PL76999B1 - - Google Patents

Description

Otffdizator rurowy z chlodzona elektroda wewnetrzna Przedmiotem wynalazku jest ozonizator rurowy z chlodzona elektroda wewnetrzna i z rura die¬ lektryczna, umieszczona pomiedzy elektroda we¬ wnetrzna a elektroda zewnetrzna, w którym ru¬ rowe elektrody i rura dielektryczna sa zamocowane i ustalone wzgledem siebie za pomoca nasadzo¬ nych na ich konce izolacyjnych kolpaków zamy¬ kajacych.W ozonizatorze rurowym pracujacym na wyso¬ kim napieciu wielkiej czestotliwosci trzeba chlo¬ dzic przynajmniej elektrode wewnetrzna aby uzy¬ skac mozliwie dobra sprawnosc. Elektroda we¬ wnetrzna jest zwykle wykonana w ksztalcie pu¬ stego wewnatrz cylindra z metalu o obie czolowe strony cylindra sa wyposazone kazda w przylacze do dolaczenia przewodu doprowadzajacego chlo¬ dziwo.Znany ozonizator rurowy z chlodzona elektroda wewnetrzna i zewnetrzna ma elektrode wewnetrz¬ na w postaci wewnatrz pustego cylindra meta¬ lowego, na którego czolowych stronach umieszczo¬ ne sa ksztaltki rurowe o malych srednicach, a elektrode zewnetrzna ma wykonana w postaci me¬ talowego, wydrazonego korpusu o przekroju w ksztalcie kolowego pierscienia. Korpus ten jest dluzszy niz cylinder elektrody wewnetrznej i wy¬ staje poza oba konce tego cylindra. Przestrzen wyladowcza pomiedzy obiema elektrodami jest ograniczona przez dwie rury szklane, z których jedna jest usytuowana przy sciance wewnetrznej korpusu elektrody zewnetrznej a druga przy sciance zewnetrznej cylindra elektrody wewnetrznej. Ele¬ ktroda wewnetrzna i obie rury szklane sa uchwy¬ cone i zdystansowane za pomoca elektrycznie 5 izolujacych kolpaków, zamocowanych na stronach czolowych wydrazonego korpusu, przy czym w kazdym kolpaku utworzona jest komora, w która uchodzi przylacze przewodu rurowego, a wewnetrzne rury szklane maja na obu koncach otwory, tak ze 10 przez jedno przylacze do przestrzeni wyladowczej doprowadzane jest powietrze, a przez drugie przy¬ lacze odprowadzane jest powietrze zozonizowane.Poniewaz na krawedziach cylindra elektrody we¬ wnetrznej w czasie pracy natezenie pola elektrycz- 15 nego jest bardzo duze, istnieje niebezpieczenstwo, ze w tych miejscach rury szklane ulegna prze¬ biciu i aby tego uniknac lezacy naprzeciw tych krawedzi obszar sciany wewnetrznej korpusu ele¬ ktrody zewnetrznej jest wygiety korytkowo na zewnatrz. Wykonanie takiego ozonizatora jest dosc kosztowne równiez wtedy, gdy elektroda zewnetrzna jest rura, która nie jest chlodzona chlodziwem.W innym znanym ozonizatorze rurowym o pro¬ stszej budowie, elektrody wewnetrzna i zewnetrzna, 25 wykonane w postaci metalowych rur, sa uchwy¬ cone i zdystansowane w garnkowych kolpakach z tworzywa sztucznego, przy czym kazdy kolpak ma piaste, w której przy wewnetrznym koncu ulozyskowany jest wydrazony walek z tlokiem 30 uszczelniajacym a elektroda wewnetrzna przy 20 76 99976 999 3 4 swych koncach jest uchwycona przez tloki do¬ ciskowe. Chlodziwo jest doprowadzane i odpro¬ wadzane przez ten wydrazony walek. W przestrzeni wyladowania pomiedzy elektroda wewnetrzna a elektroda zewnetrzna najczesciej umieszczona jest rura dielektryczna, która jest dluzsza niz rury elektrodowe i wystaje poza oba konce tych rur.Rura dielektryczna jest