PL68735Y1 - Stabilizator kręgosłupa szyjnego - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest stabilizator kręgosłupa szyjnego, zwłaszcza tylnego, w postaci płytki wielosegmentowej, mający zastosowanie w rehabilitacji kręgosłupa do jednoczesnej stabilizacji trzech kręgów. Z literatury technicznej, znany jest stabilizator firmy BIO-MEDICAL, przeznaczony do stabilizacji przedniej części kręgosłupa, który jest półsztywnym systemem, zwłaszcza pomiędzy trzonami dwóch sąsiadujących kręgów w odcinku szyjnym z zastosowaniem pojedynczego mocowania śrubami korowymi do powierzchni trzonów kręgów, charakteryzujący się niskim profilem.

Znany jest również stabilizator produkowany przez firmę MEDICAL INC, zapewniający mocowanie śruby w implancie, który ma dodatkowe zaciski mocujące, umożliwiające wstępne mocowanie a następnie korekcję położenia stabilizatora.

Znany jest również stabilizator CHM firmy J&J, który jest konstrukcją wielosegmentową z mechanizmami blokowania śrub o niskim profilu i ma budowę ażurową z szeregiem otworów kołowych na powierzchni o różnej średnicy, oraz z szeregiem otworów profilowanych.

Znane konstrukcje stabilizatorów płytkowych mają postać krótko-odcinkową oraz wielosegmentową. Z opisu patentowego W09851226, znany jest stabilizator, w którym system wiązania ma płytę obejmującą wiele otworów, oraz liczne śruby i pewną liczbę zespołów zaciskowych mocujących śruby do płyty. Układ składa się z dwóch śrub, śruby ze stałym kątem i śruby ze zmiennym kątem. Stabilizator ma płytkę z szeregiem otworów oraz pewną liczbę śrub i pewną liczbę zespołów zamykających do zamocowania śruby do płyty. Stabilizator ma dwie śruby kostne oraz śrubę stałą z ustalonym kątem i śruby ze zmiennym kątem. Stałe albo zmienne śruby kątowe mogą być wszczepione za pomocą pojedynczej płyty i/lub umieszczone w dowolnym z otworów wraz z płytą. Poszczególne otwory gwintowane mogą mieć różne zarysy. Wynalazek obejmuje również zespół blokujący do blokowania jednej lub większej liczby śrub kostnych wewnątrz odpowiedniego otworu gwintowanego. W przykładzie wykonania, zespół blokujący ma podkładkę zachodzącą na jeden lub więcej otworów na śruby i śrubę zaciskową. W innym przykładzie wykonania, podkładka blokująca ma wycięcia odpowiadające wgłębieniom i wycięciom śruby i klucz w konfiguracji. Z opisu patentowego CA2386606, znany jest stabilizator mocowania przedniej części kręgosłupa, z wykorzystaniem wydłużonej płytki mocującej przeznaczony do stabilizowania kręgosłupa i ułatwienia połączenia protezy i/lub implantu z kręgosłupem. Usztywniająca płyta mocująca ma na pierwszym końcu parę otworów, przez które przechodzą śruby kostne celem sztywnego zamocowania płytki do kręgu. Drugi koniec płytki ma parę otworów, przez które śruby kostne łączone są z drugim kręgiem. Śruby przechodzące przez otwory utrzymują kompresję rdzenia. Stabilizator zawiera pierścień mocujący, który zapobiega cofnięciu śrub.

Istota rozwiązania stabilizatora według wzoru, przejawia się w tym, że ma postać ażurowej płytki o zarysie łukowym, która ma szereg otworów 1, 3, 4, 5, 6, 8, o zarysie kołowym, oraz parę środkowych otworów 2, o zarysie fasolowym. Przy czym skrajne otwory mocujące 3 i 5, usytuowane na obu końcach płytki, mają zarys kołowy, zaś para środkowych otworów 2, ma zarys fasolowy. Płytka w osi symetrii ma wybranie wzdłużne 7, z parami otworów 1,4, 6, i otworem 8, usytuowanym pośrodku, przy czym otwory mają zarys kołowy i różne średnice.

Kształt płytki wyznaczony jest poprzez kształt jej krawędzi bocznych, które mają zarys łukowo, wklęsło-wypukły, natomiast krawędzie czołowe są proste z osiowym, łukowym wybraniem. W przekroju poprzecznym płytka ma zmienną grubość, w części środkowej największą i malejącą w obu kierunkach na zewnątrz płytki. Grubość profilu płytki nie przekracza wartości 1,2 mm.

Zaletą techniczną stabilizatora jest uzyskanie dużego ugięcia płytki wynoszącego około 5,5 mm, oraz dużej wytrzymałości i sztywności, uzyskane poprzez elementy konstrukcji i zmiany grubości płytki. Zastosowanie wzdłużnego rowka umożliwia ograniczenie ciężaru płytki oraz profilowanie w zależności od kształtu kręgosłupa szyjnego.

Przedmiot wzoru uwidoczniony został na załączonym rysunku schematycznym, na którym fig. 1 przedstawia stabilizator w widoku od czołowym, fig. 2 - stabilizator w widoku z boku, natomiast fig. 3 -w widoku perspektywicznym.

Stabilizator ma postać ażurowej płytki o zarysie łukowym, która ma na powierzchni szereg otworów o kształcie kołowym i fasolowym, zaś krawędzie boczne płytki mają zarys łukowo, wklęsło-wypukły, natomiast krawędzie czołowe są proste z łukowymi wypustkami. W osi symetrii płytka ma wybranie