PL69129Y1 - Rozlaczny wezel konstrukcyjny rur wspolosiowo nasunietych koncami na siebie - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest rozłączny węzeł konstrukcyjny rur współosiowo nasuniętych końcami na siebie, stosowany zwłaszcza do mocowania rury wysięgnika oświetleniowego wewnątrz rury słupa trakcyjnego o średnicy większej.

Znane są węzły konstrukcyjne rur współosiowo nasuniętych końcami na siebie, z śrubowym połączeniem kołnierzowym. Jeden kołnierz przyspawany jest jako zewnętrzny w pobliżu końca do rury 0 mniejszej średnicy, a drugi, wewnętrzny na końcu rury o średnicy większej. Koniec rury mniejszej pasowany jest w otworze kołnierza wewnętrznego rury większej. Rozwiązanie takiego węzła między słupem sygnalizacji świetlnej a wysięgnikiem przedstawione jest w opisie wzoru użytkowego PL 64788Y. Znane jest również z polskiego opisu zgłoszenia wzoru użytkowego W-100915 rozwiązanie słupa oświetleniowego, w którym do wsuniętego odcinka rury mniejszej przyspawane są: na końcu kołnierz stabilizujący, o średnicy pasowanej suwliwie wewnątrz rury większej oraz w odstępie nasunięcia rur kołnierz pokrywy. Kołnierz pokrywy przylega czołowo i obejmuje z zewnątrz koniec rury większej. Położenie rury mniejszej-wysięgnika, względem rury większej-słupa blokowane jest śrubami dociskowymi wkręconymi w promieniowo ukierunkowane otwory w ściance rury większej.

Rozwiązanie węzła według niniejszego wzoru, zawiera - podobnie jak w powyżej opisanym -przyspawane do wsuniętego w rurę większą końca rury mniejszej: kołnierz stabilizujący, o średnicy zewnętrznej mniejszej od średnicy wewnętrznej rury większej i w odstępie nasunięcia kołnierz pokrywy, którym rura mniejsza opiera się o powierzchnię czołową końca rury większej. Istota wzoru polega na tym, że śruby przewleczone przez otwory w kołnierzu pokrywy połączone są, z co najmniej trzema klinami, prowadzonymi i opierającymi się o dna promieniowych wycięć wykonanych w symetrycznym rozstawieniu na obwodzie kołnierza stabilizującego oraz których powierzchnie zbieżne usytuowane są 1 skierowane pochyleniami po stronie osi złącza. W korzystnej postaci wzoru każdy z klinów składa się z dwóch płytek klinowych sztywno połączonych ze sobą przez wspawaną między nimi nakrętkę, której oś usytuowana jest równolegle do zewnętrznych powierzchni zaciskowych, przeciwległych do powierzchni zbieżnych płytek klinowych. W kolejnej korzystnej postaci wzoru do powierzchni wewnętrznej kołnierza pokrywy, w symetrycznym rozstawieniu między śrubami, przyspawane są elementy centrująco-klinujące. Ich zewnętrzne powierzchnie są odśrodkowo pochylone w stronę kołnierza stabilizującego, a górne, przylegające do kołnierza stabilizującego krawędzie usytuowane są na okręgu o średnicy nie mniejszej od wewnętrznej średnicy rury średnicy większej.

Rozwiązanie węzła według wzoru cechuje duża sztywność połączenia rozłącznego, o dużym momencie utwierdzenia, uzyskanym w wyniku zaciskowego połączenia kołnierza stabilizującego na dolnym końcu rury mniejszej oraz wciśniętych krawędziami w rurę o średnicy większej elementów centrująco-klinujących w wyniku poosiowego docisku śrubami kołnierza pokrywy do czoła rury większej. Osiągnięty efekt jest szczególnie istotnym dla słupów oświetleniowych z wysięgnikiem lampy stabilnie skierowanym w wybranym położeniu kątowym. Węzeł konstrukcyjny według wzoru pokazany jest na rysunku, którego Fig. 1 przedstawia jego przekrój osiowy a Fig. 2 przekrój poprzeczny według oznaczonej na Fig. 1 linii A-A.

