PL5750B1 - Sposób destylacji i odgazowywania torfu oraz niektórych lignitów. - Google Patents

Description

Wynalazek niniejszy polega na pew- nem nastepstwie procesów fabrycznych, zapomoca których osiaga sie kolejno od¬ wodnienie, skawalanie, destylacje i wre¬ szcie intensywne odgazowywanie torfów czarnych lub lisciastych a nawet mcho¬ wych, a równiez lignitów jeszcze nie ule¬ glych zwegleniu, a wiec zblizonych mniej lub wiecej do torfów.Nowy sposób destylacji i odgazowywa¬ nia cial mniej lub wiecej torfiastych za¬ pewnia, dzieki podniesieniu wydajnosci znanych i wytwarzaniu pewnych nowych produktów pobocznych, znaczne bardzo ko¬ rzysci ekonomiczne, laczac rozmaite gale¬ zie produkcji. Polaczenie to moze znalezc zastosowanie prawie we wszystkich zakat¬ kach swiata, gdzie istnieja znaczne pokla¬ dy produktów wyjsciowych, które w ten sposób moga przeto korzystnie byc wyzy¬ skane.Nowy proces podobnie jak i wszelka inna galaz wielkiego przemyslu wspólcze¬ snego jest latwy do przeprowadzenia w przemysle. Jednakowoz wyjasnienie jego zasad, rozwoju i wyników bezposrednich lub posrednich napotkaloby powazne trudnosci bez uprzedniego szczególowego wyjasnienia istoty pomyslu i tych rezulta¬ tów technicznych do jakich tenze zdaza.Jak to powszechnie wiadomq, proble¬ mat zuzytkowania istotnego i praktyczne¬ go torfowisk jest rzecza sama przez sie zlozona i trudna.Niepowodzenia, wiecej lub mniej znaczne, rozmaitych sposobów zuzytkowa¬ nia torfu, obecnie znanych,, wynikaly z rozmaitych przyczyn, z których jedna zglównyehy;fd$t wlasnosc wchlaniania wody przez tbrfrPaliwo to w stanic surowym za¬ wiera czestokroc ponad 90% wody i po wysuszeniu naturalnem lub sztucznem wchlania zpowrotem czesciowo lub nagle poczatkowa ilosc wody, wskutek czego za¬ wartosc wody w torfie,, nawet uprzednio skawalonym i wysuszonym w sposób fa¬ bryczny, nigdy nie spada ponizej 18 lub 20%, skoro tylko torf pozostaje na powie¬ trzu.Ponadto badania nowsze wykazaly, ze torf naweglony, to jest przeksztalcony na koks lub Wegiel, nawet zapomoca ogrzewa¬ nia w piecach elektrycznych lub innemi srodkami udoskonalonemi, zachowuje za¬ wsze swa hlgroskopijnosc i prawie wszyst¬ kie wyplywajace stad niedogodnosci.Inny powód wzmiankowanych niepowo^ dzen polega na wysokiej zawartosci popio¬ lu w torfie. Zawartosc ta rzadko kiedy spa¬ da ponizej 6%, czesto zas wynosi 20 do 30%. Nalezy przy sposobnosci zaznaczyc, ze popiól ten zawiera gline i wapno wraz ze zmiennemi ilosciami siarczanu wapnia i bardzo mala iloscia soli alkalicznych.Byloby rzecza zbyteczna wyszczegól¬ nianie trudnosci], jakie napotkaloby praw¬ dziwie zadowalajace zuzytkowanie torfu; lecz jeden z wniosków, jaki mozna wycia¬ gnac obecnie, polega na temi, ze niezaprze¬ czone znaczenie pod wzgledem ekonomicz¬ nym tego tworzywa polega bynajmniej nie na bezposredniem, bardzo ograniczonem zastosowaniu do opalania i w metalurgj i czy to w postaci brykietów lub galek, czy tez w stanie surowym po dostatecznem wy¬ suszeniu lub zwegleniu (karbonizacji).W rzeczy samej, otrzymywanie produk¬ tów pobocznych, majacych zapewniony sze¬ roki rynek zbytu, coraz bardziej przyczy¬ nia sie do tego, ze wszelkie cokolwiek znaczniejsze poklady torfu moga byc eksploatowane na wzór wielkiego przemy¬ slu chemicznego. Takie poglady panuja ostatnio w tej materji w Szwecji, we Wlo¬ szech, Kanadzie, Niemczech i innych" kra¬ jach.