PL7233B1 - Sposób wyrobu elektrody, tworzacej czesc powloki rurki wyladowawczej, tudziez rurka, zaopatrzona w elektrody, wykonane tym sposobem. - Google Patents

Description

Celem pochlaniania skladników, szko¬ dliwych dla procesu wyladowania, stosuje sie zazwyczaj zarówno w rurkach, wypel¬ nionych gazem, jak i w rurkach próznio¬ wych, magnez. Uzycie magnezu jako mate- rjalu na elektrody znacznie obniza napie¬ cie zapalowe rurki. Z tego wzgledu propo- nioiwanio juz (wykonywanie jednej lub kilku elektrod w rurkach wyladowawczych, cze¬ sciowo przynajmniej, z magnezu. Podobne elektrody wykazuja jednak pewne wady.Tak np. sa one nietrwale, gdyz latwo sie rozpylaja, jezeli gestosc pradu na po¬ wierzchni elektrody nie jest bardzo mala.Oprócz tego rozpylajacy sie magnez po¬ chlania w rurkach gazowych nietylko szko¬ dliwe skladniki, lecz i wypelniajacy rurke gaz, wskutek czego cisnienie gazu stopnio¬ wo slabnie.Wynalazek dotyczy wyrobu elektrod magnezowych, nie posiadajacych wskaza¬ nych powyzej wad i nadajacych sie zwla¬ szcza do rurek o jarzeniu dodatniem, wy¬ pelnionych gazem.W mysl wynalazku w rurce umieszcza sie jedno lub kilka cial, skladajacych sie przewaznie albo zupelnie z magnezu, i na¬ grzewa je podczas lub po wypróznieniu rurki w tym stopniu, aby magnez wyparo¬ wal lub rozpylil sie i osiadl wpoblizu prze¬ wodu lub przewodów, doprowadzajacych prad przez scianke rurki, pozostajac z przewodami temi w polaczeniu elektryc?- nem.Nagrzewanie ciala mozna uskuteczniac w sposób najrozmaitszy, A wiec mozna np. uzyc spirali magnezowej, polaczonej kon¬ cami z dwoma doprowadzaj acemi prad przewodami i rozpylanej zapomoca na¬ grzewania galwanicznego. Napotyka sie tu jednak te niedogodnosc, ze po odparowa¬ niu czesci tylko magnezu spirala peka, nim dostateczna ilosc metalu osiadzie na scian¬ ce. Magnez mozna rozpylac równiez w ten sposób, ze pomiedzy dwoma cialami ma- gnezowemi, osadzonemi w rurce w chara¬ kterze elektrod, wytwarza sie wyladowa¬ nie. Ale i ta metoda nastrecza pewne trud¬ nosci. Przy wytwarzaniu warstewki poczy¬ na ona równiez uczestniczyc w procesie wyladowania, nagrzewa sie w miejscach cienszych i ulatnia. Zaleca sie przeto na¬ grzewac ciala magnezowe zapomoca szyb- kozmiennego pola magnetycznego, albo¬ wiem pozwala to odparowac wystarczajaca ilosc magnezu i skoncentrowac osiadanie jego na sciance w postaci dobrze przewo¬ dzacej warstewki w bezposredniem sa¬ siedztwie jednego lub kilku przewodów, doprowadzajacych prad.Pokazalo sie, ze przy osadzaniu war¬ stewki magnezowej na sciance, zwlaszcza gdy warstewka ta jest nader cienka, styk jej z przewodami elektrycznemi pozosta¬ wia czestokroc wiele do zyczenia.Zaleca sie przeto przed opróznieniem rurki powlekac przewodnik, doprowadza¬ jacy prad, i sasiadujace z nim czesci scian¬ ki warstewka przewodzaca dla zapewnie¬ nia nalezytego styku przewodów z magne¬ zem, osadzanym na sciance. Dasikoaiale na¬ daje sie do tego celu grafit, stosowany w postaci emulsji w wodzie lub jakimkol¬ wiek spoiwie, np. anilinie. Podczas wy¬ prózniania czesc ^wprowadzonych do rurki wraz ze spoiwem szkodliwych skladników zostaje odpompowana, przyczem nagrze¬ wanie scianki rurki tudziez spoczywajacej na niej powloki grafitowej wywiera wplyw pomyslny. Ewentualnie nieusuniete pod¬ czas nagrzewania