostów wspólrzednych luku okregu polega na generowaniu impulsów reprezentujacych te przyrosty przy pomocy co najmniej dwóch wzajemnie ze soba sprzezonych integratorów cyfrowych, zawierajacych rejestry przyrostu calek o ustalonej z góry pojemnosci. W wyniku geometrycznego zlozenia generowanych przyrostów powstaje krzywa schodkowa przyblizajaca luk okregu. Wada tego sposobu generacji polega na tym, ze przy zalozonej stalej czestotliwosci impulsów przyrostu zmiennej niezaleznej, predkosc liniowa punktu poruszajacego sie wzdluz generowanego luku zalezna jest od dlugosci promienia okregu.Celem wynalazku jest usuniecie tej wady, a zadaniem technicznym prowadzacym do osiagniecia tego celu jest opracowanie cyfrowego sposobu generacji przyrostów wspólrzednych luku okregu, w którym uzaleznia sie czestotliwosc generacji tych przyrostów od dlugosci promienia generowanego okregu. .Istota wynalazku polega na tym, ze pojemnosci rejestrów calek integratorów cyfrowych tworzacych uklad generacji uzaleznione sa od promienia luku generowanego okregu. Pojemnosci tych rejestrów odpowiadaja lub sa równe liczbie reprezentujacej dlugosc promienia okregu.Sposób wedlug wynalazku jest objasniony na przykladzie dzialania generatora przyrostów wspólrzednych na rysunku luku okregu, którego schemat blokowy przedstawiono na rysunku. Generator którego przykladowe wykonanie przedstawia rysunek, realizuje generacje przyrostów luku okregu polozonego na plaszczyznie XY.Wspólrzedne luku okregu sa liczbami dodatnimi. Generator wykonany jest w postaci dwóch wzajemnie ze soba sprezonych integratorów cyfrowych. Bloki oznaczone 1x, 2x, 3x, 4x 5x, 6x, 7x, i 8x sa podzespolami integrato¬ ra generujacego przyrosty dy a bloki oznaczone 1y, 2y, 3y, 4y, 5y, 6yf 7y i 8y sa podzespolami integratora generujacego przyrosty dx.Rejestry funkcji podcalkowych wykonane sa w postaci szeregowych rejestrów akumulujacych, zlozonych z sumatorów 1x i 1y oraz rejestrów 2x i 2y. Rejestry te wykonane sa w ten sposób, ze wyjscia sumatorów lx i 1y2 82093 polaczone sa z wejsciami rejestrów 2x i 2y, natomiast wyjscia rejestrów 2x i 2y polaczone sa z jednym z wejsc sumatorów 1x My. Wyjscia sumatorów 1x i 1y polaczone sa ponadto z jednym z wejsc bramek 3x i 3y. Na drugie wejscia bramek 3x i 3y doprowadzone sa impulsy przyrostów zmiennej niezaleznej dt. Wyjscia bramek 3x i 3y polaczone sa z jednym z wejsc sumatorów 4x i 4y wchodzacych w sklad rejestrów akumulujacych przyrosty calek.Rejestry te wykonane sa równiez w postaci szeregowych rejestrów akumulujacych. Wyjscia sumatorów 4x i 4y polaczone sa z wejsciami rejestrów 5x i 5yt stanowiacych pozostale elementy rejestrów akumulujacych przyrosty calek. Wyjscia rejestrów 5x i 5y polaczone sa z jednym z wejsc sumatorów korekcyjnych 8x i8y.Wyjscia sumatorów korekcyjnych polaczone sa z pozostalymi wejsciami sumatorów 4x 14y. Wyjscia sumatorów 4x i 4y polaczone sa z jednym z wejsc komparatorów 6x i 6y. Drugie wejscia komparatorów 6x i 6y polaczone z wyjsciem zródla programu 9. Wyjscia z komparatorów sa zarazem wyjsciami z intagritorów generujacych odpo¬ wiednie przyrosty wspólrzednych luku okregu. Wyjscia komparatorów 6x i 6y sprzegniete sa z pozostalymi wejsciami sumatorów 1x i 1y. Zródlo programu 9 polaczone jest ponadto z pozostalymi wejsciami sumatorów korekcyjnych 8x i 8y za posrednictwem bramek 7x i 7y. Wejscia sterujace bramek 7x |7y polaczone sa z wyjs¬ ciami komparatorów 6x i 6y. Kazdy impuls przyrostu zmiennej niezaleznej dt pggpffduje przekazanie, za posred¬ nictwem bramek 3x i 3y, zawartosci rejestrów 2x i 2y do rejestrów akumulujacych przyrosty calek zlozonych z sumatorów 4x i 4y oraz rejestrów 5x i 5y. W rejestrach 5x i 5y powstaja przyrosty calek. Zawartosci rejestrów 5x i 5y porównywane sa przy pomocy komparatorów 6x i 6y, z liczba R dostarczana ze zródla programu 9.Liczba R odpowiada lub jest równa dlugosci promienia generowanego luku okregu.W przypadku gdy zawartosc rejestru 5x i 5y zrówna sie fub przewyzszy liczbe R komparator 6x lub 6y generuje przyrost dy lub dx. Sa to przyrosty wspólrzednych luku okregu. Kazdy impuls dy lub dx powoduje przekazanie liczby R, za posrednictwem bramek 7x lub 7y na wejscie sumatora korekoyjnego 8x lub 8y.Sumator 8x lub 8y wykonuje operacje odejmowania od zawartosci rejestru 5x lub 5y liczby R. Przyrostom dx idy przyporzadkowany jest znak.W przypadku generacji przyrostów wspólrzednych luku okregu w kierunku zgodnym ze skretnoscia ukla¬ du, przyrostom dx przyporzadkowany jest znak minus, a przyrostom dy — znak plus.W przypadku generacji przyrostów w kierunku przeciwnym do skretnosci ukladu przyrostom dx przypo¬ rzadkowany jest znak plus, a przyrostom dy — znak minus. Przyrosty dx i dy dodawane sa, zgodnie ze swoim znakiem, do zawartosci rejestrów 2x i 2y za posrednictwem sumatorów 1x i 1y. PL