PL66331Y1 - Rozkladany podlokietnik wózka inwalidzkiego - Google Patents

Description

2 PL 66 331 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest rozkładany podłokietnik wózka inwalidzkiego, a w szczególności jego część ruchoma, która jest wysuwnie przedłużana i płasko wyrównywana z częścią stałą podłokietnika, przez co zwiększa się powierzchnię dla oparcia na niej ramienia.

Znane są wózki inwalidzkie mające dwa podłokietniki po jego obu stronach tak, że użytkownik może oprzeć ramiona na tych dwóch podłokietnikach. Znane podłokietniki mają ramę podparcia, która posiada jeden koniec połączony z członem wychylania, a człon wychylania jest wychylnie połączony z łącznikiem. Do łącznika jest zamocowana poduszka. Człon wychylania ma głowicę, a łącznik ma część w kształcie litery U, wychylnie połączoną z głowicą członu wychylania. Głowica połączona z częścią w kształcie litery U ma zakrzywiony otwór i człon ograniczający, który wystaje poprzez zakrzywiony otwór, i jest ruchomy w zakrzywionym otworze, co umożliwia złożenie podłokietnika.

Jednakże, znany podłokietnik można tylko składać, lecz nie można powiększyć jego powierzchni dla użytkownika, co może być niedogodne dla użytkownika z powodu małej powierzchni podłokietnika.

Celem wzoru użytkowego jest opracowanie rozkładanego podłokietnika, który zapewnia użytkownikowi większą powierzchnię, gdy zachodzi taka potrzeba.

Rozkładany podłokietnik wózka inwalidzkiego według wzoru charakteryzuje się tym, że zawiera część stałą mającą pierwszą część wychylania, która posiada pierwszy otwór wychylania. W pierwszy otwór wychylania jest wprowadzony wał. Pierwsza część wychylania posiada ponadto otwór sprzęgający i występ umieszczony obok otworu sprzęgającego. Występ ma pochyloną powierzchnię. Podłokietnik posiada także część ruchomą, która jest wychylnie połączona z pierwszą częścią wychylania części stałej i ma drugą część wychylania, która posiada drugi otwór wychylania i otwór przelotowy. Druga część wychylania ma ponadto dwa rowki oraz pierwszy otwór poprzeczny i drugi otwór poprzeczny. W rowkach jest umieszczony przesuwnie człon przesuwny, który jest połączony z członem sprężystym. Człon sprężysty ma pierwszy haczyk i drugi haczyk. Pierwszy haczyk jest zaczepiony o część ruchomą, a drugi haczyk jest zaczepiony o człon przesuwny. Człon przesuwny ma ponadto pochylony otwór, który jest umieszczony odpowiadająco do otworów poprzecznych, pierwszego i drugiego. Z pochylonym otworem członu przesuwnego jest sprzęgnięty człon sprzęgający, mający pierwszy koniec i drugi koniec. Pierwszy koniec jest ruchomo sprzęgnięty z pierwszym otworem poprzecznym, a drugi koniec jest ruchomo sprzęgnięty z drugim otworem poprzecznym. Tor poruszania się członu sprzęgającego w pochylonym otworze stale przecina tor poruszania się pierwszego końca w pierwszym otworze poprzecznym oraz tor poruszania się drugiego końca w drugim otworze poprzecznym. Człon sprzęgający ponadto posiada pręt, który jest prostopadły do pierwszego i drugiego końca. Pręt wystaje z otworu przelotowego i jest sprzęgnięty z otworem sprzęgającym części stałej.

Część stała ma połączoną z nią pierwszą poduszkę.

Część ruchoma ma połączoną z nią drugą poduszkę.

Pierwsza część wychylania ma człon łączący.

Zastosowanie niniejszego rozwiązania umożliwia powiększenie powierzchni podłokietnika, przez co użytkownik odczuwa wygodę przy oparciu jego/jej ramienia na pierwszej i drugiej poduszce.

Ponadto, gdy część ruchoma nie jest używana, może być ona łatwo przestawiona w dół i nie zajmuje miejsca.

Obsługa tego rozwiązania jest łatwa, prosta i nie wymaga dużego wysiłku, co jest odpowiednie dla osób niepełnosprawnych.

