Pierwszenstwo: 11. VI. 1962 Wlochy Opublikowano: 3. 1. 1966 50178 KI. 12 o, 10 MKP C 07 c "A UKD Twórca wynalazku: Giovanni Pellegriini Wlasciciel patentu: Montecatini Societa Generale pel Tlndustria Mdneraria e Chimica, MedioiLaln (Wlochy) Sposób wytwarzania pikrynianów beta-amino-aryloetyloketonów Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania pikry¬ nianów beta-amino-aryloetyloketonów.Znane jest zastosowanie pikrynianów beta-ami¬ no-aryloetyloketonów do ochrony roslin przed czynnikami chorobotwórczymi (grzyby, bakterie) droga zapobiegawczego bezposredniego niszczenia zarodników przez bezposredni kontakt lub odymia¬ nie.Zwiazki te, o wzorze ogólnym A-CO-CH2-CH2Y, w którym A oznacza tniepotistawiona lub podsta¬ wiona grupe arylowa, a Y oznacza niepodstawiona lub podstawiona grupe aminowa zwiazana z kwa¬ sem pikrynowym, wytwarzano dotychczas w dwóch oddzielnych etapach przez wytworzenie chloro¬ wodorku beta-amdno-aryloetyloketonu na drodze syntezy Mannicha, z metyloaryloketonu, chloro¬ wodorku aminy i formaldehydu i nastepnie wytra¬ cenie pikrynianu przez dodanie kwasu pikrynowe- go do roztworu chlorowodorku.Charakterystyczna cecha tego sposobu, opartego na dwóch kolejnych reakcjach, jest niewielka i bardzo zmienna wydajnosc; przy tym sposób taki wymaga zastosowania znacznych ilosci rozpuszczal¬ ników i przeprowadzenia dlugiej serii czasochlon¬ nych i pracochlonnych operacji.Ponadto, chociaz w niektórych szczególnych przy¬ padkach wskazane jest, jak wiadomo, zastosowanie wodnych roztworów formaldehydu, to jednak w za¬ sadzie prowadzi sie reakcje w srodowisku bezwod¬ nym, a w czasie jej przebiegu usuwa sie skroplona 10 15 20 25 pare wodna. Kilka kolejnych ulepszen sposobu Mannicha opartych jest na usuwaniu wody przez destylacje (S. Winstein i inni J. Org. Chem., 11 (1946) str. 218).Stwierdzono, ze pikryniany beta-amino-aryloety¬ loketonów mozna wytwarzac droga bezposredniej syntezy, uzyskujac przy tym wyzsza wydajnosc i znaczne uproszczenie operacji na drodze jedno- stopniowej reakcji, w odpowiednich warunkach, z metyloaryloketonu, soli aminy (zwykle chlorowo¬ dorku), formaldehydu i kwasu pikrynowego, przy czym korzystnie formaldehyd stosuje sie w postaci spolimeryzowanej jako paraformaldehyd.Wytwarzanie pikrynianów beta-amino-aryloety¬ loketonów na tej drodze jest nieoczekiwane, po¬ niewaz przypuszczano, ze kwas pikrynowy bedzie reagowac ilosciowo z metyloaryloketonem (co rze¬ czywiscie nastepuje, gdy tylko te dwa zwiazki wprowadza sie w reakcje) i tym samym nie bedzie moglo dojsc do reakcji ketonu z sola aminy i for¬ maldehydem wedlug klasycznego schematu Man¬ nicha.Reakcje wedlug wynalazku prowadzi sie w obec¬ nosci rozpuszczalników lub mieszanin rozpuszczal¬ ników odznaczajacych sie zdolnoscia rozpuszczania substancji reagujacych, których zasadnicza wla¬ sciwoscia jest temperatura wrzenia pod cisnieniem atmosferycznym nie nizsza niz 85°C.Oczywiscie* przy prowadzeniu reakcji pod cisnie¬ niem wyzszym od atmosferycznego, mozna zastoso- 5017850178 3 wac rozpuszczalniki, których temperatura wrzenia