Wynalazek dotyczy sposobu przytwier¬ dzania szyn kolejowych do podkladów za- pomoca czesci, przenoszacych obciazenie szyny na duza powierzchnie wkretu.Przy uzyciu do przytwierdzania szyn haków lub wkretów, stykajace sie bezpo¬ srednio z podstawa szyny powierzchnie przylegania chwytów oraz szyn sa zazwy¬ czaj niezmiernie ograniczone i zesrodko- wanie obciazenia na tak niewielkich po¬ wierzchniach prowadzi do szybkiego ich zuzycia, a równiez — do scinania szyn. Z drugiej strony, o ile wkrety lub haki slu¬ za do polaczenia z podkladem plytek, pod¬ kladek i t. d., stykajacych sie z podkladem na wiekszej powierzchni, trudno jest unik¬ nac, z powodu drgania szyn, pewnej nie¬ scislosci pomiedzy skladowemi czesciami polaczenia. Zachodzi wreszcie potrzeba stosowania specjalnych urzadzen, usuwa¬ jacych podluzne ruchy szyn.Sposób polaczenia wedlug wynalazku niniejszego usuwa wszystkie powyzsze nie* dogodnosci. Polega on na zastosowaniu wkladki klinowej, obejmujacej podstawe szyny i przyciskanej, do niej przez wkret o stozkowej dolnej powierzchni glówki.Ksztalt wkladki zalezny jest od ksztal¬ tu uzytej podkladki. Do umocowania slu¬ zyc moze wkret lub sruba z lbem stozko¬ wym, lub tez ze stozkowa podkladka, lacznie ze zwyklym wkretem, sworzniem lub sruba, Przy umocowywaniu, powierzchniastozkowa wchodzi w odpowiednie wyzlo¬ bienie wkl&dki i dziala jak klin, który sta- I \ ra Ua przyciskac ^kladke do stopy szyny * wi kieraiku skosnym, do dolu/ Pionowa skladowa tej sily przyciska silnie szyne do podkladu, pozioma zas sprawia, ze szy¬ na zostaje trwale unieruchomiona w kie¬ runku poprzecznym i dzieki tarciu opiera sie ruchom wzdluzosiowym szyn.*Rylsiuiitek przedstawia sizereg przykladów wykonania wynalazku.Fig. 1 i 2 przekfeta^afa przekrój pilono- wy przez A — B (fig. 2) i prlzekrój pdzio- my sizyny, umocowanej na podkladzie drewinianym zajpoimoca wkretów; fiig. 3 po¬ kasuje czesciowy przekrój pionowy lrmeij odmiany urzadzenia; fig. 4, 5 i 6 — rzut poziomy, przekrój poprzeczny przez E—F (fig. 4) ofrafc w powiekszioneij iskali widok od przodu wkladki; fig. 7 i 8 — przekrój pioradwy przez C — D (fig. 8) oraz rzut po¬ ziomy i czesciowy przekrój szyny, Umoco¬ wanej nal potfkladk&e ilietrfo^ryifa; lig. 9 przedstawia cizeisciowy przekr&j ; pttomowy odmiany teigo urzajdzenia, fig. 10 zas — czesciowy przekrój piitalnowy podisitawy szy¬ ny, przymocowanej do podkladu betono¬ wego.Podstawa a szyny (fig, 1) lezy na plyt¬ ce froidkliadkolwej &, spoczywafjacej niai pod¬ kladzie c, posiada zas otwory d dla wkre¬ tów e. Poimiedizy stozkowym lbem / kazde¬ go wkretu, a podstawa a szyny umieszczo¬ na jest wkladka klinowa g (fig. 5 i 6), któ¬ rej górna powierzchnia posiada wyzlobie¬ nie stozkowe h, dolna zas i odpowiada ksztaltowi brzegu stopy szyny. Wystep / podkladki b tworzy pd strony przeciwle¬ glej podstawie szyny zewnetrzne, stale o- parcie dla lba wkretu.Naprzeciwko otworów d plyty b wy¬ step ¦/ posiada wydrazenia o, które, jak równiez i wydrazenia h, posiadaja ksztalt powierzchni stozkowych, odpowiadaj a- . cych stozkowosci lbów / wkretów. Otwo¬ ry d posiadaja wieksza od wkretów e sred¬ nice, wobec tego wydrazenia o stanowia prowadnice, które ustalaja nalezyte polo¬ zenie wkretów, dzieki czemu mozna otrzy¬ mac mocne polaczenie bez wzgledu na moz¬ liwe niedokladnosci przy ich wyrobie.Na fig. 3 podisitawa a szyny spoczywa bezposredbfo na podkladzie c, który pidsia^ da wykroje k, tworzace oparcie / dla tylnej strony lbów wkretów. Wystepy / ulksztal- toiwane sa stozkowi