21.XI.1960 Niemiecka Republika Federalna Opublikowano: 22.VIII.1966 51776 KI. 5 c, 10/01 MKP iLioZS/oo UKD Wlasciciel patentu: Gutehoffnungshutte Sterkrade Aktiengesellschaft, Oberhausen (Niemiecka Republika Federalna) Kroczaca obudowa górnicza Wynalazek dotyczy kroczacej obudowy górniczej wyposazonej w hydrauliczne stojaki podporowe.W znanych dotychczas sposobach obudowy wy¬ robiska za pomoca hydraulicznych stojaków, w cza¬ sie przesuwu obudowy, w wyniku opuszczenia sto¬ jaków odslania sie strop na bardzo duzej powierz¬ chni albo zmniejsza sie podparcie stropu na tyle, ze miejscami moze nastapic oberwanie sie stropu.W celu usuniecia tej niedogodnosci, zadaniem niniejszego wynalazku jest wykonanie takiej obu¬ dowy kroczacej, która gwarantuje wystarczajace podparcie stropu w obszarze przesuwanego elemen¬ tu wsporczego równiez w czasie przesuwu obudowy.Zadanie to rozwiazane jest zgodnie z wynalazkiem przez wykonanie obudowy kazdorazowo z trzech jednostek wsporczych przesuwanych wzgledem sie¬ bie w kierunku zabudowy, które ze swoimi stropni¬ cami tworza zamkniete i podluzne pole wsporcze, przy czym z niego jest wysuwana do przodu kazdo¬ razowo tylko jedna jednostka wsporcza, dzieki cze¬ mu w czasie tego przesuwu strój) jest równoczesnie podpierany za pomoca dwóch jednostek wsporczych.W wyniku podanego podzialu obudowy na trzy jednostki wsporcze przesuwne wzajemnie wzgledem siebie i znajdujace sie w obszarze podpierania wy¬ robiska w czasie przesuwania do przodu jednej jednostki wsporczej, dwie pozostale jednostki nie¬ ruchome przejmuja zawsze jeszcze dwie trzecie mak¬ symalnego obciazenia obudowy dzieki czemu wyklu¬ lo 15 35 80 2 cza sie zasadniczo mozliwosc oberwania sie stropu podczas przesuwu obudowy.Duza zaleta zastosowanej obudowy zestawionej z trzech jednostek wsporczych jest to, ze osiaga sie znaczne polepszenie zabezpieczenia stropu w sto¬ sunku do znanych konstrukcji bez znacznego pod¬ rozenia obudowy albo bez potrzeby przedluzania jej tylnych czesci. Dzieki temu, za pomoca podanej obudowy mozna uzyskac w stosunku do techniczne¬ go nakladu optymalne podparcie stropu.Szczególnie celowy uklad podpór stwarza sie, gdy w polozeniu wyjsciowym kazdorazowo dwie jed¬ nostki wsporcze obudowy sa osadzone w poblizu krawedzi zawalu, a trzecia jednostka wsporcza znajduje sie bezposrednio przy przenosniku.Obydwie jednostki wsporcze stojace od strony zawaliska gwarantuja zatem mocne zabezpieczenie krawedzi zawalu, najbardziej obciazonej cisnieniem górotworu, podczas gdy za pomoca jednostki wspor¬ czej stojacej przy przenosniku i wysiegajacej stro¬ pnicy jednej tylnej jednostki wsporczej osiaga sie pewne podparcie stropu na calej szerokosci wyro¬ biska.Przesuwanie do przodu jednostek wsporczych na¬ stepuje w ten sposób, ze po przejsciu maszyny ura¬ biajacej najpierw zostaje przesunieta do przodu od strony zawaliska jednostka wsporcza z dluga strop¬ nica, az do przedniej jednostki wsporczej, nastepnie przednia jednostka wsporcza z jednoczesnym prze¬ suwaniem przenosnika zostaje przesunieta do przo- 5177651776 3 4 du na dlugosc skoku roboczego i dopiero po zabez¬ pieczeniu stropu za pomoca tych dwóch jednostek wsporczych przyciaga sie na dlugosc takiego sa¬ mego skoku jednostke wsporcza stojaca jeszcze przy krawedzi zawalu.Podane skoki obudowy sa tak dobrane, ze pod¬ czas zabudowy wyrobiska przystosowuje sie ona dobrze do stanu górotworu. Stwierdzono, ze