PL69628B1 - - Google Patents

Download PDF

Info

Publication number
PL69628B1
PL69628B1 PL12523368A PL12523368A PL69628B1 PL 69628 B1 PL69628 B1 PL 69628B1 PL 12523368 A PL12523368 A PL 12523368A PL 12523368 A PL12523368 A PL 12523368A PL 69628 B1 PL69628 B1 PL 69628B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
diisocyanates
diisocyanate
terminated
solution
bis
Prior art date
Application number
PL12523368A
Other languages
English (en)
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed filed Critical
Priority to PL12523368A priority Critical patent/PL69628B1/pl
Publication of PL69628B1 publication Critical patent/PL69628B1/pl

Links

Landscapes

  • Polyurethanes Or Polyureas (AREA)

Description

Pierwszenstwo: 17.11.1967 Stany Zjednoczone Ameryki Opublikowano: 20.11.1974 69 628 KI. 39b5,22/18 MKP C08& 22/18 r-7 ,; an9° Twórcawynalazku: Timothy Victor Peters Wlasciciel patentu: Societe Ameliotex Inc., Nowy Jork (Stany Zjednoczone Ameryki) Sposób wytwarzania roztworów polimerów uretanowych Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania roztwo¬ rów polimerów uretanowych o budowie liniowej i wysokim ciezarze czasteczkowym, które moga byc stosowane przede wszystkim jako wlókna elastomerowe.Elastomerowe polimery uretanowe sa produktami znany¬ mi i znajduja zastosowanie w produkcji róznych wyrobów formowanych, na przyklad blon, wlókien, nici, tworzyw piankowych i innych.Roztwory poliuretanów w rozpuszczalnikach organicz¬ nych sa szczególnie przydatne do wytwarzania wlókien, blon, nici, powlok i barwnych emalii.Polimery uretanowe obudowie liniowej i ich roztwory stosowane do przedzenia otrzymuje sie nastepujacymi meto¬ dami.Poliester lub polieter o budowie liniowej i czasteczkach zakonczonych grupami wodorotlenowymi, o ciezarze czas¬ teczkowym od okolo 500 do 5000 poddaje sie reakcji bloko¬ wej z dwuizocyjanianem uzytym w ilosci bliskiej stechiome- trycznie potrzebnej. Otrzymany elastomer rozpuszcza sie nastepnie w odpowiednim rozpuszczalniku.Prepolimer uretanowy o czasteczkach zakonczonych gru¬ pami izocyjanianowymi otrzymuje sie w reakcji poliestru lub polietcru o budowie liniowej i czasteczkach zakonczonych grupami wodorotlenowymi, którego ciezar czasteczkowy wynosi od okolo 500 do 5000 z dwuizocyjanianem uzytym w ilosci 1,5-2,5-krctnie wiekszej od ilosci potrzebnej ste- chiomctrycznie. Otrzymany prepolimer uretanowy o czas¬ teczkach zakonczonych grupami izocyjanianowymi poddaje sie reakcji z substancja powodujaca wzrost lancuchów i trak¬ tuje rozpuszczalnikiem w sposób opisany ponizej. 10 15 20 25 30 Prepolimer uretanowy o czasteczkach zakonczonych gru¬ pami izocyjanianowymi poddaje sie reakcji z substancja po¬ wodujaca wzrost lancuchów, na przyklad glikolem lub dwu- amina, albo innym zwiazkiem zawierajacym dwa reaktywne atomy wodoru. Reakcje te prowadzi sie metoda blokowa.Tak otrzymany polimer rozpuszcza sie nastepnie w odpo¬ wiednim rozpuszczalniku.Prepolimer uretanowy o czasteczkach zakonczonych gru¬ pami izocyjanianowymi poddaje sie reakcji z substancja po¬ wodujaca wzrost lancuchów w obecnosci rozpuszczalnika.Dwie pierwsze sposród opisanych wyzej metod moga byc stosowane jedynie do takich ukladów w których reakcja za¬ chodzi ze stosunkowo niewielka szybkoscia. Reakcje grupy izocyjanianowej z reaktywnym wodorem, takim jak wodór grupy wodorotlenowej lub aminy, sa egzotermiczne, a ich przebieg nie moze byc kontrolowany przy prowadzeniu re¬ akcji metoda blokowa, jesli szybkosc reakcjijest duza, jak na przyklad w przypadku reakcji propolimerów uretanowych o czasteczkach zakonczonych grupami stanowiacymi syme¬ tryczne aromatyczne izocyjaniany z alifatycznymi pierwszc- rzedowymi dwuaminami - substancjami powodujacymi wzrost lancuchów. Nawet jednak i w tych przypadkach, gdy reakcje zachodza z niewielka szybkoscia uzyskuje sie czesto polimery uretanowe, których rozpuszczenie sprawia trudnos¬ ci. Rozpuszczenie poliuretanów wymaga z reguly doprowa¬ dzenia ciepla i intensywnego mieszania, co powoduje czesto niepozadana degradacje polimerów.Opisana wyzej metode prowadzenia reakcji wzrostu lan¬ cucha w roztworze stosuje sie dla ukladów charakteryzuja¬ cych sie wieksza szybkoscia reakcji. Zastosowanie tej metody 696283 69628 4 jest jednak ograniczone w odniesieniu do reakcji symetrycz¬ nych aromatycznych izocyjanianów z pierwszorzedowymi alifatycznymi dwuaminami, poniewaz w okresie wzrostu lan¬ cucha w roztworze wystepuje niemal z reguly zelowanie.Zele mozna rozpuscic przez ich ogrzanie i silne mieszanie ale towarzyszy temu niepozadane zjawisko czesciowej degra¬ dacji polimeru, Jest rzecza znana, ze dobre wlasciwosci mechaniczne pro¬ duktu uzyskuje sie pod warunkiem, ze stosowane dwuizocy- janiany i substancje powodujace wzrost lancucha sa tak do¬ brane, ze tworza one w lancuchach polimerów krótkie seg¬ menty odznaczajace sie podwyzszonym stopniem wzajem¬ nego oddzialywania z innymi identycznymi segmentami tej samej czasteczki polimeru lub czasteczek sasiednich. Naj- powszechniej stosowanymi izocyjanianami sa symetryczne aromatyczne dwuizocyjaniany, takie jak na przyklad 1,5-naf- tylenodwuizocyjanian i p-fenylenodwuizocyjanian. Substan¬ cjami powodujacymi wzrost lancucha z umiarkowana szybkoscia, które stosuje sie z wymienionymi dwuizocyjania- nami w procesach przebiegajacych w roztworach sa cykliczne dwuaminy, ewentualnie takie, w których wystepuja przesz¬ kody przestrzenne, na przyklad piperazyna lub dwuamino- mentan. Pierscienie lub grupy boczne oddzialywujaw kierun¬ ku zmniejszenia sil przyciagania miedzyczasteczkowego poli¬ merów w taki sposób, ze uzyskiwane polimery odznaczaja sie dobra rozpuszczalnoscia, lecz stosunkowo niekorzystnymi wlasciwosciami mechanicznymi Substancje powodujace wzrost lancuchów, takie jak ety- lenodwuamina, czterometylenodwuamina i 1,3-dwuamino- propan, nie majace grup powodujacych zanik oddzialywan miedzyczasteczkowych i dlatego dajace polimery o lepszych wlasciwosciach mechanicznych, nie moga byc stosowane do otrzymywania roztworów polimerów o zadowalajacych wlas¬ ciwosciach znanymi metodami z powodu gwaltownego prze¬ biegu ich reakcji z