PL45611B1 - - Google Patents

Description

Wazniejsze sposoby, stosowane w skali tech¬ nicznej dotyczace wytwarzania metalurgicznego tlenku glinu z naturalnych surowców, jak bauk- syt i glinka, posluguja sie metoda roztwarzania, która w wyniku koncowym daje roztwór glinia¬ nu potasowego. Z tych roztworów wydziela sie i uzyskuje tlenek glinu róznymi metodami, ewentualnie po uprzednim odkrzemienieniu.Z stezonych roztworów glinianów potasowco- wych, jakie otrzymuje sie metoda Bayera, wy¬ dziela sie tlenek glinu, najlepiej przez mieszanie po uprzednim zaszczepieniu. Bardzo rozcienczone lugi glinianu potasowego zawierajace 2—3 g Al203 w litrze, jakie otrzymuje sie wedlug zna¬ nego sposobu Seailles-Dykerhoff, traktuje sie gazowym C02 w celu uzyskania tlenku glinu.Znane sa równiez metody roztwarzania oparte *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze wspól¬ twórcami wynalazku sa Dr Wolf i Horst Mat- thias. na metodzie Seailles-Dykerhoff, w mysl których otrzymuje sie roztwory glinianów potasowych wykazujacych stezenie 10—50 g Al203 na litr.Do takich metod nalezy np. wytwarzanie tlenku glinu, cementu portlandzkiego i dwutlenku siar¬ ki z surowców zawierajacych tlenek glinu, jak glina, siarczan wapnia i koks, przy czym sklad¬ niki dobiera sie tak, aby obok krzemianu dwu- wapniowego powstaly rozpuszczalne w sodzie gliniany wapnia. W sposobie tym gline lub inny surowiec zawierajacy gline lub kwas krzemowy miele sie z siarczanem wapniowym i koksem, a nastepnie miesza z siarczanem glinowym.Mieszanine te prazy sie w temperaturze 1100— —1200°C, po czym pozostalosc po wylugowaniu tlenku glinu prazy sie powtórnie na cement.Stwierdzono, ze przy tego rodzaju mieszaninach i w wyzej podanych temperaturach glina roz¬ puszcza sie z wydajnoscia ponad 809/t. W zalez¬ nosci od skladu lugów glinianowych trzeba bylo dotychczas oddzielac w osobnych procesach ro-boczych zanieczyszczenia, takie jak Si02, CaO, Fe±Oit a dopiero po tym mozna bylo przepro¬ wadzic karbonizacje.Tlenek glinu nadajacy sie do celów metalur¬ gicznych powinien posiadac odpowiedni stopien czystosci: zawartosc Na20 nie moze przekroczyc 0,6V«, a dopuszczalna zawartosc Si02, Fe2Oz i CaO wynosi 0,10°/*.Okazalo sie w praktyce, co zreszta znane jest z literatury, ze przy karbonizacji lugów glinia¬ nów potasowcowych o zawartosci 10—50 g Al203 na litr, wedlug metod roztwarzania, opartych na sposobie Seailles-Dykerhoff, wytracane zostaja tlenki glinu, które zawieraja jeszcze znaczne ilosci Na20 w postaci Na2COz oraz Si02 i CaO i z tego wzgledu nie nadaja sie do celów meta¬ lurgicznych. Znane dotychczas i stosowane me¬ tody karbonizacji lugów glinianów potasowco¬ wych* jak karbonizacja w temperaturze wyzszej np. 80°C, przerywane i powolne karbonizowa¬ nie, albo powolne przemywanie tlenku glinu za pomoca goracej wody ewentualnie zawieraja¬ cej alkalia, nie daja w przypadku wymienionych lugów glinianych zadanych wyników. Zawar¬ tosc Na20, Si02 i ewentualnie CaO w otrzyma¬ nych tlenkach glinu, przekracza znacznie wyma¬ gane normy. Np. z lugu glinianowego o zawar¬ tosci 12 g Al203 na litr otrzymuje sie po 3 go¬ dzinnej karbonizacji za pomoca gazu zawieraja¬ cego 16Vt C02 (reszta stanowi powietrze) w tem¬ peraturze 80°C, tlenek glinowy zawierajacy 18°/o Na2C03. Nawet przez dlugie przemywanie goraca woda nie udaje sie znaczniej obnizyc zawartosci alkaliów, tak ze tlenki glinu otrzymane w ten sposób nie nadaja sie do metalurgicznego wy¬ korzystania.Wymienione wady mozna usunac dzieki spo¬ sobowi wedlug wynalazku.Stwierdzono, ze mozna z lugów glinianowych otrzymac {lenek glinu nadajacy sie do celów metalurgicznych, jesli usuwanie zanieczyszczen jak Si02, Fe203t CaO i Na20 oraz karbonizacje przeprowadzi sie w jednym zabiegu, traktujac lugi za pomoca dwutlenku wegla, albo gazami zawierajacymi dwutlenek wegla pod cisnieniem i w podwyzszonej temperaturze. Sposób wedlug wynalazku przeprowadza sie w ogrzewanym au¬ toklawie wzglednie w zespole rur cisnieniowych w sposób ciagly, albo okresowy. Temperature reakcji utrzymuje sie w granicach 100—150°C ZG „Ruch" W-wa, przy cisnieniu 10—30 atm. Jako gaz zawierajacy C02 mozna stosowac znanym sposobem rozcien¬ czony C02 np. 9—25V#-towy. Przy stosowaniu sposobu wedlug wynalazku otrzymuje sie w jed¬ nym zabiegu i w krótkim czasie tlenki glinu, o zawartosci Si02t Fe203, CaO i Na20 tak niskiej, iz znajduja sie one ponizej norm wymaganych do metalurgicznego przerobu. Wymagane czasy wytracania wynosza maksymalnie 30 minut. Po¬ nadto osiaga sie te korzysc, iz zawarte w tlenku glinu alkalia mozna bardzo latwo usunac przez wymycie.Przyklad. 2 litry lugu glinianu sodu o za¬ wartosci 12 g Al203 w litrze karbonizuje sie w autoklawie z mieszadlem pod cisnieniem 20 atm za pomoca gazu zawierajacego 25V« COs.Wytracony tlenek glinu przemywa sie nastep¬ nie w temperaturze 80—90°C za pomoca goracej wody, a nastepnie suszy i prazy. Wyprazony tlenek glinu (AI^O^) zawiera: Si02 — 0,07Vt Fe2Oa — 0,04Vt CaO — 0,02Vt Na20 — 0,30^/t Produkt odpowiada w zupelnosci wymaga¬ niom, jakie stawiane sa dla tlenku glinu do ce¬ lów metalurgicznych.Jesli ten sam lug obrabia sie w tych samych warunkach, lecz bez stosowania cisnienia, wów¬ czas produkt koncowy zawiera jeszcze okolo 8^/t NazO oraz inne skladniki w ilosci wiekszej anizeli ta, jaka odpowiada warunkom stawianym dla metalurgicznego tlenku glinu. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania tlenku glinu do celów me¬ talurgicznych przez traktowanie lugów glinia¬ nów potasowcowych za pomoca dwutlenku wegla lub gazów zawierajacych dwutlenek wegla, w podwyzszonej temperaturze i przy pod¬ wyzszonym cisnieniu, znamienny tym, ze trak¬ towanie to prowadzi sie w jednym zabiegu w temperaturach 100—150°C i przy cisnieniu 10—30 atm. VEB Farbenfabrik Wolfen Zastepca: dr Andrzej Au rzecznik patentowy .. 10-62 B5 — 100 egz. PL