„ Jak wynika z opisu, postepowanie prze¬ myslowe stanowiace sposób, bedacy przed¬ miotem wynalazku niniejszego, ulepsza i rozszerza te nowa dziedzine przemyslu sto¬ sowania torfu i jego pochodnych chemicz¬ nych', to jest torfów niezupelnie uleglych zwegleniu (torfów mlodych), inaczej mó¬ wiac, wegla brunatnego.Uzywa sie zwykle torfu surowego lub zielonego,, tó jest otrzymywanego zwykle przy drenowaniu lub wydobywaniu. Torf ten zamieniamy na miazge, dostatecznie mialka, zapomoca aparatów, stosowanych zwykle w tym celu w torfiarstwie i nastep¬ nie poddajemy dalszej przeróbce przemy¬ slowej.W zaleznosci od wiekszej lub mniejszej zawartosci wody w torfie przerabianym i od warunków atmosferycznych mozna go z korzyscia poddac suszeniu przedwstep¬ nemu np. przez wystawienie go na dziala¬ nie powietrza), lub lepiej jeszcze przez zu¬ zytkowanie ciepla wydzielanego w proce¬ sie przemyslowym.W Kazdym razie odwadnianie dosta¬ teczne torfu bedzie zawsze wynikiem dwu reakcyj termocHemicznycK stosowanych kolejno. Na pierwszem miejscu postawic nalezy bardzo klasyczne nawadnianie tlen¬ ku wapnia (wapno palone), nastepnie zas wytwarzanie wodnego krzemianu wapnia i krzemianów podobnych pod wplywem na¬ syconej pary wodnej, bedacej pod cisnie¬ niem.Jak wiadomo, wysokoprocentowe wap¬ no wiaze sie bardzo gwaltownie z iloscia wody prawie trzykrotnie wieksza od cie¬ zaru wlasnego, wytwarzajac znaczna ilosc ciepla. Ponadto wodzian sproszkowany, w ten sposób powstaly, jeszcze pochlania wo¬ de w wielkiej ilosci.Scislej mówiac, mozna zastapic wapno tluste wapnem Kydraulicznem równiez nie gaszonem. — 2 —Tozastosowanie szczególne zjawiska ga¬ szenia wapna mozna uzupelnic, miedzy in- nemi, dodatkiem np, niewielkiej ilosci chlor¬ ku wapnia, rozpuszczonego i rozdrobione- go w wapnie niegaszonem (równiez roz- drobionem i zmiazdzonem dokladnie), przed zmieszaniem go z miazga torfowa; zdolnosc laczenia sie chlorku wapnia z woda powszechnie jest znana.Z drugiej strony, czesciowe wysychanie miazgi osiaga sie przez zmieszanie jej z okreslona iloscia weglanu wapnia i krze¬ mianami sproszkowanemi. Lecz doniosla ta czynnosc i dodanie odrobiny chlorku wap¬ nia (z domieszka lub bez chlorków podob¬ nych) maja na celu glównie reakcje termo- chemiczne i osiagniecie wyników przemy¬ slowych, które opiszemy kolejno, Przedewszystkiem nalezy podkreslic, ze wszystkie czynnosci miazdzenia, miele¬ nia, pomienione powyzej, mozna uskutecz¬ niac na gniotownikach, mlynkach i podob¬ nych urzadzeniach, obecnie stosowanych przy wytwarzaniu brykietów palnych sto¬ sowanych do ogrzewania w metalurgji, przemysle chemicznym i do podobnych ce¬ lów.Naturalnie, jak zwykle przy stosowa¬ niu reakcyj termochemicznych niezbedne jest zdac sobie sprawe zapomoca analizy przedwstepnej i poznac scisly sklad che¬ miczny badz torfu samego, badz wapna niegaszonego, badz weglanu wapnia i po¬ dobnych materjalów.Nalezy przedewszystkiem zbadac za¬ wartosc wegla w stanie wolnym, to jest nie zwiazanym, nastepnie zawartosc tlenku wapnia, glilny i krzemu, czy sa w ilosci do¬ statecznej do otrzymania wapna na zapra¬ we lub rozmaitych gatunków