PL69504B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: 10.12.1965 Szwajcaria Opublikowano: 01.06.1974 MKP C07c 87/28 Twórca wynalazku i wlasciciel patentu: CIBA-GEIGY AG, Bazylea (Szwajcaria) Sposób wytwarzania nowych pochodnych 9,10-dwuwodoro-9,10-etano-antracenu Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych pochodnych 9,10-dwuwodoro-9,10-etano- -antracenu o wzorze 1, w którym n oznacza liczbe calkowita 1—3, Rj oznacza atom wodoru albo rod¬ nik alkilowy i R2 oznacza rodnik alkilowy, oraz ich soli.Pod okresleniem „rodnik alkilowy" nalezy rozu¬ miec rodniki alkilowe o 1—5 atomach wegla, np. rodnik metylowy, etylowy, n- albo izopropylowy lub prosty albo rozgaleziony rodnik butylowy lub pentylowy.Sole nowej pochodnej 9,10-dwuwodoro-9,10-eta- no-antracenu sa w szczególnosci solami kwasów nadajacych sie do zastosowania terapeutycznego, np. kwasów chlorowcowodorowych, jak kwas chlo¬ rowodorowy lub bromowodorowy, kwas nadchlo¬ rowy, kwas azotowy lub tiocyjanowy, kwasy siar¬ kowe lub fosforowe, albo kwasy organiczne, jak kwas mrówkowy, kwas octowy, kwas propionowy, kwas glikolowy, kwas mlekowy, kwas pirogrono- wy, kwas szczawiowy, kwas malonowy, kwas bursztynowy, kwas maleinowy, kwas fumarowy, kwas jablkowy, kwas winowy, kwas cytrynowy, kwas askorbinowy, kwas hydroksymaleinowy, kwas dwuhydroksymaleinowy, kwas benzoesowy, kwas fenylooctowy, kwas 4-aminobenzoesowy, kwas 4-hydroksybenzoesowy, kwas antranilowy, kwas cynamonowy, kwas migdalowy, kwas sali¬ cylowy, kwas 4-aminosalicylowy, kwas 2-feno- • ksybenzoesowy, kwas 2-acetoRsybenzoesowy, kwas 25 30 metanosulfonowy, kwas etanosulfonowy, kwas hydroksyetanosulfonowy, kwas benzenosulfono- wy, kwas p-toluenosulfonowy, kwas naftaleno- sulfonowy lub kwas sulfanilowy, albo metionina, tryptofan, lizyna lub arginina. Nowe zwiazki moga wystepowac w postaci jedno- lub wielosoli.Sposób wedlug wynalazku polega na tym, ze zwiazek o wzorze 2, w którym Z oznacza zestryfi- kowana grupe hydroksylowa, poddaje sie reakcji z amina o wzorze NHR1R2, w którym n, R± i R2 maja wyzej podane znaczenie.Zestryfikowana grupe hydroksylowa Z stanowi korzystnie grupa hydroksylowa zestryfikowana za pomoca silnego kwasu nieorganicznego lub orga¬ nicznego, zwlaszcza kwasu chlorowcowodorowego, np. kwasu chlorowodorowego, bromowodorowego lub jodowodorowego, albo kwasu arylosulfonowego, np. kwasu p-toluenosulfonowego.Nowe zwiazki wedlug wynalazku otrzymuje sie równiez ze zwiazku o wzorze 3, w którym X ozna¬ cza grupe o wzorze -(CH2)n_1-CO-NR1R2, przy czym n, R1 i R2 maja wyzej podane znaczenie, redukujac grupe karbonylowa do grupy metyleno¬ wej, albo ze zwiazku o wzorze 3, w którym X oznacza grupe o wzorze -(CH2)n -N(alkil)CO-alkil, przy czym n ma wyzej podane znaczenie, i alkil oznacza rodnik alkilowy o 1—5 atomach wegla, przez redukcje grupy karbonylowej do grupy me¬ tylenowej, albo przez alkilowanie zwiazku o wzo¬ rze 3, w którym X oznacza grupe o wzorze 69 50469 504 3 4 -(CH2)n-RjRg, przy czym n i R2 maja wyzej po¬ dane znaczenie i B.