Pierwszenstwo: Zgloszenie ogloszono: 31.05.1973 Opis patentowy opublikowano: 10.02.1975 75218 KI. Sc, 11/14 MKP E21d 11/14 jrzedo Palano- ? Twórcywynalazku: Kazimierz Franasik, Ludwik Graca, Tadeusz Golisz Uprawniony z patentu tymczasowego: Kopalnia Wegla Kamiennego „Szombierki1 Bytom (Polska) Chodnikowa obudowa podatna Przedmiotem wynalazku jest metalowa obudowa podatna przeznaczona do obudowy wyrobisk korytarzo¬ wych, zwlaszcza wyrobisk chodnikowych zagrozonych tapaniami.Znana jest obudowa chodnikowa, podatna, której odrzwia skladaja sie z dwóch luków ociosowych i luku stropowego. Konce luków ociosowych sa sprzegniete ciernie z koncami luku stropowego za pomoca zamków zlozonych z obejm, lubków i srub. Sila docisku jaka zamki wywieraja na laczone koncówki odrzwi jest zalezna od wielu czynników, miedzy innymi od ksztaltu i wzajemnego dopasowania sie laczonych elementów, od sily z jaka sruby sciskaja obejmy z lubkami itp.Zasadnicza wada znanej obudowy chodnikowej, podatnej jest to, ze jej luk stropowy ma wytrzymalosc znacznie mniejsza od luków ociosowych wskutek czego zarówno nacisk statyczny jak i dzialanie dynamiczne w czasie tapniecia wywieraja niszczacy wplyw zwlaszcza na luk stropowy. Inna dosc istotna wada tej obudowy jest to, ze obejmy zamków wywieraja na laczone elementy nacisk liniowy, co przy zwiekszonym nacisku skal na luk stropowy powoduje zsuwanie sie obejm w dól. Poza tym w czasie tapniecia czesto zdarza sie, ze luki obudowy wywracaja sie wskutek braku mocnego polaczenia sasiednich odrzwi ze soba.Wymienionych wad i niedogodnosci nie ma obudowa chodnikowa bedaca przedmiotem niniejszego wyna¬ lazku.Istota tej obudowy polega na tym, ze jej luk stropowy jest wyposazony w dodatkowe wzmocnienia i na koncach w kliny. Konce luku stropowego sa polaczone z lukami ociosowymi za pomoca obejmy w ksztalcie litery „U", której dlugosc w przyblizeniu jest równa wysokosci. Ramiona obejm sa zaopatrzone w otwory, w których sa umieszczone kliny o zbieznosci skierowanej przeciwsobnie tak, aby wbijanie klinów do obejmy powodowalo jednoczesnie sciskanie elementów obudowy. Poza tym poszczególne odrzwia obudowy sa ze soba polaczone za pomoca wzmocnionej siatki metalowej zamocowanej rozlacznie do luków obudowy. Takawlasnie konstrukcja obudowy ma okolo czterokrotnie wieksza odpornosc statyczna od znanej dotychczas obudowy i okolo szesciokrotnie wieksza odpornosc na dzialanie dynamiczne. Dzieki zastosowaniu klinów na koncach luku stropowego i obejm o stosunkowo duzej powierzchni uzyskano bardzo korzystny rozklad nacisków zamka na laczone elementy obudowy. Wskutek tego zwiekszono równiez wydatnie tarcie pomiedzy laczonymi konców¬ kami. Natomiast przez polaczenie poszczególnych odrzwi za pomoca siatki o zwiekszonej wytrzymalosci uzys¬ kano duza stabilnosc obudowy chodnikowej w przypadku tapniecia. \l .Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykladowym wykonaniu na, rysunku, na którym fig. 1 przed-2 75218 stawia zamek obudowy w widoku z przodu, fig. 2 — ten sam zamek w widoku z boku, fig. 3- odrzwia obudowy w widoku z przodu, a fig. 4 — odmiane zamka w widoku z przodu.Jak uwidoczniono na fig. 1-3 obudowa wedlug wynalazku sklada sie z dwóch ociosowych luków 1 i ze stropowego luku 2 zaopatrzonego w dodatkowe wzmocnienia 3 oraz na koncach w kliny 4. Konce luków 1 i 2 sa ze soba sprzezone ciernie zamkiem zlozonym z obejniy 5 w ksztalcie litery „U", której dlugosc jest w przyblize¬ niu równa wysokosci. Na ramionach bocznych tej obejmy sa wykonane otwory 6, w których sa osadzone kliny 7, przy czym zbieznosc tych klinów jest skierowana przeciwsobnie tak, aby wbijanie klinów 7 do obejmy 5 powodo¬ walo jednoczesnie sciskanie laczonych elementów obudowy. Poszczególne odrzwia obudowy sa polaczone ze soba wzmocniona, metalowa siatka 8 o wytrzymalosci dostosowanej do wytrzymalosci luku stropowego. Seg¬ menty tej siatki sa zamocowane rozlacznie na lukach obudowy za pomoca klamer 9.Obudowe wedlug wynalazku zabudowuje sie w wyrobisku korytarzowym podobnie jak znana dotychczas obudowe lukowa, z tym jednak, ze na zachodzace na siebie i dopasowane koncówki luków 1 i 2 zaklada sie obejmy 5. Nastepnie do otworów 6 obejmy 5 wbija sie przeciwsobnie kliny 7 az do calkowitego scisniecia ze soba laczonych elementów obudowy. W czasie pracy obudowy nacisk skal stropowych spowoduje zsuwanie sie stropowego luku 2 na ociosowych lukach 1 wskutek czego przemieszczajace sie jednoczesnie kliny 7, 4 zaczna coraz bardziej sciskac koncówki luków 1 i 2.Rabowanie obudowy odbywa sie przez wybicie klinów 7 z obejm 5, które zwolnia docisk koncówek luków 1 i 2 i tym samym pozwola na swobodne ich rozlaczenie.Odmiana obudowy uwidoczniona na fig. 4 polega na zastosowaniu dodatkowej podkladki 10 umieszczonej pomiedzy koncówka luku 1 a klinami 7, Podkladka ta, wskutek wiekszej powierzchni docisku, umozliwia bardziej równomierne rozlozenie nacisku klinów 7 na laczone elementy obudowy. PL