cementu, W tym celu nalezy przypomniec sobie, co bylo powiedziane powyzej o zwyklej obecnosci w torfach gliny, weglanu wapnia i innych zaniBeczyszczen, Poza osiagnieciem wyników powyzej wyszczególnionych, czynnosci rozmaite maja na celu osiagniecie trzech nader waz¬ nych rezultatów nastepujacych: Przedewszystkiem wydzielenie mozli¬ wie najwiekszej ilosci weglowodorów skra¬ plaj acych sie ii wytworzenie roztworu amo- njakalnego, metylowego lub octowego.Nastepnie zgazowanie zupelne calkowi¬ tej ilosci wegla i innych czesci palnych, które nie weszly w sklad produktów skra¬ plajacych i rozpuszczaj acylch sie.Wreszcie otrzymanie produktu jednoli¬ tego w stanie stalym, pewnej ilosci wapna twardniejacego pod woda lub cementu, których ilosc i jakosc odpowiada skladowi chemicznemu torfu i innych stosowanych produktów wyjsciowych.Majac w ten sposób streszczone zarysy teoretyczne i praktyczne wynalazku, nale¬ zy wynalazek uzupelnic zasadami technicz- nemi i ich wynikami przemyslowemi zapo¬ moca opisu jedynie z wyników W charak¬ terze przykladu. Przykladem takim moze sluzyc eksploatacja torfu czarnego, zawie¬ rajacego srednie ilosci gliny i wapniaka oraz nieznaczne ilosci innych zanieczy¬ szczen.Stosownie do rozmaitych wskazan, przedtem wyszczególnionych, torf ten prze¬ rabia sie na miazge, a z drugiej strony sproszkowuje sie lub rozdrabia dostatecz¬ nie weglan wapnia oraz wapno nie gaszo¬ ne i chlorek wapnia w nim zawarty, lecz z dwoma ostatniemi produktami nalezy po¬ stepowac w ten sposób, aby nie ulegly zmoczeniu do chwili dodania ich do miazgi torfowej. Te zas ostatnia czynnosc mozna uskutecznic jednoczesnie lub tez lepiej po zmieszaniu miazgi z weglanem wapnia.Opierajac sie na przedwstepnych anali¬ zach chemicznych, ustala sie scisle stosun¬ ki domieszek lub mieszaniny rozmaitych materjalów wyjsciowych, W wypadku przedstawionym przypuszcza sie przede¬ wszystkiem uzycie weglanu wapnia dosta¬ tecznie czystego i suchego, wapna niega¬ szonego wysokowartosciowego w stanie - ^ -hezwo4^Ym i chlorku wapnia równiez od¬ wodnionego dokladnie; z drugiej strony, sklad miazgi torfu przerabianego moze byc mniej wiecej nastepujacy: 33% wody, 23% innych substancyj lotnych, 31% wegla niezwiazanego, 9% gliny, 4.% wapniaka.Mozna postepowac w sposób nastepu¬ jacy: Dazy sie do tego, aby wagowo bylo nie¬ co wiecej wegla wolnego w miazdze torfo¬ wej niz wegla zwiazanego w calkowitej ilo¬ sci wapnia badzto przez dodanie, badz tez juz zawartego w miazdze.Nastepnie aby stosunki tlenku wapnia i glinu lub podobnych materjalów zawiera¬ jacych krzemionke odpowiadaly wytworze¬ niu sie dobrego cementu hydraulicznego.Przez skoordynowanie danych technicz¬ nych, które byly wyszczególnione, otrzy¬ muje sie mieszanine: 100 kg miazgi wspomnianej, 225 kg wapniaka wysokowartosciowego mniej lub wiecej sproszkowa¬ nego, 44 kg gliny i krzemionki lub krzemia¬ nu sproszkowanego, 28 kg wapnia (niegaszonego) sproszko¬ wanego, 3 kg chlorku wapnia w kawalkach lub chlorków podobnych.Zmieszanie i zmielenie dostateczne tych 400 kg materjalów rozmaitych uskutecznia sie w ten sam sposób i na tych samych ma¬ szynach, gniotownikach i podobnych urza¬ dzeniach, jakiemi zwykle posluguje sie przemysl wspólczesny przy wytwarzaniu cementów twardniejacych