Wynalazek dotyczy elektronowego ukladu po¬ laczen do wytwarzania przedzialu czasowego za pomoca malych pojemnosci, który w okreslo¬ nym czasie po nastawieniu przez impuls wej¬ sciowy lub wyzwalajacy wysyla impuls wyj¬ sciowy lub zatrzymujacy.Do tego celu wykorzystuje sie w znany spo¬ sób jednostanowy stopien relaksacyjny.Przy uzyciu warstwowych tranzystorów ger¬ manowych mozna stosowac tylko stosunkowo maloomowe opornosci ladowania ze wzgledu na duzy prad szczatkowy kolektora przy wyzszych temperaturach, tak ze dla otrzymania czasów rzedu 100 ms potrzebne sa juz kondensatory ó takich wymiarach konstrukcyjnych, ze nie da sie to latwo pogodzic z miniaturyzacja lub tech¬ nika obwodów drukowanych.*) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórca wynalazku jest Dietrich Francke.Odstapiono juz od ukladów tego rodzaju, które na skutek zadanej nieograniczonej swo¬ body w fazie wyzwalania, maja zasadniczy blad w pomiarze czasu, np. przez zastosowanie ciagle pracujacego generatora impulsów.Urzeczywistnienie wymienionego wyzej za¬ dania nastepuje wedlug wynalazku za pomoca dwóch na przemian uruchamianych jednostano-* wych stopni relaksacyjnych oraz za pomoca urzadzenia przeliczajacego, które umozliwia uwielokrotnienie o wielokrotnosc liczb calkowi¬ tych jednostek czasowych lub okresów podawa¬ nych przez jednostanowe stopnie relaksacyjne.Zastosowane sa uklady tranzystorowe i licznik dwójkowy.Na rysunku fig. 1 przedstawia uklad polaczen do wytwarzania opózniania impulsów, a fig. 2 — uklad polaczen do wskazywania przekroczenia okreslonego odstepu miedzy impulsami w da¬ nym ciagu impulsów.Wedlug fig. 1 dwustanowy stopien relaksa¬ cyjny B po nadejsciu impulsu wyzwalajacego przez przewód wejsciowy E, znajduje sie w sta¬ nie „L". Impuls spowodowany relaksacja stop¬ nia B, poprzez uklad bramki T otwarty przez stabilny stan „O" jednostanowego stopnia re¬ laksacyjnego M2 powoduje, ze jednostanowy stopien relaksacyjny Ml na przeciag czasu trwa¬ nia swej relaksacji Tl znajduje sie w stanie niestabilnym „L", a urzadzenie przeliczajace np.Zl, Z2, Z3 magazynuje skok liczenia 1. Po uply¬ wie czasu trwania relaksacji Tl, za pomoca im¬ pulsu wyzwolonego przy relaksacji stopnia Ml w stan „O", jednostanowy stopien relaksacyj¬ ny M2 znajduje sie w stanie niestabilnym „O" na czas trwania swej relaksacji T2. Po uplywie czasu relaksacji T2, stopien Ml znajduje sie ponownie na czas trwania swej relaksacji Tl w stanie „L", co wywolane zostalo przez im¬ puls powstajacy przy relaksacji stopnia M2 w stan „O". W ten sposób zostaje zamkniety cykl jak w przypadku samowzbudnego genera¬ tora impulsów, a urzadzenie przeliczajace Zl, Z2, Z3 magazynuje skok liczenia 2.Gdy zostanie osiagniety ostatni skok licze¬ nia dla danego czasu, opózni wówczas pracu¬ jace na stopien zwrotny R wyjscia stopni Ml, Zl, Z2, Z3 znajduja sie w stanie koincydencji Ze stopnia R w celu unikniecia ujemnego sprze¬ zenia zwrotnego* wysiany zostaje fenpuls ruchu wstecznego do urzadzenia przeliczajacego Zl, Z2, Z3 i do stopnia B, a nastepuje to przez ko¬ ordynacje dzialania zwrotnego przy ruchu wstecznym urzadzenia przeliczajacego Zl, Z2, Z3, przy braku koincydencji po czasie relaksacji Tl stopnia ML Gdy