izocyjanianami i tworzenia zelów, co jak wspomniano wyzej jestzjawiskiem niepozadanym.Polimery poliuretanowe wytwarzane znanymi metodami w wyniku wzrostu lancuchów w roztworach charakteryzowa¬ ly sie tym, ze nie dawaly sie one latwo rozpuscic po ufor¬ mowaniu w postaci wlókien, nitek i podobnych i usunieciu rozpuszczalnika. Odnosi sie to szczególnie do produktów od¬ znaczajacych sie dobrymi wlasciwosciami mechanicznymi w postaci nici. Zlarozpuszczalnosc stanowi pewna niedogod¬ nosc, poniewaz braki produkcyjne nie moga byc powtórnie rozpuszczone i przerobione na produkty o dobrych wlasci¬ wosciach.Znany jest sposób otrzymywania roztworów polimerów uretanowych nie tworzacych zelów. Wedlug tego sposobu reakcja wzrostu lancuchów zachodzi przy stosowaniu co naj¬ mniej dwóch róznych dwuamin w dwóch oddzielnych eta¬ pach. Sposób ten jakkolwiek stanowil duzy postep w stosun¬ ku do metod znanych, jest dosyc skomplikowany z punktu widzenia zastosowania przemyslowego z uwagi na koniecz¬ nosc realizacji procesu w dwóch etapach. Ponadto charakte¬ rystyka otrzymywanych roztworów odbiega od wlasciwosci cieczy newtonowskich.Sposobem wedlug wynalazku roztwory polimerów ureta¬ nowych wytwarza sie w reakcji dwukocyjanianów uzytych w stechiometrycznym nadmiarze, z poliestrem, polieterem lub poliestroeterem o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotlenowymi i o ciezaarze czasteczkowym 500-5000, korzystnie 1500-2500, albo z mieszanina co najmniej dwóch takich zwiazków z tym, ze sredni ciezar czasteczkowy uzytej mieszaniny powinien jniescic sie w podanych granicach.Otrzymany w ten sposób prepolimer o budowie liniowej, za¬ konczony grupami izocyjanianowymi, poddaje sie reakcji w srodowisku rozpuszczalnika takiego jak dwumetyloforma- mid, dwumetyloacetamid lub sulfotlenek dwumetylu, z sub¬ stancja powodujaca wzrost lancucha. Substancja ta moze byc 5 na przyklad pierwszorzedowa alifatyczna dwuamina lub mie¬ szanina takich amin (zawierajaca ewentualnie takze niewiel¬ kie ilosci innych amin).• W sposobie wedlug wynalazku jako "dwuizocyjaniany sto¬ suje sie mieszanine dwuizocyjanianów zawierajaca w przewa- 10 zajacej ilosci symetryczny dwuizocyjanian nie podstawiony w pozycji a w stosunku do grup izocyjanianowych, a w mniejszej ilosci dwuizocyjanian podstawiony w pozycji ot w stosunku do co najmniej jednej grupy izocyjanianowej, a czynnik powodujacy wzrost lancucha zawiera co najmniej 15 70% co najmniej jednej alifatycznej pierwszorzedowej dwu¬ aminy. Reakcje pomiedzy dwuizocyjanianami i polimerami zakonczonymi grupami wodorotlenowymi prowadzi sie w podwyzszonej temperaturze.W wyniku reakcji otrzymuje sie poliuretan o budowie li- 20 niowej, którego roztwory moga byc przerabiane nastepnie na blony, wlókna lub inne artykuly formowane. Dzieki dos¬ konalym wlasnosciom mechanicznym polimerów uretano¬ wych otrzymywanych wedlug wynalazku sa one szczególnie przydatne do wyrobu nici i wlókien metodami stosowany- 2S mi normalnie w przedzalnictwie - suchymi lub mokrymi Jezeli produkt koncowy ma miec postac wlókna lub nici, to najkorzystniejsze wyniki uzyskuje sie stosujac glikole lub mieszaniny glikoli o temperaturze topnienia nizszej od 50°C.Poliestry zakonczone grupami hydroksylowymi stosowa- 30 ne w sposobie wedlug wynalazku, otrzymuje sie na przyklad w reakcji glikoli o niskim ciezarze czasteczkowym z kwasami dwukarboksylowymi lub chlorkami kwasowymi Glikolami o niskim ciezarze czasteczkowym moga byc na przyklad: gli¬ kol etylenowy, glikol propylenowy, 1,4-dwuhydroksybutan, as l,3-dwuhydroksy-2,2-dwumetylopropan, 1,6-dwuhydroksy- heksan. W syntezie poliestrów o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotlenowymi korzystne jest takze stosowanie mieszaniny glikoli o niskim ciezarze czasteczkowym. Stoso¬ wanymi w syntezie poliestrów kwasami dwukarboksylowymi 40 moga byc na przyklad: kwas adypinowy, kwas bursztynowy, kwas suberynowy, kwas sebacynowy, kwas azelainowy.W niektórych przypadkach mozna stosowac mieszanine kwa¬ sów. Kwas tereftalowy moze byc stosowany w mieszaninie z innymi kwasami, na przyklad z kwasem adypinowym. Uzy- 45 cie samego kwasu tereftalowego nie jest pozadane, poniewaz otrzymywany poliester charakteryzuje sie zazwyczaj tempe¬ ratura topnienia wyzsza od 60°C. Stosowac mozna takze chlorki wymienionych kwasów.Stosowane w procesie poliestry mozna takze otrzymac 50 przez polimeryzacje, a nastepnie wytworzenie na koncach lancucha segmentów zakonczonych grupami wodorotleno¬ wymi Szczególnie korzystnymi wlasciwosciami odznaczaja sie polimery zakonczone grupami hydroksylowymi wywodzace 55 sie z e-kaprolaktonu.Stosowanymi polieterami o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotlenowymi moga byc na przyklad polietery: polipropylenowy, policzterometylenowy i poliszesciometyle- nowy. Polieter polietylenowy moze byc stosowany w miesza- 60 mnie z innymi polieterami lub poliestrami, lecz jego uzy¬ tecznosc jest mala, poniewaz uzyskiwane produkty odzna¬ czaja sie wysoka hydrofllnoscia.Polimery poliestrowo-polieterbwe stosowane w sposobie wedlug wynalazku* otrzymuje sie w reakcji eteroglikolu 65 o niskim ciezarze czasteczkowym, takiego jak glikol dwuety-5 lenowy, glikol trójetylenowy, glikol dwupropylenowy lub gli¬ kol trójpropylenowy z chlorkami kwasowymi badz kwasami dwukarboksylowymi wymienionymi wyzej.Sposród polimerów o budowie liniowej i czasteczkach za¬ konczonych grupami wodorotlenowymi i o ciezarze czastecz¬ kowym wynoszacym 500-5000 najkorzystniej jest stosowac polieter policzterometylenowy i polimery poliestrowe stano¬ wiace produkty reakcji kwasu adypinowego z glikolem etyle¬ nowym, glikolem propylenowym, l,3-dwuhydroksy-2,2-dwu- metylopropanem, 1,6-dwuhydroksyheksanem badz mieszani¬ ne tych zwiazków. Najkorzystniej jest stosowac polimery o ciezarze czasteczkowym wynoszacym 1500-2500. Stosu¬ nek czasteczkowy dwuizocyjanianów do polimeru o czastecz¬ kach zakonczonych grupami wodorotlenowymi powinien wynosic 1,5-2,5 korzystnie 1,8-2,2.W stosunku do calkowitej liczby moli dwuizocyjanianów udzial czasteczek dwuizocyjanianów podstawionych w polo¬ zeniu a w stosunku do co najmniej