w autokla¬ wie.Dalej nalezy zapewnic, aby materjal wiazacy, powstaly na skutek tych rozmai¬ tych czynnosci, byl jednolity i jednocze¬ snie dosc suchy i mógl wskutek tego wchlonac wieksza czesc wody zawartej w torfie przez calkowite zgaszenie wapna i aby wszystkie skladniki pomienionego materjalu byly bardzo dokladnie zmiesza¬ ne i jednostajnie rozmieszczone w calej masie. W razie przeciwnym nalezy przero¬ bic cala mase zapomóca zmieszania.Skoro tylko materjal wiazacy zostanie doprowadzony do stanu zadanego, ksztal¬ tujemy go w postaci brykietów, cegiel lub galek owalnych zapomóca pras, stosowa¬ nych do brykietowania wegla.W miare wyrobu brykietów nalezy je zbierac lub ukladac na wózkach lub w ko¬ szykach, skad nie nalezy ich wyjmowac, dopóki nie nastapi nagle stwardnienie pod dzialaniem nastepujacego czynnika fizyko¬ chemicznego.Przedewszystkiem na skutek reakcyj chemicznych, które zachodza z pewna po¬ wolnoscia, wewnatrz brykietów powstaja krysztaly, w ksztalcie igiel, chlorku wap¬ nia, obfitujacego w wode; podnosi to nieco twardosc brykietów.Po pozostawieniu ich w spokoju na powietrzu, w ciagu mniej niz pól dnia, pod¬ daje sie je dzialaniu pary nasyconej pod cisnieniem w ciagu 8 do 10 godzin w tych samych warunkach i tych samych autokla¬ wach, jakie powszechnie bywaja stosowa¬ ne, w celu osiagniecia stwardnienia brykie¬ tów krzemowo-wapiennych przez utworze¬ nie sie wodnego krzemianu wapnia i krze¬ mianów podobnych pod wplywem pary wodnej pod cisnieniem nie wiekszem od 6 atm.Pokazuje sie, ze dzialanie nasyconej pary wodnej pod wysokiem cisnieniem wplywa nietylko na dostateczne stward¬ nienie powyzszych brykietów, lecz wywo¬ luje ponadto przemiany chemiczne miazgi torfowej w ten sposób obrabianej, a mia¬ nowicie: Z poczatku zachodzi przetwarzanie sie hydrocelulozy w postaci miazgi na cialo wodniste, którego woda przyczynia sie do tworzenia wodnego krzemianu wapnia,który wtedy pokrywa wlókna torfu, two¬ rzac polaczenie powierzchowne lecz scisle chemiczne miedzy rzeczona hydroceluloza i wodnym krzemianem wapnia.Nie nalezy zapominac, ze wodny krze¬ mian wapnia jest nierozpuszczalny i nie staly na zimno i ze z drugiej strony oddaje wodet zwiazana chemicznie dopiero w tem¬ peraturze zarzenia ciemnego.Drugim skutkiem, wywolanym dziala¬ niem pary. wodnej pod cisnieniem, i powi¬ nowactwa z kwasem krzemowym, jest wy¬ dzielanie sie atomów chloru pod dziala¬ niem kwasu krzemowego na chlorek wap¬ nia, co czyni pewne skladniki torfu mniej lub wiecej niekorzystnemi.Powtórne to zaatakowanie wlókien torfu wzmacnia ich powloke utworzona z wodnego krzemianu wapnia. Wreszcie ksztaltówki, utworzone z miazgi torfowej i w ten sposób stwardniale i niewrazliwe na dzialanie wilgoci mozna badzto na- tychmast spozytkowac lub tez przechowy¬ wac je dosc jeszcze dlugo, aby mozna bylo znaczne zapasy ksztaltówek wytworzo¬ nych podczas suchej pory roku np. pod¬ dawac destylacji i odgazowywaniu w wil¬ gotnej porze roku.Przy destylacji powyzszych brykietów przedewszystkiem ogrzewa sie je bardzo powoli najwyzej do temperatury okolo 550—560° w przeciagu od 15 do 20 godzin, stosownie do objetosci masy, poddanej na¬ grzewaniu.Czynnosc te i odgazowanie, które po niej nastepuje, mozna uskuteczniac badz w retortach