± oznacza atom wodoru.Redukcje podstawnika X do grupy o wzorze -(CH2)n-NR1R2 przeprowadza sie w znany sposób.Wymienione grupy karbonylo- i N-acyloamino-al- kilowe poddaje sie korzystnie redukcji za pomoca odpowiedniego srodka redukujacego amid, jak wo¬ dorek metalu, korzystnie za pomoca wodorku lito- wo-glinowego albo analogicznych srodków reduku¬ jacych amid.Jako srodki redukujace dla wymienionych grup N-alkiloiminowych i N-alkilideno-aminowych sto¬ suje sie znane srodki redukujace, korzystnie wo¬ dorki metali, np. podwójne wodorki metali lek¬ kich, jak borowodorki metali alkalicznych, a takze katalitycznie aktywowany wodór, przy czym jako katalizatory nalezy wymienic przede wszystkim tle¬ nek platyny lub nikiel Raney'a.Nowe zwiazki mozna równiez wytworzyc w ten sposób, ze zwiazki o wzorze 4, w których n ma wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji w wa¬ runkach redukujacych z amina o wzorze -HNRjRg, korzystnie w obecnosci katalitycznie aktywowanego wodoru, przy czym jako katalizatory stosuje sie przede wszystkim tlenek platyny lub nikiel Raney'a.Wytwarzanie nowych zwiazków wedlug wynalaz¬ ku przeprowadza sie równiez w ten sposób, ze zwiazek o wzorze 5, w którym n Rj i R2 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji z ety¬ lenem. Reakcje te przeprowadza sie korzystnie me¬ toda Diels-Alder'a, przy czym zaleznie od reaktyw¬ nosci zwiazków antracenowych stosuje sie ewen¬ tualnie podwyzszona temperature i (albo cisnie¬ nie i) albo katalizatory.Otrzymane zwiazki o wzorze 1, w których Rj oznacza atom wodoru, a n i R2 maja wyzej podane znaczenie, mozna poddac alkilowaniu w znany sposób z utworzeniem zwiazków o wzorze 1, w którym R1 oznacza rodnik alkilowy, np. przez poddanie reakcji z reaktywnym estrem od¬ powiedniego alkoholu i silnego kwasu nieorga¬ nicznego lub organicznego, albo przez alkilowanie redukcyjne, np. przez poddanie reakcji z odpowied¬ nim zwiazkiem karbonylowym i nastepna lub jed¬ noczesna redukcje.Wymienione reakcje przeprowadza sie w znany sposób w obecnosci lub nieobecnosci srodków roz¬ cienczajacych, kondensujacych i/albo katalitycz¬ nych, w temperaturze obnizonej, normalnej lub podwyzszonej, ewentualnie w zamknietym naczy¬ niu.Substancje wyjsciowe sa znane albo mozna je otrzymac w znany sposób.Nowe zwiazki w zaleznosci od warunków reakcji i substancji wyjsciowych otrzymuje sie w wolnej postaci lub w postaci ich soli. Sole nowych zwiaz¬ ków mozna przeprowadzic w znany sposób w wol¬ ne zwiazki, np. poddajac sole addycyjne z kwasami reakcji ze srodkiem zasadowym. Natomiast ewen¬ tualnie otrzymane wolne zasady moga tworzyc sole z kwasami nieorganicznymi lub organicznymi.W celu wytworzenia soli addycyjnych z kwasami stosuje sie szczególnie wymienione wyzej kwasy.Nowe 9,10-dwuwodoro-9,10-etano-antraceny maja cenne wlasciwosci farmakologiczne. Wykazuja one dzialanie centralnie hamujace, charakteryzujace sie przeciwdzialaniem wobec substancji psychomoto- s rycznych, jak np. meskalina, jak równiez hamowa¬ niem spiralnego przenoszenia refleksu, ponadto dzialanie