przy tym tak uchwy¬ cona w kolpakach zamykajacych, ze doprowadzane powietrze moze równomiernie przeplywac przez czesciowe przestrzenie wyladowania pomiedzy elektrodami a rura dielektryczna. Rury takie ozo- nizatorów moga miec ponad jeden metr dlugosci, przy czym srednica elektrody wewnetrznej wy¬ nosi zwykle tylko kilka centymetrów. Wrazliwa czescia tego ozonizatora jest rura dielektryczna, która najczesciej jest wykonana jako rura szklana, gdyz podczas pracy czesto wystepuja jej uszko¬ dzenia w postaci pekniec i przebic, na skutek czego rura ta musi byc czesto wymieniana. Przy¬ czyna tych uszkodzen jest nierównomierne nagrze¬ wanie i miejscowe przegrzewanie rury szklanej, co jak sie okazuje powoduje wadliwe chlodzenie elektrody wewnetrznej i niejednorodne wylado¬ wania z wystepujacymi w niektórych miejscach duzymi pradami wyladowania. W przypadku chlo¬ dzonych elektrod wewnetrznych praktycznie tylko srodkowy obszar elektrod jest wlasciwie oply¬ wany przez chlodziwo, natomiast przy sciankach, na skutek tarcia, predkosc przeplywu chlodziwa jest znacznie mniejsza, a przy koncach rury elek¬ trodowej wystepuja obszary, w których chlodzi¬ wo jest nieruchome i nastepuje tam niedostateczna wymiana ciepla przez stosunkowo gruba warstwe chlodziwa, czego wynikiem sa naprezenia powsta¬ jace w rurze szklanej, które zwlaszcza przy ru¬ rach dielektrycznych cienkosciennych latwo po¬ woduja pekniecia. Duze prady wyladowania wy- stepujace w okreslonych miejscach sa jak wia¬ domo uwarunkowane glównie istnieniem w elek¬ trodach krawedzi i ostrzy, ale wplyw na to zja¬ wisko maja równiez czesci metalowe znajdujace sie w przestrzeni wyladowania, na przyklad spre¬ zyny centrujace.Celem wynalazku jest usuniecie tych niedogod¬ nosci, a zadaniem technicznym prowadzacym do tego celu jest stworzenie rurowego ozonizatora, skladajacego sie z niewielu tanich i latwych do zamontowania w krótkim czasie czesci, w którym zapewnione jest równomierne chlodzenie rury die¬ lektrycznej oraz jednakowe natezenie pola elek¬ trycznego w calej przestrzeni wyladowania tak, by nawet przy zastosowaniu cienkosciennej rury dielektrycznej uniknac jej uszkodzen.Zadanie to rozwiazane zostalo wedlug wynalazku dzieki temu, ze majaca w przekroju ksztalt ko¬ lowego pierscienia przestrzen pomiedzy elektroda wewnetrzna a zewnetrzna jest podzielona przez rure dielejfctryczna na zewnetrzna przestrzen wy¬ ladowania i wewnetrzna przestrzen chlodzenia, przy czym przestrzen wyladowania i przestrzen chlodzenia sa polaczone przez oddzielone od siebie przestrzenie w kolpakach zamykajacych, a na tych kolpakach sa umieszczone przylacza przewo¬ dów rurowych do zasilania przestrzeni wylado¬ wania powietrzem I przestrzeni chlodzenia chlo¬ dziwem.W ozonizatorze rurowym wedlug wynalazku, w przeciwienstwie do znanych rozwiazan, rura die¬ lektryczna jest chlodzona chlodziwem, przy czym przestrzen chlodzenia, majaca w przekroju ksztalt kolowego piersciena, ma korzystnie mala glebokosc i gladkie sciany wewnetrzne, w których chlodziwo moze plynac z predkoscia przykladowo 1 da 3 m na minute, przy rurze dielektrycznej i elektrodzie wewnetrznej utworzona jest cienka, wolniej poru¬ szajaca sie warstwa cieczy, która jednak nie wply¬ wa na optymalne