poziomych, w piecach ogrzewa¬ nych, stosowanych np. w fabrykach wyra¬ biajacych gaz z olejów, badz w retortach pionowych rozmieszczonych tak, jak w pie¬ cach Zieglera do zweglania (karbonizacji) torfu, badz w piecach metalurgicznych ty¬ pu tak zwanego belgijskiego, badz wresz¬ cie w jakichkolwiek aparatach zapewnia¬ jacych osiagniecie podwójnego celu, t. j. z poczatku powolnej i metodycznej destyla¬ cji brykietów dt temperatury wzmianko¬ wanej 550—560°. W dalszym ciagu naste¬ puje drugi krótszy okres koksowania lub wyprazania szybkiego do temperatury oko¬ lo 1 100 do 1 200°.Nalezy zaznaczyc, ze gazy spalinowe, wychodzace z pieca lub czesci pieca, gdzie odbywa sie wyprazanie, posiadaja jeszcze temperature wystarczajaca do zapewnia* niia ogrzewania lub wprost destylacji przedwstepnej w innym piecu lub innej jego czesci.Jakkolwiekby bylo, ekonomiczne prze¬ prowadzenie calkowitego ogrzewania ma- terjalu przerabianego jest mozliwe, osobli¬ wie przy spozytkowaniu w dowolnym piecu, z rekuperacja ciepla malej tylko czesci o- gromnej objetosci gazu stalego, który sta¬ nowi jeden z produktów wymiany czastecz¬ kowej lub atomowej, jaka sie odbywa miedzy róznemi skladnikami brykietów, w okresie ich silnego i ostatecznego ogrzewa¬ nia.Podczas pierwszego okresu nagrzewa¬ nia lub, mówiac inaczej, podczas destyla¬ cji, poczynajac od temperatury okolo 110° do temperatury wskazanej powyzej 550— 560°, powstaja opary skraplajace sie, któ¬ rych skraplanie uskuteczniamy zapomoca chlodnicy lub innych znanych urzadzen, otrzymujac ciecze o tym samym skladzie, co i przy suchej destylacji torfu w naczy¬ niach zamknietych, to jest przedewszyst¬ kiem wode amonjakalna o mniejszej lub wiekszej zawartosci kwasu octowego i al¬ koholu metylowego i z drugiej strony smo¬ le, zawierajaca glównie weglowodory ciez¬ kie.Pjanadto, przy zastosowaniu sposobu niniejszego, juz pod koniec tego pierwsze¬ go okresu ogrzewania zachodzi wydziela¬ nie sie kwasu weglowego.To wydzielanie czasteczek gazowych, których ilosc wzrasta powoli, ulatwia juz i poniekad reguluje wydzielenie weglowo- — 5 -dorów z torfu, których ulatnia sie wiecej, poczynajac od temperatury 250*\ Ponadto oddzielenie tych weglowodo¬ rów zostaje równiez ulatwione i nastepuje dosc szybko, dzieki temu ze zawartosc tor¬ fu w kazdym brykiecie stanowi jedna czwarta czesc calej masy brykietu.Latwosc ta, a zwlaszcza szybkosc wy¬ dzielania sie kolejnego rozmaitych weglo¬ wodorów, skoro tylko osiagnieta zostanie odpowiednia temperatura destylacji, zno¬ si w rezultacie prawie calkowicie skutki pyrogenezy, które w sposobach znanych zweglania (karbonizacji) torfu sprowadza¬ ja nieuniknienie z jednej strony znaczny rozklad weglowodorów na produkty gazo¬ we i4 wskutek tego, nieskraplajace sie, a z drugiej strony na smoly lekkie, obfitujace w wegiel niezwiazany.Wskutek przyczyn wyluszczonych spo¬ sób nowy zapewnia bardzo korzystne zwiekszenie wydajnosci weglowodorów skraplajacych sie i posiadajacych stosun¬ kowo niewiele wegla zwiazanego i niezwia- zanego.Miedzy okresem destylacji wlasciwej ii okresem koncowym lub okresem gazowa¬ nia, ma miejsce okres przejsciowy nagrze¬ wania, który nalezy mozliwie skrócic, po¬ wiekszajac ogrzewanile bez narazenia jed¬ nak retort i scian pieca na