histaminolityczne i dlatego moga znalezc zastosowanie jako leki psychotropowe, uspokajajace w medycynie i weterynarii. Ich dzialanie psycho¬ tropowe jest wyrazniejsze i trwa dluzej, niz dzia¬ lanie znanych etano-antracenów. Nowe zwiazki moga równiez znalezc zastosowanie jako produkty wyjsciowe lub posrednie do wytwarzania innych wartosciowych zwiazków.Szczególnie cenne z punktu widzenia wymienio¬ nych wyzej wlasciwosci farmakologicznych sa zwiazki o wzorze 1, w którym n jest równe 1 lub 3, Rj oznacza atom wodoru albo rodnik etylowy i R2 oznacza rodnik metylowy lub etylowy.Nowe zwiazki mozna stosowac jako srodki lecz¬ nicze w postaci preparatów farmaceutycznych, któ¬ re zawieraja te zwiazki razem z nosnikami farma¬ ceutycznymi, organicznymi lub nieorganicznymi, stalymi lub cieklymi, które nadaja sie do podawa¬ nia dojelitowego, np. doustnego, lub pozajelitowego.Do ich wytworzenia mozna stosowac takie substan¬ cje, które nie wchodza w reakcje z nowymi zwiaz¬ kami, jak np. woda, zelatyna, cukier mlekowy, skrobia, stearynian magnezu, talk, oleje roslinne, alkohole benzylowe, guma, poliglikole alkilenowe, cholesterol lub inne znane nosniki, stosowane do wytwarzania lekarstw. Preparaty farmaceutycz¬ ne moga wystepowac np. w postaci tabletek, draze¬ tek, kapsulek albo w postaci cieklej jako roztwory, zawiesiny lub emulsje. Moga one byc ewentualnie wyjalowione i/albo zawierac substancje pomocni¬ cze, jak srodki konserwujace, stabilizujace, zwilza¬ jace, sole w celu wywolania zmiany cisnienia osmo- tycznego albo substancje buforowe. Moga one rów¬ niez zawierac jeszcze inne substancje wartosciowe dla celów terapeutycznych.Nowe zwiazki mozna równiez stosowac w wete¬ rynarii, np. w jednej z wyzej wymienionych po¬ staci, albo w hodowli i odzywianiu zwierzat w po¬ staci pokarmu lub dodatków paszowych. Stosuje sie przy tym znane srodki rozrzedzajace lub roz¬ cienczajace albo srodki paszowe.Ponizsze przyklady wyjasniaja sposób wedlug wynalazku. Temperatury podano w stopniach Celsjusza.Przyklad I. Do zawiesiny 2,5 g wodorku gli- nowo-litowego w 60 ml absolutnego czterowodoro- furanu wkrapla sie, mieszajac, roztwór 6,8 g amidu dwumetylowego kwasu beta-([10-chloro-9,10^dwu- wodoro-9,10-etano-(l,2)-9-antrylo]-propionowego w 40 ml absolutnego czterowodorofuranu. Nastepnie ogrzewa sie w ciagu 3 godzin w temperaturze 70°C i po ochlodzeniu do temperatury pokojowej dodaje sie ostroznie 12 ml wody. Wytracony osad zostaje odsaczony. Przesacz odparowuje sie do su¬ cha pod zmniejszonym cisnieniem, rozpuszcza sie oleista pozostalosc w eterze i eterowy roztwór pod¬ daje sie ekstrakcji 2-n kwasem solnym. Kwasny roztwór alkalizuje sie przez dodanie 10 n lugu so- 15 20 25 30 35 40 45 50 95 605 69 504 6 dowego i wydzielona zasade poddaje sie ekstrakcji eterem. Po wysuszeniu i odparowaniu ekstraktu otrzymuje sie 9-gamma-dwumetyloaminopropylo- -10-chloro-9,10-dwuwodoro-9,10-etano-(l,2)-antracen o wzorze 6, którego chlorowodorek topnieje w tem¬ peraturze 225—226°C. Wydajnosc wynosi 82%.Zastosowany jako