jednej z grup izocyjania¬ nówy eh powinien wynosic od okolo 1-49%, korzystnie 2-25%, najkorzystniej zas 4-10% (reszte stanowi symetrycz¬ ny dwuizocyjanian nie podstawiony w polozeniu a w stosun¬ ku do grup izocyjanianowych).Warunki reakcji zaleza od skladu surowców, a zwlaszcza od rodzaju uzytych polimerów i dwuizocyjanianów. Warunki te powinny byc tak dobrane, aby wszystkie grupy funkcyjne mogly reagowac, ale nie moga byc one na tyle drastyczne, aby powodowaly reakcje pomiedzy grupami izocyjaniano- wymi i wodorami karbaminianu. W wiekszosci przypadków wlasciwa temperatura procesu jest temperatura 95-105° C a czasjego trwania powinien wynosic 30-90 minut.Do symetrycznych dwuizocyjanianów niepodstawionych w polozeniu ot w stosunku do grup izocyjanianowych, szcze¬ gólnie przydatnych do stosowania w sposobie wedlug wyna¬ lazku naleza: p-fenylenodwuizocyjanian; p-ksylilenodwuizo- cyjanian; m-ksylilenodwuizocyjanian, 4,4-dwufenylenodwu- izocyjanian; metyleno-bis(p-fenyloizocyjanian); 1,5-naftyle- nodwuizocyjanian; 1,4-cykloheksylenodwuizocyjanian i 1,6-szesciometylenodwuizocyjanian. Wymienione dwuizocy- janiany mozna stosowac indywidualnie lub w mieszaninie.Z uwagi na doskonale wlasciwosci mechaniczne otrzymywa¬ nych polimerów, szczególnie korzystne jest stosowanie mety- leno-bis(-p-fenyloizocyjanianu).Do dwuizocyjanianów podstawionych w pozycji a w sto¬ sunku do co najmniej jednej grupy izocyjanianowej naleza: 2,4-tolilodwuizocyjanian; 2,6-tolilodwuizocyjanian, mezyty- lenodwuizocyjanian; durylenodwuizocyjanian; metyleno- bis(3-metylo-p-fenyloizocyjanian); bis(3-metylo-p-fenyloizo- cyjanian; bis(3-metoksy-p-fenyloizocyjanian); metyleno-2,4'- -dwufenylenodwuizocyjanian; 4-chloro-l,3-fenylenodwuizo- cyjanian i 2-etylo-l,3-propylenodwuizocyjanian. Mozna takze stosowac mieszaniny tych dwuizocyjanianów. Podstawnika¬ mi w pozycji a sa zazwyczaj rodniki: alkilowy, aryloalkilowy, arylowy, alkoksyIowy, grupa nitrowa albo chlorowiec. Mie¬ szanina zawierajaca 80% 2,4-tolilodwuizocyjanianu i 20% 2,6-tolilodwuizocyjanianu jest dostepna w handlu i szczegól¬ nie przydatna.W przewazajacej liczbie przypadków pozadane jest, aby prepolimer uretanowy o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotlenowymi byl rozcienczony jeszcze przed podda¬ niem go procesowi wzrostu lancucha do stezenia wynoszace¬ go 50-90% substancji stalej, przy uzyciu tego samego roz¬ puszczalnika, który stosowany ma byc w tym procesie. Dzie¬ ki temu obnizona zostaje lepkosc prepolimeru, ulatwione do¬ prowadzanie surowca oraz mieszanie i wymiana masy w cza¬ sie wzrostu lancuchów. 69628 6 Proces wzrostu lancuchów mozna prowadzic dodajac roz¬ cienczony prepolimer, przy intensywnym mieszaniu, do roz¬ tworu substancji powodujacej wzrost lancuchów w rozpusz¬ czalniku. Stosujac taka metodyke pracy wstrzymuje sie 5 doplyw wstepnego polimeru z chwila, gdy lepkosc roztworu osiaga zalozona wartosc. Jezeli roztwór polimeru ma byc stosowany do wytwarzania wlókien, pozadane jest, aby jego lepkosc wynosila 50-500 P. Wartosc te uzyskuje sie po wprowadzeniu 98-100% ilosci prepolimeru potrzebnej do io przereagowania wszystkich grup aminowych w roztworze i przy spelnieniu warunku, ze ilosc substancji powodujacej wzrost lancucha jest wystarczajaca do wytworzenia (stechio- metrycznie) 15 do 25% substancji stalych. Wedlug alterna¬ tywnego rozwiazania roztwór substancji powodujacej wzrost 15 lancucha wprowadza sie powoli do silnie mieszanego roz¬ tworu prepolimeru uretano wego o czasteczkach zakonczo¬ nych grupami izocyjanianowymi, az do uzyskania roztworu o pozadanej lepkosci.W procesie wzrostu lancucha prepolimeru o czasteczkach 20 zakonczonych grupami izocyjanianowymi stosowac mozna rózne aminy. Produkt o najlepszych wlasciwosciach mecha¬ nicznych otrzymuje sie stosujac alifatyczne pierwszorzedowe dwuaminy o niskim ciezarze czasteczkowym. Mozna takze stosowac mieszaniny takich amin. Szczególnie korzystnejest 25 uzycie etylenodwuaminy. Niekiedy pozadanejest stosowanie alifatycznych pierwszorzedowyeh dwuamin w mieszaninie z dodatkiem innych amin, na przyklad piperazyny, dwuami- nopiperazyny, metyloimino-bis-propyloaminy albo metano- dwuaminy. 30 Uzyskuje sie wtedy poprawe barwy produktu, wzrost jego powinowactwa do barwników i inne korzysci. W tych przy¬ padkach alifatyczne pierwszorzedowe dwuaminy stanowic powinny co najmniej 70%, korzystnie powyzej 80% stosowa¬ nych amin. 35 Proces wzrostu lancucha moze byc prowadzony w dwu¬ etapowo zgodnie z metoda opisana w belgijskim opisie paten¬ towym nr 636063. Z reguly rozpuszczalniki stosowane do otrzymywania roztworów poliakrylonitrylu, na przyklad dwumetyloacetamid i dwumetyloformamid moga byc rów- 40 niez stosowane w procesie wedlug wynalazku. Szczególnie korzystne jest stosowanie dwumetyloformamidu.Substancje sluzace do przerwania wzrostu lancuchów charakteryzujace sie obecnoscia jednej tylko grupy amino¬ wej, pierwszorzedowej lub drugorzedowej, moga byc stoso- 45 wane w znany sposób w celu kontrolowania lepkosci polime¬ ru i procesu wzrostu lancuchów. Zwiazki te mozna mieszac z substancjami powodujacymi wzrost lancucha przed wpro¬ wadzeniem prepolimeru uretanowego zawierajacego grupy izocyjanianówe. Ich udzial nie moze przekraczac 8-10% mo- so lowych w przeliczeniu na grupy aminowe, a najkorzystniej jezeli nie wynosi on wiecej niz 3%. Do substancji tworzacych zakonczenie lancuchów naleza miedzy innymi: dwumetylo- amina, dwuetyloamina, dwuetanoloamina, N,N-dwumetylo- -1,3-propanodwuamina. 