pekniecie, ja¬ kiem grozi zbyt raptowny wzrost tempera¬ tury.Podczas tego okresu przejsciowego wy¬ dzielanie sie kwasu weglowego, juz przed¬ tem rozpoczete, wzrasta coraz bardziej, nie stajac sie jednak bardzo znacznem; z drugiej strony uchodzi jeszcze nieco we¬ glowodorów, coraz trudniej skraplajacych sie, a ponadto troche pary wodnej ze zwiazku chemicznego z wodnym krzemia¬ nem wapnia, którego powstawanie i wla¬ snosci szczególne beda objasnione ponizej.Aby ograniczyc jeszcze bardziej po¬ wstawanie gazu lub pary podczas tego o- kresu mozliwie obnizamy dzialanie ekshau- storów lub ssaw na retortach lub przy¬ rzadach podobnych (w przeciwienstwie do sposobu ich pracy podczas dwu okresów normalnych destylacji i wyprazania); od¬ prowadzanie gazów nie moze zachodzic chwilowo przez aparaty skraplajace, oczy¬ szczajace i pochlaniajace. , Zapobiegajac w ten sposób uchodzeniu mieszaniny kwasu weglowego, weglowodo¬ rów i pary wodnej, wytwarzajacych sie podczas tego okresu przejsciowego, osia¬ gamy powazna korzysc.Mozna je np. zuzytkowac, skierowujac te gazy do jednej lub kilku retort (lub in¬ nych aparatów podobnych), zawierajacych równiez brykiety, o takim samym skladzie i wytworzone w sposób opisany lecz znaj¬ dujace sie juz przez jakis czas w tempera¬ turze od 1100 do 1200°.W praktyce pracuje sie zapomoca cj najmniej dwu retort, lub dwu grup apara¬ tów podobnych, w których uskuteczniamy kolejno i w chwilach wlasciwych spozytko¬ wanie lub rekuperacje ciepla, o jakiej by¬ la mowa., Przy reakcjach zachodzacych w okre¬ sie koncowym, t. j. w okresie wyprazania i gazowania zupelnego, trwajacego od 8 do 9 godzin, podczas którego nalezy podniesc temperature od 1 100 do 1200°, nalezy otrzymac jako jedyna pozostalosc w stanie stalym cement hydrauliczny mozliwie jed¬ nolity.W celu otrzymania cementu wlasciwe¬ go nalezaloby podniesc temperature kon¬ cowa kalcynacji jeszcze wyzej, a zarazem zas zastosowac inny stosunek w zawarto¬ sci gliny i krzemionki w brykietach.Jakkolwiek bylo, temperatura pomie- niona 1 100 do 1 200° bardzo sprzyja prze- biegowi reakcyj termochemicznych, wy¬ szczególnionych ponizej, które zachodza (jednoczesnie lub w przyblizeniu jedno¬ czesnie) miedzy materjalami i para lub gazami. Zachodzi tu: 1) Zakonczenie wydzielania sie kwasuweglowego wapna, otrzymanego z weglanu wapnia, i zamiana tegoz wapna na wapno hydrauliczne przez wytwarzanie sie cze¬ sciowe bezwodnych krzemianów lub krze* moglinianów; cement ten jest jedynym produktem ostatecznie pozostajacym w re¬ tortach lub aparatach podobnych. , 2) Zakonczenie wydzielania sie wody, zwiazanej chemicznie w wodnym krzemia¬ nie wapnia; krzemian wodny w ten spo¬ sób odwodniony, ulatwia odtad powstawa¬ nie wzmiankowanych krzemogliniianow lub krzemianów bezwodnych, 3) Wymiana czasteczkowa miedzy: a) weglanem zwiazanym z torfem i je¬ go rzadkiemi Weglowodorami nie podda- jacemi sie destylacji wlasciwej; b) wodorem i tlenem wody, zwiazanej chemicznie w wodnym krzemianie, powo^ cfujacym twardnienie brykietów; c) kwasem weglowym calkowitego We¬ glanu Wapnia wchodzacego w sklad bry¬ kietów i nie rozkladajacego sie podczas destylacji wlasciwej.Wkoncu powstaje gaz palny, skladaja¬ cy sie przedewszystkSem z tlenku wegla, nieco wodoru wolnego