PL67959B1 - - Google Patents

Download PDF

Info

Publication number
PL67959B1
PL67959B1 PL111719A PL11171965A PL67959B1 PL 67959 B1 PL67959 B1 PL 67959B1 PL 111719 A PL111719 A PL 111719A PL 11171965 A PL11171965 A PL 11171965A PL 67959 B1 PL67959 B1 PL 67959B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
fibers
material according
sheet
lam
photoelectric
Prior art date
Application number
PL111719A
Other languages
English (en)
Original Assignee
Rank Xerox Limited
Filing date
Publication date
Application filed by Rank Xerox Limited filed Critical Rank Xerox Limited
Publication of PL67959B1 publication Critical patent/PL67959B1/pl

Links

Description

Pierwszenstwo: 23.XI.1964 Stany Zjedno¬ czone Ameryki Opublikowano: 11.VII.1973 67959 MKP G03g 5/04 KI. 57e,5/00 (czytelnia! 1 Urzedu Patentowego 1 1 foliUei mtwrw"*l l" ' 1 UKD Wlasciciel patentu: Rank Xerox Limited, Londyn (Wielka Brytania) Material elektrofotograficzny Wynalazek dotyczy materialu elektrofotograficz¬ nego stosowanego w kserografii.W kserografii, utajony obraz elektrostatyczny wytwarza sie na ogól na przewodzacym fotoelek- trycznie izolatorze przez laczne dzialanie swiatla i pola elektrycznego i wywoluje sie przez osadze¬ nie na niej mialko rozdrobnionych materialów elektroskopowych. Te materialy elektroskopowe, które mozna nazwac barwikami, dobiera sie w bardziej znanych systemach kserograficznych w ten sposób, zeby przylegaly do utajonego obrazu elektrostatycznego na przewodzacej fotoelektrycznie warstwie izolacyjnej sprawiajac, ze pierwotnie uta¬ jony obraz staje sie widzialny. Wywolany obraz barwika utrwala sie najczesciej badz od razu na powierzchni przewodzacej fotoelektrycznie warstwy izolacyjnej, badz tez przenosi sie na arkusz odbitki i utrwala na nim, w wiekszosci przypadków w zaleznosci od tego czy przewodzaca fotoelektrycz¬ nie warstwa izolacyjna nadaje sie czy tez nie nadaje sie do ponownego wykorzystania w pro¬ cesie. W innych odmianach kserografii plyta nie jest uprzednio ladowana lecz najpierw jest naswiet¬ lana a nastepnie wywolywana za pomoca naelek- tryzowanego wywolywacza. Dla celów opisu niniej¬ szego wynalazku kserografie mozna okreslic jako technike reprodukcyjna, zawierajaca jedna faze, w której stosuje sie naswietlanie wedlug wzoru pro¬ mieniowaniem elektromagnetycznym, np. swiatlem 15 20 30 w celu zmiany elektrycznych wlasnosci swiatlo¬ czulej „plyty" odpowiednio do wzoru.Aczkolwiek znane sa liczne konstrukcje plyty kserograficznej, to jednak obecnie najszerzej stosuje sie dwa typy plyt kserograficznych, a mianowicie plyte r bezpostaciowym selenem i plyte z barwni¬ kowym spoiwem. Kserograficzna plyta z selenem bezpostaciowym, moze byc okreslona zwiezle jako cienka warstwa selenu pierwiastkowego w odmia¬ nie bezpostaciowej, która osadza sie na przewodza¬ cym na ogól podlozu za pomoca parowania próz¬ niowego lub w inny znany sposób. Plyty selenowe tego typu ciesza sie wielkim powodzeniem poniewaz nadaja sie do produkowania wielu tysiecy odbitek wysokiej jakosci na zwyklym papierze biurowym.Z drugiej strony jednak plyta selenowa jest nie tylko kosztowna w produkcji i wymaga materialu o wielkiej czystosci oraz starannie kontrolowanej techniki wytwórczej, lecz ponadto, podobnie jak wszelkie plyty kserograficzne do wielokrotnego uzytku wymaga zabiegów przenoszenia obrazu bar¬ wikowego z plyty na arkusz odbitki papierowej jak równiez zabiegu oczyszczania plyty po zabiegu przenoszenia.Innym typem plyty kserograficznej jest plyta powszechnie znan& jako plyta ze spoiwem barwni¬ kowym. Ogólnie mówiac, ten typ plyty zawiera warstwe mialko rozdrobnionego barwnika o prze¬ wodnosci fotoelektrycznej rozproszonego w izola¬ cyjnym spoiwie z tworzywa sztucznego, tworzacym 67 95967 959 blone powleczona na podlozu np. na papierze. Po¬ niewaz barwnik w rodzaju tlenku cynku jest pow¬ szechnie stosowanym wybornym barwnikiem o przewodnoscifotoelektrycznej dla tego rodzaju plyt, wiec na ogól plyty omawianego rodzaju sa nazy¬ wane ply.tami spojeniowymi z tlenkiem cynku.Chociaz plyta spójeniowa z tlenkiem cynku pozwa¬ la na uproszczenie procesu kserograficznego przez wyeliminowanie zabiegów przenoszenia obrazu i czyszczenia, to jednak stwierdzono, ze w plycie tego rodzaju wystepuje zmeczenie swietlne wlasno¬ sci elektrycznych, tak iz poddana raz naswietleniu nie moze byc zwyczajnie uzyta ponownie dopóki nie wypocznie przez stosunkowo dlugi okres czasu w ciemnosci. W zwiazku z tym nawet jezeli swia¬ tloczula powloka przewodzaca na plycie spojenio- wej jest stosunkowo tarcia w porównaniu z powlo-1;' ka fotoelektryczna na plycie kserograficznej z bez¬ postaciowego selenu, koszt tej powloki moze byc zamortyzowany tylko przez jedna odbitke, jaka mozna z niej otrzymac, natomiast w przypadku plyty selenowej koszt moze byc zamortyzowany przez wiele tysiecy odbitek. W. ten sposób w prze¬ liczeniu na jedna odbitke plyta