przy wybierce, to znaczy w czasie przejscia maszyny urabiajacej zostaja czesciowo odciazone stojaki przy krawedzi zawalu i strop przy ociosie ma tendencje do oderwania sie w wyniku czego moze wystapic przeciazenie szeregu przednich stojaków. Poniewaz bezposrednio po przejsciu maszyny urabiajacej, jed¬ nostka wsporcza wyposazona w dluga stropnice i stojaca w poblizu krawedzi zawalu zostaje prze¬ sunieta az do przedniej jednostki wsporczej, przeto uwolniony strop, jeszcze przed przesunieciem prze¬ nosnika moze byc podparty za pomoca wysiegaja- cego ramienia stropnicy i równoczesnie zostaje znacznie zwiekszona sila podporowa w obszarze szeregu przednich stojaków, w wyniku czego unika sie odpadniecia stropu przy scianie. Podczas przesu¬ wu tej jednostki wsporczej krawedz zawalu jest wy¬ starczajaco zabezpieczona za pomoca jednostki wsporczej stojacej jeszcze od strony zawaliska.Przez kolejny przesuw przedniej jednostki wspor¬ czej, przy jednoczesnym przesuwie przenosnika na¬ stepuje ostateczne podparcie stropu od strony scia¬ ny nie pozwalajace tutaj na wzruszenie górotworu przez kolejny zawal od strony zawaliska. Kolejny zawal nastepuje dopiero po przysunieciu ostatniej jednostki wsporczej, to znaczy wówczas gdy strop zostanie wystarczajaco podparty na calej szerokosci wyrobiska. Koniec od strony zawaliska najpierw przesunietej jednostki wsporczej ustala przy tym nowa krawedz zawalu. Poniewaz po przesunieciu ostatniej jednostki wsporczej, dwie jednostki wsporcze znowu stoja w poblizu krawedzi zawalu, przeto mozna uniknac zbyt gwaltownego zawalenia sie górotworu i uszkodzenia obudowy od strony zawaliska.Prosty montaz obudowy wsporczej i latwy prze¬ suw jednostek wsporczych jest mozliwy dzieki te¬ mu, ze jednostki wsporcze sa prowadzone wzgledem siebie slizgowo przy stropnicach iw poblizu spagu.Korzystnie, stojaki trzech jednostek wsporczych sa osadzone przy tym jeden za drugim w kierunku ociosu, a ich stropnice wzajemnie sie nakladaja.Aby zapewnic symetryczny uklad jednostek wsporczych oraz ich naprowadzanie w przypadku prostoliniowego w kierunku ociosu, ukladu stoja¬ ków, nalezy kazda przednia i tylna jednostke wsporcza wyposazyc w jedna pare stropnic, miedzy którymi jest prowadzona slizgowo dluga stropnica przylaczona do srodkowej jednostki wsporczej Jesli przednia i tylna jednostka wsporcza maja le¬ zace jedna za druga stropnice tej samej dlugosci oraz gdy stropnica srodkowej jednostki wsporczej ma w przyblizeniu podwójna dlugosc i nierówno¬ mierny skok taki, ze w polozeniu wyjsciowym obu¬ dowy ta stropnica jest rozpieta od przyociosowego konca stropnicy przedniej jednostki wsporczej do konca stropnicy tylnej jednostki od strony zawalis¬ ka, wówczas powstaje zamkniete prostokatne pole stropnicowe do podparcia stropu.Do przesuwania trzech jednostek wsporczych jest przewidziane trzyczesciowe urzadzenie przesuwni- 5 kowe, które sklada sie z jednego cylindra i dwóch tloków o podwójnym dzialaniu, i którego czesci sa polaczone z kazda jednostka wsporcza. Cylinder przesuwnika jest przylaczony do srodkowej jednost¬ ki wsporczej, a obydwa tloki do dwóch innych jed¬ nostek wsporczych. Dzieki takiemu ukladowi, wszy¬ stkie trzy jednostki wsporcze obudowy mozna prze¬ suwac do przodu za pomoca jednego urzadzenia przesuwnikowego.W przypadku, gdy dwie pojedyncze obudowy ze¬ stawi sie w jedna i miedzy nimi osadzi, .wspólne urzadzenie przesuwnikowe, wówczas