PL68355B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: 27.XII.1966 Szwajcaria Opublikowano: 25.11.1974 KI. 22a,29/08 MKP C09b 29/08 UKD Wlasciciel patentu: CIBA Societe Anonyme, Bazylea (Szwajcaria) Sposób wytwarzania nowych, nierozpuszczalnych w wodzie barwników azowych Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych, nierozpuszczalnych w wodzie barw¬ ników azowych o wzorze 1, w którym A oznacza grupe skladnika czynnego z szeregu benzenu, tiazolu, benzotiazolu lub tiadiazolu, B oznacza ewentualnie podstawiona grupe p-fenylenowa, Ri oznacza grupe alkilowa ewentualnie podstawiona grupa cyjanowa, fenylowa, alkoksylowa, cyjano- alkoksylowa, alkilokarbonyloksylowa, cynamoilo- ksylowa, fenyloalkilokarbonylowa, furanokarbony- loksylowa lub tiofenokarbonyloksylowa, a R3 ozna¬ cza grupe benzenowa nie zawierajaca grup hydro¬ ksylowych lub karboalkoksylowych, grupe fura- nowa lub tiofenowa.Sposób wytwarzania tych nowych barwników polega wedlug wynalazku na tym, ze zdwuazo- wana amine sprzega sie z amina o wzorze 2, w którym B, Ri i Ri maja wyzej podane znacze¬ nie, albo barwnik azowy o wzorze 3 w którym A i B maja wyzej podane znaczenie, R4 oznacza ewentualnie podstawiona grupe alkilowa a R5 oznacza grupe hydroksyalkilowa, mono- lub dwua- cyluje sie za pomoca halogenku lub bezwodnika kwasu tiofenokarboksylowego, furanokarboksylo- wego cynamonowego lub fenyloalkanokarboksylo- wego i/lub monoacyluje sie za pomoca halogenku lub bezwodnika kwasu benzoesowego nie zalwiera- jacego grup hydroksylowych lub karboalkoksylo¬ wych. 20 25 30 Jako amine w skladniku czynnym stosuje sie korzystnie aminobenzen o wzorze 4, w którym Y oznacza atom wodoru lub chlorowca, grupe alki¬ lowa, alkoksylowa, fenoksylowa, nitrowa, cyja¬ nowa, karboalkoksylowa lub allkiloisulfonylowa, a Z oznacza atom wodoru lub chlorowca, grupe alkilowa, cyjanowa lub trójfluoroimetylowa. Jako przyklady mozna wymienic nastepujace aminy: 1-amino-4-chlor oben zen, 1 -amino-4-bromobenzen, 1 -amino-4-metylobenzen, 1-amino-4-nitrobenzen, 1-amino-4-cyj anobenzen, 1 -amino-2-dwucyjanobenzen, l-amino-4-metylosulfonylobenzen, 1-amino-4-karboalkoksybenzen, 1-amino-2,4-dwuchlorobenzen, 1-amino-2J4-dwubromobenzen, 1 -amino-2-metylo-4-chlorobenzen, l-amino-2-trójfluorometylo-4-chlorobenzen, 1-amino-2-cyj ano.-4-chlorobenzen, l-amino-2-karbometoksy-4-chlorobenzen, l-amino-2-karbome.toksy-4-nitrobenzen, l-amino-2-chloro-4-cyjainofoenzen, l-amino-2-chloro-4-nitrobenzen, l-amino-2-fenoksy-4-nitrobenzen, l-amino-2-chloro-4-ka(rboetoksybenzen, l-amino-2-chloro-4-metyloBulfonylobenzenr l-amino-2-metylosulfonylo-4-chlorobeinzen, l-amino-2-metylosulfonylo-4-nitrobenzent 68 35568 355 15 20 25 1 - 1 -amino-2,4-dwucyjanobenzen, l-aminoT2-cyjano-4-metylosulfonylobenzen, l-amino-2,6-dwuchloro-4rcyjan(l?enzen, 1 -amino-2,6-dwuchloro-4-nitrobenzen, 5 1-amino-2,4-dwucyjanoH6-chlorobenzen, l-amino-2,4-dwunifcro-6-chlOirobenzen, a zwlaszcza 1 -amino-/2 cyjano-4-nitrobenzen.Z szeregu heterocyklicznych amin tworzacych skladniki czynne stosuje sie 2-aniino-5-nitrotiazol, 10 a ponadto: 2-aminotiazol, 2 -amino- 5-cyjanotiazol, 2-amino-6-niitrotiazol, 2-amino-4-metylo h5-nitrotiazol, 2-amino-4-metylotiazol, 2-amino-4-fenylotiazol, 2-amino-4-(4-'chloro)-fenylotiazol, 2-amino-4!