PL55811B1 - - Google Patents

Description

Opublikowano: 10.IX.1968 55811 KI. 12 p, \[Ol MKP C 07 d 94 UKD Wspóltwórcy wynalazku: inz. chem. Christopher, James Sharpe, inz. chem. Francis Frederick Stephens Wlasciciel patentu: The Crookes Laboratories Limited, Basingstoke (Wielka Brytania!) Sposób wytwarzania nowych pochodnych benzotiazolu l Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania nowych pochodnych benzotiazolu o wlasciwosciach farma¬ kologicznych, zwlaszcza przeciwzapalnych i uriko- zurycznych.Pochodne te maja budowe przedstawiona na ry- 5 sunku, w którym R' i R" takie same lub rózne oznaczaja wodór, chlorowiec, nizsza grupe alkilo¬ wa lub grupe alkoksylowa, a R'" znajduje sie w polozeniu para w pierscieniu 2-fenylowym i ozna¬ cza grupe —CONRR lub —SOzNRR, w których io to grupach R oznacza wodór lub grupe metylowa.Szczególnie uzytecznymi zwiazkami sa te, w których R' i R" oznaczaja atomy chlorowca lub grupe metylowa.Powyzsze zwiazki wykazuja wlasciwosci prze- 15 ciwzapalne, a poza tym przy niskiej toksycznosci wykazuja lagodne dzialanie znieczulajace, takze hypocholesterolemiczne i dzialaja przy tym jako srodki urikozuryczne.Sposobem wedlug wynalazku wyzej wymienione 20 nowe pochodne benzotiazolu wytwarza sie na dro¬ dze kondensacji chlorku 4-sulfamylobenzoilu z ewentualnie podstawionym 2-aminotiofenolem, lub na drodze hydrolizy w wodnych roztworach alka* liów i nadtlenku wodoru 2-(4'-cyjanofenylo)-ben- 25 zotiazolu ewentualnie podstawionego w polozeniu 5 i/lub 6, lub na drodze reakcji chlorku benzotia- zolilo-benzoilu lub benzenosulfonylu, ewentualnie podstawionego w pierscieniu benzotiazolowym w polozeniu 5 i/lub 6, z dwumetyloamina. 30 Kondensacja chlorku 4-sulfamylobenzoilu z ewentualnie podstawionym aminotiofenolem pro¬ wadzi do wytwarzania takich pochodnych benzo¬ tiazolu, w których R' i R" maja wyzej podane znaczenie, a R'" oznacza grupe S02NH2.W celu otrzymania pochodnych benzotiazolu, w których Rw oznacza grupe CONHa, a R' i R" maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie hydro¬ lizie cyjanofenylobenzotiazol, natomiast reakcja chlorku benzotiazolilo-benzoilu lub -benzenosul¬ fonylu z dwumetyloamina prowadzi do wytwarza¬ nia takich pochodnyeh benzotiazolu o wzorze po¬ danym na rysunku, w których R' i R" maja wy¬ zej podane znaczenie, a R'" oznacza grupe S02N(CH3)2.Ze zwiazków otrzymanych sposobem wedlug wynalazku mozna wytwarzac preparaty farma¬ ceutyczne przez zmieszanie ich z farmaceutycznie dopuszczalnym nosnikiem lub rozcienczalnikiem.Przyklad I. 2(4'-sulfamylofenylo)-benzotia- zol.Chlorek 4-sulfamylobenzoilu (12 g) dodawano porcjami podczas wstrzasania do roztworu 2-ami- notiofenolu (8,16 g) i dwumetyloaniliny (60 ml).Mieszanine ogrzewano na lazni wodnej 45" minut,, po czym ogrzewano ja do wrzenia pod krótka chlodnica powietrzna w ciagu 30 minut, przy czym pozwolono parze uchodzic. Mieszanine oziebiono do temperatury okolo 60°C i dodano do mieszani¬ ny stezonego kwasu solnego (120 ml) i wody 55&1155811 (360 ml). Zólty staly produkt oddzielono, przemyto rozcienczonym kwasem solnym, a nastepnie eta¬ nolem i wysuszono w temperaturze 90°. Produkt (w ilosci 6,7 g, o temperaturze topnienia 263— —270°C) przekrystalizowano z 2-metoksyetanolu i otrzymano 4 g 2-(4'-sulfamylofenylo)-benzotiazo- lu, o temperaturze topnienia 272—273°C.Przyklad II. 2-(4'karbamylofenylobenzotiazol.Mieszanine 2-(4,-cyjanofenylo)-benzotiazolu (72,4 g), acetonu (1450 