substancja wyjsciowa amid dwumetylowy kwasu beta-[10-chloro-9,10-dwuwo- doro-9,10-etano-(l,2)-9-antrylo]-propionowego moz¬ na otrzymac nastepujaco: Do zawiesiny 8 g wodorku borowo-sodowego w 200 ml etanolu wprowadza sie, mieszajac, 30 g 10-chloro-9-antraldehydu. Po uplywie 1 godziny dodaje sie 150 ml wody. Wytraca sie osad, który po odsaczeniu przekrystalizowuje sie z mieszaniny dwumetyloformamidu i metanolu. Otrzymuje sie 9-hydroksymetylo-10-chloroantracen w postaci krysztalów o temperaturze topnienia 203—205°. 26 g 9-hydroksymetylo-it0-chloroantracenu gotuje sie z 14 g chlorku tionylu w 100 ml dioksanu w cia¬ gu 2 godzin pod chlodnica zwrotna. Po oziebieniu wytraca sie krystaliczny 9-chlorometylo-10-chloro- antracen. Zwiazek topnieje, po przekrystalizowaniu z heksanu, w temperaturze 168—170°. Wydajnosc wynosi 89%.Do zawiesiny 2,5 g wodorku sodu w 300 ml ben¬ zenu dodaje sie 16 g estru dwumetylowego kwasu malonowego i ogrzewa nastepnie w ciagu 2 godzin w temperaturze 80°. Potem dodaje sie 24 g 9-chlo- rometylo-10-chloroantracenu i gotuje w ciagu 7 godzin pod chlodnica zwrotna. Nastepnie dodaje sie w temperaturze pokojowej 200 ml wody i od¬ dziela warstwe benzenowa. Po odparowaniu roz¬ puszczalnika otrzymuje sie ester dwuetylowy kwa¬ su 1-(10-chloro-9-antrylo-2,2-etanodwukarboksylo- wego, który po przekrystalizowaniu z izopropanolu topnieje w temperaturze 88—93°. Wydajnosc wy¬ nosi 65%.Przez gotowanie 27 g tego estru w roztworze 80 ml 2 n lugu sodowego i 100 ml alkoholu i na¬ stepne zakwaszenie 5n kwasem solnym otrzymuje sie kwas l-(10-chloro-9-antrylo)-etano-2,2-dwukar- boksylowy o temperaturze topnienia 216°, który przy ogrzaniu do temperatury 220° ulega dekarbo- ksylacji z utworzeniem kwasu beta-(10-chloro-9- -antrylo)-propionowego. Ten zwiazek topnieje, po przekrystalizowaniu z mieszaniny dioksanu i eteru naftowego, w temperaturze 190^194°C. Wydajnosc wynosi 70%. 12 g kwasu beta-(10-chloro-9-antrylo)-propiono- wego rozpuszcza sie w 250 g toluenu i ogrzewa w autoklawie z etylenem w ciagu 20 godzin w tem¬ peraturze 170°. Po oziebieniu wykrystalizowuje kwas beta-[10-chloro-9,10-dwuwodoro-9,10-etanolo- -(l,2)-9-antrylo]-propionowy w postaci krysztalów o temperaturze topnienia 280°. Wydajnosc wyno¬ si 85%. 8 g tego kwasu gotuje sie w 80 ml chlorku tio¬ nylu w ciagu 2 godzin. Po odparowaniu nadmiaru chlorku tionylu otrzymuje sie chlorek kwasu beta- - [10-^chloro-9,10-dwuwodoro-9,l0-etano-(l,2)-9-an- trylo]-propionowego, który po przekrystalizowaniu z heksanu topnieje w temperaturze 145—150°. Wy¬ dajnosc wynosi 81%.Do roztworu 7,5 g chlorku kwasowego w 75 ml benzenu wprowadza sie w ciagu 1 godziny dwume- tyloamine. Wytracony Osad odsacza sie i przesacz odparowuje w prózni pod zmniejszonym cisnie- s niem. Pozostalosc przekrystalizowuje sie z eteru.Otrzymuje sie amid dwumetylowy kwasu beta- - [10-chloro-9,10-dwuwodoro-9,10-etano-(l,2)-9~an- trylo]-propionowego w postaci krysztalów i tempe¬ raturze topnienia 143—147°. Wydajnosc wyno¬ si 68%.Przyklad II. 36 g aldehydu 