PL54793B1 - - Google Patents

Description

Przyklad XVIII. Z wodnego roztworu 1,2 czesci chlorowodorku dl-2,3,5,6-czterowodoro-6-fe- nylo-imidazo-[2,l-b]-tiazolu uwalnia sie wolna za¬ sade, która ekstrahuje sie chloroformem, a eks¬ trakt suszy sie i odparowuje. Po przekrystalizowa- niu oleistej pozostalosci z 4-metylo-2-pentanonu, otrzymuje sie dl-2,3,5,6-czterowodoro-6-fenylo-imi- dazo-[2,l-b]-tiazol o temperaturze topnienia 90° —92°C.Dalsze przyklady ilustruja dzialanie pasozyto- bójcze zwiazków wytworzonych sposobem wedlug wynalazku.Przyklad XIX. Trzynastu kurczetom o prze¬ cietnej wadze 1,5 kg, zakazonym Ascaridia galli i Heterakis gallinae, podaje sie okolo 40 mg/kg wagi ciala chlorowodorku dl-2,3,5,6-czterowodoro-6-fe- nylo-imidazo-[2,r-b]-tiazolu, przy czym 7 kurcze¬ tom podaje sie go w kapsulkach zelatynowych, trzem — w wodzie do picia, a pozostalym trzem w pokarmie. Codziennie przez 4 dni zbiera sie wszystkie odchody i plucze. Wydalone z odchoda¬ mi pasozyty odsieiwa sie, identyfikuje i liczy. Po 48 v© & O -8 8 88 00 00 3S 10 15 20 25 30 54793 16 dniach kurczeta zabija sie i przeprowadza autop¬ sje, badajac obecnosc pasozytów w ióinych orga¬ nach wewnetrznych przewodu pokarmowego (na przyklad zoladek, dwunastnica, jelito cienkie, okreznica itp.). Stwierdza sie calkowity brak pa¬ sozytów.W podobny sposób uzyskuje sie podobne wyniki (75—100% wydalenia pasozytów) stosujac chloro¬ wodorek dl-2,3,5,6-czterowodoro-6-(2-tienylo)-imi- dazo-[2,l-b]-tiazolu, szczawian dl-2,3,5,6-czterowo- doro-6- (3-chlorofenylo) -imidazo-[2,l-b]- tiazolu, chlorowodorek dl-2,3,5,6-czterowodoro-6-(3-bromo- fenylo)-imidazo-[2,l^b]-tiazolu, szczawian dl-2,3,5, 6-czterowodoro- 6-(3-nitrofenylo)- imidazo-[2,l-b]- ^tiazolu, chlorowodorek dl-5,6-dwuwodoro-6-feny- lo-imidazo-[2,l-b]-tiazolu, chlorowodorek dl-5,6- -dwuwodoro-6-(2-tienylo)-imidazo-[2,1-b]-tiazolu i szczawian dl-5,6-dwuwodoro-6-(3-bromofenylo)- -imidazo-[2,l-b]-tiazolu.Przyklad XX. Doroslym owcom, zakazonym róznymi pasozytami, podaje sie doustnie srodki podane w tablicy VII. Liczbe pasozytów w odcho¬ dach oraz w przewodzie pokarmowym zabitych owiec oblicza sie jak w przykladzie XIX.W tablicy VII: A — oznacza liczbe pasozytów wydalonych z od¬ chodami.B — oznacza liczbe pasozytów pozostalych w prze¬ wodzie pokarmowym.A °/o = X 100 A + B Zwiazek I — chlorowodorek dl-2,3,5,6-czterowo- doro- 6 -fenylo-imidazo-[2,l-b]-tia- 35 zolu.Zwiazek II — chlorowodorek dl-5,6-dwuwodoro- -6-fenylo-imidazo- [2 1-b]-tiazolu.Zwiazek III — chlorowodorek dl-5,6-dwuwodoro- -6-(2-tienylo)-imidazo-[2,l-b]-tiazo- lu.Przyklad XXI. Doroslym owcom zakazo¬ nym Dictyocaulus viviparus oraz mlodemu bydlu zakazonemu Dictyocaulus filaria, podaje sie do¬ ustnie ponizej wymienione srodki. 