chlodzenie rury dielektrycznej.Rura dielektryczna korzystnie moze byc dluzsza niz obie rury elektrodowe i jest tak umieszczona w kolpakach zamykajacych, ze przestrzen chlo¬ dzenia rozciaga sie z obu konców poza przestrzen wyladowania, ograniczona w swej dlugosci przez elektrody, powodujac to, ze wyladowania wyste¬ pujace przy krawedziach elektrod mieszcza sie tylko w obszarze chlodzonym rury dielektrycznej i nie wystepuje miejscowe przegrzanie. Dzieki temu jako rure dielektryczna mozna stosowac ko¬ rzystna dla pracy ozonizatora cienkoscienna rure szklana. Moze sie zdarzyc jednak, ze taka cienko¬ scienna rura szklana w niekorzystnych warunkach zostanie uszkodzona i przestrzen chlodzenia bedzie nieszczelna tak, ze chlodziwo bedzie wplywac w przestrzen wyladowania, co jest szczególnie szko¬ dliwe, gdy w zespole pracuje wiele ozonizatorów.Aby przy tego rodzaju przecieku w jednym ozo¬ nizatorze uniknac przerwy w pracy calego urza¬ dzenia, w przestrzeni kazdego kolpaka zamyka¬ jacego, laczacej przestrzen wyladowania z przyla¬ czem przewodów powietrznych lub z przylaczem przewodów powietrza zozonizowanego umieszczony jest zawór uruchamiany przez wplywajace chlodzi¬ wo, zawór ten zamyka przylacza, tak, ze chlodzi¬ wo nie moze sie przedostac w przewody powietrzne i w przewody powietrza zozonizowanego.Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przy¬ kladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia ozonizator w przekroju osiowym, fig, 2 kolpak zamykajacy ozonizatora w przekroju wzdluz lini A-A z fig, 1, a fig. 3 czesc kolpaka zamy¬ kajacego w przekroju wzdluz linii B-B z fig. 1.Ozonizator sklada sie. z rurowej elektrody we¬ wnetrznej 19 rurowej elektrody zewnetrznej 1, rury dielektrycznej 3 ze szkla i dwóch jednako¬ wych kolpaków zamykajacych 4a, 4b, w których rury sa zamocowane wspólosiowo tak, ze pomie¬ dzy elektroda wewnetrzna 1 a rura dielektryczna S utworzona jest przestrzen chlodzenia 5 o wymiarze w kierunku promieniowym na przyklad 2 mm, a pomiedzy rura dielektryczna 3, a elektroda ze¬ wnetrzna 2 usytuowana jest przestrzen wyladowa¬ nia 6 o wymiarze w kierunku promieniowym na przyklad 1,8 mm.Elektrody 1, 2 sa gladkimi rurami aluminiowymi z powierzchnia eloksalowana. Rura dielektryczna 3 jest gladka, cienkoscienna rura szklana, której scianka wewnetrzna jest wylozona warstwa 7 me¬ talu. Oba kolpaki zamykajace 4a, 4b sa identyczne i wykonane z tworzywa sztucznego, na przyklad z polichlorku winylu. 10 18 20 35 30 35 40 45 50 55 6076 9S9 Kolpak zamykajacy 4», 4b stanowi korpus 8, wykonany w postaci cylindrycznego czopu 8a z kolnierzem 8b i posiada przelotowa tuleje meta¬ lowa 9. Jeden koniec tulei 9 jest usytuowany w plaszczyznie czolowej czopu 6a, natomiast drugi koniec tulei 9 wystaje poza kolnierz 8b i ma ze¬ wnetrzny gwint lii. Wystajacy koniec tulei 9 sta¬ nowi przylacze 11 dla przewodu doplywowego lub odplywowego chlodziwa, na przyklad wody chlo¬ dzacej. Dla uzyskania pewnego zamocowania tulei 9 w korpusie 8, w kolnierzu 8b zatopiony jest me¬ talowy pierscien 12, o który oparte jest pierscie¬ niowe odsadzenie 13 tulei 9. Kolnierz 8b korpusu 8 ma ksztalt kolowy z bocznym nadlewem, który stanowi przylacze 14 przewodu doprowadzajacego powietrze