Pierwszenstwo: 06.IV.1962 Wielka Brytania Opublikowano: 28.11.1967 53169 } <¦ KI. 5 cr«/40 MKt E21d l^jOO UKD Twórcawynalazku: Joseph Gaskell Wlasciciel patentu: Gullick Ltd. Wigan, Lancs. (Wielka Brytania) Kopalniana obudowa kroczaca Wynalazek dotyczy obudowy kroczacej. Obu¬ dowa kroczaca moze skladac sie z pewnej ilosci czlonów, z których kazdy polaczony jest z prze¬ nosnikiem scianowym za posrednictwem przesuw- nika hydraulicznego podwójnego dzialania. Prze¬ nosnik zostaje podsuniety do ociosu podczas, gdy czlon jest rozparty miedzy spagiem a stropem i przeciwnie, czlony zwolnione moga byc przesu¬ wane w kierunku ociosu przy czym przenosnik sluzy za punkt zaczepienia.Przy zastosowaniu znanych kroczacych elemen¬ tów obudowy powstaja trudnosci w pochylych pokladach pochodzace stad, ze czlon zwolniony z rozparcia ma sklonnosc do obsuwania sie. Wy¬ nalazek ma za zadanie utworzenie takich czlo¬ nów obudowy kroczacej, które podczas przesuwa¬ nia koryguja nieuniknione obsuniecie nastepujace z chwila zwolnienia rozparcia.Przedmiotem wynalazku jest czlon obudowy kroczacej zwlaszcza dla pokladów pochylych zlo¬ zony z wzajemnie przesuwnych czesci z zamo¬ cowanymi prowadnicami, które prowadza w kie¬ runku przeciwnym niz kierunek obsuwania sie oraz z nimi wspólpracujacych elementów sluza¬ cych za punkt zaczepienia.W korzystnej postaci wykonania czlon obudo¬ wy wedlug wynalazku jest zaopatrzony conajmniej w jeden przesuwnik polaczony z przenosnikiem badz z innym elementem sluzacym za punkt za¬ czepienia oraz w uklad centrujacy, który jest 10 15 25 so z jednej strony polaczony z czlonem obudowy, a z drugiej z przenosnikiem lub innym elemen¬ tem sluzacym za punkt zaczepienia. Uklad cen¬ trujacy jest zaopatrzony w odpowiednie prowad¬ nice o kierunku przeciwnym niz kierunek obsu¬ wania, które wspóldzialaja z czlonem obudowy i elementem stanowiacym jego punkt zaczepienia.Czlon obudowy wedlug wynalazku moze byc za¬ opatrzony w dwa przesuwniki umieszczone z obu stron i zamocowane wahliwie w plaszczyznie rów¬ noleglej do jego podstawy i przestawnie. Prze¬ suwniki oraz uklady centrujace moga w pewnych okreslonych odleglosciach byc polaczone ze soba po stronie ociosu. Uklad centrujacy jest korzyst¬ nie uksztaltowany jako teleskop, którego jedna czesc przymocowana jest wahliwie do czlona obu¬ dowy, a druga jest zaopatrzona w prowadnice skierowane przeciwnie niz kierunek obsuwania, które wspólpracuja z kraznikami przymocowany¬ mi do czlona obudowy.Przyklad wykonania czlona obudowy wedlug wynalazku jest przedstawiony na rysunku sluza¬ cym do lepszego wyjasnienia wynalazku, którego fig. 1 — przedstawia widok z góry, czesciowo prze¬ krój, czlona obudowy oraz fragmentu przenosni¬ ka po podsunieciu przenosnika pod ocios w chwi¬ li, kiedy czlon obudowy znajduje sie w najwiek¬ szym oddaleniu od przenosnika, fig. 2 — w tym samym widoku czlon obudowy podczas dosuwa- nia do przenosnika, fig. 3 — w tym samym wido- 531693 ku czlon obudowy podczas dosuwania do prze¬ nosnika. Fig. 4 przedstawia w tym samym wido¬ ku czlon obudowy calkowicie podsuniety do prze¬ nosnika. Fig. 5 — fragment elementu obudowy oznaczony na figurze 1 strzalka z litera A.Na fig. 1 liczba 10 oznacza czlon obudowy, któ¬ ry sklada sie z plyty podstawowej i pewnej ilos¬ ci stojaków hydraulicznych na niej umieszczo¬ nych oraz ze stropnic (lub pojedynczej stropnicy) opartych na tych stojakach. Przez wlasciwe stero¬ wanie stojaków hydraulicznych mozna czlon roze- przec miedzy spagiem a stropem, badz zwolnic z rozparcia.Z obu stron czlona do jego dolnej czesci przy¬ mocowane sa hydrauliczne przesuwniki 11 i 12, których tloczyska oznaczone sa 13 i 14. Przesuw¬ niki 11 i 12 sa przymocowane za pomoca podwój¬ nych pierscieni 16 na przedluzeniach 15 plyty pod¬ stawowej czlona 10. Wolne konce tloczysk 13 i 14 sa w miejscach oznaczonych 17 polaczone ze soba dragiem dystansujacym 18, wobec czego odleglosc srodków haków 19 oznaczona