mozna jeszcze bardziej uproscic taka obudowe.Dalsze zalety wynalazku sa blizej wyjasnione w opisie jego przykladu wykonania uwidocznione¬ go na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w uproszczonym widoku z góry obudowe w wy¬ robisku w kolejnych fazach zabudowy, fig. 2 — pojedyncze polozenie obudowy w widoku z boku, fig. 3 — obudowe wedlug fig. 1 w widoku z góry przy przestawionym ukladzie stropnic, a fig. 4 — w widoku z góry osadzony miedzy dwiema poje¬ dynczymi obudowami przesuwnik w róznych polo¬ zeniach roboczych.Przedstawione na fig. 1 i 2 pojedyncze obudowy mechaniczne skladaja sie zgodnie z wynalazkiem z trzech jednostek wsporczych 1, 2 i 3 przesuwnych wzgledem siebie w kierunku zabudowy. Na fig. 1 mozna zauwazyc w widoku z góry pojedyncze po¬ lozenie I, II, III i IV obudowy w czasie jej przesu¬ wania w wyrobisku, a na fig. 2 — w widoku z bo¬ ku. Stojaki trzech jednostek wsporczych 1, 2 i 3 kazdej pojedynczej obudowy sa osadzone prostoli¬ niowo jeden za drugim w kierunku zabudowy i pod¬ trzymuja stropnice 4, 5 i 6, Stropnice 5 i 6 przed¬ niej i tylnej jednostki wsporczej 2, 3 stanowia kaz¬ dorazowo pary stropnic, które sa oparte na stoja¬ kach jednostek wsporczych 2 i 3 za posrednictwem poprzeczek 7 i leza bezposrednio jedna za druga w kierunku zabudowy. Miedzy parami stropnic 5 i 6 jest prowadzona slizgowo stropnica 4 srodkowej jednostki wsporczej.Pary stropnic 5 i 6 przedniej i tylnej jednostki wsporczej 2, 3 maja ta sama dlugosc, podczas gdy stropnica 4 srodkowej jednostki 1 posiada w przy¬ blizeniu podwójna dlugosc i oprócz tego nierówno¬ mierny skok. Ten nierównomierny skok jest tak ustalony, ze stropnica 4 zamyka z przodu i z tylu razem z sasiednimi stropnicami 5 16 jednostki wsporcze 2 i 3 jesli stojak srodkowej jednostki wsporczej 1 znajduje sie bezposrednio przy stojaku tylnej jednostki wsporczej 3, to znaczy w poblizu krawedzi zawalu 8. Srodkowa jednostka wsporcza 1 posiada w zwiazku z tym dlugie wystajace do ociosu 9 ramie stropnicy. W celu zapewnienia swo¬ bodnego przesuwu jednostek wsporczych 1, 2 i 3 sa one prowadzone slizgowo w poblizu spagu w pro¬ wadnicy 10.Przestawienie trzech jednostek wsporczych po¬ jedynczej obudowy odbywa sie zgodnie z wynalaz¬ kiem kolejno w pokazanym na fig. 1 i 2 polozeniu 15 20 25 30 35 40 45 50 55 605 * wyjsciowym I tylna i srodkowa jednostka wspor- cza 1, 3 stoi przy krawedzi zawalu 8, a przednia jednostka wsporcza 2 jest osadzona bezposrednio przy przenosniku 11.Przesuwanie obudowy nastepuje w ten sposób, ze bezposrednio po przejsciu maszyny urabiajacej naj¬ pierw luzuje sie srodkowa jednostke wsporcza 1 z daleko wystajaca stropnica 4, przesuwa do przo¬ du w kierunku ociosu i tam rozpiera sie ja znowu.Podczas tego przesuwu strop jest podparty na oby¬ dwóch jednostkach wsporczyCh 2 i 3. Polozenie II obudowy pokazane na fig. 1 i 2 przedstawia polo¬ zenie jednostki wsporczej 1 po zakonczeniu tego przesuwu. W drugim suwie obudowy zostaje prze¬ sunieta na dlugosc skoku przednia jednostka wspor¬ cza z jednoczesnym wysunieciem przenosnika U jak to wynika z polozenia III obudowy. Po zabez¬ pieczeniu stropu za pomoca obydwu przesunietych do przodu jednostek wsporczych 1 i 2 mozna wy¬ konac trzeci suw obudowy przez przysuniecie ostat¬ niej jednostki wsporczej 3 stojacej przy krawedzi zawalu przez co osiaga sie polozenie IV stanowia¬ ce znowu polozenie wyjsciowe I.Na fig. 3 jest