pod cisnieniem atmosferycznym jest nizsza niz 85°C, w przypadku gdy reakcje prowadzi sie w prózni, mozna zastosowac rozpuszczalniki o wyz¬ szej temperaturze wrzenia pod cisnieniem atmo¬ sferycznym.Podstawowa role w sposobie wedlug wynalazku odgrywa temperatura. Stwierdzono, ze ilosciowe tworzenie sie pikrynianu metyloaryloketonu naste¬ puje przy prowadzeniu reakcji w temperaturze, w której nastejpuje rozpuszczanie kwasu pikryno¬ wego, scisle w temperaturze okolo 70°C, z zachowa¬ niem warunków opisanych w ponizszych przykla¬ dach.W granicach 70°—85°C, ze wzrostem tempera¬ tury nastepuje wzrost ilosci wytworzonego pikry¬ nianu beta-aminoaryloetyloketonu, przy czym naj¬ wyzsza wydajnosc osiaga sie zwykle w temperatu¬ rach wyzszych niz 85°C.Stwierdzono, ze jako rozpuszczalniki zastosowac mozna mieszaniny wodnoalkoholowe, które za¬ wieraja alkohol i wode w stosunku, umozliwiaja¬ cym utrzymywanie mieszaniny reakcyjnej w tem¬ peraturze wyzszej niz 85°C przez caly czas reakcji w celu uzyskania maksymalnej wydajnosci.'" Stosowanie mieszanin wodnoalkóholowych jest korzystne poniewaz na ogól na koncu reakcji do¬ daje sie alkohol w celu stracenia produktu, a w tym przypadku stanowi on juz skladnik stosowanej mieszaniny, lub poniewaz mieszaniny te ulatwia¬ ja tworzenie sie chlorowodorku aminy bezposred¬ nio w reaktorze syntezy, lub wreszcie dlatego, ze rozpuszczalniki te sa latwo dostepne.Inna korzyscia wynikajaca ze sposobu wedlug wynalazku jest mozliwosc prowadzenia procesu w srodowisku wodnym.Wedlug wynalazku nie ma potrzeby uprzednie¬ go wytworzenia bezwodnego chlorowodorku ami¬ nowego. Chlorowodorek aminy mozna wytwarzac bezposrednio w reaktorze syntezy, albo przez Wprowadzenie gazowego kwasu chlorowodorowego do roztworu wolnej aminy, albo przez dodanie ste¬ zonego roztworu wodnego kwasu solnego do roz¬ tworu aminy, przez co znacznie upraszcza sie pro¬ ces, zwlaszcza przy prowadzeniu go na skale prze¬ myslowa.W niektórych przypadkach, male zólte krysztaly produktu koncowego zaczynaja sie wydzielac juz podczas reakcji, w innych natomiast, ciecz pozo¬ staje przezroczysta do zakonczenia reakcji. Wyo¬ sobnianie pikrynianu prowadzi sie przez dodanie do tej cieczy, po zakonczeniu reakcji, odpowied¬ niej ilosci alkoholu jako rozpuszczalnika i ochlo¬ dzenie. Krystaliczny produkt oddziela sie przez od¬ saczanie lub odwirowywanie.Zwykle stosuje sie nastepujacy stosunek sub¬ stancji reagujacych: 1 mól chlorowodorku aminy, 5 1 mol metyloaryloketonu, 1 mol kwasu pikryno- wego i*2,5 mola formaldehydu; w takich warun¬ kach uzyskuje sie bardzo dobra wydajnosc.Jednakze zwiekszenie ilosci chlorowodorku aminy (patrz przyklady I i II) powoduje dalszy znaczny 10 wzrost wydajnosci. Wydajnosc okresla sie w sto¬ sunku do ilosci uzytego metyloaryloketonu.Jesli chodzi o zmiany wydajnosci w zaleznosci od temperatury reakcji, to podane ponizej dane uzyskano po przeprowadzeniu serii prób syntezy 15 pikrynianu beta - morfolinoetylo - 1 - naftyloketonu (ciezar czasteczkowy 498,44), w której temperatura byla jedynym zmiennym czynnikiem. 