spójeniowa jest kosztowniejsza w uzyciu niz plyta selenowa. Nalezy równiez zaznaczyc, ze chociaz plyta selenowa wy¬ twarza odbitke na zwyklym papierze biurowym natomiast odbitka otrzymana z plyty spojeniowej jest oczywiscie wytworzona i utrwalona na po¬ wleczonej powierzchni samej plyty, to jednak wielu uzytkowników uwaza, ze odbitki na papierze po¬ wleczonym tego rodzaju sa wadliwe pod wzgledem wrazen dotykowych i wygladu.Wynalazek niniejszy dotyczy swiatloczulego ma¬ terialu nadajacego sie do uzycia w elektrofotografii i stanowiacego arkusz zawierajacy przewodzace fo- t Wynalazek umozliwia wykonanie plyty ksero- Joelektrycznie wlókna izolacyjne, graficznej z cienkich wlókien o przewodnictwie fotoelektrycznym, które sa laczone ze soba dla utworzenia wlóknistego arkusza papieru przypo¬ minajacego zwykly papier celulozowy., Wlókna moga byc spilsnione lub utkane na po¬ zadany ksztalt arkusza i moga byc mieszane w pewnej proporcji, najlepiej w mniejszej proporcji z wlóknami nieprzewodzacymi fotoelektrycznie, np. drewna, szmat lub wlókien syntetycznych. Z chwila gdy wlókna o przewodnosci fotoelektrycznej zosta¬ ly wytworzone w sposób, który bedzie omówiony szczególowo nizej, moga byc one utkane jako tka¬ nina, która w przypadku zastosowania cienkich wlókien bedzie przypominac papier. W innej od¬ mianie technologicznej bardziej zblizonej do zwyk¬ lej technologii papierniczej sa wytwarzane dlugie wlókna o przewodnosci fotoelektrycznej i pociete na krótkie odcinki, które moga byc nazwane „kra¬ janka". Krajanka ta jest podstawowym skladni¬ kiem „surowca" lub „masy" w procesie wytwarza¬ nia arkuszy papieru i ten proces bedzie nazywany w dalszym ciagu opisu bardziej ogólnie „procesem spilsniania".W tych przypadkach kiedy uzyte jest wlókno syntetyczne, które zostaje zwlóknione przez trzepa¬ nie (jak np. w przypadku mocno zorientowanych albo przedzonych na mokro wlókien poliakryloni- trylu lub jego kopolimerów) mozna: zastosowac urzadzenie do przygotowywania masy i technologie stosowana w przemysle papierniczym do przyrza¬ dzania masy lub wlókien drewna dla uzyskania dowolnego pozadanego stopnia zwlóknienia w wo¬ dnych zawiesinach krajanki. Po obróbce mechanicz¬ nej jaka moze byc wymagana dodaje sie niewló- kniste dodatki, jak np. wypelniacze i naturalne lub syntetyczne zywice klejowe domieszane do masy w razie potrzeby. Dodatek takich zywic w, postaci wodnego lateksu albo roztwToru zywicy rozproszo¬ nej w taki sposób, jak to stosuje sie dla nadania wielkiej wytrzymalosci na mokro lub na sucho papierom celulozowym, moze byc szczególnie cenny w przypadku, gdy stosuje sie niezwlóknione syn¬ tetyczne przewodzace fotoelektrycznie wlókna bez zadnego dodatku wlókien celulozowych do masy.Znana jest rzecza w papiernictwie, ze wlókna miazgi drzewnej i wlókna cylindryczne niektórych zywic sztucznych moga byc zwlóknione sposobem mechanicznego zdzierania w zawiesinie wodnej, co jest znane w papiernictwie jako proces trzepania lub rozdrabniania. Przy zwlóknianiu te wlókna roz¬ szczepiaja sie i powstaje wiele drobnych wlókienek, które przewaznie pozostaja zwiazane z glównym rdzeniem wlókna. Podczas wytwarzania arkusza te wloskowate wlókienka sa uformowane w postaci warstwy na siatce drutowej maszyny papierniczej i zostaja mechanicznie zageszczone. Nastepnie po usunieciu wody sily napiecia powierzchniowego daza do sciagniecia wlókienek do wystarczajaco scislego zetkniecia ze soba i wytworzenia mocnych wiazan miedzy powierzchniami sasiadujacych wló¬ kien, przez co osiaga sie wielka wytrzymalosc i spoistosc wykonczonego arkusza.W tym przypadku gdzie jest pozadane stosowa¬ nie wlókna syntetycznego, które nie moze byc roz¬ wlóknione zwykla technologia rozdrabniania miazgi celulozowej, mozna z korzyscia zastosowac dowol¬ ne sposoby tkania lub spajania. W przypadku sto¬ sowania syntetycznego wlókna o przewodnosci foto¬ elektrycznej moze byc pozadane rozproszenie czast¬ kowego rozpuszczalnika lub czynnika specznia¬ jacego wlókno w masie w celu zmiekczenia lub speczniania wlókien i uzyskania wiekszych powierz¬ chni styku miedzy wlóknami w czasie suszenia arkusza.Wedlug innej technologii mozna zastosowac wló¬ kna syntetyczne które zostaly najpierw otrzymane w specjalnie rozwlóknionej postaci. Ten typ spec¬ jalnie rozwlóknionego syntetycznego wlókna o naz¬ wie handlowej „Fibrid" moze byc uzyty od razu do wytworzenia gotowego arkusza „papieru" lub tez w mieszaninie ze zwyklymi wlóknami dla utrzy¬ mania wszystkich wlókien razem przez mechanicz¬ ne splatanie przynajmniej w czasie procesów for¬ mowania tkaniny. Stosunkowo male ilosci tych fi¬ brydów moga byc uzyte jedynie do utrzymywania tkaniny w postaci spójnej podczas pierwszych za¬ biegów procesów formowania tkaniny, po których nastepuje kalandrowanie na goraco, natryskiwanie rozpuszczalnika lub inny zabieg technologiczny dla pózniejszego formowania bardziej pewnych spojen miedzy wlóknami zwyklymi w samym arkuszu. 