Wzór użytkowy jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia rozkładany podłokietnik według wzoru, w widoku w rozłożeniu, fig. 2 przedstawia rozkładany podłokietnik według wzoru, w innym widoku w rozłożeniu, fig. 3 przedstawia rozkładany podłokietnik według wzoru, w widoku perspektywicznym, fig. 4 przedstawia przekrój poprzeczny poprowadzony wzdłuż linii C-C na fig. 3, fig. 5 przedstawia część stałą zamocowaną do podłokietnika wózka inwalidzkiego, fig. 6 przedstawia człon przesuwny wyciągnięty z rowków części ruchomej, fig. 7 przedstawia część ruchomą wysuniętą z części stałej, fig. 8 przedstawia pręt zatrzymywany przez pochyloną powierzchnię występu i wycofany, zaś fig. 9 przedstawia pręt nie zatrzymywany przez pochyloną powierzchnię i sprzęgnięty z otworem łączącym części stałej.

Jak pokazano na fig. 1 do 3, rozkładany podłokietnik wózka inwalidzkiego według niniejszego wzoru użytkowego zawiera część stałą 1, część ruchomą 2, człon przesuwny 3 i dwa człony sprzęgające 4. 3 PL 66 331 Υ1

Część stała 1 ma dwie pierwsze części wychylania 11 w jej spodzie a każda z pierwszych części wychylania 11 ma pierwszy otwór wychylania 12. W dwa pierwsze otwory wychylania 12 jest wprowadzony wał 13. Zacisk 14 w kształcie litery C jest umieszczony na jednym końcu wału 13. Każda z dwóch pierwszych części wychylania 11 ma otwór sprzęgający 15, a występ 16 jest umieszczony obok otworu sprzęgającego 15. Występ 16 ma pochyloną powierzchnię 17, która jest zwrócona do otworu sprzęgającego 15. Każda z dwóch pierwszych części wychylania 11 ma człon łączący 18, a część stała 1 ma pierwszą poduszkę 19, zamocowaną na jej wierzchu.

Część ruchoma 2 jest wychylnie połączona z pierwszymi częściami wychylania 11 części stałej 1 i ma drugą część wychylania 21, która posiada drugi otwór wychylania 22, i otwór przelotowy 23 na każdym z dwóch jej boków. Wał 13 przechodzi poprzez drugie otwory wychylania 22. Druga część wychylania 21 ma utworzone w niej dwa rowki 24. Na wierzchu i spodzie drugiej części wychylania 21 są wykonane, odpowiednio, pierwszy otwór poprzeczny 25 i drugi otwór poprzeczny 26. Część ruchoma 2 ma zamocowaną na swym wierzchu drugą poduszkę 27.

Człon przesuwny 3 jest przesuwnie wprowadzony w rowki 24 części ruchomej 2 i jest połączony z członem sprężystym 31. Człon sprężysty 31 ma pierwszy haczyk 32 i drugi haczyk 33. Pierwszy haczyk 32 jest zaczepiony o część ruchomą 2, a drugi haczyk 33 jest zaczepiony o człon przesuwny 3, przez co człon przesuwny 3 jest ruchomy w rowkach 24 części ruchomej 2. Człon przesuwny 3 ma dwa pochylone otwory 34, które są umieszczone odpowiadająco do pierwszego otworu poprzecznego 25 i drugiego członu poprzecznego 26. Z pochylonymi otworami 34 członu przesuwnego 3 są sprzęgnięte dwa człony sprzęgające 4, a każdy z nich ma pierwszy koniec 41 i drugi koniec 42. Pierwszy koniec 41 jest ruchomo sprzęgnięty z pierwszym odpowiadającym otworem poprzecznym 25, a drugi koniec 42 jest ruchomo sprzęgnięty z odpowiadającym drugim otworem poprzecznym 26. Tor poruszania się członu sprzęgającego 4 w pochylonym otworze 34 stale przecina tor poruszania się pierwszego końca 41 w pierwszym otworze poprzecznym 25 i tor poruszania się drugiego końca 42 w drugim otworze poprzecznym 26, jak pokazano na fig. 4. Punktem przecięcia jest punkt "A", który jest umieszczony w pobliżu dwóch oddalonych końców dwóch pierwszych otworów poprzecznych 25 i dwóch drugich otworów poprzecznych 26. Każdy z członów sprzęgających 4 ma pręt 43, który jest prostopadły do pierwszego końca 41 i drugiego końca 42. Pręty 43 wystają z otworów przelotowych 23 i są sprzęgnięte z otworami sprzęgającymi 15 części stałej 1.