55 Do roztworu poliuretanów dodawac mozna w dowolnej fazie produkcji barwniki, pigmenty, antyutleniacze, stabiliza¬ tory i inne srodki pomocnicze. Najkorzystniej jest dodawac te srodki do roztworu po etapie wzrostu lancucha. Jezeli substancje pomocnicze wprowadza sie we wczesniejszej fazie 60 procesu, na przyklad jezeli miesza sie je z polimerem o czas¬ teczkach zakonczonych grupami wodorotlenowymi przed re¬ akcja z dwuizocyjanianami, mieszanina moze okazac sie nie- reaktywna.Dla jakosciowego scharakteryzowania roztworów poliure- 65 tanów, przeznaczonych do przerobu na postacie uzytkowe,69(28 8 jest szczególnie korzystne, aby okreslac i porównywac trzy wartosci lepkosci tych roztworów, a mianowicie: lepkosc roz¬ tworu po uplywie 1 godziny od chwili jego sporzadzenia, lepkosc roztworu po uplywie 24 godzin od chwili jego spo¬ rzadzenia, oraz lepkosc roztworu po uplywie 24 godzin od chwili jego sporzadzenia, bezposrednio po silnym zmieszaniu.Efekt silnego wymieszania mozna uzyskac mieszajac 500 ml roztworu w ciagu 30 sekund w mieszalniku Waringa. Celowe jest porównywanie uzyskanych wartosci lepkosci Roztwory o najkorzystniejszych wlasciwosciach odznaczaja sie stosun¬ kiem oznaczonych lepkosci bliskim l,to znaczy, ze oznaczo¬ ne wartosci powinny byc w przyblizeniu jednakowe. Pod¬ wyzszona wartosc stosunku lepkosci dwóch pierwszych po¬ miarów wskazuje, ze rozpoczyna sie proces zelowania roz¬ tworu polimeru. Jezeli stosunek ten jest natomiast nizszy od 1 oznacza to, ze nastepuje degradacja polimeru. Podwyz¬ szony stosunek wartosci lepkosci dwóch ostatnich pomiarów wskazuje na wysoki stopien tiksotropii, co ozacza, ze zanikly slabe sily oddzialywan miedzyczasteczkowych. W tym przypadku utrudniony jest proces przedzenia.Nowe polimery uretanowe, wytwarzane sposobem we¬ dlug wynalazku, odznaczaja sie doskonalymi wlasciwoscia¬ mi mechanicznymi oraz dobra rozpuszczalnoscia; tworza one stabilne roztwory w rozpuszczalnikach organicznych, takich jak na przyklad dwumetyloformamid, dwumetyloacetamid i sulfotlenek dwumetylu. Na przyklad w dwumetyloforma- midzie tworza roztwory jednorodne o niezmiennych wlasci¬ wosciach reologicznych. Z roztworów takich mozna nastep¬ nie w dogodny sposób otrzymac blony, nici, wlókna i inne artykuly formowane. Produkty te odznaczaja sie doskonaly¬ mi wlasciwosciami mechanicznymi i moga byc latwo roz¬ puszczone w celu ponownego przerobu.Podane nizej przyklady ilustruja sposób wedlug wynalaz¬ ku. Jezeli nie zaznaczono inaczej wszystkie wartosci wyrazo¬ no w jednostkach wagowych lub procentach wagowych. Nie podano dokladnych ilosci uzytych prepolimerów uretano- wych o czasteczkach zakonczonych grupami izocyjanianowy- mi, stosowanych w etapie wzrostu lancuchów. Proces wzros¬ tu lancuchów prowadzono stosujac ilosci tych polimerów bliskie stechiometrycznym. Zawartosci stalych polimerów w roztworach po reakcji zostaly podane w taki sposób, ze mozliwe jest posrednio okreslenie ilosci uzytego prepolimeru.Wartosc lepkosci granicznej oznaczono w roztworach dwu- metyloformamidu /DMF/ zawierajacych 0,2% CaCl1.Przyklad I. Wytwarzanie prepolimeru. 1000 g kopo- liestru o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotleno¬ wymi i ciezarze czasteczkowym okolo 2000, stanowiacego produkt reakcji mieszaniny glikolu etylenowego i glikolu pro¬ pylenówego /w stosunku molowym 9 :1/ z kwasem adypino- wym, miesza sie z 250 g metyleno-bis-/p-fenyloizocyjanianu/.Mieszanine utrzymuje siew temperaturze95°Cw ciagu 1 go¬ dziny przy ciaglym mieszaniu, uzyskujac prepolimer uretano- wy o czasteczkach zakonczonych grupami izocyjanianowymi.W czasie reakcji mieszanine zabezpiecza sie starannie od zetkniecia z powietrzem za pomoca suchego azotu.Otrzymany prepolimer rozciencza sie 500 g dwumetylo- formamidu w celu obnizenia jego lepkosci oraz ulatwienia mieszania. Czesc rozcienczonego prepolimeru dodaje sie po¬ woli, przy intensywnym mieszaniu, do mieszaniny 500 g dwumetyloformamidu i 1,06 g metyloimino-bis/propyloami- ny/, az do chwili otrzymania produktu o lepkosci wynoszacej okolo 10 P.Otrzymany roztwór polimeru miesza sie z 200 g dwume¬ tyloformamidu, 4 g etylenodwuaminy i 0,2 g dwumetyloami- ny. Do mieszaniny tej dodaje sie powoli, przy intensywnym mieszaniu, pozostala czesc prepolimeru az do uzyskania pro¬ duktu o lepkosci wynoszacej okolo 120 P. Roztwór ten za¬ wiera okolo 19,2% substancji stalych, a stopien przereagowa- nia aminy jest bliski stechiometrycznemu. Lepkosc graniczni 5 produktu mierzona w roztworze DMF wynosi 1,35. Inne wlasciwosci produktu podano w tablicy 1. 10 Tablica I Charakterystyka Przyklad IV 130 I II III Lepkosc 1/Lepkosc po uplywie 1S 1 godziny od rozpoczecia procesu 120 125 zel* wzrostu lancucha, P 2/ Lepkosc po . uplywie 24 godzin od 20 rozpoczecia procesu 310 132 - 135 wzrostu lancucha P 3/Lepkosc po uplywie 24 godzin od rozpoczecia prochu 210 116 - 125 25 wzrostu lancucha i po wymieszaniu, P stosunek lepkosci 2/ do lepkosci 1/ 2,6 1,05 - 1,04 stosunek lepkosci 2/ 30 do lepkosci3/ 1,5 1,14 - 1,08 Wlasciwosci nici Wytrzymalosc na rozciaganie, g/T 6,8 6,9 6,0** 7,5 Wydluzenie, % 700 755 600 650 35 Napiecie przy wy¬ dluzeniu 300%, g/T 2,00 1,65 1,90 2,20 v*Lepkosc poczatkowa, bezposrednio po zakonczeniu gfjocesu wzrostu lancucha, wynosi 35 P. **wiele slabych punktów w nici.Roztwór poliuretanu filtruje sie i wytlacza ze stala szybkoscia za pomoca precyzyjnej pompy zebatej, przez 45 dysze przedzalnicza o 10 otworach o srednicy 0,04, tak, ze otrzymuje sie 10 indywidualnych wlókien, które sie laczy przez sklejanie w jedna nic 70 den. Dysza jest zanurzona w 40% roztworze wodnym DMF. Dlugosc drogi przejscia nici przez kapiel wynosi okolo 1 m. Indywidualne wlókna lacza so sie sklejajac sie po wyjsciu z kapieli DMF usuwa sie z nici w kapieli wodnej utrzymywanej w temperaturze 90°C. Nici przechodza nastepnie przez rzad ogrzewanych bebnów susza¬ cych utrzymywanych w temperaturze 150°C i nawijane sa na szpule z szybkoscia 40 m/min. Wlasnosci roztworu i nici po- 55 dano w tablicy 1.Przyklad II. Wytwarzanie prepolimeru. 