PL7281B1 - - Google Patents

Description

W celu nadania paliwom sproszkowa¬ nym np. mialom wegla kamiennego lub drzewnego postaci nadajacej sie do prze¬ wozu i spalania, proponowano przerabiac je na brykiety. W tym celu miesza¬ no w pewnym stosunku sproszkowane paliwo ze srodkiem wiazacym, a nastepnie wyrabiano z tej masy brykiety zapomoca tloczenia. Jako srodków wiazacych uzy¬ wano w tym celu calego szeregu materja- lów jak, smola, lug sulfitowy i inne po¬ dobne materjaly wiazace. Smola nie na¬ daje sie zbytnio, poniewaz wywoluje silne dymienie. Najbardziej obecnie uzywany srodek wiazacy, lug sulfitowy, wykazuje równiez wiele wad, czescia wyniklych z je¬ go wysokiej ceny, czescia skutkiem zawar¬ tosci siarki, wreszcie wytworzone przy je¬ go pomocy brykiety nie sa odporne na wplywy atmosferyczne tak, ze potrzeba jest szczególnego traktowania np. powlekania brykietów warstwa odporna na dzialanie wilgoci, co zwiazane jest z dodatkowemi kosztami.Proponowano nastepnie przy wytwarza¬ niu brykietów z mialu weglowego uzywac melasy jako srodka wiazacego. Poniewaz jednak melasa jest rozpuszczalna w wo¬ dzie, nie mezna jej odrazu zastosowac, lecz trzeba ja wpierw poddac osobnej obróbce w celu sprowadzenia cukru do postaci trud¬ no rozpuszczalnej. Odbywa sie to zapo¬ moca ogrzewania do temperatury 200° C i wyzej, przyczem wydziela sie zwiazana krystalicznie woda i odbywa sie skarmeli- zowanie cukru tak, ze powstaja produktyC" trudno rozpuszczalne, a równoczesnie cial¬ ka proteinowe zawarte w melasie scinaja sie, a cialka dekstrynowe, które wraz z pierwszemi moglyby przedstawiac glówne skladniki wiazace, przemieniaja sie w ma- terje nierozpuszczalne lub trudno rozpu¬ szczalne.Wedlug zwyklego dotad sposobu takie¬ go sporzadzania brykietów mial weglowy mieszano z melasa i ksztaltowano na bry¬ kiety, podziemi poddawano je ogrzewaniu ponad temperature karmelizacji cukru. Ten sposób jednak wykazuje znaczne niedoma¬ gania i dlatego tez w praktyce nie zrobio¬ no zadnego, godnego uwagi uzytku z me¬ lasy jako srodka wiazacego. Mianowicie wyszlo na jaw, ze przy ogrzewaniu spo¬ rzadzonych z wegla i melasy brykietów do temperatury karmelizacji, wprawdzie ze¬ wnetrzna warstwa brykietu, na której byla odbyta karmelizacja, nabywala wystarcza¬ jacej sily i odpornosci na dzialania atmo¬ sferyczne, ale natomiast wewnetrzna, a tern samem wieksza czesc brykietu, z powodu zlego przewodzenia ciepla przez wegiel, na¬ bywala niewystarczajacej sily i odpornosci na wilgoc, poniewaz w tych warstwach cu¬ kier nie skarmelizowal sie, a przeto za¬ wieral jeszcze zwiazana chemicznie wode.Gdy taki brykiet spala sie, woda zwiazana chemicznie nagle zostaje wydzielona, i pa¬ ruje, przez co brykiet peka i rozpada sie w pierwotna postac mialu. To naturalnie utrudnia albo wrecz uniemozliwia spalanie, poniewaz przenikanie powietrza do sprosz¬ kowanego paliwa doznaje przeszkody, 0- prócz tego w popiele ginie pewna ilosc czastek wegla znacznie wieksza niz to jest dopuszczalne ze stanowiska ekonomiczne¬ go spalania.Aby uniknac tej wady, wedlug wyna¬ lazku niniejszego ogrzewa sie melase do temperatury karmelizacji przed zmiesza¬ niem jej ze sproszkowanem paliwem. Na¬ stepuje karmelizacja cukru i wydzielenie krystalicznie zwiazanej wody jednoczesnie, wzglednie równomiernie w calej masie me¬ lasy tak, ze sporzadzone w ten sposób bry¬ kiety zawieraja tylko skarmelizowany cu¬ kier, a nie zawieraja zupelnie wody. Bry¬ kiety takie daja sie z wieksza latwoscia suszyc, sa twardsze, trwalsze i zupelnie od¬ porne ma dzialanie wody (woidotuwaile), Uprzednie wydzielenie wody krystalizacyj- nej ma ten dalszy skutek, ze brykiety nie rozpadaja sie przy spalaniu, lecz zatrzymu¬ ja ksztalt staly, przez co umozliwiaja cal¬ kowite spalanie. Ilosc wegla, stracona w po¬ piele, jest bandjzo mala tak, ze pod tym wzgledem osiaga sie lepszy wynik go¬ spodarczy. Wynalazek posiada poza tern te korzysc, ze uzycie melasy umozli¬ wia sporzadzanie trwalych i wodotrwa- lych brykietów z roslinnego materja- lu palnego (paliwa np. z mialu we¬ gla drzewnego lub sproszkowanego we¬ gla torfowego). Przy postepowaniach do¬ tychczasowych bylo to niemozliwe, po niewaz gotowych brykietów nie mozna bylo bez niebezpieczenstwa ogrzewac do tempe¬ ratury karmelizacji.Melasy mozna uzywac w stanie pierwot¬ nym, albo tez w rozcienczeniu z woda (ce- lowem jest rozcienczanie w wodzie ilosci 50°/0 wagi). Przy uzyciu rozcienczonej melasy nalezy wode stloczonych brykietów wydzielic zapomoca odpowiedniego ogrze¬ wania, Korzystnem jest w niektórych wypad¬ kach zmieszanie melasy w odpowiednim stosunku z innym palnym srodkiem wiaza¬ cym, np. ze smola/dekstryna wzglednie ma- terjalem, zawierajacym dekstryne, z kroch¬ malem lub tym podobnemi srodkami, które poteguja zdolnosci wiazace melasy.Mozna tez zamiast melasy uzyc jako srodków wiazacych takich mieszanin, któ¬ re zawieraja najwazniejsze skladniki melasy, jak np, mieszanina dekstryny lub materjalów, zawierajacych dekstryne z cukrem, Nizej przytoczone przyklady wy¬ konania objasniaja wynalazek dokladniej. — 2 —Przyklad L 5 kg melasy ogrzewa sie do 220° C przyczem cukier traci swa za¬ wartosc wody i karmelizuje sie. Nastepnie dodaje sie 6 kg wody, poczem miesza sie 10 kg tej mieszaniny ze 100 kg mialu wegla drzewnego i ksztaltuje sie brykiety. Brykie¬ ty te suszy sie nastepnie w odpowiedniej temperaturze, np. przy 120° C tak dlugo* az dodana woda zostanie zpowrotem wy¬ dzielona* Przyklad II. 2 kg cukru miesza sie z I kg dekstryny, poczem ogrzewa sie mie¬ szanine razem z 3 kg wody do 220° C w ce¬ lu karmelizacji. Do skarmelizowanego roz¬ tworu dodaje sie 6 kg wody, a nastepnie 150 kg sproszkowanego wegla drzewnego i prasuje sie te mase w formach. Nastepuje potem suszenie brykietów jak w przykla¬ dzie I.Przyklad III. 6 kg melasy ogrzewa sie az do karmelizacji, poczem miesza sie ja w stanie cieplym ze 100 kg mialu antracyto- wego, który korzystnie jest ogrzac do tej sa¬ mej temperatury. Z tej mieszaniny ksztal¬ tuje sie brykiety, które, po ostygnieciu, sa juz bez dalszego ogrzewania gotowe.Powyzej podane temperatury 200° C nalezy uwazac za dolna granice, moga sie one zmieniac i podnosic, nie nalezy ich jednak podnosic za wysoko, aby sie cukier nie zweglil, poniewaz wtedy stracil¬ by swa zdolnosc wiazaca. Wymienione sto¬ sunki mieszania podane sa jako przyklady i moga byc zmieniane. Dotychczasowe pró¬ by wykazaly jednak, ze ilosc melasy nie powinna przewyzszac okolo 8% wagi we¬ gla. Ogrzewanie w suszarce trzeba prze¬ prowadzac w ten sposób, aby wykluczyc spalanie.Próby praktyczne wykazaly, ze prak¬ tyczne jest jajk najwieksze rozdrobnienie materjalu weglowego, poniewaz wytrzyma¬ losc brykietów jest tern wieksza, im bar¬ dziej mialki jest materjal podstawowy.Otrzymane brykiety okazaly sie nadzwy czaj trwalemi i wodotrwalemi; moga one lezec calemi dniami w wodzie, przyczem srodek wiazacy sie nie rozpuszcza ani nie traci swej wlasciwosci wiazacej.Przed karmelizacja i aby ja przyspie¬ szyc mozna do nielasy dodac jakiego kwa¬ su, np. kwasu solnego, lub jakiejkolwiek soli, np. soli kuchennej. PL PL