przedstawiony podobny uklad jed¬ nostek wsporczych jak na fig. 1 i 2, dlatego uzyto tu tych samych oznaczników. Jedynie odmienna jest postac stropnic przestawionych w ten sposób, ze tutaj srodkowa jednostka wsporcza 1 jest wypo¬ sazona w pare dlugich stropnic 4 miedzy którymi sa prowadzone slizgowo obydwie lezace jedna za druga krótkie stropnice 5, 6 przedniej i tylnej jed¬ nostki wsporczej 2, 3.Na fig. 4 jest przedstawione urzadzenie przepy¬ chowe, umozliwiajace przesuwanie wszystkich trzech jednostek wsporczych pojedynczej obudowy. Te urzadzenie sklada sie z cylindra 12 i dwóch tloków podwójnego dzialania 13 i 14. Te tloki przedziela¬ ja wnetrze cylindra na trzy komory. Urzadzenie przepychowe jest umieszczone miedzy dwiema sa¬ siadujacymi ze soba pojedynczymi obudowami i tworzy z nimi jedna obudowe, dzieki czemu zaw¬ sze dwie sasiadujace ze soba jednostki wsporcze sa przesuwane równoczesnie kazdorazowo, przednie, srodkowe i tylne jednostki wsporcze 1, 2, 3 tej obu¬ dowy sa polaczone ze soba parami za pomoca po¬ przeczek 15, 16, 17, które ze swej strony sa sprzezo¬ ne z jedna czescia urzadzenia przepychowego.Cylinder 12 jest polaczony ze srodkowymi jedno¬ stkami wsporczymi 1,1 za pomoca poprzeki 16, poprzeczka 15 tylnych jednostek wsporczych 3,3 jest przylaczona do jednego tloka 13 a poprzeczka 17 przednich jednostek wsporczych 2,2 do tloka 14. Czynnik tloczny doprowadza sie do obydwóch zewnetrznych komór polaczonymi z nimi przewoda¬ mi 18, 19, a do srodkowej komory lezacej miedzy tlokami 13, 14 — przez wydrazony tlok 14 polaczo¬ ny z przewodem 20. Doprowadzanie i odprowadza¬ nie czynnika tlocznego do trzech komór cylindra 12 reguluje sie za pomoca urzadzenia sterownicze¬ go 21.W polozeniu nastawczym I urzadzenie przepy¬ chowe znajduje sie w swym polozeniu wyjsciowym.Przepychanie obudowy nastepuje w ten sposób, ze po zluzowaniu jednostek wsporczych 1,1 doprowa¬ dza sie najpierw czynnik tloczny do przedniej ko¬ mory cylindra przewodem 19. Dzieki temu cylinder 12 i z nim polaczone srodkowe jednostki: wsporcze 1,1 przesuwaja sie do przodu, jak pokazano przy polozeniu nastawczym n. Do przepchniecia przed¬ nich jednostek wsporczych 2,2, czynnik tloczny jest doprowadzony do srodkowej komory cylindra miedzy tlokami przewodem 20 i przez wydrazony tlok 14. W ten sposób osiaga sie polozenie III.W celu przyciagniecia tylnych jednostek wspor¬ czych 3,3, czynnik tloczny doprowadza sie prze¬ wodem 18 do tylnej komory cylindra. W ten, sposób urzadzenie przepychowe osiaga polozenie koncowe IV, które odpowiada polozeniu wyjsciowemu i w ten sposób zakonczone zostaje przesuwanie obudowy.Opisana kroczaca obudowa górnicza nie ogra¬ nicza sie do przykladu jej wykonania. Pary strop¬ nic, które sa oparte na stojaku za posrednictwem poprzeczki mozna osadzic przechylnie na tej po¬ przeczce dookola osi lezacej wzdluz stropnic, a po¬ jedyncze stropnice jednej pary mozna znów osa¬ dzic przechylnie w kierunku podluznym. Dzieki ta¬ kiej przegubowej konstrukcji stropnice mozna dokladniej dopasowac do stropu.Ponadto korzystnie jest zaopatrzyc jednostki wsporcze przesuwane wzajemnie wzgledem siebie w teleskopowo nasuwane rury prowadnicze umiesz¬ czone w poblizu spagu. Ta niezaleznie od urzadze¬ nia przepychowego osadzona prowadnica jednostek wsporczych gwarantuje pewne prowadzenie tych jednostek po spagu, w przypadku równoczesnego odciazenia tloków urzadzenia przepychowego. PL