1000 g kopo- liestru o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotle¬ nowymi i ciezarze czasteczkowym wynoszacym 2000, stano¬ wiacego produkt reakcji mieszaniny glikoli etylenowego 60 i própylenowego, uzytych w stosunku molowym 9 :1, z kwa¬ sem adypinowym, miesza sie z 230 g metyleno-bis/p-feny- loizocyjanianu/ i 13,9 g mieszaniny 80 czesci 2,4- i,20 czesci 2,6-tolilodwuizocyjanianów. Reakcje prowadzi sie w ciagu 1 godziny, utrzymujac temperature 95°C, przy inten- 65 sywnym mieszaniu. Otrzymuje sie prepolimer uretanowy9 69628 10 o czasteczkach zakonczonych grupami izocyjanianowymi.W czasie reakcji mieszanine chroni sie od zetkniecia z po¬ wietrzem za pomoca suchego azotu.Proces rozcienczania i wzrostu lancuchów wstepnego pre- polimeru uretanowego o czasteczkach zakonczonych grupami izocyjanianowymi prowadzi sie sposobem opisanym w przykladzie I. Lepkosc otrzymanego roztworu polimeru wynosi okolo 125 P, a zawartosc substancji stalych okolo 19,2%; lepkosc graniczna polimeru mierzona w roztworze DMF wynosi 1,32. Reakcja zachodzi z niemal stechiomet- ryczna wydajnoscia w stosunku do aminy.Roztwór polimeru uretanowego otrzymany w sposób wyzej opisany przerabia sie na nici stosujac analogiczna me¬ todyke do opisanej w przykladzie I. Uzyskane wyniki poda¬ no w tablicy 1.Przyklad III. Okreslona ilosc rozcienczonego prepo- limeru uretanowego o czasteczkach zakonczonych grupami izocyjanianowymi, otrzymanego jak opisano w przykladzie I, dodaje sie powoli do silnie mieszanego roztworu zawierajace¬ go 7OOgdwumetyloformamidu, 0,5 g dwuetanoloaminy i 4,4 g etylenodwuaminy.Maksymalna lepkosc roztworu osiagana w warunkach, w których nie zachodzi zelowanie, wynosi okolo 35 P.W tym etapie roztwór zawiera okolo 19,2% substancji sta¬ lych. Lepkosc graniczna polimeru w roztworze wynosi 1,28.Roztwór poddaje sie niezwlocznie przedzeniu w sposób opi¬ sany w przykladzie I. Roztwór zeluje po uplywie godziny od zakonczenia reakcji wzrostu lancucha. Tworzenie sie zelu stanowi przeszkode w operacji przedzenia i znacznie ogra¬ nicza ilosc wytwarzanych nici. Uzyskane wyniki ilustruja da¬ ne zestawione w tablicy 1.Przyklad IV. Postepuje sie jak w przykladzie HI stosujac rozcienczony prepolimer uretanowy o czasteczkach zakonczonych grupami izocyjanianowymi, otrzymany sposo¬ bem opisanym w przykladzie II. Przezroczysty roztwór o lepkosci okolo 130 P uzyskuje sie bez trudnosci. Roztwór ten jest calkowicie stabilny i nie wykazuje oznak zelowania po 40-dniowym przechowywaniu. Roztwór zawiera 19,2% substancji stalych, a lepkosc graniczna polimeru w roztworze wynosi 1,36. Uzyskane wyniki ilustruja dane zestawione w tablicy 1.Przyklad V. Wytwarzanie prepolimeru. 1000 polieteru czterometylenowego o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotlenowymi i ciezarze czasteczkowym wyno¬ szacym okolo 2000 miesza sie z 54,4 g metyleno-bis/3-me¬ tylo-pfenyloizocyj aniami/ i 200 g metyleno-bis/p-fenylo- izocyjanianu/. Calosc utrzymuje sie przy ciaglym mieszaniu w temperaturze 95°C, uzyskujac prepolimer uretanowy o czasteczkach zakonczonych grupami izocyjanianowymi, który rozciencza sie nastepnie 500 g dwumetyloformamidu.Mieszanine reakcyjna chroni sie starannie przed dostepem powietrza za pomoca suchego azotu.Rozcienczony prepolimer uretanowy, otrzymany w spo¬ sób wyzej opisany, dodaje sie powoli, przy silnym mieszaniu, do roztworu zawierajacego 700 g dwumetyloformamidu, 0,45 g dwuetanoloaminy i 4,6 g etylenodwuaminy. Uzyskuje sie przezroczysty roztwór o lepkosci 150 P, zawierajacy 19,5% substancji stalej. Lepkosc graniczna polimeru w roz¬ tworze wynosi 1,38. Po miesiecznym przechowywaniu w umiarkowanej temperaturze lepkosc roztworu wynosi 165 P. Stosunek lepkosci mierzonej bezposrednio po silnym wymieszaniu roztworu do lepkosci przed wymieszaniem wynosi 1,10.Przyklad VI. Wytwarzanie prepolimeru. 1000 g ko- poliestru o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotle¬ nowymi i o ciezarze czasteczkowym okolo 2000, otrzymane¬ go w wyniku reakcji mieszaniny glikoli etylenowego i neo- pentylcnowcgo, uzytych w stosunku molowym 4 :1 z kwa¬ sem adypinówym, poddaje sie reakcji z 24,6 g bis/3-metylo- 5 -p-fenyloizocyjanianu/ i 225 g metyleno-bis/p-feny loizo- cyjanianu/. Proces prowadzi sie w temperaturze 95°C, w cia¬ gu 1 godziny, przy ciaglym mieszaniu, w atmosferze suchego azotu. Otrzymuje sie prepolimer uretanowy o czasteczkach zakonczonych grupami izocyjanianowymi, który nastepnie rozciencza sie 500 g dwumetyloformamidu.Okreslona ilosc rozcienczonego wstepnego polimeru otrzymanego w sposób wyzej opisany dodaje sie powoli do silnie mieszanego roztworu zawierajacego 700 g dwumetylo¬ formamidu, 0,5 g dwuetanoloaminy i 5,2 g etylenodwuami¬ ny. Uzyskuje sie przezroczysty roztwór o lepkosci 100 P, za¬ wierajacy 20,5% substancji stalych. Lepkosc graniczna poli¬ meru w roztworze wynosi 1,28. Wlasciwosci roztworu nie ulegaja zmianie po 6-tygodniowym przechowywaniu w umiarkowanej temperaturze.Przyklad VII. 1000g poliadypianianu neopenleno- wego o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotlenowy¬ mi i ciezarze czasteczkowym wynoszacym 2000 miesza sie z 25 g metyleno-2,4'-dwufenylodwuizocyjanianu i 225 g metyleno-bis/p-fenyloizocyjaniami/. W wyniku ogrzewania mieszaniny w ciagu godziny w temperaturze 95°C otrzymuje sie polimer uretanowy o czasteczkach zakonczonych grupami izocyjanianowymi, który rozciencza sie 5000 g dwumetylo¬ formamidu.Okreslona czesc rozcienczonego prepolimeru otrzymane¬ go w sposób wyzej opisany dodaje sie powoli, przy silnym mieszaniu, do roztworu zawierajacego 700 g dwumetylofor¬ mamidu, 0,5 g dwuetanoloaminy i4,4g etylenodwuaminy, az do osiagniecia lepkosci wynoszacej 130 P. Uzyskuje sie przezroczysty latwoplynny roztwór zawierajacy 19,2% sub¬ stancji stalych. Lepkosc graniczna polimeru w roztworze wynosi 1,25. Roztwór nie wykazuje zadnych zmian po 8-tygodniowym przechowywaniu w umiarkowanej tempera¬ turze.Przyklad VIII. Wytwarzanie prepolimeru. 750 g po- liadypinianu etylenowego o czasteczkach zakonczonych gru¬ pami wodorotlenowymi i ciezarze czasteczkowym wynosza¬ cym 2000 miesza sie w temperaturze 105°C, w ciagu 3 go¬ dzin, z 250 g polieteru polipropylenowego o czasteczkach za¬ konczonych grupami wodorotlenowymi o ciezarze czastecz¬ kowym wynoszacym 2000 oraz 168,2 g 1,6-szesciometyleno- dwuizocyjanianu otrzymujac prepolimer uretanowy o cza¬ steczkach zakonczonych grupami izocyjanianowymi Otrzymany prepolimer rozciencza sie 5 00 g dwumetylo¬ formamidu i dodaje powoli do silnie mieszanego roztworu zawierajacego 700 g dwumetyloformamidu, 0,5 g dwuetano¬ loaminy i 5,2 g etylenodwuaminy. Niemal natychmiast po dodaniu roztworu prepolimeru w mieszaninie reakcyjnej za¬ czynaja powstawac czastki zelów. Mieszanina ta jest wyraz¬ nie niejednorodna; sklada sie ona ze znacznej ilosci substan¬ cji stalych o postaci zelów (znajdujacych sie w zawiesinie) w osrodku, który stanowi roztwór o niskiej lepkosci zawiera¬ jacy okolo 3% substancji stalych. Roztwór taki nie moze byc stosowany w praktyce do przerobu na artykuly uzytko¬ we.Przyklad IX. Wytwarzanie prepolimeru. 