lub przewodu odprowadzajacego po¬ wietrze zozonizowane.Na czop fta, korpusu 8 nasadzona jest tuleja centrujaca 15, która jest dluzsza niz czop 8a i któ¬ rej koniec wystajacy poza czop jest zamkniety dnem 15a aby przy koncu czopu utworzyc ko¬ more 16, do której dochodzi tuleja metalowa 9, na skutek czego komora 16 jest polaczona z przy¬ laczem U. Na wysokosci plaszczyzny czolowej czopu 8a tuleja centrujaca 15 ma cztery promie¬ niowe otwory 1|7, widoczne najlepiej na fig. 3.Pomiedzy otworami 17 a dnem 15a na tulei cen¬ trujacej usytuowane sa, przykladowo dwa, pierscie¬ niowe zeberka uszczelniajace 18, których srednica jest tylko nieznacznie wieksza niz srednica we¬ wnetrzna elektrody wewnetrznej 1. Na skutek tego gdy elektroda wewnetrzna 1 jest nasunieta na zeberka uszczelniajace 18 przestrzen wewnatrz tej elektrody jest szczelnie zamknieta. Aby ogra¬ niczyc glebokosc nasuniecia elektrody wewnetrznej, tuleja centrujaca 15 w poblizu promieniowych otworów 17 ma odsadzenie 19, o które oparta jest, po nasunieciu, elektroda wewnetrzna 1. Czesc tulei centrujacej 15, od otworów promieniowych 17 do otwartego konca, ma równiez zeberka uszczel¬ niajace 20 na przyklad cztery, które sa nieco wieksze niz srednica wewnetrzna rury dielektrycz¬ na} 8, a brzeg tulei jest wykonany jako kolnierz 21 z odsadzeniem 21a, stanowiacym oparcie rury dielektrycznej 3, nasunietej na zeberka uszczel¬ niajace 20. Przestrzen chlodzenia 5, usytuowana pomiedzy elektroda wewnetrzna 1 a rura dielek¬ tryczna 5, jest polaczona przez otwór 17 w tulei centrujacej 15 z komora 16 i przez tuleje metalo¬ wa 9 z przylaczem 11, przy czym przez przestrzen te przeplywa w zamknietym ukladzie chlodzenia woda chlodzaca. Elektroda wewnetrzna 1 jest po¬ laczona elektrycznie przez mostki wodne w otwo¬ rach 17 z tuleja metalowa 9, przylaczona do jednego bieguna zródla wysokiego napiecia. Na skutek tego woda chlodzaca w przestrzeni chlodza¬ cej moze byc uwazana za jedna elektrode ozoni- zatora. Cztery zeberka uszczelniajace 20 i odsa¬ dzenie 21 daja przy tym droge wystarczajaco dluga do unikniecia przebic do elektrody zewnetrz¬ nej. Tuleja centrujaca 15 jest wykonana przykla¬ dowo z miekkiego tworzywa sztucznego, dzieki czemu na rure dielektryczna i elektrode wewnetrzna dzialaja jedynie niewielkie sily promieniowe, za¬ pewniajace jedynie wystarczajaca szczelnosc.Do zamocowania i centrowania, wzglednie dy¬ stansowania elektrody zewnetrznej 2 sluzy plaszcz 22, który jest wykonany ze wzgledów ekonomicznych korzystnie jako jedna czesc z two- 5 rzywa sztucznego, trwale polaczona z kolnierzem 8b korpusu 8 na przyklad przez wklejenie w rowek.Plaszcz 22 kolpaka otacza, jak to przedstawia fig. 2, dwie przestrzenie o przekroju kolowym.Wspólosiowo z tuleja metalowa 9, duza przestrzen 10 srodkowa 23 jest otwarta i ma srednice równa srednicy wewnetrznej elektrody zewnetrznej 2.Usytuowana obok duzej przestrzeni 23 mala cylin¬ dryczna przestrzen 24 jest wspólosiowa z otworem przelotowym przylacza 14 korpusu 8 kolpaka a jej 15 srednica jest nieco wieksza od srednicy otworu przelotowego 25. Przestrzen ta na drugim koncu ma boczne polaczenie z duza przestrzenia 23.Plaszcz 22 kolpaka ma ponadto pogrubiony brzeg 26, w którym na wewnetrznej