45 Wielkosc zakazenia okresla sie przez obliczenie larw Dictyocaulus obecnych w odchodach w ok¬ resie 24 godzin.Zakazone zwierzeta dzieli sie na 3 grupy: 1. W pierwszej grupie zwierzat dokonano tra¬ cheotomii i przymocowano im plastikowe wo¬ reczki do zbierania wydalanych pasozytów.Po 4 dniach leczenia usmierca sie zwierzeta i przeprowadza autopsje, badajac obecnosc pasozytów w plucach, po czym identyfikuje 55 sie te pasozyty i oblicza. 2. W drugiej grupie skutecznosc leczenia okresla sie przez zidentyfikowanie i obliczenie liczby larw Dictyocaulus w odchodach zebranych w okresie 24 godzin przed leczeniem oraz w od- 60 chodach zebranych w okresie 4 dni po lecze¬ niu. 3. W trzeciej grupie prowadzi sie czynnosci jak w grupie drugiej z tym, ze po usmierceniu zwierzat przeprowadza sie autopsje, badajac 65 obecnosc pasozytów w plucachi 40 5054793 17 Wyniki podaje sie w tablicy VIII, w której: A — oznacza liczbe larw wig odchodów 1 dzien przed leczeniem B — oznacza liczbe larw w 1 g odchodów leczeniu (4 dni) •/o CL) = X 100 A + B C — oznacza liczbe pasozytów wydalonych woreczka plastikowego D — oznacza liczbe pasozytów pozostalych plucach na po do w 10 15 18 spp., Trichostrongylus spp., Cooperia spp., Nema- dodirus spp., Oasophagostornuni spp., Trichurisspp. i Chabertia spp., stosujac dawke 100 mg 2-p-me- toksyetylopirydyny i 15 mg chlorowodorku dl-6- -fenylo- 2,3,5,6-czterowodoro-imidazo-[2,1 -b]-tiazolu na 1 kg wagi ciala. Po 7 dniach zabija sie zwie¬ rzeta, a autopsja wykazuje 95Vo—100% zmniej¬ szenie liczby pasozytów w porównaniu z nieleczo- nymi zwierzetami kontrolnymi. PL PL

Claims (1)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania pochodnych imidazo- [2,1-b]-tiazolu o dzialaniu pasozytobójczym, o ogólnym wzorze 1, w którym linia przerywa- Tablica VIII | Zwiazek I Rodzaj zwierzat owce owce cieleta Liczba zwierzat 1 2 2 Dawka mg/kg 40 20 40 Liczba larw wig odchodów A 1900 200 12 B 0 0 0 % (L) 100 100 100 Liczba pasozytów C — D 0 1 %(W) 100 ? Grupa 3 3 2 Zwiazek II owce owce 3 3 50 30 940 1720 0 0 100 100 303 550 0 8 100 98 1 1 °/o (W) = X 100 A + B Zwiazek I — chlorowodorek dl-2,3,5,6-czterowo- doro-6-fenylo-imidazo-[2,l-b]-tia- zolu. Zwiazek II — chlorowodorek dl-5,6-dwuwodoro-6- -(2-tienylo-imidazo-[2,l-b]-tiazolu. Przyklad XXII. Do mieszanego, ochlodzone¬ go roztworu 5 czesci dl-6-fenylo-2,3,5,6-czterowo- doro-imidazo-[2,l-b]-tiazolu w 40 czesciach 2-f3-me- toksyetylopirydyny dodaje sie 5 czesci wody. Po odpowiednim rozcienczeniu tego roztworu otrzy¬ muje sie preparat odpowiedni do doustnego poda¬ wania zwierzetom, a po wysterylizowaniu nadaje sie on do stosowania pozajelitowego przy leczeniu robaczycy. Przyklad XXIII. Mieszanine 4 czesci chlo¬ rowodorku hydroksyloaminy i 1 czesci sodowej soli kwasu etylenodwuaminoczterooctowego roz¬ puszcza sie w 400 czesciach wody, po czym ochla¬ dza sie roztwór i miesza dodajac don powoli 120 czesci kwasu siarkowego. Nastepnie do mieszane¬ go roztworu dodaje