i wyprózniania szkodli¬ we skladniki pokrywaja sie osadzona na warstewce grafitowej warstewka magne¬ zowa i czesciowo pochlaniaja sie, tak iz nie moga one wywierac zadnego szkodliwego wplywu w rurce.Najwlasciwiej jest umiescic cialo ma¬ gnezowe na polaczonej z przewodami, do¬ prowadzaj acemi prad, sztabce z tworzywa (jak np. zelazo), dajacego sie z latwoscia odgazowac. Podczas parowania magnezu sztabka ta odgazowywa sie w dostatecz¬ nej mierze. Oprócz tego osiadla na sciance warstewke mozna ze wzgledu na wymaga¬ ne natezenie pradu uczynic tak wielka, aby przy pracy sztabka nie uczestniczyla w wy¬ ladowaniach i nie dochodzila wskutek tego do wysokich temperatur.Rurka wyladowawcza, zaopatrzona w jedna lub kilka elektrod, wykonanych w mysl wynalazku niniejszego, jest trwala, gdyz wobec znacznej swej powierzchni elektroda nie osiaga wysokiej temperatury, rozpylanie przeto lub ulatnianie tworzywa, osiadlego na sciance, jest bardzo nieznacz¬ ne. Okrom tego skladniki, szkodliwe dla , wyladowan, pochlaniaja sie podczas osa¬ dzania warstewki, majacej sluzyc za elek¬ trode, i podczas pracy rurki, a napiecie podczas pracy i zapalania rurki jest znacz¬ nie nizsze, niz w wypadku elektrod, stoso¬ wanych obecnie.Wedlug jednej z form wykonania wy¬ nalazku, sciance rurki nadaje sie wpobli- zu doprowadzajacych prad drutów taka postac, ze osiadly na niej magnez, ulatnia¬ jacy sie lub rozpylajacy podczas pracy rurki, osiada w zasadzie ponownie na sciance juz pokrytej magnezem. Dzieki te¬ mu ulatnianie magnezu, i tak juz nieznacz¬ ne w elektrodach wedlug wynalazku ni¬ niejszego, nie wywiera szkodliwego wply¬ wu na trwalosc rurki, gdyz raz wytworzo¬ na warstewka zachowuje sie stale. Naj- praktyczniej jest wykonac w tym celu scianke wpoblizu drutów w postaci kuli- — 2 —stej. Aby oprócz tego zapobiec osiadaniu magnezu na czesciach scianki, nieodgry- wajacych roli elektrodyf mozna rurke wy* giac wpoblizu tej jej czesci, która dziala jako elektroda.Wynalazek wyjasnia blizej zalaczony rysunek, na którym fig, 1 przedstawia rur¬ ka elektronowa o jarzeniu dodatniem z elektrodami, wykonanemi w mysl wyna¬ lazku, a fig. 2 — szczegól jednej z elek¬ trod w podobnej rurce.Zagieta po obu koncach rurka szklana 1 zaopatruje sie na tych koncach w kuliste banki 2. W kazda z tych baniek whitowa- ny jest drut 3, doprowadzajacy prad, np. z platyny lub innego tworzywa, dajacego sie z latwoscia wlutowac w szklo i posia¬ dajacego rozszerzalnosc niewiele tylko róz¬ niaca sie od rozszerzalnosci szkla. Do przewodu 3 przymocowany jest np. przez spawanie zelazny wsporniczek 4, majacy ksztalt podkowy i podtrzymujacy spirale magnezowa 5. Na wsporniczku mozna u- miescic mikowa zaslonke 6, aby osiadanie magnezu ograniczyc o ile mozna do scianki kuli 2.Pr^etd zlutowaniem banki 2 z rurka 1 czesc drutu 3, a równiez szklana scianka wpoblizu drutu tego powleka sie warstew¬ ka 7 z dowolnego tworzywa przewodzace¬ go. W tym celu nadaje sie np. emulsja gra¬ fitu w wodzie. Nastepnie banki 2 przylu- towywa sie do rurki 1 i rurke te wypróz¬ nia sie w sposób znany i wypelnia gazem, np. neonem pod cisnieniem kilku milime¬ trów slupa rteci.Podczas wyprózniania lub po niem kazdy koniec 2 otacza sie pominieta na ry¬ sunku cewka, wytwarzajaca szybkozmien- ne pole magnetyczne, o takiem natezeniu, ze