na rysunku przez x jest stala. Haki 19 sa zamocowane na koncach tloczysk 13 i 14 i obejmuja dzwigar 20 przebiega¬ jacy równolegle do przenosnika C i do niego przy¬ mocowany.Teleskopowo uksztaltowany uklad centrujacy, którego wzajemnie przesuwne elementy oznaczo¬ ne sa 21 i 22 jest z jednej strony przy 23 wahliwie lub przegubowo przymocowany do czlona 10, a drugi jego koniec jest przegubowo wahliwie przymocowany do bloku 24. Blok 24 jest przesuw¬ ny na dystansujacym dragu 18 oraz zaopatrzony w nieuwidoczniony na rysunku uklad do ustala¬ nia jego polozenia tak, ze odcinki oznaczone przez y i z moga byc dowolnie nastawiane. Ten blok jest zaopatrzony w hak 25 obejmujacy dzwigar 20.W ten sposób dwa haki 19 i hak 25 moga byc przesuwane w stosunku do przenosnika, podczas gdy ich wzajemne odleglosci pozostaja bez zmian.Element 22 ukladu centrujacego stanowi zara¬ zem prowadnice 26 i 27, które wspóldzialaja z kraznikami 28 i 29 zamocowanymi na czlonie 10.W celu przedstawienia dzialania czlona obudo¬ wy wedlug wynalazku wychodzi sie ze stanu, w którym po dosunieciu przenosnika i po dociag¬ nieciu do niego czlona obudowy zostal ten czlon rozparty miedzy stropem i spagiem. Wówczas ele¬ ment 21 ukladu centrujacego 21, 22 przebiega przez linie srodkowa czlona 10, przy czym przesuwniki 11, 12 przebiegaja ukosnie w stosunku do tej linii, jak to przedstawia fig. 4. Mianowicie ich tloczys¬ ka sa odchylone od tej linii w kierunku wznie¬ sienia. Kat ich ustawienia zostal wybrany przy uwzglednieniu warunków pracy, a zwlaszcza po¬ chylosci pokladu. Wybór ten jest wynikiem prób i doswiadczenia.Po osiagnieciu postepu w urabianiu sciany, uruchamia sie przenosniki 11 i 12 wysuwajac tlo¬ czyska 13, 14 i dzieki temu podsuwa sie przenos¬ nik C pod ocios. Przy tym teleskopowy centruja¬ cy uklad 21, 22 równiez ulega wysunieciu, jak to przedstawia fig. 1.Nastepnie nalezy dociagnac czlon 10 do przenos¬ nika. W tym celu zwalnia sie rozparcie miedzy 53169 4 stropem, a spagiem i uruchamia przenosniki 11, 12 tak, aby tloczyska zostaly wciagniete co powo¬ duje dosuwanie czlona obudowy do przenosnika C. Podczas tego przesuwu nastepuje obsuwanie sie 5 czlona w kierunku pochylosci pokladu, czyli w kierunku podluznym przenosnika, az kraznik 28 przymocowany na stale do czlona nie zetknie sie z prowadnica 26 i jak pokazano na fig. 2. Dal¬ sze obsuwanie sie czlona jest uniemozliwione, 10 a nawet posuwa sie on ku górze, przy dalszym podsuwaniu go do przenosnika, poniewaz kraz¬ nik 28 wtacza sie na pochyla prowadnice 26. W ten sposób wraz z czlonem, polozenie punktu zaczepie¬ nia 23 konca ukladu centrujacego 21, 22 ulega równiez przesunieciu w kierunku podluznym prze¬ nosnika, a mianowicie ku górze. W wyniku tego, element 21 ukladu centrujacego przyjmuje poloze¬ nie wzdluz linii srodkowej czlona obudowy, czyli prostopadle do kierunku przenosnika. W podcia- 20 ganiu czlona obudowy ku górze, wspóldziala skos¬ ne ustawienie przesuwników 11, 12.Gdy przesuw czlona obudowy 10 jest ukonczo¬ ny, czlon ten znajduje sie na tym samym pozio¬ mie, z którego wyszedl, to znaczy nie nizej ani 25 wyzej niz w pozycji wyjsciowej fig. 4.Z powyzszego wynika, ze polozenie bloku 24 i zwiazanego z nim haka 25 wzdluz dzwigara 20 czyli stosunek odcinków Y i Z wyznacza kierunek przesuwu czlona przy dosuwaniu go do przenos- 30 nika. Zaleznie od wybranego polozenia bloku 24 mozna czlonowi obudowy nadac dowolny kieru¬ nek przesuwu, prostopadly do przenosnika lub pod odpowiednim katem. Aby w czasie przesuwu czlo¬ na obudowy zapewnic prostopadlosc jego linii 35 srodkowej do przenosnika mozna niezaleznie ste¬ rowac przesuwniki 11 i 12 do czego sa one dosto¬ sowane.Czlon obudowy wedlug wynalazku moze byc zastosowany jako dolny czlon szeregu czlonów, 40 w którym inne nie sa rozwiazane wedlug wyna¬ lazku. Wówczas dolny czlon wedlug wynalazku zabezpiecza pozostale czlony przed obsuwaniem sie badz wyrównuje ich obsuniecie. 45 50 PL