65 W skrajnym przypadku arkusz moze skladac sie 15 20 25 30 35 45 50 55 605 w 100% z fibrydów, tak iz ma stosunkowo wielka wytrzymalosc po uformowaniu nawet bez tych uzupelniajacych zabiegów obróbki arkusza. Krótko mówiac wytwarzanie fibrydów wymaga albo trze¬ pania plynnej zawiesiny zywicy w procesie formo- 5 wania miedzypowierzchniowego albo dodawania roz¬ tworu polimeru do czynnika stracajacego polimer przy stosowaniu stosunkowo duzych sil tnacych, jak np: w mieszalniku Waringa.Z chwila gdy przygotowanie masy zostalo ukon- 10 czone to ta masa zostaje uformowana w postaci arkuszy w jakimkolwiek odpowiednim urzadzeniu spilsniajacym. Typowe urzadzenie spilsniajace sta- nawia maszyny papiernicze Fourdriniera i maszyny walcowe. Dla przykladu mozna podac, ze maszyna 15 Fourdriniera w ogólnych zarysach wymaga stoso¬ wania zabiegów nastepujacych: najpierw mase do¬ prowadza sie ze skrzyni glowicznej na siatke Fourdriniera, która jest po prostu pasem obiego¬ wym siatki drobnooczkowej i zawiera komory 20 ssace wyciagajace pewna ilosc wody z wlókien przez siatke. Nastepnie pasmo przebiega do stano¬ wiska prasowania miedzy pewna liczba walców naciskowych, które wyzymaja dodatkowa wode z pasma na stanowisku suszenia, nastepnie pasmo 25 przechodzi wyzej i ponizej pewnej liczby duzych walców suszacych ogrzewanych para, które usuwaja wieksza czesc dodatkowej wilgoci z pasma. Pasmo nastepnie jest prasowane za pomoca stalowych walców kalandrowych i nawijane na beben. Pod- 30 grzane walce kalandrowe moga byc uzyte lacznie z wlóknami termoplastycznymi dla uzyskania moc¬ niejszego spojenia miedzy wlóknami. W niektórych przypadkach, gdy jest pozadane pokrycie z zew¬ netrznej strony lub stosowanie innych materialów 35 na powierzchni pasma po uprzednim uformowaniu zamiast dodawania tych materialów do masy na stanowisku obróbki mokrej stosuje sie urzadzenie pokrywajace, np. prase umieszczona czesto na sta- 40 nowisku suszenia przed ostatnimi walcami susza¬ cymi, wskutek czego material ulega wysuszeniu przed nawinieciem pasma na beben. Jest oczywiste, ze w razie potrzeby moze byc równiez zastosowana bezmaszynowa obróbka tkaniny, jak np. klejenie 45 kadziowe i superkalandrowanie po zdjeciu z ma¬ szyny bebna z tkanina.W przypadku gdy ma byc wyprodukowany tkany arkusz o przewodnosci fotoelektrycznej, wlókna sa przedzone w dlugich odcinkach zwyklym sposo¬ bem przedzenia i tkania na zwyklych maszynach wlókienniczych. Po utkaniu moga byc one pociete na wymiary arkuszy lub pozostawione w zwojach.Wlókna o przewodnosci fotoelektrycznej moga miec rózne postacie o strukturze wewnetrznej je- 55 dnorodnej lub niejednorodnej i moga byc wyra¬ biane rozmaitymi sposobami technicznymi w za¬ leznosci od wlasciwosci zastosowanego wlókna.Wlókna niejednorodne moga np. skladac sie z odpowiedniego izolacyjnego spoiwa tworzacego blo- M ne z odpowiednim barwnikiem o przewodnosci fotoelektrycznej rozproszonym we wlóknie, przy czym barwnik dobiera sie w zaleznosci od pozada¬ nej czulosci, kosztu, wlasnosci fizycznych, reago¬ wania na widmo itd. Typowe barwniki o prze- ^ wodnosci swiatloczulej stanowia nie tylko barwniki 6 organiczne, jak np. chinakrydony i bezmetalowe ftalocyJaniny, lecz równiez barwniki nieorganiczne, jak np. siarczek cynku, siarczek cynkowo-kadmo- wy, siarczek kadmu, selenek kadmu, krzemian cyn-. ku, sulfoselenek kadmowy oraz ich mieszaniny. Sto¬ sunek procentowy barwnika do uzytegp spoiwa dla wykonania wlókna nie jest decydujacy, gdyz uzyta ilosc zalezy od specjalnie wybranej kom¬ binacji barwnika zywicznego. Takwiec np. w przy¬ padku barwnika tlenku cynku stosunek jest za¬ warty od jednej czesci wagowej barwnika na jed¬ na czesc wagowa spoiwa do okolo 8 czesci wa¬ gowych barwnika do jednej czesci wagowej spoi¬ wa. Mozna równiez stosowac „fibrydy" zawiera¬ jace takie barwniki a wytwarzane sposobami opisanymi w przykladach w dalszym ciagu opi¬ su. „Fibrydy" nadaja sie do spilsniania natomiast grubsze wlókna sa lepsze do wyifobu arkuszy tkanych. Nalezy zaznaczyc, ze oprócz wymienio¬ nych wyzej spoiw i barwników wlókna moga byc utworzone ze spoiw nieorganiczych, np. ze szkla, w którym sa rozproszone barwniki o przewodnosci fotoelektrycznej. Nalezy równiez zaznaczyc, ze bar¬ wniki uzyte do wyrobu tych niejednorodnych wló¬ kien moga byc uczulone na farbe, przy czym rodzaje i ilosci procentowe uzytych farb sa takie same jak te, których uzywa sie zwykle w plytach kserograficznych. Chociaz opisane wyzej materialy spojeniowe same na ogól nie maja przewodnosci fotoelektrycznej, to jednak nalezy zaznaczyc, ze wszelki odpowiedni jednorodny material o prze¬ wodnosci fotoelektrycznej moze byc uzyty lacznie z barwnikiem o przewodnosci fotoelektrycznej dla wykonania bardziej czulego wlókna o przewodnosci fotoelektrycznej. < Wedlug wynalazku lacznie z niejednorodnym lub dwufazowym