(4-'nitro)-fenylotiazol, 2-amino-6-chlorobenizotiazol, 2-amino-6-cyj anolbenzoitiazal, 2-amino-'6-nitrolbenzoitiazol, 2-amino-2s3,4-tiadiazol, 2-amino-il,3y5-tiadiazol.Jako skladniki bierne w sposobie wedlug wy nalazku stosuje sie korzystnie zwiazki o wzorze 5, w którym Xi oznacza atom wodoru, grupe alko- ksylowa, cyjanoalkoksylowa, fenylowa lub cyja- nowa luib grupe hydroksylowa zacylowana reszte 30 alifatycznego kwasu karboksylowego, kwasu cyna¬ monowego, fenyloalkanowego, tiofenokarboksylo- wego lub furanokarfooksylowego, R3 ma wyzej po¬ dane znaczenie, Yi oznacza atom wodoru lub chlorowca, grupe alkilowa, alkoksylowa, aryloksy- 3g Iowa, lub acyloaminowa, a Zj oznacza atom wodo¬ ru, grupe alkilowa lub alkoksylowa.Szczególnie cenne sa skladniki bierne o wzorze 6, w którymi Yi, Zi i R3 maja wyzej podane znacze¬ nie. 40 Jako przyklady skladników biernych mozna wy¬ mienic nastepujace aminy: N-etylo-N-p-benzoiloetyloanilina, N-p-metoksyetyio-N-p-benzoiloksyetyloanilina, N-p-cyjanoetoksyetylo-N-p-benzottoksyetyloanilina, 45 N-p-cyjanoeitylo-N-p-benzoiloksyetyiloalnilina, N-p-aceitoksyetylo-N-p-benzoiloksyetyloaniliina, N-P-propionoksyetylo-N-p-benzodloksyetyloanilina, N-p-karbometoksyetylo-N-p-benzoiloksyetyloani- lina, N-benzylo-N-p-benzoiloksyetyloanilina, N-p-cyjanoetylo-N-P-benzoiloksyetylo-m-tolnidyna, N-p-acetoksyetylo-N-B-benzoilokisyetylo-m-tolni- dyna, 1 -[N-p-acetoksyetylo-N-P-benzoiloksyetylo]-amino- 3-acetyloaminobenzen, 1 -[N-p-acetoksyetylo-N-p-henzoiloksyetylo]-amino- 2-metoksy-5-acetyloaminobenzen, N-P-cyj anoetylo-N-p-fenacetoksyetyloanilina, N-P-cyj anoetylo-N-p-cynamoiloksyetyloanilina, 60 N-etylo-N-p-( N-p-cyjanoetylo-N-p-(a-furoilo)-oksyetyloanilina, N-bis-p- [( N-p-cyjanoetylo-N-p-(a-czterowodorofuroilo)-oksy- etyloanilina, ^ 50 55 N-bis- [p- N-ibis-[p-(a-czteroiwodorofuroailo)-oksyei;ylo]-m-1;o- luidyina, ' ¦ ; :i .', N-p-acetoksyetyio-N-P(a-(tienoilo)-ok(syetyloanUina, N-P- N-bis-[p-(a-tienoilo)-oksyetylo]-anilina, N-p-benzoiloksyetylo-N-p-czterowodórofuroiloksy- etyloanilina.Zamiast jednego skladnika czynnego mozna rów¬ niez stosowac mieszanine rozmaitych skladników czynnych, przez co w wielu przypadkach polep¬ szone zostaje powinowactwo barwnika do wlókna i struktura otrzymanej mieszaniny barwiacej w porównaniu z pojedynczymi barwnikami.Dwuazowanie wymienionych amin skladników czynnych moze nastepowac wedlug znanych sposo¬ bów, na przyklad za pomoca kwasu nieorganicznego, zwlaszcza solnego i azotynu sodowego lub