Pierwszenstwo: 21 listopada 1922 r. (SzwajcarjaJ.Przy parowozach turbinowych jest, jak wiadomo, potrzebna pewna ilosc maszyn pomocniczych, jak nip, pompy powietrzne, kondensacyjne, zasilajace, olejowe i wiod- no-chlodzace, jak równiez powietrzno- chlodzace i ogrzewajace zawory, do u- ruchcmienia których potrzebne sa specjal¬ ne silniki, przewaznie w postaci turbin pa¬ rowych.Przy parowozach, gdzie rczporzadzal- na przestrzen jest ograniczona, te pomocni¬ cze turbiny powinny byc mozliwie male i, co je&t samo iprzez sie zrozumialym wa¬ runkiem, powinny posiadac mozliwie duzy spólczynnik wydajtiosci.Dla wypelnienia tych warunków przy parowozie turbinowym z takiemi turbinami pomoicniczeimi, wedlug wynalazku,. przy¬ najmniej te turbiny pomocnicze, które przy pracy bez przerwy maja dawac mniej wie¬ cej stala sile, isa umieiszezone jedna za dru¬ ga, co umozliwia mozliwie maly spadek ciepla przy kazdej z tych turbin, dzieki cze¬ mu moga one miec równiez i mala sredni¬ ce i ilosc stopni, Uklad (przynajmniej d^wóch turbin, u- mieszczonych jedna za druga mozna uwa¬ zac pod wzigledem cieplnym jako wielo¬ stopniowa turbine ze stosunJkowo dobrym spólezynnikiefm wyda j nosci.Ostatnia z umieszczonych jedna za dru¬ ga turbin pomocniczych moze byc polaczo¬ na ze skraplaczem glównej turbiny albo z podgrzewaczem. W pierwszym wypadkupara z pomocniczej turbiny jest calkowicie zlizywana, wskutek czego nie wystepuja \^pe^jalne strata ani iprzy calkowitem, ani Jjp^y czesciowych obciazeniach. W dtqgim wypadku moga wystepowac straty, jezeli para nie skraip|la sie oalfcoiwicie w podgrze¬ waczu. Pierwsza z ulmiesziczdnych jedna za dnuiga turbin moze byc zasilana para z ko¬ tla ajlbo para, która juz wyjkonala prace.Na zalaczonymi rysunku sa przedsta¬ wione schematycznie dwa przyklady wy¬ konania przedmiotu wynalazku.Od kotla parowego D parowozu prowa¬ dzi przewód a dio gllównej turbiny T, slu¬ zacej do napedu parowozu. Para odlotowa z tej turbiny dostaje isie przez przewód b do skraplacza K. Przez H1 i H2 sa oznaczo¬ ne pomocnicze turbiny, sluzace do napedu niiejprzedstawLonych maszyn pomocniczych parowozów turbinowych. Turbiny te przy ruchu .bez przerwy dtostarrczaja plrawie sta¬ lej sily i, jak widac z rysunku, sa umie¬ szczone jedna za druga, przyczem pomoc¬ nicza turbina H1 otrzymuje swieza pare z kotla D przez przewód c. Przy przedsta¬ wionym na fig. 1 przykladzie wykonania wynalazku pomocnicza turbina H2 j^st po¬ laczona zapomoca prze^wodu d ze skrapla¬ czem K glównej turbiny T. Skroplilia zo-sta,- je odprowadzona ze skraplacza K przez przewód /. Przeiz e oznaczony jest zasila¬ jacy przewód wodny kotla D, Przy przedstawionym1 na fig. 2 urzajdze- niu para odlotowa z pomocniczej turbiny H2 dostaje sie przez przewód d do pod¬ grzewacza V, do któreigo przez 'przewód g jest doprowadzania skrapllina ze skrapla^ cza K. Podigrzana w (podgrzewaczu skro¬ plima, która moze byc uzyta do zasMenia kotla, zostaje odprowadzona z podgrzewa¬ cza przez przewód i. Dla zasady wynalaz¬ ku nie gra roli, czy tuirfoina o wi^ksizej wy¬ dajnosci jest umieszczona pirzed albo za turbina o mniejszej wydajnosci.Zrozumialem j est, ze mozna umiescic i wiecej, niz dwie turbiny [pomocnicze we wskazany sposób jedna za druga. Turbiny, nie dostartrzajaice w przyblizieniu stalej si¬ ly, moga byc zasilane specjalnie snieza pa¬ ra albo np. para z turbiny glównej. PL