wlóknem mozna stosowac równiez jednorodne lub jednofazowe wlókna. Wlókna moga byc wykonane nie tylko calkowicie z odpowiednie¬ go materialu, który sam wykazuje przewodnosc fotoelektryczna, lecz moga byc równiez uzyte z powodzeniem odpowiednie mieszanki, kopolimery, trójpolimery itd. z przewodników fotoelektrycz- nych i materialu bez przewodnosci fotoelektrycznej, które daja sie kopolimeryzowac lub mieszac ze soba. Ten typ mieszaniny lub kopolimeru moze byc szczególnie pozadany w przypadku gdy sam material o przewodnosci fotoelektrycznej nie ma pozadanych wlasnosci fizycznych lub chemicznych w koncowym wlóknie. Tak wiec np. stwierdzono, ze doskonalym przewodnikiem fotpelektrycznym moze byc karbazol poliwinylu o specjalnym ciezarze czasteczkowym, lecz sam material moze miec slabe wlasnosci fizyczne, tak iz z niego bezposrednio nie mozna otrzymac wlókien wysokiej jakosci. W tym przypadku material o przewodnosci fotoelek¬ trycznej moze byc zmieszany lub skopolimeryzo- wany z jakimkolwiek odpowiednim materialem nadajacym lepsze wlasnosci fizyczne. Np. karbazol poliwinylu moze byc zmieszany z chlorkiem winy- lidenu lub chlorkiem winylu, polimerami lub kopolimerami lub sam moze byc skopolimeryzo- wany z monomerem winylu dla otrzymania wló¬ kien, kt^óre sa mocne pod wzgledem fizycznym i7 67 959 8 maja przewodnosc fotoelektryczna. Nalezy zazna¬ czyc, ze ani sama substancja o przewodnosci foto- elektrycznej ani dodatek wzmacniajacy (jezeli sie go stosuje) nie musza byc z koniecznosci polimerem syntetycznym. Jedna z tych substancji lub obydwie moga byc materialami naturalnymi lub syntetycz¬ nymi i moga byc substancja monomolekularna, oligomerem, polimerem, kopolimerem lub ich mie¬ szaninami itd. Jak zaznaczono wyzej, we wlóknie jednorodnym tego rodzaju moze byc zastosowany wszelki odpowiedni material o przewodnosci foto- elektrycznej a specjalny przewodnik fotoelektrycz- ny dobiera sie w zaleznosci od wlasnosci pozada¬ nych we wlóknie koncowym, od materialu z którym ma byc zmieszany lub skopolimeryzowany itd.Typowe materialy o przewodnosci fotoelektrycznej, z których liczne daja sie mieszac ze wzmacniaja¬ cymi zywicami dodatkowymi stanowia: poliwinylo karbazol, antracen, poliwinylo antracen, antrachi- non, pochodne acylohydrazonu jak np. 4-dwumety- loaminobenzylidenobenzyhydrazyd,, pochodne oksa- diazolu jak np. 2,5-bis-(p-aminofenylo-(l)) 1,3,4-ok- sadiazol, pochodne triazolu jak np. 2,5-bis-(4'- -dwumetyloaminofenylo)-l,3,4-triazol, pochodne pi- razoliny jak np. l,3-dwufenylo-5-(p-dwumetyloami- nofenylo) pirazolina, pochodne imidazolonu, jak np. 4, (p-dwumetyloaminofenylo)-5-fenylo-imidazolon, pochodne imidazolotionu jak np. 4-(p-trójmetyloa- minofenyl)-5-fenylimidazolotion 2-(4'-metyloksyfe- nylo)-benzotiazol, 2-fenylobenzoksazol.Materialy wykazujace wlasnosci przewodnictwa fotoelektrycznego moga byc równiez wykonane przez tworzenie zwiazków kompleksowych z kwa¬ sami Lewisa (akceptory elektronowe) i jakakolwiek sposród zywic, które zwykle nie maja wybitnej przewodnosci fotoelektrycznej. Typowe zywice, któ¬ re moga byc kompleksowane w ten sposób za¬ wieraja aldehydy fenolowe, epoksydy, fenoksydy, poliweglany, melaminy, poliamidy, poliuretany, aro¬ matyczne silikony, polistyren, poli-(2-winylo-chino- line), poli-(3,3'-dwumetylo-dwufenylen-4,4'), poliwi- nyloksylen, poli-(2-winylo-naftalen), poliinden, po¬ liwinylo imidazol, poli-(3-winylo-piren), mieszaniny i kopolimery wymienionych zwiazków. Typowymi kwasami Lewisa sa: kwas fenylooctowy, kwas 6- -metylo-kumarylo-4-octowy, kwas maleinowy, kwas cynamonowy, kwas benzesowy, kwas l-(4-dwume- tyloaminobenzoilo)-benzeno 2-karboksylowy, kwas ftalowy, kwas czterochloroftalowy, organiczne kwa¬ sy sulfonowe, jak np. kwas 4-toluenosulfonowy, kwas benzenosulfonowy, organiczne kwasy fosfo- nowe, jak np. kwas 4-chloro-3-nitro-3-benzeno fosfonowy, kwas pikrynowy, bezwodnik octowy, bezwodnik bursztynowy, bezwodnik maleinowy, bezwodnik ftalowy, bezwodnik czterochloroftalowy, bezwodnik kwasu chryzeno-2,3,8,9-czterokarboksy- lowego, chlorek glinu, chlorek cynku, chlorek zela¬ zowy, chlorek cynowy, trójchlorek arsenowy, chlo¬ rek cynawy, pieciochlorek antymonu, trójfluorek boru, trójchlorek boru, 1,4 benzochinon, 2,5-dwu- chlorobenzochinon 2,6-dwuchloro-benzochinon, chlo¬ rami, 1,4-naftochinon, 2,3-dwuchloro-l,4 naftochinon, antrachinon, 2-metylo-antrachinon, 1-chloroantra- chinon, fenantrenochinon, acenaftochinon, pirantre- nochinon, chryzochinon, tionaftochinon, kwas antrar chinono-l,8-dwusulfonowy, kwas 2-anilido-l,4 na- ftachinono sulfinowy, trójftaloilobenzen, bromal, 4-nitro benzoaldehyd. 