i graija taka sama role, jak wydrazenia o w pftzykladlzie poprzed¬ nim.Fig. 7 i 8 pokazuja sposób umocowania szyn db ipoldkladlów medalowych, zapatrzo¬ nych w podluzne otwory d przy ipotaiocy dwóch czesci: sworzni q z podluznym lbem p oraz nakretek t ze stozkowym lbem /.Sworzen q zakladany bywa w otwór, d od dolfol Leb ustawiany zostaje wzdluz otwo¬ ru. Wówczasobraca si^ sworzen o 90° i pod¬ nosi sie go w celiu umieszczenia polniedlzy sciankami otworu d kwadratowej czesci u sworznia, aby tmieiitrctóllwic jego ruch obro¬ towy. Nastejpliie wyskok s wkladki pomoc¬ niczej r wstawia sie do wolnej czesci otiwo- ru d, umieisizcza sie wkladke g na podstawie a sizyny i zakreca sie nakretke f. Stoizkotwa powierzchnia f nakretki wchodzi1 prfcytem pdmiedzy stozkowe wydrazenia o i h obu wkladek.Umieiszc#cne z obu stron szyny wkftadki pomocnicze r posiadac moga odmiennie wy¬ miary wyskoków s, co pozwala na rozsze¬ rzanie toru na lukach przez zatetosidwanie odjpWwledtaich wkladek, pomimo, ze wtsfcyst- kie podklady potsiada/ja jednakowe otwo* ry d.Zamiast odrebnych nakretek stozkowych (fig. 7) mozba stosowac równiez nakretki normalne t1 (fig. 9). W tym wypadku na¬ kretka przekazuje cisnienie za posrednic¬ twem podkladki stozkowej Z1. W przykla¬ dzie, pokazanym na fig. 9, umiesizczona jest potmiedzy podkladem c a podstawa sizyny podkladka b1. Kwadratowa czesc u sworz¬ nia q i chwyt s podkladki r mieszcza sie w — 2 -tym wypadku w otworach d1 podkladki i w otworach d podkladki w taki sposób, ze wszysitfcie czesci polajczenia zcteitaija nalezy¬ cie unieruchomione.Na fig. 10 swMzen q przechodzi przez metalowa podkladke b, ptizez wlsltawike x z drzewa i p?zez betoliowy podklad c. Otwo¬ ry w podkladzie zaopatrzone sa w we- winetrzró tuleje v. Sworzen q posiada przy podstawie czesc kwadratowa u, która wcho¬ dzi do kwadratowego otworu plyty metlalo- wdj w, na której opterar sie leb p siworiznia.Plyta w Wtopiona jest w beton lub polaozo- na z metalowym szildeileteim podkladu, przy¬ legajac do podkladu na zfriaczneij po¬ wierzchni. W górnej, nagwinitowianeij sweij czesci kazdy sworzen zajopatrzotoy ijest w nakretke t ze stozkowym lbetti /, który mie¬ sci sie w rozsizerzalnem sftozkowetm lozysku, ultworzonein jak w poprzednim przykladzie przez wkladke g i wystep /', wykonany w podkladce 6.Sworznie zakladane sa od dolu. Mozna jednak równiez stosowac sworznie z podluz- nemi lbami (fig. 7—9) i podkladki z ru- chomemi wkladkami, oralz podklady i ply¬ ty a; z podhuzmcmi otworami, pdzWalaijace- mi na zakladanie sworzni od góry.We wszystkich wypadkach wkladka g styka' sie wyladzmie z podstawa a sizyny i stozkowa powierzchnia / lub Z1 polaczenia.Poimiedzy dolhytm brzegiem wkladki, a po¬ wierzchnia plyty b lub podkladu c nalezy pozostawic pewien przeswit n, aby obciaze¬ nie,, przekazywane przez wkret na wkladke, miolglo byc calkowicie przekazane na sizyne.Mozna zwiekszyc mioc polaczenia, jezeli wkladke g wykonac z metalu elastycznego i nadac jej pewna krzywizne w plaiszczyz- nie; prostopadlej do luk)u Y, Z (fig. 5) od powiednio do krzywizny powierzchni i, jak schematycznie wskazuja fig. 4—6 rysiunfcu.W takim razie po zakreceniu wkret starac sie bedzie splaisizdzyc spoczywajaca na pod¬ stawie szyny wypukla powierzchnie i, wszelka zas niescislosc polaczenia w kie¬ runku pionowym lub poziomym, powstaja¬ ca, wskutek zuzywania sie powierzchni, zniknie automatycznie. W ten sposób zabez¬ pieczyc sie mozna od obluzowania sie pola¬ czenia i wywolanego tern przedwczesnego zuzycia. PL