PL69443Y1 - Stelaz fotela pojazdu komunikacji zbiorowej - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wzoru użytkowego jest stelaż fotela pojazdu komunikacji zbiorowej, mający zastosowanie do mocowania foteli do podłóg i ścian w pojazdach komunikacji zbiorowej, takich, jak autobusy, wagony kolejowe, tramwajowe, samoloty. Stelaż charakteryzuje się tym, że ramę do osadzania oparcia stanowią dwa, symetrycznie ukształtowane profile (1), korzystnie zamknięte, połączone łącznikami (2), mające w górnej strefie wygięcia na część zagłówkową (3), zaś w strefie centralnej mające wygięcie na część lędźwiową (4) oparcia, a w strefie przypodłogowej mające wygięcie, za którym profile (1) tworzą podstawę (5) fotela do mocowania ich do elementów podłogi (6), poza tym, skrajne strefy podstawy fotela połączone są profilami (7), korzystnie zamkniętymi, o kształcie zbliżonym do litery "L" z profilami (1), tworzącymi ramę do osadzania oparcia.

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest stelaż fotela pojazdu komunikacji zbiorowej, mający zastosowanie do mocowania foteli do podłóg i ścian w pojazdach komunikacji zbiorowej, takich jak autobusy, wagony kolejowe, tramwajowe, samoloty. W znanych rozwiązaniach stelaże foteli pojazdów komunikacji zbiorowej mają usytuowaną na dwóch nogach, jednej nodze i zamocowaną w ścianie bocznej pojazdu, lub zamocowaną w ścianie bocznej pojazdu i na skośnym wsporniku, ramę siedziska, do której mocowana jest rama oparcia.

Ramy te mają wiele węzłów, łączonych zwykle przez spawanie. Spawane węzły są źródłem korozji, obniżają estetykę fotela. Elementy skręcane zawsze powodują rozbudowanie ilości elementów: nogi, ramy nośne, fotele. Dotychczasowa konstrukcja powoduje dużą ilość elementów, które są ze sobą połączone poprzez śruby lub spawanie. Fotel jest konstrukcją o dużej masie, powodującej utrudnienia w produkcji i montażu. Wymaga stosowania połączeń usztywniających. Wytwarzanie fotela wymaga stosowania wielu operacji technologicznych, co zwiększa koszty materiałowe i energetyczne, niezbędne do produkcji.

Nowe rozwiązanie likwiduje te niedogodności zmniejszając znacznie ilość elementów.

Istota wzoru użytkowego, którym jest stelaż fotela autobusu w postaci ramy do osadzania siedziska oraz ramy do osadzania oparcia, mającymi wsporniki do mocowania w podłodze, polega na tym, że ramę do osadzania oparcia stanowią dwa, symetrycznie ukształtowane profile, korzystnie zamknięte, połączone łącznikami, mające w górnej strefie wygięcia na część zagłówkową, zaś w strefie centralnej mające wygięcie na część lędźwiową oparcia, a w strefie przypodłogowej mające wygięcie, za którym profile tworzą podstawę fotela do mocowania ich do elementów podłogi, poza tym, skrajne strefy podstawy fotela połączone są profilami, korzystnie zamkniętymi, o kształcie zbliżonym do litery „L” z profilami tworzącymi ramę do osadzania oparcia, poniżej wygięcia tworzącego strefę lędźwiową, do osadzania siedziska na ich części poziomej.

Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wzoru, uzyskano następujące efekty techniczno--użytkowe: - wyeliminowanie dodatkowych elementów konstrukcji foteli, jak nogi, wsporniki skośne, ramy podstawy siedziska, - możliwość zastosowania zarówno do siedzeń pojedynczych, jak i podwójnych, - ograniczenie ilości operacji wykonywania stelaża do gięcia profili oraz łączenia, zwykle przez spawanie, - wyeliminowanie ewentualnych luzów występujących w połączeniach dotychczasowych konstrukcji, czego efektem jest obniżenie natężenia hałasu, powoduje zwiększenie komfortu podróży, - zmniejszenie ilości niezbędnego materiału do produkcji foteli, - obniżenie wagi foteli, - zmniejszenie kosztów wytwarzania, - zminimalizowanie ilości narzędzi do produkcji foteli, - zapewnienie, wymaganych odrębnymi przepisami, parametrów wytrzymałościowych foteli, - możliwość montowania na stelażu dowolnych wykładzin tapicerowanych lub nie tapicerowanych, - możliwość wypełnienia przestrzeni między profilami w strefie oparcia dowolnymi płytami, - możliwość dołączenia do profili uchwytów dowolnego kształtu, - możliwość dostępu pod fotel w celu wykonania czynności obsługowo-czyszczących, - możliwość wykorzystania miejsca pod fotelem do przewozu niewielkich bagaży, - redukcje ilości części składowych siedzenia i elementów składowych, - redukcje ilości połączeń skręcanych.

Przedmiot wzoru uwidoczniono w schematach na rysunku, gdzie na fig. 1 pokazano stelaż fotela w widoku z boku, na fig. 2 w widoku na płaszczyznę główną, zaś na fig. 3 w widoku z góry.

Ramę do osadzania oparcia fotela stanowią dwa, symetrycznie ukształtowane profile 1, korzystnie zamknięte, połączone łącznikami 2. Profile 1 mają w górnej strefie wygięcia na część zagłówkową 3, zaś w strefie centralnej mają wygięcie na część lędźwiową 4 oparcia. W strefie przypodłogowej mają wygięcie, za którym profile 1 tworzą podstawę 5 fotela do mocowania ich do elementów podłogi 6. Skrajne strefy podstawy fotela połączone są profilami 7, korzystnie zamkniętymi, o kształcie zbliżonym do litery „L”, z profilami ± tworzącymi ramę ± do osadzania oparcia, poniżej wygięcia tworzącego strefę lędźwiową. Profile 1 i 7 połączone są w dolnej i lędźwiowej strefie poprzez

spawanie. Na poziomym odcinku profilu 7 montuje się siedzisko fotela, nieuwidocznione na rysunku. W górnej strefie profilu 1. montuje się płytę 8 oparcia.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie ochronne

   1. Stelaż fotela pojazdu komunikacji zbiorowej w postaci ramy do osadzania siedziska oraz ramy do osadzania oparcia, mającymi wsporniki do mocowania w podłodze, znamienny tym, że ramę do osadzania oparcia stanowią dwa, symetrycznie ukształtowane profile Q), korzystnie zamknięte, połączone łącznikami (2), mające w górnej strefie wygięcia na część zagłówkową (3), zaś w strefie centralnej mające wygięcie na część lędźwiową (4) oparcia, a w strefie przypodłogowej mające wygięcie, za którym profile (1) tworzą podstawę (5) fotela do mocowania ich do elementów podłogi (6), poza tym, skrajne strefy podstawy fotela połączone są profilami (7), korzystnie zamkniętymi, o kształcie zbliżonym do litery „L” z profilami (1), tworzącymi ramę do osadzania oparcia, poniżej wygięcia tworzącego strefę lędźwiową, do osadzania siedziska na ich części poziomej.