ml) i 10°/o roztworu wodo¬ rotlenku sodowego (253 ml) potraktowano 100 ob- jetosciami nadtlenku wodoru (145 ml) z szybkoscia odpowiednia do uzyskania dosc energicznego wy¬ dzielania gazu. Gdy reakcja uspokoila sie miesza¬ nine ogrzewano pod chlodnica zwrotna w ciagu 15 minut, wlano do 4 objetosci wody i surowy produkt (65 g o temperaturze topnienia 254—255°C) przekrystalizowano z dioksanu. Otrzymano 56,6 g 2-(4'karbamylofenylo)-benzotiazolu w postaci bia¬ lego produktu stalego, o temperaturze topnienia 256—257°C.Analogicznie jak w przykladzie II wytworzono nastepujace zwiazki: 2-(4'-karbamylofenylo)5-chlo- robenzotiazol, 2-(4'-karbamylofenylo)-5-chloroben- zotiazol, 2-(4'-karbamylofenylo)5-bromobenzotiazol, 2-(4'-karbamylofenylo)5-bromobenzotiazol, 2-(4'- -karbamylofenylo)5-etylobenzotiazol, 2-4'-karbamy- lofenylo)5-butylobenzotiazol.Przyklad III. 2-(4'-N,N-dwumetylokarbamy- lofenylo)-benzotiazol.Chlorek 4'-(2-benzotiazolilo)-benzoilu (1,0 g, 3,7 mola) zawieszono w ogrzanym do wrzenia acetonie (50 ml) pod chlodnica zwrotna i dodano 30°/o roztwór wodny dwumetyloaminy (4,0 ml), w przyblizeniu 4-krotny nadmiar w stosunku do chlorku. Reakcja zachodzila przy gwaltownym rozpuszczaniu sie produktu stalego. Po 1 godzinie ogrzewania do wrzenia usunieto wieksza czesc rozpuszczalnika i dodano wode w nadmiarze. Sta¬ ly produkt odsaczono i przemyto. Otrzymano 1 g (97°/o) bialego proszku spiekajacego sie w tempe¬ raturze 164°C, o temperaturze topnienia 166— —169°C. Po przekrystalizowaniu z acetonu lub benzenu otrzymano prawie bezbarwne igly o tem¬ peraturze topnienia 170,5—'171,5°C. 10 15 25 30 35 40 Przyklad IV. 2-(4'-N,N-dwumetylosulfamylo- -fenylobenzotiazol.Roztwór chlorku 4'-(2-benzotiazolilo)-benzenosul- fonylu (1,0 g, 3,2 mola) w acetonie (25 ml) ogrze¬ wano do wrzenia pod chlodnica zwrotna, po czym dodano jednorazowo 3Q% roztwór wodny dwu¬ metyloaminy (3,0 ml, w przyblizeniu 3-krotny nadmiar w stosunku do chlorku). Natychmiast na¬ stapila reakcja egzotermiczna z wytwarzaniem krystalicznego osadu. Po 1 godzinie ogrzewania do wrzenia mieszanine zatezono do malej objetosci i dodano okolo 3 objetosci wody. Staly produkt odsaczono i przemyto. Otrzymano 1,01 g (99°/o) bezbarwnych mikrokrysztalów, spiekajacych sie w temperaturze 204°C, a topniejacych w 206—208°C.Po krystalizacji z benzenu zwiazek ten ma postac bardzo jasnozóltych igiel o temperaturze topnienia 208,5—209,5°C. PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania nowych benzotiazoli o wzorze przedstawionym na rysunku, w którym R' i R" takie same lub rózne oznaczaja wodór, chlorowiec, nizsza grupe alkilowa lub alko- ksylowa, a Rw znajduje sie w polozeniu para w pierscieniu 2-fenylowym i oznacza grupe. —CONRR lub —S02NRR, przy czym R oznacza wodór lub grupe metylowa, znamienny tym, ze chlorek 4-sulfamylobenzoilu kondensuje sie z ewentualnie podstawionym 2-aminotiofeno- lem, lub 2-(4'-cyjanofenylo)-benzotiazol ewen¬ tualnie podstawiony w polozeniu 5 i/lub 6 pod¬ daje hydrolizie w obecnosci wodnych roztwo¬ rów alkaliów i nadtlenku wodoru, albo chlorek benzotiazolilo-benzoilu lub benzenosulfonylu, ewentualnie podstawiony w pierscieniu benzo- tiazolowym w polozeniu 5 i/lub 6 poddaje sie reakcji z dwumetyloamina.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze podstawiony chlorek 4-suIfamylo-benzoilu wprowadza sie w reakcje z 2-aminotiofenolem w obojetnym rozpuszczalniku. SOCM* .w PZG w Pat?., zam. 506-68, nakl. 270 egz. PL