PL44280B1

PL44280B1 -

Info

Publication number: PL44280B1
Application number: PL44280A
Authority: PL
Filing date: 1959-02-27
Publication date: 1961-02-15

Description

Ciecz anodowa stanowi mieszanina (2:3) dwumetyloformamidu i 2-n wodnego kwa¬ su siarkowego. Jako elektrode stosuje sie elek¬ trode platynowa. Pracuje sie w temperaturze 15—20°. Poczatkowa gestosc pradu wynosi 0,163 ampera na cm2 i po 24 minutach przebiegu re^ akcji spada do 0,059 amperów na cm2* Poten¬ cjal w stosunku do standartowej elektrody ka- lomelowej wynosi — 1,3 wolta.Po redukcji ciecz katodowa zobojetnia sie 35 cm3 2-n wodnego wodorotlenku sodowego^ odparowuje ja do niewielkiej objetosci, prze¬ sacza i przesacz odparowuje do sucha. Pozo¬ stalosc zadaje sie woda, odsacza 1,1-dwutlenek 3-propylo -6-chloro-7-sulfamylo-3,4-dwuhydro^l, 2,4-benzotiadiazyny i przekrystalizowuje go w wodzie. Jego temperatura topnienia wynosi 254—256°. Próba topnienia mieszaniny tego pro¬ duktu ze zwiazkiem otrzymanym wedlug przy¬ kladu VII nie wykazuje zadnego obnizenia tem* peratury topnienia.Sól sodowa tego zwiazku otrzymuje sie przez odparowanie roztworu 1,1-dwutlenku 3-propylo -6-chloro-7-sulfamylo-3,4-dwuhydro-l,2,4-benzo¬ tiadiazyny w równoczasteczkowej ilosci wodne¬ go roztworu wodorotlenku, sodowego.Przyklad XXXI. Do roztworu 2,9 g 5- chloro-2,4-dwusulfamyloaniliny w 15 cm3 eteru dwuetylenoglikolodwumetylowego dodaje sie 1,2 g fenyloacetaldehydu i 0,5 cm8 nasyconego* roz¬ tworu chlorowodoru w bezwodnym estrze ety¬ lowym kwasu octowego. Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie w ciagu 2 godzin w temperaturze 90—100°, po czym zageszcza ja pod zmniejszo¬ nym cisnieniem i do pozostalosci dodaje wody, przy czym wydziela sie syropowata ciecz. Wode zdekantowuje sie i wywoluje krystalizacje przez dodanie etanolu. Otrzymany 1,1-dwutlenek 3-benzylo-6-chloro-7-sulfamylo -3,4-dwuhydro-l, 2,4-benzotiadiazyny przekrystalizowuje sie w mieszaninie dwumetyloformamidu i wody. Je¬ go temperatura topnienia wynosi 247—250°.Jesli zamiast fenyloacetaldehydu stosuje sie 4-chlorofenyloacetaldehyd, 3,4,5-trójmetoksyfe- nyloacetaldehyd lub 3-metylofenyloacetaldehyd i postepuje poza tym tak, jak wyzej opisano, otrzymuje sie 1,1-dwutlenek 3-/4'-chlorolpenzy^ lo)-6-chloro-7-sulfamylo-3,4-dwuhydro-l,2,4-ben- zotiadiazyny, 1,1-dwutlenek 3-(3,,4,,5,-trójmeto- — 9 —ksybenzylo)-6-chlóxo-7-sulfa*nyi^ 1,2,4-benzdtiadiazyny oraz 1,1-dwutlenek 3-(3'- metylobenzylo)-6-chloro-7-sulfamylo-3,4-dwuhy- dro-1,2,4-benzotiadiazyny.Jezeli roztwór otrzymanego 1,1-dwutlenku 3- berizylo-6-chlóro-7-sulfamyk)^3,4-dwuhydro-l,2,4 -benzotiadiazyny w wodnym wodorotlenku so¬ dowym traktuje sie siarczanem dwumetylowym w ciagu jednej godziny w temperaturze 10—20p i w ciagu dalszej godziny w temperaturze po¬ kojowej, otrzymuje sie mieszanine 1,1-dwutlen- ku 