na przy¬ klad za pomoca roztworu kwasu nitrozylosiarko- wego w stezonym kwasie siarkowym.Sprzeganie moze byc dokonywane równiez w znany sposób, na przyklad w srodowisku obo¬ jetnym do kwasnego, ewentualnie w obecnosci octanu sodowego lub podobnych substancji bufo¬ rujacych lub katalizatorów wplywajacych na szyb¬ kosc sprzegania, takich jak pirydyna lub jej sole.Po zakonczeniu reakcji sprzegania utworzone barwniki moga byc latwo wyodrebnione z miesza¬ niny reakcyjnej, na przyklad na drodze odsaczenia, poniewaz sa praktycznie nierozpuszczalne w wo¬ dzie.W jednej z postaci wykonania sposobu wedlug wynalazku, jako substancje wyjsciowe odpowiada¬ jace ogólnemu wzorowi 3 stosuje sie korzystnie barwniki azowe o wzorze 7, w którym Y, Z i Yi, Zj maja podane znaczenie, a X2 oznacza atom wodoru, grupe hydroksylowa, alkoksylowa, cyja- nowa, lub karboalkoksylowa.Substancje wyjsciowa mono- lub dwuacyluje sie za pomoca halogenku lub bezwodnika kwasu tio- fenokarboksylowego, furanokarboksylowego, cyna¬ monowego lub fenyloalkanokarboksylowego i/lub monoacyluje sie za pomoca halogenku lub bezwod¬ nika kwasu benzoesowego nie zawierajacego grup hydroksylowych albo karboalkoksylowych.Acylowanie nastepuje korzystnie w obojetnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak pirydyna, benzen, dioksan, eter izopropylowy, octan etylu lub dwumetyloformamid. W przypadku wytwarza¬ nia jednakowo zacytowanych zwiazków mozna sto¬ sowac zamiast rozpuszczalnika duzy nadmiar srodka acylujacego.Nowe barwniki nadaja sie doskonale do barwie¬ nia i drukowania wyrobów, zwlaszcza wlókien i tkanin, np. na osnowie trójoctanu celulozy i po¬ liamidów, korzystnie na osnowie aromatycznych poliestrów. Uzyskuje sie wówczas silne wybar- wienia o doskonalych odpornosciach, zwlaszcza na swiatlo, sublimacje i tarcie. Tego rodzaju wybar- wienia nadaja sie do dalszego uszlachetniania sposobem ciaglego prasowania, takim jak na przy¬ klad sposób o nazwie Koratron. Tak otrzymane wybarwienia z nowych barwników wykazuja do¬ skonala odpornosc na wilgoc i ogrzewanie. Nowe barwniki nadaja sie równiez znakomicie do bar^68 355 wlenia teksturowej przedzy poliestrowej. W prze¬ ciwienstwie do innych barwników, otrzymane wy- barwienia nie zawieraja pasm i pra&ków.Do barwienia stosuje sie nowe barwniki korzy¬ stnie w postaci dokladnie rozdrobnionej i z dodat¬ kiem srodków dyspergujacych, takich jak mydla, lugi posiarczynowe lub syntetyczne srodki piorace, lub z dodatkiem zestawu rozmaitych srodków zwilza¬ jacych i dyspergujacych. Z reguly korzystne je&t przeksztalcenie barwników przed barwieniem w preparat barwiacy, zawierajacy srodek dysper¬ gujacy i dobrze rozdrobniony barwnik w takiej postaci, aby przy rozcienczaniu tego preparatu woda powstawala subtelna zawiesina. Takie pre¬ paraty barwiace moga byc otrzymane w znany sposób, na przyklad przez wytracanie barwnika z kwasu