Pierwszenstwo: Zgloszenie ogloszono: 30.05.1972 Opis patentowy opublikowano: 10.02.1975 75877 KI. 5c, 23/04 MKP im i £21d 23/04 i O 1 L t\ A 1 !.-v.' " * ¦ , Twórcawynalazku: Jan Malek Uprawniony z patentu tymczasowego: Zaklad Budowy Urzadzen i Aparatury Naukowo-Doswiadczalnej Glównego Instytutu Górnictwa, Katowice (Polska) Sposób wspólpracy stropnic kompleksowej zmechanizowanej obudowy górniczej oraz urzadzenie do stosowania tego sposobu Przedmiotem wynalazku jest sposób wspólpracy stropnic zmechanizowanej obudowy górniczej i tamy podsadzkowej zapewniajacy ciagle podpieranie stropu w czasie przestawiania obudowy i tamy oraz urzadzenie do stosowania tego sposobu.Znane sa dotychczas zmechanizowane obudowy skladajace sie z sekcji dwu- lub czteropodporowych oraz stopnic stalych lub przegubowych z wysiegnikami, sterowane indywidualnie lub grupowo. Tamy podsadzkowe stanowia odrebne zespoly o osobnych ukladach zasilania i sterowania. Wszystkie te rozwiazania cechuje jedna wspólna wada. Przy przesuwaniu obudowy, w miare postepu robót scianowych, kolejne sekcje opuszczaja przed przesunieciem stropnice, co powoduje lokalne odprezenie i niszczenie stropu. Odprezenie takie powieksza mozliwosci zawalów, badz lokalnych oberwan czesci stropu, przez co obniza sie stan bezpieczenstwa dla pracujacych na scianie.Celem wynalazku jest znalezienie sposobu pracy obudowy i tamy podsadzkowej, który zapewnilby ciagle podparcie stropu, nawet w czasie i w miejscu przesuwania poszczególnych sekcji, bez tworzenia sie odcinków stropu nawet chwilowo niezabezpieczonych.Cel ten zostal osiagniety przez zastopowanie sekcji obudowy skladajacej sie z trzech czlonów - przedniego, srodkowego i tylnego, przystosowanych do wzajemnej wspólpracy w kierunku osi sekcji oraz do wzajemnego mijania sie, przy czym konstrukcja tamy osadzona jest na tylnym czlonie.Sekcja obudowy wykonana w proponowany sposób ma na kazdym czlonie dwie podpory podtrzymujace dwie stropnice. Stale podparcie stropu uzyskuje sie w ten sposób, ze z trzech czlonów sekcji zawsze co najmniej dwa sa rozparte, a jeden moze byc przesuwany, przy czym stropnice sa tak uksztaltowane, ze stropnica czlona srodkowego przesuwa sie w wycieciach stropnic czlonów przedniego i tylnego.Stropnica srodkowa jest wyposazona w dwa elementy ustalajace podatne, które osadzone sa na stale na koncach stropnicy srodkowej, a przesuwnie na stropnicy przedniej i tylnej. Polaczenia te tworza z trzech stropnic uklad o wlasciwosciach zblizonych do stropnicy dwuprzegubowej.Zastosowanie tego sposobu pracy obudowy ma te zalete, ze strop przy przesuwaniu sekcji obudowy jest stale podparty, nie wystepuja w nim odprezenia warstw przystropowyeh, nie ma miejsca niszczenie ani obrywa¬ nie sie stropu, czyjego fragmentów, co podnosi pewnosc i bezpieczenstwo pracy obslugi.2 75877 Przykladowe rozwiazanie proponowanego urzadzenia do stosowania wyzej opisanego sposobu pracy pokazano na rysunkach fig. 1 do 4. Na rysunku fig. 1 do 3 pokazana jest obudowa w przekroju poprzecznym w trzech róznych momentach pracy, na rys. fig. 4 ta sama obudowa w widoku z góry. Oznaczono: cyfra I — spagnice czlonu przedniego, 5— spagnice czlonu srodkowego, 7 - spagnice czlonu tylnego, 2' - 2" — 2'" podpory tych czlonów, 3-stropnice czlonu przedniego, 6- stropnica czlonu srodkowego,8- stropnice czlonu tylnego, 4' — 4"- przesuwniki spagnic, 9 —tame podsadzkowa, 10—elementy ustalajace, podatne, II - elementy prowadzace.Dzialanie obudowy wedlug proponowanego rozwiazania jest nastepujace. Stan poczatkowy obudowy pokazany jest na rysunku fig. 1. Przenosnik jestjuz pod sciana odsuniety od obudowy. Opuszczamy podpory 2', po czym przesuwamy spagnice czlonu przedniego 1 w strone przenosnika, po czym czlon ponownie rozpieramy.Tama w tej pozycji pokazana jest na rysunku fig. 2. Terazopuszczamy podpory 2", co pozwala przesunac w lewo czlon srodkowy 5. Po tym ruchu obudowa jest ustawiona jak na rysunku fig. 3. Teraz mozna opuscic podpory 2'" i przesunac w lewo czlon tylny 7 z tama 9. Usytuowanie obudowy bedzie wtedy analogiczne jak na rysunku fig. 1 z tym, ze bedzie ona cala przesunieta o jeden skok w strone sciany.Kolejne fazy wzajemnego usytuowania czlonów obudowy pokazane sa na rysunku fig. 4, który przedstawia obudowe w widoku z góry. Pierwsze cztery zespoly stropnic (liczac od lewej strony rysunku) pokazane sa w sytuacji odpowiadajacej ustawieniu obudowy jak na rysunku fig. 3. Nastepne cztery —jak na rysunku fig. 2, pozostale jak na rysunku fig. 1. Z rzutu tego widac, ze dzieki ksztaltowi stropnic zawsze ma miejsce podtrzy¬ mywanie stropu. Przy opuszczaniu stropnic czlonu przedniego 3 — pracuja stropnice srodkowe 6. Jesli opuscimy stropnice srodkowe - pracuja stropnice przednie 3 i tylne 8. W obrebie sekcji nigdy nie istnieje moment, w którym strop nie bylby podpierany. Obudowa wyposazona jest w silowniki hydrauliczne 4' — 4" wykonujace prace przesuwania czlonów. Prostolinijnosc tych ruchów zapewniaja elementy prowadzace 11 i 12. Stropnica srodkowa ma na koncach umocowane podatne elementy ustalajace 10, które lacza przesuwnie konce stropnicy ze stropnica przednia i tylna, tworzac w ten sposób uklad o wlasnosciach zblizonych do stropnicy dwuprzegubowej.Proponowane rozwiazanie ma w stosunku do dotychczas stosowanych szereg zalet. Trwale podparcie stropu stwarza bezpieczniejsze warunki pracy, zabezpiecza strop przed uszkodzeniami. Powiazane ze soba segmenty stropnic daja bardziej ustalone warunki pracy, a dzieki polaczeniu elementami ustalajacymi stropnice tworza wspólpracujaca z soba calosc. Tama podsadzkowa, osadzona na stale na tylnym czlonie, nie wymaga oddzielnych silowników przesuwajacych, ani odrebnego sterowania.Podane przykladowo rozwiazanie konstrukcyjne jest jedna z wielu mozliwosci zastosowania proponowa¬ nego sposobu ciaglego podpierania stropu. Poszczególne stropnice moga byc w rózny sposób ksztaltowane dla lepszego jeszcze wymijania sie i wzajemnego zastepowania. PL PL