100 cm bezwodnego alkoholu etylowego, 60 cm3 wody, 2 cm3 stezonego kwasu solnego, 123,5 g (1 20 mol) chlorowodorku morfoliny, 170,2 g (1 mol) ace- tylonaftalenu-1, 229,11 g (1 mol) kwasu pikryno- wego, 75 g (2,5 mola) paraformaldehydu wlano do 2,5-litrowej kolby trójszyjnej, zaopatrzonej w mie¬ szadlo, termometr i chlodnice zwrotna. Po rozpo- 25 czeciu mieszania ogrzewano mieszanine w ciagu 2 godzin w róznych temperaturach wymienionych nizej. Po zakonczeniu reakcji dodawano stopniowo 600 cm3 alkoholu, jednoczesnie oziebiajac miesza¬ nine. Nastepnie odsaczono produkt i wysuszono. 30 Tablica I 35 40 45 Ilosc produktu UJ 8 Tempera¬ tura topnienia | w °C Temperatury reakcji 70°C 400 (xx) 110-120 80°C 440 167-175 90°C 440 182-184 (x) I 100°C 442 182-184 Temperatura topnienia beta-morfolino-etylo-1-naftylo- ketonu wynosi 186°—187°C. (x) Temperature reakcji 100°C osiagnieto prowadzac proces pod cisnieniem gazu obojetnego (azotu) 350 mm Hg powyzej cisnienia atmosferycznego. (xx) W podanym zakresie znajduje sie temperatura topnienia pikrynianu acetylonaftalenu-1 (118°C).Jesli chodzi o wplyw ilosci i stosunku stosowa- so nych rozpuszczalników, tablica II podaje wyniki prób syntezy pikrynianu beta-morfolino-1-naftylo- etyloketonu, uzyskane przez powtarzanie powyz¬ szych warunków i stosowanie tych samych ilosci reagujacych substancji przy zmianie ilosci i sto- 55 sunku rozpuszczalników.Ilosój alkoholu etylowego w cm3 , Ilosc^wody w cm3 Temperatura w °C Ilosc produktu w g Temperatura topnienia w °C i b 600 . — 78 427 110-135 Ta 300 — 81 464 157-168 b 1 i c a II 100 — . 90 387 172-177 100 20 91 408 186-187 100 40 92 426 184-185 100 50 92 436 183-184 100 60 92 434 186-187 100 90 93 434 180-18250178 Nastepujace przyklady wyjasniaja blizej sposób wytwarzania pikrynianu beta-amino-aryloetyloke- tonu wedlug wynalazku nie ograniczajac jego za¬ kresu.Przyklad I. 100 cm3 bezwodnego alkoholu etylowego, 75 cm3 wody, 2 cm3 stezonego kwasu solnego, 185,4 g (1,5 mola) chlorowodorku morfo¬ liny/ 204,6 g (1 mol) 4-chloroacetylonaftalenu-l, 229,11 g (1 mol) kwasu pikrynowego i 75 g (2,5 mo¬ la) paraformaldehydu wlewa sie do 2,5-litrowej kolby trójszyjnej, zaopatrzonej w mieszadlo, ter¬ mometr i chlodnice zwrotna. Po rozpoczeciu mie¬ szania ogrzewa sie mieszanine do wrzenia w ciagu 2 godzin. Temperature wewnetrzna ustala sie na 93—94°C. Po 15—20 minutach ciecz reakcyjna staje sie przejrzysta. Produkt koncowy wydziela sie stopniowo podczas reakcji w postaci zóltych krysz¬ talów. Po 2 godzinach od chwili osiagniecia przez ciecz reakcyjna oznaczonej temperatury dodaje sie stopniowo 1000 cm3 alkoholu etylowego.Mieszanie kontynuuje sie jeszcze okolo 10 minut, po czym mieszanine reakcyjna wlewa do zlewki i ochladza. Po odsaczeniu otrzymuje sie 472 g pi¬ krynianu beta-morfolino-etylo-4-chloronaftyloketo- nu-1 w postaci zóltych krysztalów, o temperaturze topnienia 182—186°C (wydajnosc 88%).Analiza: N teoretycznie % 10,51; znaleziono 10,85 Cl „ „ 6,65; „ 6,92 C „ „ 51,84; „ 51,50 H „ „ 3,97; „ 3,91 Identyczna wydajnosc mozna osiagnac nie sto¬ sujac uprzednio