2-metylo-3-benzylo-6-chloro-7-sulfamylo-3,4- dwuhydro-l,2,4-benzotiadiazyny i 1,1-dwutlen- ku 2-metyló-3-benzyk-6-chloro-7-N-metyIosul- famylo-3,4-dwuhydn-l,2,4-benzotiadiazyny, któ¬ ra mozna przez frakcjonowana krystalizacje rozlozyc na jej skladniki.Przyklad XXXII. Roztwór 1,1-dwutlen- ku 3-benzylo-6-chloro-7-sulfamylo-i,2,4-benzo- tiadiazyny w eterze dwuetylenoglikolodwumety- lbwym zadaje sie borowodorkiem sodowym i mieszanine pozostawia w spokoju przez prze¬ ciag \V godziny w temperaturze pokojowej. Na- stejfffiie przesacza sie, nastawia roztwór ha war¬ tosc' pH-7, odsacza osad: i krystalizuje, tak otrzymany 1,1-dwutleriek 3-benzyk-6-cnloro-7- sulfamylo-3,4-dwuhydro- 1,2* 4- fcenzotiadiazyny, który jest identyczny z produktem otrzyma¬ nym Wedlug przykladu XXXI.Material wyjsciowy mozna otrzymac naste¬ pujaco: Roztwór 2,4-dwusulfonylochlorku 5-chloroani- lihy w chlorku fenyloacetylu pozostawia sie na przeciag jednego dnia w spokoju w tempera¬ turze pokojowej i otrzymany 2,4-dwusulfony- lóehlorek N^fehyloacetylo-5-chlóroaniliny zada- js nadmiarem cieklego amoniaku. Po odparo¬ waniu nadmiaru amoniaku w temperaturze po¬ kojowej i ogrzewaniu pozostalosci w tempera¬ turze 200° w ciagu 3 godzin otrzymuje sie 1,1- dwutlenek 3-berizylo-6-chloro-7-sulfamylo-^ benzotiadiazyny.Jesli 2,4-dwusulfonylochlorek 5-chloroaniliny zastapi sie 2,4-dwusulfonylochlorkiem 5-mety^ loaniliny lub 2-4-dwusulfonylochlorkiem. 5-trój- fluorometyloaniliny, wówczas w analogiczny sposób otrzymuje sie 1,1-dwutlenek 3-benzylo- 6-metylo-7-sulfamylo-1,2,4-benzotiadiazyny lub 1,1-dwutlenek 3-benzylo-7-sulfamylo-6-trójflu- orometylo-l,2,4-benzotiadiazyny, które jak wy¬ zej opisano mozna przeprowadzic w 1,-1-dwu¬ tlenek 3-benzylo-6-metylo-7-sulfamylo-3,4-dwu- hydro-l,2,4-benzotiadiazyny i 1,1-dwutlenek 3- benzylo-7-sulfamylo-6-trójfluorometylo-3,4-dwu- hydro~l,2,4-benzotiadiazyny przez traktowanie ich roztworów w wodnym roztworze wodoro¬ tlenku sodowego borowodorkiem sodowym. '„ Przyklad XXXIII. Roztwór 5-chloro-2,4- dwusulfamyloaniliny w 30 cm8 eteru dwuetyle- noglikolcdwumetylowego traktuje sie 1 cm3 na¬ syconego roztworu chlorowodoru w estrze ety¬ lowym kwasu octowego i 2,68 g aldehedu 3- fenylopropionowego. Mieszanine ogrzewa sie w ciagu 1 godziny w temperaturze 70—90°, nastepnie odparowuje pod zmniejszonym cis¬ nieniem do niewielkiej objetosci i dodaje 30 cm3 wody. Wykrystalizowuje 1,1-dwutlenek 6- chloro-3-(2,-fenyloetylo)-7-sulfamylo-3,4-dwuhy- dro-l,2,4-benzotiadiazyny, który odsacza sie i przekrystalizowuje w etanolu. Topnieje on w temperaturze 117—119°, zawierajac prawdo- podobnie okludowany etanol. Po wysuszeniu w temperaturze 80° temperatura topnienia wy<- nosi 174^175°.W ^taki sam sposób mozna przez zastosowa¬ nie odpowiednich produktów wyjsciowych otrzy¬ mac analogiczne zwiazki, posiadajace np. w po¬ lozeniu 3 reszte fenyloetylowa