250 g polia- dypinianu etylowego o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotlenowymi i ciezarze czasteczkowym wynoszacym 2000, 250 g polieteru polipropylenowego o czasteczkach za¬ konczonych grupami wodorotlenowymi 34,6 g mieszaniny 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6069628 11 \r 80 czesci 2,4-tolilodwuizocyjanianu i 20 czesci 2,6-tolilo- dwuizocyjanianu i 134 g 1,6-szesciometylenodwuizocyjania- nu poddaje sie reakcji w ciagu 3 godzin, w temperaturze 105°C. Otrzymany prepolimer uretanowy rozciencza sie nas¬ tepnie 500 g dwumetyloformamidu.Okreslona ilosc prepolimeru otrzymanego w sposób wyzej opisany dodaje sie powoli do silnie mieszanego roztworu za¬ wierajacego 700 g dwumetyloformamidu, 0,5 g dwuetanolo- aminy i 5,2 g etylenodwuaminy. Przerywa sie wprowadzanie prepolimeru z chwila, gdy lepkosc mieszaniny wynosi 50 P.Lepkosc graniczna polimeru w roztworze wynosi 1,18, a za¬ wartosc substancji stalych 19,8%. Nie stwierdza sie zadnych oznak zelowania po uplywie tygodnia.Przyklad X. Wytwarzanie prepolimeru. 1000 g kopo- liestru o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotleno¬ wymi i ciezarze czasteczkowym wynoszacym 2000, stano¬ wiacego produkt reakcji mieszaniny zawierajacej 70% molo¬ wych 1,6-dwuhydroksyheksanu i 30% molowych 1,3-dwuhy- droksy-2,2-dwumetylopropanu z kwasem adypinowym, pod¬ daje sie reakcji z 222,5 g metyleno-bis(p-fenyloizocyjanianu) i 32,6 g bis(3-metoksy-p-fenyloizocyjanianu), utrzymujac wciagu 1 godziny, przy ciap ym mieszaniu, temperature 95°C. Otrzymany prepolimer o budowie liniowej i o czastecz¬ kach zakonczonych grupami izocyjanianowymi rozciencza sie 500 g dwumetyloformamidu.Okreslona ilosc prepolimeru otrzymanego sposobem wyzej opisanym dodaje sie powoli do silnie mieszanego roz¬ tworu zawierajacego 700 g dwumetyloformamidu, 0,5 g dwu- etanoloaminy i 4,4 g etylenodwuaminy. Roztwór polimeru dodaje sie tak dlugo, az lepkosc mieszaniny osiagnie wartosc 110 P. Lepkosc graniczna polimeru w roztworze wynosi wte¬ dy 1,36, a zawartosc substancji stalych 19,3%.Roztwór ten nie wykazuje oznak zelowania po szesciotygod- niowym przechowywaniu w temperaturze otoczenia; wzrasta jedynie jego lepkosc o okolo 15%.Przyklad XI. Wytwarzanie prepolimeru. 250 g polia- dypinianu neopentylenowego o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotlenowymi i ciezarze czasteczkowym wyno¬ szacym 2000 miesza sie w ciagu 1,5 godziny w temperaturze 100°Cz52,5 g 1,5-naftylenodwuizocyjanianu. Otrzymywany poliuretan o czasteczkach zakonczonych grupami izocyjania¬ nowymi rozciencza sie 100 g dwumetyloformamidu.Okreslona ilosc prepolimeru otrzymanego sposobem wyzej opisanym dodaje sie powoli przy intensywnym miesza¬ niu do roztworu zawierajacego 700 g dwumetyloformamidu, 1 g dwuetanoloaminy i 4,4 g etylenodwuaminy. Natychmiast po dodaniu prepolimeru zaczynaja sie tworzyc czastki o pos¬ taci zelu; otrzymana zawiesina nie nadaje sie do przerobu na wlókna i blony.Przyklad XII. Wytwarzanie prepolimeru. 250g po- liadypinianu neopentylenowego o czasteczkach zakonczo¬ nych grupami wodorotlenowymi i ciezarze czasteczkowym wynoszacym 2000 poddaje sie reakcji z mieszanina 42 g 1,5-naftylenodwuizocyjanianu i 14,8 g bis(3-metoksy-p-fcny- loizocyjanianu). Reakcje te prowadzi sie w temperaturze 100°C, w czasie 1,5 godziny/Otrzymywany prepolimer ure¬ tanowy o czasteczkach zakonczonych grupami izocyjaniano¬ wymi rozciencza sie 100 g dwumetyloformamidu.Proces wzrostu lancuchów prowadzi sie w sposób analo¬ giczny do opisanego w przykladzie XI. Dodawanie rozcien¬ czonego prepolimeru wstrzymuje sie z chwila, gdy lepkosc mieszaniny osiagnie wartosc 50 P. W czasie wzrostu lancu¬ chów nie wystepuja objawy tworzenia zelów. Otrzymany roztwór polimeru zawiera 18,6% substancji stalych i charak¬ teryzuje sie lepkoscia graniczna wynoszaca 1,46. Roztwór ten nie ulega zelowaniu w ciagu 2 dób.Przyklad XIII. Wytwarzanie prepolimeru. 500 g ko- poliestru o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotle- s nowymi i ciezarze czasteczkowym wynoszacym okolo 2000, stanowiacego produkt reakcji mieszaniny 90% molowych gli¬ kolu etylenowego i 10% molowych glikolu propylenowego z kwasem adypinowym, poddaje sie reakcji w temperaturze 105°C, w czasie 1,5 godziny, z 84,2 g m-ksylilenodwuizocyja- nianu i 8,7 g mieszaniny zawierajacej 2,4-tolilodwuizocyja- nian 2,6-tolilodwuizocyjanian w stosunku 2:5.Proces rozcienczania i wzrostu lancuchów prepolimeru o czasteczkach zakonczonych grupami izocyjanianowymi prowadzi sie w sposób analogiczny do opisanego w przykla¬ dzie I. Otrzymywany roztwór odznacza sie lepkoscia wyno¬ szaca 100 P i zawartoscia substancji stalych 19,1%. Lepkosc graniczna polimeru w roztworze dwumetyloformamidu wynosi 1,30. Reakcja zachodzi z wydajnoscia bliska teore¬ tycznej w stosunku do aminy. Roztwór nie wykazuje oznak zelazowania po uplywie 1 tygodnia.Przyklad XIV. Wytwarzanie prepolimeru. 500 g ko- poliestru o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotle¬ nowymi, identycznego jak zastosowany w przykladzie XIII, poddaje sie reakcji, w temperaturze 105°C, w ciagu 1,5 go¬ dziny, z 84,2 g m-ksylilenodwuizocyjaniami i 14,8 g bis(3- -metoksy-p-fenyloizocyjaniami). Otrzymany prepolimer ure¬ tanowy rozciencza sie 200 g dwumetyloformamidu.Okreslona ilosc rozcienczonego prepolimeru, otrzymane¬ go sposobem1 wyzej opisanym dodaje sie powoli do energicz¬ nie mieszanego roztworu zawierajacego 700 g dwumetylofor¬ mamidu, 0,5 g dwuetanoloaminy i5,2g etylenodwuaminy.Dodawanie rozcienczonego prepolimeru wstrzymuje sie z chwila, gdy lepkosc mieszaniny osiaga wartosc 90 P.'Lep¬ kosc graniczna polimeru w roztworze wynosi wówczas 1,30, a zawartosc substancji stalych 19,3%. Roztwór nie wykazuje oznak zelowania po dwutygodniowym przechowywaniu w temperaturze umiarkowanej. PL PL

