PL51212B1 - - Google Patents

Description

W porównaniu z mocznikiem, którego rozpad rozpoczyna sie w temperaturze 132°C wy¬ kazuja one zalete trwalosci w wyzszych tempe¬ raturach Ol86°C). 512123 51212 4 Stabilizujace zwiazki wedlug wynalazku mozna wprowadzac do polimeru kazda ze znanych metod odpowiednich do otrzymywania jednolitej dys¬ persji sproszkowanego produktu w polimerze.Proces mozna prowadzic w temperaturze pokojo¬ wej w mieszalniku do proszków lub w tempera¬ turze wyzszej od temperatury topnienia polimeru w mieszalniku walcowym lub w wytlaczarce sru¬ bowej. Inna metoda polega na rozpuszczeniu sta¬ bilizatorów wedlug wynalazku, w odpowiednim rozpuszczalniku i nasycaniu polimeru otrzyma¬ nym roztworem i wysuszeniu polimeru.Zwiazek stabilizujacy mozna dodawac w ilosci nie wyzszej od 10°/o wagowych polimeru i nie mniejszej od 0,01% wagowego.Kompozycje polioksymetylenowe wedlug wyna¬ lazku moga zawierac zwykly przeciwutleniacz typu aminy lub fenolu w ilosci 0,01 — 5% wago¬ wych w stosunku do polimeru.Kompozycje te, jezeli to jest pozadane, moga za¬ wierac równiez inne dodatki, takie jak plastyfi¬ katory, pigmenty i inne stabilizatory takie jak np. stabilizatory przeciw rozpadowi wywolanemu pro¬ mieniami UV.Termiczny rozpad polimerów stabilizowanych zwiazkami stabilizujacymi wedlug wynalazku oz¬ naczono przez umieszczenie okolo 0,1 g produktu w piecu o temperaturze 200°C w obecnosci po¬ wietrza i pomiar utraty ciezaru próbki po 30 mi¬ nutach i po 60 minutach. Wyniki prób wyrazono oznaczajac przez K'2oo procentowy ubytek ciezaru polimeru po 30 minutach i przez K"2oo odpowiedni ubytek ciezaru po 60 minutach. Dane dotyczace lepkosci odnosza sie do roztworów polimeru w dwumetyloformamidzie o stezeniu 0,5 g/100 cm3 w temperaturze 150°C w obecnosci dwufenylo- aminy (1 g/100 cm3).Wyniki oznaczenia wyrazone przez lepkosc wlas¬ ciwa okresla sie nastepujacym wzorem: In lepkosci wzglednej lepkosc wlasciwa= w którym lepkosc wzgledna jest stosunkiem lep¬ kosci roztworu do lepkosci rozpuszczalnika, a C oznacza stezenie roztworu w g/100 cm3.Stosowane polimery formaldehydowe sa staly¬ mi ' wielkoczasteczkowymi polimerami o dlugich sekwencjach jednostek -(CH2O)- w lancuchu po¬ limeru, o lepkosci wlasciwej co najmniej 0,3, otrzymanym w znany sposób z wodnego roztworu formaldehydu, z bezwodnego formaldehydu lub z trioksanu.Stabilizowane kompozycje wedlug wynalazku sa szczególnie odpowiednie do produkcji blon, wlókien, przedmiotów formowanych metoda wy¬ tlaczania, wtrysku lub innymi znanymi metodami.Nastepujace przyklady, w których skróty DFA i BB odpowiednio oznaczaja dwufenyloamine i 4,4-butylideno-bis-(6-III-rzedowy butylo-3-mety- lofenol) wyjasniaja wynalazek bez ograniczania jego zakresu.Przyklad I. Dwuwodorotlenek polioksyme¬ tylenu, wytworzony przez polimeryzacje bezwod¬ nego formaldehydu w bezwodnym rozpuszczal¬ niku weglowodorowym w znany sposób, acetylo- wano w obecnosci bezwodnika octowego i roz¬ puszczalnika weglowodorowego. Próbki otrzyma¬ nego dwuoctanu polioksymetylenu traktowani stabilizatorami wymienionymi w tablicy I przez 5 wymieszanie proszków w mlynie w ciagu 30 mi¬ nut. Lepkosc wlasciwa polimeru przed i po trak¬ towaniu w mlynie wynosila 0,69.Nastepnie próbke poddano w sposób wyzej opi¬ sany, obróbce cieplnej w temperaturze 200°C. 10 Wyzsza trwalosc próbek zawierajacych biuret jest oczywista.Tablica 1 Dwuoctan polioksymetylenu: lepkosc wlasciwa 0,69. Straty ciezaru w procentach w temperaturze 15 200 C po 30 i 60 minutach.Próbka 1. p"olimer bez dodatków 2. polimer + 0,5% DFA 3. polimer + 0,5% BB 4. polimer + 1% mocznika + + 0,5% BB 5. polimer + 1% biuretu + + 0,5% BB 6. polimer + 1% biuretu + + 0,25°/o DFA 7. polimer + 0,5% biuretu + + 0,5% DFA ^ 200 % 41 9 10 9,5 1,2 1,4 1,7 K"200 % 11 20 38 12 3,4 2,8 3,3 Przyklad II. Dwuwodorotlenek polioksyme¬ tylenu otrzymany sposobem z przykladu I, acety- lowano w obecnosci bezwodnika octowego. Otrzy¬ many dwuoctan polioksymetylenu zmieszano z 2% stalego czterouretu i 0,5% stalego DFA. Druga próbke zmieszano z 3% stalego czterouretu i 0,5% stalego BB. Mieszanie obu kompozycji prowadzono za pomoca mieszadla. Lepkosc wlasciwa kazdego polimeru wynosila 0.65.Wyniki termicznego rozkladu w temperaturze 200°C podane w tablicy 2.Tablica 2 Próbka bez dodatku próbka + 2% czterouretu + + 0,5% DFA próbka + 3% czterouretu + + 0,5% BB K'200 % 39 3,2 2,3 200 % 70 3,7 3,0 Przyklad III. Próbke dwuwodorotlenku po- 55 lioksymetylenu otrzymano przez polimeryzacje formaldehydu w wodnym roztworze w obecnosci wstepnie uformowanego polimeru jako fazy stalej.W temepraturze 20°C wodny roztwór o wartosci pH 10, zawierajacy 10% wagowych formaldehydu 60 j 40% mrówczanu sodowego wprowadzono w zet¬ kniecie z polioksymetylenem, przy czym stosunek produktu stalego do cieczy wynosil 1:2. Doprowa¬ dzano w sposób ciagly 51%-owy roztwór wodny formaldehydu i ' mrówczanu sodowego, azeby 6- utrzymac stale stezenie formaldehydu i mrówcza-5 51212 6 nu w fazie cieklej. Stezony roztwór wodorotlenku sodowego dodawano w sposób ciagly, azeby utrzy¬ mac stala wartosc pH w fazie cieklej. Pewna ilosc produktu stalego i cieczy w stosunku jaki wystepuje w fazie reakcyjnej, równa ilosc sub¬ stancji doprowadzanych, usuwa sie metoda ciagla.Otrzymany polioksymetylen wysuszono i acetylo- wano jak w przykladzie II.Otrzymany dwuoctan polioksymetylenu trakto¬ wano roztworem biuretu i BB w etanolu. Zasto¬ sowano taka ilosc roztworu, zeby zawieral 1% biu¬ retu i 0,5% wagowo BB w stosunku do polimeru.Nastepnie alkohol odparowano utrzymujac próbke w temperaturze 65°C w prózni, w ciagu 4 go¬ dzin. Sam polimer ma lepkosc wlasciwa 0,69. Wy¬ niki termicznego rozkladu w temperaturze 200°C podane sa w tablicy 3.Tablica 3 Próbka bez dodatku próbka + l°/o biuretu + 0,5% BB K'200 % 25 1,8 K"200 % 50 2,0 | Przyklad IV. Do dwuoctanu polioksymety¬ lenu— wytworzonego jak w przykladzie III do¬ dano 1% fenylomonotiobiuretu o wzorze CeHs-NH -CO-NH-CS-NH2 i 0,25°/o DFA. Mieszanie prowa¬ dzono w mieszalniku do proszków. Lepkosc wlas¬ ciwa polimeru wynosila 0,65. Wyniki termicznego rozkladu w tempearturze 200°C sa podane w ta- bHcy 4.Tablica 4 Próbka bez dodatku próbka +l°/o fenylomonotiobiuret + 0,25% DFA K200 % 30 1,5 K"200 % '56 | 3,0 PL