Zadaniem węzła konstrukcyjnego jest rozłączne, sztywne połączenie współosiowo nasuniętych końcami na siebie rur, rury większej 1 zwłaszcza słupa oświetleniowego, sygnalizacyjnego lub trakcyjnego z rurą mniejszą 2, wysięgnika z zabudowanym na końcu zespołem roboczym: lampą oświetleniową, sygnalizacyjną lub podwieszenia sieci. Rura mniejsza 1 na końcowym odcinku, wsuniętym w rurę większą ma przyspawane: na końcu kołnierz stabilizujący 3, o średnicy zewnętrznej mniejszej od średnicy wewnętrznej rury większej 1, oraz przyspawany w odstępie nasunięcia rur na siebie kołnierz pokrywy 4, którym rura mniejsza opiera się o powierzchnię czołową końca rury większej 1. Węzeł usztywniony jest trzema śrubami 5, rozstawionymi według kąta środkowego 120°, o osiach równoległych do osi złącza i przewleczonymi przez otwory w kołnierzu pokrywy 4. Śruby 5 opierają się łbami przez podkładki 6 o kołnierz pokrywy 4 a gwintowanym trzpieniem wkręcone są w kliny 7, które prowadzone są w promieniowych wycięciach 8, wykonanych na obwodzie kołnierza stabilizującego 3. Powierzchnie zbieżne 9 usytuowane są i skierowane pochyleniami w stronę osi złącza. Każdy z klinów 7 złożony jest z dwóch płytek klinowych 7a i 7b, sztywno połączonych ze sobą z zachowaniem równoległego położenia przez wspawaną między nimi nakrętkę 10. Oś nakrętki 10 usytuowana jest równolegle do powierzchni zaciskowych 11 płytek klinowych 7a i 7b, przylegających do wewnętrznej powierzchni rury większej 1. Do powierzchni wewnętrznej kołnierza pokrywy 4, w symetrycznym

rozstawieniu między śrubami 5, przyspawane są elementy centrująco-klinujące 12, w postaci dwóch usytuowanych promieniowo ramion, połączonych poprzecznym żebrem na wewnętrznych krawędziach. Zewnętrzne powierzchnie ramion elementów centrująco-klinujących 12 są odśrodkowo pochylone w stronę kołnierza stabilizującego 3. Przestrzeń pomiędzy ramionami może być wypełniona tak, aby element centrująco-klinujący 12 stanowił wycinek pierścienia o przekroju analogicznym jak pojedyncze ramię. Zabieg taki stosuje się w przypadkach, gdy cienka ścianka rury większej 1 jest podatna na lokalne wgniecenia pojedynczymi ramionami, w celu uzyskania bardziej równomiernego rozłożenia sił docisku pomiędzy elementami złącza. Górne, przylegające do kołnierza stabilizującego 3 krawędzie 13 ramion usytuowane są na okręgu o średnicy nieco większej od średnicy wewnętrznej rury większej 1. Występujące przy docisku śrubami 5 odkształcenia krawędziowe stanowią moment utwierdzenia eliminujący możliwość względnego obrotu rur.

Claims (3)

Zastrzeżenia ochronne

1. Rozłączny węzeł konstrukcyjny rur współosiowo nasuniętych końcami na siebie, zwłaszcza słupa trakcyjnego wykonanego z rury o średnicy większej łączonej z rurą wysięgnika oświetleniowego 0 mniejszej średnicy, w którym do wsuniętego w rurę większą końca rury mniejszej przyspawane są: kołnierz stabilizujący, o średnicy zewnętrznej mniejszej od średnicy wewnętrznej rury większej, i przy-spawany w odstępie nasunięcia kołnierz pokrywy, którym rura mniejsza opiera się o powierzchnię czołową końca rury większej, przy czym węzeł usztywniony jest śrubami o osiach równoległych do osi złącza, przewleczonymi przez otwory w kołnierzu pokrywy, znamienny tym, że śruby (5) połączone są z co najmniej trzema klinami (7), prowadzonymi i opierającymi się o dna promieniowych wycięć (8), wykonanych w symetrycznym rozstawieniu na obwodzie kołnierza stabilizującego (3) oraz których powierzchnie zbieżne (9) usytuowane są i skierowane pochyleniami po stronie osi złącza.

2. Węzeł według zastrz. 1, znamienny tym, że każdy z klinów (7) składa się z dwóch płytek klinowych (7a, 7b) sztywno połączonych ze sobą przez wspawaną między nimi nakrętkę (10), której oś usytuowana jest równolegle do zewnętrznych powierzchni zaciskowych (11), przeciwległych do powierzchni zbieżnych (9) płytek klinowych (7a, 7b).

3. Węzeł według zastrz. 1, znamienny tym, że do powierzchni wewnętrznej kołnierza pokrywy (4), w symetrycznym rozstawieniu między śrubami (5), przyspawane są elementy centrująco-klinujące (12) z zewnętrznymi powierzchniami pochylonymi odśrodkowo w stronę kołnierza stabilizującego (3) 1 których górne, przylegające do kołnierza stabilizującego (3) krawędzie (13) usytuowane są na okręgu o średnicy nie mniejszej od średnicy wewnętrznej rury większej (1).