stronie utwo- 20 rzone jest pierscieniowe odsadzenie 27, stanowiace oparcie elektrody zewnetrznej 2. Pogrubiony brzeg 26 ma ponadto pierscieniowy rowek, w którym umieszczony jest pierscien 28 uszczelnia¬ jacy elektrode zewnetrzna Z. Gdy czesci sa pola- 25 .czone, przestrzen wyladowania 6 pomiedzy rura dielektryczna 3 a elektroda zewnetrzna 2 jest przez przestrzenie 23 i 24 polaczona z przyla¬ czem 14. Utworzona w plaszczu 22 kolpaka mniej¬ sza przestrzen 24 sluzy do umieszczenia w niej 30 korpusu zaworu 29a lub 29b, którym w przed¬ stawionym przykladzie wykonania jest z jednej strony otwarty, cylindryczny, wydrazony korpus z tworzywa sztucznego z pelnym stozkowym ostrzem na zamknietym koncu. Korpus zaworu 29* 35 lub 29b jest latwo przesuwny w malej przestrze¬ ni 24 i prowadzony przez jej scianki tak, ze zamyka otwór przelotowy 25 przylacza 14, przy czym stozkowe ostrze zapewnia dokladne centro¬ wanie korpusu zaworu podczas ruchu zamykania. 40 Gdy ozonizator jest usytuowany pionowo, korpus zaworu 29a górnego kolpaka 4a jest usytuowany przy dnie malej przestrzeni 24, utworzonym przez pogrubiony brzeg 26 plaszcza 22 kolpaka, a przy¬ lacze 14 jest otwarte. 45 W korpusie zaworu 29b dolnego kolpaka 4b je¬ go przestrzen wewnetrzna jest wypelniona pre¬ tem 29e z metalu lub tworzywa sztucznego a kor¬ pus zaworu 29b jest usytuowany na otworze prze¬ lotowym 25 przylacza 14 i zamyka go. Do ozoni- 50 zatora przez przylacze 14 dolnego kolpaka 4b do* prowadzane jest powietrze pod okreslonym, nie¬ wielkim nadcisnieniem, przy czym korpus za¬ woru 29b zostaje uniesiony i otwór 25 zostaje otworzony. Zozonizowane powietrze wyplywa przez 55 otwarte przylacze 14 górnego kolpaka 4a. Jezeli w ozonizatorze zostanie1 przypadkowo zastosowana rura dielektryczna miejscami krzywa lub z wa¬ dami materialowymi wówczas podczas pracy moga w niej powstac pekniecia lub male otwory przez 60 które chlodziwo wchodzi w przestrzen wyladowa¬ nia, co powoduje zwarcie, które mozna latwo unieszkodliwic przez zabezpieczenia elektryczne Chlodziwo przeciekajace w przestrzen wyladowa¬ nia 6 dochodzi najpierw do przestrzeni zaworo- £5 wej 24 dolnego kolpaka 4b, przy czym korpus za-76999 woru 29b zamyka jako zawór zwrotny przylacze 14 gdy cisnienie cieczy jest wieksze niz cisnienie do¬ plywajacego powietrza, dzieki czemu w uklad przewodów powietrznych chlodziwo nie moze sie przedostac. Gdy poziom chlodziwa w przestrzeni wyladowania 6a wzrosnie i chlodziwo dotrze do przestrzeni zaworowej 24 górnego kolpaka 4a, wówczas przylacze 14 tego kolpaka 4a zostaje rów¬ niez zamkniete za pomoca korpusu zaworu 29a, stanowiacego plywak, dzieki czemu chlodziwo nie moze sie przedostac równiez w uklad przewodów powietrza zonizowanego. Uszkodzony ozonizator mozna nastepnie latwo wymontowac. Do wymiany rury dielektrycznej trzeba jedynie zdjac kolpaki z rur elektrycznych, do czego nie potrzeba zadnych narzedzi.Wiele takich ozonizatorów mozna umiescic* obok siebie w ramach, a wiele takich ram umiescic jedna za druga. Kamy moga byc wykonane na przyklad z katowników aluminiowych, przy czym górna lub dolna czesc ramy 30a, 30b ma wyciecia do umieszczenia w nich wystajacych z kolpaków konców tulei, a rury ozonizatora sa uchwycone w