Claims (15)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania roztworów polimerów uretano¬ wyeh, polegajacy na reakcji dwuizocyjanianów uzytych w stechiometrycznym nadmiarze, z poliestrem, polieterem lub poliestroeterem o czasteczkach zakonczonych grupami wodorotlenowymi i o ciezarze czasteczkowym 500-5000, albo z mieszanina co najmniej dwóch takich zwiazków i nas¬ tepnej reakcji w rozpuszczalniku otrzymanego w ten sposób prepolimeru o budowie liniowej, zakonczonego grupami izo¬ cyjanianowymi, z substancja powodujaca wzrost lancucha, znamienny tym, ze jako dwuizocyjaniany stosuje sie miesza¬ nine dwuizocyjanianów zawierajaca w przewazajacej ilosci symetryczny dwuizocyjanian nie podstawiony w pozycji a w stosunku do grup izocyjanianowych, a w mniejszej ilosci dwuizocyjanian podstawiony w pozycji <* w stosunku do co najmniej jednej grupy izocyjanianowej, a czynnik powoduja¬ cy wzrost lancucha zawiera co najmniej 70% co najmniej jednej alifatycznej pierwszorzedów ej dwuaminy, przy czym reakcje pomiedzy dwuizocyjanianami i polimerami zakon¬ czonymi grupami wodorotlenowymi prowadzi sie w podwyz¬ szonej temperaturze.
2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny rym, ze jako nie- podstawione dwuizocyjaniany stosuje sie p-fenylenodwuizo- cyjanian, p-ksylilenodwuizocyjanian, m-ksylilenodwuizocyja¬ nian, bis (p-fenyloizocyjanian), metyleno-bis(p-fenyloizocyja- 20 25 30 35 40 45 50 55 6013 69628 14 nian), 1,5-naftylenodwuizocyjanian, 1,4-cykloheksylenodwu- izocyjanian lub 1,6-szesciometylenodwuizocyjanian.
3. Sposób wedlug zastiz. 1, znamienny tym, ze stosuje sie dwuizocyjaniany podstawione grupami takimi jak grupa alki¬ lowa, aryIowa, aryloalkilowa, alkoksylowa, nitrowa lub chlo¬ rowiec
4. Sposób wedlug zastrz. 1-3, znamienny tym, ie jako podstawione dwuizocyjaniany stosuje sie 2,4-tolilodwuizocy- janian, 2,6-tolilodwuizocyjanian, mezytylenodwuizocyjanian, durylenodwuizocyjanian, metyleno-bis(3-metylo-p-fenyloizo- cyjanian), bis(3-metylo-p-fenyloizocyjanian), bis(3-metoksy- p-fenyloizocyjanian), metyleno-2,4-dwufenylodwuizocyja- nian, 4-chloro-1,3-fenylenodwuizocyjanian, 2-etylo- 1,3-pro- pylenodwuizocyjanian.
5. Sposób wedlugzastiz. 1 -4, znamienny tym, ze podsta¬ wione dwuizocyjaniany w stosunku do calkowitej ilosci dwu- izocyjanianów stosuje sie w ilosci 1-49% molowych.
6. Sposób wedlug zastrz. 1-5, znamienny tym, ze podsta¬ wione dwuizocyjaniany w stosunku do calkowitej ilosci dwu- izocyjanianów stosuje sie w ilosci 2-25% molowych, korzys¬ tnie 4-10% molowych.
7. Sposób wedlug zastiz. 1-6, znamienny tym, ze stosuje sie polimer zakonczony grupami wodorotlenowymi, którego ciezar czasteczkowy korzystnie wynosi 1500-2500.
8. Sposób wedlug zastrz. 1-7, znamienny tym, ze stosuje sie czynnik powodujacy wzrost lancuchów zawierajacy co najmniej 70% pierwszoizedowej alifatycznej dwuaminy, ta¬ kiej jak etylenodwuamina, czterometylenodwuamina lub 1,3-dwuaminopropan oraz 30% innej aminy, takiej jak pipera¬ zyna, dwuaminopiperazyna, metyloimino-bis-propyloamina lub dwuaminomentan.
9. Sposób wedlug zastrz. 1-8, znamienny tym, ze stosuje sie czynnik powodujacy wzrost lancuchów zawierajacy co najmniej 80% pierwszoizedowej alifatycznej aminy.
10. Sposób wedlug zastiz. 1-9, znamienny tym, ze jako substancje powodujaca wzrost lancuchów stosuje, sie etyle- nodwuamine.
11. U. Sposób wedlug zastiz. 1-10, znamienny tym, ze sto¬ sunek molowy uzytych dwuizocyjanianów do polimeru o czasteczkach zakoóczonych grupami wodorotlenowymi wynosi 1,5 :2,5, korzystnie 1,8 :2,2.
12. Sposób wedlug zastiz. 1—11, znamienny tym, ze rea¬ kcje pomiedzy polimerami zakonczonymi grupami wodoro¬ tlenowymi i dwuizocyjanianami prowadzi sie w temperaturze 95-105°C.
13. Sposób wedlug zastrz. 1-12, znamienny tym, ze rea¬ kcje pomiedzy polimerami zakonczonymi grupami wodoro¬ tlenowymi i dwuizocyjanianami prowadzi sie w czasie 30-90 minut
14. Sposób wedlug zastrz. 1-13, znamienny tym, zejako rozpuszczalnik stosuje sie dwumetyloacetamid lub dwumety- loformamid.
15. Sposób wedlug zastrz. 1-14, znamienny tym, ze pre- polimer rozciencza sie przed etapem wzrostu lancuchów do zawartosci 50-90% substancji stalych w tym samym roz¬ puszczalniku, który stosuje sie nastepnie w reakcji wzrostu lancuchów. 10 15 20 PL PL
PL12523368A 1968-02-13 1968-02-13 PL69628B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL12523368A PL69628B1 (pl) 1968-02-13 1968-02-13