Claims (5)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Sposób brykietowania paliwa spro¬ szkowanego, z zastosowaniem melasy, ja ko srodka wiazacego, znamienny tern, ze melase najpierw ogrzewa sie do tempera¬ tury okolo 200° C w celu wydzielenia wo dy krystalicznie z cukrem zwiazanej i skar- melizowania cukru, a nastepnie miesza sie skarmelizowana mase ze sproszkowanym materjalem palnym poczem dopiero ksztal¬ tuje sie z tej masy brykiety.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tern, ze zamiast melasy uzywa sie mie¬ szaniny zawierajacej dekstryne i cukier,

3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze w celu wzmozenia zdolnosci wiaza¬ cej melasy, miesza sie melase z mazia po¬ gazowa, smola, krochmalem, dekstryna lub materjalami zawierajacemi dekstryne i z podobnemi srodkami wiazacemi.

4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze materjal palny przed zmieszaniem go ze srodkiem wiazacym i przed brykie- towaniem rozdrabnia sie jak najbardziej.

5. Sposób wedlug zastrz. 1 «— 5, zna¬ mienny tern, ze do melasy dodany zostaje przed karmelizacja kwas solny lub sól ku¬ chenna. Knut Henning Robert Tillbcrg. Zastepca: Dr. techn. A. Bolland, rzecznik patentowy. Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. PL PL