wytworzonego chlorowodorku mor¬ foliny, lecz przez jego wytworzenie podczas pro¬ wadzonego w analogicznych warunkach procesu, w tym celu wprowadza sie do kolby zawierajacej 100 cm3 bezwodnego alkoholu etylowego, 75 cm3 wody i 130,8 g (1,5 mola) morfoliny strumienia bez¬ wodnego, gazowego kwasu chlorowodorowego, az do zmiany zabarwienia czerwonego papierka Kon¬ go.Jednakze w przypadku uprzedniego wytworze¬ nia chlorowodorku beta-morfolinoetylo-4-chloro- naftyloketonu-1 i stracenia go kwasem pikryno- wym, otrzymuje sie produkt o temperaturze top¬ nienia 181—184°C, z wydajnoscia okolo 43%.Przyklad II.. 100 cm3 bezwodnego alkoholu etylowego, 2 cm3 stezonego kwasu solnego, 123,6 g (1 mol) chlorowodorku morfoliny, 204,6 g (1 mol) chloroacetylonaftalenu-1, 229,11 g (1 -mol) kwasu pikrynowego i 75 g (2,5 mola) paraformaldehydu wprowadza sie do 2,5-litrowej kolby trójszyjnej, zaopatrzonej w mieszadlo, termometr i chlodnice zwrotna. Mieszanine miesza sie i ogrzewa do wrze¬ nia w ciagu 2 godzin. Temperature wewnetrzna ustala sie na 91—92QC.Po 15—20 minutach ciecz reakcyjna staje sie przezroczysta. Podczas reakcji produkt wydziela sie stopniowo w postaci zóltych krysztalów. Po 2 go¬ dzinach od czasu osiagniecia oznaczonej tempera¬ tury, dodaje sie stopniowo 1000 cm3 alkoholu ety¬ lowego. Mieszanie kontynuuje sie okolo 10 minut, po czym mieszanine reakcyjna wlewa do zlewki i ochladza. Po odsaczeniu otrzymuje sie 408 g pi¬ krynianu beta-morfolinoetylo-4-chloronaftyloketo- nu-1 w postaci zóltych krysztalów o temperaturze topnienia 183—185°C (wydajnosc 76,4%).Analiza: N teoretycznie % 10,51; znaleziono 10,78 Cl „ „ 6,65; „ 6,84 B C „ „ 51,84; „ 51,55 H „ „ 3,97; „ 3,95 Przyklad III. 100 cm3 bezwodnego alkoholu etylowego, 75 cm3 wody, 2 cm3 stezonego kwasu io solnego, 123,5 g (1 mol) chlorowodorku morfoliny, 127 g (1 mol) acetofenonu, 229,11 g (1 mol) kwasu pikrynowego i 75 g (2,5 mola) paraformaldehydu wprowadza sie do 2,5-litrowej kolby trójszyjnej, zaopatrzonej w mieszadlo, termometr i chlodnice 15 zwrotna. Mieszanine reakcyjna miesza sie i ogrze¬ wa do wrzenia w ciagu 2 godzin. Temperature we¬ wnetrzna ustala sie na okolo 92°C. Wkrótce po roz¬ poczeciu reakcji ciecz staje sie przezroczysta, a po 5 minutach produkt zaczyna sie stopniowo wy- 20 dzielac w postaci zóltych krysztalów. Po 2 godzi¬ nach od czasu osiagniecia oznaczonej temperatury, dodaje sie stopniowo 1000 ^m3 alkoholu etylowego.Mieszanie kontynuuje sie okolo 10 minut, po czym mieszanine reakcyjna wlewa do zlewki i ochladza. 25 Po odsaczeniu otrzymuje sie 379 g pikrynianu be- ta-morfolino-etylofenyloketonu w postaci zóltych krysztalów, o temperaturze topnienia 188°—190°C (wydajnosc 84,6%). , ,- Analiza: N teoretycznie % 12,49; znaleziono 12,60 30 C „ 50,90; „ 51,04 H „ „ 4,49; „ 4,55 Natomiast po uprzednim wytworzeniu chlorowo¬ dorku beta-morfolimo-etylofenyloketonu i straceniu 35 go kwasem pikrynówym otrzymuje sie produkt o temperaturze topnienia 187°—193°C, z wydajnos¬ cia okolo 59%.Przyklad IV. 100 cm3 bezwodnego alkoholu etylowego, 75 cm3 wody, 2 cm3 