podstawiona przez metyl, izopropyl, grupy metoksylowa, me¬ tylenodwuoksyIowa, nitrowa, dwumetyloamino- wa, chlor, brom lub fluor, a w polozeniu 6 zamiast chloru atom bromu, grupe metylowa lub grupe trójfluorometyIowa.Przyklad XXXIV. Mieszanine 5,6 g 5- chloro-2,4-dwusulfamyloaniliny, 2,6 g aldehydu fenylopropionowego, 1 cm8 nasyconego roztwo¬ ru chlorowodoru w estrze etylowym kwasu octowego i 25 cm3 eteru dwuetylenoglikolo- dwuetylowego ogrzewa sie w ciagu 1 godziny na lazni parowej, nastepnie odparowuje do po¬ lowy objetosci, rozciencza woda i przerabia tak, jak w przykladzie poprzednim. Otrzymuje sie 1,1-dwutlenek 3-(l%fenyloetylo)-6-chloro-7-sul- famylo-3,4-dwuhydro-1,2,4-benzotiadiazyny w postaci zóltych krysztalów, które po przekry- stalizowaniu w wodnym etanolu topnieja w temperaturze 226^-228°.Przyklad XXXV. Do roztworu 5,9 g 5- chloro-2,4-dwusulfamyloaniUny w 30 cm3 ete¬ ru dwuetylenoglikolódwumetylowego dodaje sie 1 cm3 2-n roztworu chlorowodoru w estrze ety¬ lowym kwasu octowego i 3,2 g acetalu dwu- etylowego etoksyacet&ldehydu i ogrzewa mie¬ szanine w ciagu 1 godziny w temperaturze 80 —90°. Po oziebieniu odparowuje sie ja pod zmniejszonym cisnieniem i dodaje wody, przy czym wydziela sie oleisty produkt. Po zdekan- towaniu wody i dodaniu eteru krystalizuje 1,1- dwutlenek 3-etoksymetylo-6-chloro-7*sulfamylo- 3,4-dwuhydro-l,2,4-benzotiadiazyny;:który odsa^ — 10 —cz& sie trzykrotnie - przykry^lizowuje w mie¬ szaninie etanolu i wody (1:1). Temperatura top¬ nienia wynosi 186—190°., ; - Pry klad XXXVI. 9,4 g 1,1-dwutlenku 3- metylo-6-chloro-7-sulfamylO-3;4^wuhydro-l,2r4- benzotiadiazyriy rozpuszcza sie w mieszaninie 33 cm8 1-n wodnego roztworu wodorotlenku so¬ dowego i 120 cm3 wody. Czesc nierozpuszczalna odsacza sie, nastepnie cjilpdzi do temperatury 10°," 4odaje; z,4 g siarczanu dwumetylowego i-utrzymuje sie W tej temperaturze w ciagu I godziny. Przez dalsza godzine utrzymuje sie mieszanine reakcyjna w temperaturze pokojo¬ wej po czym odsacza i pozostalosc przekrysta¬ lizowuje dwukrotnie w mieszaninie (1:1) eta¬ nolu i wody. Otrzymuje sie w ten sposób 1,1- dwutlenek 2,3-dwumetylo-6-chlorQ-7-sulfamylo- 3,4-dwuhydro-l,2,4-benzotiadiazyny, o tempera¬ turze topnienia 274^-276q. ¦'-¦¦'' Lugi macierzyste z operacji przekrystalizowy- wania zageszcza sie; przy czym otrzymuje sie stala pozostalosc, która mozna krystalizowac w metanolu. Produkt przekrystalizowuje sie w wodnym etanolu. Otrzymany 1,1-dwutlenek 2,3-dwiimetylo-6-ehloro^7-(Nrmetylosulfamylo)-3, ^-dwuhydro-l,2,4-benzotiadiazy|ny posiada tem¬ perature topnienia 248—251°.„Produkt wyjsciowy mpzna otrzymac naste¬ pujaco: . { { . "- - . ",..,_ .... / Mieszanine 3,9 g 5-clxloro-2,4- anillny, 20 cm3 bezwodnego eteru 4wuetyieno- gjikolod^oimetyiowego, 0*44 g acetaldenydu i 0,5 cm3 roztwpru chlorowodoru" w estrze etylowym kwasu octowego (109,5 g, chlorowodoru w li¬ trze) ogrzewa sie do temperatury 80—90°,, i w ciagu 1 godziny utrzymuje w tej temperaturze.Mieszanine reakcyjna zageszcza sie pod zmniej- szoriyh cisnieniem,, nastepnie dodaje do niej .wody....