2,6-dwuchlorobenzoaldehyd, 2-etoksy-l naftoaldehyd, antraceno-9 aldehyd, pire- no-3-aldehyd, oksindalo-2-6-aldehyd, pirydyno-2,6 dwualdehyd, bifenylo-4-aldehyd, furfural, acetofe- non, benzofenon, 2-acetylonaftalen, benzoina, 5-ben- zoilo acenaftalin, 9-acetyloantracen, 9-benzoiloan- tracen, 4-(4 dwumetyloamino cynamoilo)-l-acetylo- benzen, anilid kwasu octowego, (l,3)-indanodion, dwuchlorek acenaftochinonu oraz 2,4,7 trójnitrofluo- renon. Kwasy Lewisa moga byc równiez uzyte z korzyscia dla zwiekszenia czulosci wszystkich zwiaz¬ ków aromatycznych o przewodnosci fotoelektrycz¬ nej oraz tlenku cynku, wymienionych wyzej. Dal¬ sze uczulenie moze byc uzyskane przez dodanie barwników takich jak rodamina B ekstra, fiolet metylowy, róz bengalski, zólcien akrydynowa itd.Z chwila gdy zostal wybrany material jednorod¬ ny, lub niejednorodny o przewodnosci fotoelektrycz¬ nej, mozna go poddac przedzeniu na wlókno do¬ wolnym zwyklym sposobem przedzenia wlókien, jak np. przedzenie przez stapianie, przedzenie na sucho i przedzenie na mokro. Srednica wlókna nie jest czynnikiem decydujacym o procesie i moze zmieniac sie w szerokich granicach. Poniewaz bar¬ wniki o przewodnosci fotoelektrycznej, takie jak np. tlenek cynku, moga byc otrzymane w postaci czasteczek o wymiarach srednicy od 0,2 do 0,5 mikronów nie ma problemu przy wprowadzaniu tych barwników nawet do wlókien o stosunkowo malej srednicy rzedu 2 mikronów, a w przypadku wlókien o wiekszej srednicy np. 110 mikronów problem jest w ogóle bez znaczenia.W uzupelnieniu zwyklego sposobu przedzenia przystosowanego do wytwarzania wlókien o prze¬ wodnosci fotoelektrycznej moga byc zastosowane wedlug wynalazku inne sposoby wytwarzania wló¬ kien. Nie tylko jednorodne materialy o przewod¬ nosci fotoelektrycznej moga byc uformowane na wlókna „fibrydy", lecz moga byc równiez przy¬ gotowywane „fibrydy" o strukturze niejednorodnej wypelnione obficie barwnikami o przewodnosci fotoelektrycznej. Takie „fibrydy" sa dogodna po¬ stacia wlókna stosowanego w odmianie spilsnio- nych arkuszy wedlug wynalazku ze wzgledu na ich strukture wlókienkowa i ze wzgledu na to, ze sposób wytwarzania „fibrydów" moze byc uzyty do formowania wlókien z wielu zywic i miesza¬ nek zywicy z barwnikami jako materialów, któ¬ re jest bardzo trudno lub prawie niemozliwe for¬ mowanie zwyklym sposobem przedzenia. Zarówno te „fibrydy" jak i wlókna uformowane w sposób zwykly moga byc wykonywane przy uzyciu do¬ wolnych zywic izolacyjnych. Typowe zywice izo¬ lacyjne zawieraja poliakrylonitryle, epoksydy fe- nolany, alkidy, rózne inne poliestry, polietery, po- liolefiny, jak np. polipropylen, poliamidy, zmody¬ fikowane zywice, akrylany, metakrylany, octany winylu, chlorki winylidenu, styreny, chlorki wi¬ nylu lub inne winyle, poliweglany, poliuretany, ich mieszaniny i kopolimery itd. Takie „fibrydy" moga byc uzyte nie tylko same w procesach pa¬ pierniczych lecz moga byc uzyte lacznie ze zwy- 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 609 67 959 iO klymi wlóknami cietymi otrzymanymi z tych sa¬ mych lub innych zywic.Okreslenia „wlókno" i „wlóknisty" sa tu uzyte w najszerszym znaczeniu w calym opisie i zastrze¬ zeniach i nalezy rozumiec, ze obejmuja zarówno zwykle wlókna przedzone jak i „fibrydy", o których byla mowa wyzej.Jest równiez zrozumiale, ze plyta wedlug niniej¬ szego wynalazku moze byc uzyta nie tylko do wy¬ twarzania obrazów kserograficznych i uprzednio wyswietlonych bezladunkowych obrazów, lecz rów¬ niez do wszelkich innych odpowiednich sposobów wytwarzania obrazów z wykorzystaniem wlasnosci swiatloczulych.Jest zrozumiale, ze specjalna technika wytwarza¬ nia obrazu jaka ma byc przyjeta, decyduje o dobo¬ rze specjalnych materialów stosowanych w plycie wedlug wynalazku. Tak wiec np. plyty zawierajace jako barwnik tlenek cynku sa, jak stwierdzono, bardzo podatne na zmeczenie swietlne, a szczegól¬ nie sa pozadane do wytwarzania obrazów bezladun¬ kowych uprzednio naswietlonych jak i do zwy¬ klego kserograficznego wytwarzania obrazów. Na¬ wet w najzwyklejszej postaci wytwarzania obrazów kserograficznych dobór materialu moze byc po¬ dyktowany pozadanymi fazami procesu. Tak wiec np. plyty zawierajace przewodnik fotoelektryczny z tlenku cynku, jak stwierdzono, lepiej reaguje na ladunki ujemne, natomiast przewodnik fotoelek¬ tryczny zawierajacy wolny od metalu ftalocjanin lepiej reaguje na ladunki dodatnie. Przy wytwarza¬ niu obrazów na plycie wedlug wynalazku mozna stosowac dowolny sposób sposród wielkiej liczby znanych sposobów kserograficznych. Tak wiec np. ladowanie plyty moze byc dokonywane przez in¬ dukcje, przez ladowanie ulotowe plyty umieszczo¬ nej na podlozu przewodzacym, albo przez obustron¬ ne równoczesne ladowanie ladunku o znakach przeciwnych. Mozna stosowac dowolne znane zródlo naswietlania a wywolywanie moze odbywac sie sposobem kaskadowym, przez wywolywanie za po¬ moca szczotki magnetycznej lub za pomoca innego sposród znanych sposobów wywolywania. Obraz po wywolaniu moze byc utrwalony od razu na po¬ wierzchni plyty przez topienie termiczne, natryski¬ wanie rozpuszczalnika, pokrywanie klejem, lami¬ nowanie lub innym znanym