ramach przez nakretki 31 nakrecone na gwint zewnetrzny 10 tulei 9, jak pokazano na fig. 1.Zaleta ozonizatora wedlug wynalazku jest to, ze sklada sie z niewielu tanich czesci. Kolpaki zamykajace sa przykladowo wykonane jako wy- praski z polichlorku winylu. Jako rury dielek¬ tryczne nadaja sie do zastosowania dowolne rury szklane, przyciete na stosowna dlugosc, ale nawet nie obrobione, za wyjatkiem ewentualnej metali¬ zacji scianki wewnetrznej. Zadna czesc ozoniza¬ tora nie musi byc wykonana ze stali nierdzewnej.Dalsza zaleta jest latwy montaz i demontaz ozo¬ nizatora, który nastepuje przez zdjecie lub sciag¬ niecie czesci, przy czym nie sa potrzebne zadne narzedzia, co jest szczególnie korzystne przy pra¬ cach obslugowych, które mozna wykonac szybko i tanio.Ozonizatory wedlug wynalazku nadaja sie zwlasz¬ cza do zestawiania z nich duzych urzadzen ozo- nizacyjnych, przy czym cale urzadzenie moze pra¬ cowac z podcisnieniem lub z dowolnym nadcisnie¬ niem bez specjalnego przygotowania. Przykladowo mozna 90 ozonizatorów zestawic w zespól w jednej stalowej szafce, przy czym zespól taki daje 700 g zozonizowanego powietrza na godzine o stezeniu 15 g ozonu na m*. Przy wydajnosci powyzej 100 g ozonu na godzine na jeden ozonizator oplaca sie juz stosowac transformatory trójfazowe. Dowolnie wiele takich zespolów zestawionych jest w jedno urzadzenie pracujace pod wysokim napieciem o sto¬ sunkowo wielkiej czestotliwosci. PL PL PL

Claims (8)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Ozonizator rurowy z chlodzona elektroda we¬ wnetrzna i z rurami dielektrycznymi umieszczo¬ nymi wspólosiowo pomiedzy elektroda wewnetrzna a zewnetrzna, w którym rurowe elektrody i rury dielektryczne sa uchwycone i zdystansowane wzgle¬ dem siebie przez nasadzone na ich konce elektrycz¬ nie izolujace kolpaki zamykajace, znamienny tym, ze majaca w przekroju ksztalt kolowego pierscienia 8 przestrzen pomiedzy elektroda wewnetrzna (1), a zewnetrzna (2) jest przez rure dielektryczna (3) podzielona na zewnetrzna przestrzen wyladowa¬ nia (6) i wewnetrzna przestrzen chlodzenia (5) a 5 przestrzen wyladowania i przestrzen chlodzenia sa polaczone, przez oddzielone od siebie przestrzec nie (23, 24, lub 16, 17) w kolpakach zamykaja¬ cych (4a, 4b), z usytuowanymi na tych kolpakach przylaczami (14, 11) przewodów rurowych do za- 10 silania przestrzeni wyladowania (6) powietrzem i przestrzeni chlodzenia (5) chlodziwem.

2. Ozonizator wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze rura dielektryczna (3) wchodzi na obu koncach w kolpaki zamykajace (4a, 4b) poza w przyblize- 15 niu jednakowo dlugie elektrody wewnetrzne (1) i zewnetrzna (2) a przestrzen chlodzenia (5) roz¬ ciaga sie poza konce elektrody wewnetrznej (1) aby chlodzic równiez obszar rury dielektrycznej (3) rozciagajacy sie poza przestrzen wyladowania (6), 20 której dlugosc jest okreslona przez dlugosc elek¬ trod (1, 2).

3. Ozonizator wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze w kolpakach zamykajacych (4a, 4b) konce rury dielektrycznej (3) sa uchwycone przez promieniowe 25 zeberka uszczelniajace (20) z materialu izoluja¬ cego aby przedluzyc droge od krawedzi elektrody wewnetrznej (1) do krawedzi elektrody zewnetrz¬ nej (2).