i weglowodorów nie- skraplajacycK sie.Zawartosc w nim kwasu weglowego spada do minimum, osiagalnego przy wy¬ twarzaniu fabrycznem tlenku wegla, gdyz temperatury widocznego rozszczepiania te¬ go gazu sa znacznie nizsze od tej, w jakiej odbywa sie gazowanie obecnie; tlenek we¬ gla staje sie coraz stalszy w miare wzrostu temperatury.Ponadto, nalezy podkreslic, ze w sklad gazu otrzymanego w ten sposób nie wcho¬ dzi azot. Produkt ten posiada wieksza war¬ tosc niz wszelkie inne gazy bogate. Wy¬ twarzane gazy nadaja sie jako paliwo do silników 3ub do celów innych.W pewnych wypadkach, jak np. wtedy, gdy uklad destylacyjno-wyprazniczy skla¬ da sie z jednej tylko grupy retort, lub z jednej tylko retorty poziomej o malej lub bardzo duzej pojemnosci, mozna jeszcze uskutecznic odzyskiwanie par i gazów z o- kresu przejsciowego, ogrzewania opisane¬ go poprzednio.Mozna wreszcie, bez powazniejszej straty kwasu weglowego, skrócic ten okres, przedluzajac destylacje wlasciwa do tem¬ peratury 675—700°.Mieszanina kwasu weglowego, pary wodnej i weglowodorów do chwili rozpc*- czecia sie okresu wyprazanfe zostaje prawie zupelnie pozbawiona kwasu weglowego i pary wodnej wskutek przeksztalcania sie ich na tlenek wegla i wodór; przeksztal¬ cenie to mozna z latwoscia przeprowadzic, przepuszczajac rzeczona mieszanine przez rure dostatecznie dluca, wypelniona ka¬ walkami porcelany nacrzanei do zaru czer¬ wonego. Nalezy baczyc, aby rura ta nie uchodzily weglowodory balrdzo lekkie i wodór, gdyz powstalyby straty tych" gazów nader ood wzgledem wartosci cieplnej cennych. i PL

Claims (4)

1. Zastrzezenia patentowe, l1. Sposób destylacjfl i gazowania torfu oraz pewnych gatunków lignitu, znamSienny tern, ze przygotowuje! sie ksztaltki, zawie¬ ra!jace przedeWszystkietoi miazge torfowa lub lignitowa tudziez materjaly odpowied¬ nie do otrzymywania dobrego wapna (ce¬ mentu) hydraulicznego lub innych cemen¬ tów, poddaje sie je twardnienilu, a dalej detetylacji w temperaturze poczatkowo sto¬ sunkowo niskiej, a nastepnie dostatecznie wysokiej odpowiadajacej' wyprazaniu, w ce¬ lu przeobrazenia calkowitego ksztaltówek i otrzymania cementu hydraulicznego lub cementów innych i galzu palnego, przyczem pozyteczne pTodukty poboczne ddzyskuje sie podczas pierwszego okreisu' destylacji.

2. Sposób wedlug zasluz. 1, znamienny tern, ze rzeczone ksztaltki utworzone zo-staja z mieszaniny miazgi torfowej, wegla,- 550—560°, ulatwiajac produkty destylacji, nu wapnia, materjalów krzemowych, wap- nastepnie przez pewien okres przejsciowy na niegaszonego i chlorku wapnia. ogrzewa sie mozliwie szybko, ograniczajac

3. Sposób wedlug zastrz, 1, znamienny w miare moznosci wytwarzacie sie gazu i tern, ze ksztaltki zostaja poddane trak- par i wreszcie nagrzewa sie od 1100 do towaniu para wodna nasycona w autokla- 1200° w celu zakonczenia wyprazania i) ga- wach pod cisnieniem w celu osiagniecia zowania. stwardnienia i wytworzenia wodnego krze¬ mianuwapna. Ado 1 phe Antoine Francois

4. Sposób-wedlug zastrz, 1, znamienny Marius Se igle. tern, ze ksztaltki! nagrzewa sie poczatkowo Zastepca: M. Skrzypkowski, powoli od temperatury najwyzej okolo rzecznik patentowy. BIBLIOTEKA jUrzco'-j Patentowego J Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. PL