spirala magnezowa 5 ulatnia sie, a na sciance rurki osiada warstewka magnezu 8, powlekajaca zarazem i warstewke przewo¬ dzaca 7.Po calkowitem lub prawie calkowitem wyparowaniu spirali 5 i zalutowaniu rurki jest ona gotowa do uzytku, tak iz mozna ja przylaczyc do dowolnego zródla napiecia.Na rysunku zródlo to stanowi wskazane schematycznie uzwojenie wtórne 9 odpo¬ wiedniego transformatora, Dzieki znacznej powierzchni elektrody temperatura jej pozostaje podczas pracy niska, nieznaczne przeto jest i ulatnianie sie warstewki magnezowej. Oprócz tego koniec 2 nurki posiada talki ksztalt, ze roz¬ pylone lub wyparowane czasteczki magne¬ zu osiadaja glównie na czesci rurki, pokry¬ te juz tym metalem. PL

Claims (10)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Sposób wyrobu elektrod, tworza¬ cych czesc powloki rurki wyladowawczej, zaopatrzonej w jeden lub kilka przewo¬ dów, doprowadzajacych prad przez scian¬ ki rurki, znamienny tern, ze w rurce umie¬ szcza sie jedno lub kilka cial, skladajacych sie calkowicie lub glównie z magnezu, i ze ciala te nagrzewa sie podczas lub po wy¬ próznieniu rurki w ten sposób, iz magnez paruje lub rozpyla sie i osiada na sciance rurki wpoblizu przewodów, pozostajac z niemi w polaczeniu elektrycznem.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tern, ze cialo magnezowe nagrzewa sie zapomoca szybkozmiennego pola magne¬ tycznego.
3. 3. Sposób wedlug zastrz. 1 lub 2, zna¬ mienny tern, ze czesc doprowadzajacego lub doprowadzajacych prad przewodników i czesci scianki wewnetrznej, znajdujace sie wpoblizu tego przewodnika lub prze¬ wodników, powleka sie przed wypróznie¬ niem rurki warstewka materjalu przewo¬ dzacego.
4. 4. Sposób wedlug zastrz. 3, znamien¬ ny tern, ze jako materjal przewodzacy sto¬ suje sie emulsje grafitu.
5. 5. Sposób wedlug zastrz. 1—4, zna¬ mienny tern, ze cialo magnezowe osadza sie na wsporniczku, polaczonym z dopro- — 3 —wadzajacym prad przewodem i wykona¬ nym z tworzywa, dajacego sie latwo odga- zowac,
6. 6. Rurka wyladowawcza, znamienna tem, ze jedna lub kilka elektrod sklada sie z warstewki magnezowej, osadzonej na sciance rurki sposobem, wskazanym w zastrz. 1, i polaczonej elektrycznie z jed¬ nym lub kilku doprowadzaj acemi prad przewodami.
7. 7. Rurka wyladowawcza wedlug zastrz. 6, znamienna tem, iz jeden lub kil¬ ka z doprowadzajacych prad przewodów, tudziez scianki rurki, znajdujace sie wpo- blizu tych czesci, sa powleczone warstew¬ ka przewodzaca, np, grafitowa, wytwarza¬ jaca polaczenie elektryczne z magnezowa powloka scianki.
8. 8. Rurka wyladowawcza, wykonana wedlug sposobu, wskazanego w zastrz. 1— 5, znamienna tem, ze scianka posiada wpo- blizu doprowadzajacych prad przewodów taka postac, iz osiadly na sciance magnez, rozpylajac sie lub ulatniajac podczas pra¬ cy rurki, ponownie osiada przewaznie na sciankach juz pokrytych magnezem,
9. 9. Rurka wedlug zastrz. 8, znamienna tem, ze scianka jej ma wpoblizu doprowa¬ dzajacych prad przewodów ksztalt bliski do kulistego.
10. 10. Rurka wedlug zastrz. 6 i 7, zna¬ mienna tem, ze jest zagieta wpoblizu tej czesci scianki, która dziala jako elektroda. N. V. Philips4 Gloeilampenfabrieken. Zastepca: M. Skrzypkowski, rzecznik patentowy.Do opisu patentowego Nr 7233. f- JL 3 iron- z Druk L. Boguslawskiego, Warszawa, PL