stezonego kwasu 40 solnego, 122,7 g (1 mol) chlorowodorku dwumety- loaminy, 127 g (1 mol) acetofenonu, 229,11 g (1 mol) kwasu pikrynowego i 75 g (2,5 mola) paraformal¬ dehydu wprowadza sie do 2,5-litrowej kolby trój¬ szyjnej, zaopatrzonej w mieszadlo, termometr 45 i chlodnice zwrotna.Mieszanine reakcyjna miesza sie i ogrzewa do wrzenia w ciagu 2 godzin. Temperature wewnetrz¬ na ustala sie na okolo 93°C. Po 2 godzinach od cza- * su osiagniecia oznaczonej temperatury dodaje sie 50 stopniowo 1000 cm3 alkoholu etylowego. Mieszanie kontynuuje sie okolo 10 minut, po czym miesza¬ nine reakcyjna wlewa sie do zlewki i ochladza. Po odsaczeniu otrzymuje sie 2195 g pikrynianu beta- -dwumetyloamino-etylofenyloketonu w postaci zól- ss tych krysztalów, o temperaturze topnienia 150°— 151°C: (wydajnosc 73,8%).Analiza: N teoretycznie % 13,80; znaleziono 14,10 C „ „ 50,24; „ 50,53 H „ „ 4,46; , 4,94 60 Natomiast przy uprzednim wytworzeniu chloro¬ wodorku beta-dwumetyloamino-etylofenyloketonu i straceniu go kwasem pikrynówym otrzymuje sie produkt o temperaturze topnienia 150°—152°C, •5 z wydajnoscia okolo 53%.7 50178 8 Przyklad V. 100 cm3 bezwodnego alkoholu etylowego, 75 cm3 wody, 2 cm3 stezonego kwasu solnego, 123,5 g (1 mol) chlorowodorku morfoliny, 170,2 g (1 mol) metylonaftalenu-1, 229,11 g (1 mol) kwasu pikrynowego i 75 g (2,5 mola) paraformal- dehydu wprowadza sie do 2,5-litrowej kolby trój¬ szyjnej, zaopatrzonej w mieszadlo, termometr i chlodnice zwrotna. Mieszanine miesza sie i ogrze¬ wa do temperatury wrzenia w ciagu 2 godzin.Temperature wewnetrzna ustala sie na okolo 92°C.Po 20 minutach ciecz reakcyjna staje sie przezro¬ czysta.Po 2 godzinach od czasu osiagniecia oznaczonej temperatury dodaje sie stopniowo 1000 cm3 alko¬ holu etylowego. Mieszanie kontynuuje sie okolo 10 minut, po czym mieszanine reakcyjna wlewa do zlewki i ochladza. Po odsaczeniu otrzymuje sie 450 g pikryndanu beta-morfolino-etylonaftyloke- tonu-1 w postaci zóltych krysztalów o temperatu¬ rze topnienia 180°—184°C (wydajnosc £0,2%).Analiza: N teoretycznie % 11,24; znaleziono 11,49 C „ * „ 55,42; „ 55,24 H „ „ 4,45; „ 4,67 Natomiast przy uprzednim wytworzeniu chloro¬ wodorku beta - morfolino - etylonaftyloketonu- 1 i straceniu go kwasem pikrynowym, otrzymuje sie produkt o temperaturze topnienia 186°—187°C, przy czym wydajnosc wynosi okolo 48%.Przyklad VI. 100 cm3 bezwodnego alkoholu etylowego, 60 cm3 wody, 2 cm3 stezonego kwasu solnego, 123,5 g (1 mol) chlorowodorku morfoliny, 170,2 g (1 mol) acetylo-naftalenu, 229,11 g (1 mol) kwasu pikrynowego i 75 g (2,5 mola) formaldehydu wprowadza sie do 2,5-litrowej kolby trójszyjnej, zaopatrzonej w mieszadlo, termometr i chlodnice zwrotna. Mieszanine reakcyjna miesza sie i ogrze¬ wa do wrzenia w ciagu 2 godzin utrzymujac tem¬ perature 100°C. Temperature te uzyskuje sie pro¬ wadzac operacje pod nadcisnieniem gazu obojet¬ nego (azotu) 350 mm Hg. Po 2 godzinach od czasu osiagniecia wyzej podanej temperatury dodaje sie ochladzajac, 600 cm3 alkoholu etylowego.Po odsaczeniu i wysuszeniu produktu otrzymu¬ je sie 442 g