10-chloro-9,10- - dwuwodoro-9,10-etano-(l,2)-9-antracenowego ogrzewa sie w temperaturze 80° w autoklawie z nasyconym roztworem etyloaminy w etanolu w ciagu 5 godzin. Nastepnie odparowuje sie roz¬ twór pod zmniejszonym cisnieniem.Pozostalosc rozpuszcza sie w 250 ml etanolu i poddaje uwodornieniu w temperaturze pokojo¬ wej po dodaniu 5 g niklu Raney'a. Po odsaczeniu katalizatora i odparowaniu rozpuszczalnika otrzy¬ muje sie 9-etyloaminometylo-10-chloro-9,10-dwu- wodoro-9,10-etanoantracen o wzorze 7, który po przekrystalizowaniu z heksanu topnieje w tempe¬ raturze 88—91°. Wydajnosc wynosi 64%. Chloro¬ wodorek topnieje w temperaturze powyzej 300°.Przyklad III. Roztwór 14 g 9-(N-acetyloami- nometylo)-10-chloro-9,l 0-dwuwodoro-9,10-etano- -(l,2)-antracenu w 50 ml absolutnego czterowodo- rofuranu wkrapla sie do 5 g wodorku glinowo-li- towego w 100 ml absolutnego czterowodorofuranu i nastepnie ogrzewa sie w chjgu 4 godzin w tempe¬ raturze 60°. Potem dodaje sie ostroznie 20 ml wody w temperaturze pokojowej. Wytracony osad od¬ sacza sie i przesacz odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem do sucha. Otrzymuje sie 9-dwuetyIoami- nometylo-10-chloro-9,llfr -(l,2)-antracen o wzorze 8, który po przekrystali¬ zowaniu z etanolu topnieje w temperaturze 116—118°C. Wydajnosc wynosi 86%. Chlorowodorek topnieje w temperaturze 200—205°.Uzyty jako substancja wyjsciowa 9-(N-acetylo- etyloaminometylo)-10-chloro-9,10-dwuwodoro-9,10- -etano-(l,2)-antracen mozna otrzymac przez podda¬ nie reakcji 9-etyloaminometylo-16-chloro-9,10-dwu- wodoro-9,10-etano-(l,2)-antracenu (przyklad II) z bezwodnikiem octowym w temperaturze 110°.Zwiazek topnieje w temperaturze 203—205°.Przyklad IV. 10,0 g 9-(gamma-chloropropy- lo)-10-chloro-9,10-dwuwodoro-9,10-etano-(l,2)-an- tracenu ogrzewa sie w autoklawie z 5 g dwumety- loaminy w 50 ml alkoholu w temperaturze 100° w ciagu 10 godzin. Nastepnie odparowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem, pozostalosc rozpuszcza w eterze i ekstrahuje za pomoca 2n kwasu solnego.Kwasny roztwór alkalizuje sie przez dodanie lOn lugu sodowego, po czym wydzielona zasade ekstra¬ huje sie eterem. Po wysuszeniu i odparowaniu eteru otrzymuje sie 9-(gamma-dwumetyloamino- propylo)-10-chloro-9,10-dwuwodoro-9,10-etano- -(l',2')-antracen, którego chlorowodorek topnieje w temperaturze 225—226° i który jest identyczny z produktem otrzymanym wedlug przykladu I.Uzyty jako substancja wyjsciowa 9-(gamma-chlo- 15 20 25 30 35 40 45 50 5569 564 25 ropropylo)-10-chloro-9,10-dwuwodoro-9,10-etano- -(l',2')-antracen otrzymuje sie nastepujaco: Do -zawiesiny 5 g wodorku litowo-glinowego w 200 ml absolutnego czterowodorofuranu wkrapla sie roztwór kwasu beta-[10-chloro-9,10-dwuwodoro- 5 -9,10-etano-(l',2')-9-antrylo]-propionowego w 150 ml absolutnego czterowodorofuranu i miesza sie w cia¬ gu 4 godzin w temperaturze 60°. Nastepnie oziebia sie do temperatury pokojowej i dodaje sie ostroz¬ nie 20 ml wody. Wydzielony osad zostaje odparo- i° wany. Po odparowaniu przesaczu otrzymuje sie surowy 