siarkowego i zmielenie tak otrzymanego szlamu z lugami posiarczynowymi, ewentualnie równiez przez zmielenie barwnika na sucho lub na mokro w urzadzeniu szybkobieznym mielacym, z wprowadzaniem lub bez wprowadzania srodków dyspergujacych podczas przebiegu mielenia.W celu osiagniecia silniejszych wybarwien na wlóknie z politereftalanu etylenowego okazalo sie celowe dodawanie do kapieli barwiacej srodka speczniajacego lub prowadzenie procesu barwienia pod cisnieniem w temperaturze powyzej 100°, np. w temperaturze 120°. Jako srodki speczniajace sto¬ suje sie aromatyczne kwasy karboksylowe, np. kwas benzoesowy lulb salicylowy, fenole,, takie jak o- lub p-hydroksydwufenyl, aromatyczne zwiazki chlorowcowe, np. chlorobenzen,, o-dwuchloroben- zen lub trógchlorolbenzen oraiz <£enylometylokairbd- nol, lub dwufenyl. W procesie barwienia pod cisnie¬ niem korzystne okazalo sie slabe zakwaszanie kapieli barwiacej, np. dodatkiem slabego kwasu, takiego jak kwas octowy.Nowe barwniki dzieki swej odpornosci na alkalia sa odpowiednie do barwienia tak zwanym sposo¬ bem termicznego utrwalania, wedlug którego tka¬ nine przeznaczona do barwienia impregnuje sie korzystnie w temperaturze najwyzej 60° wodna zawiesina barwnika zawierajaca korzystnie 1—50% mocznika i zageszczacz, zwlaszcza aJkginian sodowy, i nastepnie wyzyma sie w znany sposób. Korzyst¬ nie odciska sie tyle cieczy, aby zaimpregnowany wyrób zawieral te ciecz barwiaca w ilosci 50—1009/t swego ciezaru poczatkowego.W celu utrwalenie barwnika, tak zaimpregno¬ wana tkanine, korzystnie po uprzednim wysusze¬ niu, ogrzewa sie na przyklad w strumieniu gora¬ cego powietrza do temperatury ponad 100°, przy¬ kladowo do 180—220°.Szczególnie korzystne jest stosowanie wyzej wspomnianego sposobu termicznego utrwalania przy barwieniu mieszanych tkanin z wlókien poiie- strotwyoh, celulozowych, zwlaszcza bawelnianych.W takim przypadku ciecz napawajaca zawiera oprócz barwników wytworzonych sposobem we¬ dlug wynalazku jeszcze barwniki nadajace sie do barwienia bawelny, zwlaszcza barwniki kadziowe lub reaktywne, to jest barwniki, które daja sie utrwalac na wlóknie celulozowym przez tworzenie wiazan chemicznych, a wiec np. barwniki zawie¬ rajace grupy chiorotiazynowe lub chlorodiazynowe.W tym ostatnim przypadku korzystne okazalo sie dodawanie do roztworu napawajacego srodka wiazacego kwas, takiego jak weglan, fosforan, 5 boran lub nadboran metalu alkalicznego, albo ich mieszanin. Przy stosowaniu barwników kadzio¬ wych, niezbedne po obróbce cieplnej jest trakto¬ wanie napawanej tkaniny wodnytn roztworem alkalicznym srodka redukujacego, zwyczajowo sto- io sowanego w barwieniu kadziowym.Barwniki wytworzone sposobem wedlug wyna¬ lazku, dzieki dobrej ochronie na welnie, znakomicie nadaja sie do barwienia mieszanych tkanin z wlókien poliestrowych i welny.Otrzymane wybarwienia podldaje sie korzystnie dalszej