-, i odsacza: wykrystalizowany produkt.Otrzymany w ten spceób 1,1-dwutlenek 3-me- tylo-6-chloro-7- sulfamylo- 3, 4-dwuhydro -1,2,4- benzotiadiazyny, o temperaturze, topnienia 258 —260° mozna przekrystalizowac rw wodnym eta¬ nolu. . ., _ Przyklad XXXVII. Po roztworu 12,2 g 1,1-dwutlenku 6-chloro-7-sulfamylo-3-4-dwuhy- dro-l,2,4-benzotiadiazyny w mieszaninie 55 cm3 4-n wodnego wodorotlenku sodowego i 200 cm8 wody dodaje sie 6,9 cm3 siarczanu dwumetylo¬ wego. Mieszanine reakcyjna miesza sie w tem¬ peraturze 10—20° w ciagu 5V2 godzin, a na¬ stepnie pozostawia przez noc w temperaturze pokojowej. Lepki osad oddziela sie, rozpuszcza W: niewielkiej' ilosci etanolu i oddziela przez przesaczenie od nieprzereagowanego produktu wyjsciowego. Po ppzpstawieniu przesaczu w spo¬ koju w temperaturze pokojowej . wykrystalizfr- wuje 1,1-dwutlenek 2-etylo-6-chloro-7-sulfamy- lo-3-^ 4-dwuhydro-l, 2, 4 - benzotiadiazyny który przekrystalizowuje sie w wodnym etanolu.Temperatura topnienia wynosi 195—198°;. v Przyklad XXXVIII. Boztwór 10,6 g 1,1- dwutlenku: 3-n-butyló^-chloro-7-sulfamyló^S,4- dwuhydró-l,2,4-benzotiadiazyny w 66 cni3 l-n wodnego roztworu wodorotlenku sodowego i 120 cm3 wody ochladza sie Tdo temperatury 20° i dodaje wolno 4*2 £ siarczanu dwumety¬ lowego. Nastepnie mieszanine reakcyjna mie^ sza sie w ciagu godziny' w tej temperaturze; w ciagu dalszej godziny w temperaturze póko^ jowej i ekstrahuje ja trzykrotnie estrem etylo¬ wym kwasu octowego. Warstwe organiczna osu¬ sza sie nad siarczanem sodowym i odpedza roz¬ puszczalnik, otrzymujac bezpostaciowa miesza¬ nine Ijl-dwuflenku 2"metylo-3-n^butyló-6-chlo- ro-^sulfa^ylo-S^-dwuh^rb-l^^-benzotiadiazy- ny i 1,1-dwutlenku 2-metylo-3-n-bytylo-6-chlo-: rc-7- (N-metylosulfamylo) -3,4-dwuhydro-l ^ 2,4+ benzotiadiazyny. Wykazuje ona temperatur^ top¬ nienia 90—95° (z rozkladem i piehieniem wsie^.Przyklad XXXIX. Roztwór 1,1-dwutlen¬ ku 6-trójfluórómetylo-7-sulfamyio-3,4-dwuhydro -1,2,4-benzotiadiazyn3f w wodnym wodorotlenku sodowym traktuje sie siarczanem: dwiimetylo- wym w temperaturze okolo 10°. Otrzymanaskry¬ staliczna mieszanine 1,1-dwutlenku :2-metylo-6 .-«•fcrójfluorometylo-7-sulfamylo-^rdwuhydrCH i!,2, 4Tbehzotiadiazyny i 1,1^dwutlenku2-metylo-6- trójfluorc^tyl^ hydro-l,2,4«benzotiadiazyny.;:,- mozna^ rozdzielic przez krystalizacje frakcjonowana.Produkt wyjsciowy pojzna otrzymac naste¬ pujaco:. . -v .a. Do roztworu 0?jB5. g 2,4-dwusulfam^lo^5-trój- iiuorometyloaniliny w 20-cm3 eteru dwueityieno- gnkKlo4wumetylowego dodaje sie 0^08 g para- formaldehydu, i 0,5 v cm3 nasyconego roztworu chlorowodoru w estrze etylowym kwasu octo¬ wego, po