pikrynianu beta-morfolino-naftyloke- tonu-1 o temperaturze topnienia 182°—184QC (wy¬ dajnosc 88,6%).Analiza: N teoretycznie % 11,24; znaleziono 11,40 C „ „ 55,42; „ 55,08 H „ , 4,45; „ 4,47 Przyklad VII. 100 cm3 bezwodnego alkoholu etylowego, 75 cm3 wody, 2 cm3 stezonego kwasu solnego, 122,7 g (1 mol) chlorowodorku dwumety- loaminy, 172 g (1 mol) acetylonaftalenu, 229,11 g (1 mol) kwasu pikrynowego i 75 g (2,5 mola) pa- raformaldehydu wprowadza sie do 2,5-litrowej kol¬ by trójszyjnej, zaopatrzonej w mieszadlo, termo¬ metr i chlodnice zwrotna. Mieszanine reakcyjna miesza sie i ogrzewa do wrzenia w ciagu 2 go¬ dzin. Temperature wewnetrzna ustala sie na okolo 94°C. Po 35 minutach od momentu rozpoczecia reakcji ciesz staje sie przezroczysta i pozostaje ta¬ ka az do zakonczenia reakcji.Po 2 godzinach od czasu osiagniecia oznaczonej temperatury, dodaje sie stopniowo 1000 cma alko¬ holu etylowego. Mieszanie kontynuuje sie jeszcze okolo 10 minut, po czym mieszanine wlewa do zlewki i ochladza. Po odsaczeniu otrzymuje sie s 385 g pikrynianu beta-dwumetylo-aminoetylo-1- -naftyloketonu w postaci zóltych krysztalów o tem¬ peraturze topnienia 170—173°C (wydajnosc 84,4%).Analiza: N teoretycznie % 12,27; znaleziono 12,40 C „ „ 54,96; „ 55,26 10 H „ „ 4,41; „ 4,42 Natomiast przy uprzednim wytworzeniu chloro¬ wodorku beta-dwumetylo-aminoetylonaftyloketonu i straceniu go kwasem pikrynowym, otrzymuje sie 15 produkt o temperaturze topnienia 174°—174,5°C, przy czym wydajnosc wynosi okolo 48%.Przyklad VIII. 100 cm3 bezwodnego alko¬ holu etylowego, 75 cm3 wody, 2 cm3 stezonego kwasu solnego, 122,7 g (1 mol) chlorowodorku dwu- 20 metyloaminy, 204,6 g (1 mol) 4-chloroacetylonafta¬ lenu, 229,11 g (1 mol) kwasu pikrynowego i 75 g (2,5 mola) paraformaldehydu wprowadza sie do 2,5-litrowej kolby trójszyjnej, zaopatrzonej w mie¬ szadlo, termometr i chlodnice zwrotna. 25 Mieszanine reakcyjna miesza sie i ogrzewa do wrzenia w ciagu 2 godzin. Temperature wewne¬ trzna ustala sie na okolo 94°C. Po 2 godzinach od czasu osiagniecia oznaczonej temperatury dodaje sie stopniowo 1000 cm3 alkoholu etylowego. Mie¬ so szanie kontynuuje sie jeszcze okolo 10 minut, po czym mieszanine wlewa do zlewki i ochladza. Po odsaczeniu otrzymuje sie 377 g pikrynianu beta- -dwumetyloaminoetylo-4-chloronaftyloketonu - 1 w postaci zóltych krysztalów o temperaturze topnie- 85 nia 155°—157°C (wydajnosc 76,8%).Analiza: N teoretycznie % 11,41; znaleziono 11,51 Cl „ „ 7,22; „ 7,13 C „ „ 51,39; „ 51,85 N „ „ 3,90; „ 3,97 40 Natomiast przy uprzednim wytworzeniu chloro¬ wodorku beta-dwumetyloamino-4-chloronaftyloke- tonu-1 i straceniu go kwasem pikrynowym, otrzy¬ muje sie produkt o temperaturze topnienia 157°— 45 161°C, z wydajnoscia okolo 23%.Przyklad IX. 100 cm3 bezwodnego alkoholu, 75 cm3 wody, 2 cm3 stezonego kwasu solnego, 136 g (1 mol) chlorowodorku dwu-N-propyloaminy, 170 g 50 (i mol) acetylonaftalenu-1, 229,11 g (1 mol) kwasu pikrynowego i 75 g (2,5 mola) paraformaldehydu wprowadzono do 2,5-litrowej kolby trójszyjnej, za¬ opatrzonej w mieszadlo, termometr i chlodnice zwrotna. 