Claims (3)

1. Zastrzezenie patentowe 1.
2. 2.
3. 3. 10 15 20 26 Trwala termicznie kompozycja, skladajaca sie z polioksymetylenu i zwiazku stabilizujacego, znamienna tym, ze jako zwiazek stabilizujacy zawiera zwiazek wybrany z grupy obejmujacej biuret, poliurety, tiobiuret, politiourety i ich N-podstawione pochodne, w ilosci 0,01—10% wagowych w stosunku do polimeru. Kompozycja wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze oprócz biuretu i poliuretów lub tiobiuretu i politiouretów zawiera równiez przeciwutle- niacz typu aminy lub fenolu, w ilosci 0,01 — 5% wagowych w stosunku do polimeru. Kompozycja wedlug zastrz. 1 i 2, znamienna tym, ze zawiera polioksymetylen o lepkosci wlasciwej 0,3 lub wyzszej, oznaczonej w dwu- metyloformamidzie w temperaturze 150°C, przy stezeniu 0,5% wagowego. Kompozycja wedlug zastrz. 1 — 3, znamienna tym, ze zawiera polioksymetylen, w którym konce lancucha sa blokowane grupami acylowa lub eterowa. Kompozycja wedlug zastrz. 1 — 4, znamienna tym, ze zawiera plastyfikatory, pigmenty oraz ^nane stabilizatora-. PL