sposobem.Termin „plyta" uzyty w tym opisie i w zalaczo¬ nych zastrzezeniach nalezy rozumiec nie tylko jako sztywna konstrukcje, nazywana plyta w sztuce fotograficznej stosujacej chlorowce srebra, lecz równiez ma oznaczac gietkie arkusze przypomi¬ najace papier, jak omówiono szczególowo w opisie.Po ogólnym omówieniu istoty wynalazku podane sa ponizej nastepujace przyklady wyjasniajace blizej wynalazek. Wszystkie czesci sa podane jako czesci wagowe, o ile nie sa okreslone inaczej.Przyklad I. Jedna czesc wagowa poliakrylo- nitrylu rozpuszcza sie w 10 czesciach wagowych N,N-dwumetyloacetamidu dla utworzenia roztworu, do którego dodaje sie 0,002 czesci wagowych ble¬ kitu bromofenolowego i 2 czesci wagowe tlenku cynku Photox 801. Mieszanina ta jest nastepnie mielona w mlynie kulkowym w przeciagu okolo pól godziny dla rozproszenia czastek tlenku cynku w roztworze. Roztwór nastepnie jest przedzony na mokro przez wyciskanie go do wodnej kapieli koagulacyjnej dla utworzenia wiazki wlókien, która nastepnie jest wyciagana z kapieli dla nadania 5 zorientowanego rozciagniecia. Po czesciowym wy¬ suszeniu do zawartosci wilgoci okolo 10% wlókna zostaja pociete na odcinki o dlugosci okolo 6 mm.Ten sposób przedzenia na mokro daje w rezultacie niezapadnieta strukture wlókien które laduje sie do ubijacza i ubija sie w przeciagu 2 godzin ciezarem 4,5 kg na ramieniu plyty podstawowej ubijacza. Na laboratoryjnej recznej maszynie ar¬ kuszowej wytwarza sie recznie arkusz stosujac temperature suszenia 107°C. Produktem koncowym tego procesu jest plyta kserograficzna o dobrych wlasnosciach fizycznych i wygladzie zwyklego ar¬ kusza papieru bezklej owego wykonanego z miazgi drzewnej.Arkusz ten nastepnie laduje sie w ciemnosci sto- 20 sujac podwójny uklad elektrod ladowania uloto- wego, a ujemnie naladowana strone arkusza wys¬ wietla sie na obraz swietlny i wywoluje sie w zwyklym systemie kserograficznego wywolywania kaskadowego, przy czym pokrycie nosne dobiera sie 25 tak, zeby naladowac czarne czastki barwnika doda¬ tnio. Wywolany obraz ogrzewa sie nastepnie dla wtopienia w arkusz w celu wytworzenia trwalej reprodukcji wysokiej jakosci. 30 P r z y k l a d II. Do roztworu 8% wagowych polia- krylonitrylu w 55 gramach N,N-dwumetyloforma- midu dodaje sie 13,5 grama tlenku cynku, jak opisano w zwiazku z przykladem 1, oraz 7 miligra¬ mów blekitu bromofenolowego. Mieszanine te sta- 35 rannie miesza sie i wlewa sie cienkim strumieniem do 1,5 litra gliceryny przy mieszaniu z wielka predkoscia. Otrzymane fibrydy plucze sie i rozpra¬ sza sie ponownie w 4,5 litrach wody w mieszalniku szybkoobrotowym. Z tej dyspersji wytwarza sie 40 recznie arkusz na siatce i suszy sie w temperatu¬ rze 107°C dla wytworzenia koncowego produktu przypominajacego papier o lekkim niebieskawym odcieniu. j Na jednej stronie arkusza wytwarza sie obraz 45 sposobem opisanym w przykladzie 1 a nastepnie powtarza sie to samo na przeciwleglej stronie ar¬ kusza dla innego obrazu swietlnego w celu wyko¬ nania odbitek z dwóch róznych oryginalów na licowej i odwrotnej stronie arkusza. 50 Przyklad III. 30 gramów produktu konden¬ sacji epichlorohydryny z -bisfenolem A i 0,53 gra¬ ma metylenodwuaniliny (czynnika utwardzania epoksydu) rozpuszcza sie w 65 gramach tetrahydro- 55 furami. Do tego roztworu dodaje sie 5 gramów wolnej od metalu ftalocyJaniny, która rozprasza sie w calym roztworze stosujac mieszanie. Nastep¬ nie te ciecz wlewa sie równym strumieniem do 1,6 litra 0,25Vo-owego wodnego roztworu karboksy- 60 metylo celulozy w temperaturze 12°C podczas mie¬ szania w mieszalniku. Wytworzone fibrydy plucze sie wielokrotnie woda a nastepnie ponownie roz¬ prasza sie w wodzie, az do uzyskania konsystencji 0,75. Nastepnie z tego wlókna ponownie rozpro- 65 szonego wytwarza sie recznie arkusz, który suszy 10 1567 959 u sie i prasuje przy 175°C i 45 kg/cm* w przeciagu jednej minuty. Otrzymuje sie arkusz wielkiej wy¬ trzymalosci o barwie cyjanowej.Sposób wytwarzania obrazu omówiony w przy¬ kladzie I powtarza sie z tym wyjatkiem, ze dodatnio naladowana strona arkusza naswietla sie na rzu¬ towany i powiekszony ujemny obraz negatywowy mikrofilmu przez optyczny ekran póltonowy i wy¬ woluje sie z czastkami bialego barwika oraz bryl¬ kami nosnymi z powloka wybrana ze wzgledu na ladowanie czastek barwika ujemnie. W ten sposób otrzymuje sie blekitna pozytywowa reprodukcje na bialym tle.Przyklad IV. 20 gramów czastek tlenku cynku opisanych w przykladzie I dodaje sie do 20 gra¬ mów 15%-owego roztworu kopoliamidu (60/40 na wage kaprolaktamu i produktu kondensacji kwasu adypinowego i szesciometylenodwuaminy w roz¬ puszczalniku metanol/CaCl2 (96/4). Do tego roztwo¬ ru dodaje sie czerwieni bengalskiej i po wymie¬ szaniu wlewa sie mieszanine cienkim równym stru¬ mieniem do jednego litra 70%-owego wodnego gli¬ ceryny w temperaturze pokojowej przy energicz¬ nym mieszaniu w mieszalniku. Otrzymane