sie kolejno 360 czesci 2-(3-me- toksyetylopirydyny i 36 czesci chlorowodorku dl-6-fenylo- 2,3,5,6-czterowodoro-imidazo- [2,1-b]- -tiazolu. Przez dodanie wody ustala sie objetosc roztworu na 1000 ml, otrzymujac preparat do do¬ ustnego podawania zwierzetom przy leczeniu ro¬ baczycy. Przyklad XXIV. Wodny roztwór zawiera¬ jacy 1C0 czesci 2-P-metoksyetylopirydyny i 15 czesci chlorowodorku dl-6-fenylo-2,3,5,6-czterowo- doro-imidazo-[2,1-b]-tiazolu podaje sie doustnie owcom zakazonym Haemonchus spp., Ostertagia 35 40 45 50 55 65 na laczaca pozycje 2 i 3 oznacza, ze w polo¬ zeniu tym moze wystepowac wiazanie poje¬ dyncze lub podwójne, a Ar oznacza grupe tienylowa, furylowa, fenylowa, chlorowco-fe- nylowa, nitrofenylowa, amihofenylowa, trój- fluorometylofenylowa, naftylowa lub benzy¬ lowa z tym, ze gdy Ar oznacza grupe benzy¬ lowa, wówczas pomiedzy pozycjami 2 i 3 pierscienia imidazo-[2,l-b]-tiazolu wystepuje wiazanie pojedyncze, znamienny tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 16, w którym Ar ma znaczenie wyzej podane, Rt oznacza gru¬ pe acylowa lub atom wodoru, a R oznacza atom wodoru albo grupe acylowa z tym, ze gdy Ri oznacza grupe acylowa, to R równiez oznacza grupe acylowa, poddaje sie reakcji zamkniecia pierscienia za pomoca czynnika kondensujacego, zwlaszcza chlorku tionylu, tlenochlorku fosforu, pieciochlorku fosforu, chlorku cynku lub kwasu polifosforowego, korzystnie w obecnosci bezwodnika nizszego kwasu alkanokarboksylowego, albo zwiazek o wzorze 9, w którym Ar ma wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji ze zdolnym do reakcji dwuestrem zwiazku o wzorze HO-CH2- CH2-OH, przy czym powstaje zwiazek o wzo¬ rze 1, majacy w polozeniu 2—3 wiazanie poje¬ dyncze, badz tez zwiazek o wzorze 9 poddaje sie reakcji ze zdolnym do reakcji estrem ' zwiazku o wzorze HO-CH2-CH=Y, w którym Y oznacza atom tlenu lub dwie nizsze grupy alkoksylowe, przy czym powstaje zwiazek o wzorze 1 majacy w polozeniu 2—3 wiazanie po¬ dwójne, po czym, w przypadku, gdy Ar ozna¬ cza grupe fenylowa, ewentualnie nitruje sie5. 547M 19 otrzymany zwiazek o wzorze 1 do odpowied¬ niego zwiazku 6-(4-nitrofenylowego), który ewentualnie redukuje sie nastepnie do odpo- 7. wiedniego zwiazku 6-(4-aminofenylowego), a wytworzone zwiazki o wzorze 1 przeprowadza 5 sie ewentualnie w ich nietoksyczne sole ad- dacyjne z kwasami. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania dl-2,3,5,6-cztero- wodoro-C-fenyloimidazo-[2,l-b]-tiazolu zamyka io sie pierscien dl-2-(acetyloimino)-3-(P-hydro- ksyfenyloetylotiazolidyny. 8- Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania dl-2,3,5,6-czterowo- doro-6-fenyloimidazo-[2,l-b]-tiazolu dl-2-tio-4- -fenyloimidazoline poddaje sie reakcji ze zdol¬ nym do reakcji dwuestrem glikolu etylenowego. Sposób wedlug zastrz. 