PL65696Y1 - Odluźniacz zaworu rozrządczego - Google Patents

Description

2 PL 65 696 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest odluźniacz zaworu rozrządczego, wchodzącego w skład układów hamulcowych pojazdów szynowych, zwłaszcza wagonów i pociągów kolejowych.

Elementy układów hamulcowych oraz proces hamowania i odhamowania wagonów, kursujących w pociągach, musi dokładnie odpowiadać obowiązującym przepisom, zwłaszcza wymaganiom i przepisom UIC (Union Internationale des Chemnis de Fer). Podczas hamowania ważne jest, by w ściśle określonym przedziale czasu została osiągnięta ściśle określona wartość ciśnienia w cylindrze hamulcowym, zależna od rodzaju pociągu, w tym zwłaszcza od obciążenia danego pojazdu. Odluźniacz służy do opróżnienia cylindra hamulcowego ze sprężonego powietrza w przypadku, gdy podczas luzowania hamulców nie nastąpiło całkowite odhamowanie.

Znany jest odluźniacz produkcji Fabryki Maszyn Budowlanych i Lokomotyw „Bumar-Fablok", będący zespołem zaworu zarządzającego ESt3f usytuowanym w jego dolnej części. Odluźniacz zawiera dźwignię połączoną u dołu z ręcznym cięgnem i osadzoną w górnej części w pokrywie, w której znajduje się sprężyna dociskająca dźwignię do obsady dźwigni zwanej pokrywką. Górna końcówka dźwigni oddziaływuje w funkcji jej wychyłu na trzon sterujący zespołem zaworowym znajdującym się we wnętrzu zaworu rozrządczego. Dolny odcinek dźwigni, łączący się z ręcznie obsługiwanym cięgnem, wystaje poza obręb pokrywy i może być wychylany w dowolną stronę, nawet przypadkowo, inicjując wypuszczenie powietrza z cylindrów hamulcowych, czyli odhamowanie wagonu. Kąt zmiany położenia dźwigni odluźniacza przy jakim następuje odluźnienie wynosi maksymalnie 11 °.

Znany jest z angielskiego opisu patentowego GB 90285 odluźniacz głównego zaworu rozrządczego, którego zadaniem jest upuszczanie sprężonego powietrza z hamulców indywidualnie zahamowanego wagonu kolejowego. Odluźniacz skonstruowany jest w postaci uchylnej dźwigni z kołnierzem, utrzymanej w pozycji pionowej przez wewnętrzną sprężynę, i wychodzi zewnętrznym końcem poza obrys zaworu, w dolnej jego części. Odluźniacz jest sterowany ręcznie cięgnem sięgającym po-bocznicy wagonu. Pociągnięcie cięgna powoduje wychylenie dźwigni, której końcówka przemieszcza trzon sterujący równocześnie trzema zespołami zaworowymi zaworu rozrządczego. Odluźniacz działa dwustopniowo: nieznaczne pociągnięcie cięgna powoduje wypuszczenie sprężonego powietrza tylko z cylindrów hamulcowych, przy czym raz odchylona dźwignia blokuje odluźniacz w pozycji otwartej, aż do całkowitego opróżnienia cylindra, zaś całkowite wyciągnięcie cięgna powoduje dodatkowo opróżnienie zbiornika sterującego zaworu rozrządczego, przy czym w tym wypadku zwolnienie cięgna przerywa wypływ. Znany odluźniacz działa w ten sposób, że wychylenie w każdą stronę powoduje upuszczenie powietrza, czyli odluźnienie.

Podobne zawory odluźniające, posiadające dźwignie niezabezpieczone przed przypadkowym wychyleniem i zluzowaniem hamulców, znane są także z opisów patentowych EP0001131, EP0014486, GB1038579 oraz JP54049709.

Niedogodnością dotychczas znanych rozwiązań jest to, że dźwignia odluźniacza, która wystaje z dołu zaworu i jest nieosłonięta, powoduje zadziałanie układu przy wychylę w dowolną stronę, co może być przyczyną przypadkowego, niepożądanego zluzowania hamulca i wywołać poważne zagrożenie w zakresie bezpieczeństwa ruchu kołowego.

Celem wzoru użytkowego jest osłonięcie i ograniczenie stopni swobody dźwigni odluźniacza.

Odluźniacz zaworu rozrządczego, według wzoru użytkowego, zawierający uchylną dźwignię z kołnierzem, sterującą w funkcji wychyłu osiowym przesuwem trzonu zaworu odluźniającego, która to dźwignia jest osadzona i dociskana sprężyną do pokrywki umieszczonej w pokrywie mającej w obszarze wylotu co najmniej dwie oporowe ściany umieszczone symetrycznie, parami względem osi poprzecznej, charakteryzuje się tym, że pary oporowych ścian ograniczających wychył dźwigni w kierunku osi podłużnej, z pozostawieniem swobody wychyłu w kierunku osi poprzecznej, są wykonane w formie przeciwległych wycięć w cylindrycznej końcówce pokrywy, przy czym w wycięciach tych jest umieszczone ramię dźwigni zamocowane rozłącznie w części środkowej do jarzma dźwigni i wychodzące widełkami poza obrys pokrywy.