fibrydy plucze sie woda dla usuniecia soli jonowych i po¬ nownie rozprasza sie w 4,5 litrach wody w duzym mieszalniku z wielka predkoscia. Wybiera sie recz¬ nie maly arkusz z tej zawiesiny, suszy sie i prasuje przy 170°C i 170 kg/cm2 w przeciagu 30 minut, tak iz otrzymuje sie mocny papier o przewodnosci fotoelektrycznej.Arkusz nastepnie naswietla sie obrazem swietl¬ nym podlegajacym reprodukcji i wywoluje sie przy pomocy magnetycznego wywolywacza szczotkowego o napieciu 1000 woltów pradu stalego miedzy szczotka a plyta podloza za arkuszem, stosujac magnetyczny proszek zelazny jako nosnik oraz polistyren barwiony czernia weglowa jako barwik.Wywolany obraz utrwala sie nastepnie na goraco i otrzymuje sie utrwalona odbitke dobrej jakosci.Przyklad V. Proces wedlug przykladu IV powtarza sie z ta róznica, ze do ponownie rozpro¬ szonych fibrydów dodaje sie wodna zawiesine za¬ wierajaca 4 gramy zwyklych przedzonych wlókien nylonu 66, zawierajacych 3 czesci tlenku cynku wedlug przykladu I na jedna czesc nylonu 66 ar¬ kusz tej zawiesiny fibrydu wybiera sie, suszy i prasuje na goraco jak w przykladzie IV z po¬ dobnym rezultatem.Przyklad VI. Wytwarza sie mieszanke wlók- notwórcza zawierajaca 50 czesci wagowych poli- winylo karbazolu (w postaci mikroskopowej zawie¬ siny barwnika o wymiarach czastek 0,5 — 2 mikro¬ nów) 50 czesci wagowych kopolimeru chlorku i octanu winylu i 5 czesci wagowych 2,4,7-trójnitro fluorenonu, przedzie sie i kraje sie na odcinki dlugosci 6 mm. Nastepnie wlókna te rozprasza sie w wodzie do konsystencji 0,60 i dodaje sie wodna emulsje octanu poliwinylu zawierajaca 5 czesci wagowych stalych polimerów, wybiera sie recznie arkusz, suszy sie w temperaturze 80°C i 12 otrzymuje sie mocny arkusz o dobrych wlasnosciach kserograficznych.Przyklad VII. Sposób wedlug przykladu VI 5 powtarza sie z ta róznica ze poliwinylo karbazol zastepuje sie ta sama iloscia 2,5-bis-(p-aminofenylo) 1,3,4-oksadiazolu, zmieszanego w roztworze z 0,05 czesciami blekitu bromofenolowego, uzyskujac w przyblizeniu podobne wyniki jak w przykladzie U VI z ta róznica, ze czulosc swietlna jest nieca nizsza.Przyklad VIII. W przyblizeniu jedna czesc wagowa zywicy poliweglanowej otrzymanej przez 15 bezposrednia reakcje fosgenu z bisfenolem-A roz¬ puszcza sie w 5 czesciach wagowych dwuchloro- metanu dla otrzymania roztworu, do którego dodaje sie 5 czesci wagowych p-dioksanu. Okolo 1/4 czesci wagowych 2,4,7-trójnitrofluorenonu i 0,005 czesci 20 wagowych barwnika fluorol 7 GA dodaje sie do zywicy poliweglanowej i miesza sie tak, ze otrzy¬ muje sie roztwór dla utworzenia uczulonego farba zwiazku przenoszenia ladunku. Nastepnie roztwór przedzie sie na sucho na cienkie wlókna z natrys- 25 kowej dyszy suszacej. Wlókna nastepnie poddaje sie tkaniu na maly arkusz, na którym wytwarza sie obraz sposobem wedlug przykladu I z dobrymi wynikami. Produktem koncowym tego sposobu jest plyta kserograficzna nadajaca sie do wytwarzania 30 obrazów kserograficznych wysokiej jakosci, majaca dobre wlasnosci fizyczne i dobry wyglad.Pr z y k l a d IX. Wytwarza sie mieszanke przed¬ na z 85 czesci poliwinylo karbazolu, 15 czesci poli- 35 propylenu, 5 czesci 2,4,7 — trójnitrofluorenonu i 0,005 zieleni brylantowej po czym przedzie sie przez stopienie przy 171°C na cienkie wlókna.Wlókna te poddaje sie tkaniu na maly arkusz jak w przykladzie VIII, po czym arkusz poddaje sie 41 kalandrowaniu na goraco przy 135°C dla zwie¬ kszenia wytrzymalosci. Arkusz tak wytworzony ma dobre wlasnosci przewodnictwa fotoelektrycznego, dobre wlasnosci fizyczne i dobry wyglad. 45 Przyklad X. Wytwarza sie mieszanke prze¬ dna ze 100 czesci wagowych stereospecyficznego poliwinylo karbazolu o wysokiej wytrzymalosci (wykonanego wedlug przykladu 1 z patentu USA nr 3136746 przy uzyciu jako katalizatora dwuchlor- so ku monoetyloglinu), 5 czesci wagowych 2,3-dwu- chloro 1,4 naftachinonu jako kwasnego czynnika kompleksowego Lewisa i 0,05 czesci wagowych blekitu Capri (CI. nr 51015) i przedzie sie przez topienie dla wytworzenia wlókien, które poddaje 55 sie zorientowanemu rozciaganiu i wytwarza sie tkanine w postaci malego arkusza jak w przykla¬ dzie VIII. Arkusz tak wykonany ma dobre wlas¬ nosci przewodnosci fotoelektrycznej, dobre wlasnos¬ ci fizyczne i przyjemny blado zielony wyglad. 60 Jest oczywiste, ze wynalazek moze byc wykonany równiez wieloma innymi sposobami które nie sa wymienione w opisie lecz wchodza w zakres wyr nalazku. Np. bardzo cienki arkusz wykonany z tkanych lub spilsnionych wlókien o przewodnosci «5 fotoelektrycznej, jak opisano wyzej moze byc la-67 959 13 minowany na arkuszu zwyklego papieru dla uzys¬ kania wiekszej wytrzymalosci i lepszego wygladu. PL PL

Claims (13)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Material elektrofotograficzny, znamienny tym, ze stanowi go arkusz zawierajacy wlókna izola¬ cyjne o przewodnosci fotoelektrycznej.