9-(gamma-hydroksypropylo)-9,10-dwuwodo- ro-9,10-etano-(r,2')-antracen, który po przesublimo- waniu topnieje w temperaturze 105—110°.Przyklad V. Do roztworu 15 g 9-(dwuetylo- 15 aminometylo)-10-chloroantracenu w 300 ml ben¬ zenu wprowadza sie etylen az do osiagniecia cisnie¬ nia 45 atrri. Nastepnie ogrzewa sie w temperaturze 170° i po uplywie 12 godzin roztwór reakcyjny ekstrahuje sie 2n kwasem solnym. Kwasny ekstrakt 20 alkalizuje sie przez dodanie lugu sodowego, po czym wydzielona zasade ekstrahuje sie eterem.Po odparowaniu rozpuszczalnika otrzymuje sie 9-(dwuetyloaminometylo)-10-chloro-9,10-dwuwodo- ro-9,10-etano-(l',2')-antracen, który po przesubli- mowaniu topnieje w temperaturze 116—118° i jest identyczny z produktem, otrzymanym wedlug przykladu III.Uzyty jako material wyjsciowy 9-dwuetyloami- nometylo-10-chloro-antracen mozna otrzymac w 30 nastepujacy sposób: Do zawiesiny 8 g borowodorku sodowego w 200 ml etanolu dodaje sie powoli, mieszajac, 30 g aldehydu 10-chloro-9-antracenowego. Po mieszaniu oe 35 w ciagu godziny w temperaturze pokojowej dodaje sie 150 ml wody. Wytraca sie 9-(hydroksymetylo)- -10-chloroantracen, który po przekrystalizowaniu z mieszaniny dwumetyloformamidu i metanolu topnieje w temperaturze 203—205°. 26 g 9-(hydroksymetylo)-10-chloroantracenu ogrze¬ wa sie do wrzenia z 14 g chlorku tionylu w 100 ml dioksanu w ciagu 2 godzin. Po oziebieniu wytra¬ cony osad odsacza sie i przemywa heksanem.Otrzymuje sie surowy 9-(chlorometylo)-10-chloro- antracen o temperaturze topnienia 168—170°, który ogrzewa sie w autoklawie z roztworem 20 g dwu- etyloaminy w 200 ml etanolu w ciagu 3 godzin w temperaturze 90°. Po odparowaniu rozpuszczal¬ nika otrzymuje sie surowy 9-(dwuetyloaminomety- lo)-l 0-chloroantracen.Przyklad VI. 10 g aldehydu 10-chloro-9,10- -dwuwodoro-9,10-etano-(l,2)-9-antracenowego i 3 g metyloaminy w 100 ml alkoholu poddaje sie uwo¬ dornieniu po dodaniu 2 g niklu Reney'a pod cis- 55 nieniem 10 atn i w temperaturze pokojowej.Po zakonczonym pobieraniu wodoru odsacza sie katalizator i odparowuje rozpuszczalnik. Otrzy¬ muje sie 9-metyloaminometylo-10-chloro-9,10-dwu- wodoro-9,10-etanoantracen o wzorze 9. Zwiazek €0 topnieje w temperaturze 118—120°.Przyklad VII. Do roztworu 10 g 9-metyloami- nometylo-10-chloro-9,10-dwuwodoro-9,10-etano- antracenu w 100 ml dwumetyloformamidu dodaje sie 3,5 ml 40% roztworu formaldehydu w wodzie 65 40 45 i uwodarnia nastepnie po dodaniu 2 g niklu Raney'a pod cisnieniem 10 atn w temperaturze 40°.Po zakonczonym pobieraniu wodoru odsacza sie katalizator i do przesaczu dodaje sie 500 ml wody.Wytraca sie 9-dwumetyloaminometylo-lO-chloro- -9,10-dwuwódoro-9,10-etano-antracen o wzorze 10, który po przekrystalizowaniu z alkoholu topnieje w temperaturze 154—156°. Chlorowodorek topnieje w temperaturze 250—254°.Przyklad VIII. 18 g aldehydu 10-chloro-9,l 0- -dwuwodoro-9,10-etano-(l,2)-9-antracenowego ogrzewa sie z roztworem 10 g etyloaminy w 150 ml alkoholu w ciagu 5 godzin w autoklawie w tempe¬ raturze 80°. Nastepnie odparowuje sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem.Pozostalosc rozpuszcza sie w 100 ml metanolu i dodaje mieszajac 5 g borowodorku sodowego.Po uplywie 3 godzin dodaje sie 300 ml wody ekstrahuje eterem, Po wysuszeniu i odparowaniu eteru otrzymuje sie 9-etyloaminometylo-10-chloro- -9,10-dwuwodoro-9,10-etanoantracen, który po kil¬ kakrotnym przekrystalizowaniu z heksanu topnieje w temperaturze 88—91° i jest identyczny z pro¬ duktem otrzymanym wedlug przykladu II. PL PL

