PL51413B1 - - Google Patents

Description

Sposób usuwania wody z mydel nierozpuszczalnych w wodzie i roztwarzanie ich w rozpuszczalnikach niewodnych Przedmiotem wynalazku jest sposób usuwania wody z mydel nierozpuszczalnych w wodzie z jed¬ noczesnym roztworzeniem ich w rozpuszczalni¬ kach niewodnych, nie rozpuszczajacych sie w wo¬ dzie, jak np. pokost, olej.

Jako mydla nierozpuszczalne w wodzie wcho¬ dza w rachube sole kwasów tluszczowych, nafte- nowych, zywicznych lub kwasów z oleju talowe¬ go z takimi metalami, jak olów, mangan, kobalt, cyna.

Niewódne roztwory tych mydel stosowane sa jako suszki, przyspieszajace zestalanie sie farb zawierajacych oleje lub zywice schnace, jako zwiazki ulatwiajace proces flaszowania pigmen¬ tów oraz jako substancje impregnujace, jak rów¬ niez do innych celów.

Mydla powyzsze otrzymuje sie dwojako: albo na drodze stapiania kwasów ze zwiazkami odpo¬ wiednich metali, albo przez wytracenie ich z roz¬ tworów wodnych mydel rozpuszczalnych w wo¬ dzie za pomoca zwiazków zawierajacych kation, przeprowadzajacy te mydla w sole nierozpuszczal¬ ne w wodzie.

Otrzymywanie mydel przez stapianie polega na ogrzewaniu tlenków, wodorotlenków lub soli me¬ tali z kwasami zywicznymi lub tluszczowymi ewentualnie w mieszaninie z estrami tych kwa¬ sów do temperatury okolo 100° C. W warunkach tych nastepuje zupelne odpedzenie wody. Ta me¬ toda sporzadzania mydel daje wprawdzie w wyniku produkt calkowicie pozbawiony wilgoci, obarczo¬ na jest jednak szeregiem niedogodnosci i utrudnien.

Mydla stapiane sa stosunkowo ciemne, co unie¬ mozliwia stosowanie ich do wyrobów bialych lub jasno zabarwionych. Sa one zazwyczaj produktami niejednorodnymi, gdyz dokladne wymieszanie ogrzewanego wsadu, ze wzgledu na jego znaczna lepkosc, nie jest latwe. Wreszcie, sam proces wy¬ twarzania — prowadzony w temperaturze dosc wysokiej — stwarza niebezpieczenstwo pozaru i jest polaczony z wydzielaniem znacznych ilosci gryzacych par i gazów — czesto samozapalnych.

Koksujacy na sciankach kotla stapiany material stanowi strate, wynoszaca nieraz kilka procent.

Tak wiec wytwarzanie mydel przez stapianie jest procesem klopotliwym i niebezpiecznym, wy¬ magajacym znacznego wydatku energetycznego na ogrzewanie, a w jego wyniku uzyskuje sie pro¬ dukt ciemny, jakkolwiek wolny od wilgoci, a wiec nadajacy sie do natychmiastowego rozpuszczenia w oleju.

Druga ogólnie znana metoda wytwarzania mydel polega na wytracaniu ich z roztworu w wyniku reakcji podwójnej wymiany miedzy mydlem roz¬ puszczalnym w wodzie, a rozpuszczalna w wo¬ dzie sola kationu, dajacego, mydlo nierozpusz¬ czalne.

Metoda ta pozwala na stosowanie nizszych tem¬ peratur, jest wiec bezpieczna, a ponadto prowa¬ dzi do uzyskiwania produktów duzo jasniejszych 51413z 51413 4 od uzyskiwanych na drodze stapiania i calkowicie jednorodnych. Wada tego, sposobu postepowania jest to, ze wytracone mydlo zawiera znaczne ilo¬ sci wody. Nawet po starannym wycisnieciu w prasie filtracyjnej pozostaje w nim 60—80tyo wil¬ goci. Oczywiste jest, ze w tej postaci mydlo nie nadaje sie do rozpuszczenia w oleju i wymaga odwodnienia. Dla usuniecia wody z mydel straca¬ nych stosowano dotychczas dwie metody: susze¬ nie w podwyzszonej temperaturze ewentualnie pod zmniejszonym cisnieniem lub azeotropowe od¬ parowywanie wody. Z obydwoma wymienionymi sposobami zwiazany jest szereg niedogodnosci.

W przypadku odparowywania wilgoci w suszar¬ niach nastepuje topienie sie mydla, silne pienienie i pewne jego pociemnienie. Sam proces suszenia trwa dlugo, a wiec zuzywa duzo ciepla.