4. Ozonizator wedlug zastrz. 1, znamienny tym, 30 ze kazdy z dwóch kolpaków zamykajacych (4a, 4b) ma w przestrzeni (23, 24) laczacej przestrzen wy¬ ladowania (6) z przynaleznym jej przylaczem (14) przewodu rurowego, zawór bezpieczenstwa a przy¬ lacze to jest zamykane przez korpus zaworu (29a, 35 29b) gdy w przestrzen (23, 24) wplywa chlodziwo.

5. Ozonizator wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze kazdy z kolpaków zamykajacych (4a, 4b) ma tuleje centrujaca (15) do centrowania i dystanso¬ wania elektrody wewnetrznej (1) i rury dielektrycz- 40 nej (3) oraz otaczajacy te tuleje centrujaca (15) z odstepem w kierunku promienia plaszcz (22) kol¬ paka do centrycznego mocowania elektrody ze¬ wnetrznej, przy czym rurowa elektroda wewnetrz¬ na (1) na kazdym koncu jest zamknieta przez 45 przednia czesc tulei centrujacej (15) a przestrzen chlodzenia (5) w kazdym kolpaku (4a, 4b) jest przez promieniowe otwory (17) w tulei centruja¬ cej (15) i jej srodkowa komore (16) polaczone z przyporzadkowanym jej przylaczem (11) dla chlo- 50 dziwa, przy czym w kazdym kolpaku zamykaja¬ cym (4a 4b) pomiedzy rura dielektryczna (3) a plaszczem (22) kolpaka usytuowana jest pierscie- niwa przestrzen (2(3), przez która przestrzen wy¬ ladowania (6) jest polaczona z przyporzadkowanym 55 jej przylaczem (14).

6. Ozonizator wedlug zastrz. 5, znamienny tym, ze tuleja centrujaca (15) kolpaka zamykajacego (4a, 4b) zawiera tuleje metalowa (9), której koniec wy¬ stajacy z kolpaka stanowi przylacze (11) dla chlo- go dziwa i która jest wlaczona w obwód zasilania wysokim napieciem ozonizatora, przy czym elek¬ troda wewnetrzna (1) jest polaczona elektrycznie z tuleja metalowa (9) tylko poprzez chlodziwo.

7. Ozonizator wedlug zastrz. 4 i 5, znamienny 65 tym, ze plaszcz (22) kolpaka zamykajacego ma76 999 9 10 boczna przestrzen (24) do umieszczenia korpusu zaworu (29a, 29b), która to przestrzen (24) jest polaczona z pierscieniowa przestrzenia (23) kolpaka a ponadto wchodzi w nia przylacze (14) dla prze¬ strzeni wyladowania, przy czym korpus zaworu (29a) kolpaka górnego (4a) przy ozonizatorze mocowanym w pozycji stojacej jest wykonany jako plywak uno¬ szony przez chlodziwo wchodzace w boczna prze¬ strzen (24) i zamykajacy przylacze (14) a korpus zaworu (29b) dolnego kolpaka (4b) jest wykonany jako zawór zwrotny, który przy nadcisnieniu otwie¬ ra przylacze (14) dla powietrza doprowadzanego do przestrzeni wyladowania (6) i zamyka to przy¬ lacze, gdy cisnienie chlodziwa wplywajacego w boczna przestrzen (24) jest wieksze od cisnienia wprowadzanego powietrza.

8. Ozonizator wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze przestrzen (24) jest komora cylindryczna a przy¬ lacze (14) dla przestrzeni wyladowania (6) jest wspólosiowe z ta komora cylindryczna, a ponadto korpus zaworu (29a, 29b) ma wprowadzony w bocz¬ na przestrzen (24) walek i stozkowe ostrze, wcho¬ dzace w otwór (25) przylacza (14), przy czym walek ten korpusu zaworu (29a) górnego kolpaka zamy¬ kajacego (4a) jest wewnatrz pusty. 5 1076 999 Bltk 819/76 r. 105 egz. A4 Cena 10 zl PL PL PL