czym mieszanine ogrzewa sie w ciagu 2 -godzin w temperaturze 95°. Nastepniec mie¬ szanine reakcyjna odparowuje sie do jpolowy jej objetosci, dodaje wody i osad przekrystali¬ zowuje w wodinym etanolu. Otrzymuje sie w ten sposób 1,1-dwutlenek 6Ttrójfluorometylo-7-sul- famylo-3,4-dwuhydro-l, 2,4-benzotiadiazyny, o temperaturze topnienia 198—200°.W analogiczny sposób mozna otrzymac inne 1,1-dwutlenki 2-niskoalkilo-3,.4-dwuhydro-l,2,4- benzotiadiazyny.— II —Przyklad XL. Do roztworu 3,42 g 5-chlo- ro-2,4-dwu-(N-etylosulfamyk))-aniliny w 25 cm8 eteru dwuetylenoglikolodwumetylowego dodaje sie 0,3 g paraformaldehydu i 0,5 cm8 nasyco¬ nego roztworu chlorowodoru w estrze etylo¬ wym kwasu octowego. Mieszanine ogrzewa sie w ciagu 1 godziny w temperaturze 80—90°, nastepnie odparowuje rozpuszczalnik i do po¬ zostalosci dodaje wody. Wode zdekantowuje sie i rozpuszcza pozostalosc w niewielkiej ilosci cieplego etanolu, przy czym krystalizuje 1,1- dwutlenek 2-etylo-6-chloro-7-(N-etylosulfamylo) -3,4-dwuhydro-l,2,4-benzotiadiazyny. Po prze- krystalizowaniu w wodnym etanolu produkt ten wykazuje temperature topnienia 163—166°.Przyklad XJU. Jesli tak jak w poprzed¬ nim przykladzie poddaje sie reakcji 4,0 g 5- chloro^2,4-dwu-(N-n-butylosulfamylo)-anuiny w 20 cm8 eteru dwuetylenoglikolodwumetylowego z 0,3 g paraformaldehydu, w obecnosci 0,5 cm3 nasyconego roztworu chlorowodoru w estrze etylowym kwasu octowego, wówczas otrzymu¬ je sie 1,1-dwutlenek 2-n-butylo-6-chloro-7-(N- i^butylosulfamylo)-3,4-dwuhydro-l, 2,4-benzotia- diazyny, o temperaturze topnienia 170^171°. PL

Claims

Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania nowych 1,1-dwutlen- ków sulfamylo-3,4-dwuhydro-l,2,4-benzotia- diazyn, o wzorze ogólnym 1, w którym Ri i Rs oznaczaja wodór lub reszte alkilowa, R* oznacza wodór albo niepodstawiona lub podstawiona reszte weglowodorowa, Ra oznacza niepodstawiona lub podstawiona alifatyczna reszte weglowodorowa, zetery- fikowana grupe wodorotlenowa lub atom chlorowca, a Rs 1 Re oznaczaja wodór i w przypadku gdy Rt i Rs oznaczaja wo¬ dór, a Rt oznacza chlor, wówczas Ri ozna¬ cza reszte alkilowa lub acylowa, jak rów¬ niez ich N-acylopochodnych oraz soli tych zwiazków, znamienny tym, ze 2-sulfamylo- aniline, o wzorze 4, lub jej sól, w którym R4, Rs i Re niaja znaczenie podane powy¬ zej, a R'i i R's oznaczaja wodór lub reszte alkilowa, poddaje sie reakcji z aldehydem, o wzorze Rt-CHO, w którym Rt ma zna¬ czenie podane wyzej i otrzymane zwiazki z atomami azotu dajacymi sie podstawiac, jesli to jest pozadane, a w kazdym razie w przypadku, gdy Ri, Rs, Rs, Rs i Re ozna¬ czaja wodór i Ra oznacza atom chloru trak¬ tuje srodkami wprowadzajacymi reszte alki¬ lowa i (lub) acylujacymi i (lub), jesli to jest jSozadane otrzymane sole przeprowadza sie w wolne zwiazki, albo otrzymane wolne zwiazki zmienia w ich sole.