Podczas montażu, jak pokazano na fig. 5, część stałą 1 mocuje się do podłokietnika B1 wózka inwalidzkiego B za pomocą członów łączących 18 i część stała 1 zostaje płasko wyrównana z częścią ruchomą 2, co zwiększa powierzchnię oparcia ramienia użytkownika na pierwszej poduszce 19 i drugiej poduszce 27, w wygodny sposób.

Gdy część ruchoma 2 nie jest używana i ma być odchylona w dół, jak pokazano na fig. 6, użytkownik może wyciągnąć człon przesuwny 3 na zewnątrz z rowków 24 części ruchomej 2. Gdy człon przesuwny 3 jest pociągnięty to także i człon sprężysty 31 jest pociągnięty i położenia pochylonych otworów 34 przesuwają się z ruchomą częścią 2. Pierwszy koniec 41 członu sprzęgającego 4 w pierwszym otworze poprzecznym 25 i drugi koniec 42 członu sprzęgającego 4 w drugim otworze poprzecznym 26 przesuwają się odpowiednio wzdłuż swych torów. Gdy człony sprzęgające 4 poruszają się wzdłuż torów w pochylonych otworach 34, punkt "A" trzech torów pochylonego otworu 34, pierwszego otworu poprzecznego 25 i drugiego otworu poprzecznego 26 będzie poruszać się do wewnątrz od dalszych końców pierwszego otworu poprzecznego 25 i drugiego poprzecznego otworu 26. Pręty 43 są wycofane do otworów przelotowych 23 i nie są sprzęgnięte z otworami sprzęgającymi 15 części stałej 1. Dlatego też część ruchoma 2 może być łatwo przestawiona w dół, prostopadle do części stałej 1. Po usunięciu siły z członu przesuwnego 3, człon przesuwny 3 powraca do swego początkowego położenia pod wpływem siły wywieranej przez człon sprężysty 31. Zmienia się tor członu sprzęgającego 4 w pochylonym otworze 34, a punkt "A" z dwoma odpowiednimi torami pierwszego otworu poprzecznego 25 i drugiego otworu poprzecznego 26 powraca do swego początkowego położenia. Sprowadza to człon sprzęgający 4 z powrotem do jego początkowego położenia, a pręt 43 wciąż wystaje z otworu przelotowego 23.

Gdy użytkownik chce wykorzystać część ruchomą 2, jak pokazano na fig. 7, po prostu odchyla część ruchomą 2 do góry względem części stałej 1 wokół wału 13 w pierwszym otworze wychylania 12 części stałej 1 i drugim otworze wychylania 22 części ruchomej 2. Gdy część ruchoma 2 jest odchylona, pręty 43 wystające z otworów przelotowych 23 stykają się z występami 16 części stałej 1, jak pokazano na fig. 8. Pręty 43 zostają zatrzymane przez pochylone powierzchnie 17 występów 16 i stop-

Claims (4)