obróbce, np. ogrzewaniu z wodnym roz¬ tworem srodka pioracego pozbawionego jonów.Zamiast przez impregnacje mozna takze nanosic 20 te barwniki takze przez drukowanie. W tym celu np. stosuje sie farbe drukarska zawierajaca oprócz zwyklych srodków pomocniczych, takich jak srodki zwilzajace i zageszczajace, dokladnie rozprowa¬ dzony barwnik, ewentualnie zmieszany z wyzej 25 wspomnianymi barwnikami do bawelny, ewentual¬ nie zawierajaca tez mocznik i/albo srodek wiazacy kwas.Podane nizej przyklady objasniaja blizej sposób wedlug wynalazku, przy czym o ile nie podano 30 inaczej, podane w tych przyklaidach czesci ozna¬ czaja czesci wagowe, procenty oznaczaja procenty wagowe, a temperatury podano w stopniach Celsjusza.Przyklad L lj63 czesci 2-cyiJano^i-niitro-ani- 39 liny wprowadza sie porcjami do 15 czesci 100'/o kwasu siarkowego, w którym rozpuszczono 0,7 czesci azotynu sodowego. Ten skladnik czynny po chwili wylewa sie na 100 czesci lodu i po rozloze* niu nadmiaru azotynu zadaje roztworem 9 czesci 40 N-p-cyjanoetylo-N-pHbenzoiloksyetyloaniSliny w 75 czesciach lodowatego kwasu octowego.Nastepnie w temperaturze co najwyzej 10°C buforuje sie mieszanine 20V§ roztworem NaOH, calkowicie wytracajac barwnik. Barwi on poliester na odcienie czerwone o doskonalej trwalosci wobec swiatla i odpornosci na sublimacje.W podanej nizej tablicy wyszczególniono na¬ stepne barwniki otrzymywane w reakcji sprzega¬ ja nda zdwuazotwanej aminy podanej ze skladnikiem biernym podanym w kolumnie II. W kolumnie III podano wybarwienia na wlóknie poliestrowym otrzymane za pomoca tych barwników.Przyklad II. 7,3 czesci 2-cyjano-*-nitro-4'- 56 ^N-p-cyjanoetylo-N-p-hydrctoyetyloJ^aniinoazoben- zenu rozpuszcza sie w 200 czesciach pirydyny, chlodzi do temperatury 10—15° i w tej tempera* turze wkrapla 3 czesci chlorku kwasu furano- -2-karboksylowego. Calosc miesza sie w ciagu 60 póltorej godziny, nastepnie wylewa na 250 czesci lodu, chlodzac lodem mieszanine zakwasza sie stezonym kwasem solnym, po czym odsacza sie i przemywa do odczynu obojetnego. Barwnik barwi poliester na odcienie czerwone o swietnej trwalosci • wobec swiatla i odpornosci na sublimacje. 4368 355 Tablica Barw¬ nik 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 1 13 14 15 16 17 18 16 20 21 22 28 24 26 26 27 28 .26 3.0 311 32 313 34 | I 2,6-dwuchloro-4-nitroanilina 2-chlcco-4-nitro-aniiina 2-cyjano-4Hnitroanilina 2-cyjano-4-nitroanilina 2,6-dwuchloro-4-nitroanilina 2-chloro-4-nitroanilina 2-cygaino-4-nitroanilina 2-chloro-4-nitroanilina 2-cyjano-4-niitroaniiina 2-chloro-4-nitroandlina 2,4-dwuniitro-6-chloroanilina 2-cyj ano-4-nitroaniIina 2-cyj ano-4-.nitroanilina 2,6-dwuchloro-4-nitroanilina 2-chloro-4-nitroanilina 4-nitroanilina 2-cyjano-4-mitroanilina 2-cyjano-4-nitroanilina 2-cyjano-4-nitroanilina 2-cyjano-4-nitroanilina 2-chloro-4-nitroanilina wzór 20 wzór 2il wzór 22 wzór 213 