2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze stosuje sie aldehyd o wyzej podanym wzorze, w którym Ra oznacza niepodstawio¬ na reszte heterocykliczna.
3. Sposób wedlug zastrz. 1—2, znamienny tym, ze stosuje sie 2-sulfamyloaniline lub jej sól o wyzej podanym wzorze, w którym Rs ozinacza reszte alkilowa.
4. Sposób wedlug zastrz. 1—2, znamienny tym, ze stosuje sie 2-sulfamyloaniline lub jej . sól o wyzej podanym wzorze, w którym Re oznacza reszte alkilowa.
5. Sposób wedlug zastrz. 1—2, znamienny tym, ze stosuje sie 2-sulfamyloaniline lub jej sól o wyzej podanym wzorze w którym Ri oznacza zestryfikowana grupe wodorotle¬ nowa.
6. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze redukuje sie w 1,1-dwutlenkach benzo- tiadiazyny, o wzorze ogólnym 6 lub 7 i w ich pochodnych N-acylowych, w któ¬ rych to, wzorach Ri, Rs i Ra maja znacze¬ nie podane w zastrz. 1, Rb i Re oznaczaja wodór lub reszte alkilowa, R2 oznacza wo¬ dór, niepodstawiona lub podstawiona reszte weglowodorowa, .albo reszte heterocykliczna i w przypadku, gdy R2, Rs, Rs i Re ozna- "¦ czaja wodór, a Ra oznacza chlor, wówczas Ri oznacza reszte alkilowa lub acylowa — wiazania podwójne C=N- i otrzymane zwiazki z atomami azotu dajacymi sie pod¬ stawiac, jesli to jest pozadane, a w kazdym razie w przypadku, gdy Ri, Ra, Rs, Rs i Re oznaczaja wodór, a Ra oznacza atom chloru, traktuje srodkami wprowadzajacymi reszte alkilowa i (lub) acylujacymi i (lub), jezeli to pozadane, otrzymane sole przeprowadza sie w wolne zwiazki, albo otrzymane wolne zwiazki zmienia w ich sole.
7. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze podwójne wiazanie C=N- redukuje sie za pomoca wodorków boru i metali alka¬ licznych.
8. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze podwójne wiazanie C=N- redukuje sie elektrolitycznie. — 12 -
9. Sposób wedlug zastrz. 6—8, znamienny tym, ze redukuje sie podwójne wiazanie C=N- w 1,1-dwutlenku 6-trójfluorometylo—sulfa- mylobenzotiadiazynie.
10. Sposób wedlug zastrz. 6—9, znamienny tym, ze stosuje sie 1,1-dwutlenek benzotiadiazy- ny lub jego N-acylowa pochodna o wyzej podanym wzorze, w którym R4 oznacza ze- stryfikowana grupe wodorotlenowa. Ciba Societe Anonyme Zastepca: Inz. Józef Felkner, rzecznik patentowy O0& V \ -KH"R* W20B \ WZÓR 2 WZÓR 5 ?9 auHB02a ^^^"7 ^o2i Yri: WZOfl ) WZÓR 6 B*yN K I 1 S.o,sA/ b R6 WZÓR 8 V W20R ? WZÓR 9 PL