Przedmiot wzoru użytkowego jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia odluźniacz kompletny w przekroju osiowym, fig. 2 - przekrój osiowy pokrywy odluźniacza, fig. 3 - rzut z dołu pokrywy odluźniacza, fig. 4 - przekrój osiowy dźwigni odluźniacza, fig. 5 - przekrój osiowy ramienia odluźniacza, natomiast fig. 6 - sposób działania odluźniacza.

Jak pokazano na fig. 1 rysunku, odluźniacz zaworu rozrządczego według wzoru ma obudowę zwaną pokrywą 1, w którą jest wkręcone siodło dźwigni 2 zwane pokrywką 3. Dźwignia 2 w stanie

Claims (1)

1. 3 PL 65 696 Υ1 zamkniętym jest dociśnięta do siodła pokrywki 3 sprężyną 4. W górnej części pokrywy 1, w osi sprężyny 4, znajduje się tulejka 5 oraz mimośrodowo umieszczona dysza 6. Dolna część pokrywy posiada ściany oporowe 7, w których obszarze jest umieszczone ramię dźwigni 8, połączone z dźwignią 2 rozłącznie za pomocą śruby 9. Pokrywa 1, zgodnie z tym co pokazano na fig. 2 i fig. 3 rysunku, jest wykonana w formie jednostronnie zamkniętej cylindrycznej tulei, z kołnierzem 10 o obrysie zbliżonym do trójkąta równobocznego o zaokrąglonych krawędziach i narożach. W kołnierzu 10 znajdują się otwory 11 na elementy mocujące pokrywę 1 do niepokazanego na rysunku korpusu zaworu rozrządczego. Górna część pokrywy 1 jest zewnętrznie pasowana celem osadzenia w korpusie zaworu rozrządczego i posiada wewnętrzne denko, w którym znajdują się otwory 12, 13 dyszy 6 i tulei 5, oraz siodło 14 sprężyny 4. W środkowej części pokrywy 1 jest wykonana część gwintowana 15 na wkręcenie pokrywki 3. Dolna, otwarta część pokrywy 1 jest przefrezowana przelotowo na szerokość nieznacznie większą od średnicy ramienia dźwigni 8, tworząc ściany oporowe 7, które pozwalają na przemieszczanie się ramienia 8 w kierunku osi x i ograniczają jego przesuw w kierunku osi y. Dźwignia 2, co pokazano na fig. 4 rysunku, ma postać trzpienia zakończonego z jednej strony główką 16 i kołnierzem 17 oraz przeciwległe jarzmem 18 z otworem gwintowanym na śrubę 9. W kołnierzu 17 są wykonane przelotowe otwory. Trzon dźwigni 2 posiada w części środkowej powierzchnię oporową 19, która ogranicza wychylenie dźwigni 2 w osi x po oparciu się o odpowiadającą jej zukosowaną powierzchnię w pokrywce 3. Ramię dźwigni 8, jak ilustruje fig. 5 rysunku, jest wykonane z okrągłego pręta posiadającego usytuowane centralnie gniazdo 20 pod śrubę 9 oraz zakończonego obustronnie widełkami 21 na połączenie cięgna zaworu odluźniającego, niepokazanego na rysunku. Działanie odluźniacza, zgodnie z tym co pokazuje fig. 5 rysunku, polega na tym, że po pociągnięciu ręcznego cięgna sięgającego boku wagonu i zakończonego uchwytem, następuje wychylenie dźwigni 2 do pozycji otwartej 22, w wyniku czego kołnierz 17, działając na zasadzie dźwigni jednostronnej, poprzez główkę 16 unosi trzon odluźniacza 23, otwierając wypływ powietrza z układu hamulcowego. Kontrolowane wychylenie dźwigni w kierunku osi poprzecznej wagonu x możliwe jest do momentu zetknięcia się powierzchni oporowych 19 wykonanych na trzonie dźwigni 2 i we wnętrzu pokrywki 3. W rozwiązaniu według wzoru użytkowego kąt ten wynosi 15°, co jest korzystne, gdyż uzyskanie większego kąta powoduje lepsze odluźnienie i usunięcie powietrza z układu. Niepożądane, przypadkowe wychylenie dźwigni 2 w kierunku osi podłużnej wagonu y jest całkowicie ograniczone ścianami oporowymi 7 działającymi na korpus ramienia dźwigni 8. Ściany oporowe 7 pełnią dodatkowo funkcję osłon ochraniających łatwo wychylną dźwignię 2. Zastrzeżenie ochronne Odluźniacz zaworu rozrządczego zawierający uchylną dźwignię z kołnierzem, sterującą w funkcji wychyłu osiowym przesuwem trzonu zaworu odluźniającego, która to dźwignia jest osadzona i dociskana sprężyną do pokrywki umieszczonej w pokrywie mającej w obszarze wylotu, co najmniej dwie oporowe ściany umieszczone symetrycznie, parami względem osi poprzecznej, znamienny tym, że pary oporowych ścian (7) ograniczających wychył dźwigni (2) w kierunku osi podłużnej (y), z pozostawieniem swobody wychyłu w kierunku osi poprzecznej (x), są wykonane w formie przeciwległych wycięć w cylindrycznej końcówce pokrywy (1), przy czym w wycięciach jest umieszczone ramię dźwigni (8) zamocowane rozłącznie w części środkowej do jarzma dźwigni (18) i wychodzące widełkami (21) poza obrys pokrywy (1).