2 lub 3, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania dl-2,3,5,C- -czterowodoro-6-{4^nitrofenylo)-imidazo- [2,1-b] -tiazolu nitruje sie dl-2,3,5,6-czterowodoro-6- -fenyloimidazo-[2,l-b]-tiazol. Sposób wedlug zastrz. 2—4, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania dl-2,3,5,6-cztero- wodoro-6- (4-aminofenylo)-imidazo-[2,l-b]-tia- zolu redukuje sie dl-2,3,5,6-czterowodoro-6- -<4-nitrofenylo)-imidazo-[2,l-b]-tiazol. jq. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania dl-5-6-dwuwodoro- -6-(2-tienylo)-imidazo-[2,l-b]-tiazolu, zwiazek o wzorze 17, w którym R oznacza atom wodo¬ ru lub nizsza grupe alkilokarbonylowa, korzy¬ stnie rodnik acetylowy, ogrzewa sie ze srod¬ kiem kondensujacym, zwlaszcza chlorkiem tio- 35 15 20 25 30 20 nylu, korzystnie w obecnosci bezwodnika niz¬ szego kwasu alifatycznego. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania dl-5,6-dwuwodoro- -6-(3-chlorawcofenylo)- imidazo- [2,1-b]-tiazolu, zwiazek o wzorze 18, w którym R oznacza atom wodoru lub nizsza grupe alkilokarbo¬ nylowa, korzystnie rodnik acetylowy, ogrzewa sie ze srodkiem kondensujacym, zwlaszcza chlorkiem tionylu, korzystnie w obecnosci bez¬ wodnika nizszego kwasu alifatycznego. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania dl-2,3,5,6-czterowo~ doro-6-(3-chlorowcofenylo)-imidazo- [2,1-b]-tia- zolu, zwiazek o wzorze 18, w którym R ma znaczenie podane w zastrz. 7, ogrzewa sie ze srodkiem kondensujacym, zwlaszcza chlorkiem tionylu, korzystnie w obecnosci bezwodnika nizszego kwasu alifatycznego. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania dl-2,3,5,6-czterowo- doro-6- (3-nitrofenylo)-"imidazo-[2,l-b]-tiazolu, zwiazek o wzorze 19, w którym R ma znacze¬ nie podane w zastrz. 7, ogrzewa sie ze srod¬ kiem kondensujacym, zwlaszcza chlorkiem tionylu, korzystnie w obecnosci bezwodnika nizszego kwasu alifatycznego. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania dl-5,6-dwuwodoro- -6-(3-nitrofenylo)-imidazo-[2,l-b]-tiazolu, zwia¬ zek o wzorze 19, w którym R ma znaczenie podane w zastrz. 7, ogrzewa sie ze srodkiem kondensujacym, zwlaszcza chlorkiem tionylu, korzystnie w obecnosci bezwodnika nizszego kwasu alifatycznego. 61 I N ^ 4 Ar-CO-CH^H- T J Wzór 2 Wzór 3 Wzór 1 RN^^S Ar-CO-CH. Li -N——U 0 Ar - CH - CH2 Wzór 7 RN HN Wzór A OH ^ - I Ar-CH-CH2-:D4T£i-ty Wzór 3 Wzór 5 (a) Wzór 1 & Acyly iAyi-N. I Ar-CH-CH2 Wzór 6 -ti J Schemat 1KI. 12 p, 1/10 54793 MKP C 07 d NHo Ar - CH - CH2 - NH2 Wzór 8 Ar\ /NV/SH + x " CH2 " CH2~X Wzór 10 + x - ch2 - ch = y Wzór 11 -NH Wzór 9 Ar ^ H Ar Wzórl n. /S, -N- (b) Schemat 2KI. 12 p, 1/10 54793 MKP C 07 d Ar^ ^N + Wzór 12 o CH0H-CH2-N i—ii Wzór 17 Ar - C - CH2 - N Wzór 13 Ar-C-CHo- H3C-C :h2 - n- -nA o WzórM CHLOROWIEC CH0H-CH2-N RN Wzór 18 -N i] OH I Ar -CH-CH2-N H*C - C - N ZU Wzór 15 RN , OR, % Ar-€H -CH2-N- Wzór 16 N02 CHOH- CH2- N RN' Wzór 19 - IN TT WDA-1. Zam. 7. Nakl. 270 egz. PL PL