stopien ten znajdzie sie ponownie w stanie „O" to tym samym uklad bramki T jest zamkniety tak, ze po uplywie czasu trwania relaksacji T2 stopnia MZ cykl zo¬ staje przerwany i uklad znajdzie sie w stanie spoczynkowym, a jednoczesnie uklad bramki T zostaje otwarty dla impulsu wyslanego po cza¬ sie trwania relaksacji T2, z wyjscia stopnia M2.Dostarczony w ten sposób z ukladu T* na linie A impuls wyjsciowy stanowi zadany znacznik czasu.Uklad nie ma czasu martwego, albo przerwy, czyli czasu potrzebnego do przygotowania sie do pracy, który musialby trwac od impulsu za¬ trzymujacego az do gotowosci przyjecia nowego impulsu wyzwalajacego.Nowy impuls wyzwalajacy docierajacy przed uplywem okrelsonego czasu nie ma wplywu na trwajacy przebieg. Czasy relaksacji Tl albo T2 nie powinny byc mniejsze niz czasy przerwy T2* albo Tl*.Wedlug fig. 2 po nadejsciu impulsu wyzwa¬ lajacego przez przewód wejsciowy E, jednosta¬ nowy stopien relaksacyjny M* znajduje sie w stanie niestabilnym „L" na czas trwania swej relaksacji T'. Za pomoca impulsu wyslanego przez przewód zwrotny R przy relaksacji stop¬ nia M' w stan „L" urzadzenie przeliczajace np.Z1M Z2, Z3 znajduje sie w polozeniu zerowym, a w pewnych przypadkach gdy np. poprzedni przebieg nie zostal ukonczony, impuls ten prze¬ stawia jednostanowe stopnie relaksacyjne Ml i M2 w stan stabilny „O".Po uplywie czasu relaksacji T' ukladu M', który nie powinien byc mniejszy niz czas prze¬ rwy Tl* stopnia Ml, jednostanowy stopien re¬ laksacyjny Ml znajjduje sie na przeciag swego czasu relaksacji Tl w stanie „L", przy czym za¬ chodzi to pod wplywem impulsu wyslanego przez przewód 5 przy relaksacji stopnia M' w stan „O", przy otwartym ukladzie bramki T przez urzadzenie przeliczajace Zl, Z2, Z3 znaj¬ dujace sie; w stanie „O". Po uplywie czasu re¬ laksacji Tl za pomoca impulsu wyzwolonego przy relaksacji stopnia Ml w stan „O", stopien M2 przechodzi na czas trwania swej relaksacji T2 w stan „L" i urzadzenie przeliczajace Zl, Z2t Z3 magazynuje skok liczenia 1. Po uply¬ wie czasu relaksacji T2 za pomoca impulsu wy¬ zwolonego przy relaksacji stopnia M2 w stan „O", stopien M2 znajduje sie ponownie na czas trwania swej relaksacji Tl w stanie „L", przez, co cykl zostaje zamkniety tak jak w przypadku samowzbudnego generatora impul¬ sów. Jesli zostanie osiagniety ostatni skok li¬ czenia dla danego czasu opóznienia, to wyjscia stopni Zl, Z2, Z3 pracujace na uklad bramki T pokrywaja sie tak, ze bramka T jest zabloko¬ wana, a po uplywie czasu relaksacji T2 stopnia M2 cykl zostaje przerwany i uklad znajduje sie w stanie spoczynkowym. Przy osiagnieciu ostatniego skoku liczenia wyslany zostaje na przewód A impuls wyjsciowy, który stanowi zadany znacznik czasu powodujacy zatrzyT manie.Uklad nie ma czasu przerwy lub czasu martwego, który musialby trwac po impulsie zatrzymujacym, az do gotowosci przyjecia no¬ wego impulsu wyzwalajacego. Nowy impuls wyzwalajacy docierajacy po impulsie wyzwa¬ lajacym przed uplywem czasu relaksacji T ukladu M' i przynaleznego czasu przerwy T'*, 2 —a wiec podczas czasu martwego ukladu T + T*f nie ma wplywu na trwajacy przebieg. Czasy relaksacji Tl albo T2 nie powinny byc mniej¬ sze niz czasy przerwy T2* albo Tl*. PL