1. 4 PL 66 331 Υ1 niowo wycofują się do wewnątrz, dla przemieszczenia członów sprzęgających 4. Powoduje to zmianę toru członu sprzęgającego 4 w pochylonym otworze 34 oraz zmianę punktu "A", gdzie tor członu sprzęgającego 4 przecina dwa odpowiednie tory pierwszego otworu poprzecznego 25 i drugiego otworu poprzecznego 26. Punkt "A" przemieszcza się do wewnątrz z dalszych końców pierwszego otworu poprzecznego 25 i drugiego otworu poprzecznego 26. Człon przesuwny 3 jest przemieszczany na zewnątrz w rowkach 24 w wyniku ruchu członów sprzęgających 4 i pociągany jest człon sprężysty 31, aż część ruchoma 2 zostanie wychylona do położenia, w którym będzie płasko wyrównana i równoległa do części stałej 1. Pręty 43 opuszczają pochylone powierzchnie 17 występów 16, zaś człon przesuwny 3 powraca do swego początkowego położenia pod wpływem siły wywieranej przez człon sprężysty 31. W międzyczasie, człony sprzęgające 4 poruszają się wzdłuż torów w pochylonych otworach 34. Punkt "A", gdzie tor członu sprzęgającego 4 przecina dwa odpowiednie tory pierwszego otworu poprzecznego 25 i drugiego otworu poprzecznego 26, przemieszcza się do swego początkowego położenia, jak pokazano na fig. 4. Sprowadza to człony sprzęgające 4 z powrotem w początkowe położenia, a pręty 43 ponownie wystają z otworów przelotowych 23, jak pokazano na fig. 9, i są sprzęgnięte z otworami sprzęgającymi 15 części stałej 1. Część stała 1 i część ruchoma 2 są wtedy płasko wyrównane ze sobą i są równoległe, zwiększając powierzchnię oparcia ramienia użytkownika. Choć przedstawiono i opisano rozwiązanie zgodne z niniejszym wzorem użytkowym, dla specjalistów w tej dziedzinie będą oczywiste inne rozwiązania, jakie można opracować bez odstępstwa od zakresu niniejszego wzoru użytkowego. Zastrzeżenia ochronne 1. Rozkładany podłokietnik wózka inwalidzkiego, znamienny tym, że zawiera część stałą (1) mającą pierwszą część wychylania (11), która posiada pierwszy otwór wychylania (12) i wał (13) wprowadzony w pierwszy otwór wychylania (12), przy czym pierwsza część wychylania (11) posiada ponadto otwór sprzęgający (15) i występ (16) umieszczony obok otworu sprzęgającego (15), który to występ (16) ma pochyloną powierzchnię (17); oraz część ruchomą (2) wychylnie połączoną z pierwszą częścią wychylania (11) części stałej (1) i mającą drugą część wychylania (21), która posiada drugi otwór wychylania (22) i otwór przelotowy (23), przy czym druga część wychylania (21) ma ponadto dwa rowki (24), oraz pierwszy otwór poprzeczny (25) i drugi otwór poprzeczny (26); a także człon przesuwny (3) umieszczony przesuwnie w rowkach (24) i połączony z członem sprężystym (31) posiadającym pierwszy haczyk (32) i drugi haczyk (33), przy czym pierwszy haczyk (32) jest zaczepiony o część ruchomą (2) a drugi haczyk (33) jest zaczepiony o człon przesuwny (3), zaś człon przesuwny (3) ma ponadto pochylony otwór (34), który jest umieszczony odpowiadająco do otworów poprzecznych (25, 26), pierwszego i drugiego; i człon sprzęgający (4) sprzęgnięty z pochylonym otworem (34) członu przesuwnego (3) i mający pierwszy koniec (41) oraz drugi koniec (42), przy czym pierwszy koniec (41) jest ruchomo sprzęgnięty z pierwszym otworem poprzecznym (25), zaś drugi koniec (42) jest ruchomo sprzęgnięty z drugim otworem poprzecznym (26), natomiast tor poruszania się członu sprzęgającego (4) w pochylonym otworze (34) stale przecina tor poruszania się pierwszego końca (41) w pierwszym otworze poprzecznym (25) i tor poruszania się drugiego końca (42) w drugim otworze poprzecznym (26), a człon sprzęgający (4) ponadto posiada pręt (43), który jest prostopadły do pierwszego końca (41) oraz drugiego końca (42), który wystaje z otworu przelotowego (23) i który jest sprzęgnięty z otworem sprzęgającym (15) części stałej (1).
2. 2. Podłokietnik według zastrz. 1, znamienny tym, że część stała (1) ma połączoną z nią pierwszą poduszkę (19).
3. 3. Podłokietnik według zastrz. 1, znamienny tym, że część ruchoma (2) ma połączoną z nią drugą poduszkę (27).
4. 4. Podłokietnik według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwsza część wychylania (11) ma człon łączący (18).