2-cyjano-4-nitroanilina wzór 215 2-cyjano-4-nitroanilina 2-cyjano-4Hnitroanilina 2-cyjano-4niitroanilina 2-cyjano-4-nitroanilina 2-cyj ano-4-nitroanilina 2-cyj ano-4^nitroanilina 2-cyj ano-4^nitroanilina II N-P-cyjanoetylo-N-p-ben- zoiloksyettyloanilina N-fl-cyjanodtylo-N- p-ben- zoiiloksyeltyloanilina ester cynamonowy N-p-cyjanoetylo-iN-P-hy- droksyetyloaniliny ester fenylooctowy N-p-cyjanoetylo-N-|3-hy- droksyetyloaniliny wzór 8 wzór 9 wzór 10 wzór 10 wzór 11 wzór 11 wzór 12 wzór 13 wzór 14 wzór 15 wzór 15 wzór 15 wzór 15 wzór 16 wzór 17 wzór 18 wzór 19 wzór 15 wzór 15 wzór 15 wzór 15 wzór 24 wzór 26 wzór 27 wzór 28 wzór 29 wzór 30 wzór 311 wzór 312 wzór 33 . III pomaranczowy pomaranczowy czerwony czerwony pomaranczowy rubinowy czerwony pomaranczowo- -czerwony czerwony pomaranczowo- czerwony granatowy czerwony czerwony pomaranczowy pomaranczowy zólto- pomaranczowy czerwony czerwony czerwony czerwony pomaranczowy szkarlatny czerwony pomaranczowy fioletowy czerwony czerwony z odcieniem zólitawym czerwony czerwony czerwony czerwony czerwony czerwony czerwony Przyklad III. Jesli zamiast stosowanych w przykladzie II 3 czesci chlorku kwasu furano- karboksyloweigo stosuje sie 3^5 czesci chlorku 55 kwasu tiofeno-2-karboksyloweigo, to otrzymuje sie barwnik, który barwi wlókno poliestrowe na od¬ cienie czerwone o swietnej trwalosci wobec swiatla i odpornosci na sublimacje. 60 Przyklad IV. Jesli zamiast stosowanych w przykladzie II 3 czesci chlorku kwasu furano- -2-karboksylowego stosuje sie 3 czesci chlorku kwasu czterowodorofurano-2-ikarbtoksylowego, to otrzymuje sie barwnik barwiacy wlókno poliestro- 65 we na odcienie czerwone o swietnej trwalosci wobec swiatla i odpornosci na sublimacje.Przyklad V. Jesli zamiast stosowanych w przykladzie II 3 czesci chlorku kwasu furano-2- karboklsyloweigo stosuje sie 4,15 czesci chlorku kwasu tiofeno-5-karbometokisy-i2-karboksylowego, to otrzymuje sie barwnik barwiacy wlókno polie¬ strowe na odcienie czerwone o swietnej}, trwalosci wobec swiatla i odpornosci na sublimacje.Przepis barwienia. 1 czesc barwnika wytworzo* nego jak w przykladzie I miele sie na mokro z 2 czesciami 50 procentowego roztworu wodnego soli sodowej kwasu dwunaftylometano-2,2'-dwu^68 355 10 sulfonowego, i nastepnie suszy. Otrzymany pre¬ parat barwiacy miesza sie z 40 czesciami 10% wodnego roztworu produktu kondensacji alkoholu aktylowego z 20 molami tlenku etylenu i do mie¬ szaniny dodaje sie 4 czesci 40% roztworu kwasu 5 octowego. Calosc rozciencza sie woda, otrzymujac kapiel barwialca zawierajaca 4000 czesci.Do kapieli wprowadza sie w temiperaturze 50° 100 czesci oczyszczonych wlókien poliestrowych, ogrzewa sie calosc w ciagu pól godziny do temipe- io raltury 120—,130° i ibarwi w ciagu godziny w na¬ czyniu zamknietym w tej temperaturze. Nastepnie wlókna dokladnie plucze sie. Otrzyimuje sie silne wybarwienie czerwone o swietnej trwalosci wobec swiatla i odpornosci na sublimacje. 15 PL PL