2. Material wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze arkusz jest wykonany przede wszystkim calkowicie z wlókien izolacyjnych o przewodnosci fotoelek¬ trycznej.
3. Material wedlug zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, ze wlókna sa ze soba sfilcowane.
4. Material wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze wlókna sa ze soba tkane.
5. Material wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze wlókna sa sfibrylowane.
6. Material wedlug zastrz. 5, znamienny tym, ze wlókna sa wykonane jako wlókna syntetyczne („fibrydy"). 14 10 15 20
7. Material wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze wlókna izolacyjne o przewodnosci fotoelektrycznej zawieraja izolacyjny srodek wiazacy tworzacy blonke ze zdyspergowanym w niej pigmentem n przewodnosci fotoelektrycznej.
8. Material wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze pigmentem jest pigment nieorganiczny, na przy¬ klad tlenek cynkowy.
9. Material wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze pigmentem jest pigment organiczny, na przyklad ftalocyjanina.
10. Material wedlug zastrz. 7—9, znamienny tym, ze srodkiem wiazacym jest zywica organiczna.
11. Material wedlug zastrz. 7—9, znamienny tym, ze srodkiem wiazacym jest substancja nieorganicz¬ na, zwlaszcza substancja podobna do szkla.
12. Material wedlug zastrz. 1—6, znamienny tym, ze arkusz zawiera wlókna izolacyjne o przewod¬ nosci fotoelektrycznej, które skladaja sie z jedno¬ rodnego materialu o przewodnosci fotoelektrycznej.
13. Material wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera zwiazek organiczny o przewodnosci foto¬ elektrycznej, przenoszacy ladunki elektryczne. ERRATA Lam 3, wiersz 10 jest: czyszczenia, powinno byc: oczyszczenia, Lam 3, wiersz 37 i 38 wiersze przestawione Lam 6, wiersz 4 jest: wy, siarczek kadmu, powinno byc: wy, tlenek cynku otrzymany sposobem fran¬ cuskim, siarczek kadmu, Lam 7, wiersz 29 jest: 2-/4'-metyloksyfe- powinno byc: 2-/4'-metoksyfe- Lam 7, wiersz 47 jest: kwas benzesowy, powinno byc: kwas benzoesowy, PL PL
PL111719A 1965-11-22 PL67959B1 (pl)

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL67959B1 true PL67959B1 (pl) 1972-12-30

Family

ID=

Similar Documents

Publication Publication Date Title
DE69020871T2 (de) Durch Wärme unterstütztes Verfahren zur Übertragung von kleinen elektrostatographischen Tonerteilchen auf einen Thermoplasten tragenden Empfänger.
DE1472950B2 (de) Verwendung polymerer organischer Verbindungen als Photoleiter
DE3114472A1 (de) Beschichtete lichtempfindliche platte fuer die elektrophotographie
US4328265A (en) Process for preparation of a transfer sheet for electrostatic photography or printing
DE1472963A1 (de) Verfahren zur Entwicklung elektrostatischer Ladungsbilder
DE69511970T2 (de) Wiederverwendbarer, inverser, zwei-schichtig zusammengesetzter, organischer Photokonduktor, wobei spezifische Polymere eingesetzt werden die geeignet sind für Diffusionsbeschichtungsverfahren mit nicht chlorierten Lösungsmitteln
DE69021182T2 (de) Durch Wärme unterstützte Übertragung von elektrostatographischen Tonerteilchen auf einen Thermoplasten tragenden Empfänger.
PL67959B1 (pl)
US3861954A (en) Receiver sheets for electrostatic recording
EP2657772A1 (de) Aufzeichnungsmaterial für elektrofotografische Druckverfahren
US20120251775A1 (en) Recording Material for Electrophotographic Printing Process
US3486889A (en) Cellulosic photoconductive imaging member containing carboxyl reactive groups
US3411903A (en) Xerographic method and plate comprising photoconductive insulating fibers
US3653895A (en) Reproduction utilizing a bichargeable photoconductive layer containing zinc oxide and titanium dioxide
US3216853A (en) Electrostatic conductive paper and process of manufacture thereof
US3743537A (en) Method of making an electrophotographic recording member
AT270379B (de) Elektrophotographisches Material
SU416971A3 (ru) Фоточувствительный материал
JP2706187B2 (ja) 電子写真式平版印刷用原版
DE4434900A1 (de) Elektrophotographisches lithographisches Druckplattenmaterial
US3629000A (en) Electrographic printing element
DE69933975T2 (de) Elektrophotographisches Transferpapier
US3364021A (en) Self-supporting and liquid developable electro-photographic element
DE2132017C3 (de) Bildempfangsmaterial für Tonerbilder
JPH0218580A (ja) 導電ロール用スリーブの製法