Claims (3)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych 9,10- -dwuwodoro-9,10-etano-antracenu o wzorze 1, w którym n oznacza liczbe calkowita 1—3, R± oznacza atom wodoru albo rodnik alkilowy o 1—5 atomach wegla i R2 oznacza rodnik alkilowy o 1—5 atomach wegla, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze 2, w którym Z oznacza zestryfikowana grupe hydro¬ ksylowa, taka jak atom chlorowca albo grupa ary- losulfonyloksylowa, poddaje sie reakcji z amina o wzorze HNRjR^ przy czym n, Rj i R2 maja wy¬ zej podane znaczenie, albo w zwiazku o wzorze 3, w którym X oznacza grupe o wzorze -(CH2)n-i-CO- -NRjRg, przy czym n, Rj i R2 maja wyzej podane znaczenie, redukuje sie grupe karbonylowa do gru¬ py metylenowej, albo w zwiazku o wzorze 3, w którym X oznacza grupe o wzorze -(CH2)n-N(al- kil)CO-alkil, przy czym n ma wyzej podane zna¬ czenie i alkil oznacza rodnik alkilowy o 1—5 ato¬ mach wegla, redukuje sie grupe karbonylowa do grupy metylenowej, albo poddaje sie alkilowaniu zwiazek o wzorze 3, w którym X oznacza grupe o wzorze -(CH2)n -NRjR^ przy czym n i R2 maja wyzej podane znaczenie i Rj oznacza atom wo¬ doru, albo zwiazek o wzorze 4 poddaje sie reakcji w warunkach redukujacych z amina o wzorze HNRjR^ przy czym n, Rj i R2 maja wyzej podane znaczenie, albo zwiazek o wzorze 5, w którym n, Rj i R2 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji z etylenem, przy czym otrzymane zwiazki w postaci soli ewentualnie przeprowadza sie w wolne zasady albo otrzymane wolne zasady prze¬ prowadza sie ewentualnie w sole.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze 3, w którym X oznacza grupe o wzorze -(CH^n.j-CO-NRjRg albo grupe o wzorze -(CH2)n-N(alkil)CO-alkil, przy czym n, B,± i R2 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie redukcji69 504 9 za pomoca wodorku metalu, korzystnie za pomoca wodorku litowo-glinowego.

3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze 4, w którym n ma wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji z amina o wzorze 10 HNRjRg, w którym Rj i R2 maja wyzej podane znaczenie, w obecnosci wodorku metalu, korzystnie borowodorku sodu, lub w obecnosci katalitycznie aktywowanego wodoru. (CH2)n-NR,^2 WZÓR 1 CH2N(C2H5)2 Cl WZÓR (W, A CL WZÓR 3 n-i-CHO 0 \^ 4 (CH2CH2CH2N '% XCH3 CH2NHC2 H5 CH2NHCH3 CH2N(CH3;2KI. 12q,37 69 504 MKP C07c 87/23 ERRATA lam 3 wiersz 34 jest: ewentualnie podwyzszona temperature i (albo cisnie¬ nie i) albo katalizatory, winno byc: ewentualnie podwyzszona temperature, i/albo cisnienie i/albo katalizatory. Cena 10 zl RZG — 1972/73 105 egz. A5 PL PL