Claims (3)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania nowych, nierozpuszczal¬ nych w wodzie barwników azowych o wzorze 1, 20 w którym A oznacza grujpe skladnika czynnego z szeregu benzenu, tiazolu, benzotiazolu lub tia- diazolu, B oznacza ewentualnie podstawiona grupe p-fenylenowa, Ri oznacza grupe alkilowa ewen¬ tualnie podstawiona grupe cyjanowa, fenylowa, 25 alkoksylowa, cyjanoalkoksylowa, alkilokarbonylo- ksylowa, cynamoiloksylowa, fenyloalkilokarbony- lowa, furanokarbonyloksylowa lub tiofenokarbony- loksylowa, a R3 oznacza grupe benzenowa nie za¬ wierajaca grup hydroksylowych lub karboalkoksy- 30 lowych, grupe furanowa lub tiofenowa, znamienny tym, ze zdwuazowana amine sprzega sie z amina o wzorze 2, w którym B, Ri i R2 maja wyzej podane znaczenie, albo barwnik azowy o wzorze 3^ w którym A i B maja wyzej podane znacze¬ nie, R4 oznacza ewentualnie podstawiona grupe alkilowa, a R5 oznacza grupe hydroksyalkilowa, mono- lub dwuacyluje sie za pomoca halogenku lub bezwodnika kwasu tiofenokarboksylowego, furanokarboksylowego, cynamonowego lub fenylo- alkanokarboksylowego i/lub monoacyluje sie za pomoca halogenku lub bezwodnika kwasu benzoe¬ sowego nie zawierajacego grup hydroksylowych lub karboalkoksylowych.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako amine w skladniku czynnym stosuje sie aminobenzen o wzorze 4, w którym Y oznacza atom wodoru lub chlorowca, grupe alkilowa, alkoksylowa, fenoksylowa, nitrowa, cyjanowa, kariboalkoksylowa lub alkilosulfonylowa, a Z ozna¬ cza atom wodoru lub chlorowca, grupe alkilowa, cyjanowa lub trójfluorometylowa.

3. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze jako skladnik bierny stosuje sie aminobenzen o wzorze 5, w którym X, oznacza atom wodoru, grupe alkoksylowa, cyjanoalkoksylowa, fenylowa lub cyjanowa, lub grupe hydroksylowa zacylowana reszta alifatycznego kwasu karboksylowego, kwasu cynamonowego, fenyloalkanowego, tiofenokarbo¬ ksylowego lub furanokarboksylowego, R3 ma zna¬ czenie podane w zastrz. 1, Yi oznacza atom wodoru lub chlorowca, grupe alkilowa, alkoksylowa, arylo- ksylowa lub acyloaminowa,, a Zj oznacza atom wodoru, grupe alkilowa lub alkoksylowa. A-N=N-B-N. alkUen-0-CO-R, Wzór 1 B- N / Ri N= 02N Wzór N —B- l/Yzór V I -4 z Wzór 2 -N 3 ~ 4 i XR5 NH2 alkllen—X, alkllen-0-CO-R, Wzór 5 CH2CH2CN CH2CH2-0-C0-R, Wzór 6 02N^V N=N^T_^ N^ 1 , alktlen — X2 V, Wzór 7 alktlen-OHKI. 22a,29/08 68 355 MKP C09b 29/08 O^N /C2H4CN XC2H40C0CH= CHC6Hs Wzór 8 CH, ,/ \ C2H4-0-C0^^ Wzor 30 CfiH5- C - N II I N N C-NH, S Wzór 25 C2H4-0-C2H4-CN C2H4-0-C0-<^ Wzór 26 N(C2H4-0-C0—^jjlj2 Wzor 27 C2H4- 0-C0-CH=C W~ Wzór 28 O" C2H4-0-CH3 \ C2H4-0-C0 Wzór 31 J / I \ C2H4-0-CO-CH3 N C2H4-0-C0 J Wzór 32 \ ,C2H4 C2H4-0-C0^ -N0, Wzór 33 0-n(c2h4-o^o-ch. Wzór 29 Cena zl 10,— RZG — 1270/74 105 egz. A-4 PL PL