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL12523368A PL69628B1 (pl) 1968-02-13 1968-02-13

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL69628B1 true PL69628B1 (pl) 1973-06-30

Family

ID=19949877

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL12523368A PL69628B1 (pl) 1968-02-13 1968-02-13

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL69628B1 (pl)

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US3658746A (en) Segmented polyurethane elastomers
US3635870A (en) Segmented polyurethane elastomers
US3245961A (en) Polyureas from caprolactamblocked isocyanates
CS214790B2 (en) Method of preparation of waterous solutions or polyurethan dispersions
EP0220000A2 (en) Method for the production of aqueous polyurethane coating compositions
US3635905A (en) Cyanideion as catalyst for heterocyclic polymers
US3631138A (en) Solution stable urethane polymer compositions and products therefrom
EP1319032A2 (en) Low-temperature, heat-activated adhesives with high heat resistance properties
GB917450A (en) Improvements in or relating to the manufacture of fibres, foils and coatings
US2871226A (en) Elastomeric condensation products prepared from polyether glycols
US7015299B2 (en) Melt spun thermoplastic polyurethanes useful as textile fibers
DE1057334B (de) Verfahren zur Herstellung von stickstoffhaltigen polymeren Verbindungen
JPH03139514A (ja) ポリウレタン尿素エラストマー
US3639652A (en) Continuous process for polymerizing urethane prepolymers
EP3724247A2 (en) Process for producing aqueous polyurethane dispersions in a continuous manner; apparatus suitable for performing such a process; and products obtained by said process
PL69628B1 (pl)
GB880665A (en) Polyurethane-ureas containing urea-linked piperazine compounds
US3503934A (en) Manufacture of polyurethane solutions
US3630987A (en) Linear segmented polyurethane elastomers
JPH055847B2 (pl)
EP0478216A1 (en) Resin compositions
KR19980079248A (ko) 차단된 이소시아네이트의 저온 경화용 촉매
US3817933A (en) Process for the preparation of high molecular weight hydroxypoly-urethanes which are soluble in organic solvents
JP2015516004A (ja) ポットライフを制御するためのカルボジイミド含有組成物の使用
US3726836A (en) Viscosity-stabilized solution of polyurethane