66 Mieszanine reakcyjna miesza sie i ogrzewa do wrzenia w ciagu 2 godzin. Temperature wewnetrz¬ na ustala sie na okolo 94°C. Po 2 godzinach od cza¬ su osiagniecia oznaczonej temperatury dodaje sie stopniowo 1000 cm3 alkoholu etylowego. Miesza- 60 nke kontynuuje sie jeszcze okolo 10 minut, po czym mieszanine wlewa do zlewki i ochladza. Po odsaczeniu otrzymuje sie 362 g pikrynianu beta- -dwu-N-propyloamino-etylonaftyloketonu-1 w po¬ staci zóltych krysztalów, o temperaturze topnienia f5 132°—132,5°C (wydajnosc 70,6%).9 Analiza: N teoretycznie % 10,95; znaleziono % 11,02 C „ „ 58,60; „ „ 58,58 H „ „ 5,57; „ „ 5,51 Synteza chlorowodorku wedlug sposobu Man- nich'a nie przynosi zadnych wyników w konkret¬ nym przypadku. O ile, natomiast, dokonuje sie uprzedniej syntezy beta-dwu-N-propyloamino-ety- lonaftyloketonu-1 wedlug Winsteina i innych (J.Org. Chem. 11 (1946) str. 18), a nastepnie dodaje kwas pikrynowy, otrzymuje sie produkt o tempe¬ raturze topnienia 129°—130°C, z wydajnoscia oko¬ lo 25%.Przyklad X. 125 g alkoholu n-propylowego, 47 cm3 wody, 1 cm3 stezonego kwasu solnego, 61,8 g (0,5 mola) chlorowodorku morfoliny, 125 g (0,61 mo¬ la) 4-chloroacetyfonaftalenu-l, 114,55 g (0,5 mola) kwasu pikrynowego i 37,5 g (1,25 mola) parafor- maldehydu wprowadza sie do 1-litrowej kolby trójszyjnej, zaopatrzonej w mieszadlo, termometr i chlodnice zwrotna.Mieszanine reakcyjna miesza sie i ogrzewa do wrzenia w ciagu 5 godzin. Temperature wewnetrz¬ na ustala sie na 93°C. Po 15—20 minutach ciecz reakcyjna staje sie przezroczysta. Produkt konco¬ wy wydziela sie stopniowo podczas reakcji w po¬ staci zóltych krysztalów. Po 3 godzinach od czasu osiagniecia oznaczonej temperatury dodaje sie stopniowo 200 cm3 etanolu.Mieszanie kontynuuje sie jeszcze 10 minut, a na¬ stepnie mieszanine reakcyjna wlewa do zlewki i ochladza. Po odsaczeniu otrzymuje sie 212 g pi- krynianu beta-morfolino-etylo-4-chloronaftyloketo- nu-1 o temperaturze topnienia 185°—187°C (wy¬ dajnosc w stosunku do 4-chloroacetylonaftalenu-l = 65%).Przyklad XI. 125 cm3 alkoholu n-amylowe- go, 34 g wody, 1 cm3 stezonego kwasu solnego, 61,8 g (0,5 mola) chlorowodorku morfoliny, 125 g (0,61 mola) 4-chloroacetylonaftalenu-l, 114,55 g (0,5 mola) kwasu pikrynowego i 37,5 g (1,25 mola) pa¬ raformaldehydu wprowadza sie do 1-litrowej kol¬ by trójszyjnej zaopatrzonej w mieszadlo, termo¬ metr i chlodnice zwrotna.Mieszanine reakcyjna miesza sie i ogrzewa do wrzenia w ciagu 2 godzin. Temperature wewnetrz- riw 10 na ustala sie na 101°C. Po kilku minutach ciecz reakcyjna staje sie przezroczysta. Produkt konco¬ wy wydziela sie stopniowo podczas reakcji w po¬ staci zóltych krysztalów. Po 2 godzinach od czasu 5 osiagniecia oznaczonej temperatury dodaje sie sto¬ pniowo 200 cm3 alkoholu n-amylowego. Mieszanie kontynuuje sie jeszcze 10 minut, po czym miesza¬ nine reakcyjna wlewa do zlewki i ochladza.Po odsaczeniu otrzymuje sie 210 g pikrynianu 10 beta-morfolinoetylo-4-chloronaftyloketonu-l o tem¬ peraturze topnienia 176°—180°C (wydajnosc 64,4% w stosunku do 4-chloroacetylonaftalenu-l). PL