W przypadku azeotropowego odparowywania wody stosuje sie najczesciej ksylen, który jest latwo zapalny. Oprócz doprowadzania ciepla ko¬ nieczne jest wiec takie stale nadzorowanie ogrze¬ wanej mieszaniny.

Obydwa sposoby usuwania wody z mydel stra¬ canych sa pracochlonne, wymagaja stalego nad¬ zoru i ciaglego doprowadzania ciepla. Mydlo wy¬ suszone trzeba nastepnie w oddzielnym procesie, wymagajacym zaladowywania kotlów, ogrzewa¬ nia, dozoru, rozpuscic w oleju, pokoscie lub w in¬ nym rozpuszczalniku* Celem wynalazku jest opracowanie prostego i skróconego sposobu wytwarzania mydel, podob¬ nego do sposobu flaszowania pigmentów.

Wedlug wynalazku mydla nierozpuszczalne w wodzie, otrzymane na drodze wytracania, ugniata sie z olejem, pokostem lub innym niewodnym i nie ropuszczajacym sie w wodzie rozpuszczalni¬ kiem, przy czym nastepuje rozwarstwienie. War¬ stwe dolna, ó konsystencji pasty, stanowi roztwór mydla w oleju, zas warstwe górna — woda, która odlewa sie. Odlewanie powtarza sie do chwili za¬ przestania wydzielania sie dalszych ilosci wody.

Do flaszowania mydel stosuje sie pokost lub in¬ ny niewodny rozpuszczalnik na ogól w takiej ilosci i o takiej lepkosci, azeby produkt koncowy wyka¬ zywal z góry zalozone wlasciwosci, to znaczy po¬ zadana lepkosc i zawartosc mydel. Wlasciwosci te ustala sie w zaleznosci od tego, do jakiego celu zastosuje sie roztwór mydel.

Jezeli wlasciwosci koncowego produktu odbie¬ gaja od zalozonych, wówczas mozna przeprowa¬ dzic korekcje przez dodanie do roztworu mydel 5 rozcienczalników niewodnych np. oleju lnianego, benzyny lakierniczej lub innego skladnika po- mocniciego* Sposób wedlug wynalazku nie tylko pozwala pominac proces suszenia mydel, lecz umozliwia równoczesne wytworzenie roztworu tego mydla w spoiwie olejowym, sprowadzajac postepowanie produkcyjne do jednej operacji mieszania pasty wodnej mydla z pokostem lub olejem. Operacja ta moze byc przeprowadzona w temperaturze po¬ kojowej albo podwyzszonej bez dodawania do przerabianej mieszaniny zwiazków powierzchnio¬ wo czynnych lub z ich dodatkiem, który w pew¬ nych przypadkach ulatwia wydzielenie wody.

Nowosc sposobu wedlug wynalazku polega wiec na zastosowaniu flaszowania do usuwania wody z past wodnych mydel z jednoczesnym rozpusz¬ czeniem tych mydel w spoiwie olejowym lub in¬ nym rozpuszczalniku. W wyniku uzyskuje sie skrócenie czasu produkcji, co umozliwia zmniej¬ szenie zuzycia energii i nakladów na robocizne.

Sposób usuwania wody z mydel nierozpuszczal¬ nych w wodzie i roztwarzania ich w rozpuszczal¬ nikach niewodnych, znamienny tym, ze mydlo wytracone z roztworu wodnego ugniata sie z ole¬ jem, pokostem lub innym niewodnym i nie rozpu¬ szczajacym sie w wodzie rozpuszczalnikiem, po czym oddzielajaca sie wode odlewa sie, a do uzy¬ skanego roztworu mydla ewentualnie wprowadza dodatkowo niewodne rozcienczalniki. 15 ao 36 30 35 40 45 Przyklad: 50 g pasty wodnej zywiczanu cyn¬ ku, zawierajacej okolo 80*/« wody, umieszcza sie w ugniatarce. Nastepnie dodaje sie 100 g pokostu 80 o lepkosci okolo Z000 cP w temperaturze 15° C. po czym uruchamia sie ugniatarke. Po wymiesza¬ niu jej zawartosci dodaje sie roztwór 5 g nekaliny w 10 ml wody. Mieszanie kontynuuje sie az do wydzielenia sie wody. Po odlaniu wydzielonej wo- 35 dy dodaje sie, w razie potrzeby, do pasty olejowej zywiczanu cynku